Σίγουρα ζούμε σε έναν κόσμο με σύγχυση όπου τα νήματα της ιστορίας συχνά κρύβονται ή όπου ξεδιπλώνεται μια παράσταση που δεν έχει καμία σχέση με ό,τι κρύβεται πίσω από τις κάμερες. Είναι σαν ένα υπερωκεάνιο που πλέει μέσα σε μια θάλασσα από παγόβουνα, αλλά κανείς δεν μπορεί να το σταματήσει επειδή υπάρχει μια αδράνεια που το κρατάει σε κίνηση ακόμα και όταν είναι ακίνητο. Η πεποίθηση των δυνάμεων - πείτε τες έτσι - ότι ελέγχουν και υπαγορεύουν την πορεία είναι επίσης μια ψευδαίσθηση. Ενώ σφαγιάζει τις δυτικές κοινωνίες και τις αξίες από τις οποίες θα έπρεπε να εμπνέονται, προσκολλώνται σαν μύδια σε ορισμένες μορφές, τελετουργίες και θεσμούς σαν να είναι σωτήριες: εν ολίγοις, κάνουν αυτό που κάνουν τα τελευταία 50 χρόνια, σαν το πλαίσιο να είναι ακόμα το ίδιο. Για παράδειγμα, οι χρηματιστηριακές αγορές ακμάζουν ακριβώς όταν θα έπρεπε να κατρακυλούν, δεδομένης της εξάντλησης των μαζικών ροών χρήματος από το εμπόριο στην περιοχή προς τις δυτικές τράπεζες. Όλα αυτά διαβρώνουν προοδευτικά τους ισολογισμούς αυτών των ιδρυμάτων και αναγκάζουν τις κεντρικές τράπεζες να τυπώνουν χρήμα με πλήρη ταχύτητα. Μια είδηση που χτύπησε σαν μαχαίρι στο πλάι είναι ότι οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας Alphabet (Google), Microsoft, Amazon, Meta και Oracle έχουν κρυφό χρέος ύψους 1,65 τρισεκατομμυρίων δολαρίων που δεν εμφανίζεται στους ισολογισμούς τους, ένα ποσό υψηλότερο από τα 1,35 τρισεκατομμύρια δολάρια που αποκαλύφθηκαν επίσημα στους ισολογισμούς τους. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι αυτές οι εταιρείες έχουν περισσότερο χρέος εκτός ισολογισμού από ό,τι αποκαλύπτουν και οι λογιστικοί κανόνες το επιτρέπουν μέχρι να λειτουργήσουν τα κέντρα δεδομένων που κατασκευάζουν. Τέσσερις από αυτές τις πέντε εταιρείες θα δημοσιεύσουν τους ισολογισμούς τους τις επόμενες δύο εβδομάδες και θα είναι ενδιαφέρον να δούμε αν οι αγορές θα λάβουν υπόψη αυτές τις νέες αποκαλύψεις ή θα προσποιηθούν ότι όλα είναι καλά.
Αυτό πιθανώς συμβαίνει επειδή το « Όλα καλά» είναι η κωμωδία που προβάλλεται από τότε που όλα πήγαιναν στραβά. Ο παράλογος πόλεμος κατά του Ιράν προκαλεί έλλειψη 15% πετρελαίου, πράγμα που σημαίνει όχι μόνο καύσιμα, αλλά και ένα ευρύ φάσμα προϊόντων ζωτικής σημασίας για τη γεωργία και τη βιομηχανία, αλλά όλα αυτά δεν φαίνεται να αγγίζουν την φανταστική πορεία των χρηματοοικονομικών. Ωστόσο, αν αυτές οι εταιρείες αποτύγχαναν, θα υπήρχε μια καταιγίδα πολύ πιο βίαιη από αυτήν που προκλήθηκε από την κατάρρευση της Enron: άλλωστε, αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο της κεφαλαιοποίησης της αγοράς του Nasdaq. Με λίγα λόγια, ολόκληρος αυτός ο κόσμος βυθίζεται χωρίς κανείς να φαίνεται να παρατηρεί τα συμπτώματα. Όλα αυτά δεν αφορούν μόνο τις χρηματιστηριακές αγορές και τους λεγόμενους επενδυτές, αλλά συνδέονται άμεσα με τον τεχνολογικό πόλεμο για την τεχνητή νοημοσύνη που έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ εναντίον της Κίνας. Σήμερα, ακόμη και οι πιο ένθερμα παγκοσμιοποιημένες και νεοφιλελεύθερες εφημερίδες παραδέχονται ότι ο τεχνολογικός πόλεμος κατά του Πεκίνου ήταν μια πλήρης αποτυχία: οι κινεζικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης έχουν κλείσει το χάσμα απόδοσης με τους Αμερικανούς ανταγωνιστές τους, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους σε ένα κλάσμα του κόστους και με πολύ λιγότερους περιορισμούς. Την περασμένη εβδομάδα, η κινεζική νεοσύστατη εταιρεία Moonshot AI κυκλοφόρησε το νέο της μοντέλο, το Kimi K3. Ξεπέρασε σε απόδοση το "Fable 5" της Anthropic και το "GPT-5.6 Sol" της OpenAI στις δοκιμές προγραμματισμού και ξεπέρασε το "Opus 4.8" στις συνολικές κατατάξεις, όλα με 40% χαμηλότερο κόστος. Στη συνέχεια, ήρθε ένα σημαντικό πλήγμα για τις αμερικανικές προσφορές τεχνητής νοημοσύνης: στις 27 Ιουλίου, η Moonshot θα διαθέσει το "Kimi" ως ανοιχτή σουίτα, επιτρέποντας σε οποιαδήποτε εταιρεία ή κυβέρνηση στον κόσμο να το κατεβάσει και να το εκτελέσει στο υλικό της, χωρίς περιορισμούς ή συνδρομές.
Και είναι σαφές ότι σε αυτό το σημείο τα κρυμμένα χρέη θα έχουν καθοριστικό αντίκτυπο. Αλλά η λύση του «ελεύθερου κόσμου» είναι πλήρως σοβιετικού τύπου. Το οποίο, παρεμπιπτόντως, μας λέει πολλά για την ετερογένεια των σκοπών που είναι εγγενείς στις παγκοσμιοποιητικές ιδεολογίες: ο Τραμπ πράγματι εξετάζει, όπως αναφέρει το Axios, την απαγόρευση των κινεζικών μοντέλων ανοιχτού κώδικα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά η απλή καταστολή του ανταγωνισμού οδηγεί σε προβλέψιμα αποτελέσματα που έχουν επίσης πολλά ιστορικά προηγούμενα: οι προστατευόμενες εταιρείες μπορούν να κάθονται άπραγες και να αναπτύσσουν νέες στρατηγικές πωλήσεων και να αξιοποιούν τη θέση τους αντί να δημιουργούν επιτυχημένες καινοτομίες. Αν κάποιος ήθελε μια τέλεια εικόνα παρακμής, θα ήταν ακριβώς αυτό: να κρατάει το κεφάλι του στην άμμο για να αποφύγει να δει τι ετοιμάζεται. Και ίσως αυτή η στάση στρουθοκαμήλου ταιριάζει απόλυτα με τα σενάρια της Μέσης Ανατολής που καταλύουν την καταστροφή, όπου υπάρχει αρκετή έρημος για να κρύψει οποιοδήποτε κεφάλι, ειδικά τα κεφάλια των... Θα αφήσω την ολοκλήρωση της πρότασης στους αναγνώστες.
Αυτό πιθανώς συμβαίνει επειδή το « Όλα καλά» είναι η κωμωδία που προβάλλεται από τότε που όλα πήγαιναν στραβά. Ο παράλογος πόλεμος κατά του Ιράν προκαλεί έλλειψη 15% πετρελαίου, πράγμα που σημαίνει όχι μόνο καύσιμα, αλλά και ένα ευρύ φάσμα προϊόντων ζωτικής σημασίας για τη γεωργία και τη βιομηχανία, αλλά όλα αυτά δεν φαίνεται να αγγίζουν την φανταστική πορεία των χρηματοοικονομικών. Ωστόσο, αν αυτές οι εταιρείες αποτύγχαναν, θα υπήρχε μια καταιγίδα πολύ πιο βίαιη από αυτήν που προκλήθηκε από την κατάρρευση της Enron: άλλωστε, αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο της κεφαλαιοποίησης της αγοράς του Nasdaq. Με λίγα λόγια, ολόκληρος αυτός ο κόσμος βυθίζεται χωρίς κανείς να φαίνεται να παρατηρεί τα συμπτώματα. Όλα αυτά δεν αφορούν μόνο τις χρηματιστηριακές αγορές και τους λεγόμενους επενδυτές, αλλά συνδέονται άμεσα με τον τεχνολογικό πόλεμο για την τεχνητή νοημοσύνη που έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ εναντίον της Κίνας. Σήμερα, ακόμη και οι πιο ένθερμα παγκοσμιοποιημένες και νεοφιλελεύθερες εφημερίδες παραδέχονται ότι ο τεχνολογικός πόλεμος κατά του Πεκίνου ήταν μια πλήρης αποτυχία: οι κινεζικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης έχουν κλείσει το χάσμα απόδοσης με τους Αμερικανούς ανταγωνιστές τους, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους σε ένα κλάσμα του κόστους και με πολύ λιγότερους περιορισμούς. Την περασμένη εβδομάδα, η κινεζική νεοσύστατη εταιρεία Moonshot AI κυκλοφόρησε το νέο της μοντέλο, το Kimi K3. Ξεπέρασε σε απόδοση το "Fable 5" της Anthropic και το "GPT-5.6 Sol" της OpenAI στις δοκιμές προγραμματισμού και ξεπέρασε το "Opus 4.8" στις συνολικές κατατάξεις, όλα με 40% χαμηλότερο κόστος. Στη συνέχεια, ήρθε ένα σημαντικό πλήγμα για τις αμερικανικές προσφορές τεχνητής νοημοσύνης: στις 27 Ιουλίου, η Moonshot θα διαθέσει το "Kimi" ως ανοιχτή σουίτα, επιτρέποντας σε οποιαδήποτε εταιρεία ή κυβέρνηση στον κόσμο να το κατεβάσει και να το εκτελέσει στο υλικό της, χωρίς περιορισμούς ή συνδρομές.
Και είναι σαφές ότι σε αυτό το σημείο τα κρυμμένα χρέη θα έχουν καθοριστικό αντίκτυπο. Αλλά η λύση του «ελεύθερου κόσμου» είναι πλήρως σοβιετικού τύπου. Το οποίο, παρεμπιπτόντως, μας λέει πολλά για την ετερογένεια των σκοπών που είναι εγγενείς στις παγκοσμιοποιητικές ιδεολογίες: ο Τραμπ πράγματι εξετάζει, όπως αναφέρει το Axios, την απαγόρευση των κινεζικών μοντέλων ανοιχτού κώδικα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά η απλή καταστολή του ανταγωνισμού οδηγεί σε προβλέψιμα αποτελέσματα που έχουν επίσης πολλά ιστορικά προηγούμενα: οι προστατευόμενες εταιρείες μπορούν να κάθονται άπραγες και να αναπτύσσουν νέες στρατηγικές πωλήσεων και να αξιοποιούν τη θέση τους αντί να δημιουργούν επιτυχημένες καινοτομίες. Αν κάποιος ήθελε μια τέλεια εικόνα παρακμής, θα ήταν ακριβώς αυτό: να κρατάει το κεφάλι του στην άμμο για να αποφύγει να δει τι ετοιμάζεται. Και ίσως αυτή η στάση στρουθοκαμήλου ταιριάζει απόλυτα με τα σενάρια της Μέσης Ανατολής που καταλύουν την καταστροφή, όπου υπάρχει αρκετή έρημος για να κρύψει οποιοδήποτε κεφάλι, ειδικά τα κεφάλια των... Θα αφήσω την ολοκλήρωση της πρότασης στους αναγνώστες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου