Συνέχεια από Κυριακή 22. Μαρτίου 2026
Art Bell παίρνει συνέντευξη από τον Malachi Martin (2 από 7) γ
........Απαιτούν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης.
Και είναι έτσι κι αλλιώς μια λεπτή διαδικασία.
Είναι λεπτή, αλλά είναι επαναλήψιμη και οι διαδικασίες είναι τυποποιημένες. Απλώς χρειάζεται να χρησιμοποιούνται σωστά τα επαγγελματικά εργαλεία.
Αλλά αυτό που ήθελα επίσης να πω είναι ότι η σύνδεση με τον Θεό δεν χάνεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της απομακρυσμένης θέασης.»
«Είμαστε μια ψυχή. Είμαστε ένα πνεύμα, και αυτό διαμορφώνεται, θέλουμε δεν θέλουμε. Τουλάχιστον εγώ αυτό πιστεύω.
Η ψυχή κάποιου δεν χάνεται. Αν η ψυχή σου είναι ήδη χαμένη ή σωσμένη ανεξάρτητα από τη χρήση αυτών των τεχνικών, η σύνδεση εξακολουθεί να υπάρχει και τη φέρνεις μαζί σου όταν εισέρχεσαι σε αυτό... Παλαιότερα επρόκειτο για μια μεταβαλλόμενη κατάσταση συνείδησης. Ήταν μια εντελώς διαφορετική μέθοδος.
Αλλά εδώ κανείς απλώς στρέφει την προσοχή του σε μια ιδέα — θα το πω κάπως πρόχειρα. Έτσι, η προσοχή κάποιου είναι μισή επικεντρωμένη στο να γράφει πληροφορίες σε ένα κομμάτι χαρτί και μισή επικεντρωμένη σε κάτι που βρίσκεται, ελλείψει καλύτερου όρου, στο συλλογικό ασυνείδητο.
Υπάρχουν τεχνικοί όροι. Ναι, ας συμφωνήσουμε σε αυτό. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη φράση.
Τελικά, όμως, χρειάζεται περαιτέρω ορισμό. Αλλά, πάτερ, αυτό έχει αποδειχθεί η καταστροφή αρκετών ανθρώπων. Το έχω δει ο ίδιος.
— Το ξέρω. Κι όμως, μου έχει δώσει περισσότερα απ’ όσα θα μπορούσα ποτέ... Μου έχει δώσει απαντήσεις σε πολλά διαφορετικά πράγματα και, κυρίως, μου επέτρεψε — όταν ήθελα να επιστρέψω το δώρο, όταν ήθελα να υπηρετήσω — προσευχόμουν για περίπου έξι μήνες για να βεβαιωθώ... Ήξερα ότι δεν μπορούσα να επιστρέψω το δώρο που είχα λάβει, έχοντας απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα. Ήμουν πολύ αφελής για να το καταλάβω αυτό.
Μέχρι τη στιγμή που προσπάθησα να επιστρέψω το δώρο, είχα λάβει πίσω «φορτηγά» από δώρα. Έτσι άλλαξα στρατηγική και απλώς ζήτησα να υπηρετήσω. Και αυτό το εργαλείο μού επέτρεψε να προσδιορίσω με ακρίβεια... Λοιπόν, χρειάστηκαν περίπου έξι μήνες για να βεβαιωθώ ότι ήμουν σωστός.
— Πώς; Πώς να υπηρετήσεις; Πώς να υπηρετήσεις τον Θεό σου;
— Και αυτό είναι που μου έδωσε αυτό το εργαλείο: τις ακριβείς λεπτομέρειες του τι να κάνω, πώς να υπηρετήσω, αντί για μια γενική αίσθηση. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που είμαι τόσο ευγνώμων. Και πράγματι, θα προσθέσω ότι όλοι θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες για κάτι τέτοιο... Γιατί, με θεολογικούς όρους, Εντ, αυτό για το οποίο μιλάς είναι ένα χάρισμα.
Πραγματικά είναι. Είναι ένα δώρο, μια ικανότητα που σου έχει δοθεί.
Και ακόμη δεν θέλω να σε διακόψω, γιατί έχεις πολλά ακόμη να πεις πάνω σε αυτό το θέμα. Θέλω απλώς να προσθέσω ένα πράγμα: πρόκειται για μια πολύ συγκεκριμένη, καλοπροαίρετη και ευγενή προσπάθεια από την πλευρά σου. Δεν το κάνεις για αυτοδοξασμό ούτε για προσωπικό όφελος. Χρησιμοποιείς κυρίως τη λέξη «υπηρετώ», κάτι που είναι, παρεμπιπτόντως, πολύ «αγγελικό».
— Πάτερ, θα πρέπει να σας διακόψω. Θα σας αφήσω να συνεχίσετε όταν επιστρέψουμε σε λίγο. Από πνευματική σκοπιά, θα έλεγε κανείς ότι είστε ένα παράξενο δίδυμο. Ίσως όμως όχι. Θα το δούμε.
Επιστρέφουμε τώρα στον Δρ. Μάλαχι Μάρτιν και τον Ταγματάρχη Εντ Ντέιμς. Δρ. Μάρτιν, ήθελα να σας αφήσω να ολοκληρώσετε αυτό που αρχίσατε να λέτε και, αν μπορείτε, να εξηγήσετε γιατί θεωρείτε ότι η «remote viewing» είναι νιτρογλυκερίνη για την ψυχή.
— Ναι, θα το κάνω. Εντ, είσαι εκεί;
— Είμαι εδώ, πάτερ Μάρτιν.
— Νιώθω κάπως περίεργα να σε αποκαλώ Ταγματάρχη Εντ Ντέιμς.
— Πείτε με απλώς Εντ.
— Ας το αφήσουμε αυτό προς το παρόν. Η αρχική δήλωση που έκανα όταν μιλήσαμε την προηγούμενη φορά — ότι αυτό είναι «νιτρογλυκερίνη για την ψυχή» — σημαίνει το εξής: αν δεν γίνεται με το σωστό κίνητρο και, κατά κάποιο τρόπο, με επιστημονική μέθοδο, με κατάλληλους ελέγχους και ισορροπίες, μπορεί να διαταράξει την ψυχή. Μπορεί να την «ανατινάξει». Μπορεί να προκαλέσει μια εσωτερική έκρηξη.
Από τη δική μου πλευρά —από την οπτική των εξορκιστών, και όταν λέω «εμείς» εννοώ πραγματικά όσους ασχολούνται με αυτό το έργο— έχουμε διαπιστώσει ότι όσοι ασχολούνται με remote viewing ή channeling χωρίς αυτές τις δικλείδες ασφαλείας που περιέγραψες, υφίστανται πολύ σοβαρές διαταραχές και αποδιοργάνωση της προσωπικότητάς τους, της φυσιολογικής τους ταυτότητας. Παρουσιάζουν επίσης φαινόμενα που μπορούν να εξηγηθούν μόνο υπό το πρίσμα μιας «λουσιφεριανής» παρέμβασης στα ανθρώπινα πράγματα.
Η θεωρία ή πεποίθηση πίσω από αυτό είναι ότι υπάρχει μια υπερφυσική τάξη και μια φυσική τάξη. Η φυσική τάξη είναι ό,τι βλέπεις — σάρκα, οστά, αίμα, γη, μέταλλο, ξύλο και υλικά πράγματα γύρω μας. Και υπάρχει και η υπερφυσική τάξη, δηλαδή η ύπαρξη του Θεού και ό,τι ανήκει σε Αυτόν. Ανάμεσα σε αυτές υπάρχει αυτό που αποκαλούμε «ενδιάμεσο επίπεδο». Σε αυτό το επίπεδο μπορούν να ασκηθούν τέτοιες δυνάμεις — οι δυνάμεις της ψυχής — που φαίνεται ότι μπορούν να οξυνθούν και να αναπτυχθούν.
Η γλώσσα μου είναι προεπιστημονική, προϊατρική και προψυχιατρική — και το καταλαβαίνεις αυτό — γιατί δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι ψυχίατρος ή θεραπευτής οποιουδήποτε είδους· είμαι απλώς εξορκιστής και ιερέας.
Όταν είπα ότι υπάρχει ένας «εκρηκτικός κίνδυνος» για την ψυχή, εννοούσα ότι όταν κάποιος εισέρχεται ή προσπαθεί να εισέλθει σε αυτό το ενδιάμεσο επίπεδο και να χειριστεί τέτοιες δυνάμεις χωρίς το σωστό κίνητρο ή χωρίς τους κατάλληλους ελέγχους, τότε τα φαινόμενα που εμφανίζονται σε αυτούς τους ανθρώπους είναι εκείνα που μας προσελκύουν ως ομάδα εξορκιστών και απαιτούν, από τη δική μας οπτική, την παρέμβαση με τυπικό εξορκισμό.
Και ένα ακόμη σημείο για συζήτηση: η δυσκολία είναι ότι το υπερφυσικό, όπως το αντιλαμβάνονται και συνεχίζουν να το αντιλαμβάνονται οι Χριστιανοί, είναι εντελώς αδιανόητο. Δεν υπάρχει ανθρώπινη έννοια — και συνεπώς ούτε λέξη — που να μπορεί να το περιγράψει. Και δεύτερον, είναι ανεπαίσθητο για τον άνθρωπο χωρίς μια ιδιαίτερη χάρη από τον Θεό. Δεν μπορεί καν να το αντιληφθεί.
Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε αν ένας άνθρωπος δεν έχει πίστη, δεν μπορεί καν να το φανταστεί. Και αν τη χάσει, δεν γνωρίζει ότι την έχει χάσει — γιατί αν το γνώριζε, θα την είχε ξανά.
Το απλό γεγονός ότι γνωρίζεις πως την έχεις χάσει είναι από μόνο του μια αντίληψη που ανήκει στην πίστη. Είναι μια περίπλοκη έννοια, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα που έχουμε διαπιστώσει.
Τώρα, η μόνη πρακτική εφαρμογή —πέρα από τη θρησκευτική γαλήνη και ηρεμία που προσφέρουμε σε ανθρώπους που έρχονται για εξορκισμό— η μόνη πρακτική περίπτωση ήταν, παραδόξως, ορισμένοι αξιωματικοί του στρατού, ως ιδιώτες, που ήρθαν για βοήθεια επειδή είχαν «εμβαθύνει» στο Ενδιάμεσο Επίπεδο και επέστρεψαν σοβαρά διαταραγμένοι.
Έπειτα υπάρχουν οι συνηθισμένοι άνθρωποι που χρησιμοποιούν πίνακες Ouija ή κάνουν channeling ή remote viewing, και εισήλθαν σε έναν χώρο όπου έγιναν αντικείμενο τρομακτικών επιθέσεων από έναν «άγγελο φωτός» — με την τεχνική έννοια αυτού του όρου — και η μόνη βοήθεια που μπορούσαμε να τους προσφέρουμε ήταν ακριβώς μέσω αυτών των τελετών, οι οποίες δεν είναι καθόλου θεραπείες, γιατί ο εξορκισμός δεν είναι θεραπεία· είναι μια αντιπαράθεση. Αυτό ίσως δεν ρίχνει πολύ φως, αλλά θα σου εξηγήσει γιατί το αποκάλεσα «εκρηκτική φύση της ψυχής».
Και όλα όσα είπες είναι απολύτως διαφωτιστικά για μένα, και υποθέτω ότι μέσα σε αυτό το σύνολο ιδεών θα εντασσόταν και ολόκληρο το ζήτημα του προγράμματος “Green Bomb” και η σύνοψη που κάποιος —πώς τον λένε— ο Κόρεϊ Χάμοντ παρουσίασε στην Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, για τη διαταραχή NPD και όλη την ιδέα αυτού του προγράμματος. Καταλαβαίνεις τι προσπαθώ να πω;
— Ναι, καταλαβαίνω. Μόνο ένα σχόλιο: είμαι κάπως εξοικειωμένος, από επιχειρησιακή σκοπιά, με την ιδέα του Ενδιάμεσου Επιπέδου.
— Ναι, ναι. Το channeling. Όσο περισσότερο διαπιστώσαμε ότι κάποιος εγκαταλείπει την ίδια του την ταυτότητα...
Ας επιστρέψω σε μια επιχειρησιακή οπτική. Θέλω να τονίσω ότι αυτές οι τεχνικές εξελίχθηκαν ως εργαλεία συλλογής πληροφοριών στρατιωτικών υπηρεσιών, και αυτό είναι σημαντικό.
Όταν μελετήσαμε το φαινόμενο του channeling, ανέφερα ήδη κάποια από τα συμπεριφορικά χαρακτηριστικά που παρατήρησα. Μου έγινε πολύ σαφές, σε επιχειρησιακό επίπεδο, ότι οι άνθρωποι που κάνουν channeling ποτέ δεν αναλάμβαναν ευθύνη για το έργο τους ή για την αποτυχία τους ή για την έλλειψη ακρίβειας. Πάντα έλεγαν: «κάποιος άλλος το έκανε» — ποτέ δεν ήταν δικό τους λάθος αν οι πληροφορίες ήταν λανθασμένες.
Αυτό ήταν ένα ενδιαφέρον στοιχείο. Ένα άλλο, το πιο ενδιαφέρον ίσως, ήταν ότι το άτομο που κάνει channeling εγκαταλείπει την ίδια του την ταυτότητα, την παραδίδει σε κάτι άγνωστο — κάτι που το έχει πείσει ότι είναι καλοήθες στις περισσότερες περιπτώσεις. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Εκεί βρίσκεται και η «νιτρογλυκερίνη» της υπόθεσης. Αυτή είναι η ουσία του channeling.
Αντίθετα, το τεχνικό remote viewing είναι ουσιαστικά ένα εργαλείο του νου, όπου παραμένουμε πλήρως συνειδητοί και σε εγρήγορση. Ακόμη και στα πρώτα στάδια των προγραμμάτων, όπου χρησιμοποιούνταν φυσικά «ψυχικά» άτομα στον στρατό για συλλογή πληροφοριών, επρόκειτο για αλλοιωμένη κατάσταση συνείδησης — και υπήρχαν κίνδυνοι σε αυτήν την κατάσταση.
Όταν «στέλναμε» — χρησιμοποιώ τον όρο χαλαρά — έναν αξιωματικό σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία, υπήρχαν περιπτώσεις όπου, κατά την πλοήγηση σε αυτό το Ενδιάμεσο Επίπεδο, τα άτομα αυτά βίωναν έντονη αγωνία, επειδή «συναντούσαν» άλλες οντότητες, κατά κάποιον τρόπο, στη διαδρομή. Αυτό προκαλούσε τεράστια ψυχική επιβάρυνση. Μάλιστα, είχαμε δύο άτομα που υπέστησαν καρδιακές προσβολές.
— Δεν προκαλεί έκπληξη. Ήταν καθόλου ευεργετικό;
— Καθόλου.
Έτσι στραφήκαμε σε τεχνικές καθαρά νοητικές, αντί για τεχνικές νου-σώματος. Αυτές, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, έγιναν σχεδόν σαν μια «κάρτα βιβλιοθήκης» προς μια ανεξάντλητη πηγή πληροφοριών. Κάποιος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με αυτές τις πληροφορίες. Παρ’ όλα αυτά, είναι διαθέσιμες για «λήψη».
Μερικές φορές, όπως στην περίπτωση ενός πρώην μαθητή μου και ενός άλλου αξιωματικού που πρόσφατα έγραψε βιβλίο, αυτά τα άτομα άρχισαν να αναπτύσσουν μια σχέση με τις οντότητες που ανακάλυψαν στο Ενδιάμεσο Επίπεδο. Έτσι άρχισαν να εμπλέκονται σε κάτι που θα μπορούσε να ονομαστεί «ημι-channeling».
— Το «ημι-channeling» είναι ουσιαστικά το ίδιο με το channeling. Μόλις κάτι σε «πιάσει», σε έχει πιάσει. Μπορεί να βρίσκεσαι στη σκιά, αλλά σε έχει.
— Ακριβώς. Και τότε αρχίζει να εμφανίζεται αλλαγή στη συμπεριφορά. Αυτοί οι άνθρωποι γίνονται νευρικοί, χάνουν την ισορροπία τους, κάνουν δηλώσεις που φαίνονται ασυνάρτητες — και όπως ξέρεις, αυτό είναι ένα σαφές προειδοποιητικό σημάδι. Κάτι έχει συμβεί.
— Ναι, σωστά. Κάτι έχει συμβεί. Έχετε εντοπίσει τι είναι αυτό;
— Το μελετήσαμε. Και, με βάση βασικές αρχές ψυχολογίας, το «άγκιστρο» βρίσκεται στο εγώ του ατόμου. Το εγώ έχει «πιαστεί». Και το ψυχικό σύστημα παρασύρεται από αυτό, καθοδηγούμενο από το εγώ.
— Ναι, έχει εμπλακεί πλήρως.
— Ακριβώς. Και έχουμε μελετήσει αυτό το φαινόμενο σε βάθος, χρησιμοποιώντας μοντέλα για να καταλάβουμε πότε βρισκόμαστε σε επικίνδυνο σημείο. Όσο περισσότερο εγκαταλείπουμε την ικανότητα λήψης αποφάσεων — γιατί αυτό είναι ουσιαστικά το μόνο που έχουμε, τον νου μας — τόσο περισσότερο διακινδυνεύουμε τη βάση πάνω στην οποία καθορίζεται αν η ψυχή μας θα επιβιώσει.
— Ακριβώς. Αν το εγκαταλείψουμε αυτό, εγκαταλείπουμε την ίδια μας την ουσία.
— Συμφωνώ. Και όταν αυτά τα άτομα αρχίζουν να παραδίδουν τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων ή αφήνουν το εγώ να κυριαρχήσει πλήρως, τότε τα «χάνουμε».
— Αυτό είναι η αρχή αυτού που, από τη δική μου οπτική, ονομάζεται «κατοχή».
— Δεν είμαι ιδιαίτερα εξοικειωμένος με την έννοια της κατοχής. Την έχω δει μόνο μία ή δύο φορές στην καριέρα μου. Θέλω όμως να τονίσω κάτι: η πλειονότητα των ανθρώπων που έρχονται σε μένα για να μάθουν τεχνικό remote viewing είναι απλοί, ισορροπημένοι άνθρωποι.
Είναι άνθρωποι πολύ ενδιαφερόμενοι και ενθουσιώδεις. Σήμερα μπορούμε να εντοπίζουμε άτομα — και πρέπει να το κάνουμε, γιατί έχουμε βιώσει αρκετές καταστροφές. Όχι πάρα πολλές, αλλά όταν συνέβησαν στο παρελθόν, είτε στην στρατιωτική ομάδα είτε στην περίπτωση ενός-δύο πολιτών, πρώην μαθητών, ήταν πραγματικά καταστροφικές.
— Άρα αυτό σας δίδαξε κάτι.
— Μας δίδαξε πολλά. Και πλέον εξετάζουμε πολύ προσεκτικά τη συμπεριφορά των ανθρώπων που έρχονται σε εμάς. Έχετε ένα «προφίλ» ανθρώπων που δεν θα αγγίζατε;
— Δεν είναι τόσο θέμα προφίλ όσο τέχνη· όχι τόσο επιστήμη όσο αίσθηση. Είναι μια τέχνη.
— Τι θα αποτελούσε «κόκκινη σημαία» για εσάς;
— Η φρενήρης συμπεριφορά είναι μία. Αυτό είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι. Ένα άλλο είναι όταν κάποιος δεν μπορεί να απομακρυνθεί από θεωρίες συνωμοσίας — συνωμοσία, συνωμοσία, συνωμοσία. Μερικές φορές αυτό δείχνει ότι ίσως πρόκειται για παρανοϊκή σχιζοφρένεια, και αυτό είναι το χειρότερο σενάριο. Δεν θα θέλαμε σε καμία περίπτωση να έχουμε να κάνουμε με έναν παρανοϊκό σχιζοφρενή.
— Πάτερ, με βάση όσα έχετε ακούσει για το remote viewing, αφήνοντας στην άκρη αυτούς τους τύπους προσωπικοτήτων, υπάρχει κάποιος σχετικά ασφαλής τρόπος να κάνει κανείς αυτό που κάνει ο Εντ;
— Ναι, απολύτως. Βλέπετε, εκείνος, ως μέρος της συνήθους δουλειάς του, έχει διαμορφώσει ένα σύστημα ελέγχων και ισορροπιών από την άποψη της πρόθεσης, της μεθόδου και της τεχνικής, καθώς και μια βαθιά γνώση των διαφόρων «οντοτήτων» που κινούνται σε αυτή την περιοχή όπου δραστηριοποιείται. Και αυτό είναι πολύ διαφορετικό από μια χαλαρή, ας πούμε, προσέγγιση του τύπου «ανοίγω το μυαλό μου και δέχομαι ό,τι έρθει».
— Μπορώ να προσθέσω κάτι ακόμη, πάτερ;
— Φυσικά.
— Από πλευράς εμπειρίας, θέλω να επισημάνω και κάτι άλλο. Όσον αφορά αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί «σκιώδεις δαίμονες» και τα παρόμοια, τυχαίνει να τους φοβάμαι πολύ. Με τρομάζουν αφάνταστα. Όμως δεν φοβάμαι ότι θα μου κάνουν κακό, λόγω της σχέσης μου με τον Θεό και με τους αγγέλους. Αυτός είναι ο μόνος λόγος που μπορώ να κινούμαι στους τομείς όπου κινούμαι.
— Εντ, να σε διακόψω για μια ερώτηση; Είναι σχετική.
— Βεβαίως.
— Είπες ότι δεν χρειάζεσαι πλέον πίστη.
— Ναι.
— Βλέπεις πού το πάω.
— Όχι ακριβώς. Αυτό που είπα είναι ότι νιώθω πως έχω απόλυτη εμπιστοσύνη πλέον.
— Ακριβώς. Άρα, η λέξη «πίστη» για σένα σημαίνει κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι για μένα. Γιατί, προφανώς, αν βασίζεσαι σε αγγελική και θεϊκή προστασία, έχεις αυτό που με κλασικούς όρους θα ονομαζόταν θρησκευτική πίστη. Με καταλαβαίνεις;
— Ναι. Αλλά δεν είναι τόσο απλό να το περιγράψω με λόγια.
— Κατά τη διάρκεια της συζήτησης έχεις εκφράσει επανειλημμένα πράξεις αυτού που θα ονομαζόταν θεολογική πίστη. Και έχεις μια σχεδόν παιδική εμπιστοσύνη στην προστασία αυτή, που σε διαφυλάσσει — γι’ αυτό και μπαίνεις σε αυτό το πεδίο χωρίς φόβο. Βέβαια, διατηρείς και έναν σεβασμό, μια προσοχή απέναντι σε ό,τι μπορεί να σε εξαπατήσει.
— Αυτό που εννοούσα είναι ότι τώρα μπορώ να αντιληφθώ τι είναι αυτά τα πράγματα. Στο παρελθόν, όταν ήμουν νέος και πριν μάθω αυτές τις τεχνικές, δεν ήξερα. Τότε χρειαζόμουν αυτό που αποκαλούσα «πίστη» — έπρεπε να βασιστώ σε μια ανώτερη δύναμη για προστασία. Τώρα όμως μπορώ να «βλέπω» μέσα στο σκοτάδι, να ρίχνω φως και να διακρίνω τι υπάρχει.
— Ναι, αυτό είναι διαφώτιση. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθείς να εξαρτάσαι από αυτή την προστασία.
— Απόλυτα.
— Τώρα θέλω να εισαγάγω μια έννοια που έχω αναφέρει και στο παρελθόν: το υπερφυσικό. Στη χριστιανική —και σε μεγάλο βαθμό και στην εβραϊκή— παράδοση, το υπερφυσικό είναι κάτι που, αφενός, είναι ξένο προς την ανθρώπινη φύση, αλλά αφετέρου έρχεται να την ανυψώσει και να την προστατεύσει.
Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος, μόνο με τις δικές του δυνάμεις, δεν μπορεί να αποκτήσει τη σοφία που χρειάζεται για να αποφύγει τον κίνδυνο και τη ζημιά. Αυτή είναι η ιδέα του υπερφυσικού στον Χριστιανισμό.
— Να ρωτήσω κάτι; Θα μπορούσε η κατανόηση ή η «διαφώτιση» του Εντ να τον προστατεύσει από κατοχή;
— Θα μπορούσε, με βάση όσα έχει πει. Δεν βλέπω ενδείξεις φαντασιοπληξίας, υπερηφάνειας ή υπερβολικής αυτοπεποίθησης. Αντίθετα, διακρίνω μια ευσέβεια, και αυτό είναι βασικό στοιχείο. Θα έπρεπε να είναι προστατευμένος, γιατί υπάρχει η υπερφυσική χάρη.
Αυτό που λέω είναι ότι αυτή η χάρη φαίνεται να τον συνοδεύει εδώ και καιρό — από τα νεανικά του χρόνια μέχρι την εμπειρία του με το «σκοτάδι», όπου απέκτησε τη δυνατότητα να αναγνωρίζει τους κινδύνους και να διακρίνει έναν «άγγελο φωτός» που στην πραγματικότητα είναι κάτι απατηλό.
Άρα ναι — μπορεί να το κάνει χωρίς να υποστεί βλάβη.
Αλλά για να απαντήσω πλήρως, θα έπρεπε να καθίσω με τον Εντ και να του ζητήσω να μου εξηγήσει πώς προσεύχεται, πώς σκέφτεται, πώς ζει και ποια είναι η ηθική του — κάτι που δεν πρόκειται να κάνω δημόσια.
— Εντ, μπορείς να μείνεις λίγο ακόμη;
— Μπορώ να μείνω άλλα τριάντα λεπτά.
Συνεχίζεται
ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ! ΟΤΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΣΟΛΟΒΙΕΦ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΥΠΗΡΞΕ ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΙΚΟΣ. ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΟΥ ΣΕΛΛΙΝΓΚ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΕΙ ΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΑΠΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕ Ο ΦΛΩΡΟΦΣΚΙ ΣΤΗΝ ΝΕΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΤΗΝ ΣΟΦΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΓΝΩΣΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΠΟΥ Η ΡΩΣΙΑ ΕΙΧΕ ΠΝΙΓΕΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΕΑΥΤΟΥ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ ΤΟΥ ΓΙΟΥΝΓΚ, ΓΝΩΣΤΟΥ ΓΝΩΣΤΙΚΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ, ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΒΑΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΗΤΡΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ, ΣΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΙΟΥ ΕΦΗΒΟΥ ΠΟΥ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΔΥΣΗ ΣΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ.
