Πηγή: Φραντσέσκο Πετρόνε
Μας λένε ότι οι διαμαρτυρίες είναι αυθόρμητες. Μετά μας λένε ότι οργανώνονται από το εξωτερικό. Ποια από τίς δύο;;
Η κυβέρνησή μας και η γαλλική κυβέρνηση, αντιμέτωπες με τις πρόσφατες διαμαρτυρίες, είπαν το ίδιο πράγμα. Μας πληροφορούν ότι ξένα κράτη πιθανότατα κρύβονται πίσω από όλα. Η Ρώμη δείχνει τη Ρωσία. Το Παρίσι προσθέτει ακόμη και το Ιράν, την Κίνα, ακόμη και τον Μασκ, απλώς για να βεβαιωθεί ότι δεν θα τους ξεφύγει τίποτα.
Έπειτα, παραδέχονται ειλικρινά και χωρίς ντροπή ότι γνωρίζουν ότι υπάρχουν εξελιγμένες μέθοδοι σήμερα ικανές να φέρουν τεράστια πλήθη στους δρόμους, να τα κατευθύνουν, να τα μετατρέψουν σε πολιτικό εργαλείο εναντίον μιας κυβέρνησης. Λένε ότι πρόκειται για υβριδικό πόλεμο και ότι είναι μια ενοποιημένη πρακτική.
Στην πραγματικότητα, δεν είναι κάτι καινούργιο. Έχουμε δει το ίδιο μοτίβο να λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια. Αλλά μας έλεγαν πάντα ότι ήταν αυθόρμητες και δικαιολογούσαν τη λαϊκή οργή εναντίον κυβερνήσεων που δεν τους αρέσουν.
Παρόμοιες διαδηλώσεις προηγήθηκαν της επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Λιβύη και της πτώσης του Καντάφι.
Παρόμοιες διαδηλώσεις στη Συρία άνοιξαν το δρόμο για εμφύλιο πόλεμο και το Χαλιφάτο.
Παρόμοιες διαδηλώσεις διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία.
Παρόμοιες διαδηλώσεις στο Ιράν ακολουθήθηκαν από επιθέσεις και κυρώσεις.
Στο Euromaidan, παρόμοιες διαδηλώσεις πυροδότησαν την ουκρανική κρίση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Οι έγχρωμες επαναστάσεις ήταν ακριβώς αυτό: δηλωμένες προσπάθειες πυροδότησης πραξικοπημάτων στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, που παρουσιάστηκαν ως αυθόρμητες εξεγέρσεις.
Το ίδιο το ΝΑΤΟ διατύπωσε τη θεωρία ότι αυτές οι κινητοποιήσεις ήταν μοχλός για αλλαγή καθεστώτος.
Σήμερα, δεν υπάρχει πλέον ανάγκη αποστολής όπλων ή εκπαιδευτών. Σήμερα, το λένε οι ίδιοι: με την τρέχουσα τεχνολογία πληροφοριών, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τους αλγόριθμους και την τεχνητή νοημοσύνη, τα πλήθη μπορούν να μετακινηθούν κατά βούληση. Μπορείτε να αποφασίσετε ποιος βλέπει τι, πότε να εξοργιστείτε και πού να διαμαρτυρηθείτε.
Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν τα πλήθη μπορούν να χειραγωγηθούν. Οι κυβερνήσεις είναι οι πρώτες που το παραδέχονται όταν τους βολεύει.
Το ερώτημα είναι: ποιος κρατάει το τηλεχειριστήριο;
Το Κίνημα Ομπρέλα στην Κίνα ορίστηκε επίσης ως μια «έγχρωμη επανάσταση» που επιχειρήθηκε από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο να αποσταθεροποιήσουν την Κίνα, με χρηματοδότηση από ΜΚΟ, το Εθνικό Ίδρυμα για τη Δημοκρατία και εξωτερική υποστήριξη των μέσων ενημέρωσης. Για το Πεκίνο, το Κίνημα Ομπρέλα ήταν το ίδιο μοντέλο με το Euromaidan που εξήχθη στην Ασία.
Σε τεχνικό επίπεδο, εργαλεία όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κρυπτογραφημένη ανταλλαγή μηνυμάτων και το διεθνές crowdfunding υπήρχαν το 2014 και το 2019. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Χονγκ Κονγκ έχει γίνει η κύρια μελέτη περίπτωσης στις σχολές υβριδικού πολέμου, τόσο για όσους μελετούν πώς να οργανώσουν μια διαμαρτυρία χωρίς ηγέτη όσο και για όσους μελετούν πώς να την αντιμετωπίσουν.
Ίσως η Ιταλία και η Γαλλία θα ήταν καλύτερα να σιωπήσουν τώρα παρά να αποκαλύψουν πάρα πολλά μυστικά που θα αποκάλυπταν πάρα πολλά σκοτεινά μυστικά στα οποία ολόκληρη η Δύση έχει εμπλακεί για πολύ καιρό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου