Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Ή παρακολούθηση και ή γνώση του εαυτού μας

πηγή : Αναβάσεις

Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου. Λόγοι Γ΄ Μέρος Τρίτο . Κεφάλαιο 3ον. 1)«Ή μελέτη του εαυτού μας» 2) «Ή πείρα από τις πτώσεις μας»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ


«Ή μελέτη του εαυτού μας»

Στον τόν στρατό, στις Διαβιβάσεις, είχαμε δίκτυο παρακολουθήσεως και πίνακα αναγνωρίσεως. Παρακολουθούσαμε και καταλαβαίναμε ποιος σταθμός ήταν ξένος και ποιος δικός μας, γιατί μερικές φορές έμπαιναν ενδιάμεσα και ξένοι σταθμοί.

Έτσι και ό άνθρωπος πρέπει νά παρακολουθή τους λογισμούς του και τις ενέργειες του, για νά βλέπη αν συμφωνούν μέ τίς εντολές τού Ευαγγελίου, νά πιάνη τά σφάλματα του και νά αγωνίζεται νά τά διορθώνη. Γιατί, αν αφήνη ένα σφάλμα του νά περνά απαρατήρητο ή, όταν τού λέη ό άλλος κάποιο ελάττωμα του, δέν κάθεται νά τό σκεφθή, δεν μπορεί νά προκόψη πνευματικά.

Ή μελέτη του εαυτού μας είναι ή πιο ωφέλιμη από όλες τίς μελέτες. Μπορεί κανείς νά μελετάη πολλά βιβλία, αλλά, αν δέν παρακολουθη τόν εαυτό του, όλα όσα διαβάζει πάνε χαμένα. Ενώ, αν παρακολουθη τόν εαυτό του, και λίγο νά μελετάη, πολύ ωφελείται.

Τότε ή συμπεριφορά του γίνεται λεπτή σέ όλες τίς εκδηλώσεις, αλλιώς κάνει χονδρά σφάλματα και δέν τό καταλαβαίνει. Παρατηρώ εκεί στο Καλύβι: Μέ βλέπουν νά κουβαλώ τά κούτσουρα[1] πέρα από την άλλη άκρη, για νά καθησουν, καί, όταν σηκώνωνται νά φύγουν, δεν σκέφτονται ποιος θά τά πάη στην θέση τους.

Ή βλέπουν ότι φέρνω ένα κούτσουρο καί δεν έχει άλλα, γιά νά καθησουν, καί περιμένουν νά τους τά κουβαλήσω εγώ. Αν σκέφτονταν λίγο, θά έλεγαν: «καλά, είμαστε πέντε-εξι άνθρωποι· θά κουβαλήση μόνος του τόσα κούτσουρα από την άλλη μεριά;», καί τάκ-τάκ θά πήγαιναν νά τά φέρουν.

- Γέροντα, μέ ρώτησε μιά μικρή αδελφή: «Ό Γέροντας, όταν ήταν αρχάριος μοναχός, δεν είχε πτώσεις στον αγώνα του; Δεν του περνούσε κανένας αριστερός λογισμός; Δεν έπεφτε στήν κατάκριση;».

- Εγώ, όταν συνέβαινε κάτι στον αγώνα μου ή μου έλεγαν μιά κουβέντα, δεν τά περνούσα «αφορολόγητα».

- Τί σημαίνει, Γέροντα, «αφορολόγητα»;

- Τό νά περνάη κανείς τά σφάλματα του μέ αδιαφορία. Νά μήν τον αγγίζουν· νά περνάνε άπ' εξω. Όπως ή γη, όταν σκληρυνθη, όση βροχή καί νά πέση, δεν ρουφάει νερό μέσα της, ένα τέτοιο πράγμα συμβαίνει καί σ' αυτήν την περίπτωση· σκληρύνεται τό χωράφι της καρδιάς από την αδιαφορία καί, ό,τι κι αν του πουν, ό,τι κι αν συμβή, δέν τον αγγίζει, γιά νά αίσθανθη την ενοχή του καί νά μετανοήση. Εγώ, αν έλεγε λ.χ. κάποιος ότι είμαι υποκριτής, δέν έλεγα: «κακό χρόνο νάχη αυτός πού τό είπε», αλλά έψαχνα νά βρώ τί ήταν αυτό πού τον ανάγκασε νά πή αυτήν τήν κουβέντα. «Κάτι συμβαίνει, έλεγα. Δέν φταίει ό άλλος.

Κάτι δέν πρόσεξα, κάποια αφορμή έδωσα καί παρεξήγησε τήν συμπεριφορά μου. Δέν μπορεί στά καλά καθούμενα νά τό είπε αυτό. Αν πρόσεχα καί είχα κινηθή μέ σύνεση, δέν θά μέ παρεξηγούσε. Τόν έβλαψα τον άλλον καί θά δώσω λόγο στον Θεό», καί προσπαθούσα αμέσως νά βρω τό σφάλμα μου και νά τό διορθώσω.

Δεν εξέταζα δηλαδή πώς τό είπε ό άλλος· αν τό είπε από ζήλεια, από φθόνο ή αν τό άκουσε από άλλον και τό κατάλαβε αλλιώς. Δέν με απασχολούσε αυτό. Και τώρα, σε όλες τις περιπτώσεις, έτσι κάνω. Αν μου πή λ.χ. κάποιος μιά κουβέντα, ούτε κοιμάμαι. Και αν είναι έτσι όπως τά λέει εκείνος, θά στενοχωρηθώ και θά κοιτάξω νά διορθωθώ.

Και αν δέν είναι έτσι, πάλι θά στενοχωρηθώ, γιατί σκέφτομαι ότι εγώ έφταιξα σέ κάτι· κάπου δέν πρόσεξα και τον σκανδάλισα. Δέν ρίχνω τό βάρος στον άλλον εξετάζω πώς θά κρίνη ό Θεός αυτό πού έκανα, όχι πώς θά με δουν οί άνθρωποι.

Αν δέν εξετάζη ό άνθρωπος έτσι τά πράγματα, δέν ωφελείται από τίποτε. Γι' αυτό πολλές φορές λέμε γιά κάποιον: «Αυτός έχει χάσει τόν έλεγχο». Ξέρετε πότε χάνεται ό έλεγχος; Όταν δέν παρακολουθή ό άνθρωπος τόν εαυτό του. Και όταν κάποιος πάσχη στό μυαλό και δέν ελέγχη τόν εαυτό του, έχει ελαφρυντικά. Αλλά ένας πού έχει μυαλό καί δέν ελέγχει τις πράξεις του, επειδή δέν παρακολουθεί τόν εαυτό του, αυτός δέν έχει ελαφρυντικά.

«Ή πείρα από τις πτώσεις μας»
Όταν εξετάζετε τόν εαυτό σας, πολύ βοηθάει νά παίρνετε μερικές φορές τήν ζωή σας μέ την σειρά, από την παιδική ηλικία, γιά νά βλέπετε πού βρισκόσασταν, που βρίσκεστε καί που έπρεπε νά βρίσκεστε.

Αν δέν συγκρίνετε τό παρελθόν μέ τό παρόν, δέν καταλαβαίνετε ότι μπορεί μεν νά είστε κάπως σέ καλή κατάσταση, αλλά δέν βρίσκεστε εκεί πού έπρεπε νά βρίσκεστε καί στενοχωρείτε τόν Θεό. Όταν είναι κανείς νέος καί βρίσκεται σέ μιά κατάσταση όχι πολύ καλή, δικαιολογείται· αλλά, όταν μεγαλώση, αν παραμένη στήν ίδια κατάσταση ή έχη διορθωθη λίγο, δέν δικαιολογείται.

Όσο περνούν τά χρόνια, τόσο ωριμάζει ό άνθρωπος πνευματικά καί, αν αξιοποίηση την πείρα από τό παρελθόν, προχωρεί πιο σταθερό καί πιο ταπεινά.

Πολλές φορές καί τά ανεβοκατεβάσματα στον αγώνα βοηθούν για μια θετική καί σταθερή πνευματική πορεία προς τα άνω.

Τό μικρό παιδί, όταν αρχίση νά περπατάη, επόμενο είναι νά πάρη καί καμμιά κουτρουβάλα από την σκάλα, νά χτυπήση καί τό κεφάλι στήν κουπαστή, νά ανεβή καί στήν καρέκλα καί νά πέση. Δέν καταλαβαίνει ότι, αν ανεβή στήν καρέκλα καί πατήση στήν άκρη, θά τουμπάρη. Όσο όμως μεγαλώνει, αποκτάει πείρα, ωριμάζει καί αρχίζει νά προσεχή.«Τήν άλλη φορά, σκέφτεται, ανέβηκα εκεί πέρα καί τουμπάρισα. Δέν θά ανεβώ τώρα».

Έτσι καί στον αγώνα μας, όταν όλα τά παρακολουθούμε καί τά αξιοποιούμε γιά τό καλό, αποκτούμε πείρα, καί, αν τήν χρησιμοποιούμε, πολύ μάς βοηθάει.

Θυμάμαι, στο σπίτι, στήν Κόνιτσα, είχαμε έξι άλογα, μεγάλα καί μικρά. Μιά μέρα πού τά περνούσα άπό ένα γεφυράκι φτιαγμένο μέ κορμούς δένδρων καί σανίδια, ένας σαπισμένος κορμός υποχώρησε καί τό πόδι του πιο μικρού άλογου, πού ήταν τεσσάρων χρόνων, πιάσθηκε ανάμεσα στά ξύλα.

Από τότε, αν καί έφτιαξα μεγαλύτερο τό γεφυράκι καί έβαλα γερά ξύλα, έν τούτοις, όταν φθάναμε εκεί, τό αλογάκι αντιστεκόταν, κουνούσε τό κεφάλι πέρα-δωθε καί ή έσπαζε τό καπίστρι καί έφευγε ή έδινε μιά καί πηδούσε απέναντι.

Αν τό άλογο των τεσσάρων χρόνων, πού είναι άλογο, χρησιμοποίησε τήν πείρα καί δέν ξαναπάτησε τό πόδι του στό γεφύρι, πόσο μάλλον ό άνθρωπος πρέπει νά χρησιμοποιή τήν πείρα από τις πτώσεις του!

1. Ό Γέροντας στό Καλύβι της Παναγούδας δεχόταν τούς επισκέπτες, εκτός από τούς χειμερινούς μήνες, στην αυλή, όπου χρησιμοποιούσε γιά καθίσματα κούτσουρα, τά όποια μετακινούσε ανάλογα μέ τις περιστάσεις.

Απόσπασμα από τις σελίδες 137-140 του βιβλίου:
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Γ΄
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Σχόλιο : Ίσως από εδώ ξεκινάει καί η οικονομική μας κρίση, από τά πνευματικά αφορολόγητα.

6 σχόλια:

  1. Ανώνυμος27/2/11 2:41 μ.μ.

    Άγιος ο Γέροντας!

    Δοξα Σοι!

    ΠΟλυ χαιρομαι που εχουμε εναν τετοιον Αγιο στην Ορθοδοξία!

    Και πραγματικα χαίρομαι που εχω την τύχη και την τιμή να διαβάζω τα κειμενα του!

    ***************************

    Βέβαια, θα με ρωτησει καποιος:

    "Και; Εφαρμοζεις αυτα που λεει ο Γερ. Παίσιος;".

    Εδω αδερφέ...εχεις δικαιο!
    Τοσο άχρηστος ειμαι...που ενω βρίσκω 'ετοιμη τροφή'...μυαλο δεν βάζω!

    .....Εστω τωρα, εστω στο παραπέντε, να ακουσουμε με προσοχή οτι μας λεει ο Γερ. Παίσιος!

    Ποτέ δεν ειναι αργά για Μετάνοια και Επιστροφή του Ασώτου!

    Μυρμιδόνας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος28/2/11 12:14 π.μ.

    ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙ ΛΕΝΕ ΑΓΙΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ. ΛΕΝΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΙΣΙΟΣ ΗΤΑΝ Μ Ο Ν Α Χ Ο Σ. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΙΕΡΕΑΣ. ΔΕΝ ΟΦΕΙΛΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ, ΤΗ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΒΙΩΝΕΙ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ... ΗΤΑΝ ...ΛΕΝΕ..ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΥΤΟ... ΤΟ ΟΤΙ ΔΗΛΑΔΗ ΠΕΘΑΝΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ. ΤΟΣΟ ΥΠΕΡΑΝΩ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΑΡΚΙΚΟ ΠΕΙΡΑΣΜΟ; Η ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΓΕΡΝΑΕΙ. ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΕΙ ΣΕ Κ Α Θ Ε ΗΛΙΚΙΑ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ. Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΗΤΑΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ...ΜΗ ΜΟΥ ΤΟΝ ΦΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ..ΙΕΡΟΥΡΓΟΥΣΕ... ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ, ΝΑ ΤΟ ΓΡΆΨΕΙΣ ΚΆΠΟΙΑ ΦΟΡΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμε αυτό πού γράφεις λέγεται ΠΟΡΝΕΙΑ.
    ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΟΡΝΙΚΟΣ ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΟΝΟ ΑΓΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.
    ΚΑΙ Σ'ΑΥΤΟΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΨΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΔΙΔΕΙΣ.
    ΦΥΣΙΚΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΦΘΟΝΟ.
    ΚΑΙ Ο ΦΘΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΝΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος28/2/11 3:42 μ.μ.

    ΑΜΈΘΥΣΤΕ
    ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΗ.
    ΜΑΛΛΟΝ ΜΙΛΗΣΕΣ ΘΥΜΩΜΕΝΑ.
    ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΤΣΙ.
    ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν υπάρχει ερώτηση για να δωθεί απάντηση, υπάρχει μόνο συκοφαντία. Μήπως δεν ξέρουμε να τα ξεχωρίζουμε; 'Οποιος πάει στο Άγιον Όρος δεν γίνεται αυτομάτως άγιος, δεν κολλάει αγιότητα.
    Ο ΑΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΝΑΣ ΦΥΣΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΦΥΣΙΚΟΣ. Ο ΑΓΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ. ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΤΟΝ Π.ΠΑΙΣΙΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΝΑ ΠΝΙΓΟΥΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος1/3/11 12:04 π.μ.

    Δεν προλαβαινω να λείψω μια μερα απο το ιντερνετ...και τα κανετε σαλάτα!

    *********************************

    Ανώνυμε, να προσεχεις τα λογια σου!

    *********************************

    Καταρχήν δεν εχω ακουσει Αγιορείτες να 'κατηγορουνε' τον Γερ. Παίσιο - καθολου απιθανο αυτη η κατηγορία να ειναι καθαρα δικη σου!

    Να την φαντάστηκες στο μυαλο σου!
    **********************************

    Προφανως εχεις προβλημα με τους Κανονες! Οποιος 'παρακουει' εστω και εναν κανονα απο το ΠΗδάλιο ειναι για την Κολαση, σωστα;

    ********************************

    Νομιζω, απο τα λιγα που ξερω, οτι ο Γερ. Παίσιος πιο πολυ για λογους υγειας εμεινε στην Σουρωτή.

    ********************************

    Λιγο καλο εκανε με την βοηθεια που προσφερε να 'αναγερθει' το Μοναστηρι του Αγιου Ιωάννη;

    Χιλιάδες κόσμος συρρεει και ωφελειται πνευματικα!

    Αμ το άλλο;

    Οι Μοναχες, με αγαπη και σεβασμο, κατέγραφαν τους λογους του Γεροντα, και σημερα υπαρχουνε οι 5 τόμοι του Παισίου - που ωφελουνε εκατομμυρια Ορθοδοξους χριστιανους!

    Και νομιζω μεταφραστηκαν και σε άλλες γλωσσες!

    **********************************

    Ανώνυμε...μην φιλοδοξεις να ομοιάσεις τον 'μεγα θεολογο', που ευχοτανε...ο Γερ. Παίσιος να συμφωνει μαζι του, οκ αδερφέ;

    Μυρμιδόνας

    ΑπάντησηΔιαγραφή