Ξέρω ότι η ζέστη πλήττει περισσότερο τους Ιταλούς, οι οποίοι δεν έχουν να αντιμετωπίσουν τα αχνιστά κανελόνια της μαμάς στην παραλία, αλλά τις ελιές, τη φέτα, τα ντοματίνια, το σπανάκι και περιστασιακά λίγο τόνο ή σολομό, όπως υπαγορεύει η τάση για σάκχαρα. Αλλά είναι πολύ τυχεροί. Κάποιοι αναγκάζονται να ακολουθούν πολύ πιο αυστηρές δίαιτες, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται στη μέση του ωκεανού και σε ένα πολύ πιο ήπιο κλίμα, για να μην αναφέρουμε ότι είναι πιο δροσερό, όπως γνωρίζει όποιος είχε την ευκαιρία να πλεύσει, ακόμη και στη λεκάνη της Μεσογείου. Αυτοί είναι οι ναύτες και οι πεζοναύτες του μεγάλου αμερικανικού στόλου που προσπαθούν να περικυκλώσουν τις ακτές του Ιράν, διχασμένοι ανάμεσα στην αρχαία αλαζονεία του και τον φόβο μήπως χτυπηθούν από πύραυλο. Πράγματι, φαίνεται - ή τουλάχιστον έτσι συμπεραίνουμε από τις επιστολές των μητέρων αυτών των Αμερικανών «ηρώων», καθώς και από ένα άρθρο της USA Today που ξεπερνά τη συνηθισμένη επιφυλακτικότητα των πληθωρικών πληροφοριών για τον πιο ισχυρό στρατό του γαλαξία - ότι οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην προμήθεια επαρκών τροφίμων στους άνδρες τους.
Μια μητέρα γράφει ότι ο γιος της έχει χάσει 14 κιλά, και μια άλλη παραπονιέται όχι μόνο για την έλλειψη, αλλά και για την απαίσια ποιότητα των τροφίμων. Έτσι, η μεγάλη πολεμική μηχανή των ΗΠΑ που κάνει τον κόσμο να τρέμει δεν αντιμετωπίζει έλλειψη πυραύλων -τώρα ακόμη και drones, αφού η Κίνα έχει απαγορεύσει την εξαγωγή αυτών των όπλων, καθώς και των σπάνιων γαιών που χρειάζονται για την κατασκευή τους- αλλά ακόμη και τροφίμων για τα στρατεύματά της. Έτσι, όχι μόνο μια χάρτινη τίγρη, όπως είπε ο Μάο το 1956, αλλά μια τίγρη από χαρτομάντιλο. Σε όλους τους πολέμους τους, οι Αμερικανοί πάντα παρενοχλούσαν, ακόμα κι αν δεν είχαν κερδίσει, χάρη στην εξαιρετική αφθονία όπλων τους, αλλά και στην εφοδιαστική τους: χάμπουργκερ που στάζουν σάλτσα αντί για μια χούφτα ρύζι. Αλλά τώρα λίγο καντονέζικο ρύζι δεν θα δυσαρεστούσε τους πολεμιστές που δεν πρέπει ποτέ να ζητήσουν.
Μια μητέρα γράφει ότι ο γιος της έχει χάσει 14 κιλά, και μια άλλη παραπονιέται όχι μόνο για την έλλειψη, αλλά και για την απαίσια ποιότητα των τροφίμων. Έτσι, η μεγάλη πολεμική μηχανή των ΗΠΑ που κάνει τον κόσμο να τρέμει δεν αντιμετωπίζει έλλειψη πυραύλων -τώρα ακόμη και drones, αφού η Κίνα έχει απαγορεύσει την εξαγωγή αυτών των όπλων, καθώς και των σπάνιων γαιών που χρειάζονται για την κατασκευή τους- αλλά ακόμη και τροφίμων για τα στρατεύματά της. Έτσι, όχι μόνο μια χάρτινη τίγρη, όπως είπε ο Μάο το 1956, αλλά μια τίγρη από χαρτομάντιλο. Σε όλους τους πολέμους τους, οι Αμερικανοί πάντα παρενοχλούσαν, ακόμα κι αν δεν είχαν κερδίσει, χάρη στην εξαιρετική αφθονία όπλων τους, αλλά και στην εφοδιαστική τους: χάμπουργκερ που στάζουν σάλτσα αντί για μια χούφτα ρύζι. Αλλά τώρα λίγο καντονέζικο ρύζι δεν θα δυσαρεστούσε τους πολεμιστές που δεν πρέπει ποτέ να ζητήσουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου