Το γεγονός ότι τα σχολεία είναι πλέον θύματα κάθε είδους εκπαιδευτικής και περιβαλλοντικής τρέλας γίνεται ολοένα και πιο εμφανές, όπως αποδεικνύεται από πρόσφατα στατιστικά στοιχεία που δείχνουν ότι η επίδοση των μαθητών μειώνεται κατακόρυφα. Ωστόσο, η απαίτηση των Βρετανών εκπαιδευτικών να αναστείλουν αμέσως όλα τα μαθήματα ή τις σχολικές δραστηριότητες εάν η θερμοκρασία υπερβεί τους 26 βαθμούς Κελσίου (79 βαθμούς Φαρενάιτ) εξακολουθεί να προκαλεί κάπως έκπληξη. Αυτή η υποτιθέμενη νομικά δεσμευτική θερμοκρασία είναι απαραίτητη. Δεν είναι δύσκολο να συνδέσουμε αυτή την ανοησία με ένα ιδιαίτερα ζεστό καλοκαίρι και τους καταστροφικούς μύθους που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πειστεί να πιστεύουν, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που διαθέτουν όλα τα εργαλεία για να αποδομήσουν τις σύγχρονες μυθολογίες. Αποδεικνύεται, ωστόσο, ότι αυτοί είναι τα πρώτα θύματα.
Η Εθνική Ένωση Εκπαίδευσης, η μεγαλύτερη βρετανική σχολική ένωση, δεν περιορίζεται σε θερμοκρασίες άνω των 26 βαθμών Κελσίου, μια θερμοκρασία πάνω από την οποία ούτε η μάθηση ούτε η διδασκαλία είναι προφανώς αδύνατη. Ζητά επίσης τη δημιουργία κέντρων ψύξης που χρηματοδοτούνται από τους φορολογούμενους, τα οποία θα διατίθενται στις κοινότητες σε περίπτωση «ακραίας ζέστης», και τη νομική αναγνώριση του δικαιώματος άδειας μετ' αποδοχών για το ορισμένο προσωπικό, ώστε να τους επιτρέπεται να ολοκληρώσουν εκπαιδευτικά μαθήματα για την κλιματική αλλαγή. Φαντάζομαι εκπαιδευτικά μαθήματα, με εγκεφάλους γεμάτους CO2, σοβαρή στέρηση οξυγόνου και γενικές γνώσεις που έχουν μειωθεί στο κόκκαλο. Φυσικά, μπορεί κανείς εύκολα να υποθέσει ότι ο απώτερος στόχος όλης αυτής της φάρσας, για την οποία υπάρχει ήδη νομοσχέδιο, είναι η άδεια και πιθανώς ακόμη και μια στάση εργασίας κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου, η οποία ξεκινά στα μέσα Ιουλίου.
Τώρα, αυστηρές μελέτες που διεξήχθησαν τη δεκαετία του 1990 μας λένε ότι ένας γυμνός άνθρωπος σε ηρεμία αισθάνεται μια αίσθηση θερμικής δυσφορίας, δηλαδή, αισθάνεται λίγο κρύο, έως 28 βαθμούς Κελσίου, γεγονός που δείχνει ότι οι 26 βαθμοί, ακόμα και όταν είναι ντυμένοι, δεν είναι εξουθενωτικά ζεστοί. Αλλά ας το ξεχάσουμε: για χάρη των μαθητών, θα ήταν πολύ καλύτερο για τους καθηγητές Αγγλικών να παίζουν βρώμικα με τα ωρολόγια προγράμματα, παρά να πιστεύουν πραγματικά τις προτάσεις τους για απαγόρευση κυκλοφορίας για το κλίμα. Δυστυχώς, πιθανότατα πρόκειται και για τα δύο: περισσότερες ημέρες άδειας που θα απολαμβάνουμε με την καλή συνείδηση ότι συμβάλλουμε στο καλό της ανθρωπότητας. Άλλωστε, είναι μοντέρνα υποκρισία. Έτσι, θα αναφέρω απλώς το σχόλιο ενός αναγνώστη για αυτό το χαρούμενο κομμάτι απροκάλυπτου παγκοσμιοποίησης, το οποίο δημοσιεύτηκε στην Telegraph: «Το Συνδικάτο Χωρίς Εκπαίδευση φαίνεται πρόθυμο να ενθαρρύνει τα μέλη του να σταυρώνουν τα χέρια τους σε κάθε πιθανή ευκαιρία. Δεν θα τους εμπιστευόμουν ούτε καν να εκπαιδεύσουν τον σκύλο μου, πόσο μάλλον να εκπαιδεύσουν τα εγγόνια μου».
Η Εθνική Ένωση Εκπαίδευσης, η μεγαλύτερη βρετανική σχολική ένωση, δεν περιορίζεται σε θερμοκρασίες άνω των 26 βαθμών Κελσίου, μια θερμοκρασία πάνω από την οποία ούτε η μάθηση ούτε η διδασκαλία είναι προφανώς αδύνατη. Ζητά επίσης τη δημιουργία κέντρων ψύξης που χρηματοδοτούνται από τους φορολογούμενους, τα οποία θα διατίθενται στις κοινότητες σε περίπτωση «ακραίας ζέστης», και τη νομική αναγνώριση του δικαιώματος άδειας μετ' αποδοχών για το ορισμένο προσωπικό, ώστε να τους επιτρέπεται να ολοκληρώσουν εκπαιδευτικά μαθήματα για την κλιματική αλλαγή. Φαντάζομαι εκπαιδευτικά μαθήματα, με εγκεφάλους γεμάτους CO2, σοβαρή στέρηση οξυγόνου και γενικές γνώσεις που έχουν μειωθεί στο κόκκαλο. Φυσικά, μπορεί κανείς εύκολα να υποθέσει ότι ο απώτερος στόχος όλης αυτής της φάρσας, για την οποία υπάρχει ήδη νομοσχέδιο, είναι η άδεια και πιθανώς ακόμη και μια στάση εργασίας κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου, η οποία ξεκινά στα μέσα Ιουλίου.
Τώρα, αυστηρές μελέτες που διεξήχθησαν τη δεκαετία του 1990 μας λένε ότι ένας γυμνός άνθρωπος σε ηρεμία αισθάνεται μια αίσθηση θερμικής δυσφορίας, δηλαδή, αισθάνεται λίγο κρύο, έως 28 βαθμούς Κελσίου, γεγονός που δείχνει ότι οι 26 βαθμοί, ακόμα και όταν είναι ντυμένοι, δεν είναι εξουθενωτικά ζεστοί. Αλλά ας το ξεχάσουμε: για χάρη των μαθητών, θα ήταν πολύ καλύτερο για τους καθηγητές Αγγλικών να παίζουν βρώμικα με τα ωρολόγια προγράμματα, παρά να πιστεύουν πραγματικά τις προτάσεις τους για απαγόρευση κυκλοφορίας για το κλίμα. Δυστυχώς, πιθανότατα πρόκειται και για τα δύο: περισσότερες ημέρες άδειας που θα απολαμβάνουμε με την καλή συνείδηση ότι συμβάλλουμε στο καλό της ανθρωπότητας. Άλλωστε, είναι μοντέρνα υποκρισία. Έτσι, θα αναφέρω απλώς το σχόλιο ενός αναγνώστη για αυτό το χαρούμενο κομμάτι απροκάλυπτου παγκοσμιοποίησης, το οποίο δημοσιεύτηκε στην Telegraph: «Το Συνδικάτο Χωρίς Εκπαίδευση φαίνεται πρόθυμο να ενθαρρύνει τα μέλη του να σταυρώνουν τα χέρια τους σε κάθε πιθανή ευκαιρία. Δεν θα τους εμπιστευόμουν ούτε καν να εκπαιδεύσουν τον σκύλο μου, πόσο μάλλον να εκπαιδεύσουν τα εγγόνια μου».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου