– Γέροντά μου, τώρα θα με βοηθήσεις να σε ντύσω, διότι βλέπεις εἶμαι μόνος μου...(Μεγαλεία....)

Τὸν πῆραν στὸ νεκροτομεῖο,

καὶ μετὰ τὸν ἔκαμαν νεκροψία στὸ Τὲλ Ἀβίβ

καὶ στὶς 21 Νοεμβρίου (π.ἡ) μᾶς εἰδοποίησαν.

Ἐγὼ πῆγα μαζὶ μὲ ἄλλους τρεῖς πατέρες τοῦ Πατριαρχείου

καὶ μᾶς τὸν ἔδωσαν γυμνό.

Ὅταν τοὺς ρωτήσαμε ποῦ εἶναι τὰ ροῦχα του,

μᾶς εἶπαν εἶναι στὴ Νεάπολη.

Εὐτυχῶς ποὺ εἴχαμε πάρει μαζί μας

ὅλα τὰ χρειαζούμενα γιὰ νὰ τὸν ντύσουμε.

Ἀλλὰ δὲν φαντάζεστε,

ὅταν μᾶς τὸν παρέδωσαν κομματισμένο,

τὸ πρόσωπό του ἀγνώριστο,

φέρον τὰ στίγματα τοῦ Μαρτυρίου,

ὅπως οἱ Πέρσες ἔσφαξαν τοὺς Πατέρες τοῦ Ἁγίου Σάββα

καὶ τῶν λοιπῶν μοναστηριῶν.

Ἔτσι καὶ σήμερα.

Ἀκολούθησε νέο μαρτύριο στὸν πατέρα Φιλούμενο.

5 μέρες τὸν εἶχαν στὸ ψυγεῖο.

Καὶ ὅμως ἦταν μαλακότατος,

σὰν νὰ μὴν εἶχε πεθάνει.

Ὅταν ἄρχισα νὰ τὸν ντύνω

– διότι οἱ ἄλλοι δὲν μποροῦσαν,

δὲν ἄντεχαν νὰ τὸν βλέπουν

ἀπὸ τὶς κακουχίες ποὺ εἶχε –

τοῦ λέγω σὰν νὰ ἦταν ζωντανός:

– Γέροντά μου,

τώρα θὰ μὲ βοηθήσεις νὰ σὲ ντύσω,

διότι βλέπεις εἶμαι μόνος μου.

Ὅταν ἄρχισα καὶ τοῦ ἔβαλα τὴ φανέλα,

τὸ πρῶτο χέρι ἀμέσως τὸ κατέβασε μόνος του.

Ὅπως καὶ τὸ ἄλλο χέρι.

Καὶ τὰ πόδια ὁμοίως.

Τοῦ μάζευα τὰ πόδια νὰ τοῦ φορέσω τὰ ροῦχα

καὶ ὅταν τελείωνα

τὰ ἅπλωνε μόνος του.

Στὸ ἀριστερὸ πόδι ἀπὸ κάτω,

εἶχε κτύπημα μὲ τὸ τσεκούρι.

Ἀπὸ τὸ νεκροτομεῖο

τὸν φέραμε στὸ Πατριαρχεῖο.

Στὴν Ἁγία Θέκλα,

ἔγινε ἡ νεκρώσιμος ἀκολουθία

ἐν μέσῳ Ἁγιοταφιτῶν πατέρων,

τῶν ἀδελφῶν τοῦ μακαρίτη καὶ ἄλλων πολλῶν.

Ἦλθαν πολλοί,

μέχρι καῖ ξένων δογμάτων

καὶ μουσουλμάνοι καὶ χοτζάδες.

Γιατὶ ὅμως ὅλοι αὐτοί;

Διότι, ὅλοι τὸν ἀγαποῦσαν

καὶ ἦλθαν νὰ τοῦ δώσουν τὸν τελευταῖο ἀσπασμό.

Τὶ ὀδυρμός!

Τὶ θρῆνος!

Τὶ κοπετός ἦταν αὐτός!

Ἡ Κυβέρνηση,

ἀπὸ τὸ πρωὶ

μέχρι καὶ πρὶν τὸν ἐνταφισμὸ στὴ Σιών,

ἔστειλε ἀστυνομία κοντὰ στοὺς Ἁγιοταφίτες

φοβούμενη ἀντίποινα.

Πῆρε αὐστηρά μέτρα.

Καὶ νεκρὸν ἀκόμα τὸν ἐφοβοῦντο.

Τὸν π. Φιλούμενο ὅλοι τὸν κλάψαμε,

διότι ἦταν ἕνας καλὸς καὶ ἅγιος πνευματικός.

Ὁ Πατριάρχης τὸν ἀποκαλοῦσε “πτωχοπρόδρομο”.

Καὶ ὄντως, ἦταν.

Οἱ τέλειοι κληρονομοῦν τὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Ὑπέμεινε λίγο μαρτύριο

καὶ βρίσκεται μεταξὺ τῶν ἱερομαρτύρων

καὶ τῶν Ὁσιομαρτύρων·

ὧν ταῖς πρεσβείες,

εἴθε νὰ ἀξιωθοῦμε

καὶ ἐμεῖς τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

" Μετά από τέσσερα χρόνια στην ανακομιδή των ιερών του λειψάνων,

το σώμα βρέθηκε άφθαρτο και ευωδίαζε.

Στην δεύτερη εκταφή απουσίαζε ο π. Σωφρόνιος

(φίλος του κι ο οποίος βρέθηκε κοντά του

αμέσως μετά το μαρτύριο του και τον έντυσε),

γιατί δεν είχε ειδοποιηθεί.

Το προηγούμενο βράδυ

είδε σαν σε όνειρο τον άγιο Φιλούμενο

να του λέει:

Εσύ Σωφρόνιε, δεν θα έρθεις αύριο;

Έτσι πληροφορήθηκε για την εκταφή."

Ἱερομόναχος Σωφρόνιος Ἁγιοταφίτης»

(* Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά

στὸ «Ἑορτολόγιο -2000» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου,

καὶ συμπεριλαμβάνεται στὸ βιβλίο

«Ὁ Ἅγιος νέος Ἱερομάρτυς Φιλούμενος ὁ Κύπριος,

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Ὀρούντας Κύπρου).

|πηγή: Σπυρος Νικας

(εμείς από την eFi Stavridou)

 

https://amfoterodexios.blogspot.com/

Δημοσιεύτηκε 17 minutes ago από τον χρήστη ΕΛΕΝΑ

– Γέροντά μου, τώρα θα με βοηθήσεις να σε ντύσω, διότι βλέπεις εἶμαι μόνος μου...(Μεγαλεία....) | τί και πώς

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!!

70 τσεκουριές, μία για κάθε έναν που άφησε την Εβραϊκή θρησκεία και βαπτίσθηκε Χριστιανός. // Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος και το Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ” ~ 16 Νοεμβρίου 1979 μ.Χ…|δες το video!|

~ Γέρων Ἰουστίνος Ἁγιοταφίτης  
“Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος και το Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ…”
Jan 16, 2018 Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Παρασκευᾶς Παπαμιχαήλ συνομιλεῖ μέ τὸ Γέροντα Ἰουστίνο Ἁγιοταφίτη γιά τὸν Ἅγιο Φιλούμενο καὶ τὸ μαρτύριό Του, καθώς καὶ γιά τὸ Ἱερὸν Προσκύνημα τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακώβ τοῦ ὁποίου ὁ Γέροντας εἶναι ἄγρυπνος καὶ ἀκούραστος φύλαξ, καθώς καὶ γιά τὴν Ἁγιοταφική Ἀδελφότητα καὶ τὶς προκλήσεις τῶν καιρῶ

70 τσεκουριές, μία για κάθε έναν που άφησε την Εβραϊκή θρησκεία και βαπτίσθηκε Χριστιανός

• Ο βίος και το μαρτύριο του αγίου
• Μαρτυρία του Μητροπολίτη Μόρφου για την μετακομιδή των λειψάνων

Τῇ αὐτῇ ἡμέρα, ὁ Ἅγιος ἔνδοξος Νέος Ἱερομάρτυς Φιλούμενος ὁ Κύπριος, [...] τὸ Ἱερὸν Προσκύνημα τοῦ Φρέατος Ἰακώβ διαφυλάσσων εὐλαβῶς καὶ πιστῶς ἐν Ἁγίοις Τόποις, καὶ ἑβδομήκοντα ψυχῶν ἐξ Ἑβραίων τὴν Βάπτισιν τελέσας, ἑβδομηκοντάκις διὰ πελέκεως τὴν κεφαλήν πλήττεται ὑπὸ φανατικοῦ Ἑβραίου καὶ μαρτυρικῶς τελειοῦται, ἐν ἔτει χιλιοστῷ ἐννεακοσιοστῷ ἑβδομηκοστῷ και ἐννάτῳ (1979). Τὸ δὲ ἱερὸν αὐτοῦ σκῆνος ἀνακομισθὲν εὑρέθη ἄφθορον καὶ εὐωδιάζον, διατηρούμενον ἄχρι τοῦ νῦν ἀδιαλώβητον ἐν τῇ Ἁγίᾳ Πόλει (Συναξαριστής της 29ης Νοεμβρίου).

Από τη γενέτειρά του Κύπρο, ο εικοσάχρονος Σοφοκλής βρέθηκε καλεσμένος από τον Έξαρχο του Παναγίου Τάφου στην Αγία Γη, μαζί με το δίδυμο αδελφό του Αλέξανδρο. Τέσσερα χρόνια μετά δέχεται το αγγελικό σχήμα παίρνοντας το όνομα Φιλούμενος. Ο Αλέξανδρος, που επίσης εκάρη μοναχός, ονομάστηκε Ελπίδιος.

45 χρόνια έμεινε στα Ιεροσόλυμα ο Φιλούμενος. Η τελευταία του διακονία, από το Μάιο του 1979 ήταν στο φρέαρ του Ιακώβ. Οι φανατικοί Εβραίοι όμως, είχαν άλλα σχέδια. Ήθελαν πάση θυσία να μετατραπεί το χριστιανικό προσκύνημα σε Ιουδαϊκό. Απείλησαν ευθέως τον ταπεινό και πράο αρχιμανδίτη ότι θα τον σκοτώσουν αν δεν έφευγε. Εκείνος δεν κάμφθηκε.

Το απόγευμα της 29ης Νοεμβρίου 1979 μπήκε στο ναό για να τελέσει τον εσπερινό. Γρήγορα κατάλαβε πως δεν ήταν μόνος του. Οι δολοφόνοι του επιτέθηκαν με τσεκούρι. Τον χτύπησαν αλύπητα. Ξανά και ξανά. Με μανία. Εβδομήντα ψυχές είχαν φύγει από τα δίχτυα τους και είχαν βαπτισθεί Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Για κάθε ψυχή που έχασαν, μια τσεκουριά δέχεται το άγιο σώμα του μάρτυρα.

« Αδελφέ μου με σκοτώνουν προς δόξαν Θεού. Σε παρακαλώ μην αγανακτήσεις ! » Εκατοντάδες μίλια μακριά, ο αδελφός του Ελπίδιος ακούει τη φωνή του Φιλούμενου και σαστίζει.

Οι δολοφόνοι αφού χτυπούν αλύπητα το πρόσωπό του, ακρωτηριάζουν τα δάχτυλα του δεξιού του χεριού και φεύγοντας, βεβηλώνουν το ναό και αποτελειώνουν το έργο τους με μια χειροβομβίδα.

Στην εξόδιο ακολουθία που γίνεται πέντε μέρες αργότερα, είναι παρόντες εκτός από τους Αγιοταφίτες πατέρες και τους συγγενείς, πλήθος κόσμου, όχι μόνο ορθοδόξων αλλά και ετεροδόξων και μουσουλμάνων. Το μαρτυρικό σώμα εξακολουθεί να παραμένει ζεστό και εύκαμπτο.

Τέσσερα χρόνια μετά, κατά την ανακομιδή των λειψάνων, το σώμα του μάρτυρος είναι άφθορο και ευωδιάζον, ως άνωθεν επισφράγιση της ένταξής του «εν σκηναίς Αγίων». Ο τάφος κλείνεται και ανοίγει ξανά το 1984. Η ίδια ευωδία …

Το ιερό σκήνωμα μεταφέρθηκε αρχικά στο Ιερό Βήμα του ναού της Αγίας Σιών και το 2008 στον τόπο του μαρτυρίου του. Ένα χρόνο μετά, στις 29 Νοεμβρίου 2009 γίνεται η επίσημη Αγιοκατάταξη του Αγίου από τη Σύνοδο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Υπ.

70 τσεκουριές, μία για κάθε έναν που άφησε την Εβραϊκή θρησκεία και βαπτίσθηκε Χριστιανός. // Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος και το Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ” ~ 16 Νοεμβρίου 1979 μ.Χ…|δες το video!| – Οδοιπορούντες Αγίου Συμεών Του Νέου Θεολόγου (wordpress.com)

Η τελευταία φωτογραφία του Αγ.Φιλουμένου,μία εβδομάδα πριν το μαρτύριό του

 

Ο Άγιος Φιλούμενος προγευόμενος το Μαρτύριό του, ήσυχος και χαρούμενος. Φωτογραφία του κ. Κωνσταντίνου Μεϊμάρη που εικονίζει τον Άγιο νέο Ιερομάρτυρα Φιλούμενο τον Κύπριο, μπροστά από το Φρέαρ του Ιακώβ, πάρθηκε μια εβδομάδα πριν από το Μαρτύριό του στις 9/22 Νοεμβρίου 1979.

πηγή

Προσκυνητής: Η τελευταία φωτογραφία του Αγ.Φιλουμένου,μία εβδομάδα πριν το μαρτύριό του (proskynitis.blogspot.com)