Η ΑΝΑΙΔΗΣ ΑΓΝΟΙΑ

Ο Μπέης, ο μεγαλύτερος ίσως κενολόγος τής Ελλάδος. Έχει ασχοληθεί καί έχει γράψει βιβλία γιά όλα τά υπαρξιακά μας προβλήματα. Ο άνθρωπος είναι σοβαρός, νά τόν κάνουμε πρόεδρο.

Οι "Αναβάσεις" σήμερα έκαναν μεγάλη επιτυχία διότι Απόστολος καί Ευαγγέλιο απαντούσαν στήν σοβαροφάνεια τού Μπέη.

Τό Ευαγγέλιο είχε μιά τρομερή λεπτομέρεια πού ίσως κανένας μας δέν έχει προσέξει : Λέει ο Κύριος : Άν θέλεις νά εισέλθεις στή ζωή τήρησε τό Νόμο. Νά εισέλθης, διότι όπως είσαι, είσαι νεκρός.

Ο Απόστολος, ο αγαπημένος Παύλος, ο οποίος μάς προειδοποίησε : χωρίς ανάσταση η πίστις μας ματαία.

Εκατοντάδες υπήρξαν οι μάρτυρες τής Αναστάσεως τού Κυρίου καί νέφη Αγίων συνεχίζουν μέχρι σήμερα  νά είναι μάρτυρες τής Αναστάσεως.

Άς προσέξουμε μέ ποιό τρόπο ο Μπέης εκθέτει ανεπανόρθωτα τόν ιερέα τού οποίου σέβεται τήν κρίση, όχι τήν πίστη, καί τί απαντά ο αθεόφοβος ιερεύς; Η Βασιλεία τών Ουρανών είναι μέσα μας!!!

Εάν είναι μέσα μας αθεόφοβε πρός τί η ενσάρκωση;;

Ο Σωκράτης αμόρφωτε Μπέη ανακάλυψε πρώτος τήν ψυχή, μέ τόν δεύτερο πλού, η οποία δέν φοβάται τόν θάνατο, διότι είναι αθάνατη. Η ψυχή στήν οποία αναφέρεσαι, αμόρφωτε, είναι η ζωική ψυχή, η οποία τελειώνει στόν θάνατο. Η φύσις και η φύσις τού ανθρώπου δέν έχουν καμία σχέση. Δέν μπορεις νά διακρίνεις τή διαφορά διότι δέν διαθέτεις ψυχή. Είσαι ζωντανός νεκρός.

Αμέθυστος

Καθηγητής- Ιερέας(;) Κων/νος Μπέης σε αιρετικότατες θέσεις. (βιντεο)

πηγή : Αναβάσεις

Αν ο άνθρωπος που θα δείτε, ήταν απλώς ο ομότιμος καθηγητής της πολιτικής δικονομίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, δεν θα έκαναν εντύπωση σε κανέναν οι αιρετικές θεολογικές απόψεις του.
Δυστυχώς όμως εκτός από καθηγητή, ο Μητροπολίτης Πρεβέζης Μελέτιος τον χειροτόνησε με δική του ευθύνη ορθόδοξο ιερέα!
Σαν ιερέας λοιπόν κρινόμενος για την κοσμικότητα των θεολογικών απόψεών του, είναι να απορεί κανείς το ότι είναι ακόμη ιερέας!
Μάλιστα αντιλαμβανόμενος το πρόβλημα ακριβώς που δημιουργεί, λέει απί λέξη: «όπως βλέπετε φροντίζω να μην δείχνω σαν ιερέας»

Ας επιμεληθεί κάποτε η Ιερά Σύνοδος, για τόσο σοβαρές αιρετικές εμφανίσεις-θέσεις και απόψεις.




 ΣΧΟΛΙΟ : Ο χαρισματούχος ο Μελέτιος, ο ποιητής! Μάς έχει ζαλίσει τόν αδόξαστο μέ τά χαρίσματα.
Κατηγορούμε τόν Χάρι Πότερ γιά τίς μαγείες. Άς μετρήσουμε πόσα σκουπόξυλα έχουν καβαλήσει οι δικοί μας "ταγοί".


Αμέθυστος

Τα ακαδημαϊκά «οχήματα» της πολιτικής εξαπάτησης

πηγή: ΡΕΣΑΛΤΟ


Έχει ο καιρός γυρίσματα και η πολιτική κυλίσματα: Αυτός είναι ο πάγιος κανόνας των καθεστώτων και των πολιτικών τους απατεώνων.

Σήμερα αυτά τα «κυλίσματα» έχουν πάρει μορφή πυρετώδους και καθημερινού ρυθμού. Οι κωλοτούμπες είναι τόσο καθημερινές και τόσο θεαματικές που δεν προλαβαίνεις να τις παρακολουθήσεις. Το τοπίο έχει πλημμυρίσει από σαλτιμπάγκους…

Και δεν περιορίζεται αυτή η επιδημία της σήψης και αποσύνθεσης στα καθεστωτικά ιερατεία της πολιτικής, της δημοσιογραφίας και του …πνεύματος, αλλά και σε πολλά ιστολόγια. Θεματικές κωλοτούμπες και εδώ, προβάλλουν αυτό που έφτυναν μέχρι χθες.

Τέτοιοι καιροσκοπισμοί, σαλτιμπαγκισμοί και «μεταμορφώσεις» δεν μπορούν να εξηγηθούν ούτε με το «άλλοθι» της πολιτικής άγνοιας, ούτε με το «άλλοθι» της αγωνιώδους και απελπισμένης αναζήτησης πολιτικής διεξόδου.

Αν είναι δυνατόν να μη γνωρίζουν κάποιοι (μέχρι χθες γνώριζαν) το τι είναι οι διάφοροι ακαδημαϊκοί που ξαφνικά «ξύπνησαν» να μας μιλήσουν για την «αντισυνταγματικότητα» του Μνημονίου και τα παρόμοια.

Δηλαδή όποιος σήμερα κατακεραυνώνει το Μνημόνιο ως «αντισυνταγματικό» παίρνει άφεση αμαρτιών;

Γίνεται η «αντισυνταγματικότητα» του Μνημονίου κολυμπήθρα του Σιλωάμ για όλους αυτούς που μέχρι χθες όχι μόνο δεν βγάζανε μιλιά για τίποτα, αλλά συμμετείχαν και ενεργά στους μηχανισμούς τους καθεστώτος και υπηρέτησαν πιστά τις κυβερνητικές πολιτικές και τους «νταβάδες»;

Βγαίνουν τώρα οι κύριοι Γιώργος Κασιμάτης, Κώστας Μπέης και κάποιοι άλλοι, παρέα με το Μάνο να μας μιλήσουν για την κατάλυση του Συντάγματος;

Είναι δυνατόν να χειροκροτούμε αυτή την κατάφορη κοροϊδία και απάτη;

Και δεν θα αναφερθούμε στο ότι όλη αυτή η ακαδημαϊκή «σάρα και μάρα» υπηρέτησε από υψηλά κυβερνητικά και καθεστωτικά πόστα την υποταγή της Ελλάδας στο λάκκο των λεόντων: Την ΕΕ και το ευρώ.
Και είναι αυτή η υποταγή που κατέλυσε ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ την εθνική ανεξαρτησία της χώρας και ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ το Σύνταγμα.

Το Μνημόνιο είναι ο κώδικας αυτής της υποταγής, η τυπική επένδυση της ΟΥΣΙΑΣ που υπέταξε την Ελλάδα στους «νονούς» του χρήματος και μας οδήγησε στο σημερινό κατάντημα.

Αυτά, όμως περί ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ υποταγής μας και κατάλυσης της εθνικής μας υπόστασης και του Συντάγματος δεν τα καταλαβαίνουν οι φορμαλιστές τυπολάτρες που γαυγίζουν σήμερα, εκ του ασφαλούς, για την «αντισυνταγματικότητα» του Μνημονίου: Όλο το καθεστώς (και το ίδιο πασοκικό κράτος και παρακράτος) θα χρησιμοποιήσει το τυπικό του Μνημονίου για να επικαλύψει και να ξεπλύνει τα πάντα: Για να εξαπατήσει για άλλη μια φορά τον ελληνικό λαό.

Μια, λοιπόν και οι τυπολάτρες υπάλληλοι του καθεστώτος, καμώνονται ότι δεν καταλαβαίνουν την ΟΥΣΙΑ, θα μιλήσουμε απλά, συγκεκριμένα και με παραδείγματα.

α). Η ψήφιση του νόμου για την Ιθαγένεια δεν ήταν αντισυνταγματική πράξη; Γιατί δεν ευαισθητοποιήθηκαν εδώ οι Κασιμάτηδες, Μπέηδες και ΣΙΑ;

β). Ο Καλλικράτης, που χωρίζει την Ελλάδα σε καντόνια και θέτει τις βάσεις του εθνικού τεμαχισμού της χώρας δεν ήταν αντισυνταγματική πράξη; Και εδώ σιγή ιχθύος όταν ψηφιζόταν…

γ). Τα πραξικοπήματα εναντίον της Παιδείας, της Ορθοδοξίας, των ιστορικών και εθνικών μας συμβόλων δεν είναι αντισυνταγματική πράξη; Αυτά τα προωθούν και οι «ευαίσθητοι» της «συνταγματικής νομιμότητας»!!!

δ). Η εισβολή και κατοχή της χώρας από τους λαθρομετανάστες, ο στιγματισμός, σαν «ρατσισμός» κάθε ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ εναντίον αυτού του εγκλήματος, αλλά και εναντίον όλης της ελληνικής κοινωνίας, δεν είναι αντισυνταγματική πράξη;
Εδώ όχι μόνο δεν μιλούν, αλλά συμβάλλουν ενεργά στην κατάλυση του Συντάγματος!!!

ε). Τέλος τα εκλογικά πραξικοπήματα δεν είναι αντισυνταγματική πράξη; Δεν είναι αντισυνταγματική πράξη, η οποία καταλύει κάθε έννοια της λαϊκής κυριαρχίας, να εκλέγονται νομαρχιακοί και δημοτικοί άρχοντες με ποσοστά γύρω στο 15% !!!

Αυτά τα λίγα παραδείγματα αρκούν για να δείξουν ΟΛΗ την υποκρισία και ΑΠΑΤΗ των ΟΨΙΜΑ, πολύ όψιμα, ακαδημαϊκών διαμαρτυρόμενων!!!
Βεβαίως, όταν ψηφιζόταν το Μνημόνιο, ΚΑΝΕΙΣ από αυτούς δεν ψέλλισε απολύτως ΤΙΠΟΤΑ.
Έρχονται σήμερα που και το ίδιο το καθεστώς «θεμελιώνει» τη νέα απάτη στην καταγγελία του Μνημονίου να μας μιλήσουνε για «αντισυνταγματικότητα»!!!!

Φυσικά δεν είναι τυχαίο αυτό το «ξύπνημα», από τον καθεστωτικό λήθαργο, των πανεπιστημιακών ιερατείων.
Ούτε είναι τυχαία η επιλογή του Κασιμάτη σαν τον «αντάρτη» υπεράσπισης του Συντάγματος, ούτε του Μπέη, κ.λπ…
Όλοι αυτοί αποτελούν το «όχημα» των νέων ιδεολογιών περί «αρίστων», το «όχημα» των νέων σχεδίων του καθεστώτος, το «όχημα» των «νταβάδων».
Θα αρχίσουν διακριτικά να περιφέρονται από τα ΜΜΕ και να προβάλλονται.
Ήδη, σήμερα (Πέμπτη) ο Παπαδάκης στον ΑΝΤ. φιλοξένησε τον κ. Κασιμάτη…
Αύριο θα δούμε και άλλες παρελάσεις από τα ΜΜΕ…
Και το Μίκη να παρελαύνει και να καλείται από τηλεστάρ…

Υ.Γ. Αναμένουμε να μιλήσει κάποτε ο Μίκης για τις βαριές καταγγελίες εναντίον της «κίνησής» του που έκανε ο Καζάκης, ο άνθρωπος που ο ίδιος διόριζε στην ηγεσία της «κίνησης».
Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζει να σιωπά ο Μίκης για όλα αυτά που του καταμαρτυρούν οι δικές του ΕΠΙΛΟΓΕΣ στην ηγεσία του «κινήματος»…

Από την συζήτηση στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Κώστας Μπέης – Μνημόνιο και Πρόεδρος Δημοκρατίας

πηγή : olympia.gr(anarmodios)



από την συζήτηση στο πανεπιστήμιο Αθηνών.
Θα βγουν κι άλλα βίντεο φαντάζομαι. Δημοσιέψτε τα όλα.
Θραξ Αναρμόδιος

Ο Κώστας Μπέης στοχάζεται

                                                          
Στό blog τού κ.Μπέη υπάρχει ένα είδος εισαγωγής σέ μιά συλλογή έργων μουσικής και ποιήσεως γιά λεπτές σύγχρονες ψυχές, σέ άμεση αντιπαράθεση με τα ιερά καίμενα τής Παραδόσεώς μας και τής Εκκλησίας μας.

Μοιάζει να νοιώθει ήδη βαρύ τό φορτίο τής ιερωσύνης πού ανέλαβε άκριτα. Νά επαναλαμβάνει ύμνους και προσευχές πού δέν μιλούν στήν ευαίσθητη ψυχή του. Αρχίζει να καταλαβαίνει επίσης πώς δέν έχει και πολύ μεγάλη σχέση μέ τόν Χριστιανισμό, τώρα πού τά χειροκροτήματα τών φίλων του έσβυσαν στή μνήμη του. Μοιάζει νά έχει βρεί και τόν θεό στόν οποίο πιστεύει, επιτέλους, και αλλοίμονο δέν είναι ο Χριστός.

«Τό βιβλιαράκι τούτο απευθύνεται σ' όποιον ενδεχόμενα νοιώσει κάποια στιγμή τήν ανάγκη να επικοινωνήσει με μιά πνευματικά ανώτερή του μέριμνα. Ίσως τότε βρεί αυτό πού καί εγώ πρίν αποζητούσα».

Είναι ένας άτολμος προσηλυτισμός, είναι φανερό.

Άς δούμε όμως αυτό πού βρήκε τί είναι «Τό βιβλιαράκι περιέχει αποσπάσματα πού να ευαισθητοποιούν τήν ψυχή τού σύγχρονου ανθρώπου, κάθε φορά πού νοιώθει τήν παρόρμηση να επικοινωνήσει με τήν θεία Πρόνοια».

Ούτε κάν η πρόνοια τού Θεού. Ο θεός τού Μπέη είναι ο «θεός» τού Πλωτίνου. Τόν οποίο διδάσκει ήδη μέσα στήν Εκκλησία τού Κυρίου, σάν μετενσάρκωση τού Ιουλιανού τού Παραβάτη. Ο Πρεβέζης νομίζουμε πώς απέτυχε τελικώς σέ όλα τά επίπεδα. Καλά αυτός ό Άγιος Επίσκοπος δέν τόν χειροτόνησε; Τί πήγε στραβά;

«Τά αποσπάσματα πού συγκέντρωσα δέν αναφέρονται μόνο στόν άνθρωπο πού πάσχει και ζητεί τήν επικουρία τής θείας Πρόνοιας. Υπάρχουν και στιγμές πού ο άνθρωπος νοιώθει νά τόν πλημμυρίζει μιά ρωμαλέα δημιουργική πνοή. Καί τότε νοιώθει μέσα του τήν θεία ευλογία να απλώνει άλλου είδους συναισθήματα, κάθε άλλο παρά απότοκα ανάγκης καί ικεσίας».

Ο Χριστιανός γιά τόν Μπέη είναι άνθρωπος πού αιωνίως πάσχει, πού η ζωή του είναι κόλαση, επειδή παραδόθηκε στά μεσαιωνικά φαντάσματα γιά τή σχέση τού ανθρώπου ώς δούλου τού θεού, στά πλέγματα ενοχής από τό προπατορικό αμάρτημα και από τά αντιπαθητικά κατάλοιπα τής πελατειακής σχέσης πρός μεσάζοντες. (εννοεί τούς Αγίους και τήν Θεοτόκο)

Είναι απολύτως έξω από τήν Εκκλησία γι' αυτό προσκαλεί τούς πάντες να μεταλάβουν. Κρασάκι διαθέτει. Νομίζουμε πώς δέν πρέπει να δοκιμάσουμε να επαναφέρουμε αυτόν τόν άνθρωπο στήν ορθοδοξία. Είναι ήδη σκύλος πού δαγκώνει.

Πρέπει όμως εμείς οι ίδιοι να οχυρωθούμε από τά ψεύδη του, καί όχι τόσο από τίς δογματικές του κακοδοξίες αλλά από τίς ιστορικές προκαταλήψεις τής εποχής μας πού προσπαθούν να υποβαθμίσουν κοσμικά τήν πίστη μας.

Ισχυρίζεται λοιπόν πώς η δουλοπρέπεια πού συνήχε εκείνους τούς χρόνους τούς ταπεινούς υπηκόους απέναντι στόν δεσποτικό αφέντη αποπνέει μιά μεγάλη σειρά από ύμνους και προσευχές.

Πρέπει λοιπόν να θυμηθουμε πώς οι Χριστιανοί βοήθησαν τόν Αυτοκράτορα στη νίκη του και πώς ο Αυτοκράτωρ διαπνεόταν από σεβασμό απέναντι στούς υπηκόους του. Πώς ο Ιουστινιανός ξεκίνησε τήν βασιλεία του με μιά σκληρή Στάση εναντίον του. Να θυμηθούμε πόσοι Αυτοκράτορες τέλειωσαν τή ζωή τους κοματιασμένοι από τούς ταπεινούς υπηκόους. Τήν ύπαρξη φανατικών ομάδων, ζηλωτών, μέσα στά εκκλησιαστικά πράγματα. Τήν άρνηση τών μοναχών να στηρίξουν τόν αυτοκράτορα τήν ύστατη στιγμή. Τήν ματαίωση τής ενώσεως τών εκκλησιών από τήν οργή τού λαού. Σέ κανένα άλλο πολιτισμό δέν υπήρξε ανώτερη λαϊκή καλλιτεχνική δημιουργία, πέρα από τίς υπαρξιακές ανάγκες.

Αυτός ο ατίθασος λαός λάτρευε τόν Αληθινό Βασιλέα και Κύριο διότι αυτό πού τού ζητούσε ήταν πέραν τής επικουρίας τής Θείας Πρόνοιας καί πέραν τής ευλογίας κάθε άλλου είδους συναισθήματος.

Τελειώνοντας άς αποκαλύψουμε στόν κ.Μπέη τή αληθινή σχέση τού συγχρόνου ανθρώπου με τήν Εκκλησιαστική μας Παράδοση.

Αναρωτιέται: πώς μπορεί να συμμεριστεί ο σύγχρονος άνθρωπος τή σπαραχτική προσευχή τού Βασιλείου;

Τάς τής σαρκός ημών επαναστάσεις κατάστειλον

Και πάν γεώδες και υλικόν φρόνημα κοίμησον.

Ο σύγχρονος άνθρωπος αγαπητέ Μπέη κατανοεί κατά γράμμα και εφαρμόζει κατά γράμμα την άλλη σπαραχτική προσευχή τού Μεγάλου Βασιλείου:

Καί γυναίκα δέν γνωρίζω και παρθένος δέν είμαι.

Και ο νοών νοείτω.

Αμέθυστος
                                                         

Οικουμενική κοινή λατρεία του θεού

του Κώστα Μπέη (νυν ιερέα)

Κυκλοφορεί ευρέως αυτό το μακάβριο και αποκαλυπτικό κείμενο το οποίο μας φανερώνει πώς και γιατί η “ορθοδοξία” κατέληξε στα νύχια του πάπα! Και όχι μόνο. Ας το προαναγγείλουμε. Επειδή η πίστη μας κατέληξε Λατρεία, θρησκεία, επειδή ο θεός της Λατρείας δεν είναι ο Θεός της Εκκλησίας, επειδή ο κλήρος ευνόησε την μετατόπιση από τον αληθινό Θεό, στο είδωλό του. Αυτός ο ευγενικός και ήσυχος άνθρωπος, τώρα πια “ιερεύς” με την ευθύνη του επισκόπου Πρεβέζης, παρέστει σε οικουμενική λειτουργία και κοινώνησε από τον καθολικό ιερέα. Μερικά αποσπάσματα από την περιγραφή της οικουμενικής λειτουργίας είναι αποκαλυπτικά.

«Έτσι δεν ήταν ν' απορεί κανείς, πώς όλοι εμείς, δίχως σύνορα και δίχως μισαλλόδοξες προκαταλήψεις, στεκόμασταν μπροστά το άγαλμα της Κάννον και καθένας είχε βρει μέσα στον ιερό χώρο γέφυρα επικοινωνίας με το δικό του θεό». ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ.

«Και όταν ήλθε η ώρα της θείας κοινωνίας, εμβάπτιζε την όστια στο δισκοπότηρο με τον οίνο, έτσι ώστε κατά το λόγο του μεγάλου Αθηναγόρα μπορούμε όλοι να κοινωνούμε από το ίδιο δισκοπότηρο. Και κοινωνήσαμε. Δίχως σύνορα και δίχως μισαλλόδοξες προκαταλήψεις».

Όπως βλέπουμε η έκφραση μισαλλόδοξες προκαταλήψεις επαναλαμβάνεται συνεχώς. Εννοεί τους χριστιανούς που αρνούνται να συμμετάσχουν σε οικουμενιστική λειτουργία και να πιουν το τσάϊ τους με ευλάβεια. Η κατάκριση είναι η πρώτη Αρετή του Οικουμενισμού.

Και τί κοινώνησε ο κύριος; Ήπιε κρασάκι; Η Ελλάδα έχει ακόμη ταβερνάκια με υπέροχο κρασί και μεζέδες ασυγκρίτως πιο νόστιμους της όστιας.

Η συνέχεια έχει χάπι εντ. Ο Πρεβέζης τον επιβραβεύει και τον χειροτονεί. Στην χειροτονία του παρέστει και ο “πνευματικός” του Αρχιμανδρίτης Σάββας Δαμασκηνός. Τί τον δίδαξε θα θέλαμε να ξέραμε;

Και γιατί έγινε ιερεύς; «Με απλά λόγια, δεν ψάχνω για τίποτε άλλο, παρά μόνο για την ιερή κλίμακα που ανεβάζει τους εκ γης προς ουρανόν». Τα λόγια αυτά είναι το νέο πιστεύω, είναι «η ουσία της ελπίδος, που ως σπίθα ξεπετιέται από τις στάχτες της μακράν του Θεού ζωής και ανάβει τον πόθο της επιστροφής στον Παράδεισο. Πόθος που πυρπολεί την καρδιά με το θείο έρωτα του ουρανού. Πόθος που μεταλλάσσει (αλχημιστικά) τη ψυχή και το πνεύμα με γεύσεις θείων δωρεών που προσδίδει η χάρις του Θεού». Η Ενσάρκωση του Κυρίου, η Θεία Οικονομία, ανύπαρκτα και αδιάφορα. Το μόνο που του χρειάζεται είναι οι θείες δωρεές που θα κάνουν την ευγενική του ψυχή ευγενέστερη. Το περίεργο είναι πως όλοι οι οικουμενιστές αρνούνται μεν τον Κύριο, αλλά δεν λένε όμως όχι για λίγο Άγιο Πνεύμα.

Και ο επίσκοπος: «Ευχόμαστε στον πατέρα Κωνσταντίνο Μπέη, να χαρεί την αληθινή Λατρεία που πόθησε και να έχει στην εργασία του καρποφορία πολλή». Δεν πρόφτασε να χειροτονηθεί, έγινε πατέρας ο άνθρωπος.

Όταν τα Οράματα γίνονται πραγματικότης. Τί ευτυχία!

Αυτή η καταστροφή της Εκκλησίας ακολουθεί έναν ήδη γνωστό ιστορικά δρόμο!

Ο ρωσικός λαός λόγω της μεγαλειώδους ορθοδόξου λατρείας έγινε ορθόδοξος. Παρέμεινε όμως ορθόδοξος επειδή οι “μισαλλόδοξοι Βυζαντινοί” με άπειρα βάσανα, με κακοποιήσεις, καταδίκες σε μπουντρούμια, με διώξεις, κατόρθωσαν να μεταδώσουν στους Ρώσους Χριστιανούς και το περιεχόμενο αυτής της λατρείας, την ένωση με τον Κύριο, την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος σαν σκοπό της χριστιανικής ζωής.

Σήμερα χάθηκε αυτό το περιεχόμενο και από τους Ρώσους και από τους Έλληνες και γι' αυτό το λόγο γράφονται αυτές οι ανούσιες θεολογίες περί ευχαριστιακής οντολογίας, περί συνάξεως αγάπης κ.τ.λ. Γι' αυτό αρχίσαμε ήδη να κλαίμε για την απώλεια του Αγίου Όρους. Διότι το Άγιον Όρος κρατούσε το περιεχόμενο της λατρείας μας. Και δεν το κρατά πια. Το 'χασε γιατί αδιαφόρησε. Και την πληρώνουμε όλοι μας με τον ανόητο οικουμενισμό.

Αμέθυστος