από τον Enrico Tomaselli - 21 Σεπτεμβρίου 2026
Πηγή: Red Jackets
Υπάρχει πάντα —και ολοένα και περισσότερο— ένα στοιχείο διπροσωπίας στην αμερικανική πολιτική, αλλά ένα στοιχείο τόσο κραυγαλέο που είναι άχρηστο, αν όχι αντιπαραγωγικό. Αν λες ψέματα συνεχώς και το κάνεις αυτό με αυθάδεια, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να αυξήσεις την δυσπιστία σου. Ακόμα και όταν είσαι ειλικρινής, οι άλλοι θα σε δυσπιστούν.
Πάρτε για παράδειγμα αυτή την ιστορία για εύπιστα παιδιά —προφανώς διαδίδεται κυρίως από την Axios, τώρα το ανεπίσημο όργανο του εργοστασίου απάτης που βρίσκεται στην οδό Pennsylvania Ave 1600, στην Ουάσινγκτον— σύμφωνα με την οποία ο Τραμπ πιέζει εδώ και καιρό τον Ζελένσκι να σταματήσει να επιτίθεται στα ρωσικά διυλιστήρια, επειδή αυτό —σύμφωνα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ— είναι η αιτία της αύξησης των παγκόσμιων τιμών του ντίζελ, η οποία επηρεάζει ιδιαίτερα την αμερικανική αγορά (οι τιμές του ντίζελ στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεπεράσει τα 6,50 δολάρια ανά γαλόνι για πρώτη φορά, σημειώνοντας αύξηση 15% από την αρχή του μήνα).
Στην αφήγηση του Τραμπ, αυτός ο μύθος εξυπηρετεί επικοινωνιακούς σκοπούς, και όχι μόνο. Πρώτον, χρησιμεύει στο να μεταθέσει την ευθύνη για τις αυξήσεις στη σύγκρουση στην Ουκρανία («πόλεμος του Μπάιντεν»), αντί για αυτήν με το Ιράν —η οποία είναι η κύρια αιτία. Αυτό προφανώς στοχεύει να μετριάσει τον αντίκτυπο στην ψήφο στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές. Αλλά πάνω απ 'όλα, χρησιμεύει —τουλάχιστον στις προθέσεις του Λευκού Οίκου— στο να θέσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε θέση να ενεργήσουν για άλλη μια φορά ως μεσολαβητές μεταξύ Μόσχας και Κιέβου. Από τη μία πλευρά, ο Τραμπ ζητά παραπλανητικά από τον Ζελένσκι να αναστείλει τις επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια, ενώ ο Ουκρανός πρόεδρος αγνοεί αδιάφορα την κατάσταση, φανταζόμενος ότι μπορεί τώρα να πει στον Πούτιν: «Ελάτε, σταματήστε και οι δύο να επιτίθεστε στον ενεργειακό τομέα...»
Δυστυχώς, το Κρεμλίνο γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτές οι επιθέσεις διεξάγονται με την υποστήριξη των αμερικανικών δορυφορικών πληροφοριών, χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν, και ότι σε κάθε περίπτωση —αν πραγματικά ήθελε να τις σταματήσει— ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει αρκετούς μοχλούς για να επιβάλει μια διακοπή, πόσο μάλλον να τη ζητήσει. Όλα αυτά, επιπλέον, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ψηφίζουν τον Νόμο Γκράχαμ με νέες κυρώσεις κατά του ρωσικού πετρελαίου. Με λίγα λόγια, μια ακόμη επιβεβαίωση της απόλυτης αναξιοπιστίας της Αμερικής, και μάλιστα ακόμη περισσότερο αυτής της κυβέρνησης.
Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι παρά την δηλωμένη αποχώρησή του και τις συνεχείς προσφορές του για διάλογο, ο Τραμπ δεν έχει καμία πρόθεση να υποχωρήσει. Ο πόλεμος κατά της Ρωσίας παραμένει ένα στρατηγικό πλεονέκτημα, ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο από τον πόλεμο κατά του Ιράν και της Κίνας. Στην καλύτερη περίπτωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να κάνουν τακτικά παύσεις, επιδιώκοντας πάντα να μεγιστοποιήσουν το πλεονέκτημά τους, αλλά η αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσουν την εμφάνιση ενός πολυπολικού κόσμου με κάθε δυνατό τρόπο αποπνέεται από κάθε πράξη και λέξη που προέρχεται από την Ουάσινγκτον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου