Όλα όσα θέλατε να μάθετε για το πετρέλαιο
Η περιήγηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι πάντα αρκετά θλιβερή, αλλά τις τελευταίες εβδομάδες, είναι σαφές ότι παρά το γεγονός ότι ο κόσμος ζει με πετρέλαιο για πάνω από έναν αιώνα, ο μέσος άνθρωπος, ο οποίος έκτοτε έχει γίνει άστεγος, δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα για τον μαύρο χρυσό και πιστεύει ότι όλα είναι το ίδιο, ότι όλα έχουν να κάνουν με την ποσότητα των βαρελιών. Αυτό οδηγεί σε εξισώσεις που δεν ευσταθούν, όπως η ιδέα ότι οι ΗΠΑ είναι σχετικά άτρωτες στις διαταραχές της αγοράς και στις ελλείψεις πετρελαίου αλλού. Αλλά αυτό δεν ισχύει: υπάρχει το όξινο πετρέλαιο (συνήθως βαρύ) που περιέχει επίπεδα θείου που κυμαίνονται από 0,5 έως 4 τοις εκατό, και το γλυκό πετρέλαιο (συνήθως ελαφρύ) που περιέχει χαμηλά επίπεδα θείου.
Δεν υπάρχει πρόβλημα με αυτό, επειδή ο βαρύς μαύρος χρυσός αποθείώνεται μέσω χημικών διεργασιών, οι οποίες, ωστόσο, απαιτούν εξοπλισμό που χρησιμοποιεί μέταλλα ανθεκτικά στη διάβρωση, καθώς και ειδικές δομές. Αυτό σημαίνει ότι ένα διυλιστήριο σχεδιασμένο για την επεξεργασία γλυκού αργού πετρελαίου δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει βαρύ αργό πετρέλαιο. Υπάρχουν επίσης και άλλα χαρακτηριστικά που υπαγορεύουν ότι κάθε διυλιστήριο είναι συνήθως αφιερωμένο σε έναν συγκεκριμένο τύπο πετρελαίου. Έτσι, οι ελλείψεις καταλήγουν να επιβαρύνουν πολύ περισσότερο από την ακατέργαστη ποσότητα. Ο μαύρος χρυσός που προέρχεται από τον Κόλπο είναι σε μεγάλο βαθμό όξινος και επομένως πολλά διυλιστήρια που είναι αφιερωμένα σε αυτόν τον τύπο αργού πετρελαίου δεν μπορούν να λειτουργήσουν εκτός εάν αντικαταστήσουν τους προμηθευτές αναζητώντας μαύρο χρυσό σε άλλες αγορές (κυρίως Κεντρική και Νότια Αμερική) σε τιμές που προφανώς εκτοξεύονται. Επομένως, οι ΗΠΑ και τα διυλιστήρια βαρέος πετρελαίου τους δεν είναι σε καμία περίπτωση πάνω από την ένταση, και εάν η Ασία, όπως συμβαίνει, γίνει ο πιο κερδοφόρος αγοραστής, όλες οι χώρες παραγωγής θα μετατοπίσουν τις εξαγωγές τους προς αυτή την κατεύθυνση, συμπεριλαμβανομένου του Μεξικού και του Καναδά. Εν ολίγοις, θα υπάρξουν επίσης δραματικές αυξήσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες, σίγουρα πιο σημαντικές από αυτές που ήδη υπάρχουν.
Αναζητώντας τον Χαμένο Πύραυλο
Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ δεν διεξάγουν μαζικές επιθέσεις στο Ιράν είναι η έλλειψη πυραύλων, τόσο επιθετικών όσο και αμυντικών. Σύμφωνα με υπολογισμούς αναλυτών του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS), μιας αυτοαποκαλούμενης διμερούς δεξαμενής σκέψης, μια διεξοδική ανάλυση των αμερικανικών οπλοστασίων δείχνει ότι οι αμυντικοί πύραυλοι πλησιάζουν γρήγορα στην εξάντληση. Στην αρχή του πολέμου, στις 28 Φεβρουαρίου, υπήρχαν 2.330 Patriot . κατά τη στιγμή της εκεχειρίας, στις 8 Απριλίου, είχαν απομείνει 1.135. και τώρα υπάρχουν μεταξύ 759 και 825. Το ίδιο ισχύει και για τους Thaad : πριν από τον πόλεμο, υπήρχαν 452 μονάδες. κατά τη στιγμή της εκεχειρίας, είχαν απομείνει 232. και σήμερα, χάρη στις νέες παραδόσεις, υπάρχουν μεταξύ 234 και 278 μονάδες.
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο ανησυχητική για τους πυραύλους επίθεσης. Στην αρχή του πολέμου, οι Αμερικανοί είχαν περίπου 4.000 Tomahawks , και μόνο οι μισοί από αυτούς έχουν απομείνει, σε σύγκριση με μια ετήσια παραγωγή περίπου 90. Υπήρχαν περίπου 3.000 πύραυλοι Jassm , και μόνο 1.400 έχουν απομείνει, με ετήσια παραγωγή περίπου 500. Η κατάσταση δεν διαφέρει για τους Atacms: υπήρχαν περίπου 800, και μόνο 400 έχουν απομείνει, ενώ η παραγωγή έχει σταματήσει. Αυτά τα στοιχεία - και αυτό είναι το σημαντικό που πρέπει να κατανοήσουμε - δεν αναφέρονται στους πυραύλους που υπάρχουν στο θέατρο των επιχειρήσεων, αλλά στον συνολικό αριθμό οχημάτων παράδοσης που είναι διαθέσιμα σε όλες τις στρατιωτικές διοικήσεις των ΗΠΑ. Τώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο πόλεμος κατά του Ιράν κλιμακώνονται, ή τουλάχιστον επιχειρούν να κλιμακωθούν, η ακραία αδυναμία των ΗΠΑ γίνεται σαφής.
Η περιήγηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι πάντα αρκετά θλιβερή, αλλά τις τελευταίες εβδομάδες, είναι σαφές ότι παρά το γεγονός ότι ο κόσμος ζει με πετρέλαιο για πάνω από έναν αιώνα, ο μέσος άνθρωπος, ο οποίος έκτοτε έχει γίνει άστεγος, δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα για τον μαύρο χρυσό και πιστεύει ότι όλα είναι το ίδιο, ότι όλα έχουν να κάνουν με την ποσότητα των βαρελιών. Αυτό οδηγεί σε εξισώσεις που δεν ευσταθούν, όπως η ιδέα ότι οι ΗΠΑ είναι σχετικά άτρωτες στις διαταραχές της αγοράς και στις ελλείψεις πετρελαίου αλλού. Αλλά αυτό δεν ισχύει: υπάρχει το όξινο πετρέλαιο (συνήθως βαρύ) που περιέχει επίπεδα θείου που κυμαίνονται από 0,5 έως 4 τοις εκατό, και το γλυκό πετρέλαιο (συνήθως ελαφρύ) που περιέχει χαμηλά επίπεδα θείου.
Δεν υπάρχει πρόβλημα με αυτό, επειδή ο βαρύς μαύρος χρυσός αποθείώνεται μέσω χημικών διεργασιών, οι οποίες, ωστόσο, απαιτούν εξοπλισμό που χρησιμοποιεί μέταλλα ανθεκτικά στη διάβρωση, καθώς και ειδικές δομές. Αυτό σημαίνει ότι ένα διυλιστήριο σχεδιασμένο για την επεξεργασία γλυκού αργού πετρελαίου δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει βαρύ αργό πετρέλαιο. Υπάρχουν επίσης και άλλα χαρακτηριστικά που υπαγορεύουν ότι κάθε διυλιστήριο είναι συνήθως αφιερωμένο σε έναν συγκεκριμένο τύπο πετρελαίου. Έτσι, οι ελλείψεις καταλήγουν να επιβαρύνουν πολύ περισσότερο από την ακατέργαστη ποσότητα. Ο μαύρος χρυσός που προέρχεται από τον Κόλπο είναι σε μεγάλο βαθμό όξινος και επομένως πολλά διυλιστήρια που είναι αφιερωμένα σε αυτόν τον τύπο αργού πετρελαίου δεν μπορούν να λειτουργήσουν εκτός εάν αντικαταστήσουν τους προμηθευτές αναζητώντας μαύρο χρυσό σε άλλες αγορές (κυρίως Κεντρική και Νότια Αμερική) σε τιμές που προφανώς εκτοξεύονται. Επομένως, οι ΗΠΑ και τα διυλιστήρια βαρέος πετρελαίου τους δεν είναι σε καμία περίπτωση πάνω από την ένταση, και εάν η Ασία, όπως συμβαίνει, γίνει ο πιο κερδοφόρος αγοραστής, όλες οι χώρες παραγωγής θα μετατοπίσουν τις εξαγωγές τους προς αυτή την κατεύθυνση, συμπεριλαμβανομένου του Μεξικού και του Καναδά. Εν ολίγοις, θα υπάρξουν επίσης δραματικές αυξήσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες, σίγουρα πιο σημαντικές από αυτές που ήδη υπάρχουν.
Αναζητώντας τον Χαμένο Πύραυλο
Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ δεν διεξάγουν μαζικές επιθέσεις στο Ιράν είναι η έλλειψη πυραύλων, τόσο επιθετικών όσο και αμυντικών. Σύμφωνα με υπολογισμούς αναλυτών του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS), μιας αυτοαποκαλούμενης διμερούς δεξαμενής σκέψης, μια διεξοδική ανάλυση των αμερικανικών οπλοστασίων δείχνει ότι οι αμυντικοί πύραυλοι πλησιάζουν γρήγορα στην εξάντληση. Στην αρχή του πολέμου, στις 28 Φεβρουαρίου, υπήρχαν 2.330 Patriot . κατά τη στιγμή της εκεχειρίας, στις 8 Απριλίου, είχαν απομείνει 1.135. και τώρα υπάρχουν μεταξύ 759 και 825. Το ίδιο ισχύει και για τους Thaad : πριν από τον πόλεμο, υπήρχαν 452 μονάδες. κατά τη στιγμή της εκεχειρίας, είχαν απομείνει 232. και σήμερα, χάρη στις νέες παραδόσεις, υπάρχουν μεταξύ 234 και 278 μονάδες.
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο ανησυχητική για τους πυραύλους επίθεσης. Στην αρχή του πολέμου, οι Αμερικανοί είχαν περίπου 4.000 Tomahawks , και μόνο οι μισοί από αυτούς έχουν απομείνει, σε σύγκριση με μια ετήσια παραγωγή περίπου 90. Υπήρχαν περίπου 3.000 πύραυλοι Jassm , και μόνο 1.400 έχουν απομείνει, με ετήσια παραγωγή περίπου 500. Η κατάσταση δεν διαφέρει για τους Atacms: υπήρχαν περίπου 800, και μόνο 400 έχουν απομείνει, ενώ η παραγωγή έχει σταματήσει. Αυτά τα στοιχεία - και αυτό είναι το σημαντικό που πρέπει να κατανοήσουμε - δεν αναφέρονται στους πυραύλους που υπάρχουν στο θέατρο των επιχειρήσεων, αλλά στον συνολικό αριθμό οχημάτων παράδοσης που είναι διαθέσιμα σε όλες τις στρατιωτικές διοικήσεις των ΗΠΑ. Τώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο πόλεμος κατά του Ιράν κλιμακώνονται, ή τουλάχιστον επιχειρούν να κλιμακωθούν, η ακραία αδυναμία των ΗΠΑ γίνεται σαφής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου