Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

ΠΡΟΣ ΑΚΙΝΔΥΝΟΝ - ΛΟΓΟΣ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΟΣ ΤΡΙΤΟΣ (6)

ΠΡΟΣ ΑΚΙΝΔΥΝΟΝ ΛΟΓΟΣ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΟΣ ΤΡΙΤΟΣ

ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΙΩΣ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ


Συνέχεια από: Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
Φανέρωση  σε επίτομη (σύνοψη) του μυστηρίου κατά το δυνατόν, πώς ένας μεν ο Χριστός, πολλοί δε οι χριστοειδείς· και πώς αυτοί μεν άλλοτε καλούνται καινή κτίσις, άλλοτε δε άναρχοι και αΐδιοι· και ότι γενώμεθα κατά τη χάριν αύτη αλλά δεν κτιζόμαστε.

13. Αυτός λοιπόν, που έγινε εντελώς βέβηλος κι’ εξέπεσε της χάριτος του Θεού, ας τοποθετήσει θύρες στ’ αυτιά του. Ας ακούσουν όμως τη συναυλία των άγιων οι θιασώτες της άνωθεν διδομένης αΐδιας κινήσεως και ενεργείας και οι δια πίστεως εραστές της επιπνοίας (επιφοίτησης, φώτισης) του θείου Πνεύματος, που δεν είναι χωρίς ελπίδα της ουράνιας μεγαλοδωρεάς. Ο μεν Υιός του Θεού είναι ένας μετά του προσλήμματος· διότι είναι ενωμένος καθ’ υπόστασιν με την εξ ανθρώπων απαρχή, γι’ αυτό και λαμβάνει τα από εκεί ονόματα και συγχρόνως χαρίζει σ’ εκείνη τα δικά του. Δεν είπα όμως ένας με τον καθένα από τούς χαριτωμένους, όπως είναι ένας με το πρόσλημμα, διότι δεν έχει ενωθεί καθ’ υπόστασιν με τον καθένα από αυτούς, αλλά κατά ενέργεια και χάριν. Γι’ αυτό ένας είναι ο Χριστός εξ αιτίας της μιας κι εντελώς αμέριστης υποστάσεως του Λόγου του Θεού. «Διότι αυτή είναι χρίσις της ανθρωπότητος, που δεν αγιάζει με ενέργεια όπως στους άλλους χριστούς, αλλά με την παρουσία όλου του Χρίοντος». Διότι όλα μεν τα προσόντα του Πατρός ήσαν πάντοτε στον Λόγο, όλα δε τα προσόντα στον Λόγο τα παρέλαβε η προσληφθείσα σάρξ, γι’ αυτό ο Κύριος λέγεται ότι κατά το ανθρώπινον επήρε όσα είχε. «Ένας λοιπόν Χριστός, αλλά όχι ένας χριστοειδής». «Διότι», λέγει, «με το νεύμα του Θεού κινούνταν και ο Μωυσής και ο Δαβίδ και όσοι έγιναν χωρητικοί της θείας ενεργείας με την απόθεση των σαρκικών ιδιωμάτων» και «είναι ζωντανές εικόνες του Χριστού και μάλλον ταυτόν με αυτόν κατά τη χάριν παρά αφομοίωμα».

14. Πολλοί λοιπόν είναι αυτοί και όχι μόνο πολλοί, αλλά και διαφορετικοί μεταξύ τους κατά το ποσό της μεθέξεως, αμερίστως μεριζόμενης της θεουργού ταύτης ενέργειας και χάριτος. Διότι, κατά τον Αρεοπαγίτη θεοφάντορα Διονύσιο, «το θεοπρεπές κάλλος είναι μεν αμιγές γενικώς (εντελώς καθαρό) από κάθε ανομοιότητα, αλλά μεταδοτικό του φωτός του στον καθένα κατά την αξία του»· «και η ανομοιότης (έλλειψη αφομοιώσεως) των νοερών όψεων (οράσεων) άλλοτε καθιστά (την υπερπλήρη φωτοδοσία της πατρικής αγαθότητος) εντελώς αμέθεκτη και αδιάδοτη εξ αιτίας της αντιστάσεώς των (εκείνων που υπόκεινται στην πρόνοια) κι άλλοτε διαφοροποιεί τις μετουσίες, κάνοντάς τες μικρές ή μεγάλες, αμυδρές ή λαμπρές, ενώ η πηγαία ακτίνα (ακτινοβόλος πηγή) παραμένει μία και απλή, πάντοτε ταυτισμένη με τον εαυτό της και υπερπληρωμένη». Διαφορετικά λοιπόν ο καθένας από τους αξιωμένους μετέχει της μεγαλοδωρεάς του Πνεύματος κατά την αναλογία της καθαρότητός του, μορφούμενος εναρμονίως προς εκείνο το κάλλος. Αλλά και όποιος έχει το μικρό και αμυδρό -διότι τίποτε δεν είναι εκεί πραγματικά μικρό- και όποιος λοιπόν έχει το μικρό ενώνεται διά μέσου τούτου προς ολόκληρο το θειότατο φως, διότι εκείνο μερίζεται αμερίστως και όχι όπως τα σώματα.

15. Γι’ αυτό πάλι κατά τον πολύ στα θεία Μάξιμο, «μια ενέργεια υπάρχει του Θεού και των άγιων, διότι κατά τούτη είναι ενωμένοι με αυτόν οι άγιοι», κατά την υπόστασιν όμως δεν είναι· διότι τούτο είναι γνώρισμα μόνο τού μοναδικού Χριστού. Επομένως, επειδή κατά τον ίδιο πάλι θεορρήμονα Μάξιμο «ο θεωμένος άνθρωπος κατά την έξιν της χάριτος όλος σε όλον περιχωρήσας ολικώς στο Θεό γίνεται κάθε τι που είναι ο Θεός πλην της κατ’ ουσίαν ταυτότητος, αντιλαβών (λαμβάνοντας) όλον τον ίδιο τον Θεό αντί για τον εαυτό του», ανταλλάσσονται κι’ εδώ καταλλήλως οι ονομασίες. Και ο άνθρωπος που επέτυχε τη θέωσιν καλείται ταιριαστά και από τα δυό, άλλοτε μεν άναρχος και αΐδιος και ουράνιος, όπως λίγο παραπάνω ακούσαμε, «εξ αίτιας της άκτιστης και πάντοτε ούσης χάριτος από τον πάντοτε όντα Θεό», άλλοτε δε καινή κτίσις και νέος άνθρωπος και τα παραπλήσια με αυτά εξ αιτίας εαυτού και της φύσεώς του, αν και καλείται έτσι μαζί με την συνημμένη χάριν. Ότι γεννώμεθα (γεννιόμαστε) θείως από τον Θεό μάλλον κατά τη χάριν αλλά δεν κτιζόμαστε, θα το παραστήσει σαφώς ο μέγας Αθανάσιος, λέγοντας, «αλλιώς οι άνθρωποι που είναι φύσει κτίσματα δεν θα μπορούσαν να γίνουν υιοί του Θεού, παρά μόνο αν δεχθούν του φύσει όντος και αληθινού Υιού το Πνεύμα· για να συμβεί λοιπόν τούτο, ο “Λόγος σάρξ εγένετο”, ώστε να ποιήσει (καταστήσει) το ανθρώπινον δεκτικό θεότητος και να το καλέσει υιόν».

16. Ο δε μέγας Βασίλειος λέγει, «ενώ είμαστε κτίσματα διά της του άγιου Πνεύματος υιοθεσίας γινόμαστε υιοί» και πάλι, «αν ομοίως ο Θεός κτίζει και γεννά, ομοίως κτίστης και Πατέρας μας είναι ο Χριστός –Θεός γαρ– και δεν υπάρχει ανάγκη της δια του αγίου Πνεύματος υιοθεσίας». Με τον λόγο αυτό δεικνύει τούτο, ότι για τούς αξιωμένους της θεοποιού δωρεάς του Πνεύματος ο θεός είναι Πατέρας κατά χάριν αλλ’ όχι δημιουργός, κι’ αυτοί λοιπόν ως προς αυτήν ευλόγως είναι επέκεινα των κτισμάτων. «Διότι ο γεννημένος εκ Πνεύματος είναι Πνεύμα» και «ο προσκολλώμενος στον Κύριο είναι ένα Πνεύμα μ’ Αυτόν», κατά την ευαγγελική και αποστολική φωνή. «Ο Θεός φυτρώνοντας ολόκληρος γύρω σ’ αυτόν πλήρως, κατ’ ενέργεια βέβαια και όχι κατά τη φύσιν της θεότητος», όπως λένε ο θείος Μάξιμος και ο θεολόγος Γρηγόριος, «τον καθιστά θείον όργανον και τον πληρεί με τη δόξα και μακαριότητα του, χαρίζοντας του ζωή αΐδια και ανεκλάλητη, για να θεωθεί όλος ο άνθρωπος, θεουργούμενος με τη χάριν του ενανθρωπήσαντος Θεού· μένοντας όλος άνθρωπος κατά ψυχή και σώμα από τη φύσιν του, όλος γινόμενος Θεός κατά ψυχή και σώμα από τη χάριν και την ταιριαστή σ’ αυτόν γενικά λαμπρότητα της μακαρίας δόξας, της οποίας ευσεβώς και φρονίμως δεν είναι δυνατό να εννοηθεί τίποτε λαμπρότερο και υψηλότερο». Όποιος δε επιχειρεί να κατεβάσει εκείνη τη λαμπρότητα και να την τοποθετήσει κάτω μαζί με την κτίσιν, δεν θα είναι περίεργο αν τοποθετήσει και τον Χριστό τον ίδιο και τούς εξ αίτιας αυτού χριστούς κάτω και να νομίζει ότι δεν διαφέρει κατά τίποτε από την κτίσιν. 

Αλλά ίσως στον μεν Χριστό δίδεις την κοινωνία της άκτιστης θεότητος, δεν την δίδεις όμως σ’ αυτούς πού έχουν αληθώς ενδυθεί εκείνον; Και πώς εκείνος είναι για μάς τέτοιος λογής, αν δεν κάμει κι’ εμάς το ίδιο, όταν προχωρήσουμε σ’ αυτήν, δεν λέγω απαράλλακτους, αλλ’ αφομοιωμένους και ενωμένους με αυτόν κατά τη χάριν; Και ποιά αξία έχει για μάς, αν εκείνος ναόν κατασκεύασε για τον εαυτό του και την εξ ανθρώπων απαρχή, εμάς όμως δεν μάς κατασκευάζει ναούς της θεότητός του; Πώς κοινωνούμε της θεότητος με αυτόν, αν δεν έχουμε ούτε της άκτιστης ενέργειας (θεότητος) την κοινωνία; Διότι να έχουμε την κοινωνία της φύσεως και της υποστάσεως εκείνης είναι αδύνατο.

συνεχίζεται
Αμέθυστος

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΟΣΧΑΣ ΤΥΧΩΝΑ ΣΤΟΝ ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ.

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1917.
       Ο Ρώσος Πατριάρχης Τύχων, στην πρώτη επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης έγραψε μια επιστολή με παραλήπτες «τους σοβιετικούς κομισάριους» - αντιπροσώπους, του λαού, όπως αυτοαποκαλούνταν. Πρόβλεψη-προφητεία, για το τι περίμενε το λαό, από τους πρωτεργάτες.  Συγχρόνως, αφορούσε και όλους τους λαούς που ακολούθησαν τον κατήφορο που χάραξε η κομουνιστική αθεΐα και η μαρξιστική ιδεολογία. Είναι επιστολή με διαχρονική αξία για όλη την Εκκλησία και τους λαούς δια μέσου των αιώνων:

« … Ενώ αυτοαποκαλείσθε αντιπρόσωποι του λαού μέσα στις φιέστες και τους εορτασμούς σας για την επέτειο της Επανάστασης, που μόλις πριν ένα χρόνο κάνατε, αδιαφορείτε για τους ποταμούς αίματος των αδελφών σας, που άδικα δολοφονήθηκαν και κραυγάζουν από την άλλη ζωή και μας πιέζουν ασφυκτικά να σας πούμε εμείς την πικρή αλήθεια. Μέχρι να πάρετε την εξουσία τρελλάνατε τους ανθρώπους με υποσχέσεις, που δεν έχετε στο ελάχιστο πραγματοποιήσει. Πραγματικά τους δώσατε πέτρα αντί για ψωμί κι φίδι αντί για ψάρι (Ματθ.7,9-10). Σ’ ένα λαό που αιματοκυλίστηκε μέσα σε μια δίνη αιματηρού εμφυλίου πολέμου, υποσχεθήκατε “ειρήνη χωρίς προσάρτηση ή συμβολή”. Τι νίκη φέρατε; Εσείς που οδηγήσατε την Ρωσία σε μια επονείδιστη συνθηκολόγηση με ταπεινωτικούς όρους, που δεν τολμήσατε να τους αποκαλύψετε όλους στο λαό. Αντί για “προσαρτήσεις και συνεισφορές”, η μεγάλη Πατρίδα μας κυριεύτηκε, ελαττώθηκε, διαμελίσθηκε και σαν πληρωμή για το φόρο υποτέλειας μυστικά μεταφέρετε στη Γερμανία χρυσό, που εσείς οι ίδιοι δεν μαζέψατε…
Πήρατε από τους στρατιώτες τα πάντα, ενώ με ανδρεία πολέμησαν. Το μόνο που τους διδάξατε πρόσφατα είναι “θαρραλέα κι ανίκητα” να εγκαταλείπουν την υπεράσπιση της Πατρίδας και να το σκάνε από το πεδίο της μάχης...! Τους σβήσατε από τη καρδιά τους την ζωντανή, γεμάτη έμπνευση συνείδηση, ότι δεν υπάρχει τίποτα μεγαλύτερο από την αγάπη που πρέπει κάποιος να έχει, για να δίνει τη ζωή του για τους αδελφούς του (Ιωαν. 15,13). Πουλήσατε την Πατρίδα για τον άψυχο Διεθνισμό, αν και εσείς οι ίδιοι ξέρατε πάρα πολύ καλά ότι, όταν έρχεται ή ώρα υπεράσπισης της Πατρίδας, οι προλετάριοι όλων των Χωρών είναι εκείνοι οι πιστοί γιοί του Έθνους τους κι όχι οι προδότες του. Και έστω και αν αρνηθήκατε να υπερασπίσετε την Πατρίδα από εξωτερικούς εχθρούς, ασταμάτητα μαζεύετε στρατούς...! Ενάντια σε ποιους θα τους οδηγήσετε;;
Διαιρέσατε όλη τη χώρα σε πολεμικά στρατόπεδα και δημιουργήσατε μέσα σ’ αυτά ένα αδελφοκτόνο χωρίς προηγούμενο για τη βία του περιβάλλον.
Ανοιχτά ανταλλάξατε την Αγάπη του Χριστού με το μίσος και αντί της ειρήνης τεχνητά ανάψατε έχθρα ανάμεσα στους ανθρώπους. Και δεν υπάρχει τέλος στη θέα του πολέμου, που δημιουργήσατε από τότε που ισχυριστήκατε ότι θα φέρετε τον θρίαμβο στη μεγάλη επανάσταση, που θα έδινε τη Ρωσία στα χέρια του εργάτη και του αγρότη.
Δεν ήταν η Ρωσία που χρειαζόταν την επονείδιστη ειρήνη με τον εξωτερικό εχθρό, αλλά εσείς οι ίδιοι, που είχατε σκοπό να καταστρέψετε εκ βάθρων την εσωτερική ειρήνη της Ρωσίας. Κανείς δεν αισθάνεται ασφαλής. Οι πάντες ζουν σε ένα διαρκή φόβο για έρευνες, ληστείες, κακοποιήσεις, συλλήψεις και διωγμούς. Εκατοντάδες ανυπεράσπιστοι άνθρωποι συλλαμβάνονται, μένουν μήνες ολόκληρους στις φυλακές, εξορίζονται χωρίς δίκη ή έρευνα, χωρίς δικαστήριο… Τα έχετε όλα απλοποιήσει μέχρις εξαφάνισης... Και όχι μόνο αυτοί που φαίνονται σε σας ένοχοι, αλλά και αντικειμενικά αθώοι άνθρωποι που έχουν συλληφθεί και σκοτώνονται αναιτιολόγητα, για εγκλήματα που δήθεν έχουν διαπράξει… Επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί και μοναχές θεωρούνται ένοχοι για το τίποτα αλλά κάτω από καθοδηγούμενες κατηγορίες σαν δήθεν “εχθροί της επανάστασης”...! Αυτός ο απάνθρωπος διωγμός είναι περισσότερο αδυσώπητος για τους Ορθοδόξους, γι αυτό και τα σώματά τους δεν τα δίνετε για χριστιανική ταφή στις οικογένειές τους...!
Δεν σας φτάνει όμως που βάψατε τα χέρια σας με το αίμα του Ρωσικού λαού, αλλά    με τις υποδείξεις σας λεηλατήθηκαν ή κατασχέθηκαν χωράφια, κατοικίες, εργοστάσια, σπίτια, ζώα, χρήματα, προσωπικά αντικείμενα, έπιπλα, ρούχα. Πρώτα-πρώτα, τα βάλατε με τους πλούσιους και μετά διαλύσατε την μεσαία τάξη… Κι έτσι, καθημερινά αυξάνετε τον αριθμό των φτωχών παρ’ όλο που κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε. Η φτωχοποίηση του μεγαλυτέρου αριθμού των πολιτών, της μεσαίας τάξης, αφαιρεί τον πλούτο της χώρας, που μεθοδικά οδηγείται σε πτώχευση…  Δοκιμάζοντας αμόρφωτους και αδαείς ανθρώπους σε διάφορες θέσεις, από τις οποίες εύκολα και ατιμώρητα κερδίζουν καταχρηστικά, έχετε θολώσει τις συνειδήσεις τους και τους σβήσατε τον έλεγχο της αμαρτίας από μέσα τους...
Υποσχεθήκατε ελευθερία! Η ελευθερία είναι το μεγαλύτερο αγαθό, και πραγματική ελευθερία σημαίνει την ελευθερία από το κακό, να μην πιέζεις τους άλλους, να μη το γυρίζεις στην ανομία και στην ισχυρογνωμοσύνη. Αλλά δεν δώσατε αυτή την ελευθερία. Η “ελευθερία” που δώσατε είναι μια ανεξέλεγκτη εύνοια στα κατώτερα ένστικτα του πλήθους, για φόνο και κλοπή, με ατιμωρησία. Όλες τις διακηρύξεις σας για υψηλή πνευματική ελευθερία του ανθρώπου τις έχετε καταρρίψει. 
Είναι ελευθερία, όταν κάποιος δεν μπορεί να φέρει φαγητό σπίτι του ή να νοικιάσει ένα διαμέρισμα χωρίς ειδική άδεια;; Είναι ελευθερία, όταν σε οικογένειες και πολλές φορές σε ενοίκους ολοκλήρων κτιρίων κάνετε έξωση, τους πετάτε τα πράγματά τους στο δρόμο και τους εγκαταλείπετε στην πείνα και στην εξαθλίωση;; Είναι ελευθερία, όταν κανείς δεν μπορεί να πει τη γνώμη του ανοιχτά, χωρίς φόβο να κατηγορηθεί σαν εχθρός της επανάστασης;; Που είναι η ελευθερία του λόγου και του τύπου;; Που είναι η ελευθερία στο κήρυγμα της Εκκλησίας;; Πολλοί τολμηροί ιερείς πλήρωσαν με το αίμα τους το θάρρος της γνώμης τους. Όλος ο τύπος έχει στραγγαλιστεί εκτός από εκείνον των Μπολσεβίκων. Καθημερινά κατηγορείτε ασύστολα την Εκκλησία του Χριστού με βλασφημίες, ψέματα και διακωμώδηση. Υποχρεώνετε τους επισκόπους ν΄ ανοίγουν χαντάκια, στέλνετε τους ιερείς στις πιο βρώμικες εργασίες. Κλείσατε εκατοντάδες Μοναστήρια και Εκκλησίες χωρίς λόγο και αιτία. Καταστρέφετε την αρχαία μορφή της Εκκλησιαστικής κοινότητας, την Ενορία, τις Αδελφότητες και τα άλλα Ιδρύματα της Εκκλησίας, τις Ιερατικές Σχολές, τα Εκκλησιαστικά Ινστιτούτα και επεμβαίνετε στην εσωτερική διοίκηση της Εκκλησίας. Κατεβάσατε τις Εικόνες από τα Σχολεία, απαγορεύσατε το μάθημα των θρησκευτικών και κάθε μορφή αναγκαία για τη παιδική ηλικία, για πνευματική τροφή, την εξαφανίσατε... Τι άλλα να πω;;; Η καταστροφή που φέρατε στη Χώρα είναι ασύλληπτη!!! Διαλύσατε τη γεωργία, η παραγωγή έπεσε πολύ κι οι άνθρωποι κινδυνεύουν από την πείνα, το κρύο και τον θάνατο ιδιαιτέρως στις πόλεις. Οι αυτοκτονίες αναρίθμητες. Τα βλέπουν πια όλοι. Ναι, περνάμε τα χειρότερα χρόνια της Ιστορίας μας, που δεν θα φύγουν ποτέ από τη μνήμη των ανθρώπων, με το να έχετε μαυρίσει την εικόνα του Θεού μέσα τους και να τους έχετε αποτυπώσει την εικόνα του κτήνους… 
Θέλετε να γιορτάσετε την επέτειο της επανάστασής σας;;; Ελευθερώστε τους αιχμαλώτους, βάλτε τέλος στην αιματοχυσία, στη βία στο διωγμό της πίστης. Βάλτε τέλος, στη καταστροφή και προχωρήστε με το νόμο και την τάξη. Δώστε στους ανθρώπους αυτά που δικαιούνται και σταματήστε αυτό τον αιμοσταγή εμφύλιο πόλεμο. Γιατί καθαρά το λέει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο: “πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται” (Ματθ.26,52)»  

 
Επιμύθιο:
Ζούμε ή δεν ζούμε στην “μεταπολιτευτική” Ελλάδα μας τα ίδια από πλευράς νοοτροπίας και συστηματικής προσπάθειας και προπαγάνδας, με αυτά που περιγράφει εκατό χρόνια πριν ο Άγιος Πατριάρχης και Ιερομάρτυρας της Μόσχας Τύχων;;;
Ιδιαίτερα, μάλιστα, τα τελευταία χρόνια που νομίζουν οι “προοδευτικές” δυνάμεις, της εκθεμελίωσης και της συμφοράς, ότι, τους δίνεται η ευκαιρία να εφαρμόσουν αυτά που παταγωδώς απέτυχαν στις Χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, διαπιστώνουμε έντρομοι πως εφθάσαμε σε μιά παρακμή άνευ προηγουμένου, και στα πρόθυρα μιάς φοβερής και πολυδιάστατης καταστροφής (αθεΐα, απεμπόληση των πνευματικών και ηθικών αξιών, θανάσιμος εποικισμός, διάλυση της οικογένειας και ξεπούλημα Εθνικών εδαφών και δικαιωμάτων, και άλλα πολλά…)…!


------------
Πηγή επιστολής: Εορτολόγιο 2019 Ιερά Πατριαρχική & Σταυροπηγιακή Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου Χανίων Κρήτης.  Επεξεργασία ημετέρα.
Αδελφοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί : ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

Τα γκάλοπ δείχνουν γάγγραινα

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης Διαβάζοντας τις δημοσκοπήσεις, περισσότερο ανησυχώ παρά ευφραίνομαι. Για να είμαι ειλικρινής η απόσταση μεταξύ των κομμάτων όχι απλώς δεν μου φαίνεται ικανοποιητική, αλλά, αντιθέτως, μου φαίνεται ντροπιαστική. Όχι για τα κόμματα. Αλλά για το επίπεδο των ψηφοφόρων. Προφανώς βρισκόμαστε μπροστά σε φαινόμενο προχωρημένου εκχυδαϊσμού του λαού από το πολιτικό προσωπικό. Σε σημείο επικίνδυνο για τη χώρα.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ κυμαίνεται από 25% μέχρι 27,5% των ψήφων στις ευρωεκλογές. Οι οποίες δεν είναι εθνικές εκλογές, ούτε πραγματικές ευρωεκλογές, αλλά παγίως ψήφος διαμαρτυρίας. Όχι μόνο εδώ, αλλά σε όλη την Ευρώπη.
Επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει από 7,5% έως 10% από τους ψηφοφόρους του Σεπτεμβρίου του 2015. Σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις. Γιατί, η σημερινή ψήφος αποδεικνύεται μέχρι στιγμής βουβή. Δεδομένου ότι ένα μέρος από όσους θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ δεν τολμάει να το εκφράσει ή δεν το έχει αποφασίσει ακόμα, όπως και ένα μέρος από όσους θα ψηφίσουν ΝΔ δεν θέλουν να το πουν ή δεν το έχουν αποφασίσει.
Είναι βουβή η ψήφος και γιατί όσοι ψηφίζουν Χρυσή Αυγή δεν το λένε ανοιχτά, αλλά και όσοι θα ψηφίσουν ΚΙΝΑΛ δεν είναι όλοι όσοι το έχουν ήδη αποφασίσει. Αρκετοί τραμπαλίζονται ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ, το Ποτάμι και άλλη ψήφο.
Το εξωφρενικό δεν είναι όλο αυτό. Είναι ότι οι τράπεζες στη χώρα βρίσκονται ακόμα σε capital controls! Ότι δεν επιτρέπεται σε κανέναν πολίτη να κάνει τα λεφτά του της τράπεζας ό,τι θέλει. Δεν μπορεί να τα βγάλει έξω από τη χώρα και να τα καταθέσει σε όποια τράπεζα της ΕΕ ή του κόσμου θέλει.
Φυσικά, οι ραγιάδες θα σου απαντήσουν ότι στα παλιά τους τα παπούτσια αν μπορούν να κάνουν τα λεφτά τους ό,τι θέλουν, γιατί πρώτον δεν έχουν λεφτά και δεύτερον γιατί και να είχαν είναι τόσο λίγα που δεν τους ενδιαφέρει να τα καταθέσουν με πιο συμφέροντες όρους έξω. Κανενός δεν του περνάει από το μυαλό ότι το θέμα δεν είναι αν έχουν ή δεν έχουν λεφτά. Αλλά αν έχουν δικαίωμα να κάνουν τα λεφτά τους ό,τι θέλουν! Ότι δεν είναι θέμα πλούτου, αλλά κάτι σοβαρότερο: Θέμα δικαιώματος. Δηλαδή, θέμα Ελευθερίας βούλησης.
Επίσης, οι ραγιάδες δεν αντιλαμβάνονται ότι τα capital controls στις τράπεζες σημαίνουν ότι ούτε η ελληνική, ούτε η διεθνής οικονομική διοίκηση έχει εμπιστοσύνη στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, ενώ δεν είναι σίγουρη αν και οι Έλληνες καταθέτες το εμπιστεύονται!
Ακόμα, οι ραγιάδες δεν ξέρουν ότι τα capital controls είναι τροχοπέδη για τη χρηματοδότηση των ελληνικών επιχειρήσεων, είτε είναι μεγάλες είτε μικρές. Με βαριές επιπτώσεις στο σύνολο της οικονομίας, επομένως και στα εισοδήματα και στις θέσεις εργασίας όλων. Άρα και των ραγιάδων.
Επομένως, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ένα 25% μέχρι και 28% των ψηφοφόρων πρόκειται να ψηφίσουν εκείνους που επέβαλαν τα capital controls στη χώρα και που εξ αιτίας της πολιτικής τους δεν έχουν αρθεί. Την ώρα που στην Κύπρο έπαψαν να ισχύουν προ ετών!
Το αυτό ποσοστό πρόκειται να ψηφίσει εκείνους, που εξ αιτίας της πολιτικής τους το 2015 παραχώρησαν με κλειστά μάτια όλη την ακίνητη δημόσια περιουσία της χώρας στους ξένους, για να τη διαχειρίζονται οι ξένοι για 99 χρόνια. Και να πλουτίζουν αυτοί με την περιουσία του λαού. Αντί να πλουτίζουν οι Έλληνες από μια καλή διαχείριση.
Αυτοί οι ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους, έως ένας σε κάθε δεύτερον τρίτο που θα συναντάς στο εκλογικό τμήμα, θα ψηφίσει εκείνους, που τίναξαν τις αξίες και τις μετοχές των τραπεζών στον αέρα και δεν μπορείς να πάρεις ούτε δανειάκι εδώ και 4 χρόνια, με την αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση του Φθινοπώρου του 2015. Με αποτέλεσμα να περάσουν οι τράπεζες από τα χέρια Ελλήνων ιδιοκτητών στα χέρια ξένων κεφαλαίων. Και με ξένες πλειοψηφικές διοικήσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να χάνει από 7,5% μέχρι 10% maximum από τα ποσοστά του 2015, τη στιγμή, που έχει σφάξει τις συντάξεις στους χαμηλοσυνταξιούχους, τις συντάξεις σε όλους όσοι βγήκαν μετά το 2019, σε όσες είναι χήρες, στους πολύτεκνους, στα ΑΜΕΑ.
Θα τον ψηφίσουν minimum ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους την ώρα που έχει γκρεμίσει τον μηνιαίο πραγματικό μισθό από τα 600 ευρώ του 2014 στα 250-300 ευρώ σήμερα. Και την ώρα που έχει παγιώσει στην αγορά όλες τις μορφές εργασίας γαλέρας, χωρίς δικαιώματα, χωρίς φερέγγυες συμβάσεις και χωρίς εποπτικό εργατικό όργανο που να εγγυάται την εφαρμογή τους.
Θα τον ψηφίσει ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους, που πληρώνει με μαύρα, όπως πάντα, τον ελεύθερο επαγγελματία που φοροδιαφεύγει και που του φτιάχνει από τα ηλεκτρικά, μέχρι τα οικοδομικά και τα της υγείας του. Και ο οποίος δηλώνει το minimum επιτρεπτό εισόδημα για να του πληρώνει ο μισθωτός, ο συνεπής συνάδερφός του και ο συνταξιούχος το φόρο που εκείνος στερεί από το κράτος.
Θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους, που χειροκροτάει και σπέρνει στη χώρα τη διαφθορά, τη δουλικότητα, το γλείψιμο, την κομματοκρατία, το ραγιαδισμό και τη διαπλοκή με ό,τι πιο βρώμικο υπάρχει στο πολιτικό προσωπικό, επικροτώντας και ζητωκραυγάζοντας για τις παροχές εξαγοράς ψήφων.
Αυτό το ποσοστό των ψηφοφόρων, που δεν ανήκει σε καμιά αριστερά, αλλά στην πιο άρρωστη και διεφθαρμένη συνομοταξία πολιτών, είναι και ο μεγάλος υπεύθυνος για όλη την κατηφόρα της χώρας εδώ και χρόνια. Γιατί, αυτό το συνονθύλευμα άγεται και φέρεται από όποιον τάζει λεφτά και θέσεις με λιγότερη δουλειά και λιγότερη ευθύνη. Μαγνητίζεται από όποιον κοιτάζει μόνο το τομάρι του και αδιαφορεί για το μέλλον του συνόλου της χώρας. Και δεν έχει καμιά ιδεολογία και καμιά ηθική αξία. Είναι οι ραγιάδες, που χρησιμοποίησαν όλα τα κόμματα μέχρι σήμερα σε κάποια φάση της ζωής τους. Και τους οποίους σήμερα εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν τους εκφράζει απλώς. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο απόλυτος αντιπρόσωπος αυτής της χυδαίας μάζας των κακομοιριασμένων και των διαπλεκόμενων, που εκλέγει μονίμως ό,τι χαντακώνει τη χώρα. Με το εξωφρενικό επιχείρημα ότι τα ίδια έκαναν κι οι άλλοι!
Λαός χωρίς Παιδεία και χωρίς συνείδηση Κοινωνίας είναι καταδικασμένος να είναι υπόδουλος. Ξένων και εγχώριων συμφερόντων. Και μέχρι ένα σημείο φταίνε οι πολιτικές ηγεσίες για την κατάντια του. Γιατί τέτοια σχολεία του παρέχουν.
Αλλά, όταν ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους επιλέγει να επικροτήσει και να επιβραβεύσει αυτούς που όχι μόνο τον καταστρέφουν μακροπρόθεσμα με βεβαιότητα, αλλά τον καθιστούν και αναξιοπρεπή ζητιάνο ψίχουλων, έναν επαίτη με απλωμένο το χέρι για μια εξαγορά ψήφου και για έναν διορισμό σε θέση κηφήνα, τότε η χώρα δεν έχει σωτηρία.
Γιατί, αν ό ένας στους τέσσερις δεν έμαθε από τις οικονομικές καταστροφές του εξ αιτίας αυτών των πολιτικών από παλιά, δεν έχουμε να κάνουμε με ιδεολόγους, που ακολουθούν τυφλά μια πίστη. Έχουμε να κάνουμε με τυχοδιώκτική και αντικοινωνική μάζα. Κι αυτό δεν επιτρέπει κανέναν πανηγυρισμό και καμιά αισιοδοξία από τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων.
Αν μετά από τις καταστροφές που συσσώρευσε ο ΣΥΡΙΖΑ και που έχει στρώσει για το μέλλον, τον ψηφίζει ό ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους, ενώ έχει να επιλέξει από 39 άλλα κόμματα, η σαπίλα έχει γίνει γάγγραινα. Κι αυτό δεν αλλάζει από μια πολιτική δύναμη. Γιατί θέλει ξήλωμα και ξαναχτίσιμο όλη η νοοτροπία μιας χώρας.
Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

Καθαρό μυαλό


Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

blogvirona

Η καθεμία από μας πήρε το παιδί της άλλης και το έπνιξε

Αφηγείται η Βαρβάρα Σαλτσίδου από το Κόλοου Έρπαας, γεννημένη το 1902 (καταγραφή: Μάρτιος 1966).
«Προς τα τέλη του 1917 νομίζω, σε κάποιο κρυψώνα στο βουνό Κοτζά Νταγ, οι Τούρκοι ανακάλυψαν πολλές ομάδες κρυπτόμενων γυναικοπαίδων, άλλες τις εβίασαν, άλλες τις πήγαν εξορία όπου και χάθηκαν και άλλες τις πήγαν σαν δούλες και τις πούλησαν.
»Μια ομάδα γυναικών ήμασταν κρυμμένες μέσα σε ένα ρέμα, στον ποταμό Λύκο, έτσι το λέγανε, ή Γεσίλ Ιρμάκ ή Ίρη, δεν θυμάμαι, και εκεί κρυφτήκαμε κάτω από έναν καταρράκτη που είχε πίσω σπηλιά. Είδαμε τους Τούρκους να έρχονται προς τη μεριά μας ακολουθώντας το ποτάμι και σε ύποπτα μέρη, πυροβολώντας για να δουν αν κάποιος βρίσκεται κρυμμένος σε θάμνους ή μέσα στις καλαμιές.
»Καταλάβαμε ότι το ίδιο θα γίνει και με μας αν μας ανακάλυπταν, εκεί όμως που βρισκόμασταν δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι πίσω από τον καταρράκτη θα υπήρχαν άνθρωποι. Αλλά είχαμε μαζί μας και μικρά παιδιά και σκεφθήκαμε, καλά όλα αυτά, αν όμως κάποιο παιδί κλάψει και προδώσει τη θέση μας, τι θα γίνει; Ήμασταν περισσότερες από 100 γυναίκες και είχαμε 8-10 παιδιά, ηλικίας 2 έως 7 χρονών και αποφασίσαμε να τα πνίξουμε μην τυχόν και κλάψει κάποιο ή μιλήσει, και όταν οι Τούρκοι θα ήταν κοντά μας θα ανακάλυπταν την κρυψώνα μας και θα μας συλλάμβαναν.

»Τότε η καθεμία από εμάς πήρε το παιδί της άλλης και το έπνιξε, σφίγγοντας το λαιμό του και αφήνοντας το νερό του καταρράκτη να μπει μέσα στο στόμα του. Κάποιο κοριτσάκι 6-7 χρονών όταν είδε το τι γινότανε, μας παρακάλεσε να μην της βγάλουμε από το λαιμό κάτι χαϊμαλιά που είχε και μας είπε στα τούρκικα "πενί ποορκενέ τσιτσιλεριμί τσικάρτμαγιν", δηλαδή όταν με πνίγετε να μη βγάλετε από το λαιμό μου τα χαϊμαλιά…».

Ψηφίζουμε πολιτική ανυπαρξία

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Στις Ευρωεκλογές, σε μια εβδομάδα, ψηφίζουμε τους συμπολίτες μας που θα μας εκπροσωπούν, για πέντε χρόνια, στο «Ευρωκοινοβούλιο». Πόσο επηρεάζει τα κρατικά και τα κοινωνικά μας προβλήματα η συμμετοχή είκοσι και ενός συμπολιτών μας σε αυτό τον νεόκοπο θεσμό;

Το Ευρωκοινοβούλιο δεν έχει καμιά, μα απολύτως καμιά διατακτική και εκτελεστική αρμοδιότητα – καμιά εξουσία πολιτικών αποφάσεων δεσμευτικών για τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Δεν νομοθετεί ούτε δημιουργεί Δίκαιο. «Υποβάλλει ερωτήσεις» (!!) στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και «συζητάει» (!!) για τη νομισματική πολιτική με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Το Ευρωκοινοβούλιο αποτελεί μια διακοσμητική γραφικότητα στο πλαίσιο της Ε.Ε. Ισως και μια επένδυση ελπίδων για όσους θεωρούν ελπίδα τον εφιάλτη να εξελιχθεί η Ε.Ε. σε κακέκτυπο των ΗΠΑ – κάποιο είδος ευρωπολτού, με αφανισμένες τις πολιτισμικές, χαρακτηρολογικές και ιστορικές ιδιαιτερότητες κάθε ευρωπαϊκής κοινωνίας.

Στο όνομα ελπιζόμενων οικονομικών ωφελημάτων που θα προκύψουν, αν εξαμβλωθεί η Ευρώπη σε ενιαία καταναλωτική αγορά.

Στην Ε.Ε. φανερά ηγεμονεύουν τρία διευθυντικά όργανα: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και (όχι εξαρχής) το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα στελέχη και το προσωπικό των τριών αυτών οργάνων δεν εκλέγονται με την ψήφο του Ευρωκοινοβουλίου ούτε απευθείας από τους πολίτες των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Οι πολίτες εκλέγουν μόνο το μηδενικής πολιτικής ευθύνης Ευρωκοινοβούλιο.



Για τον διακοσμητικό τους ρόλο οι ευρωβουλευτές έχουν οικονομικές απολαβές μυθικές και κοσμοπολίτικο βίο. Δηλαδή, απολαμβάνουν προνομίες υψηλών ηγετικών αξιωμάτων, χωρίς να επωμίζονται τις ευθύνες και τις διακινδυνεύσεις που συνεπάγονται τα υψηλά αξιώματα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι κομματάρχες (στην Ελλάδα τουλάχιστον, ίσως και αλλού) μοιράζουν, σαν μπουναμάδες περιωπής, τις θέσεις στα κομματικά ψηφοδέλτια. Αμείβουν έτσι τη βοσκηματώδη υποταγή στον κομματάρχη, την τυφλή αφοσίωση στα ιδεολογικά προσχήματα ή και τη διαφημιστική εμβέλεια που προσδίδει στο κόμμα το όνομα και μόνο μιας διάσημης τραγουδίστριας, ενός λαοφίλητου ποδοσφαιριστή, ενός δημοσιογράφου με μορφωτική υστέρηση αλλά μεγάλη τηλεθέαση.

Και, ακριβώς, όταν είναι φτηνιάρικα τα κριτήρια επιλογής των ευρωβουλευτών από τους κομματάρχες, γίνεται περιγέλαστη και η χώρα που αφήνεται να εκπροσωπηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο από λούμπεν βεντέτες της τηλεοπτικής δημοσιότητας. Παρ’ όλη την παγκοσμιοποίηση του μηδενιστικού αμοραλισμού που συνοδεύει τον Ιστορικό Υλισμό, είναι υπολογίσιμες ακόμα οι αντιστάσεις αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας του ανθρώπου στο πολιτικό πεδίο.

Θα άξιζε ίσως τον κόπο, να απογραφεί το ποσοστό των Ευρωπαίων πολιτών που θεωρούν πρωτογονισμό την καταστατική απογύμνωση του Ευρωκοινοβουλίου από κάθε πολιτική αρμοδιότητα. Θα άξιζε και να διερευνηθεί η απορία: πώς συμπίπτει, η προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να ανατίθενται με τόση άνεση σε πρώην ή μέλλοντα στελέχη των ιδιωτικών κολοσσών του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος (Lehman Brothers, Goldman Sachs, Morgan Stanley); Συνιστούν τα ερωτήματα διολίσθηση σε αφελή συνωμοσιολογία;

Μια συναφής απορία: Γιατί οι Βρετανοί και οι Ελβετοί αρνήθηκαν, εξ υπαρχής ή καθ’ οδόν, την ένταξή τους στην Ε.Ε. – ένταξη που τόσα άλλα κράτη τη λιγουρεύονται;

Οι Βρετανοί είναι αμέσως απόγονοι μιας πρώην κοσμοκράτειρας αυτοκρατορίας. Δεν είναι πια κοσμοκράτορες, αλλά και δεν ξεχνούν αυτό που ήταν. Συντηρούν αλώβητους τους θεσμούς και τη συνείδηση του κοσμοπολίτη, αντιμετωπίζουν με διακριτική υπεροψία τους (νεόπλουτους σε πολιτική ισχύ) γραφειοκράτες των Βρυξελλών.

Οι Ελβετοί δεν έχουν ιστορικούς τίτλους «ευγενείας», γελαδάρηδες ήταν σε χώρα ορεινή, φτωχή, αλλά με φυσική ομορφιά. Αποδείχθηκαν υποδειγματικοί νοικοκύρηδες, περήφανοι για την αυτοδιοικητική δημοκρατία τους, τα ρολόγια τους, τις τράπεζές τους και την ουδετερότητα σε πολεμικές συγκρούσεις. Εφτιαξαν το πιο ζηλευτό, ίσως, κράτος στον κόσμο. Τρίγλωσσο και ανεξίθρησκο, με εκπλήσσουσα λειτουργική συνοχή.

Βρετανοί και Ελβετοί μοιάζει να κέρδισαν το στοίχημα της μετάβασης από τον ευρωπαϊκό μεσαίωνα στην ασπόνδυλη νεωτερικότητα. Οι Ελληνες δεν είχαμε τέτοιο στοίχημα να κερδίσουμε. Σαρκώναμε, για αιώνες, ένα «παράδειγμα» πολιτισμού, με πανανθρώπινη εμβέλεια. Θέλησε να αρνηθεί αυτό το «παράδειγμα» η μετα-ρωμαϊκή («the barbarian») Δύση: Να σφετεριστεί την Αρχαία Ελλάδα, να κατασυκοφαντήσει τους επίγονους «Γραικούς».

Τη συνέδραμαν καίρια οι Τούρκοι: τετρακόσια χρόνια ο Ελληνισμός είχε βγει από τη σκηνή της Ιστορίας. Συνέχισε, στο περιθώριο, να σώζει τον πολιτισμό του: κοινοτικούς θεσμούς, αρχιτεκτονική, ποίηση, φορεσιές, τραγούδια. Πιστέψαμε (αφελέστατα ή υποβολιμαία) ότι ο «εθνικισμός» της δυτικής Νεωτερικότητας θα μπορούσε να είναι η σχεδία της ιστορικής μας διάσωσης. Διαψευσθήκαμε επώδυνα με τη δολοφονία του Καποδίστρια, την οθωνική τυραννία, τη μικρασιατική τραγωδία, την απόσπαση από τον ελληνικό κορμό της Ανατολικής Θράκης και Ρωμυλίας, της Βόρειας Ηπείρου, της Κύπρου.

Σήμερα κανένας δεν απασχολείται με την ελληνική επιβίωση. Εχουμε «μετά ηδονής» αφελληνιστεί, χωρίς να εξευρωπαϊστούμε – «μικτόν είδος, γελοιώδες».

Ψηφίζουμε να εκπροσωπείται η ανυπαρξία μας ελληνωνύμως στο Ευρωκοινοβούλιο.

Πηγή

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Η εξέλιξη του παγκοσμίου οικονομικού πολέμου

Θεωρείται πως οι διεθνείς ελίτ που στηρίζουν γενικότερα την παγκοσμιοποίηση, θέλοντας να επιβάλλουν μία ανοιχτή και όχι πλέον καλυμμένη παγκόσμια οικονομική διαχείριση, ένα παγκόσμιο νόμισμα, μία κοινωνία χωρίς μετρητά, καθώς επίσης μία παγκόσμια διακυβέρνηση, χρειάζονται για να το επιτύχουν μία σημαντική οικονομική καταστροφή – μεταξύ άλλων την υπονόμευση της αμερικανικής οικονομίας και του δολαρίου, επειδή οι Αμερικανοί Πολίτες δεν πρόκειται να συμφωνήσουν με τα σχέδια τους, όσο η κοινωνία τους παραμένει εύπορη και άνετη.

Ανάλυση
Ξεκινώντας με την καλή πλευρά, οφείλουμε να γνωρίζουμε πως το μεγαλύτερο μέρος του πραγματικού πλούτου, όπως είναι οι δεξιότητες των ανθρώπων, οι τεχνολογίες, τα κτίρια, οι υποδομές και τα φυσικά περιουσιακά στοιχεία, δεν καταστρέφεται όταν μία οικονομία καταρρέει στα πλαίσια ενός οικονομικού πολέμου – οι διαφορές του οποίου με έναν στρατιωτικό πόλεμο είναι πολύ μεγάλες (ανάλυση). Συνεχίζει δηλαδή να υπάρχει, αλλά απλά αλλάζει ιδιοκτησία – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας που έχει ήδη δρομολογηθεί η υφαρπαγή της, μέσω του ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟΥ όσον αφορά το δημόσιο και της πλήρους απώλειας του τραπεζικού της συστήματος, το οποίο ελέγχει ένα μεγάλο μέρος των ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων.
Περαιτέρω, αρκετοί ισχυρίζονται πως οι Η.Π.Α. οδηγούνται στην παγίδα του Θουκυδίδη –  ο οποίος αναφέρεται στον Πελοποννησιακό Πόλεμο μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης στα τέλη του πέμπτου προ Χριστού αιώνα, όπου μία κυρίαρχη δύναμη αναγκάζεται να επιτεθεί πρώτη σε μία ανερχόμενη, έτσι ώστε να εκμεταλλευθεί την ισχύ της πριν είναι πολύ αργά και τη χάσει. Κάτω από αυτήν την οπτική γωνία, θεωρούν αναπόφευκτο έναν στρατιωτικό πόλεμο μεταξύ Κίνας και Η.Π.Α., ο οποίος θα ακολουθήσει τον εμπορικό και νομισματικό που ευρίσκεται ήδη σε εξέλιξη – πιστεύοντας όμως πως μάλλον θα προηγηθεί μία παγκόσμια κρίση που είναι άλλωστε νομοτελειακή ανά 10-15 χρόνια.
Στα πλαίσια αυτά, είναι σωστό να επικεντρωθούμε σε διάφορα οικονομικά μεγέθη, για να  έχουμε μία καλύτερη εικόνα – υπενθυμίζοντας πως είμαστε οι πρώτοι που από το 2009 αναφερθήκαμε στον εν εξελίξει πρώτο παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο (πηγή). Ειδικότερα, η κινεζική οικονομία παρήγαγε το 2017 (ΑΕΠ) 23,2 τρις $ σε όρους αγοραστικής αξίας (ΡΡΡ), κατακτώντας την πρώτη θέση – με την ΕΕ στη δεύτερη (19,9 τρις $) και με τις Η.Π.Α. στην τρίτη (19,3 τρις $). Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή πριν από μόλις 40 χρόνια η Κίνα δεν ήταν τίποτε άλλο από 1 δισεκατομμύριο φτωχούς αγρότες – ενώ εάν συνεχιστεί η τάση, η οικονομία της θα είναι τριπλάσια από αυτήν των Η.Π.Α. μετά από είκοσι έτη.
Εν τούτοις παραμένει μία σχετικά φτωχή χώρα, όσον αφορά το βιοτικό της επίπεδο – αφού το κατά κεφαλήν της εισόδημα είναι της τάξης των 16.600 $, έναντι 59.500 $ των Η.Π.Α. Το γεγονός αυτό επιτρέπει στις κινεζικές εταιρείες να πληρώνουν λιγότερο τους εργαζομένους τους, σε σχέση με τις Αμερικανούς – οπότε τα προϊόντα τους είναι φθηνότερα, με αποτέλεσμα αφενός μεν να είναι πιο ανταγωνιστικά στις παγκόσμιες αγορές, αφετέρου πολλές ξένες εταιρείες να εγκαθίστανται εκεί για να παράγουν τα προϊόντα τους με χαμηλότερο κόστος. Μεταξύ αυτών αρκετές αμερικανικές που παράγουν στην Κίνα εξάγοντας στην αμερικανική αγορά και τις οποίες προσπαθεί ο πρόεδρος Trump να επαναφέρει στις Η.Π.Α. αυξάνοντας τους δασμούς – κάτι που όμως είναι δύσκολο, αφού τα έξοδα μετεγκατάστασης τους θα ήταν πολύ μεγάλα. Χρησιμοποιεί βέβαια και άλλες μεθόδους, όπως την απαγόρευση πώλησης ανταλλακτικών στην κινεζική Huawei που τη θεωρεί επικίνδυνη – κάτι που εξόργισε σε μεγάλο βαθμό την Κίνα.
Η Κίνα τώρα αναπτύχθηκε στηριζόμενη στις χαμηλού κόστους εξαγωγές μηχανημάτων και εξοπλισμού, όπου το κράτος επιδοτούσε τις δημόσιες επιχειρήσεις για να τα καταφέρουν – σημειώνοντας πως οι κρατικές κινεζικές εταιρείες έχουν χαμηλότερα κέρδη, ύψους 4,9% κατά μέσον όρο, σε σύγκριση με τις ιδιωτικές (13,2%). Συμπεριλαμβάνονται εδώ οι τρεις μεγάλες ενεργειακές επιχειρήσεις της χώρας – η «Petro China», η «Sinopec» και η «China National Offshore Corporation».
Γύρω από τα κρατικά της εργοστάσια οι κυβερνήσεις της κατασκεύασαν ολόκληρες πόλεις για να προσελκύσουν εργαζομένους – με αποτέλεσμα το 25% της οικονομίας να αφορά τα ακίνητα. Εκτός αυτού, οι κινεζικές κυβερνήσεις χρηματοδότησαν την κατασκευή σιδηροδρόμων και άλλων υποδομών, για τη στήριξη του ρυθμού ανάπτυξης – με επακόλουθο την εισαγωγή τεράστιων ποσοτήτων πρώτων υλών, όπως το αλουμίνιο και ο χαλκός.
Περαιτέρω, επειδή η Κίνα αναπτυσσόταν έως το 2013 με ετήσιο ρυθμό της τάξης του 10%, με το ιδιωτικό χρέος να αυξάνεται κατακόρυφα, απειλήθηκε από πολλές φούσκες που είχαν δημιουργηθεί στην οικονομία της – οπότε αποφάσισε να προβεί σε μεταρρυθμίσεις. Συνέχισε όμως να δαπανά το 9% του ΑΕΠ της για τις υποδομές, ενώ το 2013 ξεκίνησε το μεγαλύτερο έργο υποδομών στην παγκόσμια ιστορία, το «One Belt, One Road» – προγραμματίζοντας επενδύσεις 150 δις $ ετησίως σε λιμάνια, σιδηροδρόμους και αγωγούς για να συνδέσει 68 χώρες μεταξύ τους, κατά μήκος του παλαιού δρόμου του μεταξιού που τη συνέδεε με την Ευρώπη. Εν προκειμένω ελπίζει πως με το έργο αυτό θα πετύχει τους εξής τρεις στόχους:
(α)  Επενδύσεις για τα τεράστια συναλλαγματικά της αποθέματα, έτσι ώστε να μην είναι υποχρεωμένη να αγοράζει μόνο ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου – ενώ παράλληλα προωθεί την οικονομική κατοχή των χωρών που δανείζει, κατά το παράδειγμα της Γερμανίας στην Ευρώπη (ανάλυση).
(β)  Νέες αγορές για τα τραίνα υψηλής ταχύτητας που κατασκευάζει, για τις εξαγωγές τσιμέντου, χάλυβα και άλλων μετάλλων που παράγει, καθώς επίσης γενικότερα για τα προϊόντα της – εξαγοράζοντας μεταξύ άλλων πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.
(γ)  Σταθεροποίηση των χωρών στα δυτικά σύνορα της, έτσι ώστε να αποκτήσει καλύτερη άμυνα – οπότε να επικεντρωθεί και να διευρύνει την κυριαρχία της στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, εκδιώκοντας τις Η.Π.Α.
Συνεχίζοντας, η Κίνα ανέκτησε τη θέση της ως ο μεγαλύτερος εξαγωγέας παγκοσμίως το 2017, από την ΕΕ που είχε την πρώτη θέση μόνο το 2016 – εξάγοντας 2,2 τρις $, όταν η ΕΕ 1,9 τρις $ και οι Η.Π.Α. 1,6 τρις $. Το 18% των εξαγωγών της το 2018 αφορούσαν τις Η.Π.Α., με αποτέλεσμα την αύξηση του αμερικανικού εμπορικού ελλείμματος στα 419 δις $. Οι εξαγωγές της προς το Χονγκ Κονγκ ήταν στο 14%, προς την Ιαπωνία στο 6% και προς τη Ν. Κορέα στο 4,5% – ενώ έχει κλιμακώσει τις εμπορικές της συναλλαγές με τη Λατινική Αμερική, με τη Νοτιοανατολική Ασία και με την Αφρική, επενδύοντας στις υποδομές πολλών χωρών με αντάλλαγμα το πετρέλαιο τους.
Πολλές από τις εξαγωγές της Κίνας προς τις Η.Π.Α. είναι προϊόντα αμερικανικών εταιρειών που τα παράγουν εκεί (γράφημα) – οπότε πρόκειται ουσιαστικά για πλασματικά κινεζικά αγαθά. Τα κυριότερα προϊόντα εξαγωγής της είναι οι υπολογιστές, ο εξοπλισμός επεξεργασίας δεδομένων, ο ιατρικός εξοπλισμός, τα είδη ένδυσης, τα υφάσματα και ο χάλυβας – όπου η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας παγκοσμίως. Όσον αφορά τώρα τις εισαγωγές, η Κίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον πλανήτη, με 1,7 τρις $ το 2017 – ενώ οι Η.Π.Α. κατέχουν την πρώτη θέση με 2,3 τρις $.
Η Κίνα είναι επί πλέον ο μεγαλύτερος δανειστής των Η.Π.Α., κατέχοντας το Φεβρουάριο του 2019 αμερικανικά ομόλογα αξίας 1,13 τρις $ ή το 18% αυτού που κατέχουν ξένες χώρες – αν και στα τέλη του 2013 το ποσόν ήταν πολύ υψηλότερο (1,3 τρις $). Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι στηρίζει το νόμισμα της στο δολάριο, αλλά μόνο όσο χρειάζεται για να διατηρεί τις εξαγωγικές τιμές των προϊόντων της ανταγωνιστικές – ενώ θεωρείται πως επειδή δεν μπορεί να επιβάλλει ανάλογους δασμούς στις Η.Π.Α. αφού εισάγει πολύ λιγότερα προϊόντα από όσα εξάγει, θα καλύψει τη διαφορά με την υποτίμηση του νομίσματος της (νομισματικός πόλεμος).
Περαιτέρω οφείλουμε να αναφερθούμε στον «Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης» – στη στρατιωτική συμμαχία δηλαδή της κεντρικής Ασίας που καταπολεμάει την τρομοκρατία και τη διακίνηση ναρκωτικών, ενώ παράλληλα υποστηρίζει τις συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου. Ουσιαστικά πρόκειται για την κινεζική έκδοση του ΝΑΤΟ, με μέλη την Κίνα, τη Ρωσία και τις χώρες κατά μήκος των συνόρων της – το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν, ενώ από τα μέσα του 2016 εισήλθαν η Ινδία και το Πακιστάν.
Η ομάδα αυτή αντιπροσωπεύει το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού και τέσσερα μέλη της διαθέτουν πυρηνικά όπλα: η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία και το Πακιστάν. Σε διαδικασία πλήρους ένταξης στη στρατιωτική συμμαχία ευρίσκονται το Αφγανιστάν, η Λευκορωσία, το Ιράν και η Μογγολία – ενώ συμμετέχουν στις συζητήσεις αλλά δεν θέλουν να γίνουν μέλη η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, η Καμπότζη, το Νεπάλ, η Σρι Λάνκα και η Τουρκία.
Η Κίνα είναι η δεύτερη παγκοσμίως όσον αφορά τις στρατιωτικές δαπάνες, με τις Η.Π.Α. πάντοτε στην πρώτη θέση (γράφημα) – ενώ αν και πολλοί ισχυρίζονται πως ευρίσκονται σε πορεία παρακμής, αποτελούν τη μακράν ισχυρότερη χώρα παγκοσμίως τόσο σε οικονομικό/χρηματοπιστωτικό/νομισματικό, όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο (ανάλυση). Αντιμετωπίζουν φυσικά σημαντικά οικονομικά προβλήματα, ειδικά όσον αφορά το δημόσιο και το συνολικό τους χρέος ή τα δίδυμα ελλείμματα τους, αλλά η Κίνα, αν και πλεονασματική, δεν πάει πίσω – ενώ η Ρωσία είναι από οικονομικής πλευράς κυριολεκτικά νάνος, με ΑΕΠ χαμηλότερο ακόμη και από την Ιταλία.
Το αδύναμο σημείο πάντως των Η.Π.Α. η Αχίλλειος πτέρνα τους, είναι η Σαουδική Αραβία μετά τις στρατιωτικές επιτυχίες της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή (Συρία), μέσω των οποίων προσέγγισε την Τουρκία – αφού εκεί στηρίζεται το πετροδολάριο, το οποίο αποτελεί το θεμέλιο λίθο του συστήματος του χρέους που ελέγχει ολόκληρο τον πλανήτη.

Η άλλη όψη του νομίσματος

Περαιτέρω, από μία άλλη οπτική γωνία, θεωρείται πως οι διεθνείς ελίτ που στηρίζουν γενικότερα την παγκοσμιοποίηση, θέλοντας να επιβάλλουν μία ανοιχτή και όχι πλέον καλυμμένη παγκόσμια οικονομική διαχείριση, ένα παγκόσμιο νόμισμα, μία κοινωνία χωρίς μετρητά (ανάλυση), καθώς επίσης μία παγκόσμια διακυβέρνηση, χρειάζονται για να το επιτύχουν μία σημαντική οικονομική καταστροφή – μεταξύ άλλων την υπονόμευση της αμερικανικής οικονομίας και του δολαρίου, επειδή οι Αμερικανοί δεν πρόκειται να συμφωνήσουν με τα σχέδια τους, όσο η κοινωνία τους παραμένει εύπορη και άνετη. Το γεγονός αυτό, η αντίθεση δηλαδή των Αμερικανών στην παγκοσμιοποίηση, τεκμηριώθηκε από την εκλογή του προέδρου Trump – ο οποίος τοποθετήθηκε ξεκάθαρα εναντίον της παγκοσμιοποίησης.
Εν τούτοις, ολόκληρο το σύστημα που ελέγχεται από τις ελίτ τύπου Soros ή Clinton, προσπαθεί με κάθε τρόπο να τον υπονομεύσει – ενδεχομένως να τον καταστήσει εξιλαστήριο θύμα της σχεδιαζόμενης οικονομικής κατάρρευσης των Η.Π.Α.   Όσον αφορά δε τη Fed που ανήκει στις μεγάλες αμερικανικές τράπεζες, άρα στο τοκογλυφικό κεφάλαιο και στις ελίτ, εξακολουθεί να περιορίζει τα περιουσιακά στοιχεία που έχει στον Ισολογισμό της, το QE δηλαδή – ενώ αρνείται να μειώσει τα επιτόκια, όπως θα ήθελε ο πρόεδρος Trump για να αποφευχθεί μία επόμενη κρίση.
Εάν εδώ προσθέσουμε τον εμπορικό πόλεμο που έχει δρομολογηθεί με την Κίνα και το νομισματικό που ήδη τον ακολουθεί, η κρίση φαίνεται όλο και πιο πιθανή – ενώ θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από την προηγούμενη, αφού έχουν δημιουργηθεί πολυάριθμες φούσκες, ενώ οι κεντρικές τράπεζες έχουν καταναλώσει όλα τους τα όπλα. Φαίνεται λοιπόν πως η οικονομική κατάρρευση που χρειάζονται οι ελίτ για να επιβάλλουν την παγκοσμιοποίηση, οπότε την απόλυτη κυριαρχία τους, ευρίσκεται ήδη σε εξέλιξη – ενώ δεν συμμετέχουν μόνο οι ελίτ των Η.Π.Α. αλλά και της Κίνας.
Ειδικότερα, η Κίνα έχει μία μακροχρόνια σχέση με τους δυτικούς ελίτ και οπαδούς της παγκοσμιοποίησης – αφού στην πραγματικότητα η σύγχρονη εκδοχή της κατασκευάσθηκε από αυτούς. Για παράδειγμα, η οικογένεια Rockefeller και το ίδρυμα της έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στην Κίνα από τα τέλη του 1800 (πηγή) – ενώ η κεντρική τράπεζα της χώρας συνδέεται όπως και η Fed με την κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών, με την BIS που έχει έδρα την Ελβετία, ελέγχει τις κεντρικές τράπεζες πολλών κρατών και ελέγχεται από τις ελίτ (ανάλυση), όπως από τους Rothschild, από την «ομάδα των τριάντα» που τους υπηρετεί κλπ.
Το γεγονός αυτό έγινε εμφανές τα τελευταία χρόνια, όπου διαπιστώθηκε πως όλες οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης της κινεζικής, συντονίζονταν παραδόξως μεταξύ τους για να υποστηρίξουν τις χρηματιστηριακές αγορές άλλων κρατών – ακόμη και αυτών με τα οποία ευρίσκονταν δήθεν σε σύγκρουση.
Επί πλέον, η Κίνα συνεργάζεται στενά με το ΔΝΤ και το γουάν συμμετέχει στο καλάθι του που καθορίζει την ισοτιμία του δικού του νομίσματος, του SDR – το οποίο προετοιμάζεται να αντικαταστήσει το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό, όταν καταρρεύσει. Άλλωστε το ΔΝΤ συζητά πλέον ανοιχτά την υιοθέτηση ενός συστήματος χωρίς τη χρήση μετρητών χρημάτων, αλλά μόνο λογιστικών και ψηφιακών – το οποίο θα βασίζεται στην τεχνολογία του block chain (BITCOIN).
Συμπερασματικά λοιπόν, από τη συγκεκριμένη οπτική γωνία, ο εμπορικός πόλεμος εξυπηρετεί απλά και μόνο τα σχέδια των διεθνών ελίτ, Αμερικανών, Κινέζων και άλλων,   για τη δημιουργία μίας νέας τάξης πραγμάτων – ενός πλανήτη στον οποίο θα κυριαρχούν απόλυτα, όπως στο 1984 του Orwell. Θεωρία συνωμοσίας; Ίσως, αλλά οι ενδείξεις είναι πάρα πολλές, οπότε θα έπρεπε να την έχει κανείς υπ’ όψιν του.

Επίλογος

Κανένας δεν γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει, ενώ τα φαινόμενα συχνά απατούν – έχοντας πολλές φορές αναφερθεί στον πόλεμο τέταρτης γενιάς που διεξάγεται και τελευταία στα ψευδή παραδείγματα (ανάλυση).
Εμείς οι Έλληνες πάντως που βιώνουμε μία απίστευτη οικονομική, πολιτική, κοινωνική και, το χειρότερο, μία πολιτισμική κρίση, φοβούμενοι την εμπλοκή μας σε έναν πόλεμο δια αντιπροσώπων της Ρωσίας που στηρίζεται από την Κίνα με τις Η.Π.Α., με αντίπαλο την Τουρκία, βρισκόμαστε σε μία εξαιρετικά δύσκολη θέση – ενώ είμαστε η μοναδική χώρα που έχει απομονωθεί από την Ευρωζώνη αντιμετωπιζόμενη ως «παρίας», πιεζόμαστε από τις Η.Π.Α. για συνεκμετάλλευση των ενεργειακών μας αποθεμάτων με την Τουρκία, δρομολογείται η υφαρπαγή της χώρας μας από τους Γερμανούς, ο διαμελισμός της μέσω της Μακεδονίας και η αλλοίωση του πληθυσμού  της από τους μετανάστες, για να είναι ευκολότερα ελεγχόμενος.
Στα πλαίσια αυτά, ότι και αν προγραμματίζεται να συμβεί, η Ελλάδα θα είναι δυστυχώς στο μάτι του κυκλώνα – με την κοινωνική συνοχή της σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, λόγω της ανικανότητας και αντιπαλότητας των διεφθαρμένων πολιτικών της κομμάτων. Οφείλουμε λοιπόν να είμαστε όσο πιο προσεκτικοί γίνεται, έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε όλους τους μελλοντικούς κινδύνους – σε έναν πλανήτη που βιώνει μία βίαιη αλλαγή παραδείγματος, όπως έχουμε προβλέψει πριν από πολλά χρόνια (2011).

Εγώ. Το παιχνίδι της ζωής (45)-επανάληψη

Συνέχεια από Πέμπτη 16 Μαίου 2019
Η μεταμόρφωση της ψυχής α
Η ζωή ως αποτυχημένο πείραμα
«Κανείς δεν ξεφεύγει από την μεταμορφωτική φωτιά της μηχανής». Αυτή είναι η πρώτη πρόταση στο βιβλίο του KevinKelly «Νέοι κανόνες για την νέα οικονομία», που εκδόθηκε το 1998, και αποτελεί μια πραγματεία επιρροής, που υπαινίχθηκε τόσο στο επίπεδο της γλώσσας όσο και του στοχασμού, όλα αυτά που η Silicon Valley και η Wall Street σχεδιάζουν για τον νέο κόσμο.
Η θεμελιώδης πραγματεία της νέας οικονομικής πραγματικότητας έχει μια μαγική επιχειρηματολογία. Ο Kellyαρχίζει το έργο του με μια πρόταση η οποία θα μπορούσε να βρίσκεται στην αρχή κάποιας αλχημιστικής πραγματείας. Οι αλχημιστές πίστευαν πως η ψυχή μεταστοιχειώνεται μέσα στην «φωτιά που μεταμορφώνει». Ο Kelly και οι ομοϊδεάτες του από την Wall Street επιχειρηματολόγησαν μυστικιστικά, στην πραγματικότητα όμως απαίτησαν, τίποτα λιγότερο, την αλχημιστική μεταμόρφωση του ανθρώπου μέσω της τεχνολογίας των ψηφιακών αγορών.
Η νέα μαγεία του κώδικα είχε από την αρχή δικτυώσει τον ψηφιακό εργασιακό χώρο με τα τέσσερα στοιχεία: την γη (την άμμο από την οποία κατασκευάζονται τα μικροτσίπ), την φωτιά (ο ηλεκτρισμός, τα Firewall, το κάψιμο(burn) των cd, τα μεταλλουργεία λογισμικού), τον αέρα (ασύρματη μεταφορά δεδομένων) και το νερό (η πλημμύρα των πληροφοριών, στη οποία πνίγεται κανείς εάν δεν πλοηγεί).
Η μαγεία ήταν απαραίτητη γιατί οι αντιφάσεις της «νέας οικονομίας» ήταν τόσο προφανείς, και η συγγένεια της με τους νεοφιλελεύθερους αρνητές του κράτους ήταν τόσο στενή, ώστε χωρίς μαγεία δεν ήταν δυνατόν να πεισθούν οι άνθρωποι, να οργανώσουν την ζωή τους βάσει θεμελιωδών αρχών της αγοράς.
Έπρεπε λοιπόν να τους υποσχεθούν την μεγάλη «μεταμόρφωση», που στα αλχημιστικά εργαστήρια σημαίνει: την μεταμόρφωση ανθρώπινης σάρκας σε ένα υλικό εκπληκτικής τελειότητας, μια πράξη «πνευματικής αναγέννησης και σωματικής αθανασίας».
Οι κυβερνο-προφήτες δεν υπόσχονταν τίποτα λιγότερο από την πραγματοποίηση του παλαιότερου ονείρου της ανθρωπότητας. Με ένα μικρό περιορισμό όμως: το όνειρο αυτό πραγματοποιείται μόνο μέσω του ψηφιακού σωσία, τουλάχιστον για όσο οι άνθρωποι στην πραγματικότητα είναι αναγκασμένοι να αναπνέουν, να τρώνε και να πεθαίνουν.
Ήταν μια τέλεια κατανομή εργασίας μεταξύ των «οικονόμων του πνεύματος»(ή της κοινωνίας παροχής υπηρεσιών), οι οποίοι ήθελαν να κάνουν νέα αγορά από την κοινωνία όπου καταργείται η βιομηχανία, και μεταξύ των ψηφιακών ευαγγελιστών, που ήθελαν να κάνουν το ίδιο με το χωρίς σώμα και ψυχή εγώ, στο οποίο το «νούμερο 2» είχε αναλάβει τον έλεγχο.
Οι οικονομολόγοι κήρυτταν την μεταμόρφωση του χώρου των αγορών, και συμπαθούντες αυτούς πολιτικοί και δημοσιογράφοι την αντίστοιχη μεταμόρφωση του χώρου εργασίας. Οι μεν κήρυτταν λοιπόν την οικονομική, οι δε την κοινωνική μεταστοιχείωση. Σχεδόν όλες τις πολεμικές έννοιες τις μοιράστηκαν αδελφικά: OutsourcingReengineeringDownsizing.
Το κίνητρο ήταν σαφές: εφόσον όλα θα ήταν «άυλα», και απλώς ζήτημα της «οικονομίας της πληροφορίας» και επικοινωνίας, ο πραγματικός κόσμος θα είχε επιτέλους καταστεί συμβολικός χώρος, όπου το «νούμερο 2», ο υπολογιστής και θεωρία παιγνίων θα δρούσαν όπως στον Ψυχρό Πόλεμο.
Ο Kevin Kelly ανήκει αναμφίβολα σε εκείνους τους «προοδευτικούς» στοχαστές, που δεν είναι υπεύθυνοι μόνο για την ανάμειξη τεχνολογικών και βιολογικών μεταφορών, αλλά οι οποίοι γεφύρωσαν την άβυσσο που για δεκαετίες έχασκε, κατά την διάρκεια του πολιτισμικού πολέμου, μεταξύ της αντί-κουλτούρας και της Wall Street. Το ότι τα τεχνικά συστήματα θα γίνονταν «νέες μορφές ζωής», το ότι το δίκτυο γνωρίζει περισσότερα από το άτομο, και το ότι μόνο το σύνολο της ασύλληπτης γνώσης αποκαλύπτει την αλήθεια-όλα αυτά ήταν πράγματι μια «νεοβιολογική» μεταφορά, η οποία «καθιστά το δίκτυο, αυτό που ο Hayek όρισε ως αγορά.»209
Ο Kelly έκανε πολλά ώστε το «νούμερο 2» να χάσει τον τρομακτικό χαρακτήρα του(ένα παράδειγμα λειτουργικών συστημάτων που του αρέσει, είναι το «sim city»). Περιγράφει ένα κόσμο, στον οποίο τον δαρβινικό αγώνα επιβίωσης δεν διεξάγουν οι άνθρωποι αλλά οι πράκτορες (και μάλιστα σε μια αθάνατη παράγραφο, όπου περιγραφεί τον καθορισμό της τιμής ενός αβγού), ενώ ο homo sapiens αναπαύεται και μέσα στις ευγενείς σκέψεις του επεξεργάζεται τις έννοιες «συνεξέλιξη» και συνεργασία.
Κανένας δεν ξέφυγε από τις αλχημιστικές τέχνες του Kelly, κανένας δεν φαντάστηκε πόσο θα κόστιζε η νέα ιδεολογία, και κανένας δεν γέλασε, όταν ο Kelly χαρακτήρισε την Benetton ένα «νέο οικονομικό υπεροργανισμό», όταν η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από την δημιουργία προσωπικών πουλόβερ και πουκαμίσσων210.
Αν τώρα, στις αρχές του 21ου αιώνα, οι δαίμονες, οι νεράιδες, οι νάνοι, οι μάγοι και οι βρικόλακες επιστρέφουν, μετά από μακρά εξορία, στους εγκεφάλους των ανθρώπων, πρέπει να δούμε σε αυτούς τους προδρόμους μιας θεμελιώδους οικολογικής μεταμόρφωσης. Το κλίμα της λογικής, που δεν τους άντεχε, έχει αλλάξει και έχει γίνει ευνοϊκό για αυτούς.
Σε εκατομμύρια οθόνες, πάνω στις οποίες οι σκέψεις μεταφέρονται με το άγγιγμα και το χρήμα μέσω του φωτός, ξυπνούν πλάσματα, τα οποία κυοφορήθηκαν στους δοκιμαστικούς σωλήνες των αλχημιστών.
Και ο τελευταίος μάγος του 17ου αιώνα, τις υπηρεσίες του οποίου δεν χρειάστηκε κανείς για μερικούς αιώνες, θα περνούσε λαμπρά στον σημερινό κόσμο. Θα ήταν στην πρώτη κλάση, και αυτό όχι μόνο στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Είτε πρόκειται για κόπρανα αρουραίου είτε για χολή ταύρου: δε θα είχε την ανάγκη να του εξηγήσει κανείς ένα κόσμο, στον οποίο με την βοήθεια μαθηματικού κώδικα, κάθε πληροφορία περί κάθε μιας ψυχής, μπορεί να μετατραπεί σε χρήμα. Ακόμη και η πληροφορία, πόση ώρα διάβαζε πάνω στον e-reader περί κοπράνων αρουραίου και χολής ταύρου.
Το γεγονός ότι έχει έρθει σε μια εποχή όπου οι «οικονομικοί  αλχημιστές» της Wall Street, στα εργαστήρια τους τύπου Frankenstein, δημιουργούν στις οθόνες τους «τέρατα» με την χρήση «τοξικών» μαθηματικών τύπων, θα σήμαινε για τον μάγο ότι επιτέλους ήρθε σπίτι.
Αυτό δεν είναι θαυμαστό, αφού και η βιβλιογραφία περί επενδυτικής αγοράς, όταν γράφει περίCPDO, χρησιμοποιεί την ίδια ακαταλαβίστικη μυστική κωδικοποίηση γραμμάτων, όπως παλιά ο αλχημιστής. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε  «την πιο καυτή αλχημιστική μέθοδο για την μεταμόρφωση των μολύβδινων δανείων σε χρυσό ατομικών κερδών» των πελατών211.
Ο αλχημιστής δεν ήξερε για την διαφορά πνεύματος και ύλης. Όποιος ήθελε να κάνει χρυσό από μόλυβδο, χρειαζόταν σύμφωνα με τα μαγικά βιβλία, πέραν των αιθερίων ουσιών και φίλτρων, και οθόνες, «προβολές», οι οποίες διάβαζαν τον μαγικό κώδικα βάσει αυστηρώς καθορισμένων συμβόλων. Μια οθόνη η οποία καθιστούσε ορατή την μεταμόρφωση: την εσωτερική δύναμη φαντασίας, την θρυλική «Imaginatio», με την οποία εκμεταλλευόταν ο αλχημιστής τις δυνάμεις της ψυχής.
Αν ερχόταν σήμερα ο Gabriel Clauder, γιατρός του μονάρχη της Σαξονίας, από τον 17ο αιώνα και περνούσε την πόρτα του 21ου, θα διαπίστωνε με ευχαρίστηση ότι η αλχημεία έκανε τεράστιες προόδους. Θα διαπίστωνε πως χρήμα και εξουσία δημιουργούνται εκεί όπου η ανθρώπινη ψυχή βάσει σταθερών κανόνων, με συνταγές, διαμελίζεται και επανασυντίθεται. Στους αλγόριθμους που αποφασίζουν σήμερα για την ύπαρξη μας, θα έβλεπε απλώς μια βελτιωμένη μορφή των αλχημιστικών του συνταγών.
Το έργο του Clauder «Die universelle Tinktur oder der Stein des Weisen», δεν είναι παρά ένας κώδικας, για το πως μπορεί κανείς βήμα προς βήμα από το τίποτα να φτιάξει κάτι. Η «φιλοσοφική λίθος» δεν ήταν καμιά πέτρα, αλλά υγρό, καθαρή ρευστότητα. Για να φτάσει σε αυτήν, ο μάγος χρειάζεται το «πνεύμα του σύμπαντος», το οποίο βρίσκεται στον αέρα, «πτητικό, αιωρούμενο, αόρατο»212.

Συνεχίζεται

ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΑΡΧΗ Η ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ

Αμέθυστος
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...