Τρίτη 4 Αυγούστου 2026

Το καλοκαίρι που τέλειωσε η ειρήνη

Pietro Hänseler

Το καλοκαίρι που τελείωσε η ειρήνη


Πηγή: Forumgeopolitica

Το Ιράν και η Ρωσία έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη με τη Δύση. Κατά συνέπεια, οι συγκρούσεις θα επιλυθούν στο πεδίο της μάχης και θα διαρκέσουν για πολύ καιρό. Η διεθνής έννομη τάξη είναι νεκρή, η παγκόσμια ειρήνη είναι νεκρή: είναι πόλεμος. Παγκόσμιος πόλεμος. Λίγοι άνθρωποι το γνωρίζουν αυτό.

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να επισημάνει τις κύριες τάσεις που παρατηρώ αυτήν τη στιγμή. Στόχος τους είναι να διεγείρουν την περισυλλογή. Ζητώ συγγνώμη που δημιούργησα ένα μικρό τέρας, δεδομένης της τεράστιας ποικιλίας πτυχών που πρέπει να ληφθούν υπόψη.

Εκτός από τις πολυάριθμες συγκρούσεις στην Αφρική, δύο μεγάλες συγκρούσεις μαίνονται αυτή τη στιγμή: η μία στην Ευρώπη και η άλλη στη Μέση Ανατολή. Και οι δύο έχουν σχεδιαστεί προσεκτικά εδώ και δεκαετίες. Αρχίζουν να εμφανίζονται ρωγμές στον δυτικό λόγο μεταξύ των πιο απαιτητικών δυτικών μυαλών, οδηγώντας τη δυτική προπαγάνδα να γίνεται ολοένα και πιο επιθετική σε μια προσπάθεια να επηρεάσει για άλλη μια φορά την κοινή γνώμη.

Ένα παράδειγμα του πώς η προπαγάνδα στη Γερμανία, για παράδειγμα, έχει καταφέρει να εκτοπίσει πλήρως τον πληθυσμό είναι ένα άρθρο στην εφημερίδα «Bild» στις 13 Ιουλίου, με τίτλο «Ο Πούτιν ξεμένει από βενζίνη – Οι Ρώσοι πληρώνουν σχεδόν 4 ευρώ ανά λίτρο βενζίνης».

Bild-Zeitung, 13.7.2026

Και αυτό, παρόλο που οι πραγματικές τιμές είναι ευδιάκριτες στην εικόνα: για παράδειγμα, 73,11 ρούβλια (0,82 ευρώ). Στις 29 Ιουλίου, η μέση τιμή του Leadless 95 στη Ρωσία ήταν 71,83 ρούβλια (0,79 ευρώ).

Από την άλλη πλευρά, αγνοούνται σημαντικά νέα , όπως η επιβολή κυρώσεων από την Κίνα εναντίον 14 ευρωπαϊκών εταιρειών (Lafert SpA, Rheinmetall AG, Tatra Trucks, Vigo Photonics, Cavok UAS, Antraco Chemie-Handelsgesellschaft και Sindlhauser Materials, μεταξύ άλλων). Πρόκειται για αμυντικές εταιρείες ή υπεργολάβους στον τομέα της άμυνας. Αυτά τα νέα είναι σημαντικά και θα εμποδίσουν σημαντικά την στρατιωτική ενίσχυση της Γερμανίας.

Αυτά τα δύο εντελώς διαφορετικά παραδείγματα καταδεικνύουν τη φύση των δυτικών μέσων ενημέρωσης: δίνουν στο κοινό τους την εντύπωση ότι «όλα είναι καλά» στη Δύση και ότι οι εχθροί τους βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Αυτό έχει αποτέλεσμα: όταν μιλάμε με Ευρωπαίους, η καλοκαιρινή ζέστη και το Παγκόσμιο Κύπελλο φαίνονται να είναι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή. Για δεκαετίες, αναρωτιόμουν πώς οι πληγέντες πληθυσμοί δεν κατάφεραν να προσέξουν τις καταστροφές που επρόκειτο να ξεσπάσουν το 1914 και το 1939. Τα νέα μου δίνουν μια ματιά στην ιστορία με μια σαφήνεια που δεν έχω ξαναδεί. Τα μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούνται για να «διασκεδάζουν» τους ανθρώπους, τίποτα περισσότερο. Τα σύννεφα μαύρου μελανιού που συσσωρεύονται πάνω από την Ευρώπη είναι, ωστόσο, πολύ αληθινά και η αποσταθεροποίηση είναι εμφανής.

Αποσταθεροποιητικοί παράγοντες
Η αποσύνθεση του κόσμου υπό την επίδραση πολλαπλών επιρροών


Η καταστροφή που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή είναι το αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και επιρροών που πολύ λίγοι άνθρωποι αναγνωρίζουν για αυτό που είναι: καταλύτες για την αποσύνθεση του κόσμου όπως τον ξέραμε. Εδώ και αρκετό καιρό, ένα αίσθημα υπερφόρτωσης έχει εξαπλωθεί μεταξύ των αναλυτών. Το νιώθω καθημερινά, επειδή οι αποσταθεροποιητικοί παράγοντες είναι πολυάριθμοι και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Επιπλέον, τα δυτικά κόμματα, όπως είναι κατανοητό, αναφέρουν και τονίζουν μόνο παράγοντες που ενισχύουν τη θέση τους. Επιπλέον, εργάζονται το ένα εναντίον του άλλου, πράγμα που σημαίνει ότι στρέφονται ολοένα και περισσότερο το ένα εναντίον του άλλου σε μια διαμάχη για την εξουσία. Ως εκ τούτου, ζητώ συγγνώμη που δεν μπόρεσα να αναφερθώ και να περιγράψω όλους τους παράγοντες και τις επιρροές, ούτε καν τους πιο σημαντικούς.

Ο παράγοντας Ντόναλντ Τραμπ

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής της διαστρεβλωμένης πραγματικότητας είναι προφανώς ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει ήδη χρησιμοποιήσει αυτή τη στρατηγική για να επιβιώσει από αρκετές πτωχεύσεις εις βάρος των επενδυτών του, την αναταραχή της πρώτης του θητείας και το σκάνδαλο Έπσταϊν. Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας θητείας του, ακολούθησε μια καταστροφική οικονομική πολιτική με μοναδικό σκοπό τον περαιτέρω πλουτισμό του πλουσιότερου 1%. Για τον σκοπό αυτό, έχει ξεκινήσει πολυάριθμους πολέμους. Αυτό δεν τον εμποδίζει να παρουσιάζεται ως ειρηνοποιός και φίλος του κόσμου.

Ωστόσο, θα ήταν λάθος να κατηγορήσουμε όλο το τρέχον χάος αποκλειστικά τον Τραμπ. Αντίθετα, μετά τον Τζο Μπάιντεν, είχε την ιστορική ευκαιρία να αντιστρέψει την πορεία σε πολλά ζητήματα και να μετριάσει ορισμένες από τις γεωπολιτικές πιέσεις. Σπατάλησε αυτή την ευκαιρία επειδή πίστευε ότι θα μπορούσε, για άλλη μια φορά, να αντιστρέψει την πορεία υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών ως ηγεμονικής δύναμης σπέρνοντας χάος. Επιπλέον, οι Αμερικανοί πρόεδροι έχουν μικρή επιρροή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Έχουμε επισημάνει αυτό το γεγονός αρκετές φορές, συμπεριλαμβανομένης της αναφοράς στον Νόαμ Τσόμσκι, πιο πρόσφατα στο "Πόλεμος χωρίς ειρήνη: Η αμερικανική στρατηγική έχει μικρή σχέση με τον Τραμπ", στην ενότητα "Οι πρόεδροι των ΗΠΑ ως έξτρα - ο Τραμπ δεν αποτελεί εξαίρεση". Τελικά, ο Τραμπ δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια μαριονέτα. Και ως εκ τούτου, δεδομένου του χαρακτήρα του και των πολυάριθμων σχολίων του, είναι εύκολο να ελεγχθεί και να διαμορφωθεί. Οι Ευρωπαίοι ομόλογοί του δεν διαφέρουν από αυτή την άποψη.

Ο διπλωματικός παράγοντας

Τον Ιούνιο του 2025, έγραψα το άρθρο «Διπλωματία στην επιθανάτια κλίνη του – Από Πρόεδρος Ειρήνης σε Πολεμοκάπηλο». Αυτό που φοβόμουν πριν από ένα χρόνο έχει συμβεί. Εν τω μεταξύ, οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέβαλαν στο Ιράν για τρίτη φορά — τον Ιούνιο του 2025 και τον Φεβρουάριο του 2026, από κοινού με το Ισραήλ κατά τη διάρκεια διπλωματικών ανακωχών — μια παραβίαση διπλωματικών συμβάσεων με ανυπολόγιστες συνέπειες — και τώρα για τρίτη φορά αυτό το καλοκαίρι. Σημειώστε ότι αυτό συνέβη μετά την υπογραφή ενός μνημονίου κατανόησης (MoU) που υποτίθεται ότι θα χρησίμευε ως πλαίσιο για την ειρήνη · βλέπε επίσης «Το Ιράν Νικάει τις Ηνωμένες Πολιτείες – Σκέψεις». Το Ισραήλ, ως κινητήρια δύναμη δίπλα στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα ανακτήσει τη διπλωματική του αξία μόνο όταν πάψει να υπάρχει στην τρέχουσα μορφή του· δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο να πούμε για αυτούς τους γενοκτονικούς ψυχοπαθείς.

«Αυτό σημαίνει ότι η διπλωματία στον Κόλπο και στην Ευρώπη δεν βρίσκεται πλέον σε επιθανάτιο σταυρό, αλλά έχει εκλείψει».

Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να μην έχουν κανένα συμφέρον να καταλήξουν σε συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης. Ενώ τον Αύγουστο του 2025 φαινόταν ότι ο Τραμπ και ο Πούτιν είχαν καταλήξει σε «κοινό έδαφος» - μια βασική συμφωνία μεταξύ των κομμάτων στο Άνκορατζ - ο Τραμπ κάνει τώρα ό,τι περνάει από το χέρι του για να τροφοδοτήσει έναν άμεσο πόλεμο κατά της Ρωσίας. Η υποστήριξή του προς την Ουκρανία, η οποία περιλαμβάνει την παροχή δορυφορικών δεδομένων για επιθέσεις σε πολιτικούς στόχους στην καρδιά της Ρωσίας, δεν είναι πλέον κρυμμένη αλλά εκδηλώνεται ανοιχτά.

Η Ευρώπη, από την άλλη πλευρά, έχει υποβιβαστεί σε μια δικτατορία που καθοδηγείται στις Βρυξέλλες από δύο ξανθές που τρέφουν ένα παθολογικό μίσος για τη Ρωσία και υποστηρίζουν ανοιχτά τη γενοκτονία που διέπραξε το Ισραήλ· έναν μαύρο Χίτλερ στην τσέπη του Βερολίνου που επιθυμεί να επανεξοπλίσει τη Γερμανία , ενώ μόνο το 0,17% του πληθυσμού που συμμετείχε στην έρευνα είναι πρόθυμο να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία· έναν κακοποιημένο σύζυγο που υποφέρει από ένα σύμπλεγμα «Μεγάλης Αυτοκρατορίας» κατά τον γαλλικό τρόπο· και το Σίτι του Λονδίνου.

Τα διπλωματικά κανάλια φαίνεται να έχουν εξαντληθεί. Ακόμα και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, ένας από τους πιο ικανούς διπλωμάτες που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, δεν βλέπει προς το παρόν καμία πιθανότητα εποικοδομητικού διαλόγου.
Η Ρωσία «δεν θα πιστεύει πλέον τη Δύση όταν ισχυρίζεται ότι θέλει λύσεις μέσω διαπραγματεύσεων» επειδή «αυτό το απόθεμα καλής θέλησης και ελπίδας έχει πλέον εξαντληθεί εντελώς».
Σεργκέι Λαβρόφ, 9 Ιουλίου 2026

Αυτό σημαίνει ότι η διπλωματία στον Κόλπο και στην Ευρώπη δεν βρίσκεται πλέον στο νεκροκρέβατό της, αλλά έχει σιγά σιγά πεθάνει.

Ο παράγοντας των χρηματοπιστωτικών αγορών

Πρέπει να παραδεχτώ ότι, μέχρι στιγμής, έχω κάνει λάθος σχετικά με την κατάρρευση των χρηματοπιστωτικών αγορών. Ο συγχρονισμός μου είναι καταστροφικός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση δεν γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη κάθε μέρα. Οι χρηματιστηριακές αγορές καθοδηγούνται πλέον από μια χούφτα μετοχές. Οι πέντε μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας έχουν από μόνες τους μια συνολική κεφαλαιοποίηση αγοράς 17,6 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, υπερβαίνοντας το συνδυασμένο ΑΕΠ της Ιαπωνίας, της Ινδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Ιταλίας (17,1 τρισεκατομμύρια δολάρια). Αυτή είναι τρέλα. Το παγκόσμιο χρέος ανήλθε σε 164 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2008 και έχει αναγνωριστεί ως η κύρια αιτία της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Έχουν καταβληθεί προσπάθειες για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία: σήμερα, το χρέος ανέρχεται σε 363 τρισεκατομμύρια δολάρια, που σημαίνει ότι έχει διπλασιαστεί αντί να μειωθεί στο μισό. Άλλωστε, οι αποτιμήσεις της χρηματιστηριακής αγοράς, είτε πρόκειται για μετοχές, ομόλογα είτε για εμπορεύματα, βασίζονται στην υπόθεση ότι βασιλεύει η ειρήνη. Μια απλή ματιά στον κόσμο υποδηλώνει το αντίθετο. Στην ιστορία των χρηματοπιστωτικών αγορών, το σύστημα δεν έχει ποτέ μαστιστεί τόσο πολύ από την κερδοσκοπία, ένα σύστημα που καθοδηγείται από την απληστία και την επακόλουθη τύφλωση. Οι δημοσιευμένες τιμές των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου καταδεικνύουν πώς οι αποτιμήσεις της αγοράς είναι αποκομμένες από την πραγματικότητα. Οι πραγματικές τιμές που καταβάλλονται στην αγορά spot είναι 20% έως 30% υψηλότερες από ό,τι υποδηλώνουν οι τιμές αναφοράς. Ο Τραμπ, ο οποίος υπέγραψε το μνημόνιο συνεννόησης των Βερσαλλιών, το τόνισε αυτό λέγοντας: «Θα ξεμείνουμε από αποθέματα σε περίπου τέσσερις εβδομάδες», μόνο και μόνο για να παραβιάσει τη συμφωνία λίγες εβδομάδες αργότερα και να επιτεθεί ξανά στο Ιράν. Η ηρεμία επέστρεψε για λίγες ημέρες. Οι Αμερικανοί ανέστειλαν για άλλη μια φορά τις επιθέσεις τους, και πάλι από φόβο για μια πετρελαϊκή κρίση.

Ο Στάνλεϊ Ντράκενμιλερ είχε δηλώσει ήδη από το 2018 ότι η προβλεπόμενη κατάρρευση θα ήταν πιο καταστροφική από αυτήν του 2008. Η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ -η οποία επιδεινώθηκε σήμερα από το κλείσιμο του Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, το οποίο -το όνομα είναι οιωνός- σημαίνει «Πύλη των Δακρυγόνων» στα αραβικά- θα μπορούσε επομένως να αποτελέσει την αφορμή για την επόμενη οικονομική κρίση.

Το ζήτημα των εγκλημάτων πολέμου και της γενοκτονίας

Τα εγκλήματα πολέμου υπήρχαν ανέκαθεν, όπως και οι πράξεις γενοκτονίας. Αυτό που διακρίνει την τρέχουσα κατάσταση από εκείνες του παρελθόντος είναι το γεγονός ότι τα εγκλήματα πολέμου και η γενοκτονία διαπράττονται σε κοινή θέα, αγνοούνται σιωπηλά και, ως εκ τούτου, γίνονται σιωπηρά αποδεκτά και υποστηρίζονται - τόσο από τους πολιτικούς όσο και από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Ως Ελβετός πολίτης, καθαρίζω το σπίτι μου και έχω επανειλημμένα αποδείξει ότι η εβδομαδιαία Weltwoche κατατάσσεται πρώτη στην Ελβετία όσον αφορά την προώθηση της γενοκτονίας. Αυτή η εντελώς άκριτη φιλοϊσραηλινή στάση έχει κοστίσει στο περιοδικό πολλές συνδρομές. Εστιάζοντας επί του παρόντος στη Ρωσία, με πολυάριθμες συνεντεύξεις, προσπαθεί να αντισταθμίσει αυτές τις απώλειες.

Σε αντίθεση με το 1945, τα ενδιαφερόμενα μέρη —και το ευρύ κοινό— δεν θα μπορούν να ισχυριστούν άγνοια. Ορίστε ένας ιστότοπος αφιερωμένος στην καταγραφή της γενοκτονίας στη Γάζα μέσω εικόνων. Όποιος ισχυρίζεται ότι αυτή η γενοκτονία δεν συνέβη θα πρέπει να τον επισκεφτεί: https://archivegenocide.com/· οι άγρυπνες νύχτες είναι εγγυημένες.
« Σταματήστε να αποκαλείτε τα πάντα γενοκτονία ».
Ρότζερ Κόπελ, Δεκέμβριος 2025

Λοιπόν, η Δύση επιβεβαιώνει ότι οι Ρώσοι και οι Ιρανοί έχουν διαπράξει εγκλήματα πολέμου. Boutcha n'était pas le seul outil de propaganda de l'Occident.

Ωστόσο, η χρονολογία των γεγονότων στο Μπούτσα υποδηλώνει ότι αυτά τα εγκλήματα δεν διαπράχθηκαν από τους Ρώσους. Ο Σκοτ ​​Ρίτερ έχει δημοσιεύσει αρκετά άρθρα σχετικά με το θέμα: «Η αλήθεια για το Μπούτσα είναι έξω, αλλά ίσως πολύ ενοχλητική για να την αποκαλύψεις», «Οι πόλεμοι του Twitter - Η προσωπική μου εμπειρία αντιμετωπίζοντας την αδιάκοπη επίθεση του Twitter στην ελευθερία της έκφρασης» και «Το Μπούτσα, επανεξετασμένο».

Ένα άλλο προπαγανδιστικό λάθος από αυτή την άποψη ήταν ο βομβαρδισμός μιας δημόσιας πλατείας στο κέντρο του Κραματόρσκ, η οποία τότε βρισκόταν υπό ουκρανικό έλεγχο. Η ευθύνη της Ουκρανίας για αυτήν την επίθεση αποδείχθηκε σαφώς από τον σειριακό αριθμό του πυραύλου που χρησιμοποιήθηκε.

Τα εγκλήματα πολέμου της Δύσης είναι αμέτρητα: Γάζα, Λίβανος, Δυτική Όχθη (γενοκτονία)· Ιράν, Κουρσκ και αμέτρητοι άμαχοι στόχοι στη Ρωσία. Η λίστα είναι ατελείωτη. Επιπλέον, κάθε θάνατος Ρώσου γιορτάζεται στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ακόμη και σε θανάτους παιδιών, γυναικών και ηλικιωμένων.

Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι σε αυτή την απερίγραπτη συμπεριφορά από την πλευρά των πολιτικών και των μέσων ενημέρωσης; Αποστρέφουν το βλέμμα τους, πιθανότατα χωρίς να διαταράσσουν την εσωτερική τους ηρεμία. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που μπορούσε να παρατηρηθεί ήδη στη Γερμανία πριν από 90 χρόνια. Ωστόσο, τα smartphones είναι πλέον πανταχού παρόντα, επομένως αυτά τα εγκλήματα είναι πλήρως καταγεγραμμένα. Θα έρθει η μέρα που οι Δυτικοί θα αντιμετωπίσουν το ερώτημα: «Γιατί μείνατε σιωπηλοί—όπως ακριβώς κάνατε εκείνη τη στιγμή;» Αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τις εμπλεκόμενες εταιρείες, οι οποίες βρίσκονται όλες στη Δύση.

Μήπως έχει ήδη ξεκινήσει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος;

Παρακάτω θα παρουσιάσω μια επισκόπηση της πορείας του πολέμου σε παγκόσμια κλίμακα.

Αν αξιολογήσουμε τα εμπλεκόμενα μέρη αντικειμενικά και με βάση τα γεγονότα, σύμφωνα με το Ukraine Support Tracker , 41 χώρες βρίσκονται σε πόλεμο με τη Ρωσία ή υποστηρίζουν τον αγώνα κατά της Ρωσίας με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης της Ελβετίας . Τα εμπλεκόμενα μέρη στον πόλεμο κατά της Ρωσίας περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων: την Ουκρανία (ως πλατφόρμα), το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία, το Βέλγιο, τη Βουλγαρία, τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Σουηδία, την Κροατία, το Λουξεμβούργο, τη Μάλτα, την Ολλανδία, την Πορτογαλία, τη Σλοβακία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβενία, την Ουγγαρία, την Κύπρο, τη Λιθουανία, την Εσθονία, τη Λετονία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στη Μέση Ανατολή, οι ακόλουθες 11 χώρες εμπλέκονται στον πόλεμο: Ισραήλ, Ηνωμένες Πολιτείες, Ιράν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ, Συρία, Κατάρ, Ομάν, Σαουδική Αραβία και Υεμένη.

Ένοπλες συγκρούσεις μαίνονται αυτή τη στιγμή στις ακόλουθες αφρικανικές χώρες: Σουδάν, Νότιο Σουδάν, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Σομαλία, Αιθιοπία, Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο, Νίγηρα, Νιγηρία, Καμερούν, Μοζαμβίκη, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και Λιβύη – συνολικά 13 χώρες.

Οι χώρες κάλυπταν τέσσερις ηπείρους: 64 χώρες στην Ευρώπη, την Αμερική, την Ασία και την Αφρική. Ωστόσο, η παραπάνω λίστα χωρών θα πρέπει να θεωρείται απλώς ένας πρόχειρος οδηγός για να καταδειχθεί η κλίμακα του προβλήματος.

Δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η Κεντρική και Νότια Αμερική θα μπορούσαν επίσης να εμπλακούν σε αυτή τη σύγκρουση. Αφενός, οι Ηνωμένες Πολιτείες επικαλούνται την καταπολέμηση των καρτέλ ναρκωτικών σε μεξικανικό έδαφος· αφετέρου, ο πρόεδρος της Βραζιλίας δήλωσε πριν από λίγες ημέρες ότι εξετάζει μια αμερικανική εισβολή στη χώρα του ως πιθανότητα· σε αυτό προστίθενται οι προθέσεις του Τραμπ να καταλάβει την Κούβα.

Συγκριτικά: Στα τέλη του 1944, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχαν 45 έως 50 χώρες. Τις τελευταίες ημέρες του πολέμου, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε σε 61 χώρες .

Αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η λίστα περιέχει ανακρίβειες και ότι η εμπλοκή ορισμένων χωρών είναι θέμα συζήτησης. Ωστόσο, είναι δίκαιο να πούμε ότι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι μια πραγματικότητα, αν λάβουμε ως οδηγό τις συμμετέχουσες χώρες.

Αυτό που είναι σαφές, ακόμη και για το ανενημέρωτο μάτι, είναι ότι τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ εμπλέκονται σε σχεδόν όλες τις συγκρούσεις που αναφέρονται. Μήπως η συντριπτική πλειοψηφία -αν όχι όλες- από αυτές τις συγκρούσεις απλώς δεν θα υπήρχαν χωρίς τις δυτικές ηγεμονικές πολιτικές; Η συνέπεια: αυτές οι συγκρούσεις θα συνεχιστούν μέχρι τέλους.

Τέλος των διαπραγματεύσεων

Στο τελευταίο μου άρθρο , παρέθεσα δηλώσεις του Προέδρου Πούτιν και του Υπουργού Εξωτερικών Λαβρόφ: σε αντίθεση με τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, οι Ρώσοι δεν παίζουν με τις λέξεις. Όταν λένε ότι η εμπιστοσύνη έχει σίγουρα χαθεί, χάθηκε. Μετά τη συμφωνία 2+4, τις συμφωνίες Μινσκ 1 και 2, την Κωνσταντινούπολη 2022 και το σχήμα του Άνκορατζ, οι Ρώσοι γνωρίζουν ότι η μονομερής προετοιμασία μιας συμβατικής λύσης θα ήταν εντελώς χάσιμο χρόνου. Η ρωσική ηγεσία, φυσικά, θα συνεχίσει να συνεργάζεται με άλλα μέρη, αλλά αυτό δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μια απλή διπλωματική ευγένεια.

Οι Γερμανοί κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές των Ρώσων. Την τελευταία φορά, η γερμανική τρέλα είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 27 εκατομμυρίων Σοβιετικών -πολύ περισσότερο από το 50% αυτών αμάχων- που σφαγιάστηκαν σαν βοοειδή, ενώ οι Γερμανοί προσπάθησαν να «ξύσουν μια καθαρή πλάκα» για τους Άριους μέσω του ανατολικού γενικού σχεδίου. Ο Ρενέ Τσίτλαου απέδειξε με γεγονότα, στο «Η Εκδήλωση μιας Πολιτικής και Πνευματικά Ηθικής Παλινδρόμησης », ότι ο Φρίντριχ Μερτς δεν είχε τίποτα να ζηλέψει τον Αδόλφο Χίτλερ όσον αφορά την επικοινωνία και τον επανεξοπλισμό. Οι προθέσεις των δύο ρωσόφωνων και μισητών ξανθών στις Βρυξέλλες -με δικτατορική εξουσία- είναι σαφείς, όχι μόνο εναντίον της Ρωσίας, αλλά και εναντίον του ίδιου του λαού τους.

Η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια με το Ιράν, το οποίο αντιμετωπίζεται ως επιτιθέμενος από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Βρισκόμαστε τώρα στον τρίτο πόλεμο, που προκλήθηκε και από τον Τραμπ και τον Νετανιάχου. Το ερώτημα αν ο Τραμπ ελέγχεται από τον Νετανιάχου ή αν οι Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχουν το Ισραήλ είναι καθαρά ακαδημαϊκό, τυπικά αμερικανικό. Το γεγονός είναι ότι από το 2023, αυτές οι δύο χώρες έχουν διαπράξει κοινή γενοκτονία στη Γάζα και έχουν επιτεθεί στη Συρία, τον Λίβανο και το Ιράν τρεις φορές. Η τελευταία επίθεση, κατά παράβαση του μνημονίου συνεννόησης, κατέστησε σαφές στους Ιρανούς ότι οι διαπραγματεύσεις είναι μάταιες, επειδή οποιαδήποτε συμφωνία θα παραβιαστεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ουκρανία

Κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία

Δεδομένου ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία και η Ρωσία θα παράσχει επιτέλους μια διαρκή λύση στο πρόβλημα στα δυτικά της σύνορα μετά από πολλούς πολέμους κατά τη διάρκεια των αιώνων, μπορεί να αναμένεται ότι δεν θα περιορίσει τον στρατιωτικό της έλεγχο στις τέσσερις περιοχές που, μαζί με την Κριμαία, ανήκουν ήδη στη Ρωσία. Αναμένω από τους Ρώσους ηγέτες να αναλάβουν τον έλεγχο ολόκληρης ή του μεγαλύτερου μέρους της ρωσόφωνης Ουκρανίας και στη συνέχεια να αφήσουν τον πληθυσμό να αποφασίσει.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι κάτοικοι όλων αυτών των ρωσόφωνων περιοχών επιθυμούν να αποτελέσουν μέρος της Ρωσίας. Το μέλλον θα δείξει
.



Πηγή: Φόρουμ Γεωπολιτικής

Είναι απολύτως πιθανό, σε αυτό το σενάριο, η Πολωνία, η Ρουμανία και η Ουγγαρία να ανακτήσουν τα πρώην εδάφη τους. Όλες αυτές οι εδαφικές αποφάσεις σίγουρα δεν θα ληφθούν χωρίς τη συμμετοχή της Ρωσίας.
Δημιούργησα τον παρακάτω χάρτη με βάση την τρέχουσα γλωσσική κατάσταση. Είναι μια πολύ απλοποιημένη αναπαράσταση των εθνικοτήτων που υπάρχουν στην Ουκρανία.



Πηγή: Φόρουμ Γεωπολιτικής

Ο παρακάτω χάρτης, ο οποίος δείχνει την εθνοτική σύνθεση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας πριν από το 1918, καταδεικνύει αυτή την πολυπλοκότητα. Η κίτρινη περιοχή στον χάρτη της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας αντιστοιχεί περίπου στο δυτικό τμήμα της σημερινής Ουκρανίας. Η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία κατέρρευσε κυρίως λόγω εθνοτικών προβλημάτων που είχαν καταστεί μη διαχειρίσιμα. Αυτό καταδεικνύει ότι μια λύση για μια διαρκή ειρήνη στο μέλλον μπορεί να βρεθεί μόνο λαμβάνοντας υπόψη τα εθνοτικά ζητήματα.

Πηγή: https://kuk-xiv-korps.org/kuk-monarchy/


Μια ριζική αλλαγή στη διεξαγωγή του πολέμου


Η Ουκρανία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα στην Ευρώπη μετά τη Ρωσία, με έκταση πάνω από διπλάσια από αυτήν της Γερμανίας. Οι μέρες των τεράστιων φάλαγγων αρμάτων μάχης που προχωρούσαν με 30 χιλιόμετρα ή και περισσότερο την ημέρα έχουν οριστικά τελειώσει. Ακριβώς όπως η στρατιωτική τεχνολογία υπέστη μια πλήρη επανάσταση στους δύο τελευταίους μεγάλους πολέμους, τώρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πλήρους αναθεώρησης. Δεν είμαι στρατιωτικός ειδικός, αλλά διαβάζω καθημερινά ρεπορτάζ από το μέτωπο και διαπιστώνω ότι, παρά την τεράστια ανωτερότητά τους, οι ρωσικές δυνάμεις μπορούν να αναπτύξουν μόνο μικρές ομάδες και η πρόοδός τους είναι επομένως αργή αλλά σταθερή. Επιπλέον, οι Ρώσοι αντιμετωπίζουν τώρα τις τελευταίες μεγάλες οχυρώσεις (Κραματόρσκ, Σλαβιάνσκ). Πέρα από αυτό, δεν φαίνεται πλέον να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια στο δρόμο προς το Κίεβο, αλλά το έδαφος είναι εντελώς επίπεδο και δεν προσφέρει κάλυψη σε καμία από τις δύο πλευρές. Είναι δύσκολο να πούμε πόσο θα διαρκέσει αυτός ο πόλεμος, αλλά θα μπορούσε να διαρκέσει για χρόνια.

Δύο υποθέσεις πρέπει να διατυπωθούν σχετικά με τη στάση των Δυτικών «ειδικών»: είτε αιφνιδιάστηκαν από τις νέες πραγματικότητες του πολέμου, είτε συνειδητά λένε ψέματα στο κοινό τους παρουσιάζοντας τον τρέχοντα ρυθμό του χερσαίου πολέμου ως απόδειξη της αδυναμίας των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων.

Όποιος πιστεύει ότι οι Ρώσοι τελικά δεν έχουν την αντοχή να επιτύχουν τους πολεμικούς τους στόχους, θα πρέπει να συμβουλευτεί τα βιβλία της ιστορίας. Στην αρχή του πολέμου το 1941, η Σοβιετική Ένωση βρισκόταν σε πολύ πιο αδύναμη θέση από ό,τι η Ρωσία το 2022, ωστόσο επικράτησε στο Βερολίνο το 1945, παρά τις αστρονομικές απώλειες. Οι Ρώσοι ηγέτες έχουν μέχρι στιγμής ακολουθήσει μια στρατιωτική στρατηγική ελαχιστοποίησης των ρωσικών απωλειών, με αποτέλεσμα ο λόγος απωλειών μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας να φτάνει έως και το 1%.

"Μια πιο τολμηρή προσέγγιση"

Σε ομιλία του στη Δούμα στις 27 Ιουλίου 2026, ο Πρόεδρος Πούτιν άφησε να εννοηθεί ότι ο ρωσικός στρατός θα γίνει πιο δυναμικός στην προσέγγισή του στην Ουκρανία. Ζύγισε προσεκτικά τα λόγια του και χειροκροτήθηκε θερμά για αυτή την πρόταση:

«Φυσικά, θα σας πω ένα μυστικό - ο συνάδελφός μου δεν θα με κρατήσει σφιχτά. Στην τελετή απονομής των βραβείων, ένας από τους νικητές μου ψιθύρισε: "Θα κερδίσουμε. Αλλά πρέπει να είμαστε πιο τολμηροί. Το ελπίζω πραγματικά"». Αλλά αυτό εγείρει το ερώτημα: «Ακόμα περισσότερο θάρρος; Και όπως και στον επιχειρηματικό κόσμο, συνεπάγεται και κινδύνους, το κόστος των οποίων μεταφράζεται σε απώλειες από την πλευρά μας στο πεδίο της μάχης. Επομένως, θα προχωρήσουμε προσεκτικά και σε αυτόν τον τομέα, αλλά θα επιδιώξουμε με πείσμα και συνέπεια τους στόχους που έχουμε θέσει για τη χώρα μας. Και θα τους πετύχουμε».
Presidente Putin, 27 luglio 2026

Τα σχόλιά του αποτελούν αντικείμενο πολλών συζητήσεων και ερμηνειών στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης. Η κοινή γνώμη φαίνεται να εγκρίνει αυτήν την προσέγγιση.

Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου αντικαθίσταται από έναν ψυχοπαθή - που θυμίζει Χίμλερ

Ο Ζελένσκι απέλυσε τον Αρχηγό του Στρατού Σίρσκι και διόρισε τον Μιχάιλο Ντραπάτι ως νέο Αρχηγό του Στρατού στις 21 Ιουλίου 2026. Συνεπής με τη γραμμή που ακολούθησαν οι Ουκρανοί ηγέτες, ο Ντραπάτι έκανε τις ακόλουθες παρατηρήσεις για τη Ρωσία:
«Συνολικά, είναι ένα έθνος του οποίου οι ηγέτες δεν έχουν δικαίωμα ύπαρξης. Για χιλιετίες, δεν υπήρξε τίποτα πολιτισμένο εκεί - ούτε στη νοοτροπία του ούτε στις αυτοκρατορικές του φιλοδοξίες».
Mykhailo Drapatyi, 22 luglio 2026

Αυτές ήταν πρωτοφανείς ναζιστικές δηλώσεις, και η ιστορία επαναλαμβανόταν για άλλη μια φορά: αμέσως μετά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας της 20ής Ιουλίου 1944, ο Χίτλερ απέλυσε τον στρατηγό Φρίντριχ Φρομ και διόρισε τον Χίμλερ ως αρχιστράτηγο του Εφεδρικού Στρατού (Ersatzheer). Αυτό επέτρεψε στον Χίμλερ να αναλάβει τον έλεγχο της στρατιωτικής εκπαίδευσης, των εφεδρικών στρατευμάτων και περίπου δύο εκατομμυρίων στρατιωτών σε γερμανικό έδαφος. Αργότερα, στις 25 Ιανουαρίου 1945, ο Χίτλερ διόρισε τον Χίμλερ διοικητή της νεοσύστατης Ομάδας Στρατιών Βιστούλα, της οποίας η αποστολή ήταν να σταματήσει την σοβιετική προέλαση στο Βερολίνο. Ο Χίμλερ δεν είχε ουσιαστικά καμία εμπειρία στη διοίκηση συμβατικών στρατών και αντικαταστάθηκε από τον στρατηγό Γκόταρντ Χάινριτσι στις 20 Μαρτίου 1945.

Ο Χίμλερ ήταν το απόλυτο παράδειγμα ενός ψυχοπαθούς που στρέφεται κατά της γενοκτονίας και αποδείχθηκε ανίκανος στον ρόλο του ως διοικητής του στρατού. Η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται σήμερα στην Ουκρανία, υποδηλώνοντας ότι ο δυτικός λόγος καταρρέει παράλληλα με το ουκρανικό μέτωπο. Η αλλαγή στη διοίκηση του στρατού είναι ένα σαφές σημάδι της απελπιστικής στρατιωτικής κατάστασης που αντιμετωπίζει η Ουκρανία - όπως ακριβώς ήταν και τότε.

Οι επιθέσεις της Ευρώπης στην καρδιά της Ρωσίας

Οι επιθέσεις της Ευρώπης στην καρδιά της Ρωσίας συνεχίζονται. Η ρωσική κυβέρνηση δικαίως τις αποκαλεί τρομοκρατικές επιθέσεις, οι οποίες, ενώ προκαλούν θύματα μεταξύ των αμάχων, έχουν μικρό αντίκτυπο στην προέλαση των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία. Ο Πρόεδρος Πούτιν έχει μέχρι στιγμής αποφύγει να προβεί σε στρατιωτικά αντίποινα κατά της Ευρώπης, παρόλο που έχει το δικαίωμα να το κάνει. Έχω ασχοληθεί με αυτό το θέμα στο τελευταίο μου άρθρο, "Η Ευρώπη βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης". Έκτοτε , δεν έχω παρατηρήσει καμία αλλαγή στην πολιτική του Προέδρου Πούτιν . Σε μια από τις πρόσφατες εμφανίσεις του στην εκπομπή "Judge Napolitano", ο Gilbert Doctorow ζήτησε ρωσική επίθεση στην Ευρώπη, υποστηρίζοντας ότι χωρίς αυτήν, η Ρωσία θα είχε χάσει τον πόλεμο. Ο Doctorow δεν προσφέρει καμία δικαιολογία για το γιατί η Ρωσία θα είχε χάσει τον πόλεμο σε ένα τέτοιο σενάριο. Ο ανοιχτός πόλεμος της Ευρώπης εναντίον της Ρωσίας - ο οποίος παραβιάζει όλες τις αρχές του διεθνούς δικαίου - στοχεύει στο να προκαλέσει τη Ρωσία να επιτεθεί, όπως ακριβώς έκανε το 2014 και το 2022. Ο Πρόεδρος Πούτιν δεν έχει πέσει στην παγίδα, τουλάχιστον όχι ακόμα. Είτε ο Doctorow δεν το συνειδητοποιεί αυτό, είτε παίζει ένα ανάξιο παιχνίδι.

Πόλεμος εναντίον του Ιράν

Μαζί με τη Ρωσία, το Ιράν είναι η χώρα που υποτιμάται περισσότερο από τη Δύση. Χάρη στους υπερηχητικούς πυραύλους τους, οι Πέρσες είναι ανώτεροι από τους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς όχι μόνο όσον αφορά την στρατιωτική τεχνολογία αλλά και την ψυχική δύναμη. Ο αμερικανικός λαός είναι διχασμένος και η πλειοψηφία δεν υποστηρίζει έναν πόλεμο εναντίον του Ιράν. Διάφορες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η σαφής πλειοψηφία των Αμερικανών δεν υποστηρίζει τον πόλεμο. Πρόσφατες εθνικές δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μόνο περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού υποστηρίζει την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ, ενώ περίπου το μισό έως τα δύο τρίτα αντιτίθενται σε αυτήν (πηγές: Washington Post , Silver Bulletin , Barron's ). Σύμφωνα με την κορυφαία αμερικανική δημοσκόπηση, Gallup , μόνο το 34% του πληθυσμού των ΗΠΑ υποστηρίζει την στρατιωτική επέμβαση εναντίον του Ιράν. Αυτή η δημοσκόπηση διεξήχθη στις 15 Ιουνίου και υποθέτω ότι, μετά την παραβίαση του Μνημονίου Συνεργασίας και την επιδείνωση του ενεργειακού τομέα - την άνοδο των τιμών της βενζίνης και του ντίζελ στις Ηνωμένες Πολιτείες - η υποστήριξη έχει μειωθεί περαιτέρω.

Οι Ιρανοί είναι ενωμένοι. Το απλό γεγονός ότι περισσότεροι από 15 εκατομμύρια άνθρωποι -ορισμένες πηγές μάλιστα ανεβάζουν τον αριθμό στα 40 εκατομμύρια- παρευρέθηκαν στην κηδεία του δολοφονημένου πρώην ηγέτη Χαμενεΐ καταδεικνύει ξεκάθαρα την υποστήριξη του λαού στην κυβέρνησή του. Η δυτική προπαγάνδα που ισχυρίζεται ότι η υποστήριξη της κυβέρνησης είναι αδύναμη έχει καταρρεύσει. Μετά την παραβίαση του Μνημονίου Συνεννόησης από τον Τραμπ, οι Ιρανοί είναι προς το παρόν απρόθυμοι να διαπραγματευτούν. Και γιατί να το κάνουν, αντιμέτωποι με έναν εταίρο που δεν τηρεί τις δεσμεύσεις του;

Οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο δίλημμα. Σύμφωνα με τον Λάρι Τζόνσον, οι Αμερικανοί εξαντλούν όχι μόνο τους πυραύλους αεράμυνας, αλλά και τα επιθετικά πυρομαχικά. Επιπλέον, η κατάσταση με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο έχει επιδεινωθεί περαιτέρω λόγω του αποκλεισμού του Μπαμπ αλ-Μαντάμπ από τους Χούθι. Μια χερσαία εισβολή υπό την ηγεσία των ΗΠΑ δεν είναι τίποτα περισσότερο από την κενή ρητορική του Τραμπ και θα οδηγήσει σε αιματοχυσία για τους Αμερικανούς. Αυτός είναι επίσης ο πιθανός λόγος για τον οποίο οι Αμερικανοί ανέστειλαν τις επιθέσεις τους στο Ιράν τις τελευταίες ημέρες. Οι Σαουδάραβες προκάλεσαν νέο πόλεμο με τους Χούθι πριν από λίγες ημέρες, και μετά τον αποκλεισμό του Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, οι πετρελαϊκές υποδομές του πετρελαϊκού γίγαντα βρίσκονται τώρα στο στόχαστρο.

Οι Αμερικανοί απέτυχαν επίσης παταγωδώς στην τρίτη τους προσπάθεια - μετά από εκείνες του Ιουνίου 2025 και του Φεβρουαρίου 2026 - έχασαν τον πόλεμο και το κύρος του ισχυρότερου στρατού στον κόσμο έχει εξαφανιστεί. Επιπλέον, έχουν αποδείξει στον κόσμο ότι είναι άχρηστοι ως διαπραγματευτικοί και συμβατικοί εταίροι. Αυτό θα έχει κολοσσιαίες και διαρκείς συνέπειες για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Υπάρχουν ανησυχίες ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη και η Αφρική θα αντιμετωπίσουν καταστροφικές ενεργειακές κρίσεις και ότι θα πρέπει να αναμένουμε λιμό στην Αφρική το αργότερο μέσα στον επόμενο χρόνο. Επιπλέον, η βιομηχανία ημιαγωγών θα υποφέρει. Εκτός από τους πολλούς θανάτους στην Αφρική, ο πληθωρισμός θα εξαπλωθεί σε όλη τη Δύση - χάρη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μακροπρόθεσμες συνέπειες

Στρατιωτικές συνέπειες

Η Ρωσία δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Ουκρανίας για να επιλύσει οριστικά το πρόβλημα στα δυτικά της σύνορα. Κανείς δεν ξέρει πόσο θα διαρκέσει αυτή η κατάσταση. Η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να την αποτρέψουν, και μένει να δούμε αν και πότε ο Πρόεδρος Πούτιν θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι θα μπορέσει να επιτύχει τον στόχο του μόνο χτυπώντας τις ίδιες τις χώρες του ΝΑΤΟ. Δεδομένων των νέων πραγματικοτήτων του πεδίου μάχης που κυριαρχείται από μη επανδρωμένα αεροσκάφη, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι ο ρυθμός της ρωσικής προέλασης θα επιταχυνθεί μόνο όταν καταρρεύσουν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Προς το παρόν, αποκλείω οποιαδήποτε παρέμβαση επίσημων ευρωπαϊκών στρατευμάτων σε ουκρανικό έδαφος.

Δεν θα υπάρξει ειρήνη στη Μέση Ανατολή μέχρι να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις του Ιράν. Αλλά το Ισραήλ θα αντισταθεί. Είναι επομένως πιθανό το Κράτος του Ισραήλ να μην επιβιώσει στην τρέχουσα μορφή του, επειδή το Ισραήλ, όπως είναι σήμερα, είναι ανίκανο για ειρήνη. Είναι επίσης πιθανό πολλές χώρες να συνάψουν διμερείς συμφωνίες με το Ιράν και τους Χούθι για να μετριάσουν την καταστροφική ενεργειακή τους κρίση.

Οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί έχουν καταφέρει να καταστήσουν το Ιράν τη μεγαλύτερη γεωπολιτική δύναμη στη Μέση Ανατολή.

Οικονομικές συνέπειες

Η κατάρρευση των δυτικών χρηματοπιστωτικών αγορών είναι μόνο θέμα χρόνου. Η περαιτέρω πίεση από τη Μέση Ανατολή θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η αφορμή. Θα μπορούσε να χρειαστούν πέντε, δέκα ή και περισσότερα χρόνια για να επιστρέψει η σταθερότητα. Πράγματι, οι δυτικές κεντρικές τράπεζες αναμφίβολα θα καταφύγουν στο «θαυματουργό φάρμακο» τους και θα συνεχίσουν να τυπώνουν χρήματα μέχρι να καταρρεύσουν εντελώς τα νομίσματα fiat. Η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες οικονομικές καταστροφές οδηγούν σε στρατιωτική επιθετικότητα. Δεδομένου ότι μπορούμε ήδη να μιλήσουμε για έναν παγκόσμιο πόλεμο, μπορούμε μόνο να μαντέψουμε τι θα συμβεί: ίσως η διάλυση της ΕΕ και ένας πόλεμος εντός της Ευρώπης ή ένας εμφύλιος πόλεμος στις Ηνωμένες Πολιτείες; Όλα είναι πιθανά.

Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτοί οι πόλεμοι, που επί του παρόντος στρέφονται εναντίον της Ρωσίας και του Ιράν, θα στοχεύσουν τελικά την Κίνα. Οι στρατιωτικές συγκρούσεις στην Αφρική δεν είναι τίποτα περισσότερο από συγκρούσεις μεταξύ πρώην αποικιακών δυνάμεων - που εκμεταλλεύονται αυτήν την πλούσια ήπειρο εδώ και αιώνες - και των Κινέζων, που επενδύουν στην Αφρική εδώ και δεκαετίες. Οι Κινέζοι το γνωρίζουν αυτό και προετοιμάζονται στρατιωτικά εδώ και δεκαετίες.

Θα συσταθούν δικαστήρια για την εκδίκαση εγκλημάτων πολέμου

Ο πόλεμος θα τελειώσει και οι εγκληματίες δεν θα νικήσουν. Η ανθρωπότητα θα επικρατήσει, και αυτό είναι καλό. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οργανώθηκαν αρκετά δικαστήρια για εγκλήματα πολέμου, τα πιο διάσημα από τα οποία πραγματοποιήθηκαν στη Νυρεμβέργη. Αυτό ήταν απλώς ένα διαφημιστικό κόλπο που είχε σχεδιαστεί για να κάνει τους καταπιεσμένους λαούς να πιστέψουν ότι οι δράστες οδηγούνταν στη δικαιοσύνη. Μια χούφτα από αυτούς κατέληξαν στη φυλακή. Οι περισσότεροι από αυτούς τη γλίτωσαν. Δείτε το άρθρο μου του Νοεμβρίου 2023 , " Ατιμώρητα Εγκλήματα του Ολοκαυτώματος".

Ο Ντόναλντ Τραμπ , για παράδειγμα, απέδειξε πριν από λίγες μέρες ότι είχε πλήρη επίγνωση των εγκλημάτων πολέμου που διέπραξε. Όταν ένας δημοσιογράφος των New York Times τον ρώτησε: «Μιλάτε για ανατίναξη σταθμών παραγωγής ενέργειας και πολιτικών γεφυρών. Μεγάλο μέρος του πολιτισμένου κόσμου θα το θεωρούσε αυτό έγκλημα πολέμου. Εσείς;», ο Τραμπ απάντησε ότι δεν θα σχολίαζε κάτι τέτοιο.

Τα ένστικτά του -ή ίσως οι δικηγόροι και οι σύμβουλοί του- φαίνεται να τον προετοιμάζουν ψυχικά για δύσκολες στιγμές.

Ο αριθμός και η σοβαρότητα των τρεχόντων εγκλημάτων πολέμου και γενοκτονιών είναι πρωτοφανείς ακόμη και στην ανθρώπινη ιστορία, καθώς τα στοιχεία θα είναι συντριπτικά. Εκατομμύρια βίντεο και φωτογραφίες έχουν καταγραφεί από εκατομμύρια ανθρώπους χρησιμοποιώντας τα smartphone τους και έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο: το διαδίκτυο δεν ξεχνά ποτέ τίποτα.

Υποθέτω ότι τα δικαστήρια για εγκλήματα πολέμου θα διεξαχθούν σε διάφορες τοποθεσίες στο μέλλον - πιθανώς στον τόπο των εγκλημάτων: Γάζα, Δυτική Όχθη, Λίβανος, Τεχεράνη, Μόσχα, Κίεβο, Κουρσκ, κ.λπ. Ο καθηγητής Mearsheimer δήλωσε πριν από λίγες ημέρες ότι ο Νετανιάχου και ο Τραμπ θα απαγχονίζονταν αν η συμπεριφορά τους κρινόταν με βάση τις αρχές της Νυρεμβέργης. Κυρίες και κύριοι των δυτικών μέσων ενημέρωσης θα πρέπει να αρχίσουν να αναπτύσσουν σχέδια διαφυγής χωρίς καθυστέρηση. Ακόμα και στη Νυρεμβέργη, δεν γλίτωσαν.

Σύναψη

Ο παγκόσμιος πόλεμος είναι εδώ, η οικονομική κατάρρευση πλησιάζει και η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια μακρά και φρικτή περίοδο ταλαιπωρίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: