«Η κοντή κουβέρτα»
Οι ταυτόχρονοι πόλεμοι επιβαρύνουν τους πόρους, τις συμμαχίες και τη στρατηγική αξιοπιστία των ΗΠΑ.
από την Αντρέα Μαρτσιλιάνο
Η στρατιωτική εμπλοκή σε πολλαπλά μέτωπα αποκαλύπτει τα όρια της αμερικανικής ισχύος. Σύμφωνα με τον Andrea Marcigliano, η σύγκρουση με το Ιράν καταδεικνύει ότι η Ουάσινγκτον δεν διαθέτει πλέον απεριόριστους πόρους: η «μικρή κουβέρτα» αναγκάζει τις Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν δύσκολες επιλογές, τροφοδοτώντας ανησυχίες μεταξύ των συμμάχων και εγείροντας ερωτήματα σχετικά με το μέλλον των παγκόσμιων γεωπολιτικών ισορροπιών. (NR)
Ο Νικολάι Λίλιν είναι αναλυτής και πολεμιστής, εξαιρετικά προσεκτικός στην πραγματικότητα γύρω του. Και μιλάει γι' αυτήν χωρίς πολλές προφάσεις, χωρίς, ας πούμε, διπλωματικές μεταφορές.
Και ο Λίλιν μας λέει τώρα ότι η κουβέρτα της Αμερικής έχει γίνει πολύ κοντή. Πολύ κοντή για τις φιλοδοξίες της Ουάσιγκτον.
Στην πραγματικότητα, δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει μαζί του.
Ο Τραμπ επέτρεψε στον εαυτό του να παρασυρθεί από τον Νετανιάχου σε ανοιχτή σύγκρουση με το Ιράν. Οι λόγοι είναι δύσκολο να εξηγηθούν και, τελικά, περιττό να πούμε.
Ωστόσο, προφανώς πίστευε σε μια εύκολη λύση. Μια επίθεση που θα έλυνε τα πάντα σε λίγες μέρες.
Δεν ήταν έτσι. Και ο τρόπος που πάνε τα πράγματα είναι πλέον ξεκάθαρος σε όλους.
Το Ιράν είναι πολύ σκληρό, πολύ μεγάλο για να το διαχειριστεί κανείς. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σπαταλήσει, και συνεχίζουν να σπαταλούν, τεράστιους πόρους χωρίς να φτάνουν στην ουσία του προβλήματος.
Πόροι, κυρίως στρατιωτικοί. Επειδή η δυσκολία της Ουάσιγκτον να ελέγξει και να ασφαλίσει τις βάσεις της στην περιοχή του Κόλπου είναι εμφανής.
Εξαιρετικά αξιόπιστες αμερικανικές πηγές μας ενημερώνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σχεδόν εξαντλήσει, ή τουλάχιστον έχουν εξαντλήσει, τα αποθέματά τους σε πυραύλους Patriot και άλλους πυραύλους αναχαίτισης. Αυτό καθιστά την υπεράσπιση της περιοχής από ιρανικές επιθέσεις ολοένα και πιο δύσκολη.
Οι Άραβες σύμμαχοι της Ουάσιγκτον το γνωρίζουν αυτό καλά. Είναι ολοένα και πιο εκτεθειμένοι σε επιθέσεις, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται τώρα να έχουν περιορίσει την άμυνά τους μόνο στο Ισραήλ.
Και η δυσαρέσκεια, ή μάλλον η ανησυχία, μεταξύ των αραβικών καθεστώτων είναι πλέον ευρέως διαδεδομένη.
Το αίσθημα ανασφάλειας μετατρέπεται γρήγορα σε πολιτική αστάθεια. Και οι αραβικοί λαοί αρχίζουν να δείχνουν σημάδια εξέγερσης εναντίον των σεΐχηδων και των εμίρηδων που είναι υπερβολικά υποτακτικοί στους Αμερικανούς.
Επιπλέον, η ολοκληρωτική άμυνα του Ισραήλ φαίνεται να παρουσιάζει διαρροές από όλες τις πλευρές.
Φυσικά, ο Νετανιάχου είναι πιθανώς ο πιο ένθερμος υποστηρικτής του πολέμου κατά του Ιράν. Είναι επίσης ο άνθρωπος που μποϊκοτάρει τις επίπονες και κουραστικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που ξεκίνησε ο Λευκός Οίκος.
Ωστόσο, η ένταση, οι συνεχείς ιρανικές επιδρομές, η απειλή για την ασφάλεια αρχίζουν να γίνονται αισθητές στο Ισραήλ.
Και ενώ είναι αλήθεια ότι ο Μπίμπι μπορεί να βασιστεί στην υποστήριξη του 70% των Ισραηλινών, είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι οι παραγωγικές τάξεις, αυτές που παράγουν πλούτο, αρχίζουν να εγκαταλείπουν το Ισραήλ για ασφαλέστερα μέρη.
Ο Τραμπ, επιπλέον, αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εκτός απρόβλεπτων γεγονότων, οι ενδιάμεσες εκλογές αυτό το φθινόπωρο θα είναι μια καταστροφή για αυτόν. Ένα πραγματικό λουτρό αίματος.
Επίσης, επειδή εγκαταλείπεται από ένα σημαντικό μέρος της βάσης του, το οποίο δεν καταλαβαίνει και δεν αποδέχεται αυτή την απόλυτη εμπλοκή με το Ισραήλ.
Και πολλές εξέχουσες προσωπικότητες έχουν ήδη αρχίσει να αποστασιοποιούνται από μια Προεδρία που είχε παρουσιαστεί με πολύ διαφορετικές προοπτικές και προγράμματα.
Με λίγα λόγια, για να το θέσω απλά, η κουβέρτα, όπως λέει ο Λίλιν, είναι πολύ κοντή για να συνεχίσει να εγγυάται την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της Ουάσινγκτον.
Η Μόσχα και το Πεκίνο παρακολουθούν ύπουλα. Ο χρόνος και οι καταστροφές στον Κόλπο εργάζονται υπέρ τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου