Κυριακή Γ’ Νηστειών
Εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως
Στίχοι
Τον Σταυρόν γη σύμπασα προσκυνησάτω,
Δι’ ου περ έγνωκε σε προσκυνείν, Λόγε.
«Σταυρέ ζωηφόρε, αγίασον ημάς τη ελλάμψει σου» (Ιδιόμελον Λιτής).
«Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω»
Αγιος Ανδρέας Κρήτης
Η Αγια Ματρώνα από την αρχή σήκωσε ένα βαρύ σταυρό τον οποίο με την ταπείνωση και την υπομονή τον κράτησε σε όλη της την ζωή.
Έλεγε: ‘‘Να θωρακίζεται κανείς με τον Τίμιο Σταυρό, με προσευχή, με Αγιασμό, με συχνή Θεία Μετάληψη… Να έχετε μπροστά στις εικόνες αναμμένα κανδήλια’’.
Η ίδια έκανε συνεχώς πολλούς σταυρούς ώστε στο μέτωπο της σχηματίστηκε μιά μικρή ουλή από τα δάκτυλα της.
Σε όλους έλεγε να φορούν πάντοτε το σταυρό τους και να κάνουν προσευχή. «Αδικοχαμένος γίνεται κανείς, όταν ζεί χωρίς προσευχή» έλεγε.
Την ρώτησε κάποτε η Ζηναΐδα Ζδάνοβα: Γιατί επέτρεψε ο Θεός να κλείσουν και να γκρεμίσουν τόσες Εκκλησίες; και απάντησε με τα παρακάτω λόγια,
– Αυτό ήταν το θέλημα του Θεού. Ο λαός είναι σαν υπνωτισμένος και μια φοβερή δαιμονική δύναμη έχει μπεί σε δράση. Βρίσκεται στον αέρα, και διεισδύει παντού. Παλιά, η δαιμονική αυτή δύναμη κατοικούσε στα έλη και στα πυκνά δάση, επειδή οι άνθρωποι πήγαιναν τακτικά στην εκκλησία, φορούσαν και τιμούσαν τον σταυρό. Τα σπίτια τους ήταν προστατευμένα από τις εικόνες, τα κανδήλια πού έκαιγαν, τον αγιασμό πού έκαναν… Τα δαιμόνια πετούσαν μακριά και φοβόντουσαν να πλησιάσουν… Σήμερα όμως, τα σπίτια αυτά αλλά και οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουνε γίνει κατοικητήριο δαιμόνων για την απιστία τους, και την απομάκρυνσή τους από τον Χριστό…
Μας δίδασκε
– Με τη δύναμη του Σταυρού να σώζεστε και να αμυνόσαστε. Ο εχθρός έρχεται – πρέπει συνέχεια να προσευχόμαστε. Αιφνίδιος θάνατος υπάρχει μόνο χωρίς προσευχή. Ο εχθρός είναι στον αριστερό ώμο, και στο δεξιό – ο Άγγελος. Να κάνετε το σταυρό σας πιο συχνά, είναι η κλειδαριά σας όπως η κλειδαριά της πόρτας.
‘‘Πιο συχνά,- έλεγε-, να κάνετε το σταυρό σας. Ο σταυρός είναι κλειδαριά, όπως και της πόρτας’’. Συμβούλευε να μην ξεχνά κανείς να σταυρώνει το φαγητό. ‘‘ Να καταφεύγετε στη σωστική και προστατευτική δύναμη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού’’,-έλεγε.
Μια κοπέλα είδε ότι όλη τη νύχτα προσευχόταν και έκανε μετάνοιες. Από τους συχνούς σταυρούς δημιουργήθηκε στο μέτωπό της Αγίας ένα λακκάκι- το ίχνος των δακτύλων της. Το σταυρό της τον έκανε βραδέως, με θέρμη, τα δακτυλάκια της ψάχνανε το λακκάκι.
***
Η Άννα Βιμπόρνοβα θυμάται… «Επισκέφθηκα την Ματρώνα τις μέρες της Μεγάλης Σαρακοστής, λίγο πριν πεθάνει.
– Μη φοβάσαι μου λέει, δεν θα ξαναγίνει σύντομα πόλεμος. Θα ξαπλώσουμε έτσι, και θα σηκωθούμε «αλλιώς»…
– Πως αλλιώς; την ρωτάω.
– Να,-μου λέει- θα γυρίσουμε στο «ξύλινο»…
– Μάτουσκα, της λέω, τι σημαίνει το «ξύλινο»;
– Ξύλινο αλέτρι μου λέει, με αυτό θα δουλεύουμε τότε…
– Καί που θα πάνε τα τρακτέρ που τώρα έχουμε;…»
– Ω, λέει, άσε τα τρακτέρ… Θα δουλεύει τότε το αλέτρι το ξύλινο, και η ζωή θα είναι καλή. Όμως, ακόμη δεν φτάσαμε μέχρι αυτούς τους καιρούς. Εσύ όμως, δεν θα πεθάνεις μέχρι τότε, και θα τα δείς όλα αυτά. Η επαναφορά του ξύλινου αρότρου στην ζωή μας (και εφ΄ όσον βρεθούνε ζώα να τα σύρουν), θα ισοπεδώσει την ανθρώπινη αλαζονεία της εποχής μας…
Εάν δεν βρεθούνε ζωντανά πολύ φοβάμαι ότι θα τα σύρουμε εμείς για να μη πεθάνουμε από την πείνα. Πόλεμος (συμπλήρωσε) δεν θα ξαναγίνει (με τον τρόπο που μέχρι τώρα ξέρουμε…) Χωρίς… πόλεμο θα πεθάνετε όλοι. Θα πέσουν πολλά θύματα. Όλοι οι νεκροί, θα ξαπλώσετε επάνω στην γη….
Θα σας πω και κάτι άλλο, Αποβραδίς, όλα θα είναι (όρθια και καλά) πάνω στην γη, και όταν θα σηκωθείτε το άλλο πρωί, όλα θα μπούν (θα ταφούν) μέσα στην γη. Χωρίς «πόλεμο».
«Πως σας λυπάμαι, όσους τους έσχατους καιρούς θα ζήσετε. Η ζωή θα γίνεται όλο χειρότερη. Τελικά θα έλθει καιρός που θα βάλουν μπροστά σας τον ΣΤΑΥΡΟ και το ΨΩΜΙ και θα σας πούν «Διαλέξετε!».Θα διαλέξουμε τον Σταυρό, της έλεγαν, αλλά πως θα μπορέσουμε να ζήσουμε;
-«Ε, θα κάνουμε προσευχή, θα πλάσουμε βώλους λίγο χωματάκι, θα προσευχηθούμε στον Θεό, θα φάμε και θα χορτάσουμε! » αποκρινόταν προφητικά η Αγία Ματρώνα, ενώ αλλού έλεγε:
«Θα πάρετε χώμα, θα κάνετε κουλουράκια, θα τα σταυρώνετε, και θα είναι σαν ψωμί!»
Έλεγε: ‘‘Δεν πρέπει να φοβάται κανείς τίποτα, όσο φοβερό και αν φαίνεται αυτό. Βλέπεις, κουβαλάνε ένα μωρό με το ελκηθράκι και δεν το νοιάζει τίποτα! Όλα θα τα κανονίσει ο ίδιος ο Κύριος!
***
Σήκωσε το σταυρό του
και φώναξε δυνατά: “Χριστός Ανέστη!”.
Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς
Μια νοσοκόμα από το εβραϊκό νοσοκομείο στη Shanghai (Σαγγάη) της Κίνας μας είπε τα ακόλουθα:
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς ήρθε στο νοσοκομείο για να επισκεφθεί ορισμένους Ρώσους Ορθοδόξους, που ήταν εκεί. Περνώντας από ένα θάλαμο, σταμάτησε μπροστά από ένα κρεβάτι που ήταν κλεισμένο με το παραβάν, πίσω από το οποίο πέθαινε μια Εβραία ηλικιωμένη γυναίκα. Οι συγγενείς της περίμεναν ήδη στον προθάλαμο το θάνατό της. Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς σήκωσε το σταυρό του πίσω από το παραβάν και φώναξε δυνατά “Χριστός Ανέστη!”. Η άρρωστη γυναίκα συνήλθε αυτοστιγμής και ζήτησε νερό! Ο Άγιος Ιωάννης πήγε στη νοσοκόμα και της είπε ότι η άρρωστη κυρία θέλει νερό. Ολόκληρο το προσωπικό του νοσοκομείου έμεινε κατάπληκτο από την αλλαγή της κατάστασης αυτής της γυναίκας, η οποία βρισκόταν λίγο πριν το θάνατο! Σύντομα θεραπεύθηκε εντελώς και βγήκε από το νοσοκομείο.»
Βσεβολόντ Ρέγιερ
Βραζιλία
27 Σεπτεμβρίου 1966
Πηγή: Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς Επίσκοπος Σαγγάης και Σαν Φρανσίσκο, ο Θαυματουργός
***
Σύμφωνα με πολύ αξιόπιστες πληροφορίες από την Αίγυπτο, γνωστός Χότζας της Αιγύπτου μαζί με την οικογένεια του, εγκατέλειψαν τον μουσουλμανισμό και βαπτίσθηκαν Χριστιανοί.
Ακόμη, τις τελευταίες μέρες βαπτίσθηκε Ορθόδοξος Χριστιανός ένας Αμερικανός συνταγματάρχης, που υπηρετεί στην Αμερικανική βάση της Σούδας. Μετά λοιπόν την ανάσταση του νεκρού Σαουδάραβα στη Συρία από την Παναγία, που μεταδόθηκε δια μέσου της κρατικής τηλεόρασης της χώρας, ακολουθεί στην Αίγυπτο η θαυματουργική μεταστροφή γνωστού ανωτάτου μουσουλμάνου κληρικού (Χότζα), καθώς και η βάπτιση τόσο του ιδίου όσο και της οικογενείας του σε χριστιανούς.
Ποιο όμως συνταρακτικό γεγονός έκανε τον γνωστό Χότζα, τα στοιχεία του οποίου για ευνόητους λόγους δεν δημοσιεύουμε, να γίνει χριστιανός; Όπως εξιστορεί ο ίδιος, η μεταστροφή του οφείλεται σε θαύμα.
Ο πρώην Χότζας και νυν νεοφώτιστος Χριστιανός ανέφερε ότι η μικρή κόρη του έπασχε από ανίατη ασθένεια. Γύρισε όλα τα νοσοκομεία και επισκέφθηκε αρκετούς γιατρούς στην Αίγυπτο, όπου μέχρι πρότινος ζούσε, αλλά και στο εξωτερικό. Όλοι οι γιατροί σχεδόν συνέκλιναν στην ίδια άποψη. Συνιστούσαν θεραπευτική αγωγή, η οποία ωστόσο, όπως τόνιζαν δεν θα βοηθούσε για την αποφυγή του μοιραίου. Μάλιστα συνέστησαν στον απελπισμένο πατέρα να πάρει την κόρη του στο σπίτι, αφού πίστευαν ότι δεν υπάρχει πλέον θεραπεία. Ο απελπισμένος πατέρας, καί καλλίφωνος Χότζας προσευχόταν καθημερινά στον Αλλάχ για βοήθεια…
Βλέποντας τη θλίψη του κάποιος κοντινός φίλος, τού πρότεινε να βάλει πάνω στό μαξιλάρι της κόρης του, ένα Σταυρό. Στο άκουσμα της πρότασης ο πρώην Χότζας αντέδρασε… «Δεν είναι δυνατόν να κάνω εγώ κάτι τέτοιο, είπε, ούτε και θα προδώσω την πίστη μου…». Η ιδέα, ωστόσο, της τοποθέτησης του σταυρού άρχισε να τον απασχολεί. Χωρίς να αναφέρει σε κανένα τίποτε, αγόρασε ένα σταυρό και τον έβαζε στο μαξιλάρι της κόρης του όταν στο δωμάτιο βρίσκονταν οι δυό τους. Οι ημέρες περνούσαν και η κόρη του έπεσε σε κωματώδη κατάσταση, χάνοντας κάθε επικοινωνία με το περιβάλλον. Όλοι στην οικογένεια αλλά και στην περιοχή που υπηρετούσε ο πρώην Χότζας περίμεναν το μοιραίο. Ο απελπισμένος πατέρας μέρα-νύκτα καθόταν δίπλα της, κλαίγοντας.
Μέσα του, όπως ομολογεί τώρα, υπήρχε μια ελπίδα πως κάτι θα συμβεί. Ένα βράδυ καθώς ο θλιμμένος πατέρας κρατούσε το χέρι της κόρης του, είδε πως από τον Σταυρό που είχε στο προσκεφάλι της άρχισε να εκπέμπεται ένα εκτυφλωτικό φως, το οποίο απλώθηκε σ’ όλο το κρεβάτι. Αρχικά νόμιζε πως ονειρεύεται ή, ότι κάτι συμβαίνει με τη σκέψη του, εξ αιτίας της στενοχώριας του. Ωστόσο, το φως το έβλεπε φανερά. Ξαφνικά βλέπει την κόρη του να σηκώνεται από το κρεβάτι της και να λέει: «Μπαμπά πεινάω, φέρε μου κάτι να φάω»! Ο έκπληκτος Χότζας δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί. Πήγε στην κουζίνα περιχαρής. Οι φωνές του ξεσήκωσαν τη σύζυγό του αλλά και τη γειτονιά. Σε λίγο στο σπίτι του έγινε το αδιαχώρητο. Ο ίδιος έλεγε και ξανά-έλεγε τι ακριβώς συνέβη. Μιλούσε για το θαύμα του Σταυρού. Τηλεφώνησε μάλιστα στο φίλο του που του είχε προτείνει να βάλει Σταυρό στο μαξιλάρι της κόρης του και τον ευχαρίστησε.
Οι γείτονες και οι φίλοι του προσπάθησαν να αποδώσουν το θαύμα στον Άγιο Γεώργιο, τον οποίο ευλαβούνται αλλά και φοβούνται οι μουσουλμάνοι. Εκείνος όμως ήξερε για την δύναμη του Σταυρού. Βίωσε το θαύμα. Η κόρη του πλέον δεν παρουσίαζε τίποτε και οι θεράποντες γιατροί που γνώριζαν την κατάσταση δεν πίστευαν στα μάτια τους, όταν είδαν πως οι νέες εξετάσεις δεν έδειχναν απολύτως τίποτε.
Λίγες ημέρες μετά το θαύμα ο πρώην Χότζας είχε λάβει την απόφασή του. Είπε στη σύζυγο του πως θα γίνει Χριστιανός. Εκείνη αρχικά αντέδρασε και σκέφθηκε τους διωγμούς που θα ακολουθήσουν για τον ίδιο και για όλη την οικογένεια από τους μουσουλμάνους. «Θα μας σκοτώσουν όλους…» τού έλεγε. Εκείνος όμως είχε πλέον πάρει το δρόμο του. Της ανακοίνωσε πως θα φύγουν οριστικά από την Αίγυπτο. «Θα βαπτισθούμε χριστιανοί και θα ζήσουμε πλέον σε άλλη χώρα». Έτσι και έπραξε. Ωστόσο, η είδηση της εισόδου του στην Εκκλησία του Χριστού κυκλοφόρησε ευρέως τόσο στην πόλη που υπηρετούσε, όσο και στο μουσουλμανικό ιερατείο.
Σήμερα ο πρώην Χότζας και νυν νεοφώτιστος Χριστιανός σπουδάζει Θεολογία. Για τους μουσουλμάνους βέβαια τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του είναι επικηρυγμένοι. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε περισσότερα στοιχεία.
Τη αυτού δυνάμει, Χριστέ ο Θεός, και ημάς των τού πονηρού διαφύλαξον επηρειών, και τα θείά σου Πάθη, και την ζωηφόρον Ανάστασιν προσκυνήσαι αξίωσον, το τεσσαρακονθήμερον ευμαρώς διανύσαντας στάδιον, και ελέησον ημάς ως μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος.
ΣΤΑΥΡΟΣ Ο ΦΥΛΑΞ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΣΤΑΥΡΟΣ Η ΩΡΑΙΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΤΟ ΚΡΑΤΑΙΩΜΑ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΙΣΤΩΝ ΤΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΓΓΕΛΩΝ Η ΔΟΞΑ
Και των δαιμονίων το τραύμα.
Ο μακαριστός Vladyka Φιλάρετος [Άγιος Φιλάρετος Νέας Υόρκης] διηγείται:
«Πριν δύο ημέρες ο Σεβασμιώτατος [Άγιος] Ιωάννης ήταν το θέμα μίας συζήτησης που είχα με ένα πρόσωπο, τον οποίον ο Σεβασμιώτατος γνώριζε από την εποχή της Γιουγκοσλαβίας.
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος την δεκαετία του ’40 και ακολούθησε το μεταπολεμικό χάος, ο άνθρωπος αυτός, για να επιβιώσει, έπρεπε να ταξιδεύει συνέχεια στον κόσμο. Όταν αρκετά χρόνια αργότερα συνάντησε πάλι τον Σεβασμιώτατο, άρχισε να του μιλάει για τις περιπέτειές του.
Ένα από τα πράγματα που είπε ήταν: «Για τρία χρόνια έπρεπε να ζήσω σε ένα μέρος χωρίς Ορθόδοξο ναό, γι’ αυτό πήγαινα στους Κόπτες».
«Τί; Πήγαινες σε ναό Κοπτών;», ρώτησε ο Σεβασμιώτατος Ιωάννης.
Ενοχλημένος (όπως λέει) από τον αυστηρό τόνο στην φωνή του Σεβασμιωτάτου, ο άντρας απάντησε:
«Ναι, πήγα, αλλά ποτέ δεν παραβρέθηκα σε κάποια από τις λειτουργίες τους.»
«Παραβρέθηκες σε κάποια από τις ολονύκτιες ακολουθίες τους;»
«Ναι, παραβρέθηκα Σεβασμιώτατε.»
«Έχεις μετανοήσει για αυτό;»
«Όχι, δεν έχω, αλλά το θέμα είναι ότι δεν προσευχήθηκα ποτέ στις νυκτερινές ακολουθίες τους, απλά παραβρέθηκα σε αυτές.»
«Να τί πρέπει να κάνεις: την επόμενη φορά που θα πας στην εξομολόγηση βεβαιώσου ότι έχεις μετανοήσει που παραβρέθηκες σε αιρετική ακολουθία, κατέληξε ο Σεβασμιώτατος Ιωάννης.»
Ο Vladyka Φιλάρετος επιπλέον μαρτυρεί:
«Πράγματι, η Ευχαριστία τους (των Κοπτών) είναι το ίδιο με αυτό που οι Άγιοι Πατέρες ανέφεραν απερίφραστα ως τροφή δαιμόνων...
…η Εκκλησία προφυλάσσεται από οποιαδήποτε κοινωνία με εκείνους που βρίσκονται εκτός Αυτής. Εκεί βρίσκονται και οι Κόπτες. Ανεξάρτητα από τα όσα έχουν ειπωθεί για την πρόσφατη προσέγγιση μεταξύ μας, μας χωρίζει το ίδιο χάσμα το οποίο δεν μπορούν να διασχίσουν παρά μόνο όταν αρνηθούν ολόκληρη την ψευδή διδασκαλία τους και αποδεχθούν την Ορθόδοξη.»
-https://www.youtube.com/watch?v=phsrpr8FeqY&t=1s
Μετάφραση ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
Τού Θ. Ι. Ρηγινιώτη
Μόλις πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι τουλάχιστον μία ομάδα σχισματικών παλαιοημερολογιτών, με το περιοδικό της, συκοφαντεί μεγάλους και αγίους γέροντες της Ορθοδοξίας ως «πλανημένους». Ο όρος εδώ σημαίνει ότι τα αγιοπνευματικά τους χαρίσματα αποτελούν «πλάνες», δηλαδή παγίδες του διαβόλου για την παραπλάνηση των ίδιων και όλων των χριστιανών .
Μια ανθολογία πικρών συκοφαντιών κατά των κοιμηθέντων οσίων γερόντων Παϊσίου και Πορφυρίου και κατά του γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη Μήπως οι αδελφοί είναι έτοιμοι να ανακηρύξουν «πλανημένους» όλους τους αγίους που κοιμήθηκαν μετά τη δεκαετία του 1920 στους κόλπους της Εκκλησίας της Ελλάδος και των ορθοδόξων πατριαρχείων; Ήταν πλανημένοι οι άγιοι Νικόλαος Πλανάς, Σιλουανός ο Αθωνίτης, Γεώργιος Καρσλίδης, Λουκάς ο Ιατρός και πλήθος άλλοι; Τα χαρίσματά τους ήταν «πλάνες»; Όσοι απ’ αυτούς ήταν ιερείς, δεν είχαν αληθινή ιεροσύνη; Τα μυστήρια που τέλεσαν ήταν άκυρα; Ώστε όλη η Ορθοδοξία, εκτός από τις σχισματικές ομάδες (που κι αυτές αλληλοσυγκρούονται αποκλείοντας η μια την άλλη), είναι αβάπτιστη, αμύρωτη, ακοινώνητη, ανεξομολόγητη, αστεφάνωτη, ακήδευτη;
Αυτή τη σκληρή κριτική, αδελφέ μου παλαιοημερολογίτη (ή «γνήσιε ορθόδοξε χριστιανέ», αν επιθυμείς να σε χαρακτηρίζω έτσι), δεν έχει τη διάκριση να την κάνει ο πνευματικός σου ή ακόμη και ο επίσκοπός σου· μην ξεχνάς ότι επίσκοποι καθαίρεσαν τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο, καταδίωξαν τον άγιο Μάξιμο Ομολογητή, συμμάχησαν με τους εικονομάχους και τους λατινόφρονες. Επίσκοποι καταδίωξαν τον άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως (τον οποίο, σημειωτέον, πολέμησε μανιωδώς, μετά την κοίμησή του, και η παλαιοημερολογίτισσα μοναχή Μαγδαληνή της Κοζάνης). Ο Θεός μακάρι να τους συγχωρέσει όλους. Ωστόσο, μόνο θεοφόροι και σημειοφόροι άγιοι έχουν τη διάκριση να εκφέρουν άποψη για την αγιότητα ενός τρίτου, ιδιαίτερα αν είναι ήδη αναγνωρισμένος ως άγιος· και αυτοί θα πρέπει, επίσης, να «αποδείξουν» ότι τα χαρίσματά τους είναι από το Θεό και όχι από τον εχθρό.
Λησμονούν οι εν λόγω παλαιοημερολογίτες αδελφοί ότι, με το ίδιο σκεπτικό, εύκολα μπορούμε να χαρακτηρίσουμε «πλάνες» τα αγιοπνευματικά χαρίσματα όλων των γερόντων που κοιμήθηκαν στους κόλπους των παλαιοημερολογιτών έχοντας διακόψει την κοινωνία τους με την Εκκλησία της Ελλάδος, τα ορθόδοξα πατριαρχεία κ.τ.λ. Ωστόσο, δε θα φτάσουμε στο σημείο αυτό. Θα παραθέσουμε μόνο μερικές πληροφορίες, που τις θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικές, με την ελπίδα να προβληματιστούν οι καλοπροαίρετοι αδελφοί μας ως προς το ζήτημα του σχισματικού «ζηλωτισμού» γενικότερα.
1. Η ενωτική στάση του αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς
Α. Η «Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς»
Ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (1896-1966) ήταν ιεράρχης της «Ρωσικής Εκκλησίας της Διασποράς» (στο εξής θα την αναφέρουμε: Ρ.Ε.Δ.) ή «Υπερορίου Ρωσικής Εκκλησίας», η οποία απαρτιζόταν κατά κύριο λόγο από Ρώσους «πνευματικούς πρόσφυγες», που είχαν διαφύγει από την Ε.Σ.Σ.Δ. μη μπορώντας να ζήσουν κάτω από το αθεϊστικό καθεστώς. Η Ρ.Ε.Δ. δεν είχε κοινωνία με το πατριαρχείο της Μόσχας, διότι το τελευταίο, μετά την κοίμηση του αγίου πατριάρχη Τύχωνα και μέσα από φοβερές και αιματηρές περιπέτειες, είχε περιέλθει υπό την κηδεμονία του καθεστώτος.
«Η Εκκλησία αυτή, η οποία ιδρύθηκε το 1920 με επείγον διάταγμα του πατριάρχη Τύχωνος της Μόσχας, την ίδια χρονιά είχε αποφασίσει να παραμείνει διοικητικά αποκομμένη από την Εκκλησία της Ρωσίας μέχρις ότου η δεύτερη απελευθερωνόταν από τα δεσμά του άθεου σοβιετικού καθεστώτος. Παράλληλα, όπως βεβαίωναν οι ιδρυτές-ιεράρχες της, η Εκκλησία Εξωτερικού [σ.σ. η Ρ.Ε.Δ.] αυτοχαρακτηριζόταν εξαρχής ως “αδιάσπαστο, πνευματικά ενιαίο παρακλάδι” της Μητέρας Εκκλησίας στη Ρωσία» [ιερομόναχος Δαμασκηνός, π. Σεραφείμ Ρόουζ, Η ζωή και τα έργα του, μφτρ.-επιμ. Χαρά Λιαναντωνάκη, δ΄ έκδ. Μυριόβιβλος 2006, τ. Α΄, σελ. 379-380. Υποσημ. στην ίδια σελ.: «Το ψήφισμα του Συμβουλίου των Επισκόπων της ρωσικής Εκκλησίας Εξωτερικού, που εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του 1927, είχε ως εξής: “Το τμήμα της Παρρωσικής Εκκλησίας που βρίσκεται στο εξωτερικό, πρέπει να διακόψει τις οποιεσδήποτε διοικητικές σχέσεις με την εκκλησιαστική διοίκηση στη Μόσχα μέχρι να αποκατασταθούν οι ομαλές σχέσεις με τη Ρωσία και μέχρι την απελευθέρωση της Εκκλησίας μας από τις διώξεις που υφίσταται από τις άθεες σοβιετικές αρχές… Το τμήμα της ρωσικής Εκκλησίας που βρίσκεται στο εξωτερικό θεωρεί ότι είναι αδιάσπαστο πνευματικά ενιαίο παρακλάδι της Μεγάλης Ρωσικής Εκκλησίας. Δε διαχωρίζει τον εαυτό του από τη Μητέρα Εκκλησία και δεν αυτοπροσδιορίζεται ως αυτοκέφαλο”» (η υπογράμμιση δική μας)].
Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς ο θαυματουργός
Ο βίος και πολιτεία του Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς έχει την ίδια Ασκητική αυστηρότητα των παλαιών Πατέρων. Τελούσε καθημερινά τη Θεία Λειτουργία, μνημονεύοντας χιλιάδες ονόματα. Είχε λάβει από τον Θεό το διορατικό χάρισμα, που το χρησιμοποιούσε με διάκριση, για τη σωτηρία ψυχών…
Επανειλημμένως πιστοί τον έβλεπαν πότε ανυψωμένο από τη γη, άλλοτε περιβαλλόμενο – εντός υπέρλαμπρου Άκτιστου φωτός. Αρκούνταν στα πιο ταπεινά ενδύματα, φορούσε μόνο ελαφριά σανδάλια που συχνά τα έδινε σε κάποιον φτωχό, και λειτουργούσε ανυπόδητος προς μεγάλο σκανδαλισμό ορισμένων…
Ένας Ρωμαιοκαθολικός ιερέας, θέλοντας να βεβαιώσει τους πιστούς του ότι η αγιότητα δεν ήταν επ’ ουδενί ένα πράγμα του παρελθόντος, μην βρίσκοντας παπικό παράδειγμα, φώναξε στην ομιλία του:
«Να! που στούς δρόμους του Παρισιού σήμερα κυκλοφορεί ένας άγιος, ο Ιωάννης ο Aνυπόδητος!».
Τα πρώτα χρόνια στο Παρίσι, ένας ηλικιωμένος κύριος ονόματι Γρηγόριος, συχνά συνήθιζε να ψέλνει στην εκκλησία. Κάποτε διάβαζε τις ώρες. Ο Άγιος Ιωάννης έκανε την προσκομιδή στην Αγία Τράπεζα και η πλαϊνή πόρτα ήταν ανοικτή…
Είχε τελειώσει την ανάγνωση των Ωρών, ήθελε να ρωτήσει κάτι τον Άγιο Ιωάννη και κατευθύνθηκε προς την Αγία Πρόθεση. Όταν πλησίασε την ανοικτή πλαϊνή πόρτα, πάγωσε επιτόπου !
Είδε τον Άγιο Ιωάννη περικυκλωμένο από λαμπερό άκτιστο φως και να στέκεται, όχι στο έδαφος, αλλά περίπου μισό μέτρο από το πάτωμα !
Αμέσως έκανε πίσω και δεν τον ρώτησε τίποτα…
Ακριβώς το ίδιο περιστατικό διηγήθηκε και μια ηλικιωμένη μοναχή, από το γυναικείο Μοναστήρι της Λέσνα. Ο Άγιος Ιωάννης συνήθιζε να πηγαίνει εκεί και να προσεύχεται γονατιστός μπροστά στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου των Ιβήρων, την οποία αγαπούσε πάρα πολύ.
Μια φορά καθώς προσευχόταν μπροστά από την εικόνα αυτή, η μοναχή μπήκε μέσα στον Ναό κι αντίκρισε ακριβώς το ίδιο που είχε δει και ο Γρηγόριος. Ο Άγιος Ιωάννης ήταν περικυκλωμένος από άκτιστο φως και δεν πατούσε στο έδαφος, αλλά αιωρείτο…
Το άφθαρτο και ευωδιάζον σκήνωμά του, το πλήθος των θαυμάτων του, ο αγιασμένος βίος του, ολα μαρτυρούν την υπάρξη ενός μεγάλου Αγίου, και υπερασπιστή της Ορθόδοξης αλήθειας.
Πιστός ακόλουθος της ασκήσεως και ακρίβειας των Μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας, μη αποδεχόμενος ουδέποτε τις οικουμενιστικές διδασκαλίες, επιρροές και αποκλίσεις που απο την εποχή του έκαναν έντονα την εμφάνισή τούς.
Και ίσως εκείνη η πνευματική παιδαγωγία και νουθεσία, που παραδίδει στο πνευματικό του τέκνο, τον νεαρό Ευγένιο, που μέλει αργότερα να γίνει ενα λαμπρό αστέρι της Ορθοδοξίας, και να ονομαστεί π. Σεραφείμ Ρόουζ, να είναι σήμερα πιο χρήσιμη απο ποτέ…
«Δέν διδάχθηκες, ὅτι σέ δύσκολους καιρούς ὁ κάθε χριστιανός εἶναι ὁ ἴδιος ὑπεύθυνος γιά τήν Χριστιανοσύνη στό σύνολο της;
Ὅτι κάθε μέλος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ἔχει εὐθύνη γιά ὁλόκληρη τήν Ἐκκλησία;
Καί ὅτι σήμερα ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἐχθρούς καί διώκεται απ’ ἔξω ἀλλά καί ἀπό μέσα; »
Nαι, το διδαχθήκαμε ομολόγησαν οι νέοι Ευγένιος και Γκλέμπ (αργότερα π. Γερμανός). Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που δεν έλεγχω σκοπίμως τα τεύχη που εκδίδεται αποφάνθηκε ο Αρχιεπίσκοπος…
Ήθελε ο Άγιος Ιωάννης να διδάξει το αίσθημα ευθύνης απέναντι στόν Θεο και την Αλήθεια Του, να νιώθουν οι χριστιανοί υπεύθυνοι, να γνωρίζουν πραγματικά την πίστη τούς, να είναι έτοιμοι να δώσουν ομολογία, και να έχουν όντως γνώση αυτής, να λαμβάνουν θέση, να ξέρουν καλά πως ο Ορθόδοξος λαός αποτελεί πάντοτε ιστορικά, τον θεματοφύλακα της πίστεως.
Και ο,τι μεταδίδουν να το πράτουν έχοντας οδηγό και μέτρο ελέγχου Τον Χριστό και την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, να αποφεύγουν έτσι τυφλές και αδιάκριτες υπακοές, χωρίς να εξαρτώνται απο ανθρωπαρέσκιες, αντιδράσεις και το φρόνημα του κόσμου.
Άγιε Επίσκοπε του Θεού, Ιωάννη Μαξίμοβιτς Θαυματουργέ, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών. Αμήν!
