Το σύστημα της ελεύθερης αγοράς, με μοναδική αξία το μέγιστο κέρδος, καταπίνει τον ίδιο τον άνθρωπο.Τα κανάλια και γενικά όλο το μιντιακό κατεστημένο όπως και η βιομηχανία της μόδας της μουσικής και του θεάματος, με την καθολική πλέον επιβολή και διαμόρφωση ΤΡΟΠΟΥ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, είναι η αιτία της ολοκληρωτικής και μη αναστρέψιμης αλλοίωσης του ανθρώπου.. του ΑΛΛΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ του πλανήτη! Όλη αυτή η σαθρότητα (δεν είναι τυχαίο ότι και η ομοφυλοφιλία σε αυτούς τους χώρους , κυρίως στο χώρο της μόδας, βρίσκει την κατεξοχήν έκφρασή της), αγκαλιάζει όλο και μικρότερες ηλικίες. Το κακό δυστυχώς δεν σταματάει πια με τίποτα.
Είναι η κατηγορία τού Νέου καί η προβληματική σχέση μας μέ αυτή πού μάς καταστρέφει. Ακόμη καί στήν εκκλησία τό νέο ταυτίστηκε μέ τό καινό τής Σωτηρίας καί τήν διαλύει. Καί μέσα σ' αυτή τήν άνιση μάχη τό παλαιό, η παράδοση, μεταλλάχθηκε σέ συντήρηση. Αυτές είναι οι συνέπειες τού Σχίσματος. Τό οποίο ακολούθησαν μέ γεωμετρική πρόοδο εκατοντάδες μικρότερα σχίσματα μέχρι τήν σημερινή κατάσταση τού τερατώδους κατακερματισμού τής ψυχής. Επειδή δέ ο νόμος τής ψυχής είναι η ενότης, κάθε σχίσμα συνοδεύεται από τήν προσπάθεια κοινωνίας ομοφρονούντων, οπαδών, οι οποίοι λόγω τού υποκειμενικού αισθήματος τής ενότητος, διεκδικούν τό Ολον. Η ενότης, όπως καί η ψυχή είναι υπερβατική τού σώματος, τής κοινωνίας, τής ιστορίας, τού Εγώ καί γι' αυτό σήμερα οι άνθρωποι επιδίδονται σέ κάθε είδους υπερβατικής δραστηριότητος γιά νά γευθούν τήν ενότητα τού εαυτού τους καί νά αποκτήσουν αυτοπεποίθηση. Η Θεωρία αυτής τής ανάγκης είναι η φιλοσοφία τού Προσώπου. Μέ τήν βοήθεια τής οποίας η υποκειμενική ανάγκη , ο πόθος γιά ενότητα,αποκτά αντικειμενική διάσταση, Προσωπική, παρότι πρόσκαιρη, καθότι δέν μπορεί νά υπερβεί τόν θάνατο καί αναγκάζεται νά τόν συμπεριλάβει , νά τόν εντάξει υπαρκτικά στόν τρόπο τής ζωής της μέ τήν κατηγορία τού Ερωτος, η οποία υποτίθεται ότι υπερβαίνει τόν θάνατο, τόν πνευματικό θάνατο, διατηρώντας τήν προμηθεική δημιουργική φλόγα αναμμένη. Ενας καρπός τού Ρομαντισμού. Επιστρέφοντας λοιπόν οφείλουμε νά δούμε ότι οι γονείς έχουν ταυτιστεί μέ τό παλαιό καί χάνουν εύκολα τήν μάχη προσπαθώντας νά πνίξουν τό νέο, σφιχταγκαλιάζοντάς το, στό παλαιό. Προδίδοντας τήν ενότητα, χωρίς τήν αίσθηση καί τήν ύπαρξη τής οποίας η ζωή ερημώνει. Αρνούμενοι νά προσλάβουν δημιουργικά τό νέο, τά παιδιά τους καί τήν εποχή τους, ανανεώνοντας τοιουτοτρόπως τήν παράδοση. Είμαστε εκ' πεποιθήσεως καί επιλογής ψυχικοί, ανούμενοι τό πνεύμα, αρνούμενοι δηλ. νά παραδώσουμε τό θέλημά μας.
Το σύστημα της ελεύθερης αγοράς, με μοναδική αξία το μέγιστο κέρδος, καταπίνει τον ίδιο τον άνθρωπο.Τα κανάλια και γενικά όλο το μιντιακό κατεστημένο όπως και η βιομηχανία της μόδας της μουσικής και του θεάματος, με την καθολική πλέον επιβολή και διαμόρφωση ΤΡΟΠΟΥ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, είναι η αιτία της ολοκληρωτικής και μη αναστρέψιμης αλλοίωσης του ανθρώπου.. του ΑΛΛΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ του πλανήτη! Όλη αυτή η σαθρότητα (δεν είναι τυχαίο ότι και η ομοφυλοφιλία σε αυτούς τους χώρους , κυρίως στο χώρο της μόδας, βρίσκει την κατεξοχήν έκφρασή της), αγκαλιάζει όλο και μικρότερες ηλικίες. Το κακό δυστυχώς δεν σταματάει πια με τίποτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι η κατηγορία τού Νέου καί η προβληματική σχέση μας μέ αυτή πού μάς καταστρέφει. Ακόμη καί στήν εκκλησία τό νέο ταυτίστηκε μέ τό καινό τής Σωτηρίας καί τήν διαλύει. Καί μέσα σ' αυτή τήν άνιση μάχη τό παλαιό, η παράδοση, μεταλλάχθηκε σέ συντήρηση. Αυτές είναι οι συνέπειες τού Σχίσματος. Τό οποίο ακολούθησαν μέ γεωμετρική πρόοδο εκατοντάδες μικρότερα σχίσματα μέχρι τήν σημερινή κατάσταση τού τερατώδους κατακερματισμού τής ψυχής. Επειδή δέ ο νόμος τής ψυχής είναι η ενότης, κάθε σχίσμα συνοδεύεται από τήν προσπάθεια κοινωνίας ομοφρονούντων, οπαδών, οι οποίοι λόγω τού υποκειμενικού αισθήματος τής ενότητος, διεκδικούν τό Ολον. Η ενότης, όπως καί η ψυχή είναι υπερβατική τού σώματος, τής κοινωνίας, τής ιστορίας, τού Εγώ καί γι' αυτό σήμερα οι άνθρωποι επιδίδονται σέ κάθε είδους υπερβατικής δραστηριότητος γιά νά γευθούν τήν ενότητα τού εαυτού τους καί νά αποκτήσουν αυτοπεποίθηση. Η Θεωρία αυτής τής ανάγκης είναι η φιλοσοφία τού Προσώπου. Μέ τήν βοήθεια τής οποίας η υποκειμενική ανάγκη , ο πόθος γιά ενότητα,αποκτά αντικειμενική διάσταση, Προσωπική, παρότι πρόσκαιρη, καθότι δέν μπορεί νά υπερβεί τόν θάνατο καί αναγκάζεται νά τόν συμπεριλάβει , νά τόν εντάξει υπαρκτικά στόν τρόπο τής ζωής της μέ τήν κατηγορία τού Ερωτος, η οποία υποτίθεται ότι υπερβαίνει τόν θάνατο, τόν πνευματικό θάνατο, διατηρώντας τήν προμηθεική δημιουργική φλόγα αναμμένη. Ενας καρπός τού Ρομαντισμού.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπιστρέφοντας λοιπόν οφείλουμε νά δούμε ότι οι γονείς έχουν ταυτιστεί μέ τό παλαιό καί χάνουν εύκολα τήν μάχη προσπαθώντας νά πνίξουν τό νέο, σφιχταγκαλιάζοντάς το, στό παλαιό. Προδίδοντας τήν ενότητα, χωρίς τήν αίσθηση καί τήν ύπαρξη τής οποίας η ζωή ερημώνει. Αρνούμενοι νά προσλάβουν δημιουργικά τό νέο, τά παιδιά τους καί τήν εποχή τους, ανανεώνοντας τοιουτοτρόπως τήν παράδοση. Είμαστε εκ' πεποιθήσεως καί επιλογής ψυχικοί, ανούμενοι τό πνεύμα, αρνούμενοι δηλ. νά παραδώσουμε τό θέλημά μας.
11.13 Πολύ καλή "ψυχανάλυση" του σύγχρονου κόσμου!
ΑπάντησηΔιαγραφή