Κυριακή των Αγίων Πάντων, Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά.

Οἱ Ἅγιοι Πάντες εἶναι ὁ καρπός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀποτελοῦν τήν σφραγίδα τῆς ἀληθείας τοῦ Μεσσίου Ἰησοῦ καί τῆς ἀληθοῦς παρουσίας Του στόν κόσμο, ὅπου μᾶς ἐγνώρισε τόν Πατέρα καί ἔπεμψε τό Ἅγιο Πνεῦμα εἰς τούς ἀνθρώπους.

Οἱ Ἅγιοι Πάντες, ἀψήφισαν τούς διωγμούς καί τά μαρτύρια· δέν λογάριασαν τούς κινδύνους προκειμένου νά ὁμολογήσουν τόν Θεάνθρωπον Ἰησοῦν, ὡς μοναδικόν Σωτῆρα τοῦ κόσμου καί τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησία τήν μόνην καί μοναδικήν Κιβωτόν ἀληθείας καί σωτηρίας.

Συνεπῶς, ὁ Χριστός τούς ὁμολογεῖ καί τούς δεικνύει ἐνώπιον τοῦ Πατρός Του ὅτι εἶναι δικοί Του καί Τόν ἀκολουθοῦν ὅπου ὑπάγει, τηροῦντες τό θέλημά Του καί τά προστάγματά Του. Παρέχει νομήν, περιουσίαν αἰώνιον καί ἀνεκτίμητον· δηλαδή, τήν βασιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καθίστανται πάντες οἱ Ἅγιοι σύν τῷ Χριστῷ, στά δεξιά τοῦ Θεοῦ, συγκληρονόμοι καί κοινωνοί τῶν ἁγίων Ἀγγέλων καί Ἀρχαγγέλων.

Οἱ Ἅγιοι συνδέθηκαν καί ἀκολούθησαν τόν Χριστόν, αὐξάνοντες τίς ἀρετές καί τούς δωρήθηκε ἔτσι ἡ, ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἀληθινή ἐλευθερία. Ἀπέφευγαν τούς θορύβους καί προσηύχοντο ἀμέριμνα, ἀφήνοντας τήν φροντίδα τῆς ζωῆς των, στήν ἀγαθή πρόνοια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί τοῦ Χριστοῦ.

Αὐτό σημαίνει, ἁγία γερόντισσα, ὅτι αἱ ψυχαί των, ἀναπτύσσονταν «εἰς μέτρον ἡλικίας» τοῦ Θεοῦ· ἡ συνείδησή τους, ἡ διάνοιά τους, ἡ βούλησή τους, ὁλόκληρο τό εἶναι τους ἀναπτυσσόταν «εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ». Παραιτήθηκαν ἀπό κάθε ἀφορμή τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος καί ἀπέφευγαν μέ βδελυγμία τήν ἐπιθυμία τῆς σαρκός, τήν ἐπιθυμία τῶν ὁφθαλμῶν καί τήν ἀλαζονία τοῦ βίου.(Ἅγ. Πορφύριος)

Ζῶντας ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ὡς ἁγιασμένα μέλη της, οἱ Ἅγιοι Πάντες ζοῦσαν οὐσιαστικά μέ τήν κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, μέ τόν ἴδιο τόν Κύριο Ἰησοῦν Χριστόν.

Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, μέ τήν εὐδοκία τοῦ Πατρός, ἐπιχορηγοῦσε τά ἀθάνατα νάματα πού, ὡς πηγή ἀέναος, ἀνέβλυσαν στήν Ἐκκλησία καί ἐπότιζαν καί ποτίζουν ἀενάως τούς ἰδίους καί τόν κόσμον· ὁδηγοῦσαν καί ὁδηγοῦν τούς πιστούς στήν αὔξηση τοῦ Θεοῦ1. Φρονοῦμε ἀδελφοί μου, ὅτι δέν ὑπάρχει τέλος σ’ αὐτήν τήν ἀνάπτυξη· καί ἄν ὑπάρχει, θά βρίσκεται στό ἀτέρμονο θεῖο ἄπειρο.

Εἶσαι μέλος τῆς Ἐκκλησίας; Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ ψυχή σου βρίσκεται κρυμμένη σύν τῷ Χριστῷ, ἐν τῷ Θεῷ. Καί ἀπολαμβάνεις τούς καρπούς τοῦ Παρακλήτου, στήν ἄκτιστον, ἐπίγειον ἤ ἐπουράνιον Κιβωτόν σωτηρίας, ὡς κοινωνός τῶν θεολόγων καί συγκοινωνός τῶν ἁγίων ἐπουρανίων Ταξιαρχιῶν. Ὁρᾶς τίς οὐράνιες τάξεις, Ἀγγέλους καί Ἀρχαγγέλους; Καί γνωρίζεις ἐμπειρικά ὅτι ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καί Ἀειπάρθενος ὑπερέβη αὐτές τίς ἐπουράνιες δυνάμεις; Καί ὡς φοβερά προστασία, μητροπρεπῶς ἐντυγχάνει στεναγμοῖς ἀλαλήτοις, ὑπέρ πάντων τῶν Ἁγίων, στόν θρόνο τοῦ Υἱοῦ της καί Θεοῦ μας, Ἰησοῦ Χριστοῦ; Εἶσαι τότε μακάριος.

Τό ἴδιο συμβαίνει μέ τούς Ἁγίους Πάντες, ἐν τῷ Ἀναληφθέντι Θεανθρώπῳ· οἱ Ἅγιοι, ἀληθῶς ὑπερβαίνουν ἐν Χάριτι, ὅλους τούς ἀγγελικούς κόσμους.(βλέπε βίο Μ. Ἀντωνίου) Ἰδού, λοιπόν ἀδελφοί, τό μυστήριο τῶν μυστηρίων, τό ἅγιον μυστήριον τῶν Ἁγίων Πάντων· ἔφθασαν, ἐν τῷ Θεανθρώπῳ, στά ὑπέρ τῶν Χερουβείμ θεῖα ὕψη, στήν ἀτελεύτητη τελειότητα, στήν μακαριότητα καί στήν αἰωνιότητα.

Καί ὅλα αὐτά συμβαίνουν, διά τῆς Ἐκκλησίας καί ἐν τῇ ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ. Στήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησία βρίσκεται ὅλη ἡ ζωή· ἡ αἰώνιος ζωή· πέραν αὐτῆς, σκότος καί θάνατος. Ἐπειδή δέ, ὅποιος ἔχει τήν κατά θέσιν ἀγάπη, μένει στόν Θεόν καί ὁ Θεός μένει σ’ αὐτόν. Ἔτσι, ἀφοῦ ὁ Θεός μένει στόν ἀγαπῶντα αὐτόν, αὐτός πού ἀγαπᾶ στ’ ἀλήθεια τόν Θεόν, εὐλόγως τελεῖ τήν ὁμολογίαν μέσα στόν Θεόν· ἀφοῦ δέ καί αὐτός μένει στόν Θεό, θά τελέσει καί ὁ Θεός, τήν ὑπέρ αὐτοῦ ὁμολογία. «Πᾶς οὗν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγώ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς».(Ματθ. 10, 32)

Ἑπομένως τό «ὅποιος ὁμολογήσει μέσα σ’ ἐμένα, θά ὁμολογήσω κι ἐγώ μέσα σ’ αὐτόν», δηλώνει τήν ἀδιάσπαστη ἕνωση τοῦ Θεοῦ πρός τούς ὁμολογοῦντας, ἀπό τήν ὁποίαν, ἔχει ἀπομακρυνθεῖ ó ἀρνούμενος2.

Ἔτσι οἱ θεῖες ἀντιδόσεις ἔχουν μαζί τους, τή θεία Δικαιοσύνη, προκαλῶντας ἀπό τήν ὁμοίωση, τά κατάλληλα ἀποτελέσματα.

Στούς Ἁγίους Πάντες, ἡ τιμητική προσκύνησις στούς αἰῶνας· ἡ λατρεία στόν Τριαδικόν Θεόν καί ὅν ἀπέστειλεν στόν κόσμον, Σωτῆρα Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀμήν.

1(Κολασ. 2, 19)
2(Mατθ.10, 33)

Κυριακή των Αγίων Πάντων, Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά. | ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

ΚΑΡΠΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ; ΚΑΡΠΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΙΣΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ; 

Λουκ. 8,5 ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό·

  ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ·

Λουκ. 8,12         οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν.

ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΓΙΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ. ΕΤΣΙ ΣΩΖΟΜΕΘΑ; ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ;

Αγία Πεντηκοστή, Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά.

                                         
Ἡ Ἁγία Πεντηκοστή, πού ἑορτάζουμε σήμερα ἀδελφοί μου, δείχνει τήν ἄνεση καί ἀπόλαυση πού θά ὑποδεχθεῖ αὐτούς πού ἔζησαν ἐδῶ στή γῆ μέ πόθο καί λαχτάρα γιά τόν Τριαδικό Θεό καί τόν Σωτῆρα Ἰησοῦ Χριστό. Παρουσιάζει ἐπίσης ἡ ἑορτή, τήν μέλλουσα ἀνάσταση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καί τήν σύμφωνα μέ αὐτήν ἀνύψωση τῶν ἀξίων στά σύννεφα καί τή θεία συνάντηση καί στήν συνέχεια τήν συνύπαρξη καί ἀνάπαυση μέ τόν Θεό, στούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Προφανῶς, ἐάν καί παραμένουμε μέ εἰλικρινή μετάνοια στήν ἀποκεκαλυμμένη Τριαδική Ὀρθόδοξη πίστη καί Παράδοση. «Ὁ Κύριος, ὁ Θεός σου, εἶναι ἕνας Κύριος»1, πού ἀναγνωρίζεται ὡς Πατέρας, Υἱός καί Ἅγιον Πνεῦμα. Ὁ Πατέρας εἶναι ἀγέννητος. Ὁ Υἱός ἔχει γεννηθεῖ, ἀπό τόν Πατέρα ἀνάρχως, ἀχρόνως καί ἀπαθῶς ὡς Λόγος. Αὐτός, ἐπειδή ἔχρισε ἀπό τόν ἑαυτό Του, τήν ἀνθρωπίνη φύση πού ἔλαβε ἀπό ἐμᾶς, ὀνομάστηκε Χριστός. Τό Ἅγιον Πνεῦμα προέρχεται ἀπό τόν Πατέρα, ὄχι ὅμως μέ γέννηση, ἀλλά μέ ἐκπόρευση.

Αὐτός εἶναι ὁ μόνος Θεός, ὁ ἀληθινός Θεός, ὁ ἕνας Κύριος σέ τρεῖς ὑποστάσεις, Πατέρα, Υἱοῦ καί Ἁγίου Πνεύματος, πού δέν διαιρεῖται κατά τή φύση καί τή βουλή καί τή δόξα, τή δύναμη καί τήν ἐνέργεια καί ὅλα τά γνωρίσματα τῆς θεότητας. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέγει: «Ὅτι γνωρίζουμε τόν Θεό, ὄχι ἀπό αὐτά πού ἀναφέρονται σ’ Αὐτόν, ἀλλά ἀπό ἐκεῖνα, πού εἶναι γύρω γύρω ἀπό Αὐτόν καί ὄχι ὅπως ὁ Ἴδιος γνωρίζει τόν ἑαυτό Του

Ἡ Ἁγία Πεντηκοστή – ὁ Παράκλητος, πού ἑορτάζουμε σήμερα, φανερώθηκε, ἦλθε στόν κόσμο γιά νά δώσει μαρτυρία ὑπέρ τῆς ἀληθείας, νά ἀνακαινίσει τό κατ’ εἰκόνα καί νά ἐπαναφέρει στό ἀρχέτυπο, τό πρωτόκτιστον κάλλος, τήν ἀρχέγονη καλλονή. Θέλησε καί ἦλθε νά σώσει ἐκείνους πού πιστεύουν στή μωρία τοῦ κηρύγματος2 καί νά ὁδηγηθεῖ ὁ κόσμος εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν· ὥστε νά πιστεύσει στόν Χριστόν καί νά ὁμολογήσει ὁ κόσμος, ὅτι ὁ Πατέρας εἶναι Ἀληθής. Ὁ Χριστός λοιπόν, μετά τήν Ἀνάληψή Του, ἀνέβηκε πρός τόν Πατέρα, πού βρίσκεται στό ἀνώτατο νοητό μέρος καί ἔφθασε στούς κόλπους τοῦ Πατέρα Του ἀπ’ ὅπου καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐκπορεὐεται. Τοιουτοτρόπως, ὁ Χριστός καί κατά τήν ἀνθρωπίνῃ φύση Του, ἀναδείχθηκε κοινωνός τῆς θεϊκῆς Του ἀξίας.

Ἐν τούτοις φρονοῦμε καί παρακαλοῦμε ἀδελφοί, ἄς μήν περάσει ἀπό τό μυαλό κανενός πώς τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ἄμοιρο αὐτῆς τῆς θεϊκῆς ἀξίας, ἐπειδή ἀκούεις πώς ἐκπορεύεται ὑπαρξιακά, ἀπό μόνον τόν Πατέρα καί πέμπεται διά τοῦ Υἱοῦ στόν κόσμον.

Σαφῶς καί ἁπλῶς, δέν εἶναι μόνον ὅτι ἐκπέμπεται καί ἀποστέλλεται, ἀλλά ἀνήκει ὡς Θεός καί σέ ἐκεῖνα πού ἀποστέλλουν καί συναντοῦν ἀπό κοινοῦ (τρεῖς ὑποστάσεις). Αὐτό ἄλλωστε τό δείχνει μέ ἀπόλυτη σαφήνεια, αὐτός πού μιλάει μέ τά χείλη τοῦ προφήτη: «Ἐγώ μέ τά χέρια μου θεμελίωσα τή γῆ καί ἅπλωσα τόν οὐρανό καί τώρα ὁ Κύριος ἀπέστειλε ἐμένα καί τό Πνεῦμά του.»

Φρονοῦμε ἀδελφοί, ὅτι καί ἐμεῖς σήμερα τήν Ἁγία ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, εἴμαστε τό ἴδιο εὐτυχισμένοι, εἰρηνικοί καί χαρούμενοι μ’ αὐτούς πού ἀξιώθηκαν νά δοῦν μέ τά ἴδια τους τά αἰσθητά μάτια, τίς θεῖες πύρινες γλῶσσες. «Εὐτυχισμένοι εἶναι ὅσοι ἔχουν πιστεύσει ἄν καί δέν ἔχουν δεῖ».

Προφανῶς εὐτυχισμένοι εἴμαστε καί ὅλοι ἐμεῖς σήμερα πού μετέχουμε στήν ἀληθινή Λατρεία καί ἔχουμε τή θεία γνώση καί ἀληθινή σοφία ἀπό τά ἀκούσματα, τούς ὕμνους, τά ἀναγνώσματα καί βλέπουμε μέ τήν πίστη μας καθαρά. Ὁ Χριστός μας, πού εἶναι ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας μας ἀνέβηκε ἐκεῖ ἀπό ὅπου τό Πνεῦμα τό Ἅγιον κατέβηκε καί μένει καί εἶναι ἡ ψυχή τῆς Ἐκκλησίας. Ἀπό ποῦ ὁ Παράκλητος κατέβηκε σήμερα; Τό ἀποκαλύπτει ἐκεῖνος πού μιλάει μέ τά χείλη τοῦ Προφήτη Ἰωήλ: «Θά ἀφήσω νά ἁπλωθεῖ ἀπό τό Πνεῦμά μου πάνω σέ κάθε ἄνθρωπο». Καί πρός τόν Ὁποῖον λέει: «Θά ἀποστείλεις τό Πνεῦμά σου καί οἱ ἄνθρωποι θά οἰκοδομηθοῦν καί θά ἀνακαινίσεις τό πρόσωπο τῆς γῆς».

Αὐτή λοιπόν, ἁγία γερόντισσα, εἶναι ἡ Χάρις καί τό δῶρο τοῦ Θοῦ καί ὁ φωτισμός τοῦ θείου Πνεύματος, πού μέσα ἀπό τό Εὐαγγέλιο, τούς θεοφώτιστους ὕμνους, στή σημερινή ἑορτή, ἔρχεται νά φέρει στίς ψυχές καί στίς καρδιές μας· καθιστῶντας τόν νοῦν ἑνός ἑκάστου, καθέδρα τοῦ Βασιλέως Παρακλήτου, τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;;;;

Ὁ Κύριος σήμερα κατέστησε τούς Ἁγίους μαθητές καί Ἀποστόλους, πρότυπο φιλανθρωπίας καί θυσίας ὑπέρ τῆς ἀληθείας, ἀγάπης καί δικαιοσύνης. Ὑπηρέτες φωτός καί αἰωνίου ζωῆς πού ἀναγεννοῦν τούς πιστούς καί σβήνουν κάθε ἀσχημοσύνη καί εἰδωλολατρεία ἀπό τήν ζωή τῶν ἀνθρώπων.

Ὁ Παράκλητος, τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὑπάρχει παντοῦ στό σύμπαν καί πάνω ἀπό τό σύμπαν· συγκροτεῖ καί συγκρατεῖ, διέπει τά σύμπαντα.[ΟΙ ΑΚΤΙΣΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ] Φῶς πού φωτίζει δεικνύοντας νῦν καί ἀεί τήν ἀλήθεια, εἰρήνη καί χαρά πού παρηγορεῖ τίς καρδιές, ἁγιάζει τίς ψυχές· θησαυρός κάθε ὄμορφου καί ὡραίου καί εὐγενοῦς.

Λοιπόν, ἀδελφοί, ἄς ἀποφύγουμε τήν ὀργή καί κάθε βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· καί ἄς γίνουμε πρόθυμοι νά ἐπιτύχουμε μέ τήν εἰλικρινή μετάνοια, τήν ἀγαθότητα καί τήν συμπάθεια τοῦ Παρακλήτου.

Πατέρες, ἀδελφοί, παρακαλῶ· ἄς κρατηθοῦμε μακριά ἀπό ἔργα καί λόγια ἀσχημοσύνης πού ἀπεχθάνεται ὁ Θεός Παράκλητος. Ἔτσι καί τώρα καί πάντοτε, θά γιορτάζουμε καί θά πανηγυρίζουμε, μέ τρόπο πνευματικό καί θεάρεστο τήν ἐκπλήρωση καί ὁλοκλήρωση τῆς ἐλπίδας γιά τήν σωτηρία καί εὐτυχία, στούς κόλπους τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Στόν Τριαδικόν Θεόν, ἡ Βασιλεία καί τό Κράτος εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.
______________

1(Δευτερονόμιο 6,4)
2(Α’ Κορινθ.1,21)

 https://tasthyras.wordpress.com

 ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.

 Ἔπειτα θέλοντας νά μᾶς κάμει ἀκριβέστερη τή διδασκαλία του μέ παραδείγματα ἀπό τήν ἀνθρώπινη ζωή, πρόσθεσε.«Γιατί, ποιός ἄλλος ἀπό τούς ἀνθρώπους γνωρίζει τά ἰδιαίτερα τοῦ ἀνθρώπου, παρά μόνο τό πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου, πού εἶναι μέσα του; Ἔτσι καί τά ἰδιαίτερα τοῦ Θεοῦ κανένας ἄλλος δέ γνωρίζει, παρά μόνο τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ» (Α´ Κορ. 2, 11). Εἶδες τέλεια διδασκαλία; Ὅπως, λέγει, δέν εἶναι δυνατό νά γνωρίζει κανένας ἄλλος αὐτά πού εἶναι μέσα στή σκέψη ἑνός ἀνθρώπου, ἀλλά μόνος του ὁ καθένας γνωρίζει τά δικά του, ἔτσι καί τά ἰδιαίτερα τοῦ Θεοῦ κανένας δέ γνωρίζει, παρά μόνο τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Αὐτό εἶναι πολύ μεγάλο καί μέ τό παραπάνω ἀρκετό γιά νά ἀποδείξει τήν ἀξία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γιατί μᾶς ἔφερε ἕνα παράδειγμα καί μᾶς λέγει καθαρά ὅτι δέν εἶναι δυνατό νά μή γνωρίζει ποτέ κάποιος ἀπό τούς ἀνθρώπους αὐτά πού εἶναι μέσα στή σκέψη του. Ὅπως λοιπόν αὐτό δέν εἶναι δυνατό νά γίνει, ἔτσι μέ τόση ἀκρίβεια, λέγει, τό Ἅγιο Πνεῦμα γνωρίζει καί τά ἰδιαίτερα τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά δέν ξέρω πῶς οὔτε μέ τά λόγια του αὐτά ὁ μακάριος Παῦλος δέν πείθει ἐκείνους πού στρέφονται μόνοι τους ἐναντίον τῆς σωτηρίας τους καί κάνουν τόσο μεγάλο πόλεμο ἐναντίον τῆς ἀξίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί ὅσο μποροῦν τό ἀποξενώνουν αὐτό ἀπό τή θεϊκή του ἀξία καί τό κατεβάζουν στήν ἀσήμαντη θέση τῶν δημιουργημάτων. Ἀλλ᾿ ἄν καί αὐτοί συμπεριφέρονται ἐχθρικά καί εἶναι ἀντίθετοι στά λεγόμενα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, ἐμεῖς, ἀφοῦ δεχόμαστε τά θεῖα δόγματα σάν ἀποκάλυψη πού κατέβηκε ἀπό τόν οὐρανό, ἄς προσφέρουμε στόν Κύριο τή δοξολογία πού ἁρμόζει, δείχνοντας μαζί μέ τή σωστή πίστη καί τό ὅτι τηροῦμε ἀκριβῶς τήν ἀλήθεια. 

ΑΣ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙΣ ΑΣΤΟΧΕΣ ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΔΙΟΤΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ. ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΠΑΣΗΣ ΥΠΟΨΙΑΣ.

"Ἡ Ἁγία Πεντηκοστή – ὁ Παράκλητος, πού ἑορτάζουμε σήμερα, φανερώθηκε, ἦλθε στόν κόσμο γιά νά δώσει μαρτυρία ὑπέρ τῆς ἀληθείας, νά ἀνακαινίσει τό κατ’ εἰκόνα καί νά ἐπαναφέρει στό ἀρχέτυπο, τό πρωτόκτιστον κάλλος, τήν ἀρχέγονη καλλονή. Θέλησε καί ἦλθε νά σώσει ἐκείνους πού πιστεύουν στή μωρία τοῦ κηρύγματος2 καί νά ὁδηγηθεῖ ὁ κόσμος εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν· ὥστε νά πιστεύσει στόν Χριστόν καί νά ὁμολογήσει ὁ κόσμος, ὅτι ὁ Πατέρας εἶναι Ἀληθής. Ὁ Χριστός λοιπόν, μετά τήν Ἀνάληψή Του, ἀνέβηκε πρός τόν Πατέρα, πού βρίσκεται στό ἀνώτατο νοητό μέρος καί ἔφθασε στούς κόλπους τοῦ Πατέρα Του ἀπ’ ὅπου καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐκπορεὐεται. Τοιουτοτρόπως, ὁ Χριστός καί κατά τήν ἀνθρωπίνῃ φύση Του, ἀναδείχθηκε κοινωνός τῆς θεϊκῆς Του ἀξίας."

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ;  ΜΑΘΑΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΣΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ; ΠΩΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ; ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΙΟ Η ΑΙΔΙΟΣ ΤΡΙΑΔΑ; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΓΙΝΕ ΤΕΤΡΑΔΑ; ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΙΟΚΒΕ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ; ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΛΟΙΠΟΝ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ , ΙΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΗΛΑΤΗΘΕΙ Η ΠΟΛΗ!!!ΛΕΞΕΙΣ ΑΛΟΓΕΣ!!!

Κυριακή Στ’ Λουκά, Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά.

«…ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις…ὅς εἶχε δαιμόνια..». Ἕνας ἀπό τούς χειρότερους ἐχθρούς τῆς ψυχῆς μας καί ἐξαιρετικά χειρότερος ἀπό τούς ἄλλους, εἶναι ὁ ἀρχέκακος Σατανᾶς, πού ἔγινε μέ τήν ἀποστασία καί τήν πτώση, ἀγγελιοφόρος τῆς κακίας του πρός τούς ἀνθρώπους, μέ τήν πονηρή συμβουλή του.

Κατέστη ἐχθρός τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί τοῦ Χριστοῦ· κηρυγμένος ἀντίπαλος τῆς ἀληθείας, ἡ καθ’αὑτό κακία, ὁ νεκροποιός, καθ’ ὅσον ἐπεθύμησε ὑπερήφανα νά ἐξομοιωθεῖ μέ τόν Δημιουργό Του, ἀπό Τόν ὁποῖο ὅμως ἐγκαταλείφθηκε δίκαια, ὅσο αὐτός πρῶτος Τόν εἶχε ἐγκαταλείψει.

Συνεπῶς, ἁγία γερόντισσα, ἀλλοίμονο στόν ἄνθρωπο, ὅταν δέν δέχεται, σώματι καί ψυχῇ, τήν ἄκτιστον οὐράνιον Χάριν, πού ταμειοῦχος εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία. Σ’ αὐτήν τήν περίπτωση, τό σῶμα ἐξουσιάζεται ἀπό τά πονηρά πνεύματα πού κατοικοῦν μέσα, ὅπως ἀναγνώσαμε σήμερα καί ἡ ψυχή ὁδηγεῖται ἐκεῖ πού εἶναι οἱ δαιμονικές δυνάμεις.

Ἐν τούτοις, θεωροῦμε ἀδελφοί ὅτι ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν, μέ τήν πίστη στόν Χριστό, πού ἐνεργεῖται κυρίως μέ τήν ἀγάπη, φαίνεται, ὅτι ἐξουδετερώνει τό ἄσβεστο πῦρ πού ἔχει ἀναφθεῖ μόνο γιά τούς δαίμονες· αὐτοί ἔχουν ἀμετάβλητη τήν ἕξη τῆς κακίας καί προφανῶς αὐτό τό μῖσος στρέφεται ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, πού συνδέουν τή γνώμη τους ἀμετανόητα καί συμφωνοῦν ἐθελοντικά, ὥστε νά συμβιώνουν μέ τούς πονηρούς ἀγγέλους. Ἔτσι ἀκοῦμε σήμερα στήν ἐρώτηση: «Τί σοί ἐστιν ὄνομα; Ὁ δέ εἶπε· λεγεών·». Φοβερό καί νά τ’ ἀκούει κανείς!!!

Ἀλλ’ ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ μας, δόξα σοι ὁ Θεός, ἀποδεικνύεται καταλυτική καί καθιστᾶ ἔκπτωτο καί ἀνίσχυρο ὅλο τό πονηρό καί δαιμονικό αὐτό γένος. Ἔκπτωτο καί ἔσχατο, διότι ἐνῶ πρωτύτερα ἦταν πάνω ἀπό ἐμᾶς, ἀπομακρύνθηκε τόσο πολύ ἀπό αὐτό τό ἀξίωμα καί τόσο ὀλιγότερο ἀπό ἐμᾶς ἔγινε, ὥστε νά μήν ἐλπίζει καθόλου τήν ἐπιστροφή του στήν προτέρα ἰσάγγελη τάξη πού ἔχει ὑποσχεθεῖ σ’ ἐμᾶς ὁ Θεός. Δείχνει ἀκόμη ὅτι, τό δαιμονικό αὐτό γένος εἶναι ἀνίσχυρο ἐνώπιον τῶν πιστῶν ὀρθοδόξων, πού, διά τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ, κυλιέται καί καταπατεῖται στά πόδια μας, μή ἔχοντας καμμίαν ἐξουσίαν καί κακίαν, ἐναντίον ἡμῶν τῶν χριστιανῶν.

Πρίν τόν Χριστό, χωρίς Αὐτόν καί ἐκτός Αὐτοῦ, οἱ ἄνθρωποι πορεύονταν ἀνοχύρωτοι μέσα στήν ἁμαρτία καί τόν θάνατο, βασανιζόμενοι ἀπό τόν διάβολο. Ὁ Κύριος τόν ὀνόμασε «ὁ θεός τοῦ αἰῶνος τούτου»· ἐφ’ ὅσον ὁ κόσμος « ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται».1

Ἐν τούτοις, ἀδελφοί μου, ὅλα αὐτά ἕως τήν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο μας, ἕως τήν ἐμφάνιση καί τή θαυμαστή θεανθρώπινη οἰκονομία τῆς σωτηρίας, ἡ ὁποία ἔγκειται, στήν νίκη τοῦ Σωτῆρος Ἰησοῦ ἐπί τοῦ διαβόλου καί ἐπί τῆς ὑπερδυνάμεώς του, τόν θάνατο.

Ἀρκεῖ, ἁγία γερόντισσα, ἡ νοερή καί λογική φύση τῆς ψυχῆς, ἐπειδή, μόνο αὐτή ἔχει νοῦ καί λόγο καί πνεῦμα ζωοποιό, αὐτή μόνο καί ἔχει δημιουργηθεῖ κατ’ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, νά πάψει νά πορεύεται μέσα στήν ἁμαρτία καί τόν θάνατο. Ἡ πίστις, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ ἐν σαρκί ἐρχόμενος στόν κόσμο, ἀναδεικνύει τό πλάσμα τοῦ Θεοῦ, ἱματισμένο καί μέ σωφροσύνη, διηγούμενο ὅσα εὐεργετικά ἐποίησε καί ποιεῖ ὁ Ἰησοῦς, ἀναδεικνύοντας, ἡ Χάρις, τόν καθένα, κήρυκα καί Εὐαγγελιστή τῆς ἀληθείας καί τῆς δικαιοσύνης τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ.

Ἀδελφοί μου, ἄς ἀποφύγουμε τό λοιπόν, τήν ἐναντίωση πρός τόν Θεόν καί Πλάστη, πράττοντας μέ τήν δική μας βούληση, τήν ἀμαρτία. Ἐπίσης, ἀλλοίμονον, οὔτε νά συνευδοκοῦμε ἤ νά συμπορευόμαστε μέ τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ. Τό τέλος ἐγγύς· ὁ Κύριος εἶπε: «Οἱ ἄνθρωποι στούς ἐσχάτους καιρούς, θά ὁμοιάζουν μ’ ἐκείνους πρίν τόν κατακλυσμό τοῦ Νῶε καί μ’ αὐτούς πρίν τήν καῦσι τῶν πόλεων στά Σόδομα».

Προφανῶς λοιπόν χρειάζεται νά ἀποφεύγουμε τήν, πρός τά χειρότερα, σχέση καί τήν πτώση σ’ αὐτά, ἀπ’ ὅπου προξενεῖται αἰσχύνη καί ἀτιμία στήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀποξενώνοντας καί ἐξορίζοντας τό πλάσμα ἀπό τόν πλάστη καί Δημιουργό, Ἰησοῦ , τόν Σωτῆρα.

Ὁ Χριστός εἶναι ἡ ὄντως μακαρία καί ἀληθινή Ζωή. Τό Φῶς τοῦ κόσμου· ἡ ἀνάπαυση καί ἡ χαρά. Παρακαλῶ ἀδελφοί μου· ἄς μείνουμε ἑνωμένοι στήν Ἁγίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησία, «σύν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις», μέ τήν κοινωνία τοῦ Πνεύματος καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατρός καί τήν Χάριν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, σέ ὑπερηνωμένη κοινωνία.

Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετά φόβου· «ἄνθρωποι πονηροί καί γόητες, προκόψουσιν ἐπί τό χεῖρον, πλανῶντες καί πλανώμενοι», κατά τόν Ἅγιον Ἀπόστολο Παῦλο. Ὅπως ἐπίσης καί ὁ ἴδιος Ἀπόστολος, εἶπε: «Ζῶ γάρ οὐκέτι ἑμαυτῷ, ζῆ δέ ἐν ἐμοί, Χριστός».

Σ’ Αὐτόν ἡ Δόξα, ἡ Τιμή, ἡ Βασιλεία εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.

1(A’ Ἰωάν. 5, 19)

Κυριακή Στ’ Λουκά, Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά. | ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ (wordpress.com)

π. Δημητρίου Μπόκου

  Ὁ Χριστὸς διέσχισε τὴ θάλασσα τῆς Γαλιλαίας καὶ ἦλθε στὴν περιοχὴ τῶν Γαδαρηνῶν (ἢ Γεργεσηνῶν ἢ Γερασηνῶν), ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Καπερναούμ. Ἐκεῖ συνάντησε καὶ θεράπευσε ἕνα δαιμονισμένο ἄνθρωπο, ποὺ βρισκόταν σὲ ἄθλια κατάσταση λόγῳ τῆς κατοχῆς του ἀπὸ πλῆθος πονηρῶν πνευμάτων. Ὁ ταλαίπωρος ἐκεῖνος δὲν ἔμενε σὲ σπίτι, ἀλλὰ στὰ μνήματα. Τὸν ἔδεναν μὲ ἁλυσίδες, ἀλλὰ ἔσπαγε μὲ ὑπερφυσικὴ δύναμη τὰ σιδερένια δεσμά. Κάτω ἀπὸ τὴ δαιμονικὴ ἐπήρεια πετοῦσε τὰ ροῦχα του καὶ περιπλανιόταν στὴν ἔρημο γυμνὸς (Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ).

  Στὴν ἐποχή μας τέτοιες διηγήσεις προκαλοῦν συνήθως θυμηδία. Τὸ σπουδαγμένο καὶ προοδευμένο πνεῦμα μας ἀπορρίπτει κάθε ἀναφορὰ σὲ πνεύματα, σὲ δαίμονες, στὸν διάβολο. Ἀλλὰ καὶ σὲ καλὰ πνεύματα, σὲ ἀγγέλους, στὸν Θεό. Καθετὶ ὑπερφυσικὸ τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ. Ὁ ἄνθρωπος θέτει τὰ πάντα ὑπὸ τὴν κρίση τῆς θεοποιημένης πλέον λογικῆς του. Ὅ,τι δὲν μπορεῖ νὰ ἐξηγηθεῖ λογικά, μπαίνει στὸ περιθώριο. Ἡ λογική μας, θαυμάσιο δῶρο τοῦ Θεοῦ, ἀντὶ νὰ μετριοφρονεῖ μπρὸς στὰ πολλὰ ἀνεξερεύνητα ἀκόμα μυστήρια τοῦ φυσικοῦ κόσμου, κάνει τὸ λάθος νὰ νομίζει ὅτι τὸ βεληνεκές της μπορεῖ νὰ ἐκταθεῖ ἀκόμα καὶ στὸν χῶρο τοῦ ὑπερφυσικοῦ.

Προσκυνητής: Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά-Η ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ (proskynitis.blogspot.com)

Η "ΑΝΗΣΥΧΙΑ" ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ...

" Βρέθηκα στό Ἃγιο Ὄρος μέ ἀποστολή νά μεταφέρω τίς ἀνησυχίες πολλῶν πατέρων, ἱερέων, διακόνων, μοναχῶν καί λαϊκῶν θεολόγων σέ ὃ,τι ἀφορᾶ τόν θανάσιμο κίνδυνο γιά τήν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, ἐξαιτίας τῆς ‹‹Κάρτας τοῦ Πολίτη›› καί τήν ὑποχρεωτική χρήση αὐτῆς στή ζωή τῶν πολιτῶν πού μέ ἀπειλές οἱ κρατοῦντες προσπαθοῦν νά ἐπιβάλουν δικτατορικά στό λαό μας. 

Ἀφοῦ ἄκουσα τήν ἀπάντησή τους μέ προσοχή, ἀντήλλαξα σκέψεις ὠφέλιμες μέ πολλούς Αγιορεῖτες πατέρες, ἡγουμένους καί μή. Κατενόησα δέ, ὃτι πολλοί ἐξ αὐτῶν ἀνησυχοῦσαν σφόδρα καί ἀνησυχοῦν ἓως τῆς σήμερον. Ἀπόδειξις ἡ γνωστή ἐγκύκλιος πού ἐξέδωσε ἡ διπλή σύναξις τοῦ Ἁγίου Ὄρους πρός τό Ὀρθόδοξο πλήρωμα.

Μετά ἀπό λίγες ἡμέρες, ἐνῶ ἡ ζέστη ἦταν ἀνυπόφορη ἀποφάσισα νά ἐπιστρέψω στή βάση μου, ἒχοντας ἀποκομίσει ἃγια ἐν πολλοῖς συμπεράσματα, τά ὁποῖα ἀνεκοίνωσα καί σέ ἄλλους πατέρες.

Περιμένοντας νά ἔλθει ἡ ὣρα πού τό λεωφορεῖο τῆς γραμμῆς θά μᾶς μετέφερε ἀπό τίς Καρυές στή Δάφνη, μέ πλησίασε ἓνας σεβάσμιος γέροντας, ἂγνωστος σέ μένα, στάθηκε καί μέ ρώτησε: «Πάτερ, εἶστε πνευματικός;».

Ντράπηκα νά τοῦ ἀπαντήσω καταφατικά. Τότε ἐκεῖνος μέ ξαναρωτάει, κοιτώντας με διαπεραστικά στά μάτια, δίνοντάς μου νά καταλάβω ὃτι αὐτή τήν ὣρα δέν χρειάζονται ἀρρωστημένες ταπεινολογίες. 

Τοῦ ἀπήντησα, τότε, ὃτι μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἡ Ἐκκλησία μοῦ εἶχε δώσει τήν εἰδική εὐλογία καί ἂδεια νά εἶμαι ἐξομολόγος. Εὐθύς ἀμέσως μοῦ εἶπε ἐπί λέξη:

«Πάτερ, πρίν λίγες ἡμέρες εἶδα ἓνα φοβερό ὃραμα, τό ὁποῖο δέν μπορῶ νά κρατήσω ἐπάνω μου. Νοιώθω τήν ἀνάγκη νά τό ἀποκαλύψω σέ πνευματικό τῆς Ἐκκλησίας μας, μέ τήν παράκληση ἐκεῖνος νά τό χειριστεῖ ὃπως τόν φωτίσει ὁ Θεός». 

«Μιλῆστε, πάτερ», τοῦ ἀπήντησα.

«Εἶδα, μοῦ εἶπε, μεγάλη κινητικότητα στίς Οὐράνιες δυνάμεις Ἁγίων καί Ἀγγέλων, καί ἒνοιωσα ὃτι κάποιος μεγάλος κίνδυνος ἒρχεται στό ἐγγύς μέλλον νά ἀπειλήσει τήν πατρίδα μας καί ὃλους ἐμᾶς, καί ὃτι αὐτή ἡ κινητικότητα στίς Οὐράνιες δυνάμεις μοῦ φάνηκε ὡς μιά προετοιμασία γιά ἂμεση βοήθεια στήν πατρίδα μας καί τόν λαό μας ἀπό τούς Ἁγίους μας».

Πρίν προλάβω νά συνέλθω ἀπό τήν ἒκπληξη, μέ χαιρέτησε, καί μέ τό ἁγιορείτικο «εὐλογεῖτε» ἀθόρυβα ἀπομακρύνθηκε. Ἒκτοτε δέν τόν ξαναεῖδα, οὔτε προσπάθησα νά μάθω ποιός ἦταν.

Ἦλθε ἡ ὣρα τῆς ἀναχωρήσεως. Ἂνοιξαν οἱ πόρτες τοῦ λεωφορείου. Ἀνέβηκα καί κάθισα μέ προορισμό τήν Δάφνη, Οὐρανούπολη, Θεσσαλονίκη, Ἀθήνα. 

Τό γεγονός αὐτό ἐρχόταν περιοδικά, στό νοῦ μου. 

Ἐν τούτοις δέν τοῦ ἒδωσα ἀπόλυτη προτεραιότητα στήν ποιμαντική μου διακονία. (Φοβήθηκα κατ᾿ ἀρχήν, ἐπειδή σύμφωνα μέ τούς πατέρες ὑπάρχει καί ἡ πλάνη).

Kατανοώντας τό ἀδιέξοδο στό ὁποῖο ὁδηγούμεθα καί τόν ἂμεσο κίνδυνο πού διατρέχουμε νά βρεθοῦμε ὃλοι στόν ἀλληλοσπαραγμό ἤ στό χάος, θυμήθηκα ἒντονα τά λόγια τοῦ γέροντα τότε στίς Καρυές καί σκέφθηκα νά δημοσιεύσω τά λεγόμενά του σέ μένα, ὣστε, εἰ δυνατόν, νά γίνουν γνωστά στό πανελλήνιο. 

Προσευχόμενος ταυτόχρονα, μέ θερμή παράκληση στόν Κύριο καί Βασιλέα Ἰησοῦ Χριστό νά βοηθήσει τήν πατρίδα μας καί τόν λαό μας καί νά στρέψει σέ ἀληθινή μετάνοια τίς καρδιές ὃλων μας ὣστε νά ἀντιληφθοῦμε, ἂρχοντες καί ἀρχόμενοι, τήν ἐπερχόμενη δαιμονική μπόρα πού φανερά πλέον πλησιάζει..."

(  του Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά )      

               http://www.kivotoshelp.gr/Pages/kosmosNea.htm#OYRANOS

orthodoxathemata

Τό είδαμε ΕΔΩ

Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ... ΑΓΓΕΛΩΝ (διαβᾶστε το)

Ἀκούσαμε τό συγκεκριμένο κείμενο ἀπό τόν Λυκοῦργο Μαρκούδη στό ῥαδιόφωνο τῆς πειραϊκῆς ἐκκλησίας καί μᾶς συνετάραξε... τό μοιραζόμαστε μαζί σας.

Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά
Εὐρέθην στό Ἃγιον Ὄρος μέ ἀποστολή νά μεταφέρω τίς ἀνησυχίες πολλῶν πατέρων, ἱερέων, διακόνων, μοναχῶν καί λαϊκῶν θεολόγων σέ ὃ,τι ἀφορᾶ τόν θανάσιμο κίνδυνο γιά τήν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, ἐξαιτίας τῆς ‹‹Κάρτας τοῦ Πολίτη›› καί τήν ὑποχρεωτική χρήση αὐτῆς στή ζωή τῶν πολιτῶν πού μέ ἀπειλές οἱ κρατοῦντες προσπαθοῦν νά ἐπιβάλουν δικτατορικά στό λαό μας. Ἀφοῦ ἄκουσα τήν ἀπάντησή τους μέ προσοχή, ἀντήλλαξα σκέψεις ὠφέλιμες μέ πολλούς ἁγιορεῖτες πατέρες, ἡγουμένους καί μή. Κατενόησα δέ, ὃτι πολλοί ἐξ αὐτῶν ἀνησυχοῦσαν σφόδρα καί ἀνησυχοῦν ἓως τῆς σήμερον. Ἀπόδειξις ἡ γνωστή ἐγκύκλιος πού ἐξέδωσε ἡ διπλή σύναξις τοῦ Ἁγίου Ὄρους πρός τό Ὀρθόδοξο πλήρωμα.[1]
Μετά ἀπό λίγες ἡμέρες....
ἐνῶ ἡ ζέστη ἦταν ἀνυπόφορη (ἀρχές Αὐγούστου 2010) ἀποφάσισα νά ἐπιστρέψω στή βάση μου, ἒχοντας ἀποκομίσει ἃγια ἐν πολλοῖς συμπεράσματα, τά ὁποῖα ἀνεκοίνωσα σέ ἄλλους πατέρες.
Περιμένοντας νά ἔλθει ἡ ὣρα πού τό λεωφορεῖο τῆς γραμμῆς θά μᾶς μετέφερε ἀπό τίς Καρυές στή Δάφνη, μέ πλησίασε ἓνας σεβάσμιος γέροντας, ἂγνωστος σέ μένα, στάθηκε καί μέ ρώτησε: «Πάτερ, εἶστε πνευματικός;». Ντράπηκα νά τοῦ ἀπαντήσω καταφατικά. Τότε ἐκεῖνος μέ ξαναρωτάει, κοιτώντας με διαπεραστικά στά μάτια, δίνοντάς μου νά καταλάβω ὃτι αὐτή τήν ὣρα δέν χρειάζονται ἀρρωστημένες ταπεινολογίες. Τοῦ ἀπήντησα, τότε, ὃτι μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἡ Ἐκκλησία μοῦ εἶχε δώσει τήν εἰδική εὐλογία καί ἂδεια νά εἶμαι ἐξομολόγος. Εὐθύς ἀμέσως μοῦ εἶπε ἐπί λέξη: «Πάτερ, πρίν λίγες ἡμέρες εἶδα ἓνα φοβερό ὃραμα, τό ὁποῖο δέν μπορῶ νά κρατήσω ἐπάνω μου. Νοιώθω τήν ἀνάγκη νά τό ἀποκαλύψω σέ πνευματικό τῆς Ἐκκλησίας μας, μέ τήν παράκληση ἐκεῖνος νά τό χειριστεῖ ὃπως τόν φωτίσει ὁ Θεός». «Μιλῆστε, πάτερ», τοῦ ἀπήντησα. «Εἶδα, μοῦ εἶπε, μεγάλη κινητικότητα στίς οὐράνιες δυνάμεις Ἁγίων καί Ἀγγέλων, καί ἒνοιωσα ὃτι κάποιος μεγάλος κίνδυνος ἒρχεται στό ἐγγύς μέλλον νά ἀπειλήσει τήν πατρίδα μας καί ὃλους ἐμᾶς καί ὃτι αὐτή ἡ κινητικότητα στίς οὐράνιες δυνάμεις μοῦ φάνηκε ὡς μιά προετοιμασία γιά ἂμεση βοήθεια στήν πατρίδα μας καί τόν λαό μας ἀπό τούς Ἁγίους μας». Πρίν προλάβω νά συνέλθω ἀπό τήν ἒκπληξη, μέ χαιρέτησε, καί μέ τό ἁγιορείτικο «εὐλογεῖτε» ἀθόρυβα ἀπομακρύνθηκε. Ἒκτοτε δέν τόν ξαναεῖδα, οὔτε προσπάθησα νά μάθω ποιός ἦταν.
Ἦλθε ἡ ὣρα τῆς ἀναχωρήσεως. Ἂνοιξαν οἱ πόρτες τοῦ λεωφορείου. Ἀνέβηκα καί κάθισα μέ προορισμό τήν Δάφνη, Οὐρανούπολη, Θεσσαλονίκη, Ἀθήνα. Τό γεγονός αὐτό ἐρχόταν περιοδικά, στό νοῦ μου. Ἐν τούτοις δέν τοῦ ἒδωσα ἀπόλυτη προτεραιότητα στήν ποιμαντική μου διακονία. (Φοβήθηκα κατ᾿ ἀρχήν, ἐπειδή σύμφωνα μέ τούς πατέρες ὑπάρχει καί ἡ πλάνη).
Ὃμως προχθές, Δευτέρα 7 Μαΐου, μετά τίς βουλευτικές ἐκλογές πού ἒγιναν στή χώρα μας καί κατανοώντας τό ἀδιέξοδο στό ὁποῖο ὁδηγούμεθα καί τόν ἂμεσο κίνδυνο πού διατρέχουμε νά βρεθοῦμε ὃλοι στόν ἀλληλοσπαραγμό ἤ στό χάος, θυμήθηκα ἒντονα τά λόγια τοῦ γέροντα τότε στίς Καρυές καί σκέφθηκα νά δημοσιεύσω τά λεγόμενά του σέ μένα, ὣστε, εἰ δυνατόν, νά γίνουν γνωστά στό πανελλήνιο. Προσευχόμενος ταυτόχρονα, μέ θερμή παράκληση στόν Κύριο καί Βασιλέα Ἰησοῦ Χριστό νά βοηθήσει τήν πατρίδα μας καί τόν λαό μας καί νά στρέψει σέ ἀληθινή μετάνοια τίς καρδιές ὃλων μας ὣστε νά ἀντιληφθοῦμε, ἂρχοντες καί ἀρχόμενοι, τήν ἐπερχόμενη δαιμονική μπόρα πού φανερά πλέον πλησιάζει.[2]

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ὃταν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι, οἱ Σαδδουκαῖοι καί οἱ Ἡρωδιανοί, σατανοκίνητοι ὄντες, ἀποφάσισαν νά ἐξοντώσουν τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ, τόν Θεάνθρωπο Μεσσία Ἰησοῦ, ἐπειδή ἡ διαβολική τους ὑπερηφάνεια δέν τούς ἂφηνε περιθώρια νά κατανοήσουν τό Εὐαγγέλιον τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, τότε ἀκριβῶς ὁ Κύριος, ἀπεκάλυψε στίς γυναῖκες ἐκεῖνες πού ἒκλαιγαν, ὃταν ματωμένος περνοῦσε σηκώνοντας τόν Τίμιο Σταυρό Του ἀπό μπροστά τους, τά ἐπερχόμενα δεινά πού θά βίωναν οἱ ἴδιες, τά παιδιά τους καί ἡ πόλις τῆς Ἱερουσαλήμ [3]πολύ σύντομα. Ὃπως ἐπίσης, καί σέ ἂλλη στιγμή ἐνώπιον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων προεφήτευσε τήν καταστροφή τοῦ Ναοῦ καί τήν ἰσοπέδωση τῆς πόλης [4].Αὐτά συνέβησαν ἀκριβῶς ἐπί Τίτου τό 67 μ.Χ. ὃπως ἡ ἱστορία ἒχει καταγράψει.
Ὃμως,τῷ καιρῷ ἐκείνῳ πάλι, σέ ἀντίθεση μέ τήν στάση του πρός τούς Ἑβραίους,παρήγγειλε νά βρίσκονται σέ ἐγρήγορση ἐκεῖνοι πού Τόν πίστεψαν, Τόν δέχτηκαν καί Τόν ἀγάπησαν, δηλαδή τούς Ὀρθοδόξους,ἕτοιμοι, ἐν παντί καιρῷ δεόμενοι, ὣστε ὃταν θά ἒβλεπαν τά στρατεύματα νά κυκλώνουν τήν Ἱερουσαλήμ, νά ἀπομακρυνθοῦν ἐγκαίρως καί νά κρυφτοῦν στίς σπηλιές καί στούς γύρω λόφους, δίνοντάς τους τήν ὑπόσχεση ὃτι Ἐκεῖνος θά μεριμνοῦσε καί θά τούς ἒσωζε ἀπό τήν φοβερή αὐτή δοκιμασία. Καί πράγματι ἒτσι ἒγινε. Αὐτό πού συνέβη εἶναι ὄντως ἐκπληκτικό. Οἱ Ὀρθόδοξοι, κλῆρος καί λαός,πού πίστευσαν τόν λόγο τοῦ Μεσσίου, ἀτενίζοντες τά στρατεύματα τοῦ Τίτου,ἒφυγαν ἒξω τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ καί σώθηκαν. Οἱ ἐχθροί Του δέ, πού Τόν ἀρνήθηκαν, βλέποντας τά στρατεύματα νά κυκλώνουν τήν πόλιν, παρέμειναν μέσα σέ αὐτήν καί στό Ναό, ἐλπίζοντες ὃτι θά σωθοῦν. Καί ὃπως ἀναφερθήκαμε πιό πάνω, τό ἀποτέλεσμα πού ἦταν τραγικό καί φοβερό, τό ἒχει ἤδη καταγράψει ἡ Ἱστορία. Πράγματι, δέν ἒμεινε λίθος ἐπί λίθου καί ὃλοι ὃσοι δέν Τόν πίστεψαν πέρασαν ἀπό στόματι μαχαίρας. Ὁ δέ Ναός καταστράφηκε καί παραμένει ἒτσι ἓως τῆς σήμερον.
Τηρουμένων λοιπόν τῶν ἀναλογιῶν, ἀγαπητοί μου Ὀρθόδοξοι ἀδελφοί, κλῆρε καί λαέ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ,ἀναρωτιέμαι μήπως τώρα εἶναι ἐπί θύραις ἡ ὣρα τῆς προφητείας τοῦ πατρός Παϊσίου γιά τήν μπόρα τήν δαιμονική.
Ὃσοι ἒχουν νοῦν Χριστοῦ καί εἶναι ἀκόλουθοι τῶν Ἁγίων, ἀντιλαμβάνονται ἀκριβῶς ὃτι αὐτά πού συμβαίνουν σήμερα δέν εἶναι ἁπλῶς θέατρον τοῦ παραλόγου, ὃπως μᾶς τσαμπουνίζουν ὃλοι στά μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης• ἀλλά τουναντίον, ἄνθρωποι πού ἀρνήθηκαν καί ἀρνοῦνται στήν πράξη τόν Χριστόν καί τήν διδασκαλίαν Του, κατήντησαν κατοικητήρια πολλῶν δαιμόνων,οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο κανοναρχοῦν τήν δική τους ζωή ἓως τῆς τελικῆς ἐξοντώσεώς τους, ἐπειδή οἱ δαίμονες δέν ἒχουν ἀγάπη, ἀλλά ἀλλοίμονον, παρασύρουν καί ὃσους τούς ἐμπιστεύονται ἤ θά τούς ἐμπιστευθοῦν τήν ζωή τους τίς ἑπόμενες ἡμέρες!
Καί γεννᾶται αἲφνης τό ἐρώτημα: «Τί μέλλει γενέσθαι; Τί ὀφείλουμε νά πράξουμε;»Εἶναι πολύ ἁπλό καί εὒκολο ἀδελφοί μου.
Ἂς μετανοήσουμε εἰλικρινά ὃλοι οἱ Ἓλληνες κι᾿ ἂς κλάψουμε. Καί ἐφ᾿ ὅσον ἐπιστρέψουμε στόν ἀληθινό Ποιμένα καί Ἐπίσκοπο τῶν ψυχῶν μας, τόν Ἰησοῦ Χριστό, τόν Βασιλέα τῶν βασιλευόντων καί Κύριο τῶν κυριευόντων, ἂς Τοῦ ζητήσουμε μέ καρδιακή προσευχή ταπεινά νά βοηθήσει τό ποίμνιό Του, τήν Ἐκκλησία Του, τήν πατρίδα μας, τόν κόσμο ὃλο, πού κεῖται στήν ἀπόλυτη ἀποστασία καί διαφθορά, ὣστε, εἰ δυνατόν, καί οἱ Εὐρωπαῖοι καί ὁλόκληρος ὁ κόσμος, νά βαπτισθοῦν ὀρθοδόξως καί νά ἀπομακρυνθοῦν ἀπό τήν πλάνη πού τούς δέρνει καί τούς καθιστᾶ σκληρόκαρδους καί ἀπάνθρωπους.
Μέ ἒκπληξη ἀκούσαμε, αὐτές τίς ἡμέρες, τί ζήτησε ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ἀπό τήν Σλοβακία γιά νά γίνει μέλος της. Νά ἀρνηθοῦν, τούς εἶπαν, οἱ Σλοβάκοι τό ἐθιμικό τους δίκαιο καί νά νομοθετοῦν στό ἑξῆς σύμφωνα μέ τό Εὐρωπαϊκό Δίκαιο, μέ πρῶτο τόν νόμον γιά τήν νομιμοποίηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ὃπως ἐπίσης καί τήν σιωπηλή ἀνοχή τους στά ἐγκλήματα τῆς παιδεραστίας, καθώς καί σέ κάθε σηπώδη καί βορβορώδη ἀνηθικότητα πού μαζί μέ τήν ἐκμετάλλευση τοῦ ἑνός πρός τόν ἂλλον πρυτανεύουν στήν Εὐρωπαϊκή κουλτούρα. Ἐσχάτως, σύμφωνα μέ τά ΜΜΕ, σέ ὃ,τι ἀφορᾶ τόν κυνεδισμό, ἀπέκτησαν συνήγορο, τόν Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ, Ὀμπάμα. Τί νά πεῖ κανείς!!! Ἴσως ὁ πόνος καί τά δάκρυα θά δώσουν τή λύση παγκοσμίως.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ζῶντος, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς καί τήν πατρίδα μας ἀπό τά ἐπερχόμενα δεινά πού καθαρά φαίνονται στόν ὁρίζοντα τῆς ἀνθρωπότητας καί τάχιστα ΚΑΤΑΦΘΑΝΟΥΝ. Ἀμήν.
[1].ΚΑΡΥΑΙ ΤΗ 22.4/5.5.2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ
«ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ»
Ἐξ ἀφορμῆς τῆς προσφάτου καταθέσεως στὴν Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων τοῦ νομοσχεδίου «Γιὰ τὴν Ἠλεκτρονικὴ Διακυβέρνηση» καὶ τὴν ἀπορρέουσα ἐκ τούτου μελ­λον­τική ἔκδοσι τῆς «Κάρτας τοῦ Πολίτη», ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπισημάνη τὰ ἀκόλουθα:Ἡ «Κάρτα τοῦ Πολίτη» ταυτοποιεῖ τὴν προσωπικότητα τοῦ πολίτη καὶ τὸν μετατρέπει σὲ ἕναν ἀριθμὸ τοῦ συστήματος τῆς ἠλεκτρο­νικῆς διακυβερνήσεως.Ὅλοι οἱ πολίτες ἐντάσσονται πλέον σὲ ἕνα ἠλεκτρονικὸ σύστημα, τὸ ὁποῖο ἐλέγχει καὶ ἐπεξερ­γάζεται τὰ στοιχεῖα τῆς προσωπικῆς τους ζωῆς(οἰκονομικὴ δραστηριότης, θέματα ὑγείας, ἐργασίας, κοινωνικῆς συμπεριφορᾶς κ.λπ.), καταργώντας οὐσιαστικὰ τὶς προσωπικές τους ἐλευθερίες.Ἐπειδὴ τὸ σύστημα αὐτὸ ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ μετεξελίσσεται εὔκολα θεωροῦμε ὅτι εἶναι ὁρατὸς ὁ κίνδυνος γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς νὰ παραβιάζεται ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς τους συνειδήσεως, στερώντας τους τὴν δυνατότητα νὰ ὁμολογοῦν ἐλεύθερα τὴν πίστι τους καὶ νὰ κηρύσσουν τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ.Ἐπειδὴ μάλιστα ἡ ἐξουσία χρήσεως τοῦ συστήματος αὐτοῦ παραδίδεται σὲ φορεῖς ἀκαθόριστους ὡς πρὸς τὸν δη­μόσιο ἤ ἰδιωτικό τους χαρακτήρα καὶ τοὺς δίδεται ἡ εὐχέρεια νὰ προσθαφαιροῦν στὴν Κάρτα δεδομένα, ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενο ἀκόμη καὶ τῆς ἀνεπίγνωστης ἐκ μέρους τῶν πιστῶν χρήσεως ἀντιχριστιανικῶν συμβόλων. Γιὰ ὅλους τούς παραπάνω λόγους ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἐκφράζει τὴν ἔντονη ἀνησυχία της καὶ ὑποβάλλει θερμὴ παράκλησι πρὸς τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνησι νὰ μὴ προχωρήση στὴν ἔκδοσι τῆς ἠλεκτρονικῆς «Κάρτας τοῦ Πολίτη», συνιστᾶ δὲ στοὺς χριστιανοὺς νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ συμβατικὰ μέσα ταυτοποιήσεώς τους.Ἡ ὑποχρεωτικὴ ἐπιβολὴ τοιούτου εἴδους Κάρτας μας εὑρίσκει ἀντιθέτους.Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ δὲν λησμονοῦμε ὅτι«μείζων ὁ ἐν ὑμῖν ἤ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ», καὶ ὅτι ὁ Χριστὸς «νενίκηκε τὸν κόσμον»•τοῦτο ὅμως δὲν συνεπάγεται καὶ τὴν συμφωνία μας σὲ ὑποχρεωτικὲς καὶ ἀνελεύθερες πρακτικές.Εὐχόμεθα ὁλοψύχως ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἡ Προστάτις καὶ Ἔφορος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, νὰ δίδη στὸν εὐλαβῆ λαὸ τῆς πατρίδος μας τὴν δύναμι νὰ ἀνταπεξέρχεται σὲ ὅλες τὶς δυσκολίες τοῦ βίου, μάλιστα μέσα στὴ δυσχερῆ αὐτὴ συγκυρία ποὺ διερχόμεθα.Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συνάξει Ἀντιπρόσωποι καὶ Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω.


[2]ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου: «Μετά τήν μπόρα τήν δαιμονική θά λάμψει ἡ λιακάδα ἡ Θεϊκή».
[3]Κατά Λουκάν,κεφ.κγ’, 27-31
[4]Κατά Λουκάν, κεφ.κα’, 5-6
Κατά Λουκάν, κεφ.κα’, 20-24
http://opougis.blogspot.com


Πηγή : Ρωμαίικο Οδοιπορικό