Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγ. Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγ. Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2024

« Τέκνον μου, να διαβάζεις την επιστολή του Αγίου Ιακώβου να στηρίζεσαι, να παίρνεις Χάρη… » Άγιος γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης

                                         

Γιορτάζει ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος. Ἀρχαία φωνή, μεγάλη ψυχὴ καὶ πρῶτος ἱεράρχης τῶν Ἱεροσολύμων. Καὶ γυιὸς τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος, ποὺ εἶχε ἀπὸ τὸν γάμο του, προτοῦ μνηστευθεῖ τὴν κυρία Θεοτόκο, τῆς Ὁποίας ὑπῆρξε προστάτης καθὼς καὶ τοῦ βρέφους Ἰησοῦ. Τυχερὸς ποὺ ἦταν ἐκεῖνος !

Κι ὅταν κάποια φορὰ ὁ Ἰωσὴφ ὁ Μνήστωρ ἠθέλησε νὰ μοιράσει τὴν περιουσία στὰ παιδιά του, ἀποφάσισε νὰ δώσει μερίδιο καὶ στὸν Χριστό, πού ’ταν ὁ Yἱὸς τῆς Παρθένου καὶ ὁ Yἱὸς τοῦ Θεοῦ. Τόσο δίκαιος ἦταν ὁ Ἰωσὴφ καὶ τόσο σπουδαῖος. Καὶ τὰ κληρονομικά, ξέρετε, τί ἀγκάθι καὶ τί βάσανο εἶναι ; Καὶ τί κάναν τ’ ἄλλα παιδιά ; Ὁ Σίμων, ὁ Ἰωσῆς καὶ ὁ Ἰούδας δὲν θέλαν νὰ δώσει μερίδιο στὸν Ἰησοῦ. —Καλοὶ ἦταν κι αὐτοί !

— Καὶ ὁ Ἰάκωβος, τότε, τοῦ λέει τοῦ Ἰησοῦ :

«Ἔλα ’δῶ, καλέ μου. Αὐτὸ ποὺ θὰ πάρω ἐγὼ θά ’ναι δικό σου. Ἂν δὲν θὲς ἔτσι, θά ’ναι καὶ δικό σου καὶ δικό μου. Θὰ τό ’χουμε μαζί. Θά ’μαστε συγκληρονόμοι». Κι ὁ Ἰησοῦς ἔσκυψε καὶ τὸν ἐφίλησε καὶ τοῦ λέει :

«Σ’ εὐχαριστῶ, ἀδελφέ».


Κι ἀπὸ τότε ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὀνομάζεται καὶ Ἀδελφόθεος. Ἀδελφὸς τοῦ Θεοῦ. Ἔδωσε στὸν Κύριο τὸ κομματάκι τῆς περιουσίας του. Δὲν τὸ ἤθελε ὁ Κύριος, βέβαια. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ἔδειξε τὴν ἀγάπη καὶ τὴ στοργή του.

Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ἔγραψε καὶ τὴν πρώτη Θεία Λειτουργία. Ἐχειροτονήθη ἀπ’ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό μας ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων, λέει τὸ Συναξάριο τοῦ Μηναίου. Τὸν χειροτόνησε ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς καὶ ἔγραψε ἐκεῖνος πρῶτος τὴν Θεία Λειτουργία.

Καὶ ἀργότερα, ὅπως λέει τὸ ἴδιο Συναξάριο, διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀσθένειαν ὁ Μέγας Βασίλειος τὴν ἐσυντόμευσε. Καὶ λίγο ἀργότερα, πάλι γιὰ τὴν ἀδυναμία καὶ ἀνυπομονησία τῶν ἀνθρώπων, ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τὴν ἔκανε πιὸ μικρή.

Γιατὶ ὁ ἄνθρωπος, ἂν πάει στὴν ἐκκλησία καὶ στὴ λατρεία καὶ ἀρχίζει νὰ κουράζεται καὶ κοιτάζει τὸ ρολόϊ καὶ σηκώνει τὸ ἕνα πόδι καὶ κατεβάζει τὸ ἄλλο, ὅ,τι νὰ κάνεις μετὰ δὲν τὸν πιάνει. Δὲν τὸ ἀκούει. Ἂς τό ’χομε ὑπόψη μας αὐτό, ὅσοι ἔχομε τὴν διαποίμανση τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν χριστιανῶν. Καὶ λέει ἕνα ὡραῖο ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ὅτι, καλύτερα νὰ κάνει κανεὶς λίγο μὲ χαρὰ παρὰ νὰ κάνει πολὺ μὲ γογγυσμό.

Κι ἔγραψε ὁ ἅγιος Ἰάκωβος καὶ τὴν Καθολικὴ Ἐπιστολή του, ποὺ εἶναι ἕνα κοινωνικὸ Εὐαγγέλιο.

Μιλάει γιὰ ὅλους καὶ γιὰ ὅλα, μὲ τὸν καλύτερο καὶ στοργικότερο τρόπο. Καὶ περισσότερο γιὰ τὴν ἀγάπη, τὴν ἐσπλαχνία, τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ἰσοτιμία τῶν ἀνθρώπων μεταξύ των.

Γιατὶ ὅλοι προερχόμεθα ἀπὸ ἕνα χῶμα, τὴ γῆ, τὸ σῶμα μας, καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια πνοή, τὴν ἀνάσα τοῦ Θεοῦ. Εἴμεθα κατ’ εἰκόνα Κυρίου. Καὶ ἔτσι ἔχομε ἰσοτιμία. Ἰσότης δὲν ὑπάρχει, γιατὶ εἶναι ἰσοπέδωση. Ἰσοτιμία, ὅμως, ὑπάρχει. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ὀμορφιὰ μέσα στὴν ποικιλία καὶ μέσα στὴν ἀνισότητα καὶ στὴ χαρὰ τοῦ Θεοῦ.


Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Φθινοπωρινὸ Συναξάρι, Τόμος Β´.

Αναρτήθηκε από π.Γεώργιος-Προσκυνητής 

« Τέκνον μου, να διαβάζεις την επιστολή του Αγίου Ιακώβου να στηρίζεσαι, να παίρνεις Χάρη… » Άγιος γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης – Οδοιπορούντες Αγίου Συμεών Του Νέου Θεολόγου

O AΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


“Ο Άγιος Γρηγόριος, πρώτος, πιθανώτατα, Επίσκοπος Νεοκαισαρείας τού Πόντου, ο Θαυματουργός (213-270),[ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΩΡΙΓΕΝΗ] ανησυχών, επί αμφισβητουμένων σημείων τών πιστευτέων δογμάτων τής Καθολικής Πίστεως, και απολέσας, εκ τής περισκέψεως, τον ύπνον του, είδεν, εν οράματι, τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν Ιωάννην τον Θεολόγον, ως σεβάσμιον γέροντα, όστις έδειξεν εις αυτόν μίαν ετέραν μορφήν, προστεθείσαν εις το όραμα. Η δευτέρα αύτη μορφή ήτο γυνή θεσπεσία, απαστράπτουσα υπερκόσμιον μεγαλείον (…) Αι δύο εμφανισθείσαι μορφαί, προσφωνούμεναι, μεταξύ των, απεκάλυψαν εις τον Αποστολικόν Επίσκοπον, ότι ήσαν η Θεοτόκος Παρθένος Μαρία, η Μήτηρ τού Κυρίου και ο θετός υιός Αυτής, Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης (…) Παρ’ αυτών δε και έλαβεν ο Αγ. Γρηγόριος ο Νεοκαισαρείας το Σύμβολον τής Πίστεως εις τον Ένα Τριαδικόν Θεόν. Ιδού ο ρόλος τού πανσέπτου προσώπου τής Μητρός τού Κυρίου, εν τη πρωϊμωτάτη Χριστιανική Θεολογία και τη Δογματική Χριστολογία.“

(πατρ. Ευθυμίου Ελευθεριάδη, «Η θέσις τής Μητρός τού Κυρίου κατά τούς τρεις πρώτους τού Χριστιανισμού αιώνας», Περιοδικό “Θεολογία”, τόμ. ΞΓ΄ (1992), τεύχ. 3, σελ. 522-523)

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2021

Η καθαρότητα και ανεξικακία του Αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας

Ο Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός  που προσευχήθηκε στον Θεό για βοήθεια και ο Θεός τον έκανε αόρατο στους διώκτες του!

 Προσευχή_PRAYER- Моление-Иларион Великий

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ας διδαχθούμε από τα ακόλουθα παραδείγματα, από τον βίο του Αγίου Γρηγορίου πώς ο Θεός φυλάγει και σώζει τους δικαιους από δόλιες επιθέσεις. Ενώ ήταν ακόμη στη φιλοσοφική σχολή της Αλεξάνδρειας, ο άγιος Γρηγόριος διατήρησε την καθαρότητα της ψυχής και του σώματός του, όπως τη διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Σε αυτό, αποτελούσε εξαίρεση στη διεφθαρμένη νεολαία εκείνης της εποχής. Αυτό προκαλούσε φθόνο και ζήλια στους συμφοιτητές του.
Για να εξευτελίσουν τον Γρηγόριο, βρήκαν μια πόρνη για να τους βοηθήσει να πραγματοποιήσουν το πονηρό σχέδιο τους. Κάποια μέρα, ενώ ο Γρηγόριος στεκόταν στην πλατεία της πόλεως με επιφανείς δασκάλους και φιλοσόφους, τον πλησίασε η ακόλαστη γυναίκα και με δυνατή φωνή απαίτησε από τον Γρηγόριο να της πληρώσει το υπόλοιπο που οφειλόταν για τις ακάθαρτες σχέσεις μαζί της. Μερικοί από τους παρευρισκόμενους σκανδαλίστηκαν, ενώ άλλοι θύμωσαν με αυτήν την αναίσχυντη γυναίκα και την έδιωχναν. Αλλά εκείνη φώναζε ακόμα πιο δυνατά ζητώντας τα χρήματα.
Ο αθώος Γρηγόρης κοκκίνισε, όπως θα έκανε κάθε αξιοπρεπής άντρας ενώπιον μιας τέτοιας ωμής συκοφαντίας, αλλά δεν έδειξε ούτε θυμό ούτε μίσος, παρά ζήτησε από έναν φίλο του να της δώσει το ποσό που ζητούσε για να φύγει. Ο φίλος άκουσε τον Γρηγόριο και της έδωσε τα χρήματα που ήθελε. Αλλά εκείνη τη στιγμή ο Θεός επέτρεψε ένα πονηρό πνεύμα να εισέλθει στη γυναίκα και αυτή έπεσε στο έδαφος και άρχισε να στριφογυρίζει και να σπαράζει, να τρίζει τα δόντια της και να βγάζει αφρούς από το στόμα. Βλέποντας αυτό, όλοι τρομοκρατήθηκαν. Όμως ο άγιος Γρηγόριος, αθώος σαν αρνί, προσευχήθηκε στον Θεό για αυτήν, και η γυναίκα θεραπεύτηκε και σηκώθηκε. Έτσι, αντί για εξευτελισμό, ο Γρηγόριος απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη δόξα.

Άλλο παράδειγμα: Όταν έγινε σκληρός διωγμός κατά των Χριστιανών, ο άγιος Γρηγόριος συμβούλευσε τους Χριστιανούς να κρυφτούν και αυτός μαζί με τον διάκονό του κρύφτηκαν σε έναν λόφο. Όμως οι αυτοκρατορικοί στρατιώτες τους είδαν και τους καταδίωξαν. Όταν σχεδόν τους είχαν φθάσει, ο Γρηγόριος προσευχήθηκε στον Θεό για βοήθεια και ο Θεός τους έκανε αόρατους στους διώκτες τους. Οι στρατιώτες μάταια τους αναζήτησαν και τελικά έφυγαν χωρίς αυτούς.
Ο Πρόλογος της Αχρίδας, Αγίου Νικολάι Βελιμίροβιτς
iconandlight

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Η καθαρότητα και ανεξικακία του Αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας (trelogiannis.blogspot.com)

Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2017

Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός

Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός - Μικρογραφία από το Μηνολόγιο του αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄
Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός – Μικρογραφία από το Μηνολόγιο του αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄
Εορτάζει στις 17 Νοεμβρίου εκάστου έτους.
 Ο Γρηγόριος, θαυματουργών και πάλαι,
Θεώ παραστάς, θαυματουργεί τι πλέον.
Εβδομάτη δεκάτη τε μέγας θάνε θαυματουργος.
Βιογραφία
Ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε περίπου το 210 με 215 μ.Χ. Αρχικά ονομαζόταν Θεόδωρος και οι γονείς του ήταν Έλληνες ειδωλολάτρες και είχαν μεγάλη κοινωνική θέση στη Νεοκαισάρεια του Πόντου (γνωστή στην αρχαιότητα και ως Καβηρία, Διάσπολις και Σεβαστή, το σημερινό Νικσάρ) .
Μετά τη στοιχειώδη εκπαίδευση του, ο Άγιος Γρηγόριος μαζί με τον αδελφό του Γρηγόριο η (σύμφωνα με μερικές αγιολογικές πηγές) Αθηνόδωρο, (βλέπε και για τους δύο στις 7 Νοεμβρίου) πήγαν στη Βηρυτό για να σπουδάσουν νομικά. Ο Θεός όμως είχε άλλα σχέδια για το Γρηγόριο. Όταν περνούσε από την Καισαρεία, άκουσε το δεινό ερμηνευτή των Γραφών, Ωριγένη. Ο Γρηγόριος τόσο πολύ ενθουσιάστηκε μαζί του, ώστε άφησε τα νομικά και διετέλεσε επί χρόνια μαθητής του. Ονομαστός είναι ο αποχαιρετιστήριος λόγος του μετά το πέρας των σπουδών του. Εκεί φαίνεται η μεγάλη αξία του Ωριγένη, σαν διδασκάλου και η βαθειά ευγνωμοσύνη του Γρηγορίου, σαν μαθητού. «Άπασαν προσήγε την παρ’ αυτού τέχνην και επιμέλειαν και κατειργάσατο ημάς», γράφει για το διδάσκαλό του.
Κατόπιν πήγε στην Αλεξάνδρεια, και από εκεί επέστρεψε στη Νεοκαισάρεια με πλήρη θεολογική μόρφωση και άγιο ζήλο. Τότε ο Μητροπολίτης Αμασείας Φαίδημος διέκρινε τα χαρίσματα του και τον έκανε επίσκοπο Νεοκαισαρείας η οποία είχε μόνο 17 χριστιανούς! Ο Γρηγόριος, όμως, δεν το θεώρησε υποτιμητικό. Βασιζόταν πολύ στη δύναμη της θείας χάριτος και πάντα είχε στο μυαλό του τα ενθαρρυντικά λόγια του θείου Παύλου: «Ενδυναμού εν τη χάριτι τη εν Χριστώ Ιησού» (Β’ προς Τιμόθεον, β’ 1), δηλαδή να ενδυναμώνεσαι με τη χάρη που μας δίνεται από τη σχέση και την ένωση μας με τον Ιησού Χριστό. Πράγματι, με τη χάρη του Θεού, ο Γρηγόριος έκανε καταπληκτικό αγώνα και εκχριστιάνισε σχεδόν όλη την πόλη. Και ενώ είχε παραλάβει 17 χριστιανούς, όταν πέθανε ειρηνικά στα τέλη του 270 μ.Χ. είχαν απομείνει στην επισκοπική του περιφέρεια μόνο 17 ειδωλολάτρες! Υπήρξε δε τόσο εγκρατής στη γλώσσα του, ώστε δεν βγήκε απ’ αυτή κανένας κακός, περιττός η αργός λόγος. Γι’ αυτό και ο Θεός τον κόσμησε και με το χάρισμα της θαυματουργίας.
Στον Γρηγόριο αποδίδεται η καθιέρωση εορτασμών προς τιμήν των μαρτύρων, των διδασκαλιών σχετικά με τους αγίους και η τήρηση εορτών για τους αγίους, που αποτέλεσε επίσης μέσο για να προσελκύσει ειδωλολάτρες στην εκκλησία.
Τον βίο του Αγίου Γρηγορίου του θαυματουργού συνέγραψε ο Άγιος Γρηγόριος ο Επίσκοπος Νύσσης, αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος αποτελεί την πιο αξιόπιστη βιογραφική πηγή εν μέσω ασαφειών και θρύλων. Στον εγκωμιαστικό του λόγο προς τον Άγιο, τον ονομάζει Μέγα και θεωρείται ότι ήταν το πρώτο άτομο που είναι γνωστό ότι έλαβε όραμα της Παναγίας (μαζί με τον Ιωάννη τον Βαπτιστή), βάσει του οποίου κατέγραψε μια ομολογία σχετικά με το δόγμα της Αγίας Τριάδας. Επίσης, ο Άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Νύσσης αναφέρει ότι ο ίδιος μεγάλωσε ακούοντας διηγήσεις και περιγραφές περιστατικών της ζωής του Αγίου Γρηγορίου του Θαυματουργού, καθώς και τους θεοπνεύστους λόγους του, από την γιαγιά του Αγία Μακρίνα (βλέπε 19 Ιουλίου) η οποία ήταν μαθήτρια και πνευματικό παιδί του Αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας.
Αλλά και ο Μέγας Βασίλειος σ’ ένα του λόγο λέει για τον Γρηγόριο τον θαυματουργό, ότι για τα πνευματικά του χαρίσματα και την χάρη των θαυμάτων «δεύτερος Μωϋσής παρ  αὐτῶν των εχθρών της Εκκλησίας ανηγορεύετο».
Τα έργα του Γρηγόριου έχουν διασωθεί σε ιδιαίτερα αποσπασματική κατάσταση. Ονομαστός παραμένει ο αποχαιρετιστήριος λόγος του Εις Ωριγένην Προσφωνητικός μετά το πέρας των σπουδών του, όπου εξυμνείται η διδακτική δεινότητα του Ωριγένη. Άλλα έργα του που σώζονται είναι η Επιστολή Κανονική Περί των εν τη Καταδρομή των Βαρβάρων Ειδωλόθυτα Φαγόντων η και Έτερα τινά Πλημμελησάντων, Προς Τατιανόν Περί Ψυχής Λόγος Κεφαλαιώδης, Λόγοι Εις τον Ευαγγελισμόν της Παναγίας Θεοτόκου και Αεί Παρθένου της Μαρίας, Λόγος εις τους Αγίους Πάντας, Ομιλία Εις τον Εκκλησιαστήν, αποσπάσματα από σχολιολόγια στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, στον Ιερεμία και στον Ιώβ.
Απολυτίκιον
Ήχος πλ. δ’.
Εν προσευχαίς γρηγορών, ταις των θαυμάτων εργασίαις εγκαρτερών, επωνυμίαν εκτήσω τα κατορθώματα, αλλά πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, Πάτερ Γρηγόριε, φωτίσαι τας ψυχάς ημών, μη ποτέ υπνώσωμεν, εν αμαρτίαις εις θάνατον.
Κοντάκιον
Ήχος πλ. δ’. Τη υπερμάχω.
Ως ευσεβείας υποφήτην και διδάσκαλον και των θαυμάτων ποταμόν σε ανεξάντλητον μακαρίζομεν οι δούλοί σου Ιεράρχα. Αλλ’ ως έχων παρρησίαν προς τον Κύριον Εκ παντοίων απολύτρωσαι κακώσεων τους βοώντάς σοι, χαίροις Πάτερ Γρηγόριε.
Έτερον Κοντάκιον
Ήχος β’. Τα άνω ζητών.
Θαυμάτων πολλών, δεξάμενος ενέργειαν, σημείοις φρικτοίς, τους δαίμονας επτόησας, και τας νόσους ήλασας των ανθρώπων, πάνσοφε Γρηγόριε· διο καλή θαυματουργός, την κλήσιν εξ έργων κομισάμενος.
Κάθισμα
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Νεος γέγονας Μωσής τοις έργοις, πλάκας πίστεως επί του όρους, της μυστικής θεοφανείας δεξάμενος, νομοθετήσας λαοίς την ευσέβειαν, του της Τριάδος μυστηρίου Γρηγόριε· όθεν άπαντες, τιμώμεν πιστοί την μνήμην σου, αιτούντες δια σου το μέγα έλεος.
Ο Οίκος
Ποθεν απάρξομαι τους επαίνους εξυφαίνειν ο τάλας, καθορών τα πολλά και υπερθαύμαστα πράγματα; Εάν από του βίου του Οσίου εγχειρήσω, το σύνολον ουκ ισχύω· πάντα γαρ νουν υπερβαίνει ο ένθεος βίος αυτού. Εάν από των θαυμάτων, και εν τούτω λοιπόν αισχυνθήσομαι, υπέρ την ψάμμον γαρ υπάρχουσι· δια τούτο ακούει θαυματουργός, την κλήσιν εξ έργων κομισάμενος.
Μεγαλυνάριον
Τη φιλοσοφία προς αληθή, γνώσιν κεχρημένος, οία κλίμακι νοητή, προς θεολογίας, ανέδραμες το ύψος, Γρηγόριε θαυμάτων, καινών διάκονε.