Ένα εκρηκτικό βιβλίο μόλις εκδόθηκε από τον Chris Morrison, έναν ερευνητή δημοσιογράφο που εδώ και χρόνια μάχεται κατά των ψεμάτων για το κλίμα. Έχει επιτεθεί σκληρά σε εφημερίδες όπως η Guardian, σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης όπως το BBC και στη Βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία, αποκαλύπτοντας τα κόλπα τους, όπως τους 100 μετεωρολογικούς σταθμούς που δεν υπάρχουν εδώ και δεκαετίες και παρόλα αυτά συνεχίζουν να παρέχουν θερμοκρασίες a la carte (κατά παραγγελία). Ωστόσο, κανένας από αυτούς τους πανίσχυρους θεσμούς δεν διέψευσε ποτέ τους ισχυρισμούς του, ενώ απέφυγαν επιμελώς να κινηθούν νομικά εναντίον του, παρότι οι νομικές ενέργειες αποτελούν συνήθη πρακτική τους για τη φίμωση των επικριτών τους. Δημοσιεύω την εισαγωγή του βιβλίου εδώ, βέβαιος ότι δεν διαπράττω καμία ανεντιμότητα, καθώς δεν έχει μεταφραστεί στα ιταλικά και -δεδομένης της "ανεξαρτησίας" της δουλοπρεπούς, μάταιης εκδοτικής μας βιομηχανίας- δεν θα το κάνουν ποτέ.
Το βιβλίο ξεκινά με το γεγονός ότι —εν αγνοία των καταναλωτών των δυτικών μέσων ενημέρωσης— τα θεμέλια της αφήγησης για το κλίμα έχουν αμφισβητηθεί από την κύρια πηγή της, την Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), κάτι που εκπλήσσει κάπως τους πάντες. Οι λόγοι για τους οποίους η θεωρούμενη βέβαιη καταστροφή έχει μετατραπεί σε ένα απίθανο σενάριο πιθανότατα οφείλονται στην ουσιαστική αποτυχία της πολιτικής των μηδενικών καθαρών εκπομπών, του Net Zero, αλλά και με το γεγονός ότι οι πάγοι της Αρκτικής έχουν αρχίσει και πάλι να αυξάνονται, όπως και το παγοκάλυμμα της Γροιλανδίας, ότι ο πληθυσμός των πολικών αρκούδων δεν υπήρξε ποτέ τόσο μεγάλος και ότι ακόμη και τα κοράλλια βρίσκονται σε πλήρη ανάπτυξη. Εν ολίγοις, η αφήγηση κινδύνευε να αποκαλυφθεί αργά ή γρήγορα ως απάτη, και έτσι αρχίζουμε να κάνουμε πίσω.
Η 7η Απριλίου 2026 ήταν η ημέρα που η μεγάλη κατασκευή της κλιματικής κρίσης, που προωθούσε την πολιτική φαντασίωση των μηδενικών εκπομπών, τελικά συγκρούστηκε με την σκληρή πραγματικότητα. Εκείνη την ημέρα, μια ομάδα επιστημόνων που εργάζονταν σε μια νέα έκθεση αξιολόγησης για την υποστηριζόμενη από τα Ηνωμένα Έθνη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), παραδέχτηκε ότι οι υποθέσεις που βασίζονται σε ένα υπολογιστικό μοντέλο, κοινώς γνωστό ως RCP8.5, ήταν «απίθανες». Η επίσημη παραδοχή συγκλόνισε τους κύκλους της ελίτ των επιστημόνων του κλίματος και των πολιτικών που συμμαχούσαν, ενώ παράλληλα έριξε μια σκιά ντροπής σε όλους όσους στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης είχαν προσφερθεί εθελοντικά να διαδώσουν τέτοιες υποθέσεις. Οι υποθέσεις RCP8.5 αποτελούν βασικό στοιχείο, από το 2011, στην τροφοδότηση των υπολογιστικών μοντέλων που έχουν προωθήσει τη θεωρία της κλιματικής κρίσης χωρίς επιστήμη. Σχεδόν κάθε αποκαλυπτικό αφήγημα για την Ημέρα της Κρίσης για το κλίμα, είτε πρόκειται για λιγότερο νόστιμη μπύρα στο μέλλον (ναι, γράφτηκε από το BBC), είτε για την εξαφάνιση των πολικών πάγων (ένα χειροκρότημα στον Σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο, τον Βασιλιά Κάρολο και τον εκλιπόντα Πάπα Φραγκίσκο) είτε για αυξημένες ατμοσφαιρικές αναταράξεις, φέρει το αποτύπωμα του RCP8.5.
Η είδηση-βόμβα της 7ης Απριλίου σήμαινε ότι όλα αυτά τα αφηγήματα ήταν επίσημα για τα σκουπίδια.
Αυτό το βιβλίο καταδεικνύει ότι σχεδόν όλα όσα έχετε διαβάσει ή ακούσει τα τελευταία 15 χρόνια στην επιστήμη, την πολιτική και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης σχετικά με τη μετατροπή της Γης σε πύρινη σφαίρα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα σωρό ψευδοεπιστημονικές ανοησίες, σχεδιασμένες να αναγκάσουν τους ανθρώπους να αποδεχτούν όλους τους περιορισμούς που επιβάλλονται από μια τρελή βιασύνη για την εξάλειψη των υδρογονανθράκων από τις σύγχρονες, αναπτυσσόμενες βιομηχανικές οικονομίες.
Το σενάριο RCP8.5 ξεκίνησε ως το χειρότερο σενάριο, που χαρακτηρίστηκε από εκτεταμένες παραποιήσεις, αλλά η ικανότητά του να τροφοδοτεί καταστροφολογικές ιστορίες για κλιματική καταστροφή, σχεδιασμένες να προσελκύουν κλικ, το έχει μετατρέψει σε ένα είδος σεναρίου «συνήθους πορείας των πραγμάτων» (business as usual). Όσον αφορά την συγκέντρωση χρηματοδότησης για επιστημονική έρευνα, την αποκόμιση πράσινων επιδοτήσεων και την επίδειξη της αρετής κάποιου, ποιος νοιαζόταν αν τα παιδιά πήγαιναν για ύπνο κλαίγοντας, τρομοκρατημένα από ιστορίες για άνοδο της θερμοκρασίας κατά 5°C ή και περισσότερο σε σύγκριση με την περίοδο 1850-1900; Το τέλος του Ρεύματος του Κόλπου έως το 2025 (ναι, μια άλλη κλασική ανοησία του «λένε οι επιστήμονες» του BBC), εκατομμύρια σπίτια πλημμυρισμένα από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, η έκτη μαζική εξαφάνιση ειδών καθ' οδόν: ό όλα αυτά ήταν ανοησίες που θεωρούνταν δικαιολογημένες, προκειμένου να συνεχιστεί η ροή χρηματοδότησης προς την πολιτική των μηδενικών εκπομπών.
Το γεγονός ότι η ζωή χωρίς υδρογονάνθρακες θα ήταν τρομερή, ακόμη και μοιραία, για δισεκατομμύρια ανθρώπους έχει αγνοηθεί. Ποιος μπήκε στον κόπο να σημειώσει ότι χωρίς λιπάσματα που παράγονται από υδρογονάνθρακες, ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός θα λιμοκτονούσε σιγά σιγά, οδηγώντας σε ενδημικούς πολέμους, καθώς οι επιζώντες ανταγωνίζονταν για περιορισμένους πόρους; Το 2024, μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση των Εργατικών, γεμάτη φανατικούς των μηδενικών εκπομπών, σταμάτησε τις νέες γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Βόρεια Θάλασσα, η οποία εξακολουθεί να είναι πλούσια σε πόρους. Έχει χυθεί σκυρόδεμα σε πηγάδια που έχουν ήδη διανοιχθεί στην ξηρά: τεράστια αποθέματα πολύτιμου φυσικού αερίου που βρίσκονται κάτω από φτωχές και αποβιομηχανοποιημένες περιοχές της Αγγλίας είναι πλέον απρόσιτα. Στις αρχές του 2025, 200 μέλη του Βρετανικού Κοινοβουλίου ήταν έτοιμα να ψηφίσουν ένα νομοσχέδιο κοινοβουλευτικής πρωτοβουλίας που θα μείωνε τη χρήση υδρογονανθράκων από το Ηνωμένο Βασίλειο σε μόλις 10% μέσα σε μια δεκαετία, ποσοστό που μόλις και μετά βίας θα επαρκούσε για τη συντήρηση υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης.
Σε αυτό το επίπεδο ηλιθιότητας και άγνοιας, αυτοί οι τρελοί νομοθέτες πιθανότατα υπέθεσαν ότι, αν το απαίσιο νομοσχέδιό τους γινόταν νόμος, θα μπορούσαν ακόμα να αγοράζουν γάλα σόγιας ενώ θα πήγαιναν να ψωνίσουν βιολογικό χούμους από το Waitrose.
Σχεδόν όλες οι προτεινόμενες ενεργειακές εναλλακτικές λύσεις είναι, για να μην πούμε τίποτα άλλο, γελοίες. Απίθανες μάλιστα. Μια σύγχρονη οικονομία δεν μπορεί να λειτουργήσει μόνο με αιολική και ηλιακή ενέργεια, καθώς η ενέργεια είναι διαλείπουσα. Δεν υπάρχει βιώσιμη λύση στο πρόβλημα της ενεργοποίησης/απενεργοποίησης (της εναλλαγής μεταξύ παραγωγής και διακοπής της παραγωγής), κάτι που οι φανατικοί των μηδενικών εκπομπών δεν θα παραδεχτούν ποτέ. Η αποθήκευση ενέργειας σε μπαταρίες θα διαρκέσει μόνο λίγα λεπτά όταν χρειάζεται σε μεγάλη κλίμακα, το υδρογόνο είναι ακριβό στην παραγωγή και επικίνδυνο, ενώ η παλιρροιακή ενέργεια είναι συχνά εξαιρετικά ακριβή. Η πυρηνική ενέργεια είναι χρήσιμη ως βασική πηγή ενέργειας, αλλά δεν αντέχει στη δοκιμή βραστού νερού κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, όταν η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας αυξάνεται ξαφνικά.
Επί του παρόντος, μόνο το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο μπορούν να τροφοδοτήσουν ένα σύγχρονο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, εάν η ασφάλεια, η προστασία και η προσιτή τιμή αποτελούν ύψιστες προτεραιότητες. Όπως έχουμε δει σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο τα τελευταία 20 χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας, η αιολική και η ηλιακή ενέργεια δεν είναι τίποτα περισσότερο από ακριβά έξτρα που έχουν οδηγήσει σε εκτόξευση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας και επακόλουθη αποβιομηχάνιση, με αποτέλεσμα την απώλεια θέσεων εργασίας. Οι ακτιβιστές συχνά επισημαίνουν ότι η αιολική και η ηλιακή ενέργεια είναι «δωρεάν», μια έννοια τόσο στερούμενη οικονομικής βάσης ώστε η μόνη δυνατή αντίδραση είναι να απελπίζεται κανείς για το επίπεδο της ανθρώπινης νοημοσύνης. Οι υδρογονάνθρακες προσφέρουν τεράστια κινητική ενέργεια, η οποία, αξιοποιημένη τα τελευταία 300 χρόνια, έχει μεταμορφώσει τις ανθρώπινες κοινωνίες με τρόπους που οι πρόγονοί μας θα έβρισκαν σχεδόν αδιανόητους.
Κλιματική επιστήμη
Για να είμαστε ειλικρινείς και μιλώντας χωρίς περιστροφές, η ανθρωπότητα οφείλει πολλά στη γενναιοδωρία που μας χαρίζει η φύση με τη μορφή άφθονων υδρογονανθράκων, όπως καταδείχθηκε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Αλλά προσέξτε, κάποιοι υποστηρίζουν ότι η χρήση τους θα καταδικάσει τη Γη σε αιώνια οικολογική καταδίκη, ίσως ήδη από μεθαύριο. Αν αυτό ίσχυε, κανείς δεν θα μπορούσε να διαφωνήσει και θα ήμασταν αναγκασμένοι να δεχτούμε την πείνα, τη σκληρή χειρωνακτική εργασία, τα οργανικά απόβλητα σε ανοιχτή κομποστοποίηση, τη μείωση του πληθυσμού και τη γενική φτώχεια, αφήνοντας αυτές τις ουσίες στο υπέδαφος.
Οι αμαρτίες της Βιομηχανικής Επανάστασης θα καθαρθούν και η Γαία θα σωθεί.
Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι αδιάσειστες αποδείξεις ότι οι άνθρωποι ελέγχουν τον θερμοστάτη του κλίματος βάζοντας μπριζόλες στο μπάρμπεκιου (κάρβουνα, φυσικά) και πετώντας προς τη Φουενχιρόλα. Δυστυχώς, όμως, το μόνο που λαμβάνουμε είναι ένα κουβάρι από ψέματα, παραπληροφόρηση, αυθαίρετη επιλογή δεδομένων και πολιτικούς ελιγμούς, όλα τυλιγμένα στον παράλογο ισχυρισμό ότι το 97% των επιστημόνων πιστεύουν ότι η πιο πρόσφατη υπερθέρμανση του πλανήτη προκαλείται από τον άνθρωπο.
Όπως οι Ρωμαίοι ποντίφικες του παρελθόντος, η επιστήμη ανακηρύσσεται ex cathedra αδιαμφισβήτητη. Ορισμένοι ακτιβιστές, όπως ο απατεώνας της αιολικής ενέργειας Ντέιλ Βινς και ο κωμικός για το κλίμα Τζιμ Ντέιλ (τους οποίους θα συζητήσουμε λεπτομερέστερα στο "Climate Clots and Comedians"), υποστηρίζουν ότι η συζήτηση του ζητήματος θα πρέπει να αποτελεί έγκλημα. Όπως θα δούμε, ολόκληρη η απάτη της "καθιερωμένης επιστήμης", που αγκαλιάζεται από τα mainstream μέσα ενημέρωσης, τους πολιτικούς και τους ακτιβιστές επιστήμονες, αποκαλύπτει μόνο το βαθύ και θλιβερό επίπεδο υποβάθμισης στο οποίο έχει περιέλθει η επιστημονική ακεραιότητα.
Ο γεωλόγος και μακροχρόνιος σκεπτικιστής για το κλίμα, Δρ. Ίαν Πλίμερ, αρέσκεται να επισημαίνει ότι δεν υπάρχει ούτε μία επιστημονική μελέτη που να αποδεικνύει οριστικά τις τρέχουσες απόψεις για την ανθρωπογενή υπερθέρμανση του πλανήτη. Αν υπήρχε, προσθέτει, δεν θα ακούγαμε πια γι' αυτήν. Είναι μια αληθινή δήλωση, αλλά εύκολη στην έκφραση. Η ατμόσφαιρα της Γης και οι αλληλεπιδράσεις της με την ξηρά και τους ωκεανούς είναι χαοτικές και μη γραμμικές. Ορισμένα μέρη της δεν είναι πλήρως κατανοητά και επομένως δεν είναι μετρήσιμα για όλους τους σημαντικούς κλιματικούς σκοπούς.
Όσο περισσότερο παρατηρούμε, τόσο περισσότερο κατανοούμε τους πολύπλοκους μηχανισμούς μέσω των οποίων μη ομοιόμορφες ποσότητες θερμότητας μεταφέρονται από τους τροπικούς στους πόλους από κάθε είδους ρεύματα. Αυτή είναι η κύρια αιτία των καιρικών φαινομένων. Με τη γνώση που έχουμε, είναι αδύνατο να αποδώσουμε ανθρώπινες αιτίες σε μεμονωμένα καιρικά φαινόμενα ή σε μακροπρόθεσμη κλιματική αλλαγή, δεδομένων των τεράστιων διακυμάνσεων που προκαλούνται από τις φυσικές δυνάμεις. Απλώς ισχύει, και όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο ν' αλλάξει επάγγελμα και να ξεκινήσει μια νέα καριέρα νοικιάζοντας χώρο στη σκηνή της Mystic Meg στο τοπικό καρναβάλι.
Οι ακτιβιστές, επομένως, χρησιμοποιούν υπολογιστικά μοντέλα για να παρέχουν τα λεγόμενα αποδεικτικά στοιχεία τους, αλλά αυτά, όπως αποδεικνύει η απογοητευτική 40ετής ιστορία τους, προσφέρουν ελάχιστη συγκεκριμένη καθοδήγηση. Όπως αποκαλύπτει το αυξανόμενο σκάνδαλο γύρω από το απίθανο σενάριο RCP8.5, είναι συχνά χειρότερα από άχρηστα. Τα μοντέλα δεν μας λένε τίποτα, ενώ οι παρατηρήσεις παρέχουν ζωτικές πληροφορίες για το τι πραγματικά συνέβη.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Δρ. Πλίμερ σημειώνει ότι ο αριθμός των γεωλόγων που πιστεύουν στην ανθρωπογενή υπερθέρμανση του πλανήτη μπορεί να μετρηθεί στο ένα χέρι. Στις μελέτες τους, οι γεωλόγοι μπορούν να κοιτάξουν πίσω, συγκεκριμένα στο πώς έχει αλλάξει η Γη τα τελευταία 600 εκατομμύρια χρόνια, μέχρι που άρχισε να σχηματίζεται η ζωή όπως την ξέρουμε σήμερα.
Εξετάζοντας δεδομένα για το CO₂ και τις θερμοκρασίες που χρονολογούνται από την Κάμβρια εποχή, βλέπουμε μικρή συσχέτιση σε διάστημα 600 εκατομμυρίων ετών. Μερικές φορές αυξάνονται και μειώνονται μαζί, συχνά όχι. Δεν υπάρχουν στοιχεία στα δεδομένα που να υποδηλώνουν μια ισχυρή, άρρηκτη σύνδεση, κάτι που σίγουρα απαιτεί η τρέχουσα σκέψη για την ανθρωπογενή υπερθέρμανση του πλανήτη.
Επιπλέον, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι τα επίπεδα CO₂ στην ατμόσφαιρα ήταν προηγουμένως πολύ υψηλότερα, κατά μέσο όρο περίπου 2.700 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) τα τελευταία 600 εκατομμύρια χρόνια. Αυτό είναι σχεδόν επτά φορές υψηλότερο από το τρέχον επίπεδο των 420 ppm, που αντιστοιχεί σε ένα περιβάλλον φτωχό σε CO₂. Αντί να ξοδεύουμε σπάταλα δισεκατομμύρια λίρες για «δέσμευση» CO₂, θα ήταν ίσως καλύτερο να ελπίζουμε ότι τα επίπεδα θα συνεχίσουν να αυξάνονται για κάποιο χρονικό διάστημα. Τα φυτά έχουν εξελιχθεί ώστε να αναπτύσσονται αποτελεσματικά παρουσία πολύ υψηλότερων επιπέδων CO₂ από αυτά που μετρήθηκαν τα τελευταία 40 χρόνια, και πράγματι, η αυξημένη διαθεσιμότητα θρεπτικών συστατικών στην ατμόσφαιρα έχει οδηγήσει σε ένα εντυπωσιακό, αν και σε μεγάλο βαθμό αγνοημένο, «πρασίνισμα» του 15% της Γης.
ΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΝΑ ΓΙΟΡΤΆΣΟΥΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΉ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου