Πολλές φορές γνωστοί και άγνωστοι μου λένε, αλλά και ο λογισμός μου το "χτυπάει": Τι θέλεις και γράφεις; Ποιος σε ακούει και ποιος τα θέλει αυτά που γράφεις; Ο χρόνος της Ιστορίας (και ο προσωπικός χρόνος, λέω εγώ) εξαντλείται και τα προφητευόμενα μπορεί να είναι κοντά. Ασχολήσου με την ψυχή σου, ταλαίπωρε...
Από την άλλη έρχονται ως αντίλογος τα παρακάτω λόγια του -κατά Χριστόν- σαλού και ήδη μακαριστου Γέροντος Στεφάνου του Σέρβου από τα Καρούλια του Αγίου Όρους (1921-2001) που είναι σαν νά μου απαντάει στο λογισμό.
Τον είχα γνωρίσει τον παπα-Στέφανο, ερχόταν μερικές φορές και στα Τρίκαλα για κάποιο πνευματικοπαίδι του, γείτονά μου, και σπεύδαμε να πάρουμε την ευχή του και να μας μυρώσει με το μύρο που είχε πάντα μαζί του.
Να τι είχε πει ο παπα-Στέφανος - και το επικοινωνώ για την ενίσχυση κάθε άλλου που έχει τον ίδιο λογισμό:
"...Πριν από την κυριαρχία του αντίχριστου, θα πρέπει ο καθένας να φροντίσει να σωθούν όσο το δυνατό περισσότεροι άνθρωποι και θα είναι μεγαλύτερη η ανταμοιβή του από τον Κύριο. Τώρα είναι για εμάς ο καιρός του κηρύγματος.
Αυτό θα γίνει ανάλογα με τα τάλαντα που έδωσε στον καθένα ο Κύριος: Με το γράψιμο, με τις υπομνήσεις, με τις συμβουλές. Μην κρύβεις το τάλαντό σου. Ακόμη μπορούν να γίνουν πολλά για τη σωτηρία και τη δική μας και του πλησίον και ιδιαίτερα εκείνων που τους εμπιστεύθηκε ο Κύριος.
Μόλις αρχίσει η βασιλεία του καταστροφικού αντίχριστου, τότε φύγε, κρύψου και περίμενε τον Κύριο.(...)
Όταν πλέον δεν θα υπάρχουν αυτοί που επιθυμούν τη σωτηρία, αλλά αυτοί που παραδόθηκαν τελείως στην υπηρεσία του κακού και δεν θέλουν πλέον ούτε να ακούσουν για τον Κύριο, τότε και θα ευδοκήσει η θεία θέληση, να γίνει το τέλος αυτού του ορατού υλικού κόσμου, που δε θα καταστραφεί, αλλά με φωτιά θα μεταμορφωθεί σε φωτιά, όπως όταν λιώνει ο τεχνίτης το μέταλλο και απ’ αυτό χύνει και δίνει σχήμα στο αντικείμενο που επιθυμεί.
Κατα τη διάρκεια των φοβερών γεγονότων, ο Κύριος θα κρύψει τους πιστούς Του και παρά τις φοβερές διώξεις, θα τελείται κρυφά η Θεία Λειτουργία και η μόνη προσευχή τότε θα είναι: Κύριε, έλα όσο το δυνατόν νωρίτερα.
O Κύριος δεν θα καθυστερήσει. Θα έρθει και θα μεταφέρει τη γήινη αγωνιζόμενη εκκλησία και θα την ενώσει με την ουράνια θριαμβεύουσα και η βασιλεία δεν θα έχει τέλος.
Γέροντας π. Στέφανος o Σέρβος,
Απόσπασμα-Οι Γέροντες της Ορθοδοξίας για την Κρίση.
Όταν τον ρωτούσαν οι γονείς: «Τι να κάνουμε, Γέροντα, με το παιδί μας; Είναι γεμάτο ανασφάλεια. Και φοβίες».
ΑπάντησηΔιαγραφήΕκείνος απαντούσε: «Εσείς φέρετε εξ ολοκλήρου την ευθύνη γι’ αυτό. Εκ κοιλίας μητρός του δημιουργήσατε, με τις κακές μεταξύ σας σχέσεις, όλα αυτά τα ψυχικά τραύματα. Και τα ψυχολογικά προβλήματα, που θα κουβαλά στη ζωή του».
Έλεγε επίσης: «Ούτε μια φορά δεν πρέπει να σας δουν τα παιδιά σας να τσακώνεσθε ή να υψώνετε τον τόνο της φωνής σας, ο ένας στον άλλο…».
«Η αγιότητα των γονέων σώζει τα παιδιά τους. Ένας τρόπος υπάρχει, για να μην έχουμε προβλήματα με τα παιδιά μας: η αγιότητα! Γίνετε άγιοι. Και δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα με τα παιδιά σας…Και φυσικά είναι πολύ απλό αυτό: όταν έλθη η Θεία Χάρις.Και πώς έρχεται η Θεία Χάρις; Με την ταπείνωση και την προσευχή. Αλλά η προσευχή μας πρέπει να είναι δυνατή και ζωντανή. Όταν προσευχώμαστε με πίστη. Και υπομονή, πάντοτε έχουμε αποτελέσματα».
Όταν άγιος αναφερόταν στο θέμα των παιδαγωγικών μεθόδων. και των μέσων, που πρέπει να χρησιμοποιούν οι γονείς για την ανατροφή των παιδιών τους, έλεγε: «Μην πιέζετε τα παιδιά σας. Συνήθως οι αδυναμίες των παιδιών προέρχονται από τους γονείς, που καταπιέζουν τα παιδιά τους από αγάπη βέβαια, αλλά από απλή ανθρώπινη αγάπη…».
«Αυτά που θέλετε να πήτε στα παιδιά σας, να τα λέτε με την προσευχή σας. Τα παιδιά δεν ακούν με τα αυτιά· μόνον, όταν έρχεται η Θεία Χάρις που τα φωτίζει, τότε ακούνε αυτά που θέλουμε να τους πούμε. Όταν θέλετε να πήτε κάτι στα παιδιά σας, πέστε το στην Παναγία κι αυτή θα ενεργήση. Η προσευχή σας αυτή θα γίνη ζωογόνος πνοή, πνευματικό χάδι, που χαϊδεύει, αγκαλιάζει, έλκει τα παιδιά».
Ο άγιος συμβούλευε:
«Να εύχεσαι έτσι απλά, απλά. Και ταπεινά. Με πίστη απλή χωρίς να περιμένης να σου απαντήση ο Θεός. Χωρίς να δης το χέρι Του ή το πρόσωπο Του ή το φωτισμό Του. Τίποτα! Να πιστεύης! Εφ’ όσον μιλάς με το Θεό, μιλάς πραγματικά με το Θεό».
«Γέρων Πορφύριος, Ο πνευματικός πατέρας και παιδαγωγός», των εκδόσεων Εν πλω.