Εκεί πού χτυπούσε ακόμη η καρδιά τής Ορθοδοξίας

Ενα χαριτωμένο επεισόδιο μεταξύ του Παπαδιαμάντη και του Άγιου Γέροντα Φιλόθεου Ζερβάκου, που ήταν βοηθός του Παπαδιαμάντη στις αγρυπνίες του Αγίου Ελυσσαίου, μας αφηγείται ο Ζήσιμος Λορεντζάτος:

 

Πολλάκις - λέει ο Γέροντας Θεόφιλος και εμέ όστις ήμην βοηθός του, όταν έκανα καμμίαν παραφωνίαν, με εδίωκεν.
- Φύγε μοι έλεγεν, παύσε, κλείσε το στόμα σου, απρόσεκτε. Εγώ παραμέριζα, αλλά γρήγορα του περνούσε (του Παπαδιαμάντη) ο θυμός και πάλιν με εκάλει.
- Κώστα έλα να ψάλης. 

Εγώ επειδή είχον ζήλον να μάθω, έτρεχον και έψαλλον.
Ήτον δε τόσο ταπεινός, ώστε πολλάκις μετά το τέλος της αγρυπνίας έμπροσθεν πολλών μοι εζήτει συγχώρησιν.
- Κώστα, μοι έλεγεν (τούτο ήτο το κοσμικόν μου όνομα) να με συγχωρέσεις που σε ελύπησα. 

Και εγώ του έλεγον :
- Εγώ πταίω διδάσκαλε διότι είμαι απρόσεκτος. Σε ευχαριστώ διότι με τας παρατηρήσεις που μου κάμνεις γίνομαι προσεκτικότερος και με τας επιπλήξεις με διδάσκεις την υπομονήν της οποίας έχω ανάγκην....

 

 

Η πηγή που χρησιμοποίησε ο Λορεντζάτος ήταν το περιοδικό Κιβωτός , Τεύχος Φεβρουαρίου 1953 , σελίδα 46.

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: ΕΝΑ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΟ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ