Η Ευρώπη, χάρη στο χαμηλό πολιτικό της περιβάλλον τόσο σε εθνικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο, έχει πληγεί σοβαρά από την εγκατάλειψη των ρωσικών ενεργειακών πόρων και τώρα την καταστρέφει αυτό που, ναι, ήταν ο αφέντης, αλλά μέσω μιας παλιάς και άκαμπτης απάτης, αποκαλούνταν φίλος. Ο Τραμπ, στην απεγνωσμένη αναζήτησή του για κάτι που θα μείωνε τις τιμές των καυσίμων και την καταστροφή που προκαλούν στην προεκλογική του εκστρατεία, έχει στραφεί ακόμη και στη Ρωσία για ντίζελ, και για αυτόν τον λόγο έχει στείλει τον Ζελένσκι και τους Ευρωπαίους φίλους του να φύγουν, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να χτυπήσουν τα ρωσικά διυλιστήρια πάση θυσία - ένα από τα λίγα πράγματα που έχουν απομείνει για να τροφοδοτήσουν έναν πόλεμο που πρόκειται να εξαντληθεί. Εν ολίγοις, οι Ευρωπαίοι αρχικά παρακινήθηκαν να συμμετάσχουν στις προετοιμασίες για τον ουκρανικό πόλεμο, στη συνέχεια να ξοδέψουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε όπλα και τουαλέτες γεμάτες χρυσό, και τώρα εγκαταλείπονται στην τύχη τους. Εν ολίγοις, έμοιαζαν με τους ανόητους του παγκόσμιου χωριού.
Όλα όσα αφορούν αυτή την υπόθεση είναι παράδοξα, επειδή οι ουκρανικές επιθέσεις σχεδιάστηκαν και κατευθύνθηκαν από δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, ιδίως τη CIA· επειδή η ζημιά υπερεκτιμήθηκε πέρα από κάθε λογικό όριο, κάνοντάς την να φαίνεται ότι οι τοπικές ελλείψεις ντίζελ είχαν καταφέρει ένα θανάσιμο πλήγμα στη Ρωσία (και ο Πούτιν τους έκανε να το πιστέψουν, στήνοντας την παγίδα), ενώ τώρα αποδεικνύεται ότι η Μόσχα μπορεί εύκολα να πουλήσει το ντίζελ της, όπως κάνει με άλλες χώρες· επειδή οι συμφωνημένες ποσότητες, ακόμη και αν υποτεθεί ότι φτάσουν, θα αντιπροσώπευαν μόλις δύο εβδομάδες κατανάλωσης στις ΗΠΑ· και επειδή η επιχείρηση, αν υποτεθεί ότι θα πετύχει -κάτι που είναι εξαιρετικά αμφίβολο- δεν θα αύξανε τις συνολικές ποσότητες ντίζελ που διατίθενται στην παγκόσμια αγορά, αλλά μόνο τον προορισμό τους.
Οι διάσημες αγορές το γνωρίζουν πολύ καλά, αλλά ο Ντόναλντ ελπίζει να καταφέρει να βάλει φρένο στην κατάσταση για τις τρεις εβδομάδες που τον χωρίζουν από τις ενδιάμεσες εκλογές: αυτό που σκοπεύει να κάνει είναι να πει στους Αμερικανούς: κοιτάξτε, κάνω κάτι για να μειώσω τις τιμές. Το αν τα σιωνιστικά λόμπι και οι μπάσταρδοι των μυστικών υπηρεσιών θα του επιτρέψουν πραγματικά να το κάνει είναι ένα άλλο θέμα. Ωστόσο, για να επιτύχει αυτόν τον επισφαλή στόχο, έχει κλωτσήσει τους φίλους του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Ενώ ο κοκαινομανής του Κιέβου αντιμετωπίζεται σαν κηπουρός από το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες, το Λονδίνο, το Παρίσι, ακόμη και τη Ρωμαία στην τοπική αγορά, ο Τραμπ τον πετάει στη θάλασσα: «Νομίζω ότι ήρθε η ώρα η Ουκρανία να αποκτήσει έναν νέο πρόεδρο. Ο Ζελένσκι θα μπορούσε να είχε λύσει αυτόν τον πόλεμο πολλές φορές. Πολλές, πολλές φορές. Και επέλεξε να μην το κάνει». Αυτό προφανώς δεν ισχύει, επειδή ο Ζελένσκι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια μαριονέτα στα χέρια της Δύσης από τότε που έπαιξε τον πρόεδρο του λαού (τους ίδιους ανθρώπους που αργότερα εξολόθρευσε) σε μια τηλεοπτική σειρά. Κάνει ό,τι του λένε, αλλά ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, η αποκήρυξη του Ντούτσε του Κιέβου ισοδυναμεί με δήλωση ήττας. Το να τηλεφωνεί ο Αμερικανός πρόεδρος στον Πούτιν ζητώντας βοήθεια είναι σαν να έχει παρελάσει στην Κόκκινη Πλατεία με λευκή σημαία. Ο ηγέτης της Δύσης αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί πλέον να επιβάλει τη θέλησή του σε όλους και ότι, στην πραγματικότητα, είναι αναγκασμένος να ζητήσει βοήθεια, δηλώνοντας ότι πλέον αποτελεί τη μειονότητα του κόσμου. Ένα εκλογικό τέχνασμα ανοίγει ένα τεράστιο ρήγμα στον ιστό της ιστορίας.
Επιπλέον, το τελευταίο χαστούκι στην Ευρώπη: τις τελευταίες ημέρες, έχει προκύψει η ιδέα της ανακατασκευής του αγωγού Nord Stream μέσω μιας κοινοπραξίας μεταξύ μιας ρωσικής και μιας αμερικανικής εταιρείας. Επομένως, αν ποτέ ξανά ρέει φυσικό αέριο, θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο μιας αμερικανικής εταιρείας που προφανώς θα επωφελείται από τις τιμές. Αν ήμουν Ευρωπαίοι ηγέτες, του παρελθόντος και του παρόντος, θα σκεφτόμουν μια αξιοπρεπή συλλογική αυτοκτονία, ένα επανορθωτικό σεπούκου μετά από συμβιβασμούς στη ζωή 400 εκατομμυρίων πολιτών. Δυστυχώς, επιλέχθηκαν ακριβώς για την έλλειψη αξιοπρέπειάς τους. Θα παραμείνουν μέχρι να τους διώξουν ή μέχρι να σαπίσουν.
Όλα όσα αφορούν αυτή την υπόθεση είναι παράδοξα, επειδή οι ουκρανικές επιθέσεις σχεδιάστηκαν και κατευθύνθηκαν από δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, ιδίως τη CIA· επειδή η ζημιά υπερεκτιμήθηκε πέρα από κάθε λογικό όριο, κάνοντάς την να φαίνεται ότι οι τοπικές ελλείψεις ντίζελ είχαν καταφέρει ένα θανάσιμο πλήγμα στη Ρωσία (και ο Πούτιν τους έκανε να το πιστέψουν, στήνοντας την παγίδα), ενώ τώρα αποδεικνύεται ότι η Μόσχα μπορεί εύκολα να πουλήσει το ντίζελ της, όπως κάνει με άλλες χώρες· επειδή οι συμφωνημένες ποσότητες, ακόμη και αν υποτεθεί ότι φτάσουν, θα αντιπροσώπευαν μόλις δύο εβδομάδες κατανάλωσης στις ΗΠΑ· και επειδή η επιχείρηση, αν υποτεθεί ότι θα πετύχει -κάτι που είναι εξαιρετικά αμφίβολο- δεν θα αύξανε τις συνολικές ποσότητες ντίζελ που διατίθενται στην παγκόσμια αγορά, αλλά μόνο τον προορισμό τους.
Οι διάσημες αγορές το γνωρίζουν πολύ καλά, αλλά ο Ντόναλντ ελπίζει να καταφέρει να βάλει φρένο στην κατάσταση για τις τρεις εβδομάδες που τον χωρίζουν από τις ενδιάμεσες εκλογές: αυτό που σκοπεύει να κάνει είναι να πει στους Αμερικανούς: κοιτάξτε, κάνω κάτι για να μειώσω τις τιμές. Το αν τα σιωνιστικά λόμπι και οι μπάσταρδοι των μυστικών υπηρεσιών θα του επιτρέψουν πραγματικά να το κάνει είναι ένα άλλο θέμα. Ωστόσο, για να επιτύχει αυτόν τον επισφαλή στόχο, έχει κλωτσήσει τους φίλους του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Ενώ ο κοκαινομανής του Κιέβου αντιμετωπίζεται σαν κηπουρός από το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες, το Λονδίνο, το Παρίσι, ακόμη και τη Ρωμαία στην τοπική αγορά, ο Τραμπ τον πετάει στη θάλασσα: «Νομίζω ότι ήρθε η ώρα η Ουκρανία να αποκτήσει έναν νέο πρόεδρο. Ο Ζελένσκι θα μπορούσε να είχε λύσει αυτόν τον πόλεμο πολλές φορές. Πολλές, πολλές φορές. Και επέλεξε να μην το κάνει». Αυτό προφανώς δεν ισχύει, επειδή ο Ζελένσκι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια μαριονέτα στα χέρια της Δύσης από τότε που έπαιξε τον πρόεδρο του λαού (τους ίδιους ανθρώπους που αργότερα εξολόθρευσε) σε μια τηλεοπτική σειρά. Κάνει ό,τι του λένε, αλλά ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, η αποκήρυξη του Ντούτσε του Κιέβου ισοδυναμεί με δήλωση ήττας. Το να τηλεφωνεί ο Αμερικανός πρόεδρος στον Πούτιν ζητώντας βοήθεια είναι σαν να έχει παρελάσει στην Κόκκινη Πλατεία με λευκή σημαία. Ο ηγέτης της Δύσης αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί πλέον να επιβάλει τη θέλησή του σε όλους και ότι, στην πραγματικότητα, είναι αναγκασμένος να ζητήσει βοήθεια, δηλώνοντας ότι πλέον αποτελεί τη μειονότητα του κόσμου. Ένα εκλογικό τέχνασμα ανοίγει ένα τεράστιο ρήγμα στον ιστό της ιστορίας.
Επιπλέον, το τελευταίο χαστούκι στην Ευρώπη: τις τελευταίες ημέρες, έχει προκύψει η ιδέα της ανακατασκευής του αγωγού Nord Stream μέσω μιας κοινοπραξίας μεταξύ μιας ρωσικής και μιας αμερικανικής εταιρείας. Επομένως, αν ποτέ ξανά ρέει φυσικό αέριο, θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο μιας αμερικανικής εταιρείας που προφανώς θα επωφελείται από τις τιμές. Αν ήμουν Ευρωπαίοι ηγέτες, του παρελθόντος και του παρόντος, θα σκεφτόμουν μια αξιοπρεπή συλλογική αυτοκτονία, ένα επανορθωτικό σεπούκου μετά από συμβιβασμούς στη ζωή 400 εκατομμυρίων πολιτών. Δυστυχώς, επιλέχθηκαν ακριβώς για την έλλειψη αξιοπρέπειάς τους. Θα παραμείνουν μέχρι να τους διώξουν ή μέχρι να σαπίσουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου