Η ατυχία ενός φτωχού Χριστιανού

από τον Ρομπέρτο ​​Πεκιόλι

                                                       το πλοίο του Θησέα

Το «Η Περιπέτεια ενός Φτωχού Χριστιανού» είναι ένα βιβλίο του Ιγνάτσιο Σιλόνε που θυμίζει την ανθρώπινη και πνευματική ιστορία του Πιέτρο ντι Μορόνε, του ηλικιωμένου ερημίτη των βουνών Μαιέλλα που εξελέγη Πάπας το 1294 μετά από ένα ταραχώδες κονκλάβιο που σημαδεύτηκε από συγκρούσεις μεταξύ των καρδιναλίων.

Ο φτωχός Πιέτρο, που είχε γίνει Τσελεστίνος Ε΄, τρομοκρατημένος από το περιβάλλον στο οποίο βρέθηκε ριγμένος, από τις δολοπλοκίες της αυλής του Βατικανού, τόσο απομακρυσμένης από την πίστη, σύντομα επέστρεψε στο βουνό του, κάνοντας αυτό που ο Δάντης -πετώντας τον άγιο άνθρωπο στην Κόλαση χωρίς γενναιοδωρία- ονόμασε «τη μεγάλη άρνηση».

Πιο μετριοπαθώς, η κακή περιπέτεια (δοκιμασία) ενός φτωχού Χριστιανού επηρεάζει καθημερινά όσους παρατηρούν τη ζωή της Εκκλησίας με την απογοήτευση, την ακατανοησία και τον πόνο ενός ορφανού.

Οι αλκοολικοί συχνά αποδίδουν τη μέθη τους στο τελευταίο ποτό.
Το ίδιο συμβαίνει και με τον συγγραφέα: η τελευταία σταγόνα κάνει το ποτήρι να ξεχειλίζει.
Μετά από αμέτρητα σημάδια που έχουν πληγώσει τις συνειδήσεις μας, αφού είδαμε το είδωλο του Αμαζονίου Pachamama σε πομπή, αφού εμπιστευτήκαμε το καθολικό δόγμα στον Καρδινάλιο Fernández, τον θεολόγο του οργασμού, μετά από άλλες παραβιάσεις που θυμόμαστε μία προς μία, οι τελευταίες μας έχουν πραγματικά εξοργίσει.

Για τον Μονσινιόρ Σταλιάνο - Πρόεδρο της Παπικής Ακαδημίας Θεολογίας - το πρότυπο είναι το Imagine, το αθεϊστικό και μηδενιστικό τραγούδι του John Lennon (Imagine there's no heaven/It's easy if you try/No hell below us).

Σύμφωνα με τον επίσκοπο του Παλέρμο, Corrado Lorefice, η αντίθεση στη μετανάστευση είναι μια «μάστιγα». Όποιος την υποστηρίζει «δεν είναι Χριστιανός».

Τώρα ο επίσκοπος του Άσκολι, Gianpiero Palmieri, βρίσκεται σε φρενίτιδα, οικοδεσπότης σε «αντιφασιστικό γεύμα ζυμαρικών» που διοργανώνει η επισκοπή μετά την αρχική -κατά κοινή λογική- άρνηση ενός ιερέα αφρικανικής καταγωγής, κατηγορούμενος από τον ανώτερό του ότι δεν γνωρίζει την ιταλική ιστορία.
Το σχόλιο του Παλμιέρι —μονσινιόρου, αλλά όχι εντελώς— είναι ότι ο αντιφασισμός είναι το DNA του ιταλικού έθνους, ενώ «ο Θεός, η χώρα και η οικογένεια είναι ασύμβατα με το Ευαγγέλιο».
Αρνητική θεολογία: το να δηλώνεις ότι ο Θεός είναι ασύμβατος με το Ευαγγέλιο είναι υπερβολικό. Μπορεί να είναι ένα γλωσσικό ολίσθημα εν μέσω πολιτικού πάθους, αλλά είναι μια φωνή από την καρδιά που έχει ξεφύγει από εκείνους που έχουν χάσει την κοινή λογική.

Επιπλέον, ο Ιησούς δεν επιτέθηκε ποτέ σε επίγειες πατρίδες και η λατρεία της Αγίας Οικογένειας εκτείνεται σε χιλιετίες.

Ο Αουγκούστο Ντελ Νότσε είχε δίκιο : οι προοδευτικοί Καθολικοί είναι πιο κοντά στους μη Καθολικούς προοδευτικούς παρά στους μη προοδευτικούς Καθολικούς.

Το τρομερό λάθος σχετικά με το ασυμβίβαστο του Θεού με το Ευαγγέλιο (δεν είναι πλέον ο Ιησούς Θεός, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας;) συνοδεύεται από μια ιστορική παραποίηση: η Ιταλία δεν γεννήθηκε από τον αντιφασισμό, ούτε από τον φασισμό, ούτε από το Ριζορτζίμεντο.
Είναι ένα αρχαίο έθνος με κοινό πολιτισμό, γλώσσα και θρησκεία, αυτή που ο Παλμιέρι θα έπρεπε να υπερασπίζεται και να διαδίδει.

Η ειδωλολατρική λατρεία του συντάγματος -και οποιουδήποτε ανθρώπινου νόμου- δεν είναι χριστιανική. Έχει μικρή αξία στην πολιτική διαμάχη, ούτε στα λόγια ενός επισκόπου.

Θα ήμασταν εναντίον του Παλμιέρι ακόμα κι αν είχε φιλοξενήσει το αντικομμουνιστικό ή αντιπροοδευτικό πάρτι ζυμαρικών. Δεν είναι δική του δουλειά. Το καθήκον του είναι να διακηρύττει τον λόγο του Θεού, να ενισχύει τους πιστούς στην πίστη και ενδεχομένως να προσηλυτίζει όσους αγνοούν ή απορρίπτουν τον Ιησού.
Δεν πιστεύουμε ότι ούτε ένας από τους καλοφαγάδες που ήταν παρόντες στο αντιφασιστικό πάρτι ζυμαρικών προσηλυτίστηκε ή ενισχύθηκε στην πίστη. Τήν Καθολική, όχι συνταγματική, αντι- ή φιλο-ιδεολογική.

Δεν περιμένουμε από τον Παλμιέρι - δεν μπορούμε να τον αποκαλέσουμε μονσινιόρο - να έχει πολιτικές απόψεις παρόμοιες με τις δικές μας, αλλά θα θέλαμε να εκπληρώσει, πρώτα και κύρια, το ποιμαντικό του καθήκον να μεταδώσει την πίστη, η οποία κοιτάζει προς το αιώνιο, προς το τελικό πεπρωμένο της ανθρωπότητας, και δεν παραμένει στις ενδεχόμενες ιδέες ενός χρόνου ή τόπου.

Οι άδειες εκκλησίες, η έλλειψη κλήσεων και η αδιαφορία για το χριστιανικό μήνυμα θα πρέπει να κάνουν τους καρδινάλιους, τους ιερείς και τους ιερείς να σκεφτούν, όχι να επιταχύνουν την μάταιη επιδίωξη κυρίαρχων, υλιστικών και άθρησκων ιδεών.

Η αντιφασιστική παράσταση ζυμαρικών δεν είναι η μόνη παράσταση του Παλμιέρι . Στην όμορφη πόλη Πιτσένο, υπό την αιγίδα της επισκοπής, πραγματοποιείται η παρουσίαση του βιβλίου Quanta bellezza! Οι μαμάδες και οι μπαμπάδες των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων λένε τις ιστορίες τους .

Μεταξύ των παρευρισκομένων ενώσεων, ξεχωρίζει το λογότυπο του ουράνιου τόξου της Gay Pride και αυτό της ομάδας La tenda di Gionata , επίσης ουράνιο τόξο, με τη φράση LGBTQ+ cristiani.
Ξεχωρίζει η ενθουσιώδης θαυμαστική, η χαρούμενη —ή, αν προτιμάτε, “γκέι”— θετική παρεμβολή του τίτλου του βιβλίου. Οι γονείς δεν έχουν το δικαίωμα αλλά το καθήκον να αγαπούν κάθε παιδί, ανεξάρτητα από τον «σεξουαλικό προσανατολισμό» του, αλλά ποια θα ήταν η ομορφιά της κατάστασής τους; Ο σεβασμός των επιλογών τους δεν σημαίνει ότι τις συμμερίζονται αν αυτές έρχονται σε αντίθεση με το δόγμα του φυσικού δικαίου.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στην ενορία του Σαν Πίο Ι΄, μια προσβολή προς τον Πάπα, ο οποίος έκανε την καταπολέμηση του νεοσύστατου μοντερνισμού κατευθυντήρια αρχή της διδασκαλίας του.
Όσο για τη σκηνή του Ιωνάθαν, θυμίζει τον φίλο του Δαβίδ, βασιλιά του Ισραήλ, συγγραφέα πολλών Ψαλμών. Η σχέση τους, υποδηλώνει το όνομα του συλλόγου, ήταν ομοερωτικής φύσης. Σε ποιο απόσπασμα της Βίβλου είναι γραμμένο αυτό; Τι πιστεύουν οι «μεγαλύτεροι αδελφοί», η γενεαλογία του Δαβίδ;

Ο φτωχός Χριστιανός είναι μπερδεμένος, περιορισμένος. Αν αυτή είναι η Εκκλησία και αυτοί είναι οι πιο επιφανείς ποιμένες της, επιλέγει να κρατά αποστάσεις, αλλά το δίλημμα είναι βασανιστικό.
Δεν μπορούμε να χτίσουμε μια εκκλησία στα δικά μας μέτρα, αλλά ούτε μπορούμε να δεχτούμε έναν νεοκαθολικισμό παρόμοιο με το μυθικό πλοίο του Θησέα. Αφού άλλαξαν τήν καρίνα, τα πανιά και τα καταστρώματα, ήταν ακόμα το ίδιο πλοίο, ρώτησε σοφά το ελληνικό πνεύμα;

Και η Εκκλησία; Η συνείδηση ​​δεν επιλύει τη σύγκρουση, ούτε καν μετά τις σκέψεις του Αγίου Ιωάννη Νιούμαν. Είναι η συνείδησή μου όρθια, σωστά προσανατολισμένη ή μήπως είναι δέσμια προκαταλήψεων, ψευδών πεποιθήσεων και δογματισμού;

Αυτό είναι το λάθος της νέας Εκκλησίας: αποξενώνει τα παιδιά της εποχής, αλλά και απορρίπτει τους πιστούς, παγιδευμένους ανάμεσα στις πιο βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις και τον θεσμό που βασίζεται στο πρωτείο του Πέτρου και την αρχή nulla salus extra ecclesiam - δεν υπάρχει σωτηρία έξω από την Εκκλησία. Το δίλημμα
, το οποίο για τον πιστό είναι δραματικό και ακατανόητο για τον αδιάφορο ή τον άθεο, είναι: η σημερινή Εκκλησία εξακολουθεί να είναι η Εκκλησία του Χριστού;

Το αίνιγμα του Πλοίου του Θησέα.

Ο φτωχός Χριστιανός δεν μπορεί να απαντήσει, και αυτό είναι το μεγαλύτερο βάσανο.
Με ανθρώπινους όρους, είναι απλό: πρέπει κανείς να ακολουθήσει το μονοπάτι που υποδεικνύει η συνείδηση.

Με θρησκευτικούς όρους, δεν είναι έτσι. Παραμένουμε στην πόρτα, με το ένα πόδι έξω και το άλλο μέσα, καταριόμαστε τους βοσκούς (ποιμένες) που μας πετάνε ανάμεσα στους λύκους.

Η Εκκλησία ζητά συγγνώμη και ζητά συγχώρεση από όλους για όσα έχει κάνει, πει και διδάξει εδώ και αιώνες. Αλλά ποιος εγγυάται ότι είναι σωστή σήμερα και λάθος χθες; Κλειδωμένη στο παρόν, τι θα σκεφτεί, θα πει και θα κάνει αύριο η Woke
Εκκλησία της ακύρωσης ; Ερωτήματα, μόνο ερωτήματα, αμφιβολίες, σπασμένες συνειδήσεις. Και πολιτικοποιημένα πιάτα ζυμαρικών, Pachamama , LGBTQ+, η οργάνωση La Tenda di Gionata για ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, ένα σύνταγμα που εξισώνεται με τον Λόγο, ενεργή συνεργασία στο τέλος της Πατρίδας. Η μεγαλοπρεπής και προοδευτική τύχη της εγκαταλελειμμένης Εκκλησίας.

La disavventura di un povero cristiano - Articolo di Roberto Pecchioli

Ο  ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ, ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΜΕΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΜΕΤΑ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΙ ΤΟΥ, ΔΙΟΤΙ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ.

Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΜΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΟΜΩΣ ΦΩΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΩΝ. ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΤΟΥΣ. ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΜΕ ΠΡΩΤΟΝ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΑΡΑ, ΜΕ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΑΚΙΏΝ 

Μπουμπουλίνα: Ὑπό τήν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ θά ρεύση τό αἷμα μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!

 

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, Υποναύαρχος

«Ἔχασα τόν σύζυγό μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!
Ὁ πρεσβύτερος υἱός μου ἔπεσε μέ τά ὅπλα ἀνά χεῖρας. Εὐλογητός ὁ Θεός!
Ὁ δεύτερος καί ὁ μόνος υἱός μου, δεκατετραετής τήν ἡλικία μάχεται μετά τῶν Ἑλλήνων καί πιθανῶς νά εὔρη ἔνδοξον θάνατον. Εὐλογητός ὁ Θεός!
Ὑπό τήν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ θά ρεύση ἐπίσης τό αἷμα μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!
Ἀλλά θά νικήσωμεν ἤ θά παύσωμεν μέν ζῶντες, ἀλλά θά ἔχωμεν τήν παρήγορον ἰδέαν, ὅτι ἐν τῷ κόσμω δέν ἀφήσαμεν ὄπισθεν ἠμῶν δούλους Ἕλληνες».

πηγή 

Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Μπουμπουλίνα: Ὑπό τήν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ θά ρεύση τό αἷμα μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!

Η ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ. 

ΠΟΤΕ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ;

ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΙΧΝΟΣ ΤΟΥΣ. ΟΣΟ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ ΤΟ ΠΕΠΛΟ ΤΗΣ ΑΦΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΥΛΙΓΕΙ ΣΑΝ ΣΑΒΑΝΟ. ΧΑΣΑΜΕ ΚΑΘΕ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΚΟΥ. 

Τα δάνεια της Επανάστασης του 1821 και η καταστροφική διαχείριση του χρέους -Ανδρέας Κούκος

Τα δάνεια της Επανάστασης του 1821 και η καταστροφική διαχείριση του εθνικού χρέους που οδηγεί στα σημερινά αδιέξοδα! Ο Ανδρέας Κούκος στην εκπομπή «30 Λεπτά Ιστορίας», μιλά για το «στραβό» μας ξεκίνημα και γιατί ποτέ δεν καταφέραμε να διορθώσουμε την πορεία μας. Ο Καποδίστριας που το προσπάθησε δολοφονήθηκε. 

Ο κ. Κούκος μιλά για το δάνειο του1823-1824 από το city και τις τράπεζες του Λονδίνου. Το δάνειο του 1825 για το οποίο η ελληνική πλευρά ούτε που ρωτήθηκε. Πόσα χρήματα απ’ αυτά τα χρήματα έφθασαν στην Ελλάδα και πως τελικά αξιοποιήθηκαν ή σπαταλήθηκαν; Πως φθάσαμε στην πράξη Υποτέλειας του 1825;

Τα δάνεια της Επανάστασης του 1821 και η καταστροφική διαχείριση του χρέους -Ανδρέας Κούκος

Πώς έκλεισαν 400 Μοναστήρια μετά την επανάσταση του 1821

+Πρωτοπρ. Ἰωάννης Ρωμανίδης

(Ἀφιερωρμένο στούς λατινόφρονες-οἰκουμενιστές)

Ἀφοῦ λοιπόν ἀνιχνεύσανε οἱ Φράγκοι τήν δύναμι αὐτή τῆς Ὀρθοδοξίας, (βλέπε: εδώ καί εδώ τί ἔκαναν γιά νά τήν ἐξαφανίσουν;
Ἔθεσαν ὡς στόχο τους τήν διάλυσι τοῦ Ἡσυχασμοῦ μετά τήν ἵδρυσι τῆς Νέας Ἑλλάδας, δηλαδή μετά τήν Ἐπανάστασι τοῦ 1821, καί τό ἔργο αὐτό ἀνέλαβε ὁ Ἀδαμάντιος Κοραῆς. (σχόλιο παράγκας: τόν ὁποῖον, στά Ἑλληνικά Σχολεῖα, τόν διδάσκονται οἱ μαθητές σάν μέγα εὐεργέτη τῶν γραμμάτων καί τοῦ πολιτισμοῦ).
Αὐτός κύρυξε πόλεμο κατά τοῦ Ἡσυχασμοῦ τότε, πού στόχος καί τῶν Ρώσσων καί τῶν Εὐρωπαίων μετά τἠν Ἐπανάστασι τοῦ '21 ἦταν ἡ ἐκρίζωσις, ἡ ἐκθεμελίωσις, τοῦ Ἡσυχασμοῦ ἀπό τήν Χριστιανική Παράδοσι. Αὐτός εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐγκαινίασε τόν διωγμό ἐναντίον τοῦ Ἡσυχασμοῦ, ἐναντίον τοῦ παραδοσιακοῦ Μοναχισμοῦ, ἐναντίον τῆς Ὀρθοδόξου καί μόνης σωστῆς θεραπείας τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἔτσι φθάσαμε σήμερα στό σημεῖο νά θεωροῦμε αὐτήν τήν Παράδοσι ὅτι εἶναι μιά παρονυχίδα, μία λεπτομέρεια, ἕνα παρελθόν φαινόμενο τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως (βλέπε οἰκουμενιστές).

ΑΓΑΡΜΠΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΑ

Συμβαίνει νά ἔχωμε στά χέρια μας ἕναν θησαυρό, τήν Θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, πού εἶναι ἀπαύγαμσμα καί ἀποτέλεσμα αἰώνων, ἐμπειριῶν, πού ἐπαναλαμβάνονται, ἀνανεώνονται καί καταγράφονται ἀπό τούς θεουμένους τῶν διαφόρων ἐποχῶν. Ἔχομε τίς ἐμπειρίες τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Προφητῶν, καί μετά τίς ἐμπειρίες τῶν Ἀποστόλων, τίς ὁποῖες ὅλες ἀποκαλοῦμε δοξασμό. Δοξάζεται ὁ Προφήτης σημαίνει ὅτι βλέπει τήν δόξα τοῦ Θεοῦ. Δοξάζεται ὁ Ἀπόστολος σημαίνει ὅτι ὁ Ἀπόστολος βλέπει τήν δόξα τοῦ Χριστοῦ. Βλέποντας ὀ Ἀπόστολος τήν δόξα τοῦ Χριστοῦ, διαπιστώνει ἀπό τήν ἴδια τήν ἐμπειρία του ὅτι ἡ δόξα τοῦ Χριστοῦ στήν Καινή Διαθήκη εἶναι ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ στήν Παλαιά Διαθήκη. Ὁπότε ὁ Χριστός εἶναι ὁ Γιαχβέ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἐλωΐμ τῆς Παλιᾶς Διαθήκης.

Ὅσο γιά τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, τό τί εἶναι-ἐπειδή δέν εἶναι σαφές στήν Παλιά Διαθήκη-διαπιστώνεται ἀπό τήν ἐμπειρία τῶν Ἀποστόλων. Διότι σ' αὐτούς γίνεται μία ἐπανάληψις τῆς ἐμπειρίας τῶν Προφητῶν, μέ τήν διαφορά ὅμως, ὅτι τώρα στόν Γιαχβέ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἔχει προστεθῆ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις τοῦ Χριστοῦ.
Μετά τούς Ἀποστόλους ἔχομε τίς ἐμπειρίες τῶν θεουμένων, πού εἶναι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, καθώς ἐπίσης καί ὅσοι ἀπό τούς ἁγίους ἔφθασαν σέ θέωσι. Αὐτήν ἡ διαδοχή τῆς ἐμπειρίας τῆς θεώσεως συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Αὐτή λοιπόν ἡ ἐμπειρία τῆς θεώσεως εἶναι ἡ ραχοκοκκαλικά τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, καθώς καί τό θεμέλιο τῶν τοπικῶν καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς Λειτουργικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας μέχρι σήμερα.
ἀπό τό βιβλίο "Πατερική Θεολογία"

Αὐτή ἡ προετοιμασία τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, καθώς καί ὅλων τῶν ἀνθρώπων, που θέλουν νά δοῦν τόν Θεόν ὡς Φῶς, εἶναι στήν οὐσία της μία θεραπευτική ἀγωγή, ἡ ὁποία πρέπει νά ἀρχίση κάι νά τελειώση σ' αὐτήν τή ζωή. Πρέπει σ' αὐτήν τήν ζωή νά γίνη ἡ θεραπεία καί νά περατωθῆ. Διότι μετά θάνατον "οὔκ ἔστι μετάνοια". Αὐτή ἡ θεραπευτική ἀγωγή εἶναι ἡ οὐσία καί τό κύριο περιεχόμενο τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως ὡς καί ἡ κύρια μέριμνα τῆς Ὀρθοδόξου ἐκκλησίας. Συνίσταται δέ καί ἀποτελεῖται ἀπό τά ἀκόλουθα τρία στάδια πνευματικῆς ἀναβάσεως:
τήν κάθαρσι ἀπό τά πάθη,
τόν φωτισμό ἀπό τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,
καί τήν θέωσι, πάλι ἀπό τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Συμβαίνει δέ καί τοῦτο: ἄν δέν φθάση κανείς τοὐλάχιστον σέ κατάστασι μερικοῦ φωτισμοῦ, σ' αὐτήν τήν ζωή, δέν μπορεῖ νά δῆ τόν Θεόν σάν Φῶς, οὔτε σ' αὐτήν τήν ζωή, ἀλλά οὔτε καί στήν ἄλλη ζωή.
Ἔτσι εἶναι φανερό ὅτι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἐνδιαφέρονται γιά τόν ἄνθρωπο ὅπως εἶναι σήμερα, αὐτήν τήν στιγμή. Καί ἐκεῖνος, πού χρειάζεται θεραπεία, εἶναι ὁ κάθε ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει καί τήν εὐθύνη τοῦ Θεοῦ νά ἀρχίση αὐτό τό ἔργο σήμερα, σ' αὐτήν τήν ζωή, διότι σ' αὐτήν τήν ζωή μπορεῖ. Ὄχι μετά θάνατον. Καί αὐτός ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐκεῖνος, πού θά ἀποφασίση γιά τό ἄν θά ἀκολουθήση αὐτόν τόν δρόμο τῆς θεραπείας ἤ ὄχι.
ἀπό τό βιβλίο "Πατερική Θεολογία"

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Πώς έκλεισαν 400 Μοναστήρια μετά την επανάσταση του 1821

ΑΒΕΒΑΙΟΙ ΛΟΓΟΙ,ΠΡΟΧΕΙΡΟΙ, ΙΣΩΣ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ. 

ΑΣ ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ. Η ΤΑΥΤΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΣΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ, ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΘΕΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΙΩΝ, ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΚΙΝΔΥΝΟ ΚΑΙ ΑΝΑΙΡΕΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΠΑΛΑΜΑ.

Τί ἔγινε στίς 12 Ἀπριλίου τοῦ 1204 καὶ μᾶς τὸ κρύβουν;

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Διακόσια πενῆντα χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴν Ἅλωση τῆς Πόλης, οἱ λεγόμενοι Σταυροφόροι –οἱ τότε δυτικὲς συμμαχικὲς δυνάμεις- ἀναδεικνύονται με τὴν δράση τους, ὡς οἱ πλέον πολύτιμοι πρώιμοι σύμμαχοι τῶν Τούρκων. Διότι, μὲ τὴν παρότρυνση καὶ τὶς εὐλογίες τοῦ τότε πάπα καὶ μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ἀπελευθέρωσης τῶν Ἁγίων Τόπων, καταλύουν την Ρωμανία/Βυζαντινὴ αὐτοκρατορία, ἐγκαθιστοῦν Φράγκους ἡγεμόνες στὰ διάφορα τμήματά της, καταστρέφουν ὁλοσχερῶς τὴν Κωνσταντινούπολη, τὴν λεηλατοῦν καὶ φορτώνουν στὰ καράβια τους ὅλα της τὰ τιμαλφῆ.

Ὁ ἱστορικὸς Νικήτας Χωνιάτης, αὐτόπτης μάρτυρας τῆς λεηλασίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς σταυροφόρους τὸ 1204, γράφει: «...Ἔβλεπε κανεὶς ὄχι μόνον τὶς ἱερὲς εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ νὰ θραύοντα μὲ ἀξῖνες καὶ νὰ ρίπτονται στὸ χῶμα καὶ τὰ στολίδια τους νὰ ἀποσπῶνται χωρὶς φειδὼ καὶ προσοχὴ καὶ νὰ ρίχνονται στὴ φωτιά, ἀλλὰ καὶ τὰ σεπτὰ καὶ πανάγια σκεύη νὰ ἁρπάζονται μὲ θράσος ἀπὸ τοὺς ναούς, νὰ ρίχνονται στὴ φωτιὰ καὶ νὰ παρέχονται στὰ ἐχθρικὰ στρατεύματα ὡς ἁπλὸς ἄργυρος καὶ χρυσός».

Ἡ καθηγήτρια Βυζαντινῆς Ἱστορίας στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, κυρία Ἀθηνᾶ Κόλια-Δερμιτζάκη, παρουσιάζοντας τὸν ἀπολογισμὸ τῆς δραματικῆς αὐτῆς ἀπογύμνωσης τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς θησαυρούς της, γράφει:

«Ἡ Κωνσταντινούπολη ἄδειασε ἀπὸ κάθε πλοῦτο δημόσιο, ἰδιωτικὸ καὶ ἐκκλησιαστικό... τεράστια ἀπώλεια γιὰ τὴν τέχνη ήταν ἡ καταστροφὴ σημαντικοῦ ἀριθμοῦ χάλκινων ἀγαλμάτων καὶ συμπλεγμάτων, τὰ ὁποῖα οἱ νέοι κύριοι τῆς Αὐτοκρατορίας τεμάχισαν καὶ ἔλιωσαν, γιὰ νὰ τὰ μετατρέψουν σὲ νομίσματα».Τουτέστιν, τὰ ἱδρυτικὰ κεφάλαια τῶν Τραπεζῶν τῶν σημερινῶν μας ἑταίρων.

Ὅπως γίνεται κατανοητό, στὴν πραγματικότητα, ἡ Ρωμανία δὲν καταλύθηκε τὸ 1453 ἀπὸ τοὺς Τούρκους, ἀλλὰ τὸ 1204 ἀπὸ τὰ παποκίνητα δυτικὰ συμμαχικὰ στρατεύματα. Τὸ 1453, μὲ τὴν Ἅλωση τῆς Πόλης, ζήσαμε ἀπλῶς τό τελευταῖο ἐπεισόδιο ἑνὸς πολυχρόνιου δράματος.Αὐτὰ τὰ πράγματα ἂς τὰ θυμόμαστε καλά, ἄς τά διδάσκουμε καί στά παιδιά μας, διότι μονάχα ἔτσι θὰ μποροῦμε νὰ ἑρμηνεύουμε σὲ βάθος καὶ τὰ σημερινὰ καμώματα τῶν Δυτικῶν, καὶ ἀναλόγως νὰ προφυλαγόμαστε.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΣ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ. ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΝ; ΠΩΣ ΝΑ ΤΑ ΔΙΔΑΞΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΝΤΟΠΙΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑ ΚΡΥΒΟΥΝ; ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ; ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΙΝΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ; ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ;  

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΤΟ ΦΑΝΕΡΩΝΟΥΝ. 

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΔΕΝ ΚΡΥΦΤΗΚΕ. ΧΑΘΗΚΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. ΠΩΣ ΧΑΘΗΚΕ Η ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ; ΕΤΣΙ ΧΑΘΗΚΕ ΚΑΙ Η ΠΟΛΗ. ΧΑΘΗΚΕ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Ο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΑΛΛΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΛΕΗΛΑΤΙΣΑΝ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΤΟΥ. ΣΤΟΥΣ ΔΥΤΙΚΟΥΣ. ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΤΟΝ ΕΧΑΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΟΥ ΤΟΝ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.

 ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ; ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΝΕΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ; Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΕΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ;

  Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ. ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΥΛΙΚΑ ΑΠΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.

 Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ, ΑΝΑΙΤΙΑ. ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ. ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟ. ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ. ΕΑΝ ΔΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΘΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΙ ΤΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ.

Καταρρίπτοντας τις ανοησίες για την Επανάσταση - #Μελέτης #Μελετόπουλος #1821

Καταρρίπτοντας τις ανοησίες για την Επανάσταση - #Μελέτης #Μελετόπουλος #1821

Εθνική Πινακοθήκη: Δεν ενέκριναν καλλιτέχνη με γλυπτά ηρώων του 1821 – Ενέκριναν πορνοβίντεο που βλασφημείται το Άγιο Πνεύμα

Εθνική Πινακοθήκη: Ένα περίκλειστο λόμπι χριστιανοφοβικών απορρίπτει οτιδήποτε το ελληνορθόδοξο και προβάλλει με άνεση τις πιο αισχρές βλασφημίες

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και τα μιαρά έργα γρήγορα προδίδονται από τις δυσώδεις αναθυμιάσεις τους. Στο ζήτημα της αντεθνικής και αντιχριστιανικής δράσης της Εθνικής Πινακοθήκης, γρήγορα έγινε ολοφάνερο τι πρεσβεύουν, τι μισούν και τι προωθούν οι εγχώριοι λομπίστες του «πολιτισμού».

Το σύστημα θρηνεί εδώ και μια βδομάδα 3 τζάμια που έσπασαν και δεν δίνει δεκάρα για το θρυμματισμένο θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων, δεν δίνει δεκάρα για την προσβολή της Παναγίας, των Αγίων, της Εκκλησίας, αλλά ακόμα – ακόμα και του Αγίου Πνεύματος, όπως αποκαλύφθηκε τελευταία. Όσο γίνεται γνωστό τι φιλοξενούσε (και τι δεν ήθελε να φιλοξενήσει) η Πινακοθήκη, προστίθεται φρίκη πάνω σε φρίκη.

Ηθελημένα, σχεδιασμένα, μεθοδικά, οι ιθύνοντες έκαναν προσωπική τους γκαλερί την Εθνική Πινακοθήκη με τα χρήματα του ματωμένου ελληνικού λαού. Με σκοπό να την μετατρέψουν τελικά σε ένα χριστιανοφοβικό ορμητήριο, όπως και έγινε. Ένα παρα-πολιτιστικό κέντρο μηδενισμού και προσηλυτισμού σε κάθε λογής βλασφημία, σε κάθε λογής αποδόμηση των ελληνορθόδοξων συμβόλων. Και όλα αυτά, φυσικά με την κάλυψη της Λίνας Μενδώνη.

«Η τέχνη δεν έχει όρια», εκτός και αν είσαι ο Νίκος Φλώρος

Ξεκινάμε, όχι με τα εικαστικά εκτρώματα που φιλοξένησε ολοπρόθυμα, αλλά με κάτι που ΔΕΝ φιλοξένησε ποτέ η Εθνική Πινακοθήκη. Ένας διεθνώς καταξιωμένος γλύπτης, ο Νίκος Φλώρος, του οποίου τα ελληνοκεντρικά έργα φιγουράρουν σε κορυφαία μουσεία και εκθέσεις σε όλον τον κόσμο, αποκάλυψε ότι η δική του τέχνη – δυστυχώς – συνάντησε ΟΡΙΑ. Τα όρια του γραικυλισμού συγκεκριμένα. Μπορεί να κέρδισε την καταξίωση στις γκαλερί όλης της υφηλίου, αλλά δεν κατάφερε να περάσει την κλειστή… πόρτα της Εθνικής Πινακοθήκης. Μια πόρτα που η κ.Τσιάρα και το λόμπι της, δεν άνοιξαν ποτέ. Γιατί;

Διότι τα έργα του Νίκου Φλώρου εμπνέονται από τον σεβασμό του στην ελληνική ιστορία, την παράδοση, τη σημαία, και τους Έλληνες διεθνούς ακτινοβολίας όπως είναι η Μαρία Κάλλας και ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος. Ανάμεσα στα τρισδιάστατα μεταλλικά ψηφιδωτά που δημιουργεί ο κ. Φλώρος, είχε δημιουργήσει και γλυπτά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας και της Μόσχως Τζαβέλα. Όταν ο καλλιτέχνης προθυμοποιήθηκε να προσφέρει δωρεάν στην Εθνική Πινακοθήκη τα τρία αυτά έργα, εισέπραξε την άρνηση από το «κονκλάβιο» της Συραγώς Τσιάρα.

Μάλιστα τον ενημέρωσαν ότι η Εθνική Πινακοθήκη είναι «κλεισμένη» ως το… 2030. Να κι άλλα όρια στην τέχνη που βρέθηκαν ξαφνικά. To «δεν είμαστε διαθέσιμοι για την τέχνη σας αυτή τη στιγμή – παρακαλώ περάστε ξανά σε 5-6 χρόνια και βλέπουμε». Μάλλον η Πινακοθήκη προτιμά ολόκληρη την τρέχουσα δεκαετία να «σαγηνεύει» τους Έλληνες με πολιτισμικά ξυλοκέρατα, όπως οι βλάσφημες καλικαντζούρες ενός άσημου κακοτέχνη, όπως ο Χ.Κατσαδιώτης.

Η Εθνική Πινακοθήκη δεν αποδείχθηκε καθόλου «εθνική», και όταν ο Νίκος Φλώρος προσφέρθηκε να κάνει δωρεά ένα έργο του με την Ελληνική σημαία, χωρίς να λάβει ούτε καν απάντηση από το «κονκλάβιο». Εθνική Πινακοθήκη και να προβάλλει το 1821 και την Ελληνική σημαία; Που ακούστηκε!

Και αυτός ο κ. Φλώρος δεν είχε την έμπνευση βρε παιδί μου να φτιάξει μια… ροζ σημαία από σεντόνια; Έναν Κολοκοτρώνη με… κέρατα; Μια Μπουμπουλίνα με τσιγάρο στο στόμα και πιρούνια στο πέτο; Έστω έναν ήρωα του ’21 που να τον κάνει… νεκροκεφαλή βρε αδερφέ! Αμέσως θα άνοιγαν διάπλατα οι πόρτες της Πινακοθήκης, να ριζώσουν τέτοια «αριστουργήματα» ως το 2040 και 50 μη σου πω!
«Μουσειακό» πορνογράφημα μετά βλασφημίας

Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, η διοίκηση της Εθνικής Πινακοθήκης με την αβάντα του υπουργείου Πολιτισμού, έχουν μετατρέψει το εθνικό μουσείο σε τσιφλίκι τους που απορρίπτει κάθε ιερό και απενοχοποιεί κάθε ανίερο.

Και μιλώντας για ανίερα εκθέματα, πόσο πιο σαφές μπορεί να γίνει ότι το «κονκλάβιο» ασελγεί σκόπιμα στα ιερά της Ορθοδοξίας, μετά από το αισχρό βίντεο που ήρθε στη δημοσιότητα;

Μιλώ για το κατάπτυστο «εικαστικό» βίντεο για το οποίο κατέθεσε και μηνυτήρια αναφορά η ΝΙΚΗ, όπου προβαλλόταν ασύδοτα σε αίθουσα της Εθνικής Πινακοθήκης. Και το οποίο έδειχνε ένα ζευγάρι σε πορνογραφικές περιπτύξεις, να συνοδεύεται ηχητικά από την ανάγνωση του «Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε», δηλαδή την προσευχή της Εκκλησίας προς το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιο Πνεύμα.

Αυτό το ανοσιούργημα προβαλλόταν σε σημείο που μπορούσαν να το δουν και παιδιά. Αλλά και παιδιά να μην το έβλεπαν, πάλι μιλάμε για κατάφωρη πράξη βεβήλωσης και (κυριολεκτικού) βιασμού του θρησκευτικού αισθήματος των Ελλήνων χριστιανών.

Είναι ότι πιο ανόσιο, ότι πιο ανήθικο, ότι πιο σιχαμένο θα μπορούσε να εγκρίνει η Εθνική Πινακοθήκη, κι όμως το έκανε. Και το έκανε εν πλήρει συνειδήσει. Και είχαν το θράσος μια βδομάδα να μιλούν για «σκοταδισμό», ενώ εκείνοι με τα χρήματα των φορολογουμένων έπαιζαν τσόντες με εκκλησιαστικές προσευχές, στα πρότυπα της βορβορώδους σεξουαλικής μαγείας που έρχεται από τα σκοτάδια της αρχαιότητας. Αυτός είναι ο «προοδευτισμός» τους, οι κενές σάρκες να ασελγούν και να βλασφημούν τον Θεό ψυχή τε και σώματι.

Να λοιπόν πώς κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι, όταν το «κονκλάβιο» της Πινακοθήκης φιλοξένησε με χαρά τα ψευδο-εικονίσματα ενός «καλλιτέχνη» που στο portfolio του είχε Εσταυρωμένους πάνω σε αφίσες πορνό. Τίποτα δεν είναι τυχαίο όπως φαίνεται.

Εδώ πλέον αποχαιρετούμε οριστικά τα φληναφήματα περί «αφηρημένων συμβολισμών τέχνης» που «δεν έχει όρια» (για τους ελάχιστους που τα υποστηρίζαν ακόμα), και μιλάμε για μια πλήρως στοιχειοθετημένη, εξόφθαλμη και επιτηδευμένη βλασφημία που (όπως και τα έργα του Κατσαδιώτη) έχει μοναδικό σκοπό να κηρύξει μίσος και χλεύη κατά του χριστιανισμού. Όποιος από εδώ και πέρα ξεκινήσει τα «δεν προσβάλλει», μπορεί να αναζητήσει συνομιλητές μόνο στο Δρομοκαΐτειο. Αλλά ούτε εκεί θα βρει.

Άραγε η Λίνα Μενδώνη που μετά τα γεγονότα στην Πινακοθήκη, πήγε στους… Χαιρετισμούς της Παναγίας για να την απαθανατίσουν με μερικές «τυχαίες» φωτογραφίες στην πρώτη καρέκλα της Μητρόπολης, γνώριζε ότι πέρα από τους Αγίους που βλασφημούνταν, παίζονταν και πορνοταινίες με χριστιανικές προσευχές; Γνώριζε και (νομίζει πως) κοροϊδεύει τον κόσμο με εκκλησιαστικές ενσταντανέ ή δεν γνώριζε και άρα κρίνεται για ακόμη μια φορά παντελώς ακατάλληλη για τη θέση της; Όταν ορκιζόταν εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαρέτου Τριάδος, εννοούσε ότι θα την τιμά με βίντεο «εκπορνευμένων» προσευχών;

Στην Ορθόδοξη πίστη υπάρχει μόνο ένα αμάρτημα που δεν συγχωρείται, και αυτή είναι η βλασφημία στο Άγιο Πνεύμα, δηλαδή η αμετανοησία. Αυτό το έσχατο αμάρτημα πράττει και η Πινακοθήκη μαζί με την πολιτική εξουσία, θέλοντας να εκθέσει ξανά τα βλάσφημα έργα που προσβάλλουν βάναυσα την πίστη του ελληνορθόδοξου λαού.

Αντέδρασε η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, αντέδρασαν Μητροπολίτες, αντέδρασαν πολιτικοί, επώνυμοι καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και τόσοι άλλοι, κι όμως αυτοί εκεί, με μια εωσφορική επιμονή θέλουν να κρατήσουν όρθιο το λάβαρο της βλασφημίας. Και τώρα με το κατάπτυστο βίντεο, έμαθε ακόμα καλύτερα ο κόσμος την «ποιότητα» των έργων τους. Πλέον μιλάμε ξεκάθαρα για πολιτιστικό διωγμό της Ορθοδοξίας, και κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από παρερμηνείες.

Εθνική Πινακοθήκη: Δεν ενέκριναν καλλιτέχνη με γλυπτά ηρώων του 1821 – Ενέκριναν πορνοβίντεο που βλασφημείται το Άγιο Πνεύμα

💥 ANΔΡΟ ΤΗΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ...ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΤΣΟΝΤΕΣ ΜΕ ΥΠΟΚΡΟΥΣΗ ΨΑΛΜΩΔΙΕΣ....!!!

ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ. ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΛΙΓΝΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥΣ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΘΡΙΑΜΒΕΥΣΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. ΕΑΝ Σ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ,ΤΗΝ ΔΙΑΒΡΩΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΟΡΟΣ,... ΠΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΜΑΣ; ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΑΚΟΜΗ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ; 

Ανώνυμος είπε...

Μια λεπτομέρεια. Η λεπτομέρεια. Τα έργα με τους Ήρωες του 1821 είναι Άσχημα επίσης. Αλλά εκεί καταντήσαμε. Μαμόθρεφτα. Απαιτούμε σαν τους "δικαιωματιστές" την δική μας ποσόστωση. Που είναι η διάκριση "πως φίλε επειδή αγαπάς την Ελλάδα ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο δεν σημαίνει πως είσαι και καλός σε αυτό που φτιάχνεις; Για την ακρίβεια συμβάλεις στον περαιτέρω ευτελισμό!" Για μένα αυτή είναι η μεγαλύτερη ζημιά που έχει προκληθεί. Όλοι θέλουν να κλέψουν την παράσταση με το θέμα και τα πέριξ του έργου, και όχι με την τέχνη-μόχθο. Αυτό άνοιξε την πόρτα στα ψώνια και τους ατάλαντους. ΣΤΟΥΣ ΑΣΧΗΜΟΥΣ. Θέλει στοιχειώδη αυτογνωσία να καταλάβεις πως είσαι ατάλαντος. Ή το έχεις ή δεν το έχεις. Δεν καταθέτουν πια επίπονο εργόχειρο και τεκμήριο μάχης με την ύλη. Αυτό το πνεύμα παράγει αισθητική και όχι το ανάποδο. Βγάλε το πόνο που αντέχει ο μαραθωνοδρόμος και όλοι είμαστε ολυμπιονίκες. Αυτό κατάντησαν την τέχνη οι χυδαίοι. Καταθέτουν νευρώσεις, αυθαίρετα βαφτίσια και τεκμήρια απαιδευσιάς αταλαντοσύνης και ξιπασμού. Όπως η τράπεζες "κόβουν" Fiat money έτσι και αυτοί κόβουν υψηλή τέχνη γιατί σου λένε αν περιμένω εγώ πότε θα γεννηθεί ο επόμενος Φειδίας ή Πανσέληνος χέσε ψιλά και αγνάντευε.......άσε που μπορεί και να μην είναι του χεριού μου. Είναι τόσο απλό και ΠΡΟΣΤΥΧΟ. Η τέχνη του πως προσπαθείς να εκφράσεις το ανέκφραστο.....να πεις κάτι με νόημα ρε αδερφέ, ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ, και όχι απλά να δηλώσεις, κοιμάται στα αριστουργήματα του παρελθόντος που επειδή αυτή η προσπάθεια δεν είναι πλέον αντικείμενο προσοχής περνάει μοιραία απαρατήρητη. Ας είναι. Αυτά συνεχίζουν να είναι εκεί για όποιον θέλει. ....πέρα του ότι σε μαθαίνουν τσάμπα να διακρίνεις. Η ντροπή, η διακριτικότητα, ο σεβασμός και η συστολή πως όταν φτιάχνεις κάτι εισβάλεις αναπόφευκτα στα μάτια του Άλλου και πρέπει να ανταποκριθείς ανάλογα, πάει χάθηκε στην εποχή που κατά τα άλλα όλοι καίγονται για τον άλλο και τις απανταχού ετερότητες. Ας μην ξεχνάμε πως οι απεικονιστικές τέχνες κάποτε καθιερώθηκαν γιατί μια διάστασή τους ήταν πως αποτελούσαν τα "βιβλία" παλαιότερων εποχών των βουτηγμένων στην αγραμματοσύνη αλλά και στην δίψα για νόημα. Ανάλογα το νόημα που επιδίωκες.....εκείνο που σε έκαιγε και το αντίστοιχο επίπεδο της τέχνης. Αναπόφευκτο και για την εποχή μας πλέον ρατσιστικό.
Εξίσου ατάλαντοι φίλε αμέθυστε λοιπόν και απαίδευτοι με τους πρόστυχους. Απλά οι τελευταίοι έχουν γνωστούς σπόνσορες με κασαδούρα και τρομπαρισμένο image και οι πρώτοι επί της ουσίας απλά φτωχομπινέδες τους μιμούνται. Αυτή είναι η θριαμβευτική επικράτηση των πρώτων και αν δεν το καταλάβουμε δεν πρόκειται να ξεκινήσουμε για να δούμε πως θα αντιμετωπίσουμε αυτή την παρακμή.

Όταν επί Όθωνα φυλάκιζαν όποιον γιόρταζε την 25η Μαρτίου

ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Ο Όθων, πιεζόμενος και αναγκαζόμενος από τους ζώντες Φιλικούς, Ιερολοχίτες, Αγωνιστές και το Λαό, με τη συνδρομή της Εκκλησίας, κατόπιν εισηγήσεως του Γ. Γλαράκη (βλ. τις δύο φωτό εξώφυλλου και στο τέλος του κειμένου*), υπογράφει το Βασιλικό Διάταγμα με το οποίο ορίστηκε ως Εθνική Εορτή η 25η Μαρτίου 1821 (αρχικά).

Μόλις επί Γεωργίου του Α’ η 25η Μαρτίου ορίστηκε ως Εθνική Επέτειος, μετά το 1865, όπως και “ο ύμνος στην Ελευθερία” του Διονυσίου Σολωμού (σε μελοποίηση Ν. Μάντζαρου, ως Εθνικός ύμνος). Δηλαδή το βασιλικό διάταγμα όρισε ως Εθνική Εορτή, την ημερομηνία που είχε ορίσει ο Υψηλάντης και η Φιλική Εταιρεία ήδη από το 1820 και επικυρώθηκε στη Συνέλευση της Βοστίτσας/ Αιγίου στις 26-30 Ιανουαρίου 1821.

Ο Όθων και πιο πριν, η Αντιβασιλεία του, όχι μόνον δεν ήθελαν να ακούν για μυστικές εταιρείες (Φιλική), Υψηλάντηδες, Καποδίστρια, Κολοκοτρώνη, Μακρυγιάννη κ.α. και επαναστάσεις με τη συνδρομή των παπάδων και των μοναστηριών, αλλά αντιθέτως, οι Βαυαροί, τους κυνήγησαν όλους απηνώς – δίκες, φυλακίσεις, δολοφονίες, εκτελέσεις αγωνιστών, κλείσιμο περίπου 400 Μονών και δήμευση εκκλησιαστικής περιουσίας. Από το 1832 μέχρι το 1838, ως Εθνική Εορτή, οι Βαυαροί τιμούσαν την Πρωτοχρονιά και τα γενέθλια του Όθωνα την 1η Ιουνίου!

Ο λαός όμως τιμούσε την 25η Μαρτίου στους δρόμους, οι δε εκκλησίες έκαναν δοξολογίες ανήμερα του Ευαγγελισμού. Από την Αυλή, ουδείς συμμετείχε σε αυτές τις γιορτές μνήμης. Το 1838, με μεγάλη δυσφορία, έγινε επίσημος εορτασμός την 25η Μαρτίου, με κανονιοβολισμούς από το Λυκαβηττό, δοξολογία στην Αγία Ειρήνη, παρέλαση μαθητών και δεξίωση στο Παλάτι (βλ. φωτό προγράμματος 1838).

Όμως, από το 1839 η κατάσταση επανήλθε στα προηγούμενα. Δηλαδή μια απλή δεξίωση στο Παλάτι και καμία δημόσια λαϊκή εορτή. Τουναντίον απαγορευόταν (!) – μάλιστα το 1841, κάποιοι φοιτητές τόλμησαν να γιορτάσουν δημόσια την 25η Μαρτίου και συνελήφθησαν (βλ. φωτό, απολογία Ορφανίδη).

Η Αυλή δεν εμφανιζόταν στις κηδείες των αγωνιστών και δεν εμφανίστηκαν ούτε στην κηδεία του Κολοκοτρώνη το 1843. Δεν έδωσαν οι Βαυαροί αποζημιώσεις αποκατάστασης των αγωνιστών, παρά τις Επιτροπές που συνέστησαν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, για αυτό και οι αγωνιστές πέθαιναν “στην Ψάθα”.

Η ιστορική αλήθεια.

Εν κατακλείδι και εν συντομία: Δεν επέβαλαν την 25η Μαρτίου 1821, ως Εθνική Επέτειο οι Βαυαροί και η Επίσημη Εκκλησία, αλλά συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Την επέβαλαν οι ζώντες το 1838, Φιλικοί, Ιερολοχίτες, Αγωνιστές και ο λαός με τους λαϊκούς ιερείς και Αρχιερείς, παρά τους διωγμούς που υφίσταντο από το 1831 μέχρι και το 1838, ακόμα και το 1841, ενώ η Αυλή ούτε αποκατέστησε τους αγωνιστές (χιλιάδες τα αιτήματά τους στο Αρχείο Αγωνιστών 1821, στην Εθνική Βιβλιοθήκη – Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος), ούτε καν στις κηδείες τους πήγαινε (ούτε καν στη κηδεία του Κολοκοτρώνη). Η εορτή επανήλθε με το 1845, βλ. φωτό προγράμματος εορτασμού.

Ειδικότερα: Το χρυσό στέμμα, το σκήπτρο και το ξίφος του Όθωνα, δηλαδή τα σύμβολα της εξουσίας του ελληνικού βασιλείου, παραγγέλθηκαν το 1835 στον παρισινό οίκο Fossin et Fills, για να χρησιμοποιηθούν στη στέψη του νεαρού βασιλιά, κατά την ενηλικίωσή του την 1η Ιουνίου 1835 (γενέθλια ημέρα του). Δεν έφτασαν όμως εγκαίρως για την τελετή που έγινε στ’ ανάκτορα, άνευ ιερολόγησης και επίσημης στέψης, λόγω της άρνησης του επισκόπου Αθηνών Νεόφυτου (Νικόλαου) Μεταξά, να στέψει τον καθολικό βασιλιά στην Αγία Ειρήνη• κάτι που αποδέχθηκε ο Όθωνας, αφού με την επίσημη Ορθόδοξη στέψη (εάν συνέβαινε) θα θεωρείτο από τους Ρώσους αυτοδικαίως Ορθόδοξος, δηλαδή κάτι που δεν ήθελε, ούτε θα του επέτρεπαν οι άλλες μεγάλες δυνάμεις, αφού τέτοιου είδους συμβολισμοί θα σήμαιναν προορισμό την Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη, που ούτε να ακούσουν/ήθελαν οι μεγάλες δυνάμεις.

Εξάλλου, ήδη από τις 7 Μαΐου 1830, με την “Türk Amerikan Dostluk, Ticaret ve Seyr-i Sefâin Antlaşması / Τουρκοαμερικανική συμφωνία φιλίας, για το εμπόριο και την ναυσιπλοΐα”, οι Αμερικανοί Henry Eckford και Foster Rhodes άρχισαν (1832) να “build/κτίζουν” (κατασκευάζουν) πλοία στο ναυπηγείο που τους είχε παραχωρήσει ο Σουλτάνος Mahmud στο Aynalıkavak, δηλ. στον αυτοκρατορικό ταρσανά/ναυπηγείο Tersâne-i Âmire (μέσα στον Κεράτιο Κόλπο) με την εποπτεία εκ μέρους του Σουλτάνου, του Kaptan-ı Deryalık Çengeloğlu Tahir Paşa, βετεράνου και επιζώντα του Ναβαρίνου.

Ο Νεόφυτος (Νικόλαος) Μεταξάς, ενθρονίστηκε Μητροπολίτης Αθηνών το 1833 και το 1850 ισόβιος Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ερχόμενος αντιμέτωπος με τον Όθωνα για την Εκκλησιαστική και Μοναστηριακή περιουσία, αφού ο Όθωνας είχε κλείσει πάνω από 400 μοναστήρια και τους είχε πάρει όλη την περιουσία, μέχρι και τα καντήλια. Σημειωτέον πως, το 1833 η Αντιβασιλεία του Όθωνα, είχε διακηρύξει την ανεξαρτησία της Ελλαδικής Εκκλησίας, ακολουθώντας τη γραμμή του λόγιου κληρικού Θεόκλητου Φαρμακίδη και ενάντια στη βούληση του Μητροπολίτη Αθηνών Νεόφυτου (Νικολάου) Μεταξά. Το Πατριαρχείο αρνείτο την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ελλάδος, μέχρι και το 1850.

Επομένως, με τους ζώντες Φιλικούς και Ιερολοχίτες παραγκωνισμένους, τους αγωνιστές στη φυλακή ή εκτελεσμένους, χωρίς αποζημιώσεις και πάμπτωχους, τα μοναστήρια να κλείνουν και να απαλλοτριώνεται η περιουσία τους, με ρήξη μεταξύ Εκκλησίας- Όθωνα, είναι εντελώς αυθαίρετο και έωλο το επιχείρημα πως τάχα, την 25η Μαρτίου την επέβαλαν ως Εθνική Εορτή ο Όθων και η κατεστημένη Εκκλησία με το Βασιλικό Διάταγμα του 1838!

Ο λαός επέβαλε την 25η Μαρτίου.

Συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Ο λαός επέβαλε την 25η Μαρτίου ως Εθνική Εορτή, εις ανάμνηση της απόφασης της Φιλικής Εταιρείας (από το 1820) ως κοινή ημερομηνία μνήμης της Επανάστασης του ’21, κάτι που (ορθώς) συναίνεσε ο Νεόφυτος (Νικόλαος) Μεταξάς, Μητροπολίτης Αθηνών.

Η Βαυαρική Μοναρχία την αρνείτο, γιατί θύμιζε επανάσταση, λαϊκά δικαιώματα, δημοκρατία, Σύνταγμα και αφού αναγκαστικά την γιόρτασε το 1838, την αρνήθηκε ως δημόσια πανήγυρη το 1839, 1840, 1841 (έπεσε ξύλο και έγινε δίκη κατά φοιτητών που γιόρτασαν την επέτειο), 1842, 1843 ( ο Όθων δεν πήγε ούτε στην κηδεία του Κολοκοτρώνη, ενώ την 3η Σεπτεμβρίου, με κίνημα του ζητήθηκε Σύνταγμα), το 1844 και τελικά ξαναβρίσκουμε πρόγραμμα δημοσίου εορτασμού της 25ης Μαρτίου, το 1845.

Ως Εθνική Επέτειος (και όχι απλή εορτή), η 25η Μαρτίου ορίστηκε επί Γεωργίου του Α’, μαζί με την αποκατάσταση της μνήμης των αγωνιστών (όπως του Οδυσσέα Ανδρούτσου) και την καθιέρωση του ύμνου στην Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού, σε μελοποίηση Ν. Μάντζαρου, ως εθνικού ύμνου. Μέχρι τότε ακουγόντουσαν κάτι μουσικές της Βαυαρικής μπάντας, ο δε λαός θεωρούσε εθνικό του ύμνο το: “Τῇ ὑπερμάχῷ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια”

*Επισυνάπτονται σε πλήρη οι δύο φωτογραφίες εξώφυλλου από την εισήγηση του Γ. Γλαράκη στον Όθωνα για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου.............................

ΠΗΓΗ:https://slpress.gr/istorimata/otan-epi-othona-filakizan-opoion-giortaze-tin-25i-martiou/?fbclid=IwAR3zNNAOtp5XtV7NGpeXyKrE5pA_oq7eddZud1Cz9jTckrpfQSvCoefhYN4#google_vignette
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Βάλαμε τό Βυζάντιο σέ παρένθεση

Μανώλης Κοττάκης

Τοῦ Μανώλη Κοττάκη

«Κατασκευάζεται» νέος λαός μηδενικῆς ἐθνικῆς μνήμης

ΜΕΓΑΛΗ ΗΜΕΡΑ ἡ σημερινή. Ἡμέρα μνήμης. Ἡμέρα ἀναστοχασμοῦ. Ἡμέρα ἐθνικῆς ταυτότητας. Ἀλλά παρ’ ὅτι ἔχει ἐπικρατήσει δεκαετίες τώρα νά ὀνομάζεται «ἀποφράς», ἐπιτρέψτε μου νά κάνω σήμερα μία διαφορετική προσέγγιση. Ἀντί τῶν κλασσικῶν «σώπασε κυρά Δέσποινα καί μήν πολυδακρύζεις» ἐπιλέγω μία διπλή ἄσκηση.

Ἄσκηση ἐθνικῆς αὐτοπεποίθησης καί ἄσκηση ἐθνικοῦ προβληματισμοῦ. Γιά τήν ἄσκηση αὐτή ἀξιοποίησα καί τό τιμητικό βῆμα πού μοῦ παρεχώρησαν τό Σάββατο τό ἀπόγευμα ὁ Σύλλογος Ἐπιστημόνων Χαλανδρίου «Εὐριπίδης» καί ὁ Σύνδεσμος Μικρασιατῶν Κωνσταντινουπολιτῶν «Ρίζες».

Ἔχουμε ἄραγε ἀναρωτηθεῖ γιατί κάθε χρόνο τέτοια μέρα διεξάγονται φιέστες στήν Κωνσταντινούπολη; Γιατί γίνονται ἀναπαραστάσεις τῆς ἁλώσεως στήν τουρκική τηλεόραση; Ἔχουμε συνειδητοποιήσει γιατί τόσο πολύ πανηγυρίζουν οἱ γείτονες πού μετέτρεψαν τήν Ἁγία Σοφία σέ τζαμί; Νά σᾶς πῶ!

Ἡ ἀναπαράσταση τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως συνιστᾶ ὁμολογία. Οἱ γείτονες ἀναγνωρίζουν ὅτι κατέλαβαν κάτι πού δέν ἦταν δικό τους. Οἱ γείτονες ἀναγνωρίζουν ὅτι κατέλαβαν κάτι πού ἀνῆκε σέ ἄλλους, καί τούς ἦταν ξένο. Τόσο ξένο πού ὅταν τό ἀπέκτησαν γιά νά δημιουργήσουν τήν ὀθωμανική αὐτοκρατορία, ἀντέγραψαν πλήρως τήν δομή τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας.

Τόσοι αἰῶνες πέρασαν ἀπό τότε, καί ἐκτός ἀπό πολυκατοικίες καί κανάλια στόν Βόσπορο, οἱ γείτονες δέν ἄφησαν τό παραμικρό ἀποτύπωμα στήν Κωνσταντινούπολη. Δέν παρήγαγαν πολιτισμό. Ἡ ἀναπαράσταση τῆς ἁλώσεως ἀποδεικνύει ὅτι τό φάντασμα τοῦ τελευταίου αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου πλανᾶται ἀκόμη πάνω ἀπό τήν βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη καί μέ τίς φιέστες προσπαθοῦν νά τό ξορκίσουν.

Ἡ μετατροπή τῆς Ἁγίας Σοφίας σέ τέμενος εἶναι ἐπίσης βασικός λόγος γιά νά δείχνουμε κατανόηση στούς γείτονες. Γιατί ἀποδεικνύει κάτι ἄλλο: τήν ἀνασφαλῆ τους ταυτότητα. Δέν ἔχουν ξεκάθαρη ἐθνική ταυτότητα οἱ Τοῦρκοι, ἀγαπητοί! Δέν ἔχουν δικά τους ἔργα! Δέν δύνανται νά αὐτοπροσδιοριστοῦν. Προσπαθοῦν μονίμως νά ἑτεροπροσδιοριστοῦν μέσα ἀπό τά ἔργα τῶν ἄλλων πολιτισμῶν. Τά δικά μας ἑλληνικά ἔργα. Μέ τήν Ἁγία Σοφία, μέ τά ἀρχαῖα τῆς Ἐφέσου, μέ ὅ,τι τούς ἀφήσαμε. Γιατί στήν πραγματικότητα δέν φύγαμε ποτέ. Εἴμαστε ἀκόμη ἐκεῖ. Στήν Σμύρνη, μέ τήν τραγουδιστή ἑλληνική προφορά πού τούς ἀφήσαμε γιά κληρονομιά στά χείλη τους. Στήν Παναγία Σουμελᾶ, μέ τήν κρυφή γοητεία τοῦ Χριστιανισμοῦ σέ ἐξισλαμισθέντες πού ἐσχάτως βαπτίζονται χριστιανοί.

Ἀκόμη καί στά βήματα τοῦ πυρρίχιου πού χόρεψε ὁ Ἰμάμογλου στήν Τραπεζοῦντα. Ἐκεῖ εἴμαστε! Σκεφτεῖτε! Ὑπάρχει περίπτωση νά γίνει ποτέ ἰσλαμικό κάτι πού ὀνομάζεται «Ἁγία Σοφία»;

Καταλαβαίνουν ἄλλως τε καί οἱ ἴδιοι ὅτι οἱ πύραυλοι, τά drones, τά αὐτοκίνητα πού παράγουν, τά πυρηνικά ἐργοστάσια κ.λπ. δέν εἶναι πολιτισμός. Ἐνῷ ἡ σκέψη! Ἀκόμη καί τά σύμβολα στήν σημαία τους κλεμμένα εἶναι! Βυζαντινά. Τί σημαίνουν ὅλα αὐτά; Εἶναι καθαρό: Πρέπει νά ἐγκαταλείψουμε τήν ἐθνική μελαγχολία. Πρέπει νά σταματήσουμε νά πονᾶμε.

Πρέπει ὅμως, ἀγαπητοί φίλοι καί φίλες, νά εἴμαστε σήμερα χαρούμενοι καί γιά ἕναν ἀκόμη λόγο. Ὁ ἰσχυρισμός ὅτι ἀκόμη καί σήμερα τά πνευματικά μας σύνορα ἐκτείνονται πολύ περισσότερο ἀπό τά φυσικά, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τήν ἴδια τήν ζωή. Δέν εἶναι λόγος κενός. Τό ζοῦμε. Δέν ὀνειρευόμαστε. Τό Βυζάντιο καί ἡ Κωνσταντινούπολη δίνουν τό «παρών» κάθε μέρα στίς ζωές μας. Στήν καθημερινότητά μας. Στήν διεθνῆ σκηνή. Ἁπλῶς δέν τό γνωρίζουμε. Μᾶς διαφεύγει. Ἔπρεπε νά δοῦμε τήν τελετή στέψης τοῦ Βασιλέως τῆς Ἀγγλίας –πλήρης ἀντιγραφή τοῦ Βυζαντινοῦ τυπικοῦ στέψεως αὐτοκράτορος– μαζί μέ βυζαντινούς ὕμνους μέ εἰκόνες τῆς Παναγίας καί τοῦ Χριστοῦ γιά νά κατανοήσουμε τήν ἀκτινοβολία τῆς Ὀρθοδοξίας μας. Χρειάστηκε νά ἀρνηθεῖ ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας νά ἀσπαστεῖ τό Ἱερό Εὐαγγέλιο τήν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, καί νά γίνει φασαρία, γιά νά μάθουμε ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τήν ὑποδέχεται στήν εἴσοδο τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ ὅπως ἀκριβῶς ὑποδεχόταν ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης τόν Αὐτοκράτορα στήν Ἁγία Σοφία. Ἔπρεπε νά διαβάσουμε τίς σκέψεις μίας ξένης Πρωθυπουργοῦ, τῆς Ἰταλίδας Τζώρτζιας Μελόνι στό τελευταῖο βιβλίο της, γιά νά συναισθανθοῦμε γιατί ἡ Ἅλωση θεωρήθηκε κομβικό γεγονός γιά τήν παγκόσμια ἱστορία. Ναί, ἡ Μελόνι πού δηλώνει χωρίς ἐνοχές χριστιανή στήν αὐτοβιογραφία της κάνει κάτι πού ἔχει νά πράξει χρόνια τώρα Ἕλλην Πρωθυπουργός. Ἀναφέρεται στόν ἡρωικό Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο!

Δέν πειράζει ὅμως πού ἀγνοοῦμε. Θά μάθουμε σιγά-σιγά. Κάθε φορά πού ἑορτάζουμε ἕναν Κωνσταντῖνο καί μία Δέσποινα, τό Βυζάντιο τιμοῦμε. Κάθε φορά πού ἐπισκεπτόμαστε τήν Μονή Τιμίου Προδρόμου στίς Σέρρες, πού ἦταν θέρετρο αὐτοκρατόρων, τό Βυζάντιο τιμοῦμε. Κάθε φορά πού ἐπισκεπτόμαστε Μονές τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί διαβάζουμε χρυσόβουλα ἤ βλέπουμε σωζόμενες στολές αὐτοκρατόρων, στό Βυζάντιο ὑποκλινόμαστε. Κάθε φορά πού πᾶμε στόν Μυστρᾶ, στόν χῶρο πού ἐστέφθη αὐτοκράτωρ ὁ Παλαιολόγος, στό Βυζάντιο βρισκόμαστε. Καί κάθε φορά πού βλέπουμε τό βίντεο τῆς συγγνώμης τοῦ Πάπα Ἰωάννη Παύλου στόν Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο γιά τίς ληστεῖες τῶν Λατίνων στήν πρώτη ἅλωση τοῦ 1204, τό Βυζάντιο ἀκτινοβολεῖ.

Ἀνάμεσα στό ἀτομικό καί τό παγκόσμιο μεσολαβεῖ πάντα τό ἐθνικό. Τό ἐθνικό εἶναι ἡ ρίζα τοῦ κόσμου. Τό Βυζάντιο εἶναι λοιπόν ἐδῶ. Ἐμεῖς ποῦ εἴμαστε; Εἶναι τό ἐρώτημα. Ἡ Ἑλένη Ἀρβελέρ ἔχει καταγγείλει ὅτι «βάλαμε τό Βυζάντιο σέ παρένθεση. 1000 χρόνια σέ παρένθεση. Ξέρετε καμμιά ἄλλη αὐτοκρατορία νά ἔχει ζήσει χίλια χρόνια;». Ὁ Ἐλύτης γράφει: «Ὅταν μπαίνω σέ ἕνα ἐρημοκλῆσι καί βλέπω σβησμένες τίς τοιχογραφίες, νιώθω βυζαντινός. Σά νά ἦταν τό σόι μου».

Σέ αὐτό τό σημεῖο, ἀπό τήν φάση τῆς αὐτοπεποίθησης, ἐπιτρέψτε μου νά ἀνοίξω τήν εἰκόνα: Καλό τό παρελθόν, ἀλλά ἄς εἰσέλθουμε στήν φάση τοῦ ἀναστοχασμοῦ. Διότι διαβάζοντας καί πάλι τήν ἱστορία γιά νά θυμηθοῦμε πῶς «Ἑάλω ἡ Πόλις», διαπιστώνουμε ἔντρομοι ὅτι τά λάθη τοῦ 1204, τοῦ 1453, τοῦ 1922 στήν Σμύρνη, τοῦ 1974 στήν Κύπρο, τοῦ 1996 στά Ἴμια, ἔχουν κοινό παρονομαστή: Τά κάστρα πέφτουν ἀπό μέσα. Ἔτσι εἶναι ὅμως ἡ ἱστορία μας. Μιά ὑπόθεση λαθῶν. Τό μόνο πού μένει μετά ἀπό κάθε τραγωδία εἶναι ἕνας ἡγέτης πού ἔχει πεῖ «Ὄχι».

Χρήσιμο ἱστορικό «Ὄχι». Γιατί πάνω στό «Ὄχι» τοῦ Κωνσταντίνου στό αἴτημα τοῦ Μωάμεθ νά παραδώσει τήν πόλη, πάνω στό «Ὄχι» τοῦ Παύλου Μελᾶ στήν Μακεδονία, πάνω στό «Ὄχι» τῶν καλογέρων στό Κούγκι, πάνω στό «Ὄχι» τοῦ Μεταξᾶ στόν Μουσσολίνι, πάνω στό «Ὄχι» τοῦ Παλληκαρίδη στήν Κύπρο, στηρίχθηκαν ὅλες οἱ ἑπόμενες γενιές γιά νά πᾶνε τήν πατρίδα μας παρακάτω. Χάρη σέ αὐτά τά «ὄχι» συνέχισε νά ἀνάβει τό κερί. Τό «Ὄχι» τοῦ Παλαιολόγου στόν Μωάμεθ καταξίωσε τήν αὐτοκρατορία στούς αἰῶνες. Σκέφτεστε τί ἄποψη θά εἴχαμε γιά τό Βυζάντιο ἄν ὁ Παλαιολόγος εἶχε πεῖ «ναί»;

Καί ἔρχομαι τώρα στά δύσκολα. Τό κερί τρεμοπαίζει τά τελευταῖα εἴκοσι χρόνια, ἀγαπητοί φίλοι. Καί ἄν δέν ἔχει σβήσει μέχρι στιγμῆς, αὐτό ὀφείλεται στόν Θεό τῆς Ἑλλάδος. Γιά πόσο ὅμως θά συνεχίσει νά ἀνάβει καί νά φωτίζει τό δωμάτιο;

Συνηθίζω νά λέω ὅτι ὁ ἀντίπαλός μας δέν εἶναι ἀπέναντι. Λάθος ἄν νομίζουμε ὅτι εἶναι ἀπέναντι! Εἶναι μέσα στίς γραμμές μας, καί μιλᾶ ἑλληνικά. Συνηθίζω νά λέω ὅτι ὁ μικροελλαδισμός εἶναι ὁ ἐχθρός μας. Τό δόγμα, πώς «τόσοι εἴμαστε, αὐτά μποροῦμε νά πάρουμε, δέν κάνουμε γιά παραπάνω.» Ἡ κερκόπορτα ἔχει ἀνοίξει καιρό τώρα μέσα στό ἔδαφός μας, ὕπουλα. Στίς κυβερνήσεις, στά κόμματα, στό βαθύ κράτος, στίς τηλεοράσεις, στά σχολεῖα, στά πανεπιστήμια, σέ κλειστές λέσχες, στό διαδίκτυο, ἀκόμη καί στήν Ἐκκλησία. Κατασκευάζεται νέος λαός, ἀγαπητοί. Λαός κυνικός.

Λαός πού διαγράφει τήν ἱστορική του ταυτότητα καί δέν σαλεύει ὅταν οἱ γείτονες βαπτίζουν τό Αἰγαῖο TurkAegean, οἱ Σκοπιανοί διδάσκουν τήν «μακεδονική γλῶσσα» στήν Μακεδονία μας, ὑπουργοί παραιτοῦνται ἀπό τίς γερμανικές ἀποζημιώσεις, ὑπουργεῖα λένε ὅτι εἶναι προαιρετικός ὁ ἑορτασμός τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καί τῆς Ποντιακῆς Γενοκτονίας. Ὑπάρχει ἕνα νέο αἴτημα: νά ξεχάσουμε ποιοί εἴμαστε!

Κατασκευάζεται μέσα ἀπό τά κινητά καί τά ἐπιδόματα, ἕνας νέος λαός πού ἐνδίδει στήν ὕλη. «Πούλα, ἀρκεῖ νά μοῦ ἐξασφαλίζεις τήν ἐπιβίωσή μου» εἶναι τό νέο δόγμα πού ἐνσταλάζουν στά μυαλά τῶν νέων Ἑλλήνων. Στούς Ἀμπελοκήπους φιγουράρει καιρό τώρα πάνω σέ μιά πολυκατοικία τό σύνθημα «δέν πολεμάμε γιά καμμία πατρίδα», καί δέν τό ἔχει σβήσει κανείς. Κάθε πρωί παρακολουθοῦμε στήν τηλεόραση ἐπί ἡμίωρο τά «Νέα τοῦ Σουλτάνου» γιά νά συνηθίζουμε στήν ἰδέα, ὅτι εἴμαστε ἐπαρχία του! Σέ Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἡ καθηγήτρια δίδαξε στά παιδιά τήν περασμένη ἑβδομάδα ὅτι ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 μίλια εἶναι ἀπαράδεκτη, γιατί μετατρέπει τό Αἰγαῖο σέ κλειστή λίμνη. Δίδαξε τό τουρκικό ἐπιχείρημα, δηλαδή. Σέ κλειστή σύσκεψη παρουσίασης βιβλίου σέ Λέσχη τῶν Ἀθηνῶν οἱ διαμορφωτές κοινῆς γνώμης ἐξέφρασαν τήν ἄποψη, ὅτι θά τά χάσουμε ὅλα στήν Χάγη καί ὅτι πρέπει ἀπό τώρα νά ἑτοιμάζουμε τόν κατάλογο τῆς ἥττας γιά νά προετοιμαστεῖ ὁ λαός. Ἤμουν αὐτήκοος μάρτυς. Στά σχολικά βιβλία τά νέα παιδιά διαβάζουν ἀπίθανα πράγματα γιά τόν Μέγαν Ἀλέξανδρο καί τήν Κοκκινοσκουφίτσα, πού ἔχουν ὡς στόχο τήν διακωμώδηση τοῦ στρατηλάτη μας. Στόν δημόσιο διάλογο χλευάζεται τό μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας καί οἱ ἱερεῖς σύρονται κατηγορούμενοι στά δικαστήρια. Ἡ Ἐκκλησία μας καταδιώκει τά μοναστήρια, χάρη στά ὁποῖα ἐπέζησε τό βυζαντινό κράτος καί προσπαθεῖ νά βάλει χέρι στά οἰκονομικά τους. Ἐνῷ γιά τήν Συνθήκη τῶν Πρεσπῶν, σέ κεντρικό ἐπίπεδο, δέν ἔβγαλε λέξη.

Στήν πραγματικότητα, ἐπιδιώκεται νά συντριβοῦν καί οἱ τελευταῖοι φάροι πνευματικῆς ἀντιστάσεως. Ἡ ὑποταγή γίνεται ὕπουλα, ἀθόρυβα, ἀπό μέσα. Μέ στόχο νά ἐκχωρήσουμε ἐπικράτεια, ἐναέριο χῶρο καί θάλασσα σέ πρώτη φάση χωρίς νά πέσει κανονιά. Στήν πραγματικότητα ἔχουμε ἤδη παραδοθεῖ. Κάπως ἔτσι σήμερα θεωρεῖται ἀπολύτως φυσιολογικό νά ἐγκαταλείπουμε τούς ἀδελφούς μας Κυπρίους ἀπό τόν Διεθνῆ Ναυτιλιακό Ὀργανισμό, ὅπου ἡ Ἑλλάς θά ψηφίσει τουρκική ὑποψηφιότητα, μέχρι τήν Eurovision. Κάπως ἔτσι ἐγκαταλείπουμε στεγνά τούς ἀδελφούς μας Βορειοηπειρῶτες. Τήν ὥρα πού οἱ γείτονες ἑτοιμάζονται νά τούς ἁρπάξουν τίς περιουσίες καί φυλακίζουν τίς ἡγεσίες τους, ἐμεῖς, ἡ Ἑλλάς, ἡ πρεσβεία μας στά Τίρανα, διοργανώνει συναυλίες πολιτισμοῦ!

Κάπως ἔτσι γυρνᾶμε τήν πλάτη στούς ἀδελφούς μας Σέρβους γιά νά κάνουμε τούς ἱπποκόμους τρίτων στά Βαλκάνια. Στήν οὐσία, ἄν δέν τό ἔχουμε καταλάβει, ἡ Ἑλλάς ὅπως καί τό Βυζάντιο καταρρέει ἀργά ἀλλά σταθερά ὡς ἑνιαία ἐθνική ὀντότητα. Μειώνεται ὁ γηγενής πληθυσμός, αὐξάνονται οἱ μειονότητες, περιθωριοποιεῖται ἡ θρησκεία, καταστρέφεται μέ τά greeklish ἡ γλῶσσα. Τό μέγα ἐρώτημα λοιπόν μετά ταῦτα εἶναι τό ἑξῆς: Ἐμεῖς, οἱ κληρονόμοι τοῦ Μείζονος Ἑλληνισμοῦ, μιᾶς αὐτοκρατορίας πολιτισμοῦ αἰώνων, τί κάνουμε γιά νά μείνει τό κερί ἀναμμένο; Τί κάνουμε γιά νά μήν σβήσει; Εἰς ὅ,τι μέ ἀφορᾶ, εἰς ὅ,τι μᾶς ἀφορᾶ, πάντα θά θυμᾶμαι τά λόγια τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, παραμονή τῆς Ἁλώσεως: Ἄν κάνουμε ὅσα πρέπει, τότε «ἴσως ἀποφύγουμε τήν δίκαια τιμωρία τοῦ Θεοῦ πού ἐπικρέμαται πάνω ἀπό τά κεφάλια μας!».

Βάλαμε τό Βυζάντιο σέ παρένθεση | ΕΣΤΙΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ (estianews.gr)

ΒΑΛΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 : Ένα μεγάλο Ιστορικό γεγονός ή το Μεγαλύτερο του 19ου αιώνα ;

Στις "Αντιθέσεις" , μια μεγάλη συζήτηση παραμονή της 25ης Μαρτίου για την Ελληνική Επανάσταση του 1821, τα σημεία καμπής της και την διαδρομή του Ελληνικού Έθνους ως σύγχρονη κρατική οντότητα σε μια ιστορική διαδρομή 202 χρόνων .

 -Ήταν η Ελληνική Εθνεγερσία ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός της εποχής ή το μεγαλύτερο της ιστορίας του 19ου αιώνα ; -Πόσο μακριά είμαστε από το 1821 και την "κακοτυχία" της δολοφονίας του Καποδίστρια; 

-Μήπως μετά την δολοφονία του Καποδίστρια και την "Οδύσσεια" δύο αιώνων ξενοκρατίας, κυριαρχίας υπό επιτροπεία των Παγκόσιων δρώντων , εμφυλίων , το πελατειακό και κομματοκρατικό σύστημα την κλεπτοκρατία και την σύγχρονη χρεοκρατία τελικά, είμαστε στην περίοδο της "χαριστικής βολής"κατά του νεοελληνικού κράτους ; 

- Kατά πόσο η τροχιά εξάρτησης και κυριαρχίας των ελίτ της εξουσίας ως παρακολούθημα των ισχυρών ξένων "ελεγκτών" μπορεί να αντιστραφεί για να τεθούν ξανά στο πολιτικό τραπέζι τα αιτήματα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821; 

Στο στούντιο των "Αντιθέσεων", ο Ιστορικός Ερευνητής - συγγραφέας Θεόδωρος Παναγόπουλος, άλλοτε δικαστής. 

Στην εκπομπή παρεμβαίνουν και καταθέτουν την οπτική τους 

οι : - Παναγιώτης Ήφαιστος Ομότιμος Καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά

 - Πολιτική Θεωρία του Διεθνούς Συστήματος///Κρατική Θεωρία 

– Στρατηγική Θεωρία

 - Γεώργιος Κοντογιώργης Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης - Πρώην Πρύτανης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο 

- Γιώργος Μαργαρίτης Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο ΑΠΘ - Χρόνης Βάρσος Φιλόλογος - Ιστορικός Ερευνητής

(45) Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 : Ένα μεγάλο Ιστορικό γεγονός ή το Μεγαλύτερο του 19ου αιώνα ; - YouTube

ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ. ΠΟΣΟ ΛΙΓΟ ΥΛΙΚΟ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΑΙ ΕΞΟΧΩΣ ΒΑΡΕΤΟ.

Η Επανάσταση, ο Ξεσηκωμός του Γένους,ήταν ολοκληρωτικός ΠΟΛΕΜΟΣ. Όλα τα άλλα γεγονότα της περιόδου είναι απλές υποσημειώσεις σε αυτόν.

                                          

  Τον Ξεσηκωμό δεν τον έκαναν λευκοντυμένα ευγενικά τσολιαδάκια που άκουγαν Μότσαρτ και Μπετόβεν,που χόρευαν λεπτεπίλεπτα βαλς σε σαλόνια με αφράτες πολυθρόνες και πολύχρωμες μεταξωτές ταπετσαρίες στους τοίχους.
 Τον κάμανε αγριάνθρωποι μουστακαλήδες,που φορούσαν λερή φουστανέλλα και τρύπια τσαρούχια,αποφασισμένοι για ζωή και θάνατο.
Χόρευαν τον πρωτόγονο πυρρίχιο χορό τους, τον "τσάμικο",με γκρινιάρηδες ζουρνάδες και πολεμικά σκληρόηχα νταούλια που αντηχούσαν βαριά, πέρα ως πέρα στα πέτρινα χωριά τους.
Αρχέγονοι ρυθμοί και μελωδίες που ήχησαν άλλοτε σε χαροκόπι και άλλοτε σαν πολεμιστήριο σάλπισμα και χορός στρατολόγησης πολεμιστών (Γραβιά, 1821).

  Άνθρωποι-θεριά, που το μάτι τους γυάλιζε από την φλογερή επιθυμία για "μιας ώρας ελεύθερη ζωή" (Ρήγας, 1797),σαν εκείνη που απολάμβαναν οι αητοί κι οι πέρδικες στα πετρωτά και δασωμένα βουνά τους (Κατσαντώνης).
Παλληκαράδες αληθινοί, που προκαλούσαν τούς πανικόβλητους οθωμανούς
"σταθήτε ωρέ περσιάνοι να μετρηθούμε !" (Νικηταράς).

 Που από την κορφή του λόφου σήκωναν προς τον σαστισμένο εχθρό περιπαικτικά/υποτιμητικά τη φουστανέλλα τους και του έδειχναν ποιον διόρισαν στρατηγικό συμβουλάτορά τους (Καραϊσκάκης, 1827).

 Που σαν άλλοι Λεωνίδες, ευρισκόμενοι στην πιο δεινή θέση, ειρωνεύονταν τους μουρτάτες πως "τα κλειδιά της πόλης είναι κρεμασμένα στις μπούκες των κανονιών μας" (Μεσολόγγι, 1826).

 Ψημένοι πολεμιστάδες, που βάζαν τούς δεκάχρονους υιούς τους να ματώσουν για πρώτη φορά στην μάχη τ´ άρματα και να τα τιμήσουν (Καστάνιτσα, 1780).

 Τον Ξεσηκωμό, δεν τον έκαναν κυριλέδες νησιώτες "έμποροι", που κάτεχαν από διεθνείς συναλλαγές,ναυτικό δίκαιο και χρηματοπιστωτικές αξίες.
Τον έκαμαν θαλασσοδαρμένοι πειρατές,που έσπαγαν με τη ναυτοσύνη τους αποκλεισμούς της θαλασσοκράτειρας Αγγλίας για να μπουν στα λιμάνια, γιατί δεν κάτεχαν κανέναν αξιώτερο από τον εαυτό τους να τους δίδει διαταγές.
Με θράσος, αν και αιχμάλωτοι, κοίταξαν κατάματα τον ναύαρχο Νέλσωνα και τόλμησαν να του πουν"αν σε είχα στα χέρια μου, θα σε κρεμούσα απ´ το κατάρτι !" (Μιαούλης, 1802).

 Τον έκαναν τα καταδρομικά "Μαύρα Καράβια" του Γιάννη Σταθά,που πρώτα σήκωσαν την σύγχρονη γαλανόλευκη κι έκαναν "το πέλαο να κοκκινήσει" (Σκιάθος, 1808).
Τον Ξεσηκωμό, δεν τον έκαναν ξιπασμένες φεμινίστριες.
Τον έκαναν αντρογυναίκες-καπετάνισσες που τίμησαν το οικογενειακό τους όνομα,που διέθεσαν περιουσία τους και τους γυιους τους στον Αγώνα,σαν την μάνα Υψηλάντισσα και την Μαυρογένουςή που καβάλησαν τα καράβια των αντρών τους,σαν την Μπουμπουλίνακαι που βρόντηξαν τα άρματα των αντρών τους, σαν την Δέσπω ή που ντύθηκαν αντρικά μόνο και μόνογια να μπουν στον Αγώνα (τραγούδι της Αρκαδιανής).

 Τον έκαναν οι σκληρές νοικοκυρές του χωριού,που ζύμωναν για τα παλληκάρια,που φύλαγαν στο πόστο των αντρώνγια να ξαποστάσουν κι εκείνοι μια στάλα,που γέμιζαν τα τουφέκια των σκοπευτών στον λίγο χρόνο ανάμεσα σε δυο βολές.
Οι γυναίκες και τα μωρά τους,που έφτιαχναν μπαρουτόβολα στους μύλους της Δημητσάνας.
Οι γυναίκες και τα πιτσιρίκια,που ξυπόλητοι ή με τα γαϊδουράκια τους ανέβαιναν τα βουνάσαν μαντατοφόροι κι εφοδιαστές.

Τον Ξεσηκωμό, δεν τον έκαναν άεθνοι προλετάριοι.
Τον έκαναν νοικοκυραίοι και απλοί χωριάτες,οι φορείς ενός πολιτισμούμε τις ρίζες του στο άμεσο ιστορικό παρελθόν μας,που αναγνώριζαν πως ο Βασιλιάς μας εσκοτώθη και καμιά συνθήκη δεν έκαμε με τους Τούρκους(Κολοκοτρώνης προς τον Αμιλτον).

 Τον Ξεσηκωμό, δεν τον έκαναν άεργοι ρεμπεσκέδεςεπειδή δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν.
Ήταν ο ανθός της ελληνικής νεολαίας,που διαβιούσε στις ακμάζουσες ελληνικές παροικίες της Ρωσίας,της Κεντρικής Ευρώπης και της Ιταλίας,που σπούδαζε στα πανεπιστήμιά τους.
 Τα εικοσάχρονα αυτά παιδιά,προέλασαν και πέθαναν στα Βαλκάνια εμπνεόμενα,
όχι από το αόριστο γι αυτούς και ξένο κίνημα του Διαφωτισμού,αλλά από τη δόξα και πολεμική ισχύ της Αρχαίας Θήβας.
Εμπνεόμενα από το πολίτευμα του Τίμιου Σταυρούπου αποτύπωσαν στην Πολεμική τους Σημαία με την βυζαντινή επιγραφή ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ (Δραγατσάνι, 1821).

 Τον Ξεσηκωμό, δεν τον έκαναν διορισμένοι "άριστοι".
Τον έκαναν μπαρουτοκαπνισμένοι βετεράνοι,που την στρατηγία τους την επιβεβαίωναν στη μάχη και τα αριστεία ελάμβαναν μετά την έκβαση (Κεφαλόβρυσο, 1823).
Οι στρατιώτες που δεν ξέρανε από ασκήσεις"ακριβείας" και "πυκνής τάξεως",
αλλά καταλάβαιναν άριστα τα παραγγέλματα"φωτιά Έλληνες !", "κώλο με κώλο, ρεεεε !" (Μάχη Γράνας, 1821).

Τον Ξεσηκωμό τον έκαναν οι παπάδες του χωριού,που με το ένα χέρι έβαναν ευλογητό και με το άλλο έπαιρναν ανελέητα κεφάλια.Που στάθηκαν ανδροπρεπώς στα ταμπούρια τους μπροστά σε τακτικό στρατό και δεν καταδέχθηκαν να μαζέψουν τα καρφοπέταλα του Μπραΐμη (Μανιάκι, 1825).

 Κι όσο θρασείς κι ατρόμητοι αν ήσαν μπροστά στους ανθρώπους,όσο παράτολμοι καταδρομείς κι αν ήσαν στη μάχη,με τόση ταπεινότητα έκαναν την ενδοσκόπησή τους, και μονολόγησαν στην προσευχή τους πριν τη μάχη:
"Κωσταντή, σήμερα θα πεθάνεις" (Κανάρης, 1822).

Με τόση αποφασιστικότητα πριν το μαρτύριο ομολόγησαν Πατρίδα και Πίστη
"Γραικός γεννήθηκα, γραικός θέ να πεθάνω" (Διάκος, 1821).

 Στην Επανάσταση, δεν ρίξαμε γαρύφαλα κι αγάπες,ρόδα κι αμφιβολίες.
Ρίξαμε μπαρούτι και μολύβι, φωτιά και θειάφι.Σύραμε με σιγουριά τα γιαταγάνια.
Ξεσκίσαμε -κυριολεκτικά- κόσμο και κοσμάκη.
Σφάξαμε ανελέητα κάθε τούρκο που βρέθηκε στον δρόμο μας, με κάθε πρόσφορο και βάρβαρο τρόπο, από το Δραγατσάνι ως την Κύπρο,γιατί ο πόλεμος δε συγχωρεί ευαισθησίες.
Τ´ αγαρηνά κορμιά στρώθηκαν στους δρόμους και τα άλογά μας δεν πάταγαν καλντερίμι πια (Τριπολιτσά, 1821).

 Με τα κεφάλια τους κι ασβέστη,χτίσαμε πυραμίδες μακάβριες (Τρίκορφα 1779, Αράχωβα 1826),τρόπαια φοβερά για να σκιάζονται παντοτινά οι οχτροί.
Κάναμε "μάνες δίχως γυιους, γυναίκες δίχως άνδρες,μωρά παιδιά δίχως μανάδες".
Ταΐσαμε όλα τα μαυροπούλια του Μωριά, της Ρούμελης και της Ηπείρου με εθρικό κρέας.Κλαίγαν στην Τουρκιά τα χάνια γι' άλογα και τα τζαμιά γι' αγάδες (Δερβενάκια, 1822) .

 Ήμασταν οι φοβεροί τουρκομάχοι,που βαφτιστήκαμε σαν Χριστιανοί μία φορά με το λάδικαι σαν Έλληνες μία με το αίμα των εχθρών μας για την ελευθερία της Πατρίδος (Βαλτέτσι, 1821).

 Και τύψεις δεν είχαμε· ούτε μετανιώσαμε ποτέ·ούτε απολογηθήκαμε για τα πολεμικά,τρομερά αλλά τίμια, έργα μας.
Μόνο κουράγιο δίναμε στον αποκαμωμένο εαυτό μας,σφίγγαμε τα δόντια μέσα στη φρίκη της σφαγής,για να συνεχίσουμε να σφάζουμε :
"κουράγιο Νικήτα, τούρκους σφάζεις !" (Δερβενάκια, 1822) .

 Η λύσσα, το μίσος, η θέληση για αποτίναξη της Οθωμ. τυρρανίας ήταν η κινητήριος δύναμή μας κι ο όλεθρος το αποτέλεσμά της.
Μείναμε πιστοί στον όρκο "τούρκος μη μείνει στον Μωριά, μηδέ στον κόσμον όλον".
Τους πολεμήσαμε, κάναμε το αίμα τους να τρέξει με ό,τι όπλα διαθέταμε.
Και τ´άκουγε απ´ απέναντι ο ποιητής :
κούφια ντουφέκια, σμίξιμο σπαθιών, ξύλα, πελέκια,τρίξιμο δοντιών ! " (Ύμνος εις την Ελευθερίαν, 1823).

 Και φανήκαμε πρόθυμοι να πάρουμε το ρίσκο του πολέμου.
Να βιώσουμε χωρίς δισταγμό τον Θάνατο,αν δεν μπορούμε να έχουμε Ελευθερία.
Να μετρηθούμε στα ίσα με τον Χάροντα στα αιώνια Μαρμαρένια Αλώνια
του Διγενή και του Μεσολογγιού.

Μας έσφαξαν κι εκείνοι, όπου μας βρήκαν,με τον πιο απάνθρωπο τρόπο για να μας λυγίσουν. 800.000 νεκρούς θρηνήσαμε στον Αγώνα.
Σφαγμένους και εξαναποδισμένους (Ψαρρά, Χίος, Κρήτη,Κύπρος,Κωνσταντινούπολη, Μικρά Ασία), καμμένους (Κάσσος),πεσόντες στις μάχες, λιμοκτονήσαντες (Μεσολόγγι),ανυπότακτους αυτόχειρες (Κούγκι, Ζάλογγο, Μονή Σέκου,Μεσολόγγι, Νάουσα), τιμωρημένους αυτόμολους,
θύματα των εμφυλίων πολέμων, πυρπολυμένα χωριά, ισοπεδωμένες περιουσίες, κομμένα καρποφόρα δέντρα.

Αλλά θαρρετά τους μηνύσαμε πως πέτρα απάνω στην πέτρα να μην αφήσουν,έστω κι ένας από εμάς να μείνει όρθιος, θα τους πολεμούμε·να βγάλουν απ´το νου τους το προσκύνημα (Κολοκοτρώνης, 1827).

"Το Ελληνικόν Εθνος, το υπό την φρικώδη Οθωμανικήν δυναστείαν,
μη δυνάμενον να φέρη τον βαρύτατον
και απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας,
και αποσείσαν αυτόν με μεγάλας θυσίας,
κηρύττει σήμερον, διά των νομίμων Παραστατών του,
εις Εθνικήν συνηγμένων Συνέλευσιν, ενώπιον Θεού και ανθρώπων,
την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και Ανεξαρτησίαν"
(Προοίμιο Συντάγματος. Επίδαυρος, 1822).

Η Επανάσταση, ο Ξεσηκωμός του Γένους,ήταν ολοκληρωτικός ΠΟΛΕΜΟΣ.
Όλα τα άλλα γεγονότα της περιόδου είναι απλές υποσημειώσεις σε αυτόν.

Θεοδώρος Γιαννακόπουλος

πηγή

Προσκυνητής: Η Επανάσταση, ο Ξεσηκωμός του Γένους,ήταν ολοκληρωτικός ΠΟΛΕΜΟΣ. Όλα τα άλλα γεγονότα της περιόδου είναι απλές υποσημειώσεις σε αυτόν. (proskynitis.blogspot.com)

ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΟΜΩΣ.

Διαλύουν την Αγία Σοφία: Ξύνουν τους τοίχους και παίρνουν κομμάτια για ενθύμια

 

Διαλύουν την Αγία Σοφία: Ξύνουν τους τοίχους και παίρνουν κομμάτια για ενθύμια – Pronews.gr

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821- Η Αποτίμηση 201 χρόνων και σπάνια ντοκουμέντα

Πως διαρθρώθηκε η νεότερη και σύγχρονη Ελληνική Ιστορία σε διαδρομή δύο αιώνων , τι διαμόρφωσαν σε αυτή και με ποια μορφή οι διεθνείς σχέσεις και η διπλωματία Ποιοι ήταν οι αντικειμενικοί στόχοι των αγωνιστών του 21’; 1821- Ενάντια σε Φρούρια και Τείχη και οι κρίσιμες αναμετρήσεις 1825-1827 που οδήγησαν στην θεμελίωση της Ελληνικής Ανεξαρτησίας με την υπεράσπιση της Ελεύθερης Ελλάδας Ποιοι παράγοντες οδήγησαν στην αποτυχία του προτάγματος της Ελληνικής Επανάστασης και ποια τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης κρατο-κεντρικής συγκρότησης του Ελληνισμού , σε καθεστώς «μόνιμης επιτήρησης» από τις Μεγάλες Δυνάμεις ; Κι ακόμη μια μεγάλη συζήτηση με τους συντελεστές της σειράς εξαιρετικής σειράς εκπομπών στην ΕΡΤ-2 για τα « Ορφανά του 21΄» , μέσα από σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό , μαρτυρίες ντοκουμέντο και αποκαλύψεις που δίνουν μια άλλη διάσταση άγνωστη στο ευρύ κοινό για τα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης και τον Παγκόσμιο αντίκτυπο τους , όπως η περίπτωση της 7 χρονης Γαρυφαλλιάς Μιχάλμπεη, που από τα σκλαβοπάζαρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έγινε σύμβολο της απελευθέρωσης των μαύρων στις ΗΠΑ και παγκόσμιο σύμβολο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσω του γλυπτού του Hiram Powers «The Greek Slave» Τι καταθέτουν σύγχρονοι απόγονοι των «Ορφανών του 21» και των Αμερικανών Φιλελλήνων Η Ιστορία του USS CONSTITUTION και ο κομβικός του ρόλος στην Ελληνική Επανάσταση Ο κομβικός ρόλος της Βοστώνης στο φιλελληνικό κίνημα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού *Χάρβαρντ / Άμχερστ και ο κομβικός ρόλος των Ορφανών του 21 στην ιστορία τους. - Η ανακάλυψη, ανασύνθεση και παρουσίαση μουσικών έργων- τραγουδιών και παρτιτούρων 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση Στην εκπομπή καταθέτουν την οπτική τους και μέσα από το συγγραφικό τους έργο για την Επανάσταση του 21΄ και την πορεία του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους οι : - Γιώργος Μαργαρίτης , Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας του Α.Π.Θ. - Διονύσης Τσιριγώτης , Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς Με αφορμή την σειρά 11 εκπομπών- ντοκιμαντέρ για τα «Ορφανά του 21΄» στην ΕΡΤ-2 με καταγραφές σε Ελλάδα- ΗΠΑ και Βαλκάνια , μιλούν στις Αντιθέσεις και καταθέτουν μαρτυρίες και υλικό ντοκουμέντο για αυτή την άγνωστη πτυχή της Επανάστασης του 21΄ οι: - Μανώλης Παράσχος, Ομότιμος καθηγητής Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης , του Πανεπιστημίου Emerson, Βοστώνης - Αλέξανδρος Χάχαλης , Μουσικοσυνθέτης Και ο σκηνοθέτης της ιστορικής παραγωγής Δημήτρης Ζησόπουλος "ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ" με τον Γιώργο Σαχίνη

(28) Η Ελληνική Επανάσταση του 1821- Η Αποτίμηση 201 χρόνων και σπάνια ντοκουμέντα - YouTube

«Οι ξένοι μας έδωσαν όπλα το 1821, κάνουμε το ίδιο με την Ουκρανία»! Η αποδόμηση του ψέματος

Μεταξύ όσων απίθανων έχουμε ακούσει από πολλούς και διάφορους –συμπεριλαμβάνονται και υπουργοί– για να δικαιολογηθεί η πρωθυπουργική απόφαση για αποστολή όπλων στην Ουκρανία, ήταν και το «επιχείρημα» πως «στους επαναστατημένους Έλληνες το 1821 έστελναν όπλα οι ξένοι»!!!.... Δε γνωρίζουμε σε ποιο ιστορικό βιβλίο το βρήκαν αυτό και γι' αυτό ρωτήσαμε τον ιστορικό Κων. Λαγό για να μη μας μείνει η απορία… Όπως προκύπτει το μόνο που μας έδωσαν οι ξένοι ήταν δάνεια με υψηλότατους τόκους!

             

katohika.gr

ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: «Οι ξένοι μας έδωσαν όπλα το 1821, κάνουμε το ίδιο με την Ουκρανία»! Η αποδόμηση του ψέματος! (skeftomasteellhnika.blogspot.com)

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΗΡΩΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821 ΝΙΚΗΤΑΤΑ ΤΟΝ "ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟ"!

https://www.youtube.com/watch?v=26A3LrbD1zg&feature=emb_imp_woyt

Δύο χιλιάδες μετάνοιες κάθε μέρα έκανε ο Μακρυγιάννης και ο Κολοκοτρώνης διάβαζε καθημερινά τους Χαιρετισμούς της Παναγίας… Γι’ αυτό και λευτέρωσαν την Ελλάδα!

                         

Και ξέρετε τι έκανε ο Κολοκοτρώνης; Έβαζε προσευχή και νηστεία στους στρατιώτες πριν από τη μάχη και μετά τη νίκη, για να δοξάζεται ο Άγιος Θεός!

Αφιερωμένο σε όσους διχάζουν τους Έλληνες και σε διάφορους «άθεους», «μοντέρνους» και άλλους (πρακτορίσκους) που υβρίζουν την Ορθοδοξία και αναρωτιούνται…ακόμα γιατί οι Επαναστάτες του ’21 ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΡΩΤΑ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΙ ΕΠΕΙΤΑ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ!

Ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης που προσεύχονταν μέσα στη δίνη του πολέμου, στη σφαγή, στο αίμα!

Ξέρετε τι έκανε ο Στρατηγός Μακρυγιάννης με τα 10 παιδιά του και τον ηρωικό αγώνα του;

2.000 ΜΕΤΑΝΟΙΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ! ΤΟ ΛΕΕΙ ΣΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ!

2.000 μετάνοιες, ο πληγωμένος και κουρασμένος Μακρυγιάννης!!!

Και ξέρετε τι έκανε ο Κολοκοτρώνης;

Έβαζε προσευχή και νηστεία στους στρατιώτες πριν από τη μάχη και μετά τη νίκη, για να δοξάζεται ο Άγιος Θεός!

Και ξέρετε τι έκανε ο Κολοκοτρώνης;

Όλη τη μέρα σκότωνε κι έκλεβε, ίσως για να καταφέρει να νικήσει. Το βράδυ όμως, απαραιτήτως, έκανε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας!!!

Δε γνώριζε τίποτα άλλο.

Όμως οι Χαιρετισμοί – Χαιρετισμοί! Και για πόσο διάστημα νομίζετε;
Για 14 ολόκληρα χρόνια!!!

Και συγκίνησε την Παναγία! Κι ενώ η ζωή του ήταν μια συνεχής ακαταστασία και αγωνία, η Παναγία τον έσωσε για την αγάπη που είχε στην προσευχή!

Πόσο έχει ένα βιβλιαράκι με τους Χαιρετισμούς της Παναγίας;;; Μόνο 1 – 1,5 ευρώ…

Εμείς που ξέρουμε γράμματα κι εννοείται ότι είμαστε μορφωμένοι και υπεράνω όλων αυτών των προσκυνημένων εβραιομασώνων που μας κυβερνάνε, κάνουμε κάτι για την Παναγία;;;;;

Μόνο να ζητάμε την λευτεριά μας ξέρουμε!

Και από το ποιηματάκι της με τους Χαιρετισμούς δεν ξέρουμε ούτε στίχο!!!

Ο Κολοκοτρώνης κι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι ήρωες, δεν ήταν μόνο ήρωες στο σώμα, αλλά και στο πνεύμα! Γιατί εμείς δίνουμε ή καλύτερα δώσαμε ένα σωρό λεφτά σε ό,τι άχρηστο το οποίο και μετά από λίγο καιρό πετάξαμε…αλλά ποτέ δεν δώσαμε 500 δραχμές ή 1,5 ευρώ για να πάρουμε αυτό το «μαγικό» βιβλιαράκι με το «ευχαριστώ» στην Παναγία μας!!!

Χωρίς Θεό δεν μπορούμε να έχουμε τίποτα! Όλα είναι δικά του, όπως κι εμείς είμαστε δικά του παιδιά…

Ό,τι υπέγραψε στο συμβόλαιο ο Θεός το τηρεί…εμείς κάπου χάσαμε την μπάλα κι έχουμε απαίτηση από τον Θεό να τηρήσει το συμβόλαιο, χωρίς όμως εμείς να τηρούμε ούτε μία πρόταση από αυτό!

Να ξέρετε ότι όποιους όρους τηρούμε μας δίνει…όσο δεν τηρούμε τους όρους δεν μπορεί να μας δώσει!

Αυτό θα πει συμβόλαιο και συμφωνία…!

πηγή

Ο Άγιος Πορφύριος είχε δει τους Αγωνιστάς του 1821 με τον Κολοκοτρώνη πρώτο, όλους στον Παράδεισο..! Κι όταν του είπαν τί να κάνουμε κι εμείς, για να πάμε κοντά τους είπε ο Άγιος να κάνετε ό,τι κάνανε κι αυτοί.. ν΄αγωνισθείτε υπέρ πίστεως και πατρίδος, να 'στε φιλόθεοι, φιλοπάτριδες και φιλάνθρωποι, με την έννοια της αγάπης στον Θεό...

 

~ π. Ανανίας Κουστένης

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Δύο χιλιάδες μετάνοιες κάθε μέρα έκανε ο Μακρυγιάννης και ο Κολοκοτρώνης διάβαζε καθημερινά τους Χαιρετισμούς της Παναγίας… Γι’ αυτό και λευτέρωσαν την Ελλάδα! (trelogiannis.blogspot.com)