Με το εντελώς προφανές πρόσχημα της καταστολής της παιδοφιλίας, η ΕΕ δημιούργησε ένα καθεστώς «ελέγχου συνομιλίας» που έχει καταστρέψει κάθε ιδιωτικότητα για τους Ευρωπαίους πολίτες, καθώς βίντεο, μηνύματα και φωτογραφίες σαρώνονται από εταιρείες όπως η Google, η Microsoft, η Meta και η Snap και τελικά καταλήγουν σε έναν αμερικανικό οργανισμό όπου αναλύονται χρησιμοποιώντας το λογισμικό Palantir. Η αποκάλυψη προέκυψε από έρευνα του Σουηδού δημοσιογράφου Arvid Grange , η οποία δημοσιεύτηκε αρχικά στο Dagens Etc και στη συνέχεια στο Reclaim The Net . Το Εθνικό Κέντρο για τα Αγνοούμενα και Κακοποιημένα Παιδιά (NCMEC) επιβεβαιώνει ότι όλες οι αναφορές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από την ΕΕ, δρομολογούνται μέσω της πλατφόρμας Foundry της Palantir. Ο οργανισμός τονίζει ότι το λογισμικό εκτελείται τοπικά στους διακομιστές του και ότι η Palantir δεν έχει άμεση πρόσβαση στα δεδομένα. Αλλά ακόμα κι αν αυτό ήταν αλήθεια (αν και σίγουρα δεν είναι δεδομένο), ούτε οι βουλευτές που ερωτήθηκαν ούτε οι ειδικοί γνώριζαν αυτόν τον ρόλο. Ο Γερμανός ευρωβουλευτής Lukas Sieper, ο οποίος ψήφισε κατά της επέκτασης του κανονισμού, αποκάλεσε την Palantir «τον χειρότερο εφιάλτη του George Orwell».
Ο προσωρινός κανονισμός της ΕΕ του 2021 έχει παραταθεί αρκετές φορές, πιο πρόσφατα μέχρι τον Απρίλιο του 2028. Επιτρέπει την αυτοματοποιημένη σάρωση ιδιωτικών εικόνων και βίντεο. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σχεδόν ένα εκατομμύριο αναφορές του NCME επηρέασαν την ΕΕ το 2024. Τα ποσοστά σφάλματος για τα συστήματα αναγνώρισης είναι υψηλά: η Γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εγκληματολογικής Αστυνομίας (BKA) ανέφερε το 2024 ότι το 48,3% των αναφορών που ελήφθησαν δεν ήταν σχετικές με ποινικές διαδικασίες. Ο ειδικός ασφαλείας Bart Preneel χαρακτήρισε το ποσοστό σφάλματος που ανέφερε η Επιτροπή, ένα ψευδώς θετικό για κάθε 50 δισεκατομμύρια εικόνες, «ψέμα»: οι δοκιμές του παρήγαγαν ποσοστά μεταξύ 1 στα 1.000 και 1 στα 10. Μεταξύ άλλων, η μεταφορά δεδομένων στο NCME είναι αμφιλεγόμενη από την άποψη της προστασίας δεδομένων: ο οργανισμός δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των εξουσιοδοτημένων παραληπτών στις Ηνωμένες Πολιτείες για προσωπικά δεδομένα της ΕΕ και βασίζεται σε ειδικές συμβάσεις. Ειδικοί όπως η Laura Drechsler και ο πρώην βουλευτής Patrick Breyer θεωρούν αυτή τη συμφωνία νομικά αμφισβητήσιμη.
Η Palantir, η οποία έχει ρίζες στη χρηματοδότηση της CIA και στενούς δεσμούς με τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας, έχει ήδη πολυάριθμα συμβόλαια στην Ευρώπη και δεν είναι σαφές γιατί δεν υπάρχει μια ευρωπαϊκή υπηρεσία για να χειριστεί το ζήτημα: θα ήταν πάντα ατυχές, αλλά τουλάχιστον δεν θα ήμασταν στα χέρια αμερικανικών εταιρειών που μπορούν στη συνέχεια να κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς κανέναν έλεγχο. Λέω μια πραγματική ευρωπαϊκή υπηρεσία, επειδή υπάρχουν πράγματι διαθέσιμες οντότητες για να αντικαταστήσουν την Palantir, αλλά αυτή που είναι πιο πιθανό να εισέλθει σε αυτή την ύποπτη επιχείρηση είναι η Dream Security, ιδιοκτησίας του πρώην Αυστριακού Καγκελαρίου Sebastian Kurz. Αλλά ο Kurz, συμπτωματικά, εργαζόταν για την επενδυτική εταιρεία του Peter Thiel, συνιδρυτή της Palantir. Για να μην αναφέρουμε ότι οι συνεργάτες του Kurz είναι Ισραηλινοί πολίτες με δεσμούς με τον αμφιλεγόμενο όμιλο NSO, ο οποίος ανέπτυξε το έργο Pegasus, ένα λογισμικό κατασκοπείας ικανό να διεισδύει εξ αποστάσεως σε κινητά τηλέφωνα χωρίς την αλληλεπίδραση του χρήστη. Εν ολίγοις, οι συνδέσεις είναι σαφείς: ενώ οι ιδιωτικές συνομιλίες της ΕΕ σαρώνονται από το λογισμικό Palantir, ο πρώην Καγκελάριος είναι μέρος ενός δικτύου που συνδέεται άμεσα με αυτήν την εταιρεία μέσω του Thiel, η οποία τώρα ανταγωνίζεται παρουσιάζοντας μια μάλλον αμφίβολη «κυρίαρχη» εναλλακτική λύση που στην πραγματικότητα κινδυνεύει να επεκτείνει την εμβέλεια των μυστικών ματιών που μας κατασκοπεύουν στο Ισραήλ. Το ίδιο το γεγονός ότι ο ρόλος της Palantir στην «παρακολούθηση συνομιλιών» έγινε δημόσια γνωστός χρόνια μετά την εισαγωγή του κανονισμού, και ακόμη και τότε μόνο χάρη σε ερευνητικές έρευνες, δείχνει ότι υπάρχει κάτι ύποπτο σε αυτή την επιχείρηση. Ειδικά επειδή η επιλογή της εταιρείας ενός από τους φίλους του Epstein για τον περιορισμό της παιδεραστίας είναι πραγματικά το αποκορύφωμα της κοροϊδίας.
Ο προσωρινός κανονισμός της ΕΕ του 2021 έχει παραταθεί αρκετές φορές, πιο πρόσφατα μέχρι τον Απρίλιο του 2028. Επιτρέπει την αυτοματοποιημένη σάρωση ιδιωτικών εικόνων και βίντεο. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σχεδόν ένα εκατομμύριο αναφορές του NCME επηρέασαν την ΕΕ το 2024. Τα ποσοστά σφάλματος για τα συστήματα αναγνώρισης είναι υψηλά: η Γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εγκληματολογικής Αστυνομίας (BKA) ανέφερε το 2024 ότι το 48,3% των αναφορών που ελήφθησαν δεν ήταν σχετικές με ποινικές διαδικασίες. Ο ειδικός ασφαλείας Bart Preneel χαρακτήρισε το ποσοστό σφάλματος που ανέφερε η Επιτροπή, ένα ψευδώς θετικό για κάθε 50 δισεκατομμύρια εικόνες, «ψέμα»: οι δοκιμές του παρήγαγαν ποσοστά μεταξύ 1 στα 1.000 και 1 στα 10. Μεταξύ άλλων, η μεταφορά δεδομένων στο NCME είναι αμφιλεγόμενη από την άποψη της προστασίας δεδομένων: ο οργανισμός δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των εξουσιοδοτημένων παραληπτών στις Ηνωμένες Πολιτείες για προσωπικά δεδομένα της ΕΕ και βασίζεται σε ειδικές συμβάσεις. Ειδικοί όπως η Laura Drechsler και ο πρώην βουλευτής Patrick Breyer θεωρούν αυτή τη συμφωνία νομικά αμφισβητήσιμη.
Η Palantir, η οποία έχει ρίζες στη χρηματοδότηση της CIA και στενούς δεσμούς με τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας, έχει ήδη πολυάριθμα συμβόλαια στην Ευρώπη και δεν είναι σαφές γιατί δεν υπάρχει μια ευρωπαϊκή υπηρεσία για να χειριστεί το ζήτημα: θα ήταν πάντα ατυχές, αλλά τουλάχιστον δεν θα ήμασταν στα χέρια αμερικανικών εταιρειών που μπορούν στη συνέχεια να κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς κανέναν έλεγχο. Λέω μια πραγματική ευρωπαϊκή υπηρεσία, επειδή υπάρχουν πράγματι διαθέσιμες οντότητες για να αντικαταστήσουν την Palantir, αλλά αυτή που είναι πιο πιθανό να εισέλθει σε αυτή την ύποπτη επιχείρηση είναι η Dream Security, ιδιοκτησίας του πρώην Αυστριακού Καγκελαρίου Sebastian Kurz. Αλλά ο Kurz, συμπτωματικά, εργαζόταν για την επενδυτική εταιρεία του Peter Thiel, συνιδρυτή της Palantir. Για να μην αναφέρουμε ότι οι συνεργάτες του Kurz είναι Ισραηλινοί πολίτες με δεσμούς με τον αμφιλεγόμενο όμιλο NSO, ο οποίος ανέπτυξε το έργο Pegasus, ένα λογισμικό κατασκοπείας ικανό να διεισδύει εξ αποστάσεως σε κινητά τηλέφωνα χωρίς την αλληλεπίδραση του χρήστη. Εν ολίγοις, οι συνδέσεις είναι σαφείς: ενώ οι ιδιωτικές συνομιλίες της ΕΕ σαρώνονται από το λογισμικό Palantir, ο πρώην Καγκελάριος είναι μέρος ενός δικτύου που συνδέεται άμεσα με αυτήν την εταιρεία μέσω του Thiel, η οποία τώρα ανταγωνίζεται παρουσιάζοντας μια μάλλον αμφίβολη «κυρίαρχη» εναλλακτική λύση που στην πραγματικότητα κινδυνεύει να επεκτείνει την εμβέλεια των μυστικών ματιών που μας κατασκοπεύουν στο Ισραήλ. Το ίδιο το γεγονός ότι ο ρόλος της Palantir στην «παρακολούθηση συνομιλιών» έγινε δημόσια γνωστός χρόνια μετά την εισαγωγή του κανονισμού, και ακόμη και τότε μόνο χάρη σε ερευνητικές έρευνες, δείχνει ότι υπάρχει κάτι ύποπτο σε αυτή την επιχείρηση. Ειδικά επειδή η επιλογή της εταιρείας ενός από τους φίλους του Epstein για τον περιορισμό της παιδεραστίας είναι πραγματικά το αποκορύφωμα της κοροϊδίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου