Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΑΪΝΤΕΓΚΕΡ (1).

ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΑΪΝΤΕΓΚΕΡ.
του CORNELIO FABRO.

ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΥΠΑΡΚΤΟ.

1. Υπαρξισμός και μεταφυσική: η ασάφεια του θέματος!
         
Εάν η σύγχρονη αντίθεση τής φιλοσοφίας, η οποία ορίζεται σαν μία επιστροφή στο Είναι ενάντια στην κυριαρχία τής σκέψης, η οποία ενορχηστρώθηκε απο τον υπερβατικό ιδεαλισμό, μπορεί να αναγνωρισθεί, δέν είναι όμως εξίσου προφανής η ακριβής πραγματικότης αυτού του Είναι, το οποίο ο υπαρξισμός ισχυρίζεται ότι αντιπαραθέτει στην σκέψη, ούτε η σημασία τής παρουσίας του, τού περιεχομένου του, τού πραγματικού θεμελίου του, των επιπέδων του. Το πρόβλημα είναι τόσο δύσκολο καθώς οι υπαρξιακές φιλοσοφίες συναντώνται μόλις και μετά βίας στον κοινό ασαφέστατο παρονομαστή στην θέση του Είναι τής υπάρξεως εναντίον της ουσίας! Όμως η αντίθεση, μ'αυτούς τους όρους μένει ασαφής και ασύλληπτη.
          Το αποδεικνύει το γεγονός ότι οι ξεχωριστοί υπαρξισμοί για να διορθώσουν την δική τους ερμηνεία τής υπάρξεως, αναγκάστηκαν να προστρέξουν σε έναν "καθορισμό" τού Είναι όπως συναντάται σε συστήματα ή κατευθύνσεις των οποίων ανακοινώνουν την υπέρβαση. Αυτή η πρωταρχική "επιλογή" τού Είναι, η κατεύθυνση δηλαδή πρός μία εκφρασμένη ή σιωπηλή πρός μία ακριβέστατη οντολογική προοπτική, είναι το μόνο άξιο κριτήριο για να διακρίνουμε και να συλλάβουμε τους διάφορους υπαρξισμούς απο το εσωτερικό τών προβληματισμών τους!
          Διότι πράγματι η νέα φιλοσοφία απαιτεί  μία δική της συνολική σημασία, δηλαδή ακυρωτική, ώς πρός την συνολική άρθρωση τής δυτικής σκέψης, και ιδιαιτέρως τής μοντέρνας σκέψης: Το Είναι τής υπάρξεως παρουσιάζεται σαν η καθαρή ιστορικότης τού ανθρωπίνου είναι, σαν το αληθινό είναι καθαυτό, οριζόμενο και αποτελούμενο απο το παράδοξο είναι-για -τον άλλο, το οποίο εξαπλώνεται στην έκταση του χρόνου. Η αντιμεταφυσική στάση η οποία κυριάρχησε τους τρείς τελευταίους αιώνες στην δυτική σκέψη συγκεντρώνεται και δυναμώνει στον υπαρξισμό με ένα αίτημα δραματικής κάθαρσης, με μία ριζικότητα η οποία δέν υπήρξε ποτέ εώς τώρα. Διότι μέχρι τώρα το Είναι τόσο στον ρεαλισμό, όπως και στον ιδεαλισμό ήταν φιλτραρισμένο και καθοδηγείτο απο την ουσία, που ήταν η πρώτη αρχή, προφανής καθαυτή και προσβάσιμη σε κάποια μορφή εμπειρίας ή στοχασμού.
          Σήμερα όμως το θεμέλιο έχει μετατοπιστεί απο την ουσία στο Είναι, στο οποίο παραπέμπει κάθε παρουσία και η ίδια η δυνατότης τής αλήθειας. Ας κρατήσουμε όμως καθαρά στον νού μας πώς το Είναι στο οποίο παραπέμπει η ύπαρξη δέν είναι καθόλου το Είναι το οποίο έχει θεωρηθεί σαν ο τελευταίος όρος των ουσιών-κάτι που πλησιάζει στο ens omnino indeterminatum του Σχολαστικισμού, εκείνου όμως που το κατέστησε περίπου ένα genus generalissimum ή στο "καθαρό Είναι" (reines sein) του Χέγγελ το οποίο είναι κενό απο κάθε περιεχόμενο και ταυτόσημο με το Μηδέν. Το Είναι δέν υπολογίζεται ούτε σαν ένα περιεχόμενο ("υποκείμενο" στατικό) με τον τρόπο της παραδοσιακής μεταφυσικής, ούτε σαν "λειτουργία" σύμφωνα με τον τρόπο σκέψης του μοντερνισμού και ιδιαιτέρως του Κάντ και του υπερβατικού ιδεαλισμού (το Είναι συνδετικό υποκειμένου κατηγορήματος, το οποίο αναφέρεται στο υποκείμενο σαν προοδευτικότης). Το Είναι δέν μπορεί να παρουσιασθεί ούτε σαν αποτέλεσμα συνθέσεως (τέτοιο είναι το όν, όχι το Είναι) αλλά και ούτε όπως το ενεργεία που είναι η καθολική αρχή του όλου, σε σχέση με το οποίο κάθε ξεχωριστή πραγματικότης και ιδιαιτέρως το ανθρώπινο είναι πρέπει να ορισθούν σαν στιγμές, φαινόμενα ή κάτι επουσιώδες απέναντι στην αλήθεια και στην μοίρα τού ιδίου του Είναι! Το Είναι δέν παρουσιάζεται ούτε παρουσιάζει τον εαυτό του, ούτε πρίν ούτε μετά, καθαυτό, αλλά μόνον στο "άλλο" που είναι το όν, δηλαδή στην ύπαρξη. Το Είναι είναι αυτό λόγω τού οποίου κάθε άλη παρουσία παρουσιάζεται και επομένως πρέπει να το σκεφθούμε σαν την παρουσιαστικότητα και την παρουσίαση κάθε παρουσίας.
          Μοιάζει σχεδόν σαν ο υπαρξισμός να έχει ξαναρίξει το a'priori του Καντιανού ιδεαλισμού και του μετα-καντιανισμού απο την γνώση πάνω στο ίδιο το Είναι. Μόνο που αυτό είναι εν μέρει σωστό και μόνον σαν πιό άμεση ιστορική πρόοδος, καθότι το Είναι συλλαμβάνεται απο τον υπαρξισμό σαν η δυνατότης παρουσιάσεως κάθε παρουσίας. Οφείλουμε να την ονομάσουμε υπαρβατική αυτή την δυνατότητα που εκφράζει το ίδιο το Είναι, αλλά η υπερβατικότης χρεώνεται και παραμένει απο την εδώ μεριά κάθε συγκεκριμένου καθορισμού ή οντικού ορισμού τού Είναι, και ιδιαιτέρως, πέρα απο κάθε δυαλισμό του υποκειμένου και του αντικειμένου, ύλης και πνεύματος, φύσεως και Θεού. Αυτό είναι θεμελιώδες για να συλλάβουμε την στάση τού υπαρξισμού απέναντι στα προβλήματα του Θεού, της ψυχής και του κόσμου στα οποία η παραδοσιακή μεταφυσική εμπιστευόταν την λύση του προβλήματος του Είναι. Εδώ όμως το Είναι δέν λύνεται αλλά είναι αυτό το ίδιο που λύνει το πάν, καθότι παρουσιάζει, καθότι προσφέρει την έλλαμψη, για το άνοιγμα μέσα στο οποίο μπορεί να εμφανισθεί το ουσιώδες. Η υπερβατικότης τού Είναι που καθιστά δυνατή την παρουσία και την εμφάνιση κάθε παρόντος στην ύπαρξη, τόσο αν αυτό είναι ένας βράχος, ένα πουλί, ένας όμοιός μου ή ο ίδιος ο Θεός, πρέπει να γίνει κατανοητή σαν το απεριόριστο άνοιγμα, στο οποίο αντιπαραβάλεται το ανεξάντλητο τής υπάρξεως μέχρις ότου υπάρχει "χρόνος".
          Ο άνθρωπος βρίσκεται ριγμένος σ'αυτό το "άνοιγμα" και δέν υπάρχει ανάγκη να το επιδιώξουμε ή να το αποδείξουμε. Αυτό το ίδιο αναλαμβάνει να φανερωθεί στην ύπαρξη με τρόπους οι οποίοι πολύ συχνά δέν είναι ευχάριστοι και μάλιστα είναι βάρβαροι. Να αφεθούμε σ'αυτό το άνοιγμα είναι να επιτρέψουμε να είναι η αλήθεια του Είναι, είναι να είμαστε στην αλήθεια. Να επιτρέψουμε το υπάρχον να είναι στο άνοιγμα του Είναι, είναι να αποφασίζουμε για την αλήθεια του Είναι. Είναι η ελευθερία γι'αυτό που αποτελεί την ουσία της αλήθειας του Είναι!

Συνεχίζεται

Αμέθυστος. 

Η δολοφονία μωρών δεν διαφέρει από την άμβλωση, λένε γιατροί από το Πανεπιστήμιο Οξφόρδης



Οι γονείς θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να σκοτώνουν τα νεογέννητα μωρά τους επειδή είναι «ηθικά άσχετα» και το να τελειώνουν τη ζωή τους δεν διαφέρει από την άμβλωση, υποστηρίζει ομάδα ιατρικών ηθικιστών που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης,δημοσιεύει η Βρετανική The Daily Telegraph.
Το άρθρο, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Ιατρικής Ηθικής, λέει ότι τα νεογέννητα βρέφη δεν είναι “πραγματικά πρόσωπα” και δεν έχουν “ηθικό δικαίωμα στη ζωή”. Οι πανεπιστημιακοί υποστηρίζουν επίσης ότι οι γονείς θα πρέπει να είναι σε θέση να μπορούν να σκοτώνουν το μωρό τους εάν αποδειχθεί ότι είναι ανάπηρο όταν γεννιέται.

Ο συντάκτης του περιοδικού, καθηγητής Julian Savulescu, διευθυντής του Κέντρου πρακτικής ηθικής Ουέιρο της Οξφόρδης, δήλωσε ότι οι συγγραφείς του άρθρου έλαβαν απειλές θανάτου από τότε που δημοσίευσαν το άρθρο. Είπε ότι όσοι έκαναν καταχρηστικά και απειλητικά σχόλια σχετικά με τη μελέτη ήταν «φανατικοί που αντιτίθενται στις ίδιες τις αξίες μιας φιλελεύθερης κοινωνίας».
Το άρθρο, με τίτλο “Έκτρωση μετά την Γέννηση: Γιατί πρέπει να ζει το μωρό;”, γράφτηκε από δύο πρώην συνεργάτες του καθηγητή Savulescu, τον Alberto Giubilini και την Francesca Minerva.
Υποστήριξαν: «Η ηθική κατάσταση ενός βρέφους είναι ισοδύναμη με εκείνη ενός εμβρύου, υπό την έννοια ότι και τα δύο στερούνται εκείνων των ιδιοτήτων που δικαιολογούν την απόδοση του δικαιώματος στη ζωή σε ένα άτομο».
Αντί να είναι “πραγματικά πρόσωπα”, τα νεογέννητα είναι “δυνητικά πρόσωπα”. Εξήγησαν: «Τόσο το έμβρυο όσο και το νεογέννητο είναι σίγουρα ανθρώπινα όντα και δυνητικά πρόσωπα, αλλά κανένα απ’ τα δύο δεν είναι «πρόσωπο» υπό την έννοια «υποκειμένου σε ηθικό δικαίωμα στη ζωή».
“Θεωρούμε ότι ένα άτομο μπορεί να σημαίνει ένα άτομο που είναι ικανό να αποδίδει στην ίδια του την ύπαρξη κάποια (τουλάχιστον) βασική αξία τέτοια ώστε η απώλεια της ύπαρξης αυτής να αποτελεί απώλεια γι ‘αυτήν”.
Ως τέτοια ισχυρίστηκαν ότι «δεν είναι δυνατόν να βλάψεις ένα νεογέννητο εμποδίζοντας το να αναπτύξει την δυνατότητα να γίνει άτομο με την ηθικά συναφή έννοια».
Οι συντάκτες κατέληξαν λοιπόν στο συμπέρασμα ότι “αυτό που ονομάζουμε” άμβλωση μετά τον τοκετό “(θανάτωση ενός νεογέννητου) θα πρέπει να επιτρέπεται σε όλες τις περιπτώσεις που επιτρέπεται και η άμβλωση, συμπεριλαμβανομένων και των περιπτώσεων όπου το νεογέννητο δεν είναι ανάπηρο”.
Υποστήριξαν επίσης ότι οι γονείς θα πρέπει να μπορούν να σκοτώσουν το μωρό εάν αποδειχθεί ότι είναι ανάπηρο χωρίς να το γνωρίζουν πριν από τη γέννηση, αναφέροντας για παράδειγμα ότι “μόνο το 64% των περιπτώσεων του συνδρόμου Down” στην Ευρώπη διαγιγνώσκονται με προγεννητική εξέταση.
Μόλις γεννήθηκαν τέτοια παιδιά, δεν υπήρχε “επιλογή για τους γονείς παρά να κρατηθεί το παιδί”, έγραψαν.
“Η ανατροφή τέτοιων παιδιών μπορεί να είναι αφόρητη επιβάρυνση για την οικογένεια και για την κοινωνία στο σύνολό της, όταν το κράτος προβλέπει οικονομικά τη φροντίδα τους”.
Ωστόσο, δεν υποστήριξαν ότι κάποιες δολοφονίες παιδιών ήταν πιο δικαιολογημένες από άλλες – το βασικό τους σημείο ήταν ότι, από ηθική άποψη, δεν υπήρχε διαφορά στην άμβλωση όπως είχε ήδη εφαρμοστεί.
Προτίμησαν να χρησιμοποιήσουν τη φράση «έκτρωση μετά τη γέννηση» παρά «παιδοκτονία» για να «υπογραμμίσουν ότι η ηθική κατάσταση του ατόμου που θα θανατωθεί είναι συγκρίσιμη με εκείνη ενός εμβρύου».
Υπερασπιζόμενος της απόφασης δημοσίευσης σε ένα μπλογκ της Βρετανικής Ιατρικής Εφημερίδας, ο καθηγητής Savulescu ανέφερε ότι τα επιχειρήματα υπέρ της δολοφονίας νεογέννητων ήταν «σε μεγάλο βαθμό όχι καινούργια».
Αυτό που έκανε η Minerva και ο Giubilini ήταν να εφαρμόσουν αυτά τα επιχειρήματα «λαμβάνοντας υπόψη τα μητρικά και οικογενειακά συμφέροντα».
Ενώ δέχτηκε ότι πολλοί άνθρωποι θα διαφωνούσαν με τα επιχειρήματά τους, έγραψε: “Ο στόχος της Εφημερίδας της Ιατρικής Ηθικής δεν είναι να παρουσιάσει την Αλήθεια ή να προωθήσει κάποια ηθική άποψη. Πρέπει να παρουσιάσει ένα καλά αιτιολογημένο επιχείρημα που βασίζεται σε ευρέως αποδεκτούς χώρους. “
Μιλώντας στην The Daily Telegraph, πρόσθεσε: «Αυτό το «ντιμπέιτ» ήταν ένα παράδειγμα της «ηθικής μάγισσας» – μια ομάδα ανθρώπων γνωρίζει ποιά είναι η μάγισσα και προσπαθεί να την κάψει. Είναι μια από τις πιο επικίνδυνες ανθρώπινες τάσεις που έχουμε. Αυτό οδηγεί σε λιντσάρισμα και γενοκτονία. Αντί να επιχειρηματολογούμε και να εμπλακούμε, υπάρχει μια προσπάθεια να σιωπήσουμε και, τελικά, να σκοτώσουμε, με βάση τη δική τους ηθική βεβαιότητα. Αυτό δεν είναι το είδος της κοινωνίας στην οποία θα πρέπει να ζούμε».
Είπε ότι το περιοδικό θα εξετάσει το ενδεχόμενο να δημοσιεύσει ένα άρθρο που θέτει ότι, αν δεν υπήρχε ηθική διαφορά μεταξύ της έκτρωσης και της θανάτωσης των νεογέννητων, τότε και η έκτρωση πρέπει να είναι παράνομη.
Ο Δρ. Trevor Stammers, διευθυντής της ιατρικής δεοντολογίας στο πανεπιστήμιο St Mary’s University, δήλωσε: “Αν μια μητέρα πνίξει το παιδί της με μια κουβέρτα, λέμε “δεν έχει σημασία, μπορεί να πάρει ένα άλλο”, είναι αυτό που θέλουμε να συμβεί;
“Αυτό που λένε αυτοί οι νέοι συνάδελφοι είναι αυτό που θα ήταν το αναπόφευκτο τελικό σημείο ενός δρόμου που οι ηθικοί φιλόσοφοι στις ΗΠΑ και την Αυστραλία έχουν όλοι περπατήσει για πολύ καιρό και δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο”.
Αναφερόμενος στον όρο ”έκτρωση μετά την γέννηση”, ο δρ. Stammers πρόσθεσε: «Πρόκειται μόνο για λεκτική χειραγώγηση που δεν είναι φιλοσοφία. Μπορώ να αναφερθώ στην άμβλωση από εδώ και πέρα ​​ως προγεννητική βρεφοκτονία».

ΣΧΟΛΙΟ: Καλά τόν Γιανναρά ρώτησαν ή τόν Ζηζιούλα; Καί τί σχήμα μύτης πρέπει νά έχουν παρακαλούμε; Αυτή τήν στιγμή η ανθρωπότης διαθέτει δύο πολιτισμούς οι οποίοι έχουν σάν κέντρο τους τά παιδιά. Εναν παιδόφιλο καί έναν παιδοκτόνο. Καί εμείς οι Ελληνες διαθέτουμε φιλοσόφους καί θεολόγους οι οποίοι μάχονται γιά τήν παιδεία καί τήν μόρφωση καί τόν πολιτισμό αλλά παρακινούν στήν παιδοκτονία μέσω τής οντολογίας τού προσώπου καί στήν παιδοφιλία μέσω τού εκσυγχρονισμού καί τής επιβαλλόμενης αθείας τής θρησκειολογίας. Ο εχθρός είναι η αθάνατη ψυχή. Τό όπλο είναι η σωματοποίηση, η οποία πήρε τήν θέση τής ενσαρκώσεως καί η δημιουργία καί επικράτηση τού σωματικού ανθρώπου μέ τήν βοήθεια τής μοντέρνας φυσικής επιστήμης η οποία νίκησε τήν φύση, τόν δημιουργό της. Ο οπαδός τού αντιχρίστου, ο αντι-άνθρωπος είναι σχεδόν έτοιμος.
Αμέθυστος


Μάξιμος ο Ομολογητής: Τρίτη εκατοντάδα διαφόρων κεφαλαίων περί Θεολογίας, Οικονομίας, αρετής και κακίας



58. Όταν το λογικό κυριαρχεί στα πάθη, κάνει τις αισθήσεις όργανο των αρετών. Έτσι αντίθετα, όταν τα πάθη κυριαρχούν πάνω στο λογικό, διαμορφώνουν τις αισθήσεις σύμφωνα με την αμαρτία. Πρέπει λοιπόν με νήψη να εξετάζομε και να μελετούμε με ποιο τρόπο η ψυχή θα κάνει την καλή αντιστροφή όπως πρέπει, ώστε εκείνα με τα οποία πρωτύτερα αμάρτανε, να τα μεταχειριστεί τώρα για την πραγματοποίηση και στερέωση των αρετών.

59. Το άγιο Ευαγγέλιο διδάσκει την απάρνηση της σαρκικής ζωής και την υπόσχεση της πνευματικής ζωής. Μιλώ γι' αυτούς οι οποίοι, ενώ συνεχώς πεθαίνουν κατά άνθρωπον, εννοώ την ανθρώπινη ζωή στη σάρκα κατά τον αιώνα τούτο, ζούνε όμως κατά Θεόν μόνο πνευματικά, όπως ήταν ο θείος Απόστολος και οι όμοιοί του, οι οποίοι δεν ζουν διόλου δική τους ζωή, αλλά έχουν το Χριστό μέσα τους να ζει στην ψυχή τους. Έτσι εκείνοι που είναι νεκροί για το Θεό στον αιώνα τούτο, δοκιμάζονται στη σάρκα έχοντας θλίψεις και βάσανα πολλά και στενοχώριες και υπομένοντας διωγμούς και χίλια-δυο είδη πειρασμών με χαρά.

60. Κάθε πάθος σχηματίζεται οπωσδήποτε με το συνδυασμό κάποιου αισθητού πράγματος και μιας αισθήσεως και μιας φυσικής δυνάμεως, του θυμού π.χ. ή της επιθυμίας, η οποία έχει εκτραπεί από τη φυσική λειτουργία της. Αν λοιπόν ο νους εξετάσει το αποτέλεσμα της συνθέσεως του αισθητού και της αισθήσεως και της φυσικής δυνάμεως και μπορέσει, αφού τα ξεχωρίσει, να επαναφέρει στο φυσικό του λόγο το καθένα και να θεωρήσει το αισθητό καθ' εαυτό, χωρίς τη σχέση της αισθήσεως προς αυτό, και την αίσθηση χωρίς την οικειότητα του αισθητού προς αυτήν, και την επιθυμία, για παράδειγμα, ή μια άλλη φυσική δύναμη χωρίς την εμπαθή διάθεση προς την αίσθηση και το αισθητό, όπως η συγκεκριμένη κίνηση του πάθους καθορίζει να γίνεται η θεωρία, τότε διέλυσε και έκανε σκόνη τη σύσταση του οποιουδήποτε πάθους και τη σκόρπισε κάτω από το νερό της γνώσεως, όπως έκανε παλιά ο Μωυσής στο χρυσό μοσχάρι, και εξαφάνισε ολότελα και αυτή την ψιλή φαντασία των παθών, με την αποκατάσταση των στοιχείων που συνθέτουν τα πάθη, χωριστά το καθένα, στη φυσική τους κατάσταση.

Βρετανία υπέρ ΗΠΑ για επέμβαση στη Συρία.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Μπορίς Τζόνσον, δήλωσε ότι θα ήταν πολύ δύσκολο για τη Βρετανία σε ενδεχόμενο κάλεσμα των ΗΠΑ για επέμβαση στη Συρία κατά της κυβέρνησης Άσαντ, με αφορμή τη φημολογούμενη χρήση χημικών όπλων.

Όπως δήλωσε στο BBC ο Τζόνσον, η Βρετανία θα ακολουθήσει τις ΗΠΑ σε ενδεχόμενη επέμβαση στη Συρία κατά της κυβέρνησης Άσαντ, καθώς υπάρχουν λογικά επιχειρήματα όπως η επίθεση χημικών όπλων στην επαρχία Ιντλίμπ στις 8 Απριλίου που οδήγησε στον θάνατο 18 αμάχων. Ανάμεσα τους υπήρξαν και πέντε παιδιά.

«Θα ήταν πολύ δύσκολο για εμάς να αρνηθούμε το κάλεσμα των ΗΠΑ για εμπλοκή στη Συρία, ως "απάντηση" στην επίθεση με χημικά. Όπως το βλέπω, γνωρίζοντας και τη στάση της πρωθυπουργού, είναι πολύ δύσκολο για εμάς να αρνηθούμε ενδεχόμενη πρόταση των ΗΠΑ. Μετά τις πράξεις του Άσαντ θα ήταν πολύ δύσκολο για εμάς να αρνηθούμε τη συνδρομή μας στις ΗΠΑ».

Παράλληλα, υποστήριξε ότι μένει να προσδιοριστεί αν μια τέτοια στρατιωτική συνδρομή θα χρειαζόταν την έγκριση του κοινοβουλίου, το οποίο το 2013 είχε ψηφίσει κατά του βομβαρδισμού των δυνάμεων του Μπασάρ Αλ Άσαντ στη Συρία, αντίθετα απ' αυτό που είχε ζητήσει η βρετανική κυβέρνηση, η οποία ήθελε να τις αποτρέψει να χρησιμοποιήσουν χημικά όπλα.


Πηγή: thepressproject.gr

«Συρία 2 σε λίγες ώρες τα Σκόπια -Τέθηκε σε εφαρμογή σχέδιο «περικύκλωσης» των Αλβανών- Τεθωρακισμένα τροχοφόρα των Σκοπιανών καταλαμβάνουν το Τέτοβο

Η ώρα μηδέν έχει παρέλθει για τα Σκόπια αλλά και για ολόκληρα τα Βαλκάνια καθώς έχουμε επιβεβαιωμένη μετακίνηση αστυνομικών και στρατιωτικών μονάδων εκτός της πρωτεύουσας και στις υπόλοιπες πόλεις όπως το Γκοστιβάρ την Στρούγκα την Στιπ και αλλού, και για αυτό επιβεβαιωνόμαστε συνεχώς.
Ένας μεγάλος αριθμός τροχοφόρων τεθωρακισμένων οχημάτων για πρώτη φορά εισήλθε στο Τέτοβο, με τα πολυβόλα «απασφαλισμένα» και γεμάτα με άνδρες των Σκοπιανών ειδικών δυνάμεων.
Δεν είναι γνωστή η πορεία τους, αλλά αυτή υλοποιήθηκε πριν λίγη ώρα με το που έπεσε το σκοτάδι δημιουργώντας πανικό στους πολίτες (Αλβανοί στην πλειοψηφία ) , μετά την χθεσινή αιματηρή νύχτα στα Σκόπια.
Η φάλαγγα των τεθωρακισμένων οχημάτων θεάθηκε στις παρυφές του κέντρου της πόλης.
Το Τέτοβο κατά την διάρκεια της νύκτας και της αυριανής ημέρας θα ζήσει πιθανόν έντονες καταστάσεις όπως αυτές είχαν λάβει χώρα πριν ένα χρόνο κατά την εισβολή ένοπλων αλβανικών ομάδων από το Κοσσυφοπέδιο
Εντωμεταξύ οι Αλβανοί έστειλαν «μήνυμα» στο Σκοπιανό πρόεδρο και την κυβέρνηση ότι εάν πεθάνει ο Αλβανός πολιτικός που τραυματίστηκε σοβαρά χθες βράδυ όλη η χώρα θα « το πληρώσει ακριβά», πυροδοτώντας σενάρια που θυμίζουν το 2001 .
Το ρωσικό υπουργείο εξωτερικών ανέφερε σήμερα το πρωί:«Διακατεχόμαστε από βαθιά ανησυχία για τις τελευταίες εξελίξεις στη FYROM. Στις 27 Απριλίου, η αντιπολίτευση που έχασε τις βουλευτικές εκλογές προσπάθησε να αρπάξει την εξουσία με τη βία.
Μια τόσο γρήγορη και συντονισμένη αντίδραση αναμφίβολα αποδεικνύει πως ότι έγινε ήταν προσχεδιασμένο και εις γνώσιν των “εξωτερικών επιτηρητών” της Σκοπιανής αντιπολίτευσης”.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ 4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ: Ολα τα μέτρα – φωτιά της συμφωνίας με τους δανειστές

%ce%b2%ce%bf%ce%bc%ce%b2%ce%b1
Νέα μέτρα – φωτιά περιλαμβάνονται στα κείμενα που απέστειλαν οι δανειστές στην κυβέρνηση Τσίπρα, προκειμένου να επιτευχεί συμφωνία. Στα μέτρα περιλαμβάνονται:...
Ψαλίδι 450 εκατ. ευρώ και το 2018, εφαρμογή των αντίμετρων αν επιτευχθεί πλεόνασμα 3,7% – και όχι 3,5%-  και διαπιστωθεί πως είναι διατηρήσιμο, μείωση συμβασιούχων, άνοιγμα των καταστημάτων Κυριακή,πώληση του 17% της ΔΕΗ.
Σύμφωνα με το κείμενο του ΔΝΤ η  κυβέρνηση δεσμεύεται για πρωτογενές πλεόνασμα 3.5 % του ΑΕΠ για μετά το 2018 αλλά το ΔΝΤ εκτιμά ότι τα ήδη δρομολογημένα μέτρα επαρκούν για πλεόνασμα 2,2% του ΑΕΠ για το 2018. Διαπιστώνεται δηλ απόκλιση  1.3% του ΑΕΠ. Δεδομένο ότι για το 2018 το ΔΝΤ εκτιμά ότι το ελληνικό ΑΕΠ θα είναι 195 δισ. η δημοσιονομική τρύπα που ανοίγει φτάνει τα 2,5 δισ.
Μέτρα 450 δισ. και το 2018 με ψαλίδι σε φοροαπαλλαγές και παροχές
Για να καλυφθεί το πρωτογενές πλεόνασμα το 2018 η κυβέρνηση δεσμεύεται όπως αναφέρει το ρεπορτάζ του Πρώτου Θέματος για μέτρα εξοικονόμησης 450 εκατ ευρώ. Τα οποία θα προκύψουν:
* από κατάργηση της έκπτωσης 10% επί του φόρου των ιατρικών δαπανών,κατάργηση της έκπτωσης 1,5 στου φόρου εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων, μείωση κατά 50% του επιδόματος θέρμανσης, κατάργηση επιδομάτων για όσους λαμβάνουν το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης.
Αντίμετρα αν το πλεόνασμα φτάσει το  3,7%
Τα αντίμετρα θα εφαρμοστούν αν επιτευχθεί πλεόνασμα 3,7% και όχι 3,5% όπως μέχρι τώρα νομίζαμε καθώς προβλέπεται μαξιλάρι ασφαλείας στο 0,2% . Επίσης προβλέπεται ότι θα πρέπει να διαπιστώνεται διατηρήσιμη υπεραπόδοση έναντι του στόχου για πρωτογενή πλεονάσματα.
Μείωση συμβασιούχων
Στο νέο μνημόνιο προβλέπεται μείωση των συμβασιούχων ώστε να πέσει ο αριθμός τους από 49.448 τον Δεκέμβριου του 2016 σε 48.420 το Δεκέμβρη του 2019.
Για τις συντάξεις προβλέπεται κατά το  2019 καθαρή εξοικονόμηση 1% του ΑΕΠ ενώ για το αφορολόγητο προβλέπεται μείωση στα 5681 ευρώ που οδηγεί σε απώλεια 650 ευρώ ετησίως για τους πλέον φτωχούς.
Επίσης το ΔΝΤ στο προσχέδιο συμφωνίας ζητεί να σταματήσει η πρακτική του ελληνικού κράτους παραβαίνοντας τον υφιστάμενο νόμο να διατηρεί σε διαρκή ομηρία τον φορολογούμενο.
Συγκεκριμένα ζητεί οι φορολογικοί και ασφαλιστικοί έλεγχοι να επικεντρώνονται σε ζωντανές υποθέσεις της τελευταίας τριετίας και ν ακυρωθούν οι έλεγχοι για τα φορολογικά έτη πριν το 2012 για τα οποία υπάρχει παραγραφή.  Από τις υποθέσεις αυτές να μείνουν ανοικτές μόνον όσες έχει ήδη επιβεβαιωθεί σοβαρή φοροδιαφυγή άνω των 150.000 ευρώ.
Ο διάβολος στις απαιτήσεις του  ΔΝΤ – η απαίτηση για τη ΝΔ
Η απαίτηση του ΔΝΤ για διασφαλίσεις ότι τα μέτρα που θα νομοθετήσει η κυβέρνηση σήμερα για να εφαρμοστούν σε ορίζοντα έξω από την θητεία της ,δεν θα κριθούν αντισυνταγματικά.
Ενω αίσθηση προκαλεί και η παροχή δέσμευσης που αναλαμβάνει η αντισυμβαλλόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και για τη ΝΔ!
« Θα παράσχουμε διαβεβαιώσεις στο προσωπικό του ΔΝΤ ότι η ΝΔ υποστηρίζει την προτεινόμενη μεταρρύθμιση του φόρου εισοδήματος και θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει ότι η νομοθεσία θα εφαρμοστεί σε μορφή και χρονοδιάγραμμα το οποίο είναι σύμφωνο με τις δεσμεύσεις της Ελλάδας στα έγγραφα του προγράμματος.

Κοσμογονικές αλλαγές παρμένες από τις σελίδες της Αποκάλυψης

JOHN APOCALYPSE
Οι τεκτονικές πλάκες της ανθρωπότητας 
σε διαδικασία γεωπολιτικής αναδιάταξης

Γράφει ο Αλέξανδρος Στεφανόπουλος 

Στις 5 Απριλίου, στο κέντρο της Ουάσιγκτον, έλαβε χώρα ένα σημαντικότατο αλλά αυστηρά κλειστό event και μόνον για 80 προσκεκλημένους από όλο τον κόσμο και πολύ περιορσμένο αριθμό συμμετοχών, όπως έγκαιρα έχει αποκαλύψει από τις αρχές Μαρτίου το έγκυρο GreekAmericanNewsAgency – και από τα πλέον καθιερωμένα portal ανάδειξης και προβολής ειδήσεων και πληροφοριών ιδιαίτερης πολιτικής και γεωστρατηγικής αξίας. Η ανησυχία για το μέλλον της ανθρωπότητας εισηγητών αλλά και συμμετεχόντων ήταν διάχυτη και εμφανής. Σε κάθε επίπεδο. Σε κάθε τραπέζι. Πολλές φορές η αγωνία από τα όσα ακούγοταν και παρουσιάζονταν με σχεδιαγράμματα για τις διεθνείς ανακατάξεις σε κάθε επίπεδο (πολιτικό, ενεργειακό, γεωστρατηγικό και οικονομικό) ανέβαζε την αδρεναλίνη στα ύψη. Νέοι χάρτες. Νέα δεδομένα. Νέες φυγόκεντρες και ομόκεντρες δυνάμεις που αναλαμβάνουν ρόλο σε ένα νέο και πολύ διαφορετικό κόσμο. Έναν πολυπολικό κόσμο.

Έναν κόσμο που φαίνεται να κυριαρχεί η ανερχόμενη Κίνα. Η Ρωσία ως δύναμη ενεργειακής αλλά και πολεμικής ισχύος. Η Αμερική ως σταθερή δύναμη πυρός και διπλωματικής, με συχνές αναλαμπές και πολεμικής επιρροής. Η Ινδία ως ήπια ήρεμη, αλλά πυρηνική δύναμη. Η Ευρασιατική ήπειρος. Και φυσικά η γηραιά αλβιώνα, η γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. Χωρίς πυξίδα. Χωρίς όραμα. Χωρίς στρατηγική. Και μέσα σε όλο αυτό το νέο πεδίο και την αναδιάταξη δυνάμεων και ισχύος καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η θρησκεία. «Η σύγκρουση πολιτισμών και θρησκειών», όπως είχε αναφερθεί από τον Σάμιουελ Χάντικτον στο ομώνυμο βιβλίο του ήδη από τις αρχές της 10ετίας του 2000, είναι πλέον κάτι δεδομένο. Περισσότερο από ορατό. Προβάλλει σχεδόν απειλητικά με όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Τα αιματηρά χτυπήματα στην Αίγυπτο αλλά και όσα άλλα θα επακολουθήσουν -δυστυχώς– το αμέσως προσεχές διάστημα και προβάλλουν απειλητικά πάνω από την Ευρώπη και γενικότερα τον κόσμο της Δύσης, αν μη τι άλλο, δείχνουν με σαφήνεια ένα πράγμα. Ανάγκη διαθρησκειακού διαλόγου. Άμεσα και χωρίς χρονοτριβή. Οφείλουν οι μεγάλοι θρησκευτικοί ηγέτες του Χριστιανισμού αλλά και των άλλων γνωστών θρησκειών να αναλάβουν πρωτοβουλίες. Δεν αρκούν από μόνες τους ούτε οι ευχές ουτε οι προσευχές. ούτε τα μηνύματα που θα διαβάσουμε τούτες τις ημέρες. Χρειάζεται δράση. Άμεσα.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο την δεκαετία του 1990 και αμέσως μετά την άνοδο του από Χαλκηδόνος Βαρθολομαίου στον Πατριαρχικό θρόνο της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως (1992) και με την ουσιαστικά αποφασιστική συνδρομή του μοναδικού στο είδος του παγκόσμιας ακτινοβολίας και υψηλότατου κύρους θρησκειολογικού περιοδικου «God & Religion», είχε κάνει μια τεράστια προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Είχαν ανοιχτεί δίαυλοι επικοινωνίας και διαλόγου με το Ισλάμ αλλά και με το Θιβέτ. Διάλογοι καταλλαγής μεταξύ των τριών μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών και με γεννάρχη τον Αβραάμ, δηλαδή του Χριστιανισμού, του ΙουδαΪσμού και του μετριοπαθούς Ισλάμ. Διάλογος ακόμα και μέσα στους κόλπους αυτού του ίδιου του χριστιανικού κόσμου, που για ακόμα μια φορά βρίσκεται μπρος στο φάσμα ενός ακόμα μεγαλύτερου σχίσματος με αφορμή την πρόωρη και ως μη όφειλε -χωρίς την συναίνεση και των 14 Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών – σύγκληση της Συνόδου της Κρήτης. Μια σύνοδος που φαίνεται να αποτελεί όχι απλώς ένα εμπόδιο στην καθολική ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά μια σοβαρότατη απειλή. Μια απειλή για ένα σχίσμα που αν συμβεί, θα απειλήσει την ίδια την υπόσταση της Ευρώπης και των Βαλκανίων.

Ο διάλογος λοιπόν είναι το ζητούμενο και όχι η προσφυγή στα όπλα. Στη βία. Ο διάλογος και η συνεννόηση μεταξύ των θρησκευτικών ηγετών μόνο μπορούν να αποτρέψουν τα βίαια επερχόμενα γεγονότα. Να μειώσουν τα ασύμμετρα αιματηρά χτυπήματα από το ακραίο Ισλάμ. Γεγονότα που θα αλλάξουν τον κόσμο. Την καθημερινότητα μας. Τη ζωή μας αυτή καθεαυτή. Μια ζωή που ολοένα και καθημερινά θα απειλείται όχι μόνο από την βία και το αίμα, αλλά και από τον περιορισμό των ελευθεριών. Την περιστολή ή και αναστολή βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο όνομα πάντα της παγκόσμιας ασφάλειας. Ένας κόσμος πολύ πιο εφιαλτικός από αυτόν που περιέγραψε ο Τζωρτζ Όργουελ. Ένα κόσμο γεμάτο φόβο. Τρόμο. Αβεβαιότητα οικονομική και πολιτική. Ένα κόσμο στον οποίο θα κυριαρχεί ο νόμος της ζούγκλας! Ο νόμος του «ανίσχυρου», της μειοψηφίας και πολιτικά αδύναμου που θα επιβάλλεται και δια της βίας στην πλειοψηφία των ανθρώπων.

Στην συνάντηση της Ουάσιγκτον της 5ης Απριλίου, των κορυφαίων της ανάλυσης γεωπολιτικών δεδομένων, από όλο τον κόσμο με κεντρικό πρόσωπο τον George Friedman και το νεοϊδρυθέν κέντρο στρατηγικών αναλύσεων Geopolitical Futures και με κεντρικό θέμα τον «ρόλο των ΗΠΑ την επόμενη τετραετία», και φυσικά τη ρητή δέσμευση προς όλους, να διατηρηθεί η απόλυτη εχεμύθεια όσων είχαν την δυνατότητα να πληροφορηθούν άπαντες που είχαν πρόσβαση στα meetings, η φράση που ακούστηκε περισσότερο από κάθε τι άλλο και μέσα από διαφορετικές διατυπώσεις και διαφορετικά πρόσωπα αλλά και ως κοινή διαπίστωση, ήταν μια: Παγκόσμιες γεωπολιτικές ανακατάξεις!

Βασικό συστατικό αυτών των ανακατάξεων, μια πολιτική αλλά και με τη χρήση πολεμικής βίας, σύραξη! Κοντολογίς. Όλοι, ακόμα και οι πιο αισιόδοξοι, περιέγραφαν, ο κάθε ένας από τη δική του οπτική γωνία και το δικό του πεδίο γνώσης και τη δική του ερμηνευτική προσέγγιση στην ανάλυση τους έναν Γ’ Π.Π και πριν περάσουν δυο 24ωρα από την ολοκλήρωση του ειδικού ενδιαφέροντος πολιτικού event, τα ξημερώματα της 7ης Απριλίου, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλτ Τραμπ χωρίς να προειδοποιήσει κανέναν απολύτως πλην της Μόσχας, ή έστω για τους τύπους, να πάει στο συμβούλιο ασφαλείας στον ΟΗΕ, δίνει εντολή για στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Συρίας με στοχευμένη πυραυλική επίθεση.

Οι αναλύσεις και οι ερμηνείες, της απόφασης του Αμερικανού προέδρου για επίδειξη ισχύος και δύναμης πυρός εκ μέρους των ΗΠΑ, που είδαν το φως της δημοσιότητας και θα συνεχίσουν να δημοσιεύονται καθημερινά, είτε επιχειρώντας να αποδομήσουν πολιτικά τον εκκεντρικό Ντ. Τραμπ, είτε πολύ περισσότερο να «δουν» τις επόμενες «απρόβλεπτες» κινήσεις και δράσεις του στην διεθνή σκακιέρα, ποικίλλουν και ίσως διαφέρουν στις μεταξύ τους προσεγγίσεις και αναλύσεις.

Σε ένα όμως φαίνεται να συμφωνούν, σχεδόν στο σύνολό τους και ανεξαρτήτως εθνικότητας προέλευσης και διεθνών οικονομικών συμφερόντων που εξυπηρετούν μεμονωμένα ή συλλογικά (μέσα από γνωστά think tank) όλοι αυτοί οι εκατοντάδες -ανά τον πλανήτη- έγκυροι αναλυτές υψηλού και παγκόσμιου κύρους όπως ο G. Friedman: Η ανθρωπότητα στα επόμενα προσεχή χρόνια -δυστυχώς- θα ζήσει και θα βιώσει εικόνες βγαλμένες μέσα από την Αποκάλυψη του Ιωάννη.

Περισσότερα για την συνάντηση της Ουάσιγκτον της 5ης Απριλίου εδώ

Δημοσιεύτηκε στη Huffington Post 

/kostasxan.

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Ο ρόλος του Τζορτζ Σόρος στη διάλυση των Σκοπίων


Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Ο μακαρίτης ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου το είχε προβλέψει. Σκοπιανοί και Αλβανοί θα ζήσουν σε κατάσταση έντασης, που σε μερικά χρόνια θα οδηγήσει σε μεγάλη σύγκρουση. Ο τότε υπουργός Εξωτερικών μιλούσε σε μένα και στον Αλέξη Παπαχελά, στο ξενοδοχείο Ιντερκοντινένταλ της Νέας Υόρκης, μετά από μία κοπιαστική μέρα διαπραγματεύσεων για το Σκοπιανό. Πέρασαν πολλά χρόνια για να συμβεί αυτό που μας είπε εκείνο το βράδυ ο υπουργός. Αλλά...
διέβλεπε σωστά έστω και αν εμείς από μέσα μας ψιθυρίσαμε 'μα τι λέει τώρα'… 

Τους τελευταίους μήνες τα Σκόπια ταλαιπωρούνται από μία άνευ προηγουμένου κρίση. Από τη μία έχουμε τους εθνικιστές των Σκοπίων ή αν θέλετε αυτούς που παρασύρθηκαν από τα εθνικιστικά συνθήματα του κάθε Νικολά Γκρουέφσκι, που προσπαθούσε να πείσει τους γείτονες ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Απλά η ιστορία τους διαψεύδει. Δεν είναι.

Από την άλλη, έχουμε τους Αλβανούς εθνικιστές, οι οποίοι δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι τη ψευδεπίγραφη 'Μακεδονία', η οποία στήθηκε σε πήλινα πόδια, και στην πραγματικότητα στήθηκε εις βάρος τους. Δύο διαφορετικοί λαοί και κόσμοι. Αλλά και οι δύο κυριαρχημένοι από τον εθνικισμό. Ανάμεσά τους ο περίφημος Τζόρτζ Σόρος. Δεν πρόκειται για συνωμοσιολογία. Πιστέψτε με. Είναι η αλήθεια, η πραγματικότητα, σας ομιλώ για ΓΕΓΟΝΟΤΑ. Όλα όσα συμβαίνουν στα Σκόπια και εννοώ τη βία και τις συγκρούσεις, υποκινήθηκαν από αυτόν τον δαιμόνιο άνθρωπο.

Και δεν προσπάθησε πολύ. Απλά εκμεταλλεύθηκε τον αρρωστημένο εθνικισμό των Σκοπιανών και των Αλβανών. Και οδηγεί τα Σκόπια στη διάλυση. Φαντάζομαι για ένα …στοίχημα. Τα σχετικά δημοσιεύματα στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης είναι πολλά και αποκαλυπτικά.

Στην Ελλάδα δεν δώσαμε την ανάλογη σημασία. Ούτε καν στη Θεσσαλονίκη κατάλαβαν ότι η κατάσταση είναι τόσο εκρηκτική. Και η λέξη αυτή δεν αποδίδει την πραγματικότητα. Εάν δεν παρέμβουν αποτελεσματικά δυνάμεις που αντιλαμβάνονται τι διακυβεύεται στα Σκόπια, η χώρα θα οδηγηθεί σε εμφύλιο. Δεν την γλυτώνει. Και ο εμφύλιος θα συμβεί δίπλα στην Πατρίδα μας. Κάποιοι άνθρωποι στην Ελλάδα ίσως να χαίρονται με τα νέα από τη γειτονική χώρα. Αλλά είναι από τις περιπτώσεις που χρειάζεται να κοιτάξουμε απέναντι με ψύχραιμη ματιά και καθαρό μυαλό.

Σίγουρα δεν έχουν κανένα δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα της Μακεδονίας. Ζουν σε μία πλάνη οι άνθρωποι, και η αλήθεια είναι ότι τους κυριάρχησε ένας αδικαιολόγητος εθνικισμός, που τους παρέσυρε σε εντελώς λάθος αποφάσεις. Από την άλλη, η Ελλάδα έχει δίπλα της μία χώρα, ένα κρατίδιο αν θέλετε, που δεν αποτελεί κίνδυνο. Κυριολεκτικά το λέω… Ξυπόλυτοι είναι, υπό την έννοια ότι ζουν σε καθεστώς φτώχειας σε ένα ακραία διεφθαρμένο κράτος. Το οποίο αμφισβητείται από τους Αλβανούς των Σκοπίων, οι οποίοι καθοδηγούνται από τα Τίρανα, και οι οποίοι δεν θα ανεχθούν άλλο να τους λένε …'Μακεδόνες', διότι ούτε νιώθουν τέτοιοι, ούτε είναι…

Ο εθνικισμός είναι κακός σύμβουλος για όλους, πολύ περισσότερο για τους Σκοπιανούς, η οποία βλέπουν τη χώρα τους να καταρρέει, επειδή δεν σεβάστηκαν τις άλλες μειονότητες και ειδικά τους Αλβανούς, που αποτελούν το 40% του πληθυσμού. Η επιμονή των Σκοπιανών στην ουτοπία του 'μακεδονισμού' ήταν επόμενο να ξυπνήσει τον αλβανικό εθνικισμό.

Τα Σκόπια δεν θα είχαν φτάσει στο χείλος της καταστροφής, που αντιμετωπίζουν σήμερα, εάν είχαν σεβαστεί τα δικαιώματα και τις ευαισθησίες όλων των μειονοτήτων. Η επιμονή τους να ονομάζουν τη χώρα τους 'Μακεδονία' ήταν επόμενο ότι θα οδηγούσε στις σημερινές συγκρούσεις. Καμία αμφιβολία περί αυτού… Αυτό που προέχει τώρα, είναι η ηρεμία και η επαναφορά του νόμου και της τάξης. Και σε δεύτερη φάση, αλλά άμεσα, η διευθέτηση του θέματος της ονομασίας. Ως 'Μακεδονία' τα Σκόπια δεν θα υπάρξουν ποτέ πια. Όχι επειδή θα το σταματήσουμε οι Έλληνες, αλλά επειδή αποφάσισαν να μην το ανεχθούν άλλο οι Αλβανοί της χώρας…

Πηγή:http://mignatiou.com

Δημήτρης Νατσιός, "Φωνάζω ελληνικά κι ούτε που μ’ αποκρίνεται κανείς"


Αποτέλεσμα εικόνας για ΦΩΝΑΖΩ

"Φωνάζω ελληνικά κι ούτε που μ’ αποκρίνεται κανείς"
«Τ΄αγγειά γινήκαν θυμιατά
και τα σκατά λιβάνι
οι γύφτοι γίναν δήμαρχοι
κι οι κλέφτες καπετάνιοι»
Γ. Σουρής
Γυρίζεις σαν άνθρωπος το μεσημέρι, το βράδυ στο σπίτι σου. Λαχταράς την γαλήνη, την θαλπωρή, την ανάπαυση του ιδιωτικού σου κάστρου. Καταπώς συνηθίζεται, μαζί με τους οικείους, σε «υποδέχεται» το ανύστακτο και ακάματο τηλεοπτικό μάτι. Συν γυναιξί και τέκνοις στυλώνεις, ασυναίσθητα, το βλέμμα σου στο μεσημεριανό - βραδινό πρόγραμμα των καναλιών. (Οι δημοσκοπικές έρευνες κατατάσσουν την μεσημεριανή ζώνη, σ’ αυτήν με τις υψηλότερες θεαματικότητες). 
Την ώρα, λοιπόν, της ευλογημένης οικογενειακής σύναξης, επιλέγουν οι κερδέμποροι του θεάματος για να προβληθεί ό,τι ευτελές και βορβορώδες κυκλοφορεί στην ελληνική τηλεόραση. Όλα σχεδόν τα ιδιωτικά κανάλια, μιμούμενα φτηνιάρικες, κουτσομπολίστικες «αμερικανιές» (εκπομπές), ανέλαβαν εργολαβικά να παιδαγωγήσουν την ελληνική οικογένεια στην χυδαιότητα και την προστυχιά. Το σκηνικό ίδιο και απαράλλαχτο παντού. Μία παρουσιάστρια-εμπόρευμα γυναικείο, οπισθοτεταμένο και ημίγυμνο, για να θωπεύει τις καταχωνιασμένες φαντασιώσεις των απανταχού στερημένων, πλαισιωμένη από ένα παρδαλό ανθρώπινο συνονθύλευμα. Το συνονθύλευμα αυτό, υπακούοντας στην λογική των ποσοστώσεων, αντιπροσωπεύει όλη την ελληνική κοινωνία. Απαραιτήτως δύο ή τρεις θηλύγλωσσοι, που διαφημίζουν κορδωμένοι το «κουσούρι» τους. Καναδυό φτιασιδωμένα και ψιμυθιωμένα γραϊδια, κάτι σαν «ανακομιδή λειψάνων» της πάλαι ποτέ καλής ελληνικής τηλεόρασης. Νεαρές με μισοανασηκωμένες μικροφούστες, που ονειρεύονται χρυσή, γρήγορη καριέρα –όνειρο ζωής- ελεύθερες από αναστολές και λοιπές... μικροαστικές αρετές. Και ένα-δύο ξεθυμασμένα,παλιμπαιδίζοντα  γερόντια, τύπου Κωστόπουλου, που υποδύονται, αξιογέλαστα ή αξιοδάκρυτα, τους μοσχόμαγκες. Όλο αυτό το τιποτολόγο κράμα, χωρίς πολλή προσπάθεια, διασκεδάζει την ελληνική οικογένεια, χρησιμοποιώντας, ως πρώτη ύλη, λάσπη και σπέρμα ανακατωμένα, καλλιεργώντας στον κοινωνικό βίο τον κυρακατινισμό . Χαρακτηριστικό του αγοραίου ήθους και του παρδαλογενούς ύφους είναι ο τίτλος των σκουπιδο-εκπομπών. (Παρελαύνουν οι Ζήνες, οι Τατιάνες, οι... labires,oι menioi ).
Κατανοείς αμέσως ότι το όλο εγχείρημα, εκείνο που προπαγανδίζει συστηματικά, είναι το πνεύμα μιας καθημερινότητα, συνοψιζόμενης σε ευχάριστες «μαλακιούλες», κατά την αποκαλυπτική διατύπωση ενός βαθυστόχαστου «σχολιαστή». Οι τηλεοπτικές αυτές εκπομπές-εκκενώσεις (για να δικαιολογηθεί και το τετράστιχο του Σουρή στον πρόλογο του άρθρου) μετατρέπουν τον κόσμο σε κλειδαρότρυπα. Κλειδαρότρυπα κοσμικού παρουσιολογίου, κακεντρεχών υπονοουμένων, εκχαυνωτικού χαβαλέ για την μόδα, τον πλούτο, την καλλιτεχνία, όλα καρυκευμένα με σεξοπικάντικα αρτύματα και τετριμμένες φαντασιώσεις για όλα τα γούστα.
Οι συνέπειες όλης αυτής της αισχρότητας είναι καταστρεπτικές. Εθίζονται βαθμιαία μικροί και μεγάλοι στην μικροπρέπεια, την κατάκριση, και το κουτσομπολιό, κατηχούνται στον καταναλωτισμό και την απληστία. Εγκληματικές, κυριολεκτικά, είναι οι συνέπειες για τα παιδιά (κι αυτό λόγω της απουσίας ή της ανοχής των γονέων). 
Μια όμως παραπομπή στο «αρχαίο πνεύμα» κρίνεται απαραίτητη. Ο Πλάτωνας στην «Πολιτεία» του κατέκρινε ποιητές και πεζογράφους που εκθείαζαν την βία, την παραλυσία, την ανηθικότητα. Τους καταδικάζει ως διδασκάλους της νεότητας, γιατί παρουσιάζουν στα έργα τους ανθρώπους άδικους και όμως ευτυχισμένους, και αντίθετα χρηστοήθεις αλλά δυστυχείς που ισχυρίζονται πως η αδικία ωφελεί, όταν δεν αποκαλύπτεται («...ότι εισίν άδικοι μεν ευδαίμονες πολλοί, δίκαιοι δε άθλιοι και ως λυσιτελές το αδικείν, εάν λανθάνη». 392 β). Βάζει στο στόμα του Σωκράτη να λέει στον Αδείμαντο πως όταν οι νέοι ακούνε –σήμερα βλέπουν- αφηγήσεις για ελεεινή συμπεριφορά θεών και ηρώων –τα σημερινά τηλεοπτικά νούμερα- και δεν αγανακτούν «θα καταντήσουν να μην θεωρούν ανάξιο να διαπράττουν τα ίδια και εκείνοι, που στο κάτω-κάτω είναι άνθρωποι».
Κι αν αυτό δεν είναι εμφανές, ο άμεσος επηρεασμός από την τηλεοπτική αθλιότητα καταφαίνεται στην γλώσσα. («Πού έμαθε να βρίζει;» ρωτούν πολλές φορές εμβρόντητοι οι γονείς). Η γλώσσα της τηλεόρασης είναι ανάπηρη, ανεξέλεγκτη, κακοποιημένη και πολλές φορές υβρεοβωμολοχική. Και αυτή η γλώσσα περνάει στα παιδιά. Στην πιο ευαίσθητη περίοδο της γλωσσικής του εκπαίδευσης το ανυπεράσπιστο και απομονωμένο μπροστά στην τηλεόραση παιδί, «διδάσκεται» κατακρεουργημένο τον ελληνικό λόγο. Έχει ειπωθεί πολύ εύστοχα πως για το παιδί σήμερα η τηλεόραση έχει γίνει τρίτος γονέας και μητρική του γλώσσα δεν είναι πια η γλώσσα της μητέρας αλλά της τηλεόρασης. Μία γλώσσα φτωχή και φτηνή σε λέξεις αλλά πλούσια και ελκυστική σε εικόνες. Ίσως αυτά φαίνονται κάπως χιμαιρικά. Ίσως. Όσοι όμως είμαστε μέσα στην τάξη μιλούμε «εκ πείρας». Και αυτή η «ιδίοις όμμασι» πείρα είναι αποκαρδιωτική.
(Τούτη την εποχή, που κάθε βράδυ τα μυαλά των Ελλήνων «παιδαγωγούνται»-αλέθονται στην "πατάω επί πτωμάτων", αγωγή του «Survivor», με αυτό το κρανιοκενές κοπάδι των γυμνοσάλιαγκων «παικτών» και απολαμβάνουν την κνίσσα της απύθμενης ανοησίας, τα παιδιά στο σχολείο -«ον μιμητικότατο» κατά τον Αριστοτέλη, το παιδί- στους αύλειους χώρους χωρίζονται σε μαχητές και διάσημους και διαγωνίζονται με έπαθλο το κολατσιό τους. Ποιος φταίει; Από γενιά σε γενιά κληροδοτείται η παρακμή και η αποσύνθεση της πάλαι ποτέ ελληνικής κοινωνίας).
Και γιά επανέλθουμε στην γλώσσα.
«Ο άνθρωπος», λέει ο Μπρεχτ, «για να νιώσει άνθρωπος πρέπει να τον φωνάξεις». Να τον πεις άνθρωπο. «Το παιδί αν δεν ακούσει να μιλάνε για αγάπη, δεν θα νιώσει αγάπη. Αν δεν ακούσει να του μιλάνε γιά αξίες, δεν θα αισθανθεί την ανάγκη να αγωνιστεί γιa αξίες. Κι έτσι ποτέ δεν θα γίνει παιδί με αξία». (Σ. Καργάκος, «Αλεξία», σελ. 142). «Μία-μία σβήνουν από την γλώσσα μας λέξεις μεγάλες, όπως η τιμή, η αξιοπρέπεια, η αγνότητα, η αρετή, η φιλία και δεν αισθανόμαστε πως το να λείπουνε από το στόμα μας οι τέτοιες λέξεις, σημαίνει πως σβήσανε από μέσα μας οι ευγενέστερες φλέβες του ανθρώπινου μεγαλείου» γράφει ο Κόντογλου στην «Βασάντα». (Έχω γράψει και το ξαναγράφω πώς ποτέ δεν άκουσα μαθητή μέσα στην τάξη να μεταφέρει εξωσχολικές εμπειρίες ή γνώσεις, χωρίς να αρχίζει τον λόγο του με την εξής στερεότυπη πια φράση «κύριε, είδα στην τηλεόραση»). Θα κλείσω με μια παρατήρηση. Θα θυμούνται οι παλαιότεροι αναγνώστες πώς στα παλιά αναγνωστικά κυριαρχούσε το κείμενο και η εικόνα ήταν δευτερεύουσας σημασίας. Στα νέα αναγνωστικά, επικρατεί η εικόνα και υποσκελίζεται το κείμενο, ο λόγος. Αυτή η αλλαγή δεν έγινε τυχαία. Η σημερινή γενιά της εικόνας, της τηλεόρασης, δυσανασχετεί με τον γραπτό λόγο, γιατί αυτός απαιτεί σκέψη και μόχθο για κατανόηση. Η εικόνα είναι εύκολη, αλλά «τρώει», ακρωτηριάζει τον λόγο. Ίσως στο μέλλον αντικατασταθεί ο δάσκαλος, από μία τεράστια οθόνη στην θέση του πίνακα, όπου θα «παίζεται» το μάθημα. («Φωνάζω ελληνικά κι ούτε που μ’ αποκρίνεται κανείς», κραυγάζει προφητικά ο Ελύτης).

Ανδρώνεται μια γενιά, που βλέπει το... Survivor, αλλά δεν θα ξέρει πώς να επιβιώνει...

EMMANUEL MACRON: ΦΟΒΕΡΈΣ ΑΠΟΚΑΛΎΨΕΙΣ ΤΟΥ PETER LAVELLE ΣΤΟ RTV. «ΜΕΤΑΦΈΡΕΙ» Ο ΚΑΘΗΓΗΤΉΣ ΓΙΏΡΓΟΣ ΠΙΠΕΡΌΠΟΥΛΟΣ

Τρείς μέρες μετά τον πρώτο γύρο των Γαλλικών προεδρικών εκλογών ο δημοσιογράφος Peter Lavelleστην εκπομπή του με τίτλο CROSS TALK που παρουσιάζει στο Russia TV χθες βράδυ, Τετάρτη 26 Απριλίου 2017 «απογύμνωσε τον μύθο» του πολιτικού που υποτίθεται ότι ΔΕΝ είναι «δεμένος» με το πολιτικό κατεστημένο και τα πολιτικά κόμματα και φέρει το όνομα Emmanuel Macron.

Ο κ Macron, όπως ειπώθηκε στην συγκεκριμένη εκπομπή είναι παιδί γιατρών, πήγε σε εκλεκτά σχολεία και αποφοίτησε από συγκεκριμένη σχολή που θεωρείται «φυτώριο» για εκπαίδευση μελλοντικών κορυφαίων στελεχών της Γαλλικής Δημόσιας Διοίκησης. Στη συνέχεια εργάσθηκε σε γνωστό Γαλλικό και Διεθνή χρηματοπιστωτικό κολοσσό και αφού εντάχθηκε στο Κόμμα των Σοσιαλιστών του κ Ολλάντ «διορίσθηκε» ως εξωκοινοβουλευτικό στέλεχος επί διετία Υπουργός Οικονομικών της Σοσιαλιστικής Κυβέρνησης Ολλάντ…
Ο Peter Lavelle και οι δύο καλεσμένοι του χαρακτήρισαν τον νικητή του πρώτου γύρου ως χρηματοοικονομικό στέλεχος, δημιούργημα των Γαλλικών και Ευρωπαϊκών ΜΜΕ, εκπρόσωπο του Γάλλο-Ευρωπαϊκού «κατεστημένου» που ΔΕΝ δεσμεύτηκε για τίποτε και ΔΕΝ παρουσίασε συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης αλλά άτομο που θα διασφαλίσει την ΣΥΝΕΧΙΣΗ του ελέγχου της Γαλλίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την τρόικα, και άλλα πολλά ανέφερε στην εκπομπή του την Τετάρτη 26 Απριλίου ο δημοσιογράφος Peter Lavelle και οι δύο συνομιλητές του.
Ως γνωστόν η κ. Le Pen Le Pen ΔΕΝ ήρθε πρώτη και ΔΕΝ κέρδισε την πρωτιά στον πρώτο γύρο των Γαλλικών εκλογών και, όπως προέβλεψε στην εκπομπή του ο Peter Lavelle και οι δύο συνομιλητές του μάλλον ΔΕΝ θα κερδίσει στον Δεύτερο γύρο καθώς ΟΛΑΚΕΡΟ το Γαλλικό και Ευρωπαϊκό «κατεστημένο» εργάσθηκαν εναντίον της και θα συνεχίσουν στις επόμενες 2 εβδομάδες!
Το βίντεο είναι στα αγγλικά αλλά αξίζει να το δείτε (εάν δεν ξέρετε αγγλικά ζητείστε από ένα μέλος της οικογένειάς σας ή κάποιον φίλο σας) να σας να σας μεταφέρει τα κύρια σημεία της εκπομπήςCROSS TALK που «κατεβαίνει» από εδώ:
https://www.rt.com/shows/crosstalk/386164-france-macron-le-pen/
Θα μου πείτε:
«τι μας νοιάζει εμάς τους Έλληνες που τραβάμε τα ζόρια μας με ΜΝΗΜΟΝΙΑ και ψεύτικες υποσχέσεις τι κάνουν οι Γάλλοι;».
Θα σας απαντήσω:
«Οι Γαλλικές εκλογές είναι ένα ακόμη ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στην συνεχιζόμενη πικρή αντιπαράθεση μεταξύ «Παγκοσμιοποιητών» και της «Νέας Τάξης» και ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ που θέλουν να δουν τις Πατρίδες τους ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ από τον έλεγχο των «Αγορών και των Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων»…
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...