Από τότε μέχρι την τελευταία μου αναπνοή ούτε στιγμή δε μ΄ άφησε η συκοφαντία, η προσβολή, η περιφρόνηση.
Δε θέλω να σου μιλήσω ούτε για περιστατικά, ούτε για πρόσωπα.
Μπορεί να σε σκανδαλίσω με λογισμούς αγανάκτησης και κατάκρισης.
Δε θα μπορέσεις έτσι να καταλάβεις, ότι και τη συκοφαντία και την προσβολή και την περιφρόνηση έφτασα να τ΄ αγαπήσω.
Απορείς;
Κι όμως, έμαθα να τα βλέπω σαν τα καρφιά του σταυρού μου.
Αυτή ήταν η οδός της ανάστασής μου.
Να ΄ναι ευλογημένα. Με μάθαν ν΄ αγαπώ, απαλλαγμένος από την αγωνία να αρέσω, να γοητεύω, να τιμώμαι.
Με μάθαν να στρέφω το βλέμμα στους ταπεινούς και καταφρονεμένους, στους απλούς, καθημερνούς και ανώνυμους ανθρώπους, στο χρυσάφι της γης»
ΣΧΟΛΙΟ: Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ, ΤΗΝ ΑΓΙΟΤΗΤΑ. ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΑΓΙΟΜΑΧΟΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ. Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΛΛΥΒΑΔΕΣ ΑΝΟΙΞΑΝ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΒΑΔΙΣΕΙ ΜΑΡΤΥΡΙΚΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου