Πηγή: Φάμπιο Φιλομένι
Η σύγχυση της ΕΕ με την Ευρώπη μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη. Πολλές δυνάμεις που υποστηρίζουν την κυριαρχία και είναι λαϊκίστικες (με τη θετική έννοια της λέξης) ασχολούνται καθημερινά με τη δαιμονοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρώντας την ως μια αντιδημοφιλή γραφειοκρατία άπιστη στα κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα των Ευρωπαίων. Η προτεινόμενη λύση είναι πάντα η ίδια: πείτε στην ΕΕ να πάει στην κόλαση και να επιστρέψει στις μικρές εθνικές αυτονομίες και τα οικονομικά σύνορα των μέσων του 20ού αιώνα με την όμορφη λίρα μας. Όλα ωραία και εκθαμβωτικά, αν δεν άλλαζε ξαφνικά ο ορίζοντας για την Ευρώπη και τους Ευρωπαίους. Αναδύεται ένας πολυπολικός κόσμος, που κυριαρχείται από ηπειρωτικές υπερδυνάμεις: τις ΗΠΑ, την Κίνα, τη Ρωσία, την Ινδία και, τελικά, την Αφρική. Οι μελλοντικοί πόλεμοι θα είναι για την αρπαγή πόρων: το διεθνές δίκαιο και ο Χάρτης του Σαν Φρανσίσκο, ο οποίος καθιέρωσε τη νομική ισότητα των κρατών, θα καούν στα τζάκια των ισχυρών. Το δίκαιο του ισχυρότερου θα ισχύει για όλους και μόνο πολιτισμοί ηπειρωτικού μεγέθους θα επιβιώσουν, αυτοί που ονομάζαμε υπερδυνάμεις τον περασμένο αιώνα. Η ισχύς, όχι ο νόμος, είναι το μέτρο των πάντων. Αν υπάρχει ένα πράγμα που μας έχουν διδάξει οι Ηνωμένες Πολιτείες, και οι ιμπεριαλιστικές τους ενέργειες μας το υπενθυμίζουν συνεχώς, είναι ότι η διεθνής πολιτική περιλαμβάνει πάντα μια σύγκρουση θελήσεων: τη θέληση να επιβληθεί κανείς και τη θέληση να μην αφήσει τη θέληση των άλλων να επιβληθεί. Το έχουμε δει στο Βιετνάμ, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Συρία, τη Βενεζουέλα, το Ιράν, τη Λιβύη, τον Λίβανο και τη Γάζα (και αύριο θα είναι η σειρά της Κούβας ή της Γροιλανδίας). Επιστρέφοντας λοιπόν στις δυνάμεις της κυριαρχίας, είναι απαραίτητο να θυμόμαστε ότι η πραγματική ανεξαρτησία δεν υπάρχει χωρίς την ικανότητα να την εγγυηθούμε (ακόμα και στρατιωτικά). Και η πρώτη προϋπόθεση για να μην είμαστε υποτελείς σε καμία άλλη δύναμη είναι να είμαστε και οι ίδιοι μια δύναμη! Σε έναν πολυπολικό κόσμο, η ανεξαρτησία και η κυριαρχία της Ευρώπης -σήμερα, δυστυχώς, διαιρεμένη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσικής Ομοσπονδίας- είναι επείγουσα ανάγκη αν θέλουμε να αναλάβουμε τον έλεγχο του δικού μας πεπρωμένου και να αποφύγουμε να γίνουμε πεδίο μάχης για διεθνείς συγκρούσεις. Σύμφωνα με τα λόγια του Ζαν Τιριάρ, του Ευρασιατικού ιππότη που ίδρυσε τη Νέα Ευρώπη, «Το ίδιο το πεπρωμένο της ανθρωπότητας εξαρτάται από το μέλλον της Ευρώπης και κανείς δεν μπορεί να αντικαταστήσει την Ευρώπη σε αυτή την αποστολή προς την ανθρωπότητα. Η αποστολή της Ευρώπης είναι να είναι το ηγετικό έθνος».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου