Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ

 Πηγή                                                                                       

Μετάφραση: Θεόδωρος Λάσκαρης

 

Bannon, Salvini & Modrikamen

Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε αρχίσει να αναλύουμε τη φιγούρα του Steve Bannon και το πολιτικό δημιούργημα του, ‘The Movement’ (Το κίνημα), που αποτελεί το επίκεντρο αυτού που έχει μετονομαστεί από όλους τους αναλυτές ως ‘διεθνής κυριαρχισμός’ (sovranismo) και στον οποίο έχουν ήδη ενθουσιωδώς ενταχθεί τα λεγόμενα ‘λαϊκιστικά’ κινήματα και οι ηγέτες της μισής Ευρώπης, μεταξύ των οποίων στην Ιταλία ο Matteo Salvini και η Giorgia Meloni.

Σήμερα θα προχωρήσουμε περισσότερο αναλυτικά στην έρευνά μας. Όπως υποστηρίξαμε στο προηγούμενο άρθρο, το ‘The Movement’, ιδρύθηκε επισήμως στις Βρυξέλες τον Ιανουάριο του 2017, στο γραφείο του Ιουδαίου δικηγόρου Mischaël Modrikamen, επικεφαλή του Λαϊκού Βελγικού Κόμματος και πρώην προέδρου της φιλελεύθερης Ισραηλιτικής Κοινότητας του Βελγίου. Το ‘The Movement’ έχει ως σκοπό να συντονίζει, να βοηθά και να χρηματοδοτεί όλα τα κόμματα και τα πολιτικά κινήματα της δυτικής, ευρω-αμερικανικής ζώνης που βρίσκονται κοντά στο κίνημα του ‘κυριαρχισμού’ και ‘λαϊκισμού’, που σήμερα βρίσκεται σε μεγάλη έξαρση.

Αυτό το διεθνές ‘δίκτυο’, φαινομενικά, θα έπρεπε να αντιμετωπίσει την ηγεμονία του Τζωρτζ Σόρος και να υπερασπιστεί τις ‘αξίες’ της Δύσης ενάντια στη ‘βαρβαρότητα’ που προέρχεται από την Ανατολή και αντιπροσωπεύεται κυρίως από το Ισλάμ και από κράτη όπως το Ιράν, την Κίνα αλλά και από τη Ρωσία του Πούτιν (τον οποίο ο Bannon προσπάθησε να ενσωματώσει σε αυτό το σχέδιο, αλλά χωρίς επιτυχία, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.)

Υπό αυτή την έννοια, τα συνθήματά του θα είναι η υπεράσπιση ενός ‘πεφωτισμένου’ καπιταλισμού, αποδεσμευμένου από τις υπερβολές του χρηματοπιστωτικού συστήματος, την υπεράσπιση των εθνικών ταυτοτήτων και κυριαρχιών, την καταπολέμηση της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, την υπεράσπιση των ‘ιουδαιοχριστιανικών’ (sic) ριζών της Δύσης κ.λπ. Έννοιες που εύκολα ελκύουν κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από την υπόσχεση σημαντικών χρηματικών υποστηρίξεων.

Επιπλέον, μεσοπρόθεσμα, η προοπτική του ‘Κινήματος’ είναι να επεκτείνει την επιχειρησιακή του σφαίρα και στο λαϊκό και συντηρητικό πολιτικό μέτωπο, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια υπερεθνική συμμαχία ανάμεσα στα παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα. Πρόκειται για μια υπερεθνική συμμαχία που, στην πρόθεση του Bannon και του Modrikamen, θα πρέπει ήδη να δώσει χειροπιαστά αποτελέσματα στις προσεχείς ευρωπαϊκές εκλογές, με τη δημιουργία μιας πολυάριθμης κοινοβουλευτικής ομάδας στο Στρασβούργο σε θέση να εξασκεί μια σημαντική πολιτική πίεση, ακόμη και να ξεπεράσει τις πλειοψηφίες των συστημικών κομμάτων.

Όπως ήδη αναφέραμε, πίσω από αυτή την επιχείρηση, φαινομενικά τόσο ανανεωτική, ελκυστική και ‘ενάντια στο ρεύμα’, κρύβεται η πολλοστή παγίδα σχεδιασμένη από τις χειρότερες ανατρεπτικές ‘ευφυΐες’, που λειτουργούν στις ΗΠΑ, μαζί με άλλες από άλλα σημεία του κόσμου… Ο σκοπός είναι να ενσωματώσουν και να διαχειριστούν γεωπολιτικά και στρατηγικά τη λαϊκή αντίδραση, ώστε μετά ενδεχομένως να την προσανατολίσουν όπου και όπως θέλουν έναντι των καταστροφικών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών σχεδιασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΗΕ κ.λπ. Όπως συχνά συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, ορισμένα φαινόμενα όπως αυτά των ‘λαϊκισμών’, εν μέρει δημιουργούνται ως βαλβίδες εκτόνωσης των λαών, και εν μέρει, ιδιαίτερα όταν ξεπερνούν κάποια όρια ασφαλείας, χρησιμοποιούνται και κατευθύνονται ως πολιορκητικοί κριοί εναντίον καθορισμένων εχθρών ή στόχων.

O Bannon στη Σιωνιστική Οργάνωση Αμερικής

Για παράδειγμα, οι μεταναστευτικές ροές, που σχεδιάστηκαν για την εθνική και πολιτιστική αποσταθεροποίηση σε πλανητική κλίμακα ή για να εκβιάσουν ορισμένες χώρες, αποτελούν μία πραγματικότητα που υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό. Όταν ένα φαινόμενο όπως αυτό φθάνει να προκαλεί αντιδράσεις που ξεπερνούν το όριο ασφαλείας και που μπορούν να συγκεκριμενοποιηθούν σε πολιτικές ιδέες αντίδρασης που εκφράζονται από κόμματα ή κινήματα, τότε φθάνει η στιγμή για να εισέλθουν στην σκηνή εκείνες οι δυνάμεις που θα ενσωματώσουν και θα ελέγξουν αυτά τα κινήματα. Έτσι γεννιέται, για παράδειγμα, η ανάγκη του 'The Movement' ως μηχανισμού ενσωμάτωσης και κατ’ επέκταση εκτόνωσης.

Για πολλοστή φορά οι ΗΠΑ εισβάλλουν στη διεθνή σκηνή, για να την αποσταθεροποιήσουν υπέρ τους. Όπως παρατήρησε ο Claudio Mutti, η πράξη γέννησης του ‘αμερικανικού απομονωτισμού’, το λεγόμενο Δόγμα Μονρόε που αναγγέλθηκε από τον ομώνυμο πρόεδρο στις 2 Δεκεμβρίου του 1823, ιστορικά αποτέλεσε την πρώτη προγραμματική διατύπωση του βορειοαμερικανικού ιμπεριαλισμού, διαποτισμένη με μεσσιανισμό, πουριτανισμό και Καλβινισμό που θα απομάκρυνε γρήγορα την Ευρώπη από τη θέση της ως κέντρου του πολιτισμού και του νόμου του κόσμου. Κατά τον ίδιο τρόπο σήμερα, η ρητορική του νέου αμερικανικού απομονωτισμού διατυπωμένη από τον Trump, με τα συνθήματα ‘America First’ και ‘Μake America Great Again’, πίσω από τα οποία κρύβεται η εκλογική προπαγάνδα που επεξεργάστηκε ο Steve Bannon όταν ήταν ακόμη chief strategist του Trump, φαίνεται ως μία πρόσκληση για να επιβεβαιώσει με δύναμη την ιδιαίτερη αμερικανική εθνική ταυτότητα και το ρόλο παγκόσμιου οδηγού που η ‘Πρόνοια’ θα είχε αναθέσει στην βορειοαμερικανική χώρα.

Αυτός ο μηχανισμός, αυτό το ντελίριο παντοδυναμίας έχει μία σαφή καταγωγή στον καλβινικό πουριτανισμό και σε ένα γνωστό ταλμουδικό μεσσιανισμό. Όλα αυτά βρίσκονται στο κίνημα του Bannon και στη λεγόμενη αμερικανική Alternative Right [Σ.τ.Μ. Η εκτίμηση του αρθρογράφου για την Alt-Right είναι μάλλον ανακριβής καθώς αυτή έχει την πηγή της στη μεταλαμπάδευση ευρωπαϊκών ιδεών του μεσοπολέμου στην αμερικανική πολιτική σκηνή και ελάχιστα οφείλει στην αμερικανική πουριτανική παράδοση] στην οποία ο μυστηριώδης δημοσιογράφος και κινηματογραφικός παραγωγός είναι ηγετική φυσιογνωμία και βρίσκει τη διαδικτυακή του πλατφόρμα στην πύλη Breitbart News, της οποίας ο ίδιος ο Bannon είναι διευθυντής και που τώρα, μετά το επίσημο 'σπάσιμο' με τον Trump, είναι πρόεδρος. Όσον αφορά αυτό, μάλλον η εγκατάλειψη του ρόλου του συμβούλου του Trump είναι λειτουργική ώστε να τον απελευθερώσει από τις επίσημες δεσμεύσεις του και να μπορεί να εργάζεται χωρίς εμπόδια σε ένα άλλο μέτωπο, δηλαδή εκείνο για το οποίο μιλούμε.

Το μοναστήρι Certosa di Trisulti

Εξάλλου ο Bannon, πρώην άνθρωπος της Goldman Sachs, ονομάστηκε από τον Pietrangelo Buttafuoco, ο ‘Μακιαβέλι στην υπηρεσία του διεθνούς κυριαρχισμού (sovranismo)’, θεωρήθηκε το κατάλληλο πρόσωπο για να εκπαιδευτεί και να παρουσιαστεί ως εκπρόσωπος μιας κουλτούρας ασαφώς ‘παραδοσιακής’, εξαιρετικά αόριστης και σε σύγχυση όσον αφορά τη διδασκαλία της. Ωστόσο, αυτό το προσωπείο επέτρεψε στον Bannon να αποκτήσει μία πίστωση και μία φήμη ώστε να προσελκύσει συντηρητικά περιβάλλοντα και μάλιστα να συνδεθεί με τον αντι-νεωτεριστικό καθολικισμό. Ας σκεφθούμε τη σχέση του Bannon με τον καρδινάλιο Raymond Leo Burke, αυτοί οι δύο πράγματι εργάζονται για δημιουργήσουν ένα είδος ακαδημίας ‘theo-con’ (Θεό-συντηρητισμού, κατά το Neo-con, νέο-συντηρητηρισμού) στο αβαείο Certosa di Trisulti, στο Collepardo, στην επαρχία του Frosinone. Οπότε, ένας Αμερικανός, χωρίς θεολογική κατάρτιση και με επικίνδυνες προθέσεις, θα μπορέσει να εγκαταστήσει ένα ιδεολογικό-πολιτιστικό αρχηγείο, το οποίο ονομάστηκε από τον ίδιο ως ‘Ακαδημία για την Ιουδαίο-Χριστιανική Δύση’(!) σε ένα ιερό τόπο βαθιάς παράδοσης όπως αυτό το μοναστήρι, μόλις 100 χιλιόμετρα μακριά από τη Ρώμη.

Ευθυγραμμισμένο, με ολόκληρη την επιχείρηση ‘The Movement’, εμφανίζεται προφανώς και το κράτος του Ισραήλ, όσο εκπληκτικό και εάν ακούγεται, ακόμη και ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου σφυρηλατεί φιλίες με τους πολιτικούς ηγέτες των αυξανόμενων λαϊκιστικών ευρωπαϊκών κινημάτων όπως τον Βίκτορ Ορμπάν και τον Σεμπάστιαν Κουρτς και οι λαϊκιστικοί κύκλοι του είναι συμπαθείς. Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ, θεμελιώδες όπως πάντα για τις Ηνωμένες Πολιτείες στη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, αντιπροσωπεύει ένα θεμελιώδες σημείο αναφοράς για τον Bannon, ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται με γραφικό τρόπο ως ‘χριστιανός σιωνιστής’.

Επιπλέον, ο ίδιος ο Modrikamen, είναι ο μοναδικός ηγέτης κόμματος που απέρριψε εντελώς την ιδέα της αναγνώρισης των παλαιστινιακών δικαιωμάτων στο βελγικό κοινοβούλιο, με την ευκαιρία της ‘Διεθνούς Συνόδου Κορυφής’ στην Ιερουσαλήμ το Δεκέμβριο του 2016. Προσκεκλημένος με όλες τις τιμές στην Κνεσέτ, εκτός από το να δώσει την αλληλεγγύη του στους σιωνιστές κατακτητές της Παλαιστίνης, υπέγραψε κοινή δήλωση με άλλες συμμετέχουσες χώρες, το περιεχόμενο της οποίας αντηχούσε πλήρως, ένα μήνα πριν από τη γέννηση του ‘The Movement’, τις πολιτικές προτάσεις των λαϊκιστικών κινημάτων. Όπως σημειώνεται, αυτή η πολύ περίεργη Σύνοδος Κορυφής της Ιερουσαλήμ, που οργανώθηκε από την Yasmine Dehaen, τη σύζυγο του Modrikamen φαινόταν σχεδόν η ιδρυτική σύνοδος του διεθνούς λαϊκισμού.

Η διάσταση neo-con με τις γκροτέσκες ιουδαιοχριστιανικές αποχρώσεις και γενικότερα η προσέγγιση του Bannon έχει αναλυθεί από τον Luigi Copertino, ο οποίος έχει δει καθαρά μία προτεσταντική-καλβινιστική μήτρα που είναι η βάση της ίδιας της γέννησης του καπιταλισμού και πολλών άλλων διαδοχικών εκφυλισμών της σύγχρονης εποχής. Έχει επίσης σημειωθεί ότι ο Bannon μιλάει πάντοτε για ‘Χριστιανισμό’, χωρίς να διακρίνει στο εσωτερικό του μεταξύ του Καθολικισμού, της Ορθοδοξίας και του Προτεσταντισμού. Αυτό προφανώς δεν είναι τυχαίο.

Στην ουσία, είναι φανερό ότι η σκέψη του επίδοξου μεταπολιτικού οδηγού της παγκόσμιας λαϊκιστικής εθνικής επανάστασης δεν προτείνει τίποτα νέο, αλλά απλώς προσπαθεί να κρύψει με μία κινηματική διαλεκτική τη βορειοαμερικανική προσπάθεια να διεκδικήσει αυτή την παγκόσμια ηγεμονία που διακυβεύεται από την εμφάνιση νέων διεθνών παραγόντων. Ως εκ τούτου, ο διεθνής sovranismo δεν θα είναι παρά το πολλοστό εργαλείο μέσω του οποίου ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός θα προσπαθήσει να επιβεβαιωθεί σε πλανητική κλίμακα, διατηρώντας την οικονομική και πολιτιστική του ηγεμονία και ενώνοντας κάτω από το έμβλημα μιας νέας μορφής αμερικανισμού τις πολιτικές ομάδες που αντιτίθενται στα θεσμικά όργανα τη ς Ευρωπαϊκής Ένωσης και που επιδιώκουν να εκφραστούν ως η αναπόφευκτη λαϊκή δυσαρέσκεια έναντι των (πράγματι) καταστροφικών πολιτικών της. Θα προσπαθήσει να το επιτύχει δε αποκτώντας τον έλεγχο ενός πολιτικού φαινομένου, συγκεχυμένου από διάφορες οπτικές γωνίες, το οποίο θα μπορούσε να επιτρέψει στο τέρας με τα αστέρια και τις λωρίδες να λειτουργήσει σε υπερεθνικό ή ακόμα και διηπειρωτικό επίπεδο.

Σήμερα βρισκόμαστε έναντι δύο στρατηγικών που η μία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την άλλη ή μία έχει ανάγκη την άλλη: Σόρος (κοσμοπολιτισμός-μεταναστευτισμός) από τη μία και Bannon (ψευδό-συντηρητισμός, ψευδό-παράδοση) από την άλλη, η Σκύλλα και η Χάρυβδις και στη μέση όλοι εμείς.

Θεόδοτος: Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ

Ο Έπσταϊν και η αποκάλυψη της σατανικής ελίτ

Αλεξάντερ Ντούγκιν - 12/02/2026

Πηγή: Red Jackets

Το Βαθύ Κράτος και το Λυκόφως της Δύσης
Συνομιλία με τον Αλεξάντερ Ντούγκιν από την εκπομπή "Escalation" του Sputnik TV

Παρουσιαστής: … Έτσι, η Δευτέρα θα μπορούσε να γίνει μια ακόμη «Δευτέρα του Πεπρωμένου» στις Ηνωμένες Πολιτείες, ή μπορεί και όχι. Δεν γνωρίζουμε ακόμα με βεβαιότητα. Στον αμερικανικό κινηματογράφο, ακούμε συχνά τον όρο «κατάρρευση»: έτσι αποκαλούν την κατάσταση στην οποία όλα αρχίζουν να καταρρέουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, ειδικά ιδεολογικά. Κατά τη γνώμη σας, μπορεί ολόκληρη η υπόθεση του φακέλου Epstein, και αυτά που ανακαλύπτουν μέλη του Κογκρέσου -και ίσως και του υπόλοιπου κόσμου-, να θεωρηθεί η αρχή μιας πραγματικής κατάρρευσης του δυτικού κόσμου; Μια κατάρρευση όσον αφορά την ιδεολογία, τη φιλοσοφία, την ηθική και όλα τα άλλα. Μπορούμε να πούμε ότι αυτή η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει ουσιαστικά;

Αλεξάντερ Ντούγκιν: Νομίζω ότι αυτό είναι απολύτως σωστό: έτσι ακριβώς πρέπει να ερμηνεύεται η κατάσταση. Αν εξετάσουμε αντικειμενικά τον αντίκτυπο της δημοσίευσης των αρχείων του Έπσταϊν -ακόμα και σε τόσο λογοκριμένη μορφή, με μαύρες γραμμές λογοκρισίας και ένα ημιτελές σύνολο- λένε ότι έχουν δημοσιευτεί μόνο τρία έως έξι εκατομμύρια αρχεία, και επειδή επιλέχθηκαν προσεκτικά, αυτά σίγουρα δεν είναι τα πιο ευαίσθητα- τότε, με βάση αυτά που βλέπουμε και αυτά που είναι τώρα δημόσια διαθέσιμα, μπορούμε να πούμε ότι αυτό δεν είναι απλώς ένα σκάνδαλο συγκρίσιμο με την υπόθεση Ιράν-Κόντρας ή άλλα ιστορικά προηγούμενα. Είναι μια κατάρρευση, μια πραγματική κατάρρευση ολόκληρου του Δυτικού κόσμου.

Πράγματι, την περασμένη εβδομάδα συνέβη ένα γεγονός τέτοιου μεγέθους που εμείς, από την ευρασιατική μας οπτική γωνία, φυσικά δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε πλήρως τι συμβαίνει. Έχω παρατηρήσει πολλούς ανθρώπους να γράφουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Η Δύση βρίσκεται σε αναταραχή, η Ανατολή σιωπά». Αυτό σημαίνει ότι αυτό που συμβαίνει στη Δύση είναι κάτι που απλά δεν έχουμε ακόμη κατανοήσει: η Δύση δεν υπάρχει πια. Ανεξάρτητα από τη σχέση μας μαζί της - είτε την πολεμήσαμε, είτε συμμαχήσαμε μαζί της, είτε προσανατολιστήκαμε προς αυτήν, είτε την καταραστήκαμε - δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε ότι η Δύση αντιπροσώπευε ένα διαβολικό πολιτισμικό σύστημα, στην καρδιά του οποίου βρίσκονται σατανικές κανιβαλιστικές αιρέσεις που τρώνε παιδιά, εμπορεύονται γυναίκες, προβοκάτσιες σε όλο τον κόσμο, χειραγωγούν τις χρηματοπιστωτικές αγορές και τις πολιτικές διαδικασίες και οργανώνουν «μαύρες μάζες» και παγκόσμια όργια.

Ολόκληρη η πολιτική, οικονομική, επιστημονική (σημειώστε το), εκπαιδευτική, οικονομική, πολιτιστική, μιντιακή, ιδεολογική, δημοσιογραφική και αθλητική ελίτ της Δύσης εμπλέκεται σε αυτό. Συζητήθηκαν θεωρίες συνωμοσίας. Τις αντιμετωπίσαμε με χιούμορ, και ακόμη και στην πολιτική μας προπαγάνδα κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Δύση, δεν βασιστήκαμε σε αυτές, πιστεύοντας ότι ήταν υπερβολικές. Κι όμως, τώρα όλες οι θεωρίες συνωμοσίας όχι μόνο έχουν επιβεβαιωθεί, αλλά έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενη εκδοχή. Υπάρχουν οι Ρότσιλντ, υπάρχουν πρόεδροι των ΗΠΑ, υπάρχουν νυν και πρώην υπουργοί Εξωτερικών, υπάρχει ολόκληρη η οικονομική, επιστημονική και πολιτική ελίτ και των δύο κομμάτων, Ρεπουμπλικανικών και Δημοκρατικών.

Συμπεριλαμβανομένων των ηγετών της MAGA, κάτι που προφανώς αποτελεί πλήρες σοκ. Συμπεριλαμβανομένων των Thiel και Bannon, οι οποίοι εκπροσωπούν δύο πόλους του κινήματος MAGA, του ίδιου του Trump και όλων όσων γνωρίζουμε ως Δύση. Στην Αμερική και την Ευρώπη, στις βασιλικές οικογένειες, στη δημοκρατική Γαλλία και στον χρηματοοικονομικό γίγαντα BlackRock: υπάρχουν σατανιστές, παιδεραστές και κανίβαλοι παντού. Παντού.

Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι η κωδικοποιημένη γλώσσα αυτών των αρχείων δεν έχει ακόμη αποκρυπτογραφηθεί και πολλά ονόματα παραμένουν άγνωστα. Ωστόσο, τα σκάνδαλα έχουν ήδη ξεκινήσει. Στην Ευρώπη, μεταξύ άλλων, έχουν ξεκινήσει μαζικές παραιτήσεις και ποινικές διαδικασίες: Ο Μάντελσον απολύθηκε, ο Στάρμερ βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ο Τζακ Λανγκ, ο πρώην Γάλλος Υπουργός Πολιτισμού, βρίσκεται υπό ποινική έρευνα. Γράφουν ότι ο Τραμπ, από το πρωί μέχρι το βράδυ, σαν τρελός, σαν καταραμένος, τηλεφωνεί στους Ευρωπαίους ηγέτες με απαιτήσεις και απειλές να μην κινήσουν ποινικές διαδικασίες με βάση τη λίστα του Έπσταϊν, και ο λόγος είναι σαφής: Ο Τραμπ είναι ένα από τα κύρια πρόσωπα που εμφανίζονται σε αυτήν. Απολύτως όλες αυτές οι υποθέσεις, οι οποίες δεν είναι πλέον καν υποθέσεις, αλλά απλές υποθέσεις που φαίνονταν τρελές μέχρι την τελευταία στιγμή, τώρα επιβεβαιώνονται.

Χθες, υπήρξαν συγκλονιστικά νέα: Η Καρίνα Σούλιακ, η τελευταία ερωμένη του Έπσταϊν, η οποία πέρασε δέκα χρόνια μαζί του και στην οποία άφησε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια (φέρεται μάλιστα να ήθελε να την παντρευτεί), αναδύθηκε από τις σκιές. Κατάγεται από τη Λευκορωσία, οδοντίατρος, μια γυναίκα με κανονική εμφάνιση, αλλά είναι βέβαιο ότι ήταν ερωμένη του τα τελευταία δέκα χρόνια. Πρόσφατα έγραψε: «Ξέρετε, ο Τζέφρι είναι καλός άνθρωπος. Ο Τζέφρι δεν είναι ένοχος». Λέει: «Λοιπόν, ναι, φυσικά, οι πολιτικές ελίτ ασκούν κανιβαλισμό, τρώνε παιδιά και οργανώνουν σατανικές μάζες, αλλά ο Τζέφρι δεν είχε καμία σχέση με αυτό: απλώς τους εκβίαζε, ήταν αναμεμειγμένος, δεν είχε άλλη επιλογή, εργαζόταν για διάφορες μυστικές υπηρεσίες. Άρα είναι καλός άνθρωπος, ενώ αυτό που συνέβη εκεί και σε αυτό που ήμουν αναμεμειγμένος... αυτό ήταν πραγματικά τερατώδες». Φανταστείτε τέτοιες δηλώσεις να προέρχονται από έναν τέτοιο μάρτυρα, μια τέτοια φιγούρα.

Παρουσιαστής: Θα ήθελα να διευκρινίσω ένα σημείο, αφού το έχετε αναφέρει αρκετές φορές. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε τη γνώμη σας επί του θέματος. Όταν μιλάμε για τον σατανισμό σε αυτή την περίπτωση, κάποιος αποκτά όλο και περισσότερο την αίσθηση ότι πίστευε και πιστεύει ειλικρινά σε αυτόν. Δηλαδή, δεν πρόκειται για ένα πολιτικό ή καιροσκοπικό παιχνίδι σατανισμού, αλλά για μια γνήσια πίστη στον Σατανά.

Αλεξάντερ Ντούγκιν : Ναι, ο σατανισμός απαγορεύεται στη Ρωσική Ομοσπονδία, όμως έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε τους οπαδούς του ως τρελούς που πιστεύουν σε κάτι που δεν υπάρχει. Υποθέτουμε ότι είναι ψυχικά ανισόρροποι άνθρωποι, περιθωριακές φιγούρες έτοιμες να διαπράξουν εγκλήματα. Αλλά εδώ αποκαλύπτεται κάτι εντελώς διαφορετικό. Ουσιαστικά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ύπαρξη κάποιου είδους εκκλησίας, ορισμένων ταγμάτων, μυστικών εταιρειών με τις δικές τους θρησκευτικές τελετές, πεποιθήσεις, λατρείες και τελετουργίες, όπου θυσιάζονται μωρά, τρώγονται παιδιά, γυναίκες βιάζονται και απαγάγονται. Γιορτάζουν «μαύρες λειτουργίες» με την πληρέστερη έννοια της λέξης και ολόκληρη η δυτική ελίτ είναι βυθισμένη σε αυτή τη θρησκεία. Ήταν απλώς αδύνατο να φανταστεί κανείς κάτι τέτοιο. Είναι πραγματικά αδιανόητο. Με άλλα λόγια, νομίζαμε ότι ο σατανισμός ήταν ένα περιθωριακό φαινόμενο ανισόρροπων μανιακών, και αντ' αυτού αποδεικνύεται ότι είναι η επίσημη εκκλησία της δυτικής πολιτικής ελίτ.

Συνεπώς, αν η ύπαρξη του Σατανισμού είναι πλέον εμφανής, τίθεται το ερώτημα: υπάρχει ο Σατανάς; Για εμάς, τους ανθρώπους της σοβιετικής εποχής που μεγαλώσαμε με τον Τσεμπουράσκα, αυτό είναι προφανώς διασκεδαστικό: γνωρίζουμε ότι ο Γκαγκάριν πέταξε στο διάστημα, αλλά δεν είδε ούτε τον Θεό ούτε τον Σατανά. Ωστόσο, αυτοί οι αφελείς, υλιστικοί μύθοι, με τους οποίους ένα μέρος της ανθρωπότητας συνεχίζει να ζει, είναι πλέον εντελώς ανίκανοι να εξηγήσουν τι συμβαίνει. Αν ο Σατανάς δεν υπάρχει, ποιον λατρεύουν οι πιο σοβαροί επιστήμονες; Ποιον υπηρετούν και προσφέρουν θυσίες οι πολιτικοί, οι μουσικοί, οι εκπρόσωποι των μεγαλύτερων χρηματοπιστωτικών εταιρειών και οι συγγενείς τους; Ποιον υπηρετούν; Η αφήγηση του Έπσταϊν, άλλωστε, καταχωρήθηκε στο όνομα του Βάαλ. Ο Βάαλ είναι μια θεότητα που χρησίμευσε ως πρωτότυπο για τον ιστορικό χριστιανικό Σατανά και στον οποίο προσφέρονταν αιματηρές θυσίες.

Σε όλη τη βιβλική ιστορία, προφήτες πιστοί στον έναν Θεό, μαζί με πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες, δήλωναν επανειλημμένα: «Ισραήλ, έλα στα λογικά σου! Γιατί στράφηκες στον Βάαλ;» Αυτό συνέβη πολλές φορές. Βασιλιάδες, θρησκευτικές προσωπικότητες και ολόκληροι λαοί λάτρευαν τον Βάαλ στην αρχαιότητα. Φαίνεται ότι όλα αυτά είχαν ξεχαστεί από καιρό. Αυτές οι αιμοδιψείς λατρείες και τα σκληρά όργια απαγορεύτηκαν, καταπολεμήθηκαν: η εβραϊκή παράδοση τα πολέμησε μέχρι το πικρό τέλος. Τελικά, αυτές οι εκδηλώσεις λατρείας του Βάαλ παρέμειναν σχεδόν μέχρι το τέλος της εβραϊκής θρησκείας, μέχρι την καταστροφή του Δεύτερου Ναού. Προφανώς, αυτές οι λατρείες έχουν κατά κάποιο τρόπο επιβιώσει μέχρι σήμερα, και στην εποχή του αθεϊσμού - όταν κανείς δεν τους αντιτάχθηκε, όταν ο Χριστιανισμός καταργήθηκε και όλοι κορόιδευαν τον διάβολο - αυτό προφανώς εκμεταλλεύτηκε η λατρεία του Βάαλ.

Είναι εντελώς αδύνατο να τα εξηγήσει όλα αυτά ως καθαρή τρέλα μεταξύ περιθωριοποιημένων ομάδων ή απομονωμένων ομάδων. Έχουμε να κάνουμε με ένα φαινόμενο: μιλάτε για την κατάρρευση της Δύσης. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Kevin Spacey, ο οποίος έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο House of Cards -και ο οποίος, μεταξύ άλλων, καταδικάστηκε για παιδοφιλία στις Ηνωμένες Πολιτείες και εξοστρακίστηκε- εμφανίζεται τώρα στην υπόθεση Epstein. Εικόνες και φωτογραφίες του εμφανίζονται στο διαδίκτυο με τον Epstein και την Ghislaine Maxwell. Αυτή, σας υπενθυμίζω, ήταν η κόρη ενός από τους κορυφαίους πράκτορες της ισραηλινής Μοσάντ στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο οποίος κάποτε μας παρείχε συστήματα υποτίθεται για την παρακολούθηση αντιφρονούντων, αλλά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 μετέδιδε πληροφορίες για τις διαστημικές μας δυνάμεις στη Δύση και τη Μοσάντ. Ήταν ένας μεγάλος τυχοδιώκτης, ο πατέρας της Ghislaine Maxwell.

Αυτή η ομάδα - η Γκισλέιν Μάξγουελ, ο Έπσταϊν, ο Κέβιν Σπέισι - φωτογραφίζεται μέσα στη βρετανική βασιλική οικογένεια, ακριβώς στα διαμερίσματά τους. Πράγματι, πολλά πράγματα που παρουσιάζονται στη σειρά House of Cards αποδείχθηκαν η καθαρή αλήθεια, ακόμη πιο φρικιαστικά στην πραγματικότητα. Υπάρχει το Bohemian Grove, υπάρχει το Ivy League, υπάρχουν πλάνα σατανικών οργίων που παρουσιάζονται έμμεσα - όπως ακριβώς στην ταινία του Κιούμπρικ "Eyes Wide Shut" : μας δείχνουν αποσπάσματα και μετά μας λένε: "Κοιτάξτε, είναι απλώς μια ταινία".

Ή όπως στην «Θεωρία Συνωμοσίας » του Μελ Γκίμπσον . Τώρα συνειδητοποιούμε ότι ολόκληρη η κουλτούρα, που κάποτε παρουσιαζόταν ως ένα σύνολο σκοτεινών φαντασιώσεων -ταινίες σάσερ (τρόμου) που χτυπούν δυνατά την καρδιά όπως το «The Texas Chainsaw Massacre» ή ταινίες για τον σατανισμό - δεν είναι τίποτα περισσότερο από την καθημερινή ζωή της δυτικής ελίτ.

Φυσικά, οι άνθρωποι στη Δύση αναρωτιούνται: σε ποιον μπορούμε να απευθυνθούμε; Παλιά ήταν απλό: αν δεν συμπαθούσατε τους Δημοκρατικούς, ψήφιζατε Ρεπουμπλικάνους. αν δεν συμπαθούσατε τους Ρεπουμπλικάνους, ψήφιζατε Δημοκρατικούς. Αλλά τώρα, ποιον πρέπει να ψηφίσουμε; Υπάρχουν σατανιστές παντού. Είναι δύσκολο να πούμε πού υπάρχουν περισσότεροι από αυτούς: κανίβαλοι στο ένα κίνημα, κανίβαλοι στο άλλο. Ακόμα και η εναλλακτική λύση του MAGA αποδεικνύεται ότι είναι η αλληλογραφία του Epstein με τον Peter Thiel και τον Steve Bannon, δύο από τους ηγέτες του κινήματος Trump. Αυτό, επίσης, είναι απαράδεκτο. Γενικά, απομένουν μόνο θραύσματα: μερικοί βουλευτές και γερουσιαστές όπως ο Thomas Massie, ο Ro Khanna ή η Marjorie Taylor Greene, που δεν εμπλέκονται σε όλα αυτά. Δεν εμφανίζονται σε αυτά τα αρχεία και απολαμβάνουν πραγματική ασυλία, κι όμως είναι κυριολεκτικά μια χούφτα άνθρωποι. Προφανώς, στη Δύση υπάρχουν μόνο μια χούφτα πολιτικών που δεν εμπλέκονται στο δίκτυο του Epstein.

Τι πρέπει να κάνουν τώρα οι Δυτικοί; Και τι πρέπει να κάνουμε εμείς; Με ποιον πρέπει να μιλήσουμε στη Δύση; Νομίζαμε ότι μας εξαπατούσαν ενώ επιδιώκουν τα δικά τους συμφέροντα. Τώρα αποδεικνύεται ότι για τόσο καιρό έχουμε να κάνουμε με έναν σατανικό πολιτισμό του Αντίχριστου, τερατώδη και βάναυσο, που κυβερνάται από κανίβαλους. Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση τώρα που έχουμε υιοθετήσει όλες τις εκπαιδευτικές τους πρακτικές, έχουμε πιστέψει στην κουλτούρα τους, έχουμε ξανακάνει τις ταινίες τους και έχουμε χρησιμοποιήσει τα χρηματοοικονομικά τους μέσα; Μια νέα ιδέα αναδύεται ότι ο Έπσταϊν δημιούργησε το Bitcoin για μερικές από τις εγκληματικές του πράξεις. Αποδεικνύεται ότι η ίδια η φιλελεύθερη δημοκρατία, όλα όσα εννοούμε με τον όρο πολιτική και ιδεολογία στη Δύση, είναι προϊόν σκιωδών μυστικών οργανώσεων που εμφανίζονται στα αρχεία του Έπσταϊν και περιγράφονται στο σύνολό τους. Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι εκεί, όλοι ελίτ, όλοι συμμετέχοντες σε αυτά τα τερατώδη γεγονότα για τα οποία οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούν καν να μιλήσουν.

Οι δυτικοί μπλόγκερ γράφουν τώρα: αν μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος μετά από αυτά που είδες, τότε είσαι απλώς ένα γουρούνι. Αν μπορείς να συνεχίσεις τις κανονικές σου δραστηριότητες και να ζήσεις στον συνηθισμένο σου κόσμο, δεν είσαι πλέον άνθρωπος. Μην κάνεις λοιπόν ερωτήσεις αν, αφού φάνε τα παιδιά σου, σε ψήσουν στη σούβλα σε κάποιο νησί της ελίτ, επειδή ο Έπσταϊν δεν είναι πια εκεί, αλλά το έργο του συνεχίζεται. Επομένως, νομίζω ότι η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή. Και παραμένουμε έκπληκτοι: γι' αυτό παραμένουμε σιωπηλοί, γι' αυτό η Ανατολή σιωπά. Απλώς δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Είναι δύσκολο να το κατανοήσουμε. Πώς είναι δυνατόν αυτό; Διαπραγματευόμαστε με τον Τραμπ, αλλά με ποιον πραγματικά διαπραγματευόμαστε; Με ποιον προσπαθούμε να κάνουμε συμφωνίες; Το γεγονός ότι έχει εμποδίσει και συνεχίζει να αντιστέκεται στις έρευνες για την υπόθεση Έπσταϊν τον καθιστά ουσιαστικά συνένοχο σε εγκλήματα μεγέθους συγκρίσιμου στην ανθρώπινη ιστορία ίσως μόνο με τον Χίτλερ, τον Καλιγούλα ή τον Νέρωνα. Κάτι επικό συμβαίνει στη σύγχρονη Δύση.

Είναι, φυσικά, μια ολοκληρωτική κατάρρευση. Πολλοί αναρωτιούνται: τι πρέπει να γίνει; Υπάρχει μια έκφραση που λέει, «Τι να κάνουμε σε όλο αυτό το χάος;» - πώς να βγούμε από αυτό, πώς να επιλέξουμε, πώς να ψηφίσουμε για να ξεφύγουμε από αυτό το αδιέξοδο; Λένε, «Φυσικά, όποιον κι αν ψηφίσουμε, θα εξακολουθούμε να ψηφίζουμε τον Σατανά». Έτσι, ακόμη και τα έργα τεχνητής νοημοσύνης και οι πανδημίες γίνονται κατανοητά - όλα αυτά συζητούνται στα αρχεία Epstein. Το μόνο που μένει είναι να βρεθούν τα ερπετοειδή και οι εξωγήινοι. Αυτό είναι ίσως το μόνο μέρος των θεωριών συνωμοσίας που δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.

Παρουσιαστής : Αναφέρατε τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Ίσως η μέθοδος που περιγράφεται όχι στο " Μάτια Ερμητικά Κλειστά" αλλά στην πολύ παλαιότερη ταινία "Ένα Κουρδιστό Πορτοκάλι" να είναι εφαρμόσιμη και εδώ; Εκεί, στο φινάλε, τα βλέφαρα του εντελώς αρνητικού πρωταγωνιστή κρατιούνται διά της βίας ανοιχτά και αναγκάζεται να κοιτάξει τις φρικαλεότητες του πολέμου και του εγκλήματος για να θεραπεύσει τον εαυτό του. Αυτό που συμβαίνει τώρα στον δυτικό κόσμο μοιάζει πολύ με αυτό: κάποιος ανοίγει διά της βίας τα μάτια του για να αποκαλύψει όλα τα υποκείμενα ρεύματα και όλη αυτή τη φρίκη, κρατώντας κυριολεκτικά τα βλέφαρά του ανοιχτά. Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ φαίνεται να το είχε προβλέψει αυτό και στις δύο ταινίες. Ποιος, κατά τη γνώμη σας, το κάνει αυτό; Κάποιος πρέπει να έχει τρυπήσει αυτό το τρομερό σπυράκι.

Αλεξάντερ Ντούγκιν : Είναι ένα τεράστιο μυστήριο. Πρώτον, πώς μπόρεσε ο Τραμπ να ανέλθει στην εξουσία με το κύμα της αποκάλυψης του βαθύ κράτους; Προηγουμένως, η ίδια η ύπαρξη του βαθύ κράτους θεωρούνταν μυθοπλασία, αλλά ο Τραμπ απέδειξε πειστικά ότι δεν ήταν μύθος και ότι οι εχθροί του ήταν οι φιλελεύθεροι Δημοκρατικοί. Ένας από τους στενότερους υποστηρικτές του μάλιστα αποκάλεσε αυτήν την παγκόσμια κυβέρνηση -και την Γκρέτα Τούνμπεργκ- τον Αντίχριστο. Όλα αυτά φαινόντουσαν εξαιρετικά σοβαρά. Πράγματι, κάποιος αποκάλυψε αυτό το βαθύ κράτος και το έφερε στο φως. Ακόμα και ο Νετανιάχου, ο οποίος αναμφίβολα έχει άμεσους δεσμούς με το δίκτυο του Έπσταϊν (τόσο μέσω των υπηρεσιών πληροφοριών του όσο και επαγγελματικά), χρησιμοποίησε αυτόν τον όρο. Παρεμπιπτόντως, ο Νετανιάχου ζήτησε ακόμη και να «αφαιρεθεί» από αυτά τα αρχεία: αρχικά, οι φωτογραφίες του υπήρχαν, αλλά αργότερα αφαιρέθηκαν. Έτσι, ο Τραμπ, ο Νετανιάχου και ο Πίτερ Θιλ έχουν δώσει σε αυτόν τον όρο το δικό του νόημα.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι: ποιος ενέκρινε όλα αυτά, ποιος έδωσε την εντολή να αποκαλυφθεί το βαθύ κράτος; Μήπως υπάρχει ένα ακόμη βαθύτερο κράτος πίσω από όλα αυτά; Πριν από ένα χρόνο, έγραψα ένα άρθρο για το RIA Novosti σχετικά με την ύπαρξη ενός «βαθύτερου κράτους». Είναι ακριβώς ένα υποθετικό βαθύτερο επίπεδο. Πιστεύω ότι τα αρχεία του Epstein που δημοσιοποιήθηκαν δεν αφορούν πλέον το κανονικό βαθύ κράτος. Το βαθύ κράτος ήταν απλώς το προηγούμενο στάδιο. Τώρα αυτό που έχει αποκαλυφθεί είναι ακριβώς το «βαθύτερο κράτος», δηλαδή, τα άτομα στις λίστες του Epstein.

Αλλά τότε προκύπτει το επόμενο ερώτημα: ποιος τους αποκάλυψε ; Πόσα επίπεδα υπάρχουν συνολικά; Αποδεικνύεται ότι το κακό νούμερο ένα υπάρχει: οι παγκοσμιοποιητές. Οι Κλίντον που συμμετέχουν σε όργια στο νησί και άλλοι παρόμοιοι χαρακτήρες. Το συνηθισμένο βαθύ κράτος δεν έχει πάει πουθενά: η φιλελεύθερη δημοκρατία και το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ παραμένουν εγκληματίες και εντελώς απαξιωμένα. Αλλά τώρα αποδεικνύεται ότι ένα «ακόμα βαθύτερο κράτος», συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αποκάλυψαν το πρώτο επίπεδο, είναι επίσης μέρος αυτού του δικτύου. Θα μπορούσε να υπάρχει ένα τρίτο επίπεδο; Αυτή είναι μια πραγματικά τολμηρή υπόθεση: το «βαθύτερο κράτος», το βαθύτερο από όλα.

Άλλωστε, κάποιος έπρεπε πραγματικά να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά με τη βία, όπως στην εικόνα από το τέλος του "A Clockwork Orange" που ορθώς αναφέρατε: όταν ένας μανιακός αναγκάζεται να παρακολουθεί τις δικές του πράξεις. Ο Τραμπ βρίσκεται τώρα στην ίδια ακριβώς θέση με τον κακοποιό στην ταινία: αυτός και η Μελάνια έχουν αναγκαστεί να παρακολουθήσουν όλα αυτά. Τα παρακολουθεί κάθε δευτερόλεπτο, ενώ ταυτόχρονα απειλούν να τον σύρουν έξω από τον Λευκό Οίκο και να τον ρίξουν σε ένα κελί με την Γκισλέιν Μάξγουελ. Αλλά ποιος το έκανε; Ποιος άνοιξε τα αρχεία του Έπσταϊν; Λογικά, αυτή η "βαθύτερη κατάσταση" δεν θα έπρεπε ποτέ να γίνει ορατή, επειδή όσοι άνοιξαν το προηγούμενο στρώμα αποδείχθηκαν εντελώς εκτεθειμένοι. Σε ολόκληρη τη Δύση, δεν υπάρχει ούτε μία πολιτική, κοινωνική ή πολιτιστική δύναμη που να μπορεί να ισχυριστεί ότι επωφελήθηκε από αυτήν την αποκάλυψη.

Εν τω μεταξύ, η Ανατολή παραμένει σιωπηλή. Μου φαίνεται ότι η Κίνα και οι υπόλοιποι από εμάς απλά δεν τολμάμε να πούμε «Σας το είπαμε» επειδή φοβόμαστε ότι αυτοί οι σατανιστές μπορεί να απαντήσουν εκτοξεύοντας πυρηνικά όπλα εναντίον μας. Τώρα που βλέπουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε, ένα τέτοιο αποτέλεσμα φαίνεται αρκετά πιθανό: έτσι εξηγώ τη σιωπή μας. Είμαστε απολύτως ακατάλληλοι για τον ρόλο ενός «βαθέος κράτους», παρόλο που στα ίδια αυτά αρχεία προσπαθούν να μας κατηγορήσουν για κάτι παρόμοιο. Είναι απόλυτη ανοησία. Δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε αυτόν τον ρόλο. Αυτό εγείρει ένα τεράστιο πρόβλημα: ποιος ήταν πραγματικά πίσω από τη δημοσίευση αυτών των εγγράφων;

Παρουσιαστής : Θυμάμαι ένα απόφθεγμα που αποδίδεται στον γερουσιαστή Τζον Κένεντι (τον συνονόματο του προέδρου): είπε ότι ήταν καιρός να εφεύρουμε μια νέα θεωρία συνωμοσίας, επειδή η παλιά είχε αποδειχθεί αληθινή. Από αυτή την άποψη, θα ήθελα να παραθέσω μια εκδοχή που αφορά το ίδιο το «βαθύ κράτος» που αναφέρατε.

Η ουσία του είναι ότι η ελίτ βιώνει ένα είδος αυτοκάθαρσης: οι φιγούρες στο παρασκήνιο που διαχειρίζονται στην πραγματικότητα τις διαδικασίες έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι τρέχουσες δημόσιες ελίτ έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς και τελικά έχουν εκφυλιστεί. Δεν έχουν εκπληρώσει την αποστολή τους και τώρα έχει ληφθεί η απόφαση να εξαλειφθούν ανοίγοντας τα αρχεία Epstein, επανεκκινώντας ουσιαστικά τη διαδικασία από την αρχή. Τι πιστεύετε για αυτή την εκδοχή, σύμφωνα με την οποία πρόκειται για την σκόπιμη καταστροφή εξαντλημένου και αποσυντιθέμενου υλικού προκειμένου να επανεκκινηθεί το σύστημα;

Αλεξάντερ Ντούγκιν : Δεδομένης της ακραίας κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε, μπορεί να εξεταστεί οποιαδήποτε εκδοχή, εκτός από αυτές που έχουμε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν. Για παράδειγμα, η ιδέα ότι η οικονομία καθορίζει την πολιτική· ότι όλες οι χώρες ακολουθούν τους δικούς τους ορθολογικούς υπολογισμούς· ότι ο «λογικός εγωισμός» του ενός ή του άλλου κράτους εξηγεί τη λογική των πολιτικών τους· ότι όλα περιστρέφονται γύρω από τους πόρους, τις τιμές του πετρελαίου ή τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Αναλυτές αυτού του είδους, κατά τη γνώμη μου, μπορούν να αγνοηθούν: είναι περιττοί, επειδή είναι πολύ πιο αδύναμοι ακόμη και από τα πιο πρωτόγονα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης. Έχουν αποδειχθεί εντελώς λανθασμένα. Δηλαδή, η συντριπτική πλειοψηφία των ορθολογικών αναλύσεων είναι απλώς ανεφάρμοστες. Τώρα μόνο διαφορετικές εκδοχές των θεωριών συνωμοσίας μπορούν να ανταγωνιστούν μεταξύ τους.

Πιστεύω ότι πρέπει να περάσουμε από τις θεωρίες συνωμοσίας στη θεολογία, στο θρησκευτικό δόγμα. Επειδή όλα ξεκίνησαν τη στιγμή που εγκαταλείψαμε την Εκκλησία, γελώντας με τις διδασκαλίες της για την ύπαρξη της αιωνιότητας, της ψυχής, της αθανασίας, της Δευτέρας Κρίσης, της πάλης μεταξύ αγγέλων και δαιμόνων που διαπερνά επίσης την ανθρωπότητα και την ιστορία μας. Γελάσαμε όλοι τόσο δυνατά με αυτό, που γελάσαμε για αιώνες, στρίβοντας διάφορα κουμπιά, αποδεικνύοντας ότι ο κεραυνός δεν προέρχεται από τον Θεό αλλά από κάποιον μαθητευόμενο με λευκή ρόμπα που δείχνει εργαλεία στους αγρότες. Περάσαμε πολύ χρόνο γελώντας μέχρι θανάτου, χλευάζοντας τις παραδοσιακές θρησκείες, όχι μόνο τον Χριστιανισμό, αλλά και τον Ιουδαϊσμό και το Ισλάμ, οποιαδήποτε θρησκεία, στην πραγματικότητα. Τώρα που το γέλιο έχει γίνει δυσοίωνο και διαβολικό. Αποδεικνύεται ότι η ιδέα ότι ο διάβολος δεν υπάρχει, όπως ακριβώς δεν υπάρχει ο Θεός, ήταν ιδέα του ίδιου του διαβόλου. Την εμφύτευσε προσεκτικά και τη χρησιμοποίησε. Αυτή είναι η νέα κατάσταση πραγμάτων.

Επομένως, πιστεύω ότι οι θεωρίες συνωμοσίας, με την ευρύτερη έννοια, θα έπρεπε να σταματήσουν εδώ. Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι μια προσπάθεια υλιστών, άθεων και πρακτικών, υλιστών ανθρώπων να εξηγήσουν αυτό που αντιλαμβάνονται: κάτι συμβαίνει, αλλά δεν μπορούν να το εξηγήσουν επειδή δεν έχουν τα κατάλληλα εργαλεία. Έτσι, εφευρίσκουν μύθους, εφευρίσκουν έννοιες και, μάλιστα, μερικές φορές πετυχαίνουν την ουσία - και τις περισσότερες φορές, την ουσία. Ωστόσο, για να το κάνεις αυτό, πρέπει, ας πούμε, να τρελαθείς λίγο από υλιστική άποψη. Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι έργο τρελών υλιστών, ανθρώπων που δεν μπορούν να πιστέψουν στη θρησκεία, για τους οποίους ο Θεός δεν υπάρχει, κι όμως εκφράζουν τις σκοτεινές τους υποψίες και την ουσία. Σε όλο και περισσότερα μέρη.

Τώρα είναι η ώρα να περάσουμε από τις θεωρίες συνωμοσίας στη θεολογία, και αυτό θα μας τοποθετήσει σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο. Δεν θα εφεύρουμε τρομακτικά πράγματα όπως πλανητικά ερπετοειδή και ούτω καθεξής. Απλώς θα δούμε τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των αόρατων διαστάσεών του. Θα θυμόμαστε ότι υπάρχουν πνευματικές οντότητες, τόσο θεϊκά προσανατολισμένες όσο και αντιθεϊκές. Θα θυμόμαστε την ψυχή μας, τα μυστήριά της, την αθανασία της και το γεγονός ότι μια μάχη δίνεται γι' αυτήν. Θα βρεθούμε σε έναν κόσμο που αντιστοιχεί πολύ πιο στενά σε αυτό που βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας, παρόλο που διαθέτει μια πραγματικά στέρεα περιγραφή.

Παρεμπιπτόντως, ακόμη και στη Δύση πλησιάζουν σε αυτό: ο Thiel μίλησε για έναν πολιτισμό του Αντίχριστου. Πράγματι, η Δύση σήμερα, ειδικά από τη δημοσίευση των αρχείων Epstein, μιλάει σε κάθε άλλη ανάρτηση για το πόσο βαθιά και μοιραία κάναμε λάθος πριν από πεντακόσια χρόνια, όταν πιστεύαμε στον Νεύτωνα και σε όλα αυτά τα μοντέλα του υλικού κόσμου. Δηλαδή, αμφισβητείται ολόκληρη η δυτική νεωτερικότητα, ολόκληρη η εποχή της δυτικής νεωτερικότητας, όλη αυτή η «πρόοδος». Η πρόοδος προς την τεχνητή νοημοσύνη και οι σατανικές παιδεραστικές συμμορίες που κυβερνούν την ανθρωπότητα: τι υπέροχη πρόοδος! Ακόμα και πριν από αυτό, είχαν προειδοποιήσει: υπάρχει μια θεωρία που ονομάζεται «Σκοτεινός Διαφωτισμός», την οποία υποστηρίζουν πολλοί. Ισχυρίζεται ότι ο Διαφωτισμός είναι στην πραγματικότητα κάτι μάλλον τρομακτικό, μια ιδέα εξόντωσης του Θεού, ένας κρυμμένος σατανισμός. Πίσω από τον κοσμικό χαρακτήρα, τον ορθολογισμό, τον υλισμό και τον αθεϊσμό κρύβονται ακόμη πιο τρομακτικές και σκοτεινές αιρέσεις, οι οποίες τώρα έχουν απελευθερωθεί: οι λάτρεις του Βάαλ.

Σταδιακά περνάμε από τις θεωρίες συνωμοσίας στη θεολογία, και εκεί, κατά τη γνώμη μου, θα βρούμε τις σωστές απαντήσεις. Εντάξει, ας εξετάσουμε την εκδοχή που προτείνατε: υπάρχουν ελίτ που θέλουν να καθαριστούν. Πού είναι; Πού είναι αυτές οι ελίτ και πώς θα καθαριστούν; Γιατί στην πραγματικότητα, η έκταση της συγκάλυψης - η πελατεία του νησιού του Έπσταϊν, όπου πραγματοποιήθηκαν αυτές οι σατανικές τελετουργίες, όπου φαγώθηκαν παιδιά, όπου βιάστηκαν νεογέννητα - είναι τόσο δύσκολο ακόμη και να ειπωθεί δυνατά. Μιλάω ήρεμα γιατί αν ουρλιάξουμε και ουρλιάξουμε από τον πόνο, τα λόγια μας δεν θα είναι πλέον πειστικά. Προτείνω στους ανθρώπους να δουν αυτά τα αρχεία με τα ίδια τους τα μάτια και να τρομοκρατηθούν - πραγματικά τρομοκρατηθούν - αλλά ας αφήσουν τον καθένα να κάνει τα δικά του.

Έτσι, δεδομένου ότι η βαθιά διείσδυση αυτού του δικτύου είναι παρατηρήσιμη σχεδόν σε κάθε θεσμό του δυτικού κόσμου, δεν είναι καθόλου σαφές ποιος θα μπορούσε να ηγηθεί μιας εκκαθάρισης. Η απαλλαγή από αυτήν την ελίτ θα σήμαινε την απαλλαγή από την ίδια την ελίτ, η οποία απλώς δεν θα υπήρχε πια. Και πώς θα μπορούσε να αναδυθεί μια νέα ελίτ; Αυτό θα απαιτούσε τη δημιουργία θεσμών και ενός πραγματικού πολιτικού προγράμματος. Δεν υπάρχει επαναστατικό κόμμα, ούτε ένα πραγματικά ασυμβίβαστο κίνημα. Ακόμη και όσοι αντιτάχθηκαν στο βαθύ κράτος στην προηγούμενη φάση δέχτηκαν επίθεση: ακόμη και ο Μασκ αποκαλύφθηκε ότι ήταν μεταξύ εκείνων που θα είχαν πάει στο νησί του Έπσταϊν, αν και τελικά δεν το έκανε.

Αλλά ήταν έτοιμος να το κάνει. Και τώρα αναστατώνουν, απαιτώντας να δημοσιοποιηθούν τα αρχεία. Δεν το έκανε, άρα το απαιτεί. Όσοι το έκαναν είναι τρομοκρατημένοι, μισοκλείνουν τα μάτια τους και καλύπτουν τα πρόσωπά τους με τα χέρια τους, νομίζοντας ότι κάτι θα βγει στο φως, ότι θα υπάρξουν φωτογραφίες και βίντεο. Όσο πιο μακριά πάει, τόσο περισσότερα θα υπάρξουν. Επομένως, η φρίκη της κατάστασης είναι ότι δεν υπάρχει άλλη ελίτ, δεν υπάρχει τίποτα να καθαριστεί. Τα καρκινικά κύτταρα έχουν διεισδύσει σε κάθε δομή των δυτικών κυβερνητικών θεσμών. Δεν υπάρχει τίποτα εκεί, καμία εναλλακτική λύση.

Τώρα άνθρωποι - εκατομμύρια, δεκάδες και εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι στη Δύση - έχουν ξυπνήσει και βλέπουν αυτά τα αρχεία. Λένε: «Γιατί μας τα δείχνετε όλα αυτά; Θέλετε να τα δεχτούμε; Δεν μπορούμε να σας διώξουμε. Είμαστε ανίκανοι για επανάσταση. Είμαστε βυθισμένοι στην καθημερινή ζωή και την άνεση. Είμαστε συνηθισμένοι στην κουλτούρα που μας τροφοδοτούν αυτές οι ελίτ». Είναι ουσιαστικά ανίκανοι να αντιδράσουν. Δεν έχουν με τι να απαντήσουν. Αυτό είναι το παράδοξο και η τραγωδία: το έγκλημα είναι προφανές, αλλά έχει ανακαλυφθεί ότι δικαστές, ανακριτές, εισαγγελείς, δικηγόροι και κατηγορούμενοι - ολόκληρο το δικαστήριο - εμπλέκονταν. Όλοι τους, συλλογικά με έναν δικαστικό Έπσταϊν, διέπραξαν εγκληματικές πράξεις. Αυτή η ανακάλυψη δεν προσφέρει καμία ελπίδα για κάθαρση της ελίτ.

Μια άλλη πτυχή είναι ότι αυτή η ελίτ, βρίσκοντας τον εαυτό της σε μια τέτοια θέση, θα μπορούσε απλώς να πει: «Έτσι έπρεπε να είναι». Παρεμπιπτόντως, υπάρχουν ήδη δηλώσεις σαν κι αυτή. Για παράδειγμα, η Λαίδη Βικτόρια Χέρβεϊ, ερωμένη του πρίγκιπα Άντριου (η οποία συμμετείχε στα πιο αηδιαστικά επεισόδια αυτής της ιστορίας), χαμογέλασε πρόσφατα στη βρετανική τηλεόραση: «Ξέρετε, γενικά, αν δεν είχαμε καταλήξει στις λίστες του Έπσταϊν, δεν θα ήμασταν πραγματική ελίτ: όλοι ήταν εκεί. Και αν κάποιος δεν ήταν, τότε είναι απλώς κανένας και χαμένος». Η ομαλοποίηση του σατανισμού βρίσκεται σε εξέλιξη. Είναι μια προσπάθεια να γίνει αποδεκτός. Ίσως αυτή είναι η πιο κατάλληλη εξήγηση: αφού οι άνθρωποι δεν μπορούν να επαναστατήσουν, είναι εκπαιδευμένοι. Κοιτάξτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και προφανώς δεν υπήρξε ποτέ καν λίστα Έπσταϊν. Ανοίξτε το CNN, και προτείνουν να συζητηθούν άλλα θέματα, και αν κάποιος είναι ένοχος, είναι μόνο ο Τραμπ.

Το αποτέλεσμα είναι το εξής: σε όλους έχει αποδειχθεί η άβυσσος της πτώσης, αλλά αν όλα παραμείνουν ως έχουν, τότε στην επόμενη φάση αυτό το επιχείρημα δεν θα λειτουργεί πλέον. Θα πουν: «Αυτό το άτομο λατρεύει τον Βάαλ και τρώει παιδιά» και θα απαντήσουν: «Λοιπόν, το έχουμε ξανακούσει· έχουμε παραιτηθεί». Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Αλλά αν η σύγκρουση και η κατάρρευση ενταθούν, οι κοινωνικές διαδικασίες θα αρχίσουν να ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι οι παιδόφιλοι-σατανιστές τους κυβερνούν σε οποιοδήποτε κόμμα και σε οποιοδήποτε καθεστώς, με την πολύ σπάνια εξαίρεση κάποιου σαν τον Όρμπαν.

Αν όλα αυτά αρχίσουν να καταρρέουν, οι ελίτ θα έρθουν σε άμεση σύγκρουση με τις μάζες. Ο Μπιλ Γκέιτς, μια από τις πιο δυσοίωνες προσωπικότητες που εμπλέκονται, μίλησε γι' αυτό. Φανταστείτε: χρησιμοποιούμε τη Microsoft, χρησιμοποιούμε λογισμικό που δημιουργήθηκε από τους ηγέτες του παγκόσμιου σατανισμού. Είναι δύσκολο να το κατανοήσουμε· γινόμαστε έμμεσοι συνεργοί. Αυτές οι δομές λειτουργούν τόσο ως δίκτυα πληροφοριών όσο και ως όργανα επιρροής· επιδιώκουν να διαμορφώσουν συνείδηση. Είτε αυτή η ελίτ γίνεται άμεση και ανοιχτή στο πνεύμα - μια άμεση, αντιχριστιανική κυβέρνηση που θα συντρίψει την αντιπολίτευση με πυρωμένο σίδερο ενώ θα συνεχίζει να δολοφονεί και να βιάζει - είτε θα λύσει το πρόβλημα διαφορετικά.

Θυμήθηκα τον Μπιλ Γκέιτς επειδή διαφωνούσε με τον Έπσταϊν για το τι να κάνουν με τους φτωχούς. Ο Έπσταϊν πρότεινε: «Ας τους καταστρέψουμε, είναι άχρηστοι». Αυτές είναι ιδέες της Άιν Ραντ, από τον ριζοσπαστικό καπιταλισμό: οι φτωχοί είναι κακοί και τεμπέληδες. Αυτό ανάγεται στο καλβινιστικό δόγμα του προορισμού: οι πλούσιοι επιλέγονται από τον Θεό, οι φτωχοί είναι αμαρτωλοί. Ο Γκέιτς πηγαίνει παραπέρα: τα ρομπότ αναπτύσσονται, η τεχνητή νοημοσύνη πλησιάζει, το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας είναι απλώς άχρηστο. Αυτή η γενοκτονία μπορεί να αποδοθεί στην τεχνητή νοημοσύνη, η οποία υποτίθεται ότι «βγήκε εκτός ελέγχου». Ο Μασκ το επαναλαμβάνει συνεχώς.

Αυτή η παιδόφιλη ελίτ θα μπορούσε να αποφασίσει ότι ο Πούτιν είναι κακός ή ότι οι Ιρανοί είναι κακοί, να εξαπολύσει έναν πυρηνικό πόλεμο και να καταστρέψει την ανθρωπότητα. Ο Έπσταϊν χρηματοδότησε την κατασκευή καταφυγίων για την ελίτ. Ο Κούρτσβαϊλ, ο θεωρητικός της μοναδικότητας, ήταν μαζί τους σε αυτά τα έργα. Η ελίτ βρίσκει καταφύγιο σε ένα καταφύγιο, η ανθρωπότητα υποτίθεται ότι πεθαίνει λόγω δυσλειτουργίας της Τεχνητής Νοημοσύνης... και μετά ξεκινά μια νέα φάση.

Ξεκινήσαμε με τις ταινίες του Κιούμπρικ και αποδεικνύεται ότι το House of Cards και η σειρά Fallout είναι σενάρια που διαδραματίζονται στην πραγματικότητα. Υπάρχει τρόπος να κρύψεις κάτι: να το βάλεις στο πιο ορατό μέρος. Στο Fallout, οι ίδιοι πλούσιοι ολιγάρχες έριχναν τις βόμβες και κρυβόντουσαν σε καταφύγια, μόνο και μόνο για να επανεμφανιστούν αργότερα, όταν η ανθρωπότητα έχει αγριέψει. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και τώρα: ο πραγματικός Έπσταϊν χρηματοδοτεί πραγματικά καταφύγια. Τώρα λένε ότι δεν πέθανε καθόλου, αλλά μεταφέρθηκε στο Ισραήλ. Δεν μπορούμε πλέον να αντιμετωπίζουμε αυτές τις θεωρίες συνωμοσίας με αλαζονεία. Όπως στα X-Files : η αλήθεια είναι εκεί έξω. Οι πιο εξωφρενικές ψευδαισθήσεις αποδεικνύονται αληθινές.

Δεν υπάρχουν όροι για την εκκαθάριση των δυτικών ελίτ λόγω του βάθους του συμβιβασμού τους. Στην Ευρώπη, προσπαθούν να κάνουν επιδρομές σε ιδιοκτησίες των Ρότσιλντ. Ένας πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας που συμμετείχε σε άγρια ​​όργια βρίσκεται υπό έρευνα. Δεν υπάρχουν πλέον νόμοι ή λογική για αυτήν την ελίτ. Εάν υπήρχαν νέες δυνάμεις, θα μπορούσαν να απαιτήσουν αλλαγές: Το Ισραήλ θα έπρεπε να λογοδοτήσει για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη Γάζα, τα δίκτυα πρακτόρων και η επιτήρηση θα έπρεπε να σπάσουν και η πολιτική των φύλων θα έπρεπε να καταργηθεί. Αλλά αυτό δεν θα συμβεί, επειδή δεν υπάρχει κανείς να το κάνει. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη.

Παρουσιαστής : Πριν από λίγο καιρό, ο Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν δήλωσε ξεκάθαρα —αυτή η φράση κυκλοφορεί τώρα παντού, σε όλες τις δημόσιες σελίδες και στο Διαδίκτυο— ότι «ο χορός των βρικολάκων τελείωσε». Κατά τη γνώμη σας, περιλαμβάνει αυτή η φράση όλες τις έννοιες που συζητάμε;

Αλεξάντερ Ντούγκιν : Ήξερε, σε αυτές τις περιπτώσεις λένε ότι ήξερε. Δηλαδή, ήξερε, και φυσικά ο ηγέτης μιας μεγάλης δύναμης πρέπει να γνωρίζει τι συμβαίνει μεταξύ των δυτικών ελίτ. Νομίζω ότι πιθανότατα γνωρίζει την πραγματική κατάσταση καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Ήξερε ότι αυτά τα αρχεία προφανώς θα δημοσιευτούν: η απόφαση να γίνει αυτό ελήφθη το φθινόπωρο του περασμένου έτους. Όλοι πίστευαν ότι δεν θα πραγματοποιηθεί για διάφορους λόγους: πόλεμοι, συγκρούσεις και ούτω καθεξής. Αλλά δημοσιεύθηκαν. Ναι, ο «χορός των βρικολάκων» έχει έρθει στο φως, και οι βρικόλακες - ξεκινώντας από την κορυφή, τους προεδρικούς βρικόλακες και ολόκληρη την ακολουθία τους - αρχίζουν ήδη να καίγονται και να απανθρακώνονται. Μαύρες κηλίδες εμφανίζονται πάνω τους. Δηλαδή, όλα τα σημάδια μιας ηλιαχτίδας που πέφτει πάνω στον χορό των βρικολάκων είναι εκεί. Αλλά τελείωσε; Μπορεί να μην τελειώσει μόνο του - αυτό είναι το θέμα.

Τώρα, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να αναλάβουμε ριζοσπαστική δράση. Εφόσον σίγουρα δεν εμπλεκόμαστε σε αυτό, δεν έχουμε απολύτως καμία σχέση με αυτό. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν διαπραγματευτεί και έχουν χτίσει τις συνωμοσίες τους εναντίον της Ρωσίας: για το Μαϊντάν στην Ουκρανία, για την εκδίωξη του Πούτιν. Ο τρομοκράτης Πονομαριόφ μίλησε ανοιχτά και ευθέως για την ανάγκη εκδίωξης του Πούτιν, και αυτό ακριβώς είναι το πελατολόγιο του Έπσταϊν. Δεν έχουμε πραγματικά καμία σχέση με όλα αυτά, εκτός από ορισμένους από τους Δυτικοφρουρούς ή ολιγάρχες μας, με τους οποίους μπορούμε να ασχοληθούμε ξεχωριστά: Δεν θέλω καν να τους αγγίξω, δεν είναι πλέον δική μου δουλειά. Αλλά γενικά, η Ρωσία ως τέτοια πολεμά όλα αυτά. Πολεμά το νησί του Έπσταϊν. Ξεκινήσαμε τον πόλεμο στην Ουκρανία με το νησί του Έπσταϊν. Ειδικά επειδή η Ουκρανία εμπλέκεται σε όλα: στην προμήθεια ζωντανών αγαθών, στην εμπορία οργάνων και στα βιολογικά εργαστήρια. Ο Ζελένσκι είναι μέρος αυτού του συστήματος, ένας χαμηλόβαθμος υπηρέτης αυτής της «μαύρης μάζας».

Τους πολεμάμε. Κατά συνέπεια, μου φαίνεται ότι πρέπει με κάποιο τρόπο να διεκδικήσουμε τη θέση μας πιο δυναμικά. Εμείς και η Κίνα θα έπρεπε να πούμε: κοιτάξτε, σας προειδοποιήσαμε για τη Δύση, αλλά δεν μας πιστέψατε. Μιλήσαμε για την ανάγκη ενός πολυπολικού κόσμου και μας φερθήκατε σαν παρίες γι' αυτό. Αλλά τώρα είναι σαφές ότι είχαμε δίκιο: η Δύση είναι ένας τοξικός πυρήνας, από τον οποίο πρέπει να ξεφύγουμε. Πρέπει να δημιουργήσουμε έναν μη δυτικό κόσμο. Αγωνιζόμαστε για αυτό και τώρα είναι η ευκαιρία μας.

Μου φαίνεται ότι έχουμε περιέλθει σε ένα είδος αφασίας. Προσπαθούμε να προωθήσουμε τις συμφωνίες με τον Τραμπ - για το Άνκορατζ, για μια συγκεκριμένη «μεγάλη οικονομία» - παρόλο που στην πραγματικότητα όλα εκεί κρέμονται από μια κλωστή, ολόκληρο το δυτικό σύστημα. Ίσως καταλαβαίνουμε σε τι μπορεί να καταφύγουν αυτές οι ελίτ όταν τελειώσει το κόμμα τους και όλη η ανθρωπότητα δει τι συνέβη πίσω από τα κλειστά παντζούρια των επαύλειών τους και στα υπόγεια βασανιστηρίων. Τώρα έχει γίνει δημόσια γνώση και μπορούν, φυσικά, να καταφύγουν σε ακραία μέτρα. Αλλά στην πραγματικότητα, μου φαίνεται, πρέπει να καταλήξουμε σε ένα πολύ σοβαρό συμπέρασμα: κάθε αναφορά στη Δύση, κάθε αναφορά στη σύγχρονη φιλελεύθερη, οικονομική, καπιταλιστική κουλτούρα, πολιτισμό, επιστήμη... όλα αυτά πρέπει να εξαλειφθούν αμέσως. Γιατί όλα, όλοι αυτοί οι δρόμοι δεν οδηγούν στη Ρώμη, αλλά στο νησί του Έπσταϊν. Βλέπετε: Νομπελίστες, επιστήμονες, φιλόσοφοι, αριστεροί, δεξιοί, πολιτικοί όλων των πεποιθήσεων, όλοι μετακινούνται εκεί. Είναι, ας πούμε, ο στόχος, στην πραγματικότητα, «μια επιτυχημένη ζωή». Ποτάμια από πόρνες, ποτάμια από στυλίστες, ποτάμια από δημιουργικούς παραγωγούς ρέουν εκεί, όλα κινούνται εκεί.

Δεν χρειάζεται να πάμε εκεί. Θα ήταν καλύτερο για εμάς να καταστρέψουμε αυτό το νησί συμβολικά και μεταφυσικά. Προφανώς, γι' αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε το Ποσειδώνα [πυρηνικό υποβρύχιο].

multipolarpress.com — Μετάφραση από τον Old Hunter

Epstein e lo smascheramento dell'élite satanica

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΩΡΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΚΑΘΗΣΕ ΔΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Ντούγκιν: Η Δύση έχει χωριστεί. Στα τρία.

Μαουρίτσιο Μπλοντέ

Η Δύση έχει χωριστεί σε τρία μέρη
Από τον Αλεξάντερ Ντούγκιν

Προσφέρουμε μια ενδιαφέρουσα εισήγηση για την τρέχουσα παγκόσμια γεωπολιτική κατάσταση, από έναν από τους πιο επιδραστικούς διανοούμενους της Ρωσίας.

 Επιμέλεια: Roberto Pecchioli. Μετάφραση από το www.noticiasholisticas.ar.

Αρκετά σημαντικά γεγονότα έχουν συμβεί πρόσφατα στην παγκόσμια πολιτική. Από τη μία πλευρά, η δολοφονία του χριστιανού συντηρητικού Τσάρλι Κερκ, μιας βασικής προσωπικότητας του κινήματος MAGA, και η επακόλουθη κηδεία του, στην οποία παρευρέθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της κυβέρνησης των ΗΠΑ (και όπου έλαβε χώρα η ιστορική συμφιλίωση μεταξύ Τραμπ και Μασκ), συμβόλιζε την αποφασιστικότητα του συντηρητικού μισού της αμερικανικής κοινωνίας να αλλάξει ριζικά ολόκληρο το σύστημα απέναντι στην απειλή της μεγάλης κλίμακας φιλελεύθερης τρομοκρατίας. Από την άλλη πλευρά, έχουμε το γεγονός ότι η Μεγάλη Βρετανία, ο Καναδάς, η Αυστραλία (δηλαδή η Κοινοπολιτεία) και η Πορτογαλία (παραδοσιακός σύμμαχος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας) έχουν αναγνωρίσει την Παλαιστίνη. Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου, ο οποίος ακολουθεί μια επιθετική πολιτική επέκτασης του Μεγάλου Ισραήλ και διάπραξης γενοκτονίας κατά του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Γάζα, έχει καταραστεί αυτές τις χώρες και τους ηγέτες τους, υποσχόμενος τρομερή τιμωρία.

Ταυτόχρονα, ο Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πλήρως στο πλευρό του Νετανιάχου, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ φαίνεται να είναι εναντίον του. Τι συμβαίνει; Είναι σαφές ότι η Δύση στο σύνολό της είναι διχασμένη σε πολλά μέτωπα και θέσεις, ιδίως όσον αφορά το Μεγάλο Ισραήλ. Εδώ το σκηνικό έχει ως εξής: οι αριστεροί παγκοσμιοποιητές, τα δίκτυα του Σόρος και το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ είναι υπέρ της Παλαιστίνης και κατά του Νετανιάχου. Αυτοί είναι που έστειλαν τον στολίσκο Sumud με την Γκρέτα Τούνμπεργκ στη Γάζα. Στο πλευρό της Παλαιστίνης είναι μουσουλμάνοι από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, σαλαφιστές1 και η αριστερά: πολιτιστικοί μαρξιστές, τρανς άτομα, furries2, το κίνημα Black Lives Matter, LGBT+ και παράνομοι μετανάστες (όλοι απαγορευμένοι στη Ρωσία). Αυτό είναι το μέτωπο των αντιπάλων του Τραμπ. Ο άλλος πόλος: AIPAC (Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων, ένα ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι), νεοσυντηρητικοί, δεξιοί Σιωνιστές, τμήματα του κινήματος MAGA (αναμφίβολα μια μειοψηφία σε σύγκριση με προσωπικότητες όπως ο Tucker Carlson, η Candace Owens, ο Steve Bannon, ο Alex Jones, ο Matt Gaetz, ακόμη και, πιο πρόσφατα, ο ίδιος ο Charlie Kirk, ο οποίος αντιτάχθηκε στον Netanyahu) και, πάνω απ' όλα, ο ίδιος ο Trump. Γενικά, όλοι επικρίνουν το Ισλάμ για την πολιτιστική του επέκταση και την Κίνα για την απίστευτη οικονομική και τεχνολογική της ανάπτυξη.

Αναμφίβολα, οι ηγέτες των δεξιών λαϊκιστικών κινημάτων στην ΕΕ, οι οποίοι έχουν γίνει οι πιο δημοφιλείς υποψήφιοι όσον αφορά την πολιτική υποστήριξη σχεδόν παντού, τάσσονται υπέρ του Νετανιάχου και του Τραμπ. Ωστόσο, οι περισσότεροι υποστηρικτές του MAGA στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και δεν είναι φιλοπαλαιστινικοί, αντιτίθενται στο ισραηλινό λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως και οι περισσότεροι δεξιοί λαϊκιστές στην Ευρώπη. Αυτός είναι ο τρίτος πόλος που εξεγείρεται εναντίον του Τζορτζ Σόρος και του Νετανιάχου. Αυτή είναι η θέση που υποστηρίζεται από τον δυτικό πληθυσμό γενικότερα. Αλλά οι ελίτ έχουν επιλέξει διαφορετικό δρόμο. Υπάρχει μια σαφής αντίφαση: στα υψηλότερα επίπεδα της πολιτικής ζωής, ακόμη και λαμβάνοντας υπόψη τη δεξιά λαϊκιστική αντιπολίτευση, υπάρχει μια σύγκρουση μεταξύ των δικτύων του Σόρος και του φιλοϊσραηλινού λόμπι. Μεταξύ του πληθυσμού, ωστόσο, υπάρχει η ακράδαντη πεποίθηση ότι και τα δύο είναι απαράδεκτα. Έτσι, προκύπτει μια σαφής ασυνέπεια.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτή η τρίτη θέση, αντίθετη τόσο στον Σόρος όσο και στον Νετανιάχου, έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της και υπερασπίζεται από προσωπικότητες όπως ο Τάκερ Κάρλσον, η Κάντας Όουενς, ο Στιβ Μπάνον και ο Άλεξ Τζόουνς - σχεδόν όλοι οι σημαντικοί ιδεολόγοι του κινήματος MAGA. Ο Έλον Μασκ είναι σθεναρά αντίθετος με τον Σόρος και επικρίνει ανοιχτά τον Νετανιάχου, αλλά προσπαθεί να μην υπερεκτιμήσει την αντίθεσή του στην ισραηλινή κυβέρνηση. Στην Ευρώπη, οι εκπρόσωποι αυτής της τρίτης θέσης απαγορεύεται να εκφραστούν. Εκεί, η φιλελεύθερη λογοκρισία βρίσκεται στο απόγειό της. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, νιώθοντας πιο ισχυρό, το MAGA έχει αρχίσει να συμπεριφέρεται πιο ελεύθερα. Ο ίδιος ο Τσάρλι Κερκ, λίγο πριν τον θάνατό του, εξέφρασε δικαιολογημένη έκπληξη: γιατί υπάρχει λιγότερη ελευθερία να επικρίνει κανείς τον Νετανιάχου στις Ηνωμένες Πολιτείες από ό,τι στο Ισραήλ; Οι ένθερμοι εχθροί του Νετανιάχου στο στρατόπεδο του MAGA έχουν συμπεράνει από αυτό την υπόθεση ότι οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες μπορεί να εμπλέκονται στη δολοφονία του Κερκ. Αλλά αυτή η υπόθεση δεν έχει λάβει μεγάλη υποστήριξη και έχει απορριφθεί ακόμη και από τον πιο ριζοσπαστικό Αμερικανό πολιτικό, τον Νικ Φουέντες3, οι δηλώσεις του οποίου είναι πραγματικά ακραίες και υπερβολικές. Σίγουρα, παρά τον εξτρεμισμό του, το κοινό του αυξάνεται ραγδαία, και παρά το νεαρό της ηλικίας του, μεταμορφώνεται από μια περιθωριακή πολιτική προσωπικότητα σε μια πολιτική προσωπικότητα με επιρροή.

Μετά το ιστορικό γεγονός της τελετής αποχαιρετισμού του Κερκ στο στάδιο της Αριζόνα, όλες αυτές οι τάσεις θα γίνουν μόνο πιο ριζοσπαστικές. Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι οι υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Κερκ είναι οι φιλελεύθεροι παγκοσμιοποιητές, ένα είδος συλλογικού Σόρος. Και οι μάζες απαιτούν τη σύλληψη του Σόρος και την κατάσχεση των κεφαλαίων του μέσω του RICO 4, το οποίο επιτρέπει στις αρχές επιβολής του νόμου να ενεργούν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης: συλλήψεις, ανακρίσεις, κατάσχεση εγγράφων, εντοπισμό οικονομικών συναλλαγών κ.λπ. Ουσιαστικά, ο Τραμπ έχει εξισώσει τον Τζορτζ Σόρος και τον γιο του Αλέξανδρο 5 με δημόσιους εχθρούς. Είναι ενδιαφέρον ότι, όσον αφορά τη Ρωσία, παρατηρείται η ίδια διαίρεση μεταξύ των δυτικών χωρών και των πολιτικών δυνάμεων. Τα δίκτυα του Σόρος, οι παγκοσμιοποιητές, αντιτίθενται έντονα και επιθετικά στη Ρωσία και υποστηρίζουν πλήρως τον Ζελένσκι. Αυτή είναι η θέση των φιλελεύθερων παγκοσμιοποιητικών ελίτ της ΕΕ: ​​Στάρμερ, Μακρόν, Μερζ, ουσιαστικά οι ίδιες δυνάμεις που αναγνώρισαν την Παλαιστίνη. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι ακριβώς το Δημοκρατικό Κόμμα που συνεχίζει να επιμένει σε νέες προμήθειες όπλων στο Κίεβο, στην επιβολή νέων κυρώσεων στη Ρωσία και σε άμεση κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι πόλεμος του Μπάιντεν, όχι δικός του· των παγκοσμιοποιητών, όχι του MAGA. Γι' αυτό θέλει να τον τερματίσει το συντομότερο δυνατό, αλλά δεν ξέρει πώς. Οι υποστηρικτές του Νετανιάχου δίνουν πολύ λιγότερη προσοχή στη Ρωσία. Είναι ένα μικρό ζήτημα σε σύγκριση με το Μεγάλο Ισραήλ και ακόμη και την Κίνα, η οποία είναι η τρίτη. Υπάρχουν ορισμένες προσωπικότητες στο ανοιχτά φιλοϊσραηλινό λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες (ο «τρομοκράτης» Λίντσεϊ Γκράχαμ και ο Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ, ένας άλλος «τρομοκράτης» αλλά από το Δημοκρατικό Κόμμα6, καθώς και ο Μαρκ Λεβίν του Fox TV, και άλλοι) που επιμένουν να συνεχίσουν τον πόλεμο με τη Ρωσία και πιέζουν τον Τραμπ προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Τραμπ ταλαντεύεται μεταξύ του MAGA και των νεοσυντηρητικών, οι οποίοι εκπροσωπούν το ίδιο «βαθύ κράτος», του οποίου ο σκληρός πυρήνας είναι ακριβώς οι αριστερές παγκοσμιοποιητικές δυνάμεις. Είναι σημαντικό ότι ο Νετανιάχου, σε μια από τις ομιλίες του, επιτέθηκε σαφώς στο βαθύ κράτος, τονίζοντας για άλλη μια φορά ότι ο δεξιός Σιωνισμός (είτε μας αρέσει είτε όχι) είναι ένα πράγμα και ο αριστερός Παγκοσμιοπισμός (left-wing globalism) είναι κάτι άλλο. Για τον Σόρος, ο Νετανιάχου είναι ένας ιδεολογικός εχθρός, όπως ακριβώς ο Τραμπ, ο Πούτιν, ο Όρμπαν, ο Σι Τζινπίνγκ και ο Μόντι της Ινδίας.

Η κατάσταση δεν είναι απλή και πρέπει να αναλυθεί λεπτομερώς. Πριν από τον Τραμπ, όλα ήταν πιο απλά. Η συλλογική Δύση ήταν αριστεροφιλελεύθερη και παγκοσμιοποιημένη: η ιδεολογία, οι πολιτικές και η στρατηγική του Σόρος ήταν, σε γενικές γραμμές, κοινές σε όλους. Ήταν μια ομόφωνη δικτατορία του διεθνούς Βαθέος Κράτους. Τώρα όλα είναι πιο περίπλοκα. Φυσικά, ο αριστερός παγκοσμιοποιητικός πόλος και το διεθνές Βαθύ Κράτος διατηρούν τις θέσεις τους. Αυτό το Βαθύ Κράτος ελέγχει σχεδόν όλη την Ευρώπη και κατέχει σημαντικές θέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό δεν περιλαμβάνει μόνο το Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά και έναν μεγάλο αριθμό αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένων δικαστών, σερίφηδων, κυβερνητών, ανώτερων στρατιωτικών, γραφειοκρατών, πολιτιστικών προσωπικοτήτων, δημοσιογράφων, bloggers και ολιγαρχών. Υπό τον έλεγχό του βρίσκονται η Ομοσπονδιακή Τράπεζα, ο Λάρι Φινκ της BlackRock (που διορίστηκε πρόσφατα πρόεδρος του Φόρουμ του Νταβός, αντικαθιστώντας έναν άλλο παγκοσμιοποιητή, τον Κλάους Σβαμπ), οι περισσότεροι μεγιστάνες της Σίλικον Βάλεϊ και χρηματοδότες της Γουόλ Στριτ. Οι θέσεις του στη CIA και το FBI είναι εξαιρετικά ισχυρές.

Αλλά και το στρατόπεδο του MAGA, που επανενώθηκε μετά τη δολοφονία του Charlie Kirk, δυναμώνει επίσης. Και εδώ, η συμφιλίωση μεταξύ του Elon Musk και του Donald Trump είναι εξαιρετικά συμβολική. Ο Elon Musk όχι μόνο έκανε πολλά για να εξασφαλίσει τη νίκη του Trump, αλλά αμέσως μετά την ορκωμοσία του Trump, εφάρμοσε αρκετές μεταρρυθμίσεις, εξαλείφοντας μια ολόκληρη σειρά από αριστερές παγκοσμιοποιητικές δομές: USAID 7, το Υπουργείο Παιδείας, κ.λπ. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η συλλογική Δύση δεν έχει χωριστεί σε δύο, αλλά σε τρία στρατόπεδα: τους αριστερούς παγκοσμιοποιητές (Soros, ΕΕ, Δημοκρατικό Κόμμα)· το ισχυρό σιωνιστικό λόμπι (το οποίο ελέγχει εν μέρει τον δεξιό λαϊκισμό)· και εδραιωμένα κινήματα όπως το MAGA, που ασκούν κριτική τόσο στους παγκοσμιοποιητές όσο και στους Σιωνιστές. Τόσο ιδεολογικά όσο και γεωπολιτικά, το πιο κοντινό σε εμάς είναι ο «βαθύς λαός». Έχει αναδυθεί από τις σκιές και σταδιακά γίνεται μια ανεξάρτητη δύναμη. Όλοι αυτοί είναι νέοι παράγοντες στους οποίους δεν είμαστε συνηθισμένοι. Παραδοσιακά, οι αριστερές δυνάμεις ήταν κοντά στην ΕΣΣΔ, αλλά σήμερα, στη σύγχρονη Δύση, είτε απλώς δεν υπάρχουν πια είτε έχουν εκφυλιστεί σε μια παρωδία του τροτσκισμού, εμμονικές με το φύλο και τους παράνομους μετανάστες, και έχουν γίνει εργαλεία στα χέρια των αριστερών παγκοσμιοποιητών και του ίδιου του Σόρος. Γι' αυτό δεν είναι μόνο άχρηστες για εμάς, αλλά και εντελώς εχθρικές.

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

1. Ο σαλαφισμός είναι ένα ριζοσπαστικό και συντηρητικό διεθνές ισλαμικό κίνημα, που βασίζεται στην κυριολεκτική ανάγνωση του Κορανίου και υποστηρίζει τη Σαρία, τον ισλαμικό νόμο. Είναι το ημιεπίσημο δόγμα της Σαουδικής Αραβίας. 

2. Furry είναι ένας νέος πολιτικός όρος, που περιγράφει την ένταξη στο furry fandom, μια υποκουλτούρα που συνδέεται με ανθρωπόμορφα ζώα. Είναι ένα ζωοφιλικό και αντι-σπισιστικό κίνημα (υποστηρικτές της ριζοσπαστικής ισότητας μεταξύ όλων των ζωντανών όντων). Οι furries είναι άτομα που συμμετέχουν σε μια υποκουλτούρα η οποία σχετίζεται με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες ζώων (με κοστούμια, τέχνη, φαντασία, διαδικτυακές κοινότητες). Μέσα στο furry movement υπάρχουν τάσεις που συνδέονται με οικολογικό ακτιβισμό, vegan/vegetarian τρόπους ζωής και ριζοσπαστική κριτική της ανθρώπινης κυριαρχίας πάνω στη φύση.
3. Ο Νικ Φουέντες (1998- ) είναι Αμερικανός ακροδεξιός ακτιβιστής, καθολικός και παραδοσιακός. 

4. Ο RICO (Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act), ο νόμος περί οργανισμών που επηρεάζονται από εκβιαστές και διεφθαρμένους, είναι ένας αμερικανικός νόμος του 1970 που αποσκοπεί στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της Μαφίας.

5. Ο Αλεξάντερ Σόρος (1985-), ο μικρότερος γιος του Τζορτζ, είναι ο διάδοχος του πατέρα του στις δραστηριότητες της ΜΚΟ Open Society, ενώ είναι επίσης διευθυντής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) του Νταβός και υποστηρικτής της ατζέντας των ΛΟΑΤΚΙ+.
6. Οι Γκράχαμ και Μπλούμενταλ (ο Graham και ο Blumenthal) δεν είναι τρομοκράτες, αλλά μάλλον πολεμοχαρείς, αντι-Ρώσοι και φιλοϊσραηλινοί πολιτικοί των ΗΠΑ.
7. Η USAID (USA Aid) είναι ένας ισχυρός, υποτιθέμενος μη κυβερνητικός οργανισμός, που στην πραγματικότητα συνδέεται με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, ο οποίος κατευθύνει και χρηματοδοτεί πολιτικές δραστηριότητες και δραστηριότητες λόμπινγκ σε όλο τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή διαλύεται από την κυβέρνηση Τραμπ.

Dugin: L'Occidente si è diviso. In Tre.

O Grenell, ο Bannon, η CPAC, ο Trump και ο Musk

Ο Elon Musk χαρακτήρισε το Γερμανό πρόεδρο Steinmeier «αντιδημοκρατικό τύραννο», τον καγκελάριο Scholz «ανίκανο ηλίθιο» και τον αντικαγκελάριο Habeck «προδότη του λαού» – ενώ πρόσφατα αποκάλεσε τον πρωθυπουργό του Καναδά J. Trudeau «κοριτσάκι», έχοντας θέσει στο στόχαστρο του και τον πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας K. Starmer, μέσω της ενδεχόμενης συγκάλυψης της ανατριχιαστικής ιστορίας των βιασμών. Η προεκλογική πάντως εκστρατεία του Musk υπέρ της γερμανικής AfD, μάλλον δεν οφείλεται στις ιδιοτροπίες ενός μεμονωμένου πάμπλουτου και προικισμένου Αμερικανού, με ροπή προς τη ριζοσπαστική δεξιά – αλλά, αντίθετα, φαίνεται να έχει σχέση με ευρύτερα στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα που αφορούν και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
από Analyst Team

Ανάλυση

Εισαγωγικά, κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρίας του D. Trump, υπήρξαν οι πρώτες προσπάθειες από αξιωματούχους και ακτιβιστές του περιβάλλοντος του, με στόχο την προώθηση της «ριζοσπαστικής δεξιάς» στην Ευρώπη – γνωρίζοντας προφανώς την κυριαρχία των Δημοκρατικών στην ήπειρο μας, μέσω της στήριξης προέδρων κομμάτων με ανάλογες αντιλήψεις (παγκοσμιοποίηση, μεταναστευτικό, woke agenda κλπ.), όπως του Ε. Macron, του Ο. Scholz, της Von der Leyen, του D. Tusk, του Κ. Μητσοτάκη κλπ.

Εν προκειμένω, ο τότε πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Γερμανία, ο Richard Grenell, δήλωσε σε συνέντευξη του στη ριζοσπαστική δεξιά αμερικανική διαδικτυακή πλατφόρμα Breitbart.com, στις αρχές Ιουνίου του 2018, ότι «ήθελε οπωσδήποτε να ενισχύει άλλους συντηρητικούς σε ολόκληρη την ΕΕ» [1]. Είχε πει δε σε ελεύθερη μετάφραση τα εξής:

«Είμαι της άποψης ότι, εξαιτίας της αποτυχημένης πολιτικής της αριστεράς, ένα κύμα συντηρητικής πολιτικής εξαπλώνεται πλέον σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν πολλοί συντηρητικοί σε όλη την Ευρώπη που επικοινώνησαν μαζί μου για να μου πουν ότι, αισθάνονται μία αναζωπύρωση των ιδεών τους. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι ισχύει. Είναι μία συναρπαστική στιγμή…

Η εκλογική επιτυχία του D. Trump απέδειξε ότι, ήταν δυνατόν να υπάρξει ρήξη, όσον αφορά τον έλεγχο των παραδοσιακών ελίτ, σχετικά με την πρόσβαση τους στην εξουσία (να πάψει δηλαδή η μονοπώληση της πολιτικής εξουσίας εκ μέρους τους). Μεταξύ αυτών που ευρίσκονται στην εξουσία στην ΕΕ, θαυμάζω ιδιαίτερα τον πρωθυπουργό της Αυστρίας Sebastian Kurz, ο οποίος είναι ροκ σταρ».

Συνεχίζοντας, επίσης το 2018, ο πρώην σύμβουλος της προεκλογικής εκστρατείας του D. Trump και επικεφαλής στρατηγικής, ο Steve Bannon, ξεκίνησε μία προσπάθεια οργάνωσης της ριζοσπαστικής δεξιάς στην Ευρώπη – με στόχο να τους οδηγήσει σε μία πραγματική εκλογική επιτυχία. Για να το επιτύχει, σχεδίαζε να δημιουργήσει μία οργάνωση με την ονομασία «The Movement» – η οποία θα παρείχε έρευνες, αναλύσεις και συμβουλές, στα υπάρχοντα ριζοσπαστικά δεξιά κόμματα [2].

Ο S. Bannon το συζήτησε στο Λονδίνο στα μέσα Ιουλίου του 2018, στο περιθώριο της επίσκεψης του D. Trump, με κορυφαίους εκπροσώπους πολλών αναδυομένων κομμάτων της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής δεξιάς – συμπεριλαμβανομένων πολιτικών από το σουηδικό Sverigedemokraterna (SD), από το βελγικό Vlaams Belang και από το γαλλικό Rassemblement National (RN).

Την άνοιξη του 2018, ο S. Bannon είχε ήδη συνομιλήσει με πολιτικούς από τη Lega του Ιταλού υπουργού εσωτερικών M. Salvini – καθώς επίσης με την συμπρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας της γερμανικής AfD κυρία Alice Weidel. Ακολούθησαν δε συναντήσεις με τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Viktor Orban και με την αρχηγό του Fratelli d’ Italia, την G. Meloni [3].

Τελικά όμως, εκείνη την εποχή το πείραμα του S. Bannon με το «The Movement», ο οποίος σήμερα κυκλοφόρησε το «Ελευθερώστε την Κωνσταντινούπολη» (τίποτα δεν είναι τυχαίο), απέτυχε – ενώ υποστήριξε ξανά τη Meloni, στην ιταλική προεκλογική εκστρατεία το Σεπτέμβριο του 2022. Εκείνη την εποχή, της προέβλεψε ένα επιτυχημένο μέλλον – λέγοντας ότι, όπως η Βρετανίδα πρωθυπουργός M. Thatcher, θα έπρεπε μεν να πολεμήσει, αλλά στο τέλος θα νικήσει.

Η CPAC

Περαιτέρω, με στόχο τη συστηματική σύνδεση μεταξύ της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής δεξιάς και της αντίστοιχης αμερικανικής του Trump, λειτουργεί πλέον η «Διάσκεψη Συντηρητικής Πολιτικής Δράσης» (CPAC) – η οποία ιδρύθηκε το 1974, ως μία «συνάντηση δικτύωσης» της δεξιάς πτέρυγας των Ρεπουμπλικάνων των ΗΠΑ. Από τη δεκαετία δε του 2000, εξελίχθηκε σε μία μαζική οργάνωση – ενώ ακολούθησε την πορεία του νεοεκλεγμένου τότε προέδρου Trump, το αργότερο από το 2017.

Επίσης το 2017, άρχισε να δημιουργεί «υποκαταστήματα» σε άλλες χώρες – με στόχο να προωθήσει τη δικτύωση μεταξύ των τοπικών δεξιών κομμάτων και της αμερικανικής δεξιάς. Έτσι, η CPAC Ιαπωνίας που έλαβε χώρα το 2017, ακολουθήθηκε από την CPAC Νοτίου Κορέας – ενώ το 2019 από την CPAC Αυστραλίας και την CPAC Βραζιλίας.

Το 2022 δε, προστέθηκε η CPAC Μεξικού και η CPAC Ισραήλ – ενώ η CPAC Ουγγαρίας διενεργήθηκε τον Απρίλιο του 2024 και την άνοιξε προσωπικά ο Ούγγρος πρωθυπουργός Viktor Orban. Σε αυτήν τη CPAC, συμμετείχαν Ρεπουμπλικάνοι των ΗΠΑ και πολλοί κορυφαίοι πολιτικοί από ριζοσπαστικά δεξιά κόμματα της Ευρώπης – όπως οι πρόεδροι του κόμματος PVV του Geert Wilders (Ολλανδία), του Vlaams Belang (Βέλγιο), του Vox (Ισπανία) και του Chega (Πορτογαλία). Στα τρία CPAC που έχουν διεξαχθεί έως τώρα στην Ουγγαρία, ήταν παρόντες εκπρόσωποι του Fratelli d’ Italia και της AfD.
O Elon Musk

Συνεχίζοντας, οι πρόσφατες εξελίξεις που έχουν σχέση με τον E. Musk, δρομολογούνται στα πρόσφορα εδάφη που δημιούργησαν οι Grenell και Bannon – ενώ προωθήθηκαν αργότερα από την CPAC της Ουγγαρίας. Ο Musk άλλωστε, έχει ήδη τοποθετηθεί ανοιχτά υπέρ των ριζοσπαστικών δεξιών κομμάτων και ακτιβιστών σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες – ενώ στη Βρετανία, για παράδειγμα, παρείχε ξανά πρόσβαση στην πλατφόρμα Χ σε δύο ριζοσπάστες δεξιούς ακτιβιστές που είχαν αποκλεισθεί από το πρώην Twitter.

Υποστηρίζει επίσης ανοιχτά το ριζοσπαστικό δεξιό κόμμα Reform UK στη Μ. Βρετανία – ενώ στην Ιταλία έχει αναπτύξει στενές σχέσεις με την πρωθυπουργό G. Melloni και το κόμμα της, Fratelli d’ Italia. Πρόσφατα δε, άρχισε να υποστηρίζει τη γερμανική AfD στο Χ – γράφοντας στις 20 Δεκεμβρίου του 2024 ότι, «Μόνο η AfD μπορεί να σώσει τη Γερμανία».

Περαιτέρω, υπενθυμίζοντας πως η AfD είναι φιλικά προσκείμενη στη Ρωσία και θέλει να επιστρέψει η Γερμανία στο μάρκο, στις 28 Δεκεμβρίου του 2024 εμφανίσθηκε στη γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag και εκ των προτέρων διαδικτυακά, ένα άρθρο του Musk – το οποίο έλεγε σε γενικές γραμμές τα εξής:

«Η AfD είναι η τελευταία σπίθα ελπίδας για αυτή τη χώρα…..η παρουσίαση της ως ακροδεξιά και εξτρεμιστική είναι προφανώς λανθασμένη».

Μεταξύ άλλων, σε αυτό το άρθρο ο Musk πρόσβαλλε τον ομοσπονδιακό πρόεδρο της Γερμανίας, τον καγκελάριο και τον αντικαγκελάριο – αποκαλώντας τον F.W. Steinmeier «αντιδημοκρατικό τύραννο», τον O. Scholz (SPD) «ανίκανο ηλίθιο» και τον R. Habeck (Πράσινοι) «προδότη του λαού» [7]. Πρόσφατα άλλωστε αποκάλεσε τον πρωθυπουργό του Καναδά J. Trudeau «κοριτσάκι» – ενώ έχει θέσει στο στόχαστρο του τον πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας K. Starmer, μέσω της ενδεχόμενης συγκάλυψης της ανατριχιαστικής ιστορίας των βιασμών.

Για σήμερα δε (Πέμπτη), ανακοίνωσε μία δημόσια συνομιλία του στο Χ με την εκπρόσωπο της AfD Alice Weidel – υπενθυμίζοντας πως τον Αύγουστο του 2024 είχε μία παρόμοια συνομιλία με τον τότε υποψήφιο πρόεδρο D. Trump, η οποία τον στήριξε σημαντικά στην προεκλογική περίοδο. Λέγεται επίσης ότι, δώρισε περί τα 200 εκ. $ στην προεκλογική εκστρατεία του Trump – αν και ελάχιστα στην ουσία, αφού έκτοτε η περιουσία του αυξήθηκε περί τα 200 δις $, οπότε ήταν σίγουρα μία πολύ κερδοφόρα επένδυση.

Σε κάθε περίπτωση, το αντάλλαγμα που θα λάβει θα είναι μία σημαντική συμβουλευτική θέση και η ηγεσία του Υπουργείου Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας (DOGE) – ενός νεοσύστατου γραφείου που θα λειτουργήσει μαζί με τον ακραίο ρεπουμπλικάνο Vivek Ramaswamy, με στόχο τις περικοπές στον κυβερνητικό μηχανισμό και στον κρατικό προϋπολογισμό.

Επίλογος

Επιστρέφοντας στη Γερμανία, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Weidel, τον D. Tapp, o Musk έχει ήδη ενδιαφερθεί πριν από λίγους μήνες για το πρόγραμμα της AfD – ενώ πρόσφατα ξεκίνησε μία τακτική ανταλλαγή απόψεων, μεταξύ μίας ομάδας της AfD και των υπαλλήλων του Musk. Ξανά κατά τον Tapp, τα κεντρικά ζητήματα που συζητούνται είναι η ελευθερία της έκφρασης και οι αντιλήψεις της AfD για μία βιώσιμη Γερμανία [8].

Το πιθανότερο πάντως είναι να αναμένεται μία ανοιχτή προεκλογική διαφήμιση για την AfD – λίγες εβδομάδες πριν από τις γερμανικές εκλογές. Κατά τους ειδικούς βέβαια, η προεκλογική εκστρατεία του Musk υπέρ της AfD, μάλλον δεν οφείλεται στις ιδιοτροπίες ενός μεμονωμένου πάμπλουτου και προικισμένου Αμερικανού, με ροπή προς τη ριζοσπαστική δεξιά – υπέρμαχου της ελευθερίας του λόγου και αντίθετου στη woke agenda, στην παγκοσμιοποίηση, στη μετανάστευση, στον G. Soros κλπ.

Αντίθετα, φαίνεται να έχει σχέση με ευρύτερα στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα – τα οποία μάλλον αφορούν και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Από την άλλη πλευρά, είναι πολύ πιθανόν ο Musk να αποτελέσει πρότυπο για άλλους, ανάλογα πλούσιους και ισχυρούς – οι οποίοι ενδεχομένως θα διαπιστώσουν πως έχει νόημα η αποκρατικοποίηση και της πολιτικής εξουσίας.

Αρκεί να δει κανείς τη στροφή 180 μοιρών του ιδρυτή του Facebook για να καταλάβει – καθώς επίσης τη δωρεά του, ύψους 1 εκ. $ για την ορκωμοσία του Trump. Βέβαια, δεν πρέπει να εξάγει κανείς βιαστικά συμπεράσματα – ούτε να βλέπει πολιτικούς κινδύνους, εκεί που ίσως δεν υπάρχουν.

Παραπομπές

[1], Chris Tomlinson: Trump’s right-hand man in Europe Rick Grenell wants to ‘empower’ European conservatives. breitbart.com 03.06.2018.
[2] Maia de la Baume, Silvia Sciorilli Borrelli: Steve Bannon’s stuttering European adventure. politico.eu 05.03.2019.
[3] Ewan Palmer: Giorgia Meloni Set to Give Steve Bannon a Huge Victory for His ‘Revolution’. newsweek.com 24.09.2022.
[5] Tom Kington: Trump’s top adviser Steve Bannon hails Giorgia Meloni as ‘Thatcher’ of Italian right. thetimes.com 12.09.2022.
[7] Jasper Ruppert: Warum sich Elon Musk in die deutsche Politik einmischt. br.de 08.01.2025.
[8] Elon Musk und Alice Weidel: Alles Wichtige zum Live-Talk auf X am 9. Januar. wiwo.de 08.01.2025.

O Grenell, ο Bannon, η CPAC, ο Trump και ο Musk – The Analyst

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ

Πηγή                                                                                       

Μετάφραση: Θεόδωρος Λάσκαρης

 

Bannon, Salvini & Modrikamen

Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε αρχίσει να αναλύουμε τη φιγούρα του Steve Bannon και το πολιτικό δημιούργημα του, ‘The Movement’ (Το κίνημα), που αποτελεί το επίκεντρο αυτού που έχει μετονομαστεί από όλους τους αναλυτές ως ‘διεθνής κυριαρχισμός’ (sovranismo) και στον οποίο έχουν ήδη ενθουσιωδώς ενταχθεί τα λεγόμενα ‘λαϊκιστικά’ κινήματα και οι ηγέτες της μισής Ευρώπης, μεταξύ των οποίων στην Ιταλία ο Matteo Salvini και η Giorgia Meloni.

Σήμερα θα προχωρήσουμε περισσότερο αναλυτικά στην έρευνά μας. Όπως υποστηρίξαμε στο προηγούμενο άρθρο, το ‘The Movement’, ιδρύθηκε επισήμως στις Βρυξέλες τον Ιανουάριο του 2017, στο γραφείο του Ιουδαίου δικηγόρου Mischaël Modrikamen, επικεφαλή του Λαϊκού Βελγικού Κόμματος και πρώην προέδρου της φιλελεύθερης Ισραηλιτικής Κοινότητας του Βελγίου. Το ‘The Movement’ έχει ως σκοπό να συντονίζει, να βοηθά και να χρηματοδοτεί όλα τα κόμματα και τα πολιτικά κινήματα της δυτικής, ευρω-αμερικανικής ζώνης που βρίσκονται κοντά στο κίνημα του ‘κυριαρχισμού’ και ‘λαϊκισμού’, που σήμερα βρίσκεται σε μεγάλη έξαρση. 

Αυτό το διεθνές ‘δίκτυο’, φαινομενικά, θα έπρεπε να αντιμετωπίσει την ηγεμονία του Τζωρτζ Σόρος και να υπερασπιστεί τις ‘αξίες’ της Δύσης ενάντια στη ‘βαρβαρότητα’ που προέρχεται από την Ανατολή και αντιπροσωπεύεται κυρίως από το Ισλάμ και από κράτη όπως το Ιράν, την Κίνα αλλά και από τη Ρωσία του Πούτιν (τον οποίο ο Bannon προσπάθησε να ενσωματώσει σε αυτό το σχέδιο, αλλά χωρίς επιτυχία, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.)

Υπό αυτή την έννοια, τα συνθήματά του θα είναι η υπεράσπιση ενός ‘πεφωτισμένου’ καπιταλισμού, αποδεσμευμένου από τις υπερβολές του  χρηματοπιστωτικού συστήματος, την υπεράσπιση των εθνικών ταυτοτήτων και κυριαρχιών, την καταπολέμηση της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, την υπεράσπιση των ‘ιουδαιοχριστιανικών’ (sic) ριζών της Δύσης κ.λπ. Έννοιες που εύκολα ελκύουν κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από την υπόσχεση σημαντικών χρηματικών υποστηρίξεων.

Επιπλέον, μεσοπρόθεσμα, η προοπτική του ‘Κινήματος’ είναι να επεκτείνει την επιχειρησιακή του σφαίρα και στο λαϊκό και συντηρητικό πολιτικό μέτωπο, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια υπερεθνική συμμαχία ανάμεσα στα παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα. Πρόκειται για μια υπερεθνική συμμαχία που, στην πρόθεση του Bannon και του Modrikamen, θα πρέπει ήδη να δώσει χειροπιαστά αποτελέσματα στις προσεχείς ευρωπαϊκές εκλογές, με τη δημιουργία μιας πολυάριθμης κοινοβουλευτικής ομάδας στο Στρασβούργο σε θέση να εξασκεί μια σημαντική πολιτική πίεση, ακόμη και να ξεπεράσει τις πλειοψηφίες των συστημικών κομμάτων. 

Όπως ήδη αναφέραμε, πίσω από αυτή την επιχείρηση, φαινομενικά τόσο ανανεωτική, ελκυστική και ‘ενάντια στο ρεύμα’, κρύβεται η πολλοστή παγίδα σχεδιασμένη από τις χειρότερες ανατρεπτικές  ‘ευφυΐες’, που λειτουργούν στις ΗΠΑ, μαζί με άλλες από άλλα σημεία του κόσμου… Ο σκοπός είναι να ενσωματώσουν και να διαχειριστούν γεωπολιτικά και στρατηγικά τη λαϊκή αντίδραση, ώστε μετά ενδεχομένως να την προσανατολίσουν όπου και όπως θέλουν έναντι των καταστροφικών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών  σχεδιασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του  ΟΗΕ κ.λπ. Όπως συχνά συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, ορισμένα φαινόμενα όπως αυτά των ‘λαϊκισμών’, εν μέρει δημιουργούνται ως βαλβίδες εκτόνωσης των λαών, και εν μέρει, ιδιαίτερα όταν ξεπερνούν κάποια όρια ασφαλείας, χρησιμοποιούνται και κατευθύνονται ως πολιορκητικοί κριοί εναντίον καθορισμένων εχθρών ή στόχων. 

O Bannon στη Σιωνιστική Οργάνωση Αμερικής

Για παράδειγμα, οι μεταναστευτικές ροές, που σχεδιάστηκαν για την εθνική και πολιτιστική αποσταθεροποίηση σε πλανητική κλίμακα ή για να εκβιάσουν ορισμένες χώρες, αποτελούν μία πραγματικότητα που υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό. Όταν ένα φαινόμενο όπως αυτό φθάνει να προκαλεί αντιδράσεις που ξεπερνούν το όριο ασφαλείας και που μπορούν να  συγκεκριμενοποιηθούν σε πολιτικές ιδέες αντίδρασης που εκφράζονται από κόμματα ή κινήματα, τότε φθάνει η στιγμή για να εισέλθουν στην σκηνή εκείνες οι δυνάμεις που θα ενσωματώσουν και θα ελέγξουν αυτά τα κινήματα. Έτσι γεννιέται, για παράδειγμα, η ανάγκη του 'The Movement' ως μηχανισμού  ενσωμάτωσης και κατ’ επέκταση εκτόνωσης. 

Για πολλοστή φορά οι ΗΠΑ εισβάλλουν στη διεθνή σκηνή, για να την αποσταθεροποιήσουν υπέρ τους. Όπως παρατήρησε ο Claudio Mutti, η πράξη γέννησης του ‘αμερικανικού απομονωτισμού’, το λεγόμενο Δόγμα Μονρόε που αναγγέλθηκε  από τον ομώνυμο πρόεδρο στις 2 Δεκεμβρίου του 1823, ιστορικά αποτέλεσε την πρώτη προγραμματική διατύπωση του βορειοαμερικανικού ιμπεριαλισμού, διαποτισμένη με μεσσιανισμό, πουριτανισμό και Καλβινισμό που θα απομάκρυνε γρήγορα την Ευρώπη από τη θέση της ως κέντρου του πολιτισμού και του νόμου του κόσμου. Κατά τον ίδιο τρόπο σήμερα, η ρητορική του νέου αμερικανικού απομονωτισμού διατυπωμένη από τον Trump, με τα συνθήματα  ‘America First’  και  ‘Μake America Great Again’,  πίσω από τα οποία κρύβεται η εκλογική προπαγάνδα που επεξεργάστηκε ο Steve Bannon όταν ήταν ακόμη chief strategist του Trump, φαίνεται ως μία  πρόσκληση για να επιβεβαιώσει με δύναμη την ιδιαίτερη αμερικανική εθνική ταυτότητα και το ρόλο παγκόσμιου οδηγού που η ‘Πρόνοια’ θα είχε αναθέσει στην βορειοαμερικανική χώρα. 

Αυτός ο μηχανισμός, αυτό το ντελίριο παντοδυναμίας έχει μία σαφή καταγωγή στον καλβινικό πουριτανισμό και σε ένα γνωστό ταλμουδικό μεσσιανισμό. Όλα αυτά βρίσκονται στο κίνημα του  Bannon και στη λεγόμενη αμερικανική Alternative Right [Σ.τ.Μ. Η εκτίμηση του αρθρογράφου για την Alt-Right είναι μάλλον ανακριβής καθώς αυτή έχει την πηγή της στη μεταλαμπάδευση ευρωπαϊκών ιδεών του μεσοπολέμου στην αμερικανική πολιτική σκηνή και ελάχιστα οφείλει στην αμερικανική πουριτανική παράδοση] στην  οποία ο μυστηριώδης δημοσιογράφος και κινηματογραφικός παραγωγός είναι ηγετική φυσιογνωμία και βρίσκει τη διαδικτυακή του πλατφόρμα στην πύλη Breitbart  News, της οποίας ο ίδιος ο Bannon είναι διευθυντής και που τώρα, μετά το επίσημο 'σπάσιμο' με τον  Trump, είναι πρόεδρος. Όσον αφορά αυτό, μάλλον η εγκατάλειψη του ρόλου του συμβούλου του Trump είναι λειτουργική ώστε να τον απελευθερώσει από τις επίσημες δεσμεύσεις του και να μπορεί να εργάζεται χωρίς εμπόδια σε ένα άλλο μέτωπο, δηλαδή εκείνο για το οποίο μιλούμε.  

Το μοναστήρι Certosa di Trisulti

Εξάλλου ο Bannon, πρώην άνθρωπος της Goldman Sachs, ονομάστηκε από τον Pietrangelo Buttafuoco, ο ‘Μακιαβέλι στην υπηρεσία του διεθνούς κυριαρχισμού (sovranismo)’, θεωρήθηκε το κατάλληλο πρόσωπο για να εκπαιδευτεί και να παρουσιαστεί ως εκπρόσωπος μιας κουλτούρας ασαφώς ‘παραδοσιακής’, εξαιρετικά αόριστης και σε σύγχυση όσον αφορά τη διδασκαλία της. Ωστόσο, αυτό το προσωπείο επέτρεψε στον Bannon να αποκτήσει μία πίστωση και μία φήμη ώστε να προσελκύσει συντηρητικά περιβάλλοντα και μάλιστα να συνδεθεί με τον αντι-νεωτεριστικό καθολικισμό.  Ας σκεφθούμε τη σχέση  του  Bannon  με τον καρδινάλιο Raymond Leo Burke, αυτοί οι δύο πράγματι εργάζονται για δημιουργήσουν ένα είδος ακαδημίας ‘theo-con’ (Θεό-συντηρητισμού, κατά το Neo-con, νέο-συντηρητηρισμού) στο αβαείο Certosa di Trisulti, στο Collepardo, στην επαρχία του Frosinone. Οπότε, ένας Αμερικανός, χωρίς θεολογική κατάρτιση και με επικίνδυνες προθέσεις, θα μπορέσει να εγκαταστήσει ένα ιδεολογικό-πολιτιστικό αρχηγείο, το οποίο ονομάστηκε από τον ίδιο ως ‘Ακαδημία για την Ιουδαίο-Χριστιανική Δύση’(!) σε ένα ιερό τόπο βαθιάς παράδοσης όπως αυτό το μοναστήρι, μόλις 100 χιλιόμετρα  μακριά από τη Ρώμη. 

Ευθυγραμμισμένο, με ολόκληρη την επιχείρηση ‘The Movement’, εμφανίζεται προφανώς και το κράτος του Ισραήλ, όσο εκπληκτικό και εάν ακούγεται, ακόμη και ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου σφυρηλατεί φιλίες με τους πολιτικούς ηγέτες των αυξανόμενων λαϊκιστικών ευρωπαϊκών κινημάτων όπως τον Βίκτορ Ορμπάν και τον Σεμπάστιαν Κουρτς και οι λαϊκιστικοί κύκλοι του είναι συμπαθείς. Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ, θεμελιώδες όπως πάντα για τις Ηνωμένες Πολιτείες στη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, αντιπροσωπεύει ένα θεμελιώδες σημείο αναφοράς για τον Bannon, ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται με γραφικό τρόπο ως ‘χριστιανός  σιωνιστής’.

Επιπλέον, ο ίδιος ο Modrikamen, είναι ο μοναδικός ηγέτης κόμματος που απέρριψε εντελώς την ιδέα της αναγνώρισης των παλαιστινιακών δικαιωμάτων στο βελγικό κοινοβούλιο, με την ευκαιρία της ‘Διεθνούς Συνόδου Κορυφής’ στην Ιερουσαλήμ το Δεκέμβριο του 2016.  Προσκεκλημένος με όλες τις τιμές στην Κνεσέτ, εκτός από το να δώσει την αλληλεγγύη του στους σιωνιστές κατακτητές της Παλαιστίνης, υπέγραψε κοινή δήλωση με άλλες συμμετέχουσες χώρες, το περιεχόμενο της οποίας αντηχούσε πλήρως, ένα  μήνα πριν από  τη γέννηση του ‘The Movement’, τις πολιτικές προτάσεις των λαϊκιστικών κινημάτων. Όπως σημειώνεται, αυτή η πολύ περίεργη Σύνοδος Κορυφής της Ιερουσαλήμ, που οργανώθηκε από την Yasmine Dehaen, τη σύζυγο του Modrikamen φαινόταν σχεδόν η ιδρυτική σύνοδος του διεθνούς λαϊκισμού.

Η διάσταση neo-con με τις γκροτέσκες ιουδαιοχριστιανικές αποχρώσεις και γενικότερα η προσέγγιση του Bannon έχει αναλυθεί από τον Luigi Copertino, ο οποίος έχει δει καθαρά μία προτεσταντική-καλβινιστική μήτρα που είναι η βάση της ίδιας της γέννησης του καπιταλισμού και πολλών άλλων διαδοχικών εκφυλισμών της σύγχρονης εποχής. Έχει επίσης σημειωθεί ότι ο Bannon μιλάει πάντοτε για ‘Χριστιανισμό’, χωρίς να διακρίνει στο εσωτερικό του μεταξύ του Καθολικισμού, της Ορθοδοξίας  και του Προτεσταντισμού. Αυτό προφανώς δεν είναι τυχαίο.

Στην ουσία, είναι φανερό ότι η σκέψη του επίδοξου μεταπολιτικού οδηγού της παγκόσμιας λαϊκιστικής εθνικής επανάστασης δεν προτείνει τίποτα νέο, αλλά απλώς προσπαθεί να κρύψει με μία κινηματική διαλεκτική τη βορειοαμερικανική προσπάθεια να διεκδικήσει αυτή την παγκόσμια ηγεμονία που διακυβεύεται από την εμφάνιση νέων διεθνών παραγόντων. Ως εκ τούτου, ο διεθνής sovranismo δεν θα είναι παρά το πολλοστό εργαλείο μέσω του οποίου ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός θα προσπαθήσει να επιβεβαιωθεί σε πλανητική κλίμακα, διατηρώντας την οικονομική και πολιτιστική του ηγεμονία και ενώνοντας κάτω από το έμβλημα μιας νέας μορφής αμερικανισμού  τις  πολιτικές ομάδες που αντιτίθενται στα θεσμικά όργανα τη ς Ευρωπαϊκής Ένωσης και που επιδιώκουν να εκφραστούν ως η αναπόφευκτη λαϊκή δυσαρέσκεια έναντι των (πράγματι) καταστροφικών πολιτικών της. Θα προσπαθήσει να το επιτύχει δε αποκτώντας τον έλεγχο ενός πολιτικού φαινομένου, συγκεχυμένου από διάφορες οπτικές γωνίες, το οποίο θα μπορούσε να επιτρέψει στο τέρας με τα αστέρια και τις λωρίδες να λειτουργήσει σε υπερεθνικό ή ακόμα  και  διηπειρωτικό επίπεδο. 

Σήμερα βρισκόμαστε έναντι  δύο στρατηγικών που  η μία  δεν μπορεί  να υπάρξει χωρίς την άλλη ή μία έχει ανάγκη την άλλη: Σόρος (κοσμοπολιτισμός-μεταναστευτισμός) από τη μία και Bannon (ψευδό-συντηρητισμός, ψευδό-παράδοση)  από την άλλη, η  Σκύλλα και η Χάρυβδις και  στη  μέση  όλοι  εμείς.

Θεόδοτος

.