 |
Το άλλο βράδυ απέρριψα ένα σκίτσο του Νατάντζελο που παρουσίαζε τον Πούτιν ανήσυχο επειδή, ύστερα από δυο μέρες με τις πλατείες να φλέγονται, κανείς δεν τον είχε κατηγορήσει ακόμα. Η σάτιρα πρέπει να υπερβάλλει, είπα στον εαυτό μου, αλλά ας μην το παρακάνουμε. Και την πάτησα: οι χθεσινές εφημερίδες είναι γεμάτες με δηλώσεις τύπου «Πάλι ο Πούτιν φταίει!» για τις ταραχές που εξαπλώνονται σε όλη την Ευρώπη. Η αστυνομία ψάχνει στο σκοτάδι, οι 007 δεν ξέρουν πού να στραφούν, αλλά ο γερουσιαστής Μπόργκι (ο πιο αστείος, ο υποστηρικτής του Ρέντσι) έχει ήδη λύσει την υπόθεση: «Οι ταραχές δεν είναι τυχαίες, κάποιος θα μπορούσε να τις έχει κατευθύνει». Μαντέψτε ποιος; «Το συμφέρον της Ρωσίας είναι να ρίχνει αλάτι στις πληγές της κοινής γνώμης για να... αποδυναμώσει τη συνοχή των χωρών που υποστηρίζουν την Ουκρανία... Όλα αυτά είναι προς όφελος του Κρεμλίνου». Καταλαβαίνετε ποιος κρύβεται πίσω από τους δωδεκάχρονους που τα κάνουν γυαλιά καρφιά και τους «μαράντσα» του Πούτιν; Ακόμα και η Lia Quartapelle (Λία Κουαρταπέλε), του Δημοκρατικού Κόμματος (PD), επικαλείται «ξένες δυνάμεις». Και μόλις ακουστεί καμιά ανοησία από την κεντροαριστερά, ο Κροσέτο ζηλεύει: εκείνος το λέει «εδώ και τέσσερα χρόνια», δυστυχώς «χωρίς να εισακούεται», ότι αυτός «είναι ο υβριδικός πόλεμος που κάποιος φέρνει στα έθνη μας με αντισυμβατικά εργαλεία, που ονομάζονται TikTok, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, YouTube, χωρίς η Δύση να το συνειδητοποιεί ή να αντιδρά». Ίσως επειδή όλα αυτά είναι αμερικανικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκτός από το TikTok, το οποίο γεννήθηκε στην Κίνα αλλά πρόσφατα κρατικοποιήθηκε στις ΗΠΑ. Θα μπορούσε να λείπει η Libero; Όχι: «Οι Ρώσοι και οι Ιρανοί υποδαυλίζουν τις εξεγέρσεις. Το κίνημα διαμαρτυρίας μετατρέπεται σε όπλο». Και η Il Riformista; Όχι: «Ο Ρωσικός Οκτώβρης. Ποιος χειραγωγεί τη μόνιμη σύγκρουση;» Και ο De Angelis στη La Stampa; Όχι, ούτε αυτός: «Κάποιος μάγος του Κρεμλίνου όπως ο Ντούγκιν καλεί σε εξέγερση», χωρίς βέβαια να ξεχνά και τους αντιεμβολιαστές, που τους επιστρατεύουν για τα πάντα.
Τελικά, είναι καθησυχαστικό. Δεδομένου ότι οι Ευρωπαίοι απεχθάνονται τους ανίκανους κυβερνώντες τους και δεν ξέρουν πια πώς να τους πουν ότι θέλουν να τους ξεφορτωθούν, εκείνοι θα έπρεπε να δώσουν εξηγήσεις για τις κολοσσιαίες αποτυχίες τους και να πάνε να κρυφτούν: πολύ πιο βολικό να χτυπούν το στήθος του Πούτιν αντί για το δικό τους, λέγοντας mea culpa. Χάνουν ψήφους με ιλιγγιώδη ταχύτητα; Είναι ο Πούτιν που νοθεύει τις εκλογές. Μήπως τα ποσοστά αποδοχής τους πέφτουν κατακόρυφα; Είναι ο Πούτιν που νοθεύει τις δημοσκοπήσεις. Τους βρίζουν στις πλατείες; Είναι ο Πούτιν που τις γεμίζει. Ο Μακρόν κατάφερε ακόμη και να ισχυριστεί ότι το βίντεο της Μπριζίτ να τον χαστουκίζει στο αεροπλάνο ήταν ένα ψεύτικο κατασκεύασμα της ρωσικής προπαγάνδας. Και ο Σάντσες, που διαψεύστηκε αμέσως από την ίδια του την αστυνομία, ισχυρίστηκε ότι ο Πούτιν είχε στείλει όλους αυτούς τους Μαροκινούς στη Θέουτα. Αυτή η θεωρία αντιγράφηκε επίσης από τον Κροσέτο, ο οποίος απέδωσε τον διπλασιασμό των των αποβιβάσεων μεταναστών στη Σικελία κατά την εποχή Μελόνι στην ταξιαρχία Βάγκνερ, για να διαψευστεί αμέσως από τις ίδιες του τις μυστικές υπηρεσίες. Ο Πούτιν είναι σαν τη γιαγιά ή τη θεία που δήθεν πέθανε, την οποία επικαλούνται ως δικαιολογία οι σκράπες μαθητές που δεν έχουν κάνει τα μαθήματά τους. Αν δεν υπήρχε ή ήταν νεκρός (με όλες τις θανατηφόρες ασθένειες που έχει, είναι θαύμα που είναι ακόμα ζωντανός), θα τον είχαν εφεύρει ολόιδιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου