Πηγή: Φιλίππο Μπόβο
Όσον αφορά την εξέλιξη του προηγούμενου Συμφώνου Αμοιβαίας Άμυνας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, που τώρα επεκτάθηκε στην Τουρκία στη σύνοδο κορυφής της Μέκκας, βλέπω πολλή σύγχυση και, πάνω απ' όλα, πολλή δυσφημιστική προπαγάνδα. Αυτό αποδεικνύει ότι πάνω από πέντε μήνες πολέμου δεν έχουν διδάξει τίποτα σε πολλούς ανθρώπους και τώρα δεν χάνουν χρόνο πέφτοντας με τα μούτρα στις ίδιες παλιές παγίδες παραπληροφόρησης: για όλα φταίνε οι αντιαραβικές, αντιτουρκικές και συχνά ακόμη και αντιισλαμικές προκαταλήψεις που μολύνουν την κουλτούρα πολλών στη Δύση, ακόμη και στον λεγόμενο «αντιφρονούντα» κόσμο.
Ο νέος οργανισμός αμοιβαίας άμυνας συγκεντρώνει τρεις μεγάλες χώρες του μετριοπαθούς μουσουλμανικού κόσμου. μετριοπαθείς, ναι, αλλά δεν πρέπει πλέον να γίνονται κατανοητές με όρους του παρελθόντος, όπως καταδεικνύει η πρόσφατη ιστορία τους, με μια συνεχή επιδείνωση των σχέσεων με το Ισραήλ, για να μην αναφέρουμε εκείνες με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αρκεί να κοιτάξει κανείς τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, σχετικά με τις αμερικανικές απειλές για νέες επιθέσεις εναντίον ιρανικών εγκαταστάσεων ύδρευσης και ενέργειας, και την αντίδραση που συνάντησαν από τις κυβερνήσεις αυτών των τριών χωρών, για να κατανοήσει την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων. Αυτές οι νέες επιθέσεις σταμάτησαν επίσης από τη σαφή και διπλωματική αντίδραση αυτών των χωρών: η επίθεση σε ιρανικές εγκαταστάσεις ύδρευσης και ενέργειας θα δικαιολογούσε την παρόμοια αντίδραση της Τεχεράνης εναντίον παρόμοιων εγκαταστάσεων σε όλη την περιοχή, οδηγώντας σε καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο. Αν το Ιράν είχε τους λόγους του για να το πράξει, χώρες όπως τα κράτη του Κόλπου θα είχαν επίσης τους δικούς τους, για παράδειγμα, εκποιώντας τα κεφάλαιά τους από τις ΗΠΑ και διοχετεύοντάς τα αλλού, ίσως στην Κίνα: για να αναφέρουμε μόνο έναν.
Εν ολίγοις, είμαστε πολύ μακριά από ένα αμυντικό σύμφωνο που θα στοχεύει στην αντικατάσταση της φθίνουσας πολιτικής και στρατιωτικής δέσμευσης της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή και στην τοποθέτησή της ως του νέου και λειτουργικού τοπικού αστυνομικού της. Τέτοιες ερμηνείες είναι, για να μην πούμε τίποτα άλλο, ψευδείς και μεροληπτικές. Πράγματι, το νέο αμυντικό σύμφωνο, χωρίς να εκφράζει εχθρότητα προς κανέναν, είτε τις ΗΠΑ είτε τον Άξονα της Αντίστασης, σηματοδοτεί την αυξημένη ευθύνη και αυτοπεποίθηση των ολοένα και πιο αναδυόμενων και καθιερωμένων γεωπολιτικών εθνών, σε ένα περιφερειακό πλαίσιο που εν τω μεταξύ γίνεται μάρτυρας της πλήρους και αυξανόμενης νίκης του Ιράν και του Άξονα της Αντίστασης επί του ισραηλοαμερικανικού άξονα. Ακριβώς αυτοί οι δύο παράγοντες - η νίκη του Ιράν και του Άξονα της Αντίστασης και η ολοένα και πιο ισχυρή στρατηγική κυριαρχία χωρών όπως το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, καθώς και η Αίγυπτος και το Κατάρ, μελλοντικές υποψήφιες για ένταξη στο σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας - είναι οι αιτίες της αναπόφευκτης μείωσης του αμερικανικού ρόλου και της αυξανόμενης απομόνωσης του Ισραήλ.
Με απλά λόγια, αυτό που ονομαζόταν Pax Americana, ή αν προτιμάτε, Pax Israeli-Americana, φθίνει και στη θέση του, χτίζονται νέες αρχιτεκτονικές ασφαλείας, εγκαθιδρύοντας μια νέα πολιτική τάξη στη Μέση Ανατολή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου