ΧΑΝΣ ΓΙΩΝΑΣ - ΤΕΧΝΙΚΗ, ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ - Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ (61)

Συνέχεια από Κυριακή, 23 Μαρτίου 2025 

HANS JONAS - TECHNIK, MEDIZIN UND ETHIK - ZUR PRAXIS DES PRINZIPS VERANTWORTUNG
10. ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ:
O ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΤΙΚΟΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ

Υστερόγραφο, Δεκέμβρης 1976

Όσα  προείπαμε εδώ ή «προαισθανθήκαμε» απ’ το έτος 1970 ήδη , άρχισαν στο μεταξύ να επαληθεύονται στο διαπεραστικό φως των νοσοκομειακών χειρουργείων. Στις 5 Δεκεμβρίου 1976 αναφέρουν οι New York Times υπό τον τίτλο: «Τεχνητά υποστηριζόμενο αναπνευστικά κορίτσι χαρακτηρίζεται ως νεκρό» τα εξής:

«Μια 17χρονη μαθήτρια…, που είχε υποστή ύστερα από μιαν άγρια ληστρική επίθεση στον δρόμο βαρειές εγκεφαλικές κακώσεις, χαρακτηρίστηκε την Πέμπτη, κι ενώ συντηρείτο (susstained) με τη βοήθεια ενός αναπνευστικού μηχανήματος στην ζωή, ως νεκρή. Το πιστοποιητικό θανάτου υπογράφηκε, με τη συναίνεση των γονέων, απ’ τον οικιακό γιατρό και τον προεδρεύοντα του ιατρικού συλλόγου τής περιοχής… Μέσα σε μιαν ώρα, αφαίρεσαν τα μάτια και τους νεφρούς τού κοριτσιού προς μεταμόσχευση. Η αναπνευστική συσκευή παρέμεινε ωστόσο, σύμφωνα με τις δηλώσεις τών ιατρών, σε λειτουργία, ώστε να διατηρηθούν ζωντανά τα εν λόγω όργανα, και αποσυνδέθηκε κατόπιν (ύστερα δηλ. απ’ τις πραγματοποιηθείσες εκτομές), οπότε και ανεστάλη και η “εξαναγκαστική” αναπνοή τού (ήδη ως νεκρού δηλωθέντος…) κοριτσιού.»

Ας προσέξουμε λοιπόν, ότι ο καινούργιος ορισμός τού θανάτου χρησιμοποιήθηκε πραγματικά εδώ για να επιτραπή η αφαίρεση των συγκεκριμένων οργάνων, την ώρα που η «δότρια» βρισκόταν ακόμα, λόγω τής αναπνευστικής μηχανής, στην «ασαφή ή ενδιάμεση (όπως την ονόμασα) κατάσταση» του κώματος. Η αναπνευστική συσκευή διακόπηκε, πράγματι, μετά και όχι πριν την αφαίρεση των ματιών και των νεφρών· και διακόπηκε τότε, μόνο και μόνον επειδή δεν σκόπευε, συμπτωματικά, κανείς να χρησιμοποιήση έτι περαιτέρω το σώμα της (ή θα μπορούσε έστω να το «σκοπεύση», εφ’ όσον χωρίς νεφρούς το σώμα της δεν μπορούσε πλέον, φυσικά, να επιβιώση). Δεν θα χρειαζόταν παρ’ όλ’ αυτά καμμιά επιπλέον νομιμοποίηση ή και «απόφαση αρχών» για να διατηρηθή το συγκεκριμένο σώμα και πέραν τών δύο πρώτων επεμβάσεων στό «ενεργητικό». Άνοιξε λοιπόν έτσι (τουλάχιστον μέσα από ένα «προηγούμενο») πραγματικά η πόρτα, που είχα θελήσει θεωρητικά να βοηθήσω να μείνη κλειστή – και μ’ αυτόν τον τρόπο η «ευρεία οδός» προς μιαν απροσδιόριστη σειρά πρακτικών «δυνατοτήτων», που διέκρινε τότε, πριν λίγα μόλις χρόνια, η «ανατριχιαστική» (κατά τα άλλα…) φαντασία μου, την οποία δεν εμποδίζει κανένας πλέον νόμος, κανένας ενδοιασμός και καμμιά απολύτως αρχή. Έγινε ήδη η αρχή: η (κάθε…) επινόηση δεν μπορεί παρά να επιχειρηθή (( ! )) , και πουθενά δεν φαίνεται ένα τέλος. Αυτό λοιπόν που μπορεί ακόμα να κάνη η δική μου προσπάθεια – με ελάχιστη ωστόσο ελπίδα ότι αυτή, κι οι παρόμοιες μ’ αυτήν προσπάθειες, έστω θα το κάνουν – είναι το να βοηθήσουμε έτσι, ώστε η «κοινωνία», αυτό το πλέον απροσδιόριστο απ’ όλα τα υποκείμενα, να «διαβαίνη» με ανοιχτά και όχι κλεισμένα μάτια μέσα απ’ αυτήν την «πόρτα». «Ανακόλουθος» όπως είναι (ευτυχώς) ο άνθρωπος, μπορεί να χαράξη, πάντοτε ακόμα, οπουδήποτε μια «διαχωριστική γραμμή», χωρίς να περιμένη μάλιστα «βοήθεια» και «αρωγή» από οποιονδήποτε «συνεπή» κανόνα.

Ύστερο – υστερόγραφο, 1985

Ακόμα και το παραπάνω «υστερόγραφο» έχει ωστόσο ήδη εδώ και καιρό ξεπερασθή απ’ την πορεία τών γεγονότων. Η ασυγκράτητη στην προκειμένη περίπτωση «προέλαση» της ιατρικής, παρακινημένη απ’ τον ιατρικό (αλτρουιστικό και άλλον) ζήλο, όσο κι απ’ την «κραυγή αγωνίας» τόσο πολλών ασθενών που αναμένουν κάποια «σωτήρια» για την ζωή τους ξένα όργανα, κατέστησε ήδη «πεπαλαιωμένο» το – εξαρχής ελάχιστα ελπιδοφόρο – εγχείρημα αυτής τής πραγματείας, όσον αφορά τουλάχιστον στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου γνωρίζω κατά το δυνατόν εξ ολοκλήρου την τρέχουσα κατάσταση: Ο ορισμός τού Harvard ή παράγωγά του έχουν συνομολογηθή στο μεταξύ στη νομοθεσία τών περισσοτέρων Πολιτειών. Και η αφαίρεση οργάνων για μεταμόσχευση από «πτωματικούς δότες» (cadaver donors)[ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ] που ακόμα αναπνέουν και το «αίμα τους κυκλοφορεί», έχει πια καταστή, παντού, μια ιατρική «ρουτίνα». Τα δε αυστηρά κριτήρια του καινούργιου αυτού ορισμού για τη διαπίστωση του «εγκεφαλικού θανάτου» χαλαρώνουν ολοένα και περισσότερο. Το ηλεκτρο-εγκεφαλογράφημα δεν χρειάζεται π.χ. να είναι εντελώς πια «επίπεδο», καθώς οι διάφορες εγκεφαλογραφικές αναβάσεις και καταβάσεις «μπορεί να προέρχονται κι από το περιβάλλον», ενώ και το ίδιο το εγκεφαλογράφημα αντικαθίσταται κάποιες φορές απ’ τη γενική νευρολογική εικόνα! Η δε ελάχιστη προθεσμία για παρακολούθηση και επανάληψη των τεστ ελαττώνεται – από 24 σε 6 ώρες απ’ την έναρξη του κώματος. Αλλά κι ο σύνολος «χειρισμός» (π.χ. η υδρογόνωση) μετατρέπεται, αναφερόμενος στον τελικό «ρόλο» τού ασθενούς ως «δότη», πριν ακόμα παρέλθη κι αυτή έστω η «προθεσμία», από «φροντίδα» στον εγκέφαλο σε «φροντίδα» στα (σκοπούμενα…) όργανα. Εκδίδονται μάλιστα, σε κάποια μέρη, και δύο πιστοποιητικά θανάτου: ένα ιατρικό, πριν την αφαίρεση των οργάνων, κι ένα «νόμιμο» (για διάφορα κληρονομικά ζητήματα) κατόπιν. Oι δε λίστες αναμονής για μεταμοσχευόμενα όργανα, που πιέζουν με τη σειρά τους τούς γιατρούς στις ίδιες τις «πηγές τών οργάνων», είναι ήδη μακρές, με τη «ζήτηση» να υπερβαίνη συνεχώς την «προσφορά»· οι «μονάδες ανεφοδιασμού» (organ procurement – «προμήθεια οργάνων») είναι ήδη «υψηλά» οργανωμένες, και ο συνδυασμός «δοτών» και «ληπτών» γίνεται πλέον ηλεκτρονικά. Και τίποτα απ’ όλ’ αυτά δεν τίθεται υπό οιαδήποτε ακόμα αμφισβήτηση, και καμμιά δημόσια συζήτηση δεν μου είναι μέχρι και σήμερα γνωστή.

Εκπληρώθηκαν λοιπόν οι συνέπειες που η έρευνά μου είχε προδιαγράψει, στην περίπτωση που ο καινούργιος αυτός ορισμός τού θανάτου θα γινόταν – όπως και έγινε – αποδεκτός. Εκείνο που δεν επιτεύχθηκε βέβαια ακόμα είναι η ανατριχιαστική φαντασίωση μιας παρατεινόμενης διατήρησης ενός «αναπνέοντος πτώματος» (( ! )) , προς περαιτέρω ιατρικά «οφέλη»· κι αυτό, όχι λόγω κάποιας εσωτερικής «περισυλλογής», αλλά επειδή κάτι τέτοιο θα ήταν εντελώς ανορθολογικό, καθώς θα απαιτούνταν συνεχώς ακριβώτερες, εξειδικευμένες και «σπάνιες» πλέον συσκευές.

Η μάχη έχει ωστόσο, επί της αρχής, χαθή. Η «άμυνά» μου απέβλεπε πρακτικά στο να διακόπτεται κατ’ αρχάς η μηχανική αναπνοή, να υπάρχη κατόπιν ο χρόνος, για να διαπιστώνεται η τελική απουσία κάθε σημείου ζωής, και να ξεκινά μόνον κατόπιν η ενδεχόμενη αφαίρεση κάποιων οργάνων. Κάτι που θα απέδιδε εξάλλου χρήσιμο ακόμα υλικό , λόγω τής μικρής «καθυστέρησης». Οι προϋποθέσεις όμως αυτές δεν θα ήταν πια οι «καλύτερες» και οι «άριστες», και τα «κέρδη» σαφώς λιγότερα. Κι αυτό ήταν που οδήγησε και στην έκβαση, πρακτικά, της «μάχης».

Μπορούμε να πούμε εδώ ως επίλογο, πως υπάρχουν ασφαλώς πιο σημαντικές, ευρύτερες και αναφερόμενες πολύ πιο άμεσα στην κοινή μας ανθρώπινη μοίρα πλευρές τής (ονομαζόμενης…) «τεχνικής προόδου», απ’ τη συγκεκριμένη υπόθεση των σχετικά λιγοστών (ακόμα…) ασθενών σε κωματοειδή κατάσταση και των όσων αναμένουν τα (ζωντανά τους ακόμα…) όργανα για να επιβιώσουν. Και είναι, πράγματι, πολύ σοβαρώτερα τα ερωτήματα από ηθικής πλευράς για όλα όσα φαίνεται να «κατορθώνη» σήμερα η σύγχρονη «τεχνική» και «τεχνολογία». Η δε άμετρη, από κάθε πλευρά, προέλαση όλων αυτών τών «κατορθωμάτων» θα μπορούσε εύκολα να μας οδηγήση να πιστέψουμε, ότι «ιππεύτηκε κι εδώ, στην περίπτωσή μας, ένα ταχύτατο άλογο». Στην πραγματικότητα, κάποιος που δεν συμμετέχει ακόμα άμεσα στη μεταμοσχευτική αλυσίδα, δεν θα χρειαζόταν και να «χάση εντελώς τον ύπνο του» (παρ’ όλο που ο γιατρός που συμμετέχει, θα έπρεπε οπωσδήποτε να τον «έχει ήδη χάσει»). Πρόκειται ωστόσο για μια χαρακτηριστική κυριολεκτικά, ως αφοπλιστικό παράδειγμα ενός ολοκλήρου συνδρόμου, περίπτωση, καθώς «αποκαλύπτει» τη συνέργεια όλων εκείνων τών παραγόντων, που μας καθιστούν πρόθυμους να αποδεχόμαστε, λόγω «χειροπιαστής ωφέλειας», όλες τις καινούργιες «κατακτήσεις» τής τεχνικής, να υποτασσόμαστε, ακόμα και μεταβάλλοντας σε «πράγματα» τους ίδιους τους εαυτούς μας, στην τεχνολογική καθοδήγηση, και να προσαρμόζουμε την ίδια μας την «ανορθολογικήν» αίσθηση και βαθειές ευαισθησίες σ’ αυτό που έστω και για μια φορά κατέστη (τεχνολογικά…) εφικτό. Η δε προσπάθεια «αντίστασής» μας – μια άσκηση στη ματαιότητα τελικά – φανερώνει και τη δύσκολη, και συχνά απέλπιδα κατάσταση κάθε ανεξάρτητης, ηθικής ένστασης, ακόμα και απέναντι στους πιο καλοπροαίρετους.

( Τέλος κεφαλαίου - Συνεχίζεται )

ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ ΜΑΣ ΕΥΝΟΥΧΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΥΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΓΙΑΝΝΑΡΑ, ΖΗΖΙΟΥΛΑ ΚΑΙ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΗΓΗ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΩΝ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΕΩΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΝΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ. ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΣΚΛΗΡΟΚΑΡΔΙΑΣ.

Μεταμοσχεύσεις: Η προσπάθεια να οριστεί ο θάνατος (Νίκη Νικολάου, Θεολόγος)

Στη συνέχεια των προβληματισμών για το ζήτημα των Μεταμοσχεύσεων, η μελέτη της θεολόγου Νίκη Νικολάου για τη σχέση της θεολογικής ανθρωπολογίας με τη Βιοηθική (προηγούμενη δημοσίευση: http://bitly.com/1P2kEJG), αναφέρεται στη συμβολή του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσογαίας κ. Νικολάου στον προσδιορισμό της έλευσης του θανάτου.

Πηγή: wikimediacommons

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας τονίζει ότι πρέπει πρώτα να δοθεί ορισμός για το θάνατο, προτού προχωρήσουμε στην οποιαδήποτε μεταμοσχευτική διαδικασία. Για την επιστήμη ο θάνατος είναι ένα βιολογικό γεγονός και όχι ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα όπως πιστεύει η Εκκλησία. Ο θάνατος είναι η καταστροφή της λειτουργικής ακεραιότητας και συνοχής[488]. Ακόμη και αν πεθάνει το όργανο, με μια συσκευή μπορεί να λειτουργήσει, όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις των ανθρώπων που ζουν με τεχνητή καρδία. Άρα, νεκρός είναι ο άνθρωπος, ο οποίος στερείται τη λειτουργία ενός ή περισσοτέρων ζωτικών οργάνων. Ο βιολογικός θάνατος «είναι η απώλεια της λειτουργικής συνοχής του σώματος ως οργανισμού»[489].

      Ακόμη και μετά το θάνατο, προκύπτει ένα ηθικό ζήτημα: η καύση του σώματος. Πρέπει να τονίσουμε ότι η Εκκλησία είναι εναντίον αυτής της διαδικασίας. Το σώμα πρέπει να το αφήνουμε στα χέρια της φύσης, στη φθορά η οποία γίνεται μέσω του χρόνου και ορισμένων διαδικασιών, οι οποίες το καθιστούν λείψανο. Η φυσική φθορά είναι η πιο ισχυρή υπόμνηση της πτωτικής φύσης του ανθρώπου[490].  Να σημειωθεί ότι το σώμα του κάθε χριστιανού, καθίσταται σώμα του Χριστού μέσω της Θείας Κοινωνίας. Τα οστά, υπαινίσσονται το σώμα και με την καύση τους, εξαφανίζονται. Μαζί τους εξαφανίζεται και η εικόνα του ανθρώπου.

Για την Εκκλησία, οι νεκροί είναι κεκοιμημένοι. Τοποθετούνται στον τάφο, στραμμένοι προς την ανατολή προσδοκώντας την ανάσταση. Αναμφίβολα, η ταφή προκαλεί δύσκολη συναισθηματική κατάσταση, αλλά η καύση είναι μια διαδικασία απόλυτα απορριπτέα από την Εκκλησία. Το ανθρώπινο σώμα εφόσον είναι υγιές, είναι ιερό και απαραβίαστο[491] και για αυτό για την Εκκλησία ο ακρωτηριασμός του ζωντανού σώματος  και η καύση του νεκρού σώματος, καταδικάζονται.  Ακόμη και η χρήση της ιατρικής που σκοπεύει στη διόρθωση των χαρακτηριστικών του ανθρώπου, είναι κατακριτέα. Η χρήση της ιατρικής, πρέπει να σκοπεύει στην παθολογική θεραπεία των ασθενών και η κάθε παρέμβαση που γίνεται στην ανθρώπινη ζωή, πρέπει να στηρίζεται στην αγάπη για τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

      Το σώμα μας δόθηκε για να δοξάζουμε τον Θεό, για να ασκούμε με αυτό την αγάπη φτάνοντας στο σημείο να το μοιραζόμαστε και να το προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας. Δηλαδή, το σώμα αποτελεί ένα είδος κοινωνίας με τους συνανθρώπους μας και για αυτό πρέπει να τυγχάνει σεβασμού. Ο σεβασμός επιτυγχάνεται «με την συντήρηση και την υγιεινή διατροφή του, με την φροντίδα της υγείας του, με τον έλεγχο των παρορμητικών τάσεων επάνω του, με την κατά Θεόν άσκηση, με την νηστεία, με τον εξαγιασμό του διά της μυστηριακής ενώσεώς του με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, με την ταφή του»[492]. Η Ορθόδοξη θεολογία, λοιπόν, βλέποντας το σώμα, βλέπει και την ψυχή του ανθρώπου.

      Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας στρέφεται στην σχέση του σώματος και της ψυχής στον άνθρωπο. Κάνει τρεις διακρίσεις: (α) το σώμα είναι συνδεδεμένο με την ψυχή, αλλά δεν είναι ξεχωριστό από την ψυχή, (β) το σώμα νοείται πάντοτε μαζί  με την ψυχή ως συστατικού του κατ’ εικόνα Θεού πλασμένου ανθρώπου και (γ) το σώμα είναι κατώτερο από την ψυχή[493]. Επισημαίνει ότι επειδή το σώμα είναι ναός του Αγίου Πνεύματος και η ζωή το ύψιστο δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο, πρέπει να φροντίζουμε για την υγεία του με τον τρόπο που θα φροντίζαμε ένα ναό. Αυτό είναι ένα ιερό έργο, το οποίο επιτελεί ο ιατρός ως άλλος ιερέας. Πάμπολλες είναι οι χριστιανικές αναφορές σε εγχειρίσεις, θεραπεύσεις αρρωστιών, ακόμη και θεραπεία καρκίνου και γάγγραινας στο πόδι[494]. Το πιο αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πρώτος σύγχρονος χειρούργος που έκανε μεταμόσχευση είναι Ορθόδοξος, ο Ρώσος άγιος Λουκάς.

      Η Εκκλησία σέβεται την ιατρική, αλλά δέχεται τον πόνο, την ασθένεια και την αναπηρία στο πλαίσιο της πτώσης του ανθρώπου. Θεωρεί την προσφυγή στους ιατρούς ταπείνωση και πιστεύει ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να καταφεύγει στην προσευχή και να στρέφεται προς τον Θεό. Εξάλλου, μέσα στην Εκκλησία «όλα αντιμετωπίζονται με υπομονή, ταπείνωση, πίστη και προσευχή»[495]. Οι ασθενείς που δοκιμάζονται, αποκτούν ευκαιρία για σωτηρία και εξαγιασμό.

[Συνεχίζεται]

[488] Στο ίδιο, σ. 76

[490] Στο ίδιο, σ. 77

[490] Νικόλαος Χατζηνικολάου, Ελεύθεροι από το γονιδίωμα, Προσεγγίσεις Ορθόδοξης Βιοηθικής, ό.π., σ. 365

[491] Νικόλαος Χατζηνικολάου, Αλλήλων Μέλη οι μεταμοσχεύσεις στο φως της Ορθόδοξης θεολογίας και ζωής, ό.π., σ. 131

[492] Στο ίδιο, σ. 138

[493] Στο ίδιο, σ. 136

[494] Στο ίδιο, σ. 122

[495] Στο ίδιο, σ. 125

diakonima.

ΣΧΟΛΙΟ: H Επιστήμη στήν οποία πιστεύει ο Μεσογαίας προχώρησε στήν κατασκευή οργάνων καί καρδιάς μέσω εκτυπωτού 3D. Αυτά τά όργανα καί αυτή η καρδιά μπορούν νά υποδεχθούν ψυχή; Διαθέτουν υποδοχέα ψυχής; 
Η Χάρις τού βαπτίσματος εγκαθίσταται στήν βαθειά καρδιά. Μπορεί ένας βαπτισμένος νά πάρει μιά οποιαδήποτε συμβατή καρδιά ή ένα απλώς συμβατό όργανο; Μπορεί η επιστήμη καί η τεχνολογία της νά κατασκευάζει έμψυχα πλάσματα καί δή ανθρώπινα; 

Δέν χάθηκε τό κατ' εικόνα μέ τήν πτώση; Τό σώμα είναι ναός τού Αγίου Πνεύματος ή μπορεί νά καταστεί; καί νά σωθεί; τηρώντας τίς εντολές τού Κυρίου καί πάλι μόνον μέ τήν απόφαση τού Κυρίου; Ο σκοπός είναι κεκτημένο; Σέ ποιά εκκλησία! Ορθοτομεί τόν λόγο τής αληθείας ο Μεσογαίας ή τόν σπέρνει στίς καταιγίδες;

Μέ τήν καύση τών νεκρών δέν χάνoνται καί τά Αγια Λείψανα, τά σημεία τού Αγιασμού τού ανθρώπου, η τήρηση τών υποσχέσεων τού Κυρίου; Η Θωράκιση τής πίστεως, τά θεμέλια τής Αγίας Τράπεζας; Οι Αγγλικανοί έκαψαν τά λείψανα τών Αγίων τους. Θά τούς μιμηθούμε; Μέ τό σώμα δοξάζουμε τόν Κύριο; Οι Αγγελοι τί κάνουν;  Τό σώμα πού πήραμε μετά τήν πτώση δέν είναι όργανο μετανοίας; Ο Μεσογαίας μιλά γιά κάποιο πνευματικό σώμα; Επηρεάζεται από μονοφυσιτικές δοξασίες, όπως τίς φιλοσοφίες περί Προσώπου; 
Πολλοί Αρχιερείς καί ανάμεσά τους καί ο φίλος του ο Κάλλιστος Γουέαρ μεταλαμβάνουν Μονοφυσίτες. 
Τήν Θ. Ευχαριστία η οποία δόθηκε εις τήν ανάμνησι τής Θυσίας τού Κυρίου, είς ανάμνησιν τού Σταυρού τού Χριστού, σέ ανθρώπους οι οποίοι πιστεύουν ότι δέν προσέλαβε πραγματικό σώμα, άρα δέν έπαθε στόν Σταυρό, δέν πέθανε γιά χάρη μας, δέν γεννήθηκε χωρίς Πατέρα από τήν Θεοτόκο! Μόνον ο Ζηζιούλας διαθέτει σήμερα τήν δαιμονική Μονοφυσιτική έπαρση πού ενσωματώνει στήν ευχαριστιακή του εκκλησιολογία. 

Μήπως πρέπει νά έλθει εις εαυτόν ο Μεσογαίας καί νά πάψει νά πουλά εξυπνάδα;

Αμέθυστος.

Καλώς ήρθατε στο Matrix...

του Γιάννη Λαζάρου

Όλα για τα λεφτά. Αυτό είναι το σύνθημα των εδώ και των έξω μακελάρηδων. Γνωστό το κόλπο αποικιοκρατών και εισβολέων εδώ και αιώνες, αλλά τούτο το πράγμα που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μοναδικό στο είδος του, διότι αποικιοκρατούμενε, μπορεί να μην έγινε ένα μεγάλο ντου να σε σκιάξουν αποκεφαλίζοντάς σε αλλά τελικά έχοντας φτιάξει έναν κόσμο για τα λεφτά, με δόλωμα τα λεφτά πέφτεις σε μεγάλη φάκα.

Κανείς δεν έδωσε σημασία σε αυτά που συμβαίνουν στον τομέα της Υγείας με δούρειο ίππο τον εκσυγχρονισμό και το δήθεν νοικοκύρεμα. Νιώθεις σίγουρος έχοντας την ασφάλεια υγείας σου, πληρώνοντας τα κερατιάτικα στους δημόσιους ασφαλιστικούς οργανισμούς ή σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά την φάκα δεν την βλέπεις. Η φάκα λέγεται Ε.Σ.Α.Ν ΑΕ. Αυτή η ανώνυμη εταιρεία, που με την βούλα του προέδρου της Δημοκρατίας μπαίνει σε ισχύ από την 1η Νοεμβρίου, θα έχει όλα τα προσωπικά σου αρχεία στην έδρα της. Μπορεί αυτό να φαίνεται μια πράξη για το οικονομικό νοικοκύρεμα των Ταμείων και των ατασθαλιών που γίνονται σε δημοσία και ιδιωτικά νοσοκομεία. Όμως, μαζί με τα οικονομικά αρχεία, πακέτο θα πηγαίνει στην ΕΣΑΝ ΑΕ και όλος ο ιατρικός σου φάκελος. Αυτό που λέμε δηλαδή, ιατρικό απόρρητο, καταργείται.

Το σύστημα αυτό δεν αφορά την ενημέρωση ιατρικών φορέων του Κράτους. Η ΕΣΑΝ ΑΕ είναι ένα παρακλάδι μια παγκόσμιας πλατφόρμας υγείας που παρέχει στους ενδιαφερόμενους λεφτάδες ό,τι πληροφορίες θέλουν για τον ασφαλισμένο πληθυσμό της Ελλάδας. Δεν είναι καν ένας οργανισμός δημόσιος αλλά μια Α.Ε η οποία έχει μετοχές οι οποίες σύμφωνα με τον νόμο που υπεγράφη μπορούν να πουλιούνται σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και ιδιωτικά νοσοκομεία ανά τον κόσμο.

 Έτσι λοιπόν, πολύ απλά αν μια φαρμακοβιομηχανία θέλει να δει ποια ασθένεια κάνει θραύση σε μια περιοχή του πλανήτη σύμφωνα με το ιατρικό απόρρητο των ασθενών, έχει τα στοιχεία στο πιάτο και το φάρμακο που θα σου επιβάλλει είναι έτοιμο. Αυτό σε συνάρτηση με το νόμο υποχρεωτικών δοτών οργάνων που είναι ήδη σε ισχύ με το νόμο Λοβέρδου, αν κάποιος πλούσιος στον πλανήτη θέλει να βρει όργανο δεν χρειάζεται να κουραστεί. Πατάει το κουμπί και βλέπει ότι ένα καλό συμβατό συκώτι βρίσκεται σε σώμα κάπου στην Κρήτη ή στον Έβρο. Κοινώς, Έλληνα πολίτη, είσαι ήδη εμπόρευμα, κανονικό πειραματόζωο χωρίς το δικαίωμα του ιατρικού σου απορρήτου διότι με αφορμή την κρίση βρήκαν τρόπο να σε βάλουν ως ζωή σε ένα πρωτοποριακό παγκόσμιο σούπερ μάρκετ οργάνων, εν εξελίξει ιατρικών θεραπειών και φαρμάκων.

Αλλά τα λεφτά είναι καλό δόλωμα και για αυτό που έχει στήσει το υπουργείο Υγείας ήσυχα και ειρηνικά και λέγεται «παρένθετη Ελληνίδα μητέρα». Σε άρθρο της η Figaro γράφει με παχιά γράμματα «Το Ελντοράντο του κόσμου για τεκνοποίηση είναι η Ελλάδα». Από το Ελντοράντο των ορυχείων φθάσαμε στο Ελντοράντο της μήτρας. Η ιστορία ξεκίνησε από τον Λοβέρδο, συνεχίστηκε με τον Γεωργιάδη και κορυφώνεται με τον Βορίδη. Ως νέοι Μένγκελε βρήκαν τρόπο να κάνουν την Ελλάδα μια μεγάλη αποθήκη φθηνών ωαρίων και μητρών. Πέρασαν νόμο σύμφωνα με τον οποίο η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην ΕΕ που με ευκολία  μπορεί να κυοφορεί μια φτωχή Ελληνίδα το παιδί μιας στείρας πλούσιας ξένης. Έχουν βέβαια και τα μεγάλα επιστημονικά μυαλά της χώρας που τρίβουν τα χέρια τους και αναφωνούν ότι τα «περί ηθικής είναι για χώρες χωρίς προοπτική». Η Ελλάδα λοιπόν είναι μια χώρα με μεγάλη προοπτική για τα 60 νόμιμα κέντρα τεχνικής γονιμοποίησης. Είναι και η χρονική στιγμή τέτοια που η απεγνωσμένη άνεργη θα πάρει 1,000 ευρώ για να δώσει το ωάριο της ενώ η εξαθλιωμένη Ελληνίδα, που δικό της παιδί δεν μπορεί να κάνει λόγω φτώχειας, θα μπορεί να τσεπώσει 10,000 ευρώ για να φέρει στον κόσμο ένα παιδί που δεν θα το δει ποτέ στην ζωή της.

Αυτό είναι ηθικό αφού είναι και νόμιμο πλέον, αλλά η εξαθλιωμένη Βουλγάρα που πουλά το παιδί της για 30,000 ευρώ για να μπορέσει να ζήσει τα άλλα πέντε που έχει είναι ανήθικη και κάνει ανθρωποπώληση. Μάλιστα, άλλο το παιδί της Βουλγάρας που παίρνει τα τριπλάσια από τους πλούσιους ξένους και άλλο το παιδί της Ελληνίδας που παίρνει τα 10,000 και πρέπει να δώσει μέσω φόρων το 75% στο Κράτος, αφού θα κοπεί και η ανάλογη απόδειξη παροχής υπηρεσιών.

Ψιλά γράμματα κι αυτά εν μέσω κρίσης, ε; Πολύ ψιλά γράμματα για την μικρή ζωή που ζούμε που πρέπει να την ζήσουμε μέχρι το τέλος χαρωπά και όσο το δυνατόν ανώδυνα. Τα λεφτά τελικά, όταν τα είχες σε τύφλωναν και τώρα που τα ψάχνεις σε τυφλώνουν χειρότερα, πολίτη της αποθήκης ανθρωπίνων ζωών, με το όνομα Ελλάδα. Τρέξε τώρα να δώσεις το χαράτσι στο καλό Κράτος που σε αγαπά και πες στο εγγόνι σου να μην ανησυχεί διότι όσο έχει γερά όργανα στο κορμί του και παράγει καλές πρώτες ύλες για την διαιώνιση των πλουσίων του κόσμου, δεν πρέπει για τίποτε να ανησυχεί.

http://lazarouyiannis.blogspot.gr/ 

aegeanhawk

Αγιοποιήθηκαν οι Δωρητές Οργάνων και από ποιόν;

 

Αυτό που διαβάζουμε στην ακολουθία της πρώτης Κυριακής του Νοεμβρίου πρόκειται περί οφθαλμαπάτης; Οι δωρητές οργάνων αγιοποιήθηκαν Συνοδικώς ή υπάρχει άλλη ερμηνεία στα εξής: 

Τῇ δὲ αὐ­τῇ Κυ­ρι­α­κῇ, ἡ Ἱ­ε­ρὰ Σύ­νο­δος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος ὥ­ρι­σε τι­μᾶ­σθαι τοὺς ἐν χρι­στο­μι­μή­τῳ αὐ­τα­παρ­νή­σει κι­νου­μέ­νους πρὸς δω­ρε­ὰν ὀρ­γά­νων σώ­μα­τος αὐ­τῶν, εἰς σω­τη­ρί­αν πα­σχόν­των ἀ­δελ­φῶν.

Στίχ. Δω­ρη­ταὶ τοῦ σώ­μα­τος χαί­ρε­τε ἐν Κυ­ρί­ῳ,
Ὡς ἐν ἔρ­γοις κοι­νω­νοὶ τοῦ νό­μου τῆς ἀ­γά­πης.

Θα έχουμε μια απάντηση ή να αρχίσουμε να χαρίζουμε όργανα για να εξαγοράσουμε τον Παράδεισο; 

πηγή

Μεχρι ποιο βάθος πνευματικής διαφθοράς και πνευματικής πλάνης θα φθάσουν οι αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος;

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

Οι “Γιατροί χωρίς σύνορα” θέλουν τα φράγκα σου για να στηρίξουν την Γάζα. Ξέρουν κάτι για το εμπόριο οργάνων στο Κοσυφοπέδιο;

Με μια διαφήμιση – αίμα και δάκρυ, η οργάνωση “γιατροί χωρίς σύνορα” ζητούν φράγκα για να στηρίξουν λέει τα ακρωτηριασμένα παιδιά στην Γάζα. Αληθεια, γιατί δεν πανε στον “φιλοπαλαιστινιο” χορηγό του Ερντογαν, της ISIS και της Χαμάς, βαθυπλουτο σεΐχη Yassin Al Qadi; Γιατί δεν πανε στο Καταρ που μοιράζει μιλιούνια στην Χαμάς, την ISIS και εναν σκασμό πολιτικούς και δημοσιογράφους;
Ε, μπορει και να έχουν παει. Κανείς δεν ξέρει. Δεν ανακοινώνουν την προέλευση των χορηγιών τους αυτες οι ΜΚΟ, οπως και η HRW που αποδείχθηκε οτι έπαιρνε φράγκα απο την …δημοκρατική Σαουδικη αραβία και fund στήριξης της Αλ Κάιντα…
Βεβαίως οι γιατροί χωρίς σύνορα ειναι τόσο αντιρατσιστές όσο τα δημοκρατικά παληκαρια της τζιχαντ. Οπως τότε, στην γενοκτονια των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου που οπως θυμόμαστε εμείς που δεν είμαστε χρυσόψαρα, προσέφεραν βοήθεια μονο στους Ουτσεκάδες. Διέγραψαν μάλιστα το Ελληνικο τμήμα επειδή προσέφερε βοήθεια στους διωκόμενους Σέρβους!
Ευτυχώς που υπήρχαν και οι Αλβανοί φασιστες και ισλαμιστές, ναι, αυτοι που συνεργαζοντουσαν με τους “γιατρούς χωρίς σύνορα” για να βοηθήσουν τους άμαχους Σέρβους. Κομματιαζοντας τους και πουλώντας τα όργανα τους μέσω Τουρκίας. Τι περίεργο… Οι γιατροί χωρίς σύνορα, δεν άκουσαν τίποτα γι’ αυτη την ευγενή δραστηριότητα των συνεργατών τους… 
 πηγή
ΥΓ. Η φωτό δεν ειναι απο την Γάζα. Ειναι απο την Συρια. Εκει οι “γιατροί χωρίς σύνορα” δεν χρειάζονται. Οι “φιλάνθρωποι” ισλαμοφασιστες δεν αφήνουν τραυματίες. Μονο κεφαλια χωρίς κορμιά.

ΥΠΑΝΘΡΩΠΑ ΚΤΗΝΗ! 18.000 παιδιά από την Συρία, σφάχτηκαν για εμπόριο οργάνων στην Τουρκία! Στον ΟΗΕ η αποκάλυψη, σιωπή από τα ΜΜ”Ε”. (βίντεο)

ΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ “ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ” ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΥ ΚΡΑΤΙΔΙΟΥ!

Δικαιώνεται ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ που είχε χαρακτηρίσει την Τουρκία ως “κράτος βρυκόλακα”.

Δείτε το βίντεο από την επίσημη συζήτηση στον ΟΗΕ για την σφαγή 18,000 παιδιών από την Συρία που βρίσκονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Τουρκία.

Παιδιά κομματιάζονται για τα όργανα τους, από ένα κράτος – βρυκόλακα που όμως θεωρείται σύμμαχος στο ΝΑΤΟ και ετοιμάζεται για είσοδο στην ΕΕ.

Μία ασύλληπτη γενοκτονία που όμως απέκρυψαν όλα τα δυτικά ΜΜ”Ε”, παρά το ότι η συζήτηση διεξάγεται στον ΟΗΕ παρουσία δημοσιογράφων. Η απάντηση του…

…εκπροσώπου; Ναι, έχουμε καταγγελίες, το ψάχνουμε, θα σχηματίσουμε ειδική επιτροπή κλπ. Την ώρα που η σφαγή παιδιών συνεχίζεται…

Ποιός θυμάται την σφαγή των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου σε Αλβανικό έδαφος για τον ίδιο λόγο; Από τα ίδια κτήνη; Από τους υπανθρώπους που όμως έχουν δισεκατομμύρια μαύρου χρήματος για να κλείνουν τα στόματα δημοσιογράφων, πολιτικών και λειτουργών κάθε είδους;

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙ’ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΘΗΡΙΩΔΙΑ; ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ “ΕΛΛΗΝΙΚΟ” ΝΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ; ΠΟΙΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΟΥΝ;

Ιδιαζόντως πραγματικά

olympia

Μεξικό: Βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι γεμάτοι πτώματα χωρίς όργανα

Φρίκη στο Μεξικό. Ανακαλύφθηκαν μυστικοί ομαδικοί τάφοι

Ο ιερέας Αλεχάντρο Σολαλίντε δήλωσε  στην Πουέμπλα πως υπάρχουν μυστικοί ομαδικοί τάφοι με πτώματα, από τα οποία έχουν αφαιρεθεί τα όργανα και τα οποία πιστεύεται πως ανήκουν σε μετανάστες χωρίς χαρτιά, διευκρίνισε όμως πως δεν μπορεί ακόμη να αποκαλύψει την τοποθεσία τους.

"Σε ορισμένα μέρη, τα οποία δεν μπορώ να αποκαλύψω αυτή τη στιγμή, υπάρχουν τάφοι με πτώματα χωρίς όργανα, είναι σοβαρό", δήλωσε αυτός ο υπερασπιστής των δικαιωμάτων των μεταναστών της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής, διευκρινίζοντας ότι ενημερώθηκε από τις αρχές.
Ο ιερέας έκανε τις δηλώσεις αυτές στη διάρκεια μιας τελετής στην Πουέμπλα, σε απόσταση περίπου 120 χλμ. από την Πόλη του Μεξικού, όπου του απονεμήθηκε βραβείο για το ανθρωπιστικό έργο του.
"Στοιχηματίζω ό,τι θέλετε πως είναι μετανάστες" οι άνθρωποι αυτοί, τα πτώματα των οποίων βρέθηκαν σε τάφους που είναι κατανεμημένοι σε τρία χωριά, πρόσθεσε ο ιερέας, στον οποίο ο Πρόεδρος του Μεξικού Πένια Νιέτο απένειμε το Εθνικό Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 2012.
Ο ιερέας Σολαλίντε, ο οποίος ίδρυσε στην Οαξάκα το "Ερμάνος εν ελ Καμίνο" (Αδελφοί στο Δρόμο), ένα κέντρο υποδοχής για τους μετανάστες απ' όλη τη λατινική Αμερική που προσπαθούν να φθάσουν στις ΗΠΑ και περνούν υποχρεωτικά από το Μεξικό, διαβεβαιώνει πως οι μητέρες εξακολουθούν να είναι οι πιο πολλές ανάμεσα στους ανθρώπους αυτούς που επιχειρούν να φθάσουν λαθραία στις ΗΠΑ, ελπίζοντας να βρουν εκεί καλύτερες συνθήκες ζωής.
"Είναι πρωτοφανές, όλες αυτές οι μητέρες, το 40% των μεταναστών είναι αυτές οι μητέρες με τα παιδιά τους (...) Αυτό με ανησυχεί διότι, αν υπάρχει λαθρεμπόριο παιδιών, φοβάμαι ότι υπάρχει και λαθρεμπόριο οργάνων", δήλωσε.
Στις 22 και 23 Αυγούστου 2010, 72 μετανάστες χωρίς χαρτιά που προέρχονταν από την Ονδούρα, το Σαλβαδόρ, τον Ισημερινό και τη Βραζιλία και ήθελαν να φθάσουν στις ΗΠΑ, δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ στο Ταμαουλίπας (βορειοανατολικό Μεξικό). Ο φόνος αυτός αποδόθηκε στο καρτέλ ναρκωτικών των Θέτας, που αποτελείται από πρώην στρατιωτικούς των επίλεκτων μεξικανικών δυνάμεων, οι οποίοι φέρεται ότι σκότωσαν τους μετανάστες επειδή αρνούνταν να δουλέψουν για τη συμμορία.
Το 2011, επίσης στο Σαν Φερνάντο, 193 πτώματα λαθρομεταναστών είχαν ανακαλυφθεί μέσα σε ομαδικούς τάφους. Το 2012, 49 άλλα εντοπίσθηκαν στην Καντερέιτα (βόρειο Μεξικό).
Κάθε χρόνο, περίπου 140.000 άνθρωποι-οι περισσότεροι από την κεντρική Αμερική-εισέρχονται παράνομα στο Μεξικό για να προσπαθήσουν να φθάσουν στις ΗΠΑ.
(Πηγή: ΑΠΕ)    news247

«Η δωρεά οργάνων σώματος και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης υπό το φως της πατερικής ανθρωπολογίας»

 ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

υπό Μητρ.Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου Σαββάτου, Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

1. Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω την ομιλία μου με μία αξιωματική αρχή. Το θέμα των μεταμοσχεύσεων και της δωρεάς οργάνων δεν είναι θέμα ηθικής (καλής η κακής) συμπεριφοράς αλλά ζήτημα οντολογικό για τον άνθρωπο, αφού άπτεται της ίδιας της ζωής. Με βάση λοιπόν αυτό το αξίωμα, η οποιαδήποτε άποψη περί μιας δεοντολογικής ηθικής, σύμφωνα με την οποίαν η συμπεριφορά του ανθρώπου υπαγορεύεται από την έννοιαν του καθήκοντος η της συμμόρφωσής του προς τον λεγόμενον ηθικόν νόμον, έχει δηλαδή ως ηθικό κίνητρο αποκλειστικά και μόνο τον σεβασμό στον ηθικό νόμο και τίποτε άλλο, δεν είναι δυνατόν να εκφράζει ούτε την αγάπη, ούτε το άδολο συμφέρον, ούτε το ενδιαφέρον για τους άλλους, ούτε τη φιλευσπραγχνία, ούτε  οτιδήποτε άλλο ποιοτικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Έτσι λοιπόν οποιαδήποτε ηθική η νομική προσέγγιση του θέματος των μεταμοσχεύσεων και της δωρεάς οργάνων είναι ανεδαφική και θεωρείται ξεπερασμένη, ενώ παράλληλα η εκ των προτέρων οποιαδήποτε πρόταση η ηθική απόφαση περί κάποιας ακολουθητέας ηθικής είναι φοβερά πολωτική και οδηγεί σε αδιέξοδα υπαρξιακά.

Γι’ αυτό λοιπόν το βασικό ερώτημα σχετικά με τις μεταμοσχεύσεις και τη δωρεά οργάνων είναι οντολογικό, είναι δηλαδή ζήτημα ζωής η θανάτου και όχι απλά ηθικής επιλογής. Η απάντηση στο ερώτημα εάν η δωρεά οργάνων ανθρωπίνου σώματος είναι επιτρεπτή, εξαρτάται από την απάντηση σε δύο άλλα ερωτήματα˙ Τι είναι αυτό το οποίο καθορίζει την έννοια και το περιεχόμενο της έννοιας «άνθρωπος» και πως οριοθετείται και κατανοείται ως γεγονός, ο,τι ορίζουμε με τον όρο «ζωή»; Η απαντήσεις είναι αρκετά πολύπλοκες.
Η σύσταση του ανθρώπου δεν είναι κατά τη σύγχρονη ανθρωπολογική επιστήμη,  απλώς μια υλική κατάσταση στην οποία θα προστεθεί ύστερα η ψυχή και το πνεύμα. Αυτά είναι πολύ δυαλιστικά και ιδεαλιστικά, τα οποία μάλιστα δεν ισχύουν πλέον σε καμμιά επιστήμη και δεν αντέχουν σε κανέναν διεπιστημονικό διάλογο.
2. Στη θεολογική σκέψη επιπλέον η σύσταση του ανθρώπου είναι οργανική κατά βάση,  γι’ αυτό και όταν δίνουμε αυτή τη περιγραφή, τίθεται αρκετές φορές το επόμενο ερώτημα, τι είδος υλικής υπόστασης είναι ο άνθρωπος.
Οι κλασσικές φιλοσοφικές απόψεις και οι θεολογικές αντιλήψεις θεωρούν ότι η ταυτότητα του ανθρώπου βρίσκεται στη ψυχή, η οποία  αποτελεί το οργανικό στοιχείο του ανθρώπου, αυθυπόσταση, αυθύπαρκτη, στην ουσία της είναι πνευματική και όχι υλική και επιβιώνει ανεξάρτητα από το σώμα. Η πλατωνική αυτή αντίληψη επέδρασε βαθύτατα στη χριστιανική παράδοση  (κυρίως στη δυτική αντίληψη περί ανθρώπου) και οι συνέπειές της υπήρξαν βαρυσήμαντες για το ανθρωπολογικό ζήτημα. Ποιές είναι αυτές ;
α)  Ότι  το  σώμα  αποτελεί την φυλακή της ψυχής, (Πλάτωνας), ο άνθρωπος για να βρει τον πραγματικό του εαυτό πρέπει να απελευθερωθεί από το σώμα του και να ζήσει μία άϋλη και άχρονη ύπαρξη σε μία αιωνιότητα που δεν συνδέεται καθόλου με τον παρόντα κόσμο.
β) Ότι αυτό που θα επιζήσει είναι μόνο η ψυχή (Ωριγένης – Αυγουστίνος), όλος ο άλλος άνθρωπος (σωματικός – βιολογικός) είναι προορισμένος να χαθεί, αυτό δε τελικά το οποίο καθορίζει την ταυτότητα του ανθρώπου είναι το άϋλο πνεύμα και η αθάνατη και αιώνια ψυχή χωρίς το σώμα του.
Επίσης στην ιστορία της ανθρωπολογικής σκέψης υπάρχει και μία άλλη παράμετρος. Ο άνθρωπος ορίστηκε ως << ζώον λογικόν >>˙ δυνάμενο να σκέπτεται, να έχει συνείδηση  του εαυτού του και του κόσμου. Η παρούσα όμως ανθρωπολογική ταυτότητα συνεπάγεται ότι ο άνθρωπος αναπτύσσει τις διανοητικές του ικανότητες μονομερώς και ανεξάρτητα από το σώμα του, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σκεπτόμενα όντα τα οποία δεν έχουν  την ανάγκη του ανθρωπίνου σώματος για να παράγουν  νόηση   (πρβλ. computers, internet). Από αυτή την απομόνωση ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ότι καταργείται σιγά – σιγά το σώμα ως όργανο νόησης,  και προσπαθούμε να σκεπτόμεθα, να επικοινωνούμε, να ψωνίζουμε ακόμη και να ερωτευόμαστε χωρίς το σώμα, αυτό το μοναδικό όργανο,  το οποίο μας συνδέει με το φυσικό μας περιβάλλον αλλά και με τους άλλους ανθρώπους. Το σώμα υπό αυτή την προοπτική αφενός δεν μπορεί  να παρακολουθήσει  τη νόηση και την πληροφόρηση και αφετέρου μπαίνει σε μία υποδεέστερη μοίρα, η οποία αξιολογικά πολλές φορές μπορεί και να μην είναι μετρήσιμη.
3.  Πέραν όμως από τις παραπάνω  φιλοσοφικές αντιλήψεις, οι σύγχρονες βιοτεχνολογικές πρόοδοι και οι διάφορες παρεμβάσεις της γενετικής μηχανικής απέδειξαν και συνεχώς επιβεβαιώνουν, ότι το ερώτημα της αλήθειας για το τι είναι άνθρωπος και ο ορισμός της ταυτότητας του ανθρώπου δεν απαντάται από μία μονομερή έξαρση της νοημοσύνης η του ψυχισμού του, έναντι της σωματικής και βιολογικής υποστάσεως του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος κατανοείται και αυτό επιβεβαιώνεται ως ψυχοσωματική οντότητα. Η αλήθεια του ανθρώπου δεν έγκειται μόνο στη ψυχή του αλλά και στην οργανική ενότητα ψυχής, σώματος, και κατά κάποιους πατέρες της Εκκλησίας, και πνεύματος.
Η ψυχή του ανθρώπου γεννιέται  μαζί με το σώμα του και το σπουδαιότερο δεν αναπαύεται τελικά αν δεν ανακτήσει το σώμα της (Αναστάσιος Σιναΐτης). Έτσι «το σώμα χωρίς την ψυχή είναι πτώμα, μα και η ψυχή χωρίς το σώμα είναι φάντασμα, δεν είναι σε καμμιά περίπτωση άνθρωπος. Δεν είναι η αλήθεια του ανθρώπου». Δεν μπορούμε λοιπόν να λέμε ότι ο άνθρωπος έχει σώμα αλλά είναι σώμα. Αυτό θα πει ότι το σώμα είναι στοιχείο της αλήθειάς του, του είναι του, της ύπαρξής του και της οντότητάς του. Αυτό συνεπάγεται ότι κάθε επιστημονική και τεχνολογική κατάκτηση που καταργεί η αποδυναμώνει τον ρόλο του σώματος στη γνώση και στην επιστήμη αντιβαίνει όχι την ηθική αλλά την αλήθεια, γι’ αυτό τι είναι ζωή, στα πλαίσια μιας οντολογίας του ανθρώπου.
Επιπλέον η θέση ότι ο άνθρωπος δεν έχει σώμα αλλά είναι σώμα υποδηλώνει ότι χωρίς το φυσικό περιβάλλον και κυρίως χωρίς τους άλλους ανθρώπους (συναθρώπους) παύει να υπάρχει ο ίδιος ως άνθρωπος. Η αλήθεια λοιπόν του ανθρώπου, συνδέεται άρρηκτα και με την υπόλοιπη κτίση και με τον άλλο άνθρωπο κυρίως και εδώ βρίσκεται το τελευταίο αλλά ουσιαστικό στοιχείο της πατερικής ανθρωπολογίας, το οποίο απαντά και στο γεγονός της ζωής. Ο άνθρωπος δεν βρίσκεται σε σχέση εξάρτησης από τη φύση μόνο, αλλά σε σχέση διαλεκτική μαζί της και με τους άλλους ανθρώπους, τους συνανθρώπούς του, και εδώ έγκειται η σπουδαιότητα και η σημασία του όλου θέματος, γιατί στη σχέση του με τον άλλον άνθρωπο ασκεί την ελευθερία του η για να τον καταστρέψει η για να τον αγαπήσει και να τον σεβαστεί ως άνθρωπο, δηλ. ως μία άλλη - έτερη ψυχοσωματική οντότητα. Γιατί όμως ο τρόπος «διαχείρισης» του σώματός μας γίνεται «στάδιο» άσκησης της ελευθερίας μας ; Το σώμα – σάρκα, κατά τον βιβλικό όρο, – είναι το μέσον μέσω του οποίου δηλώνουμε την παρουσία και την διαθεσιμότητά μας ο ένας προς τον άλλον. Το σώμα του κάθε ανθρώπου είναι το μέσον μέσω του οποίου ο άνθρωπος γίνεται διαθέσιμος στους άλλους, στην πραγματικότητα δηλαδή είναι διαθεσιμότητες, με τις οποίες καθίσταται ενεργή και δοκιμάζεται η ελευθερία του ανθρώπου, και αυτό ισχύει γιατί ο άνθρωπος δεν είναι αυτόνομο ον, αλλά λαμβάνει την ύπαρξή του από τους άλλους και επιβεβαιώνει την ύπαρξή του από τη σχέση του με τους άλλους. Η ζωή του ανθρώπου είναι ένα γεγονός «σχεσιακό» και όχι ατομικό, γι’ αυτό και μπορεί συγχρόνως να δωρίζει τη ζωή του και στους άλλους (στα πλαίσια αυτά μπορούμε να προσεγγίσουμε και την οριοθέτηση μεταξύ συμμετοχικής και αυτουργικής συμπεριφοράς, της αυτοκτονίας, από την ευθανασία, και του δικαιώματός του απέναντι στο θάνατο ).
Η σχέση είναι μία πράξη ζωής, η πλέον δημιουργική, γι’ αυτό είναι η ζωή είναι σχέση αλλά και η σχέση ζωή. Αντίθετα μία ατομοκεντρική και αυτιστική θεώρηση της ύπαρξής μας συνεπάγεται θάνατο, δηλαδή αποκοπή και παραίτηση από κάθε αξίωση και διεκδίκηση για ζωή. Έτσι η προσφορά της ζωής για την διαιώνιση η τη συντήρηση της ζωής του άλλου επαινείται ενώ η αυτοκτονία, ως έμπρακτη έκφραση φιλαυτίας και αυτιστικής συμπεριφοράς διαχείρισης της ζωής μας κατακρίνεται. Σχέση λοιπόν «σημαίνει υπέρβαση της απομόνωσης και της βιολογικής αποκλειστικότητας» της ίδιας της ζωής μας.
4.  Σε αυτή λοιπόν τη διαλεκτική εισέρχεται και το θέμα των ατομικών δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών, και μάλιστα ως δικαίωμα για αυτοδιάθεση του  σώματος η των οργάνων του, προ η και μετά τον θάνατον.
Είναι γνωστόν, ότι το παρόν ερώτημα επανέφερε στο προσκήνιο της επικαιρότητας ένα θέμα, με το οποίο για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνεται η απόκλιση η οποία υφίσταται μεταξύ των διαφόρων  θρησκευτικών αντιλήψεων και φιλοσοφικών δοξασιών, σχετικά με την στάση του ανθρώπου έναντι του σώματός του και των ανθρωπίνων οργάνων του, αλλά και του τρόπου κατανόησης και λειτουργίας του λεγομένου << ατομικού δικαιώματος >>.
Η απάντηση όμως στα ερωτήματα αυτά εξαρτάται κυρίως από την απάντηση την οποία δίνουμε στο κατεξοχήν ερώτημα σχετικά με τον ορισμό της ταυτότητας του ανθρώπου. 
Όσον αφορά την πρόκληση περί των << ανθρωπίνων δικαιωμάτων >>, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι για την ορθόδοξη θεολογία, σχετικά με τα δικαιώματα του ανθρώπου, υφίστανται όρια μεταξύ της κοινωνικής έννοιας της ελευθερίας και της πραγματικής ελευθερίας της ύπαρξης. Ύψιστη μορφή ελευθερίας σημαίνει το να μπορεί ο άνθρωπος να θυσιάζει ελεύθερα ακόμη και τα ατομικά  του  δικαιώματα, για χάρη της αγάπης προς τους άλλους, γι’ αυτό και το ορθόδοξο << δέον >> περί του ανθρώπου υπερβαίνει σε δύναμη και πνοή τον απλό ορίζοντα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών και αξιολογείται σε ένα άλλο επίπεδο, καθαρά υπαρξιακό και προσωπικό, όπου, όπως και η ζωή, έτσι και τα ενεργήματα της ζωής θεωρούνται στα πλαίσια της προσωπικής κοινωνίας και της υπαρξιακής σχέσης μεταξύ των ανθρώπων.
Ο σεβασμός στο << ατομικό δικαίωμα >>, κύριο γνώρισμα του δυτικού διαφωτισμού και του τρόπου σκέψης και κατανόησης της ζωής, είναι έξω από τον εκκλησιαστικό τρόπο του ζην, γιατί μία τέτοιου είδους  <<διαχείριση>> του ατομικού δικαιώματος και της έννοιας της ελευθερίας, αποτελεί μία ατομοκρατική θεώρηση τόσο του  δικαιώματος για την ίδια τη ζωή, όσο και του ίδιου του σώματος. Η εκκλησιαστική  θεώρηση και χρήση του σώματος δεν μπορεί να κατανοηθεί μόνο με βάση το δικαίωμα για αυτοδιάθεση ακόμη και του ίδιου του σώματός μας, προ η μετά τον βιολογικό θάνατο, η οποιασδήποτε άλλης θεώρησης η χαρακτηρισμού του θανάτου, γι’ αυτό και μπορεί να λειτουργεί ανεξάρτητα και άσχετα προς τα δικαιώματα των άλλων συνανθρώπων. Το σώμα είναι εκκλησιαστικά σεβαστό, κανένας δεν μπορεί να το << φθείρει >>, ούτε και ο ίδιος ο φορέας του η να επιδιώξει τη βίαιη καταστροφή του, ούτε τέλος να το μεταχειριστεί ως μία υπόθεση η υποκείμενο ατομικής ιδιοκτησίας (υπ’ αυτή την προοπτική διακρίνεται <<κανονικά>> η αυτοκτονία από την αυτοπροσφορά).  Ο κάθε πιστός πρέπει να γνωρίζει, ότι το σώμά του ανήκει και στα λοιπά εκκλησιαστικά μέλη, άρα και η μετά θάνατον τύχη ενός σώματος δεν αφορά μόνο την επιθυμία του  νεκρού, αλλά είναι υπόθεση σχέσεων, αυτό άλλωστε προσδιορίζει και το διακριτικό κριτήριο μεταξύ ζωής και θανάτου, όχι δηλαδή εάν κάποιος προσφέρεται (σωματικά, ψυχικά, πνευματικά) μετά θάνατον, αλλά εάν προσφέρεται για να δώσει ζωή. Αυτό συνεπάγεται ότι το σώμα, ακόμη και του νεκρού, δεν αποτελεί το αντικείμενο μιας εν ζωή επιθυμίας για αυτοδιάθεση αλλά ανήκει και σε όλλους τους άλλους, όπως δηλώνεται και από την προτροπή της Εκκλησίας, στη δωρεά του σώματος, για την ζωή άλλων συνανθρώπων και στη δυνατότητα χρήσης οργάνων για μεταμόσχευση.

5.  Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν ότι στην εποχή μας απαιτείται μία αφύπνιση και μία συνεργασία. Εκκλησία και Πολιτεία ας επισπεύσουν τη συνεργασία τους στην αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων. Η Εκκλησία ας προσφέρει την εγρήγορση των συνειδήσεων και ας ενσταλάξει με τη θεολογία της  στον πολιτισμό μας το σεβασμό  στον άνθρωπο ως πρόσωπο τονίζουσα την αγαπητική προσφορά των σωμάτων μας προς τους άλλους, ως έκφραση ελευθερίας και σεβασμού, χωρίς να υπεισέρχεται σε άλλους χώρους επιστημών, προκειμένου να αποφανθεί περί του είδους η της μορφής του βιολογικού θανάτου (αυτό είναι αντικείμενο της ιατρικής και όχι των κληρικών η των θεολόγων), αλλά να τονίζει και να προσεγγίζει το γεγονός της ζωής και της ανθρώπινης ύπαρξης , ως γεγονός σχέσης και προσφοράς.
_____________
Ομιλία στην Ημερίδα πού διοργάνωσε το Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας σε συνεργασία με τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, θέμα: «Μεταμοσχεύσεως και η δωρεά οργάνων» (Καλαμάτα, 14-10-2011).

ΣΧΟΛΙΟ:

Το σίγουρο είναι πώς Πατερική ανθρωπολογία δέν υπάρχει. Ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική οντότης, λέει σε κάποιο σημείο. Αυτό δέν αποτελεί Πατερικό Λόγο. Είναι κοινός τόπος. Υπάρχει όμως μία αυτονομημένη Εκκλησία, στο μέτρο του Κράτους, που λειτουργεί σύμφωνα με το δίκαιό της. Υπάρχει αυτή η πρόταση: «Η Εκκλησία ας προσφέρει την εγρήγορση των συνειδήσεων και ας ενσταλάξει με την Θεολογία της στον πολιτισμό μας τον σεβασμό στον άνθρωπο ως πρόσωπο.....».

Τί εκκλησία ειναι αυτή που προσφέρει εγρήγορση συνειδήσεων; Φαίνεται δύσκολο και περιττό να την ονομάσουμε Εκκλησία. Είναι ένα μέρος του πολιτισμού που σκοπό έχει να καθησυχάζει τις ανησυχίες και διαμαρτυρίες των ανθρώπων, να προστατεύει την ειρήνη, κάθε φορά που η Επιστήμη θα ζητά όλο και περισσότερα. Ένας οργανισμός καταστολής. Ο Κύριος δέν είπε να τα αφήσουμε όλα και να τον ακολουθήσουμε; Και τις σχέσεις;

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΩΜΑ. Ο ίδιος είναι η απόδειξη! Ποιός άνθρωπος στ’αλήθεια θα δεχθεί να δώσει το οργανάκι του να μαρτυρήσει μέσα στο σώμα του Μεσσηνίας;

Καλά ο Χριστιανός δέν γεννάται εξ’ύδατος και πνεύματος; Δέν φέρει το ένδυμα Κυρίου; Είναι σώμα Κυρίου ο άνθρωπος; Ή είναι απλώς σώμα που πήρε απο την μαμά του;

Το σίγουρο είναι πώς οι άνθρωποι δέν είναι Χριστιανοί. Το παίζουν επιστήμονες, οντολόγοι και δέν συμμαζεύεται.

Πολυχρονεμένε και η πόρνη το όργανό της δέν προσφέρει;

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ. Ο ΘΕΟΣ ΕΚΤΟΠΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ.

Ο Καπιταλισμός στηρίχθηκε στον λόγο: ο θάνατός σου η ζωή μου. Ο οικουμενισμός στηρίζεται σε πιό βαθειά αληλλεγγύη: ο θάνατός μου η ζωή σου. Μπήκε στη μέση το υποκείμενο.

Είναι πολύ σημαντική η τελευταία επινόηση: η Εκκλησία δέν πρέπει να υπεισέρχεται σε άλλους χώρους επιστημών....

Εδώ η επιστημονική Θεολογία νίπτει τας χείρας της, διότι ο εγκεφαλικός θάνατος δέν είναι θάνατος ανθρώπινος. Το γνωρίζει καλά!

Έτσι λοιπόν η Εκκλησία μας προόδευσε και έγινε Επιστήμη, χωρίς να το καταλάβουμε. Με τα διδακτορικά της, και με τους διδάκτορές της. Ας ψάχνουμε τώρα πιά την Επιστημονική διαδοχή. Η αποστολική απέτυχε. Η πίστη των αποστόλων απαιτούσε να είναι η μόνη αληθινή.

Υπάρχουν πιστοί που φιλούν τα χέρια αυτών των επιστημόνων;

Είναι πιθανόν Δυστυχώς.

Αμέθυστος.

Η καλή Δύση και η κακή Ανατολή

ΠΗΓΗ: Kυπριανός Χριστοδουλίδης

Η φωτο από το ιστολόγιο "ΞΥΠΝΉΣΤΕ  ΡΕ"

Δημοσιεύθηκε η ακόλουθη επιστημονική είδηση σχετικά με τη θανατηφόρο γρίπη στην Κίνα :

"Η κατασκευή νέων ιών στο εργαστήριο είναι μια συνήθης τακτική και χρησιμοποιείται ώστε να «προβλεφθεί η φύση». Η τακτική που ακολουθείται σε τέτοιου είδους πειράματα είναι να προσπαθήσουν να προβλέψουν την εξελικτική πορεία ενός στελέχους ιού μέσα στη φύση για τα επόμενα πέντε χρόνια, να δημιουργήσουν το αντίστοιχο στο εργαστήριο, ώστε ακολούθως να φτιάξουν και το αντιιικό φάρμακο ή εμβόλιο για να αποφευχθεί πανδημία με πολλούς νεκρούς. Ο τελικός στόχος δηλαδή είναι η πρόληψη (...) «Απόλυτη ανευθυνότητα» καταλογίζει στους Κινέζους ο λόρδος Μέι της Οξφόρδης και πρώην πρόεδρος της Βασιλικής Ιατρικής Ακαδημίας. «Ισχυρίζονται ότι δημιούργησαν τον επιθετικό ιό για να αναπτύξουν φάρμακα και εμβόλια. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι τους ώθησε η τυφλή φιλοδοξία που έχουν, δίχως καμία αίσθηση του τι δύνανται να προκαλέσουν», εξηγεί ο ίδιος."

Και σχολιάσθηκε ως εξής :

Καλά αυτά, γιατί όμως δεν μας λένε τίποτα οι αξιότιμοι κριτές για τον ιό του Έιτζ; Μήπως κι αυτός φτιάχτηκε, λέμε τώρα, δοκιμαστικά για την ελεγχόμενη ανοσοκαταστολή - μόνο έτσι γίνονται δεκτά τα μοσχεύματα - ώστε ο οργανισμός να δεχτεί το ξένο όργανο (μόσχευμα) χωρίς να το αποβάλλει με απορριπτικά αντισώματα;
Μήπως, λέμε πάλι, αυτό έγινε, αλλά κάπου τους ξέφυγε ο σχεδιασμός του ιού; Και τέλος, μήπως τα πειράματα άρχισαν εκεί κάτω στην Αφρική - μη ξεχνάμε από εκεί ξεκίνησαν οι μεταμοσχεύσεις με τον Μπάρναρντ - γι' αυτό και μαστίζονται από την αρρώστια αυτή οι λιμοκτονούντες γηγενείς Αφρικανοί;

Σενάρια αυτοί, σενάρια κι εμείς. Κακοί επιστήμονες οι Κινέζοι, κακοί και οι πεφωτισμένοι της Δύσης. Άλλωστε, τα δικά τους φώτα παραλαμβάνει και η Ανατολή. Γιατί λοιπόν να μένουμε με σταυρωμένα τα χέρια και το στόμα χάσκοντας; 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ – ΣΟΚ: ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΦΑΖΟΥΝ ΣΥΡΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟ ΟΡΓΑΝΩΝ!

ΠΗΓΗ: Olympia



Ασύλληπτη τουρκική θηριωδία πάνω στο δράμα των προσφύγων, που παραπέμπει στις γενοκτονίες του περασμένου αιώνα, αποκαλύπτεται την ώρα που ο Ερντογάν μιλά για «σφαγές»!

Σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας του Λιβάνου, μία βιομηχανία φρίκης έχει αναπτυχθεί στην Τουρκία, με τη συμμετοχή μάλιστα των επίσημων αρχών. Θύματα φέρονται να είναι Σύροι πρόσφυγες που έχουν βρει καταφύγιο στην Τουρκία, ειδικά όσοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα υγείας ή τραυματισμού. Η φρικιαστική αποκάλυψη από το δράμα ενός Σύρου
τραυματία ο οποίος μεταφέρθηκε συνοδεία της τουρκικής αστυνομίας αλλά και των μυστικών υπηρεσιών, σε «νοσοκομείο» της Αττάλειας, ενώ παρόμοιες αναφορές υπάρχουν για περιπτώσεις τραυματιών που μεταφέρθηκαν πάλι με «επίσημη» συνοδεία στο νοσοκομείο του Ισκεντερούν.
Οι τραυματισμένοι πρόσφυγες αφού αναισθητοποιήθηκαν υπέστησαν επέμβαση αφαίρεσης οργάνων και έπειτα δολοφονήθηκαν. Κάποιοι από αυτούς θάφτηκαν σε τουρκικό έδαφος ενώ άλλοι μεταφέρθηκαν κοντά στα σύνορα. Αυτοί οι άθλιοι «Μένγκελε» του θανάτου εμπορεύονται κυρίως το συκώτι, τα νεφρά και την καρδιά των δολοφονημένων, τα οποία διοχετεύονται απ’ ευθείας στην τούρκικη «αγορά». Πράγμα που καθιστά το έγκλημα καθαρά «τουρκική υπόθεση». Οι τρομερές αυτές καταγγελίες επιβεβαιώθηκαν και από Γάλλο γιατρό που μίλησε στη λιβανέζικη εφημερίδα.
Αξιοσημείωτη είναι και η αναφορά διεθνών επιστημονικών ιστοσελίδων που επιβεβαιώνουν ότι εδώ και δύο χρόνια, από την έναρξη του εμφυλίου δηλαδή, οι μεταμοσχεύσεις σε νοσοκομεία της Αττάλειας έχουν αυξηθεί με γεωμετρικό ρυθμό, πράγμα που επιβεβαιώνει τις καταγγελίες των εγκλημάτων.
Η υπόθεση ήλθε στην επιφάνεια μετά από την επιμονή οικογένειας Σύρου πρόσφυγα να ταφεί στη γενέτειρα του, εντός της Συρίας, πληρώνοντας μάλιστα ένα μεγάλο ποσό για να το καταφέρουν. Όταν άνοιξαν το φέρετρο, αποκαλύφθηκε η φρικτή αλήθεια.
Να υπενθυμίσουμε ότι η Κάρλα Ντελ Πόντε είχε αποκαλύψει παρόμοια υπόθεση στο Κόσσοβο με θύματα άμαχους Σέρβους, καταγγελίες που κουκουλώθηκαν άρον – άρον ενώ η ίδια «απαλλάχθηκε» από τα καθήκοντα της.

http://www.newsbomb.gr/

''Δωρεά οργάνων ''...Κανείς δεν θα θέλει να μάθει !!! ΒΙΝΤΕΟ

Πηγή: Λαλεί Πουλί

Δεν είδα ακόμα ενδιαφέρον να μάθετε για τη δωρεά οργάνων.

Αυτό σημαίνει πώς η προπαγάνδα της αφωνίας , της συγκάλυψης και της σιωπής, απέδωσε. Κανείς δεν ξέρει τι μας ετοιμάζουν
και - το χειρότερο- κανείς δεν θέλει να μάθει. Κάντε τον κόπο να δείτε το βιντεο...Κωσταντάρας!

Συγκομιδή Οργάνων στην Αϊτή - Άλεξ Τζόουνς -

 Συγκλονιστικό κομμάτι. Μιλάει για συγκομιδή και διακίνηση οργάνων - μια δραστηριότητα με πάρα πολύ χρήμα και ακόμα περισσότερη απανθρωπιά.

Τα λόγια είναι λίγα και φτωχά για μένα. Σχολιάστε όπως και όσο μπορείτε εσείς. Αυτή η παράμετρος είναι ένα από τα πάμπολλα σαθρά, φαύλα και ειδεχθή εγκληματικά που παίζονται στον πλανήτη μας.
Και τι να πρωτοπιάσει κανείς...

Το θέμα διακίνησης και εμπορίας οργάνων, οι δολοφονίες που γίνονται για τέτοιο απάνθρωπο κέρδος, είναι για τους περισσότερους από μας, πράγματα αδιανόητα, αλλά πιστέψτε με, ΓΙΝΟΝΤΑΙ.

ΠΗΓΗ

το είδα

Πηγή : Οι μάσκες πέφτουν 

Αν δεν θέλεις απο τον ερχόμενο Ιούνιο να "εικάσουν" ότι επιθυμείς εσύ ή οι συγγενείς σου να γίνεις "αποθήκη ανθρώπινων ανταλλακτικών", ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΥΠ. ΔΗΛΩΣΗ

Αν δεν θέλεις απο τον ερχόμενο Ιούνιο να "εικάσουν" ότι επιθυμείς εσύ ή οι συγγενείς σου να γίνεις "αποθήκη ανθρωπίνων ανταλλακτικών"
Αν είσαι απο εκείνους που θεωρούν την προκλητή αφαίρεση ζωής είτε ως φόνο είτε ως αυτοκτονία
Αν αναρωτιέσαι γιατί οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί αντέδρασαν στις απόπειρες επιβολής παρόμοιων φασιστικών νόμων "εικαζόμενης συναίνεσης"

Τότε συμπλήρωσε άμεσα την παρακάτω υπεύθυνη δήλωση :


ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ

(άρθρο 8 Ν.1599/1986)

Η ακρίβεια των στοιχείων που υποβάλλονται με αυτή τη δήλωση μπορεί να ελεγχθεί με βάση το αρχείο άλλων υπηρεσιών (άρθρο 8 παρ. 4 Ν. 1599/1986)

ΠΡΟΣ(1):
Ἐθνικό Ὀργανισμό Μεταμοσχεύσεων –Τμῆμα Προώθησης Δωρεᾶς Ἰστῶν καί Ὀργάνων
Ἀν. Τσόχα 5, ΤΚ 11521 Ἀθήνα –Φάξ: 2107255066, τηλ. 2132027021, 2132027017, τετραψήφ. 1147
Ο – Η Όνομα: Επώνυμο:
Όνομα και Επώνυμο Πατέρα:
Όνομα και Επώνυμο Μητέρας:
Ημερομηνία γέννησης(2):
Τόπος Γέννησης:
Αριθμός Δελτίου Ταυτότητας:
Τηλ:
Τόπος Κατοικίας:
Οδός: Αριθ:
ΤΚ:
Αρ. Τηλεομοιοτύπου (Fax):
Δ/νση Ηλεκτρ. Ταχυδρομείου

(Εmail):

Με ατομική μου ευθύνη και γνωρίζοντας τις κυρώσεις (3), που προβλέπονται από τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου 22 του Ν. 1599/1986, δηλώνω ότι:
Σέ περίπτωση θανάτου δέν ἐπιθυμῶ νά ληφθοῦν τά ὄργανά μου πρός μεταμόσχευση, δέν ἐπιτρέπω σέ κανένα (συγγενῆ μου ἤ τρίτο ἤ ὁποιονδήποτε φορέα δημόσιο ἤ ἰδιωτικό), σέ οποιονδήποτε χρόνο, καί γιά ὁποια­δήποτε αἰτία, νά ἀνακαλέσει αὐτήν τήν ἀπόφασή μου, ὁμοίως δέν ἐκχωρῶ σέ κανέναν, κανένα δικαίωμα στή σωματική μου ἀκεραιότητα πρίν καί μετά τή σωματική μου ἀποβίωση.

Ἐπίσης αἰτοῦμαι νά γνωστοποιήσετε τήν παροῦσα πρός ὅλους τούς ἁρμοδίους φορεῖς τοῦ δημοσίου καί ἰδιω­τικοῦ τομέα, πού μέ ὁποιονδήποτε τρόπο ἐμπλέκονται μέ τό θέμα ὡς ἁρμόδιοι γιά τήν ἀφαίρεση ἤ μεταμόσχευση ἀνθρωπίνων ὀργάνων, τούς ὁποίους διά τῆς παρούσης θεωρῶ ἐνημερωμένους.

Τήν ἴδια ὡς ἄνω δήλωση κάνω καί γιά λογαριασμό τῶν κάτωθι ἀναφερομένων ἀνηλίκων τέκνων μου, τῶν ὁποίων ἔχω τή γονική μέριμνα καί ἡ ὁποία ἰσχύει μέχρι τήν ἐνηλικίωσή τους.

Ὀνοματεπώνυμα Ἠμερομηνία γέννησης
.........................................................................................................................................................................................................................
..........................................................................................................................................................................................................................
.........................................................................................................................................................................................................................

Ημερομηνία: ……….20……
Ο – Η Δηλ...

(Υπογραφή)

(1) Αναγράφεται από τον ενδιαφερόμενο πολίτη ή Αρχή ή η Υπηρεσία του δημόσιου τομέα, που απευθύνεται η αίτηση.

(2) Αναγράφεται ολογράφως.

(3) «Όποιος εν γνώσει του δηλώνει ψευδή γεγονότα ή αρνείται ή αποκρύπτει τα αληθινά με έγγραφη υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Εάν ο υπαίτιος αυτών των πράξεων σκόπευε να προσπορίσει στον εαυτόν του ή σε άλλον περιουσιακό όφελος βλάπτοντας τρίτον ή σκόπευε να βλάψει άλλον, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 ετών.


(4) Σε περίπτωση ανεπάρκειας χώρου η δήλωση συνεχίζεται στην πίσω όψη της και υπογράφεται από τον δηλούντα ή την δηλούσα.

*Θεωρῆστε τουλάχιστον σέ 3 ἀντίγραφα τῆς δηλώσεώς σας τό γνήσιο τῆς ὑπογραφῆς σας, σέ Δημόσια Ἀρχή (ΚΕΠ, Δῆμο, Ἀστυνομία, κλπ), ἀποστείλατε ταχυδρομικά στόν Ε.Ο.Μ. (Ἀν. Τσόχα 5, ΤΚ 11521 Ἀθήνα) ἤ μέ Φάξ στό 2107255066 καί μετά τηλεφωνῆστε ἀμέσως στή Γραμματεία τοῦ Ε.Ο.Μ. να ζητήσετε τόν ἀριθμό πρωτοκόλλου.


Ἐάν ἐπιθυμεῖτε ἀπό τά ἐπικυρωμένα ἀντίγραφα πού θά σᾶς ἐπιστρέψει ὁ Ε.Ο.Μ. στεῖλτε ἕνα στήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί ἕνα σέ πρόσωπο ἐμπιστοσύνης σας.

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Θεωρῆστε τουλάχιστον σέ 3 ἀντίγραφα τῆς δηλώσεώς σας τό γνήσιο τῆς ὑπογραφῆς σας, σέ Δημόσια Ἀρχή (ΚΕΠ, Δῆμο, Ἀστυνομία, κλπ)

Αποστείλατε ταχυδρομικά στόν Ε.Ο.Μ. (Ἀν. Τσόχα 5, ΤΚ 11521 Ἀθήνα) ἤ μέ Φάξ στό 2107255066 καί μετά τηλεφωνῆστε ἀμέσως στή Γραμματεία τοῦ Ε.Ο.Μ. να ζητήσετε τόν ἀριθμό πρωτοκόλλου.

Ἐάν ἐπιθυμεῖτε ἀπό τά ἐπικυρωμένα ἀντίγραφα πού θά σᾶς ἐπιστρέψει ὁ Ε.Ο.Μ. στεῖλτε ἕνα στήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί ἕνα σέ πρόσωπο ἐμπιστοσύνης σας.

Εστία Πατερικών Μελετών

Ταχ. διεύθυνση: Β. Ηπείρου 47 Μαρούσι

τηλ. 210 8025211

e-mail : estiapm@gmail.com

Ιστοσελίδα :http://www.orthros.eu/

Ναι στην δωρεά ΜΗ ΖΩΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΟΧΙ στην ψευτοαγάπη της "εικαζόμενης" συναίνεσης στην αφαίρεση της Θεόσδοτης ζωής με το πρόσχημα της "προσφοράς" ζωτικών οργάνων.

Το πιό κάτω Video με τον καθηγητή της πυρηνικής ιατρικής του ΑΠΘ κ. Καρακατσάνη, όχι μόνο θα σας σοκάρει αλλά θα σας κάνει να αναρωτηθείτε για το πως και πόσο έχει αλλοιωθεί η ανθρώπινη και ειδικά η χριστιανική σκέψη



Ο γνωστός π. Κων/ος Στρατηγόπουλος μιλάει χωρίς περιστροφές για την ...τρομοκρατία της (ανανεωτικής λέμε εμείς) "θεολογίας".



πηγή
Πηγή : Τρελο-Γιάννης