Ζήτω η Κούβα!

Μια σύντομη επιστολή, ή μάλλον ένα προειδοποιητικό υπόμνημα, έφτασε στο γραφείο του Τραμπ από δεκαπέντε γνωστούς πρώην επαγγελματίες των Αμερικανών μυστικών υπηρεσιών, που τον προειδοποιούν και τον παροτρύνουν να «αποφύγει μια καταστροφική αποτυχία στην Κούβα». Είναι σαφές σε όλους ότι ο Ντόναλντ, ο κανίβαλος, σκοπεύει να αναθέσει στο νησί το καθήκον της εξιλέωσης για το λάθος που έκανε την Αμερική να κάνει με το Ιράν. Ακολουθούν ορισμένα αποσπάσματα από την επιστολή:

Αγαπητέ Πρόεδρε Τραμπ, Ανησυχούμε βαθιά ότι η τρέχουσα προσέγγιση των ΗΠΑ απέναντι στην Κούβα καθιστά ολοένα και πιο πιθανή μια τρομερή ανθρωπιστική καταστροφή, για την οποία θα είναι υπεύθυνες οι Ηνωμένες Πολιτείες. Πιστεύουμε επίσης ότι οποιαδήποτε στρατιωτική επιλογή θα μας παρασύρει σε έναν πόλεμο που ήδη χάνουμε. Η Κούβα δεν είναι Βενεζουέλα. Οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κούβας δεν ήταν ποτέ καλές, ούτε καν πριν από την άνοδο του Φιντέλ Κάστρο στην εξουσία το 1959. Η Ουάσιγκτον δεν κατάλαβε ποτέ τη βαθιά εθνική υπερηφάνεια και την επιθυμία του κουβανικού λαού για κυριαρχία, ούτε την κουλτούρα σεβασμού των θεσμών. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η κυβέρνηση απολαμβάνει υπολειμματικής νομιμότητας, και ακόμη και οι Κουβανοί που επιθυμούν σημαντική αλλαγή θα συσπειρωθούν γύρω από τη σημαία σε περίπτωση εξωτερικής επίθεσης.

Ο κουβανικός λαός πράγματι υποφέρει, αλλά οι αναφορές για ευρεία λαϊκή υποστήριξη στις κυρώσεις των ΗΠΑ, ακόμη και στις στρατιωτικές επεμβάσεις, επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από εκείνους που πληρώνονται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Δεδομένης της λανθασμένης επιλογής μεταξύ της ζωής υπό την τρέχουσα κυβέρνηση με τις κυρώσεις «μέγιστης πίεσης» των ΗΠΑ και της ζωής υπό ένα νέο σύστημα, ορισμένοι Κουβανοί θα επέλεγαν πράγματι την αλλαγή. Αλλά οι διαμαρτυρίες τους δεν στοχεύουν στο να κατηγορήσουν την κυβέρνηση, και ακόμη και εκείνοι που επιθυμούν ριζική αλλαγή στην Κούβα δεν εμπιστεύονται τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 65ετές εμπάργκο και ο συνεχιζόμενος πετρελαϊκός αποκλεισμός αποτελούν πηγή βαθιάς, αν και λανθάνουσας, δυσπιστίας.

Αλλά μια «κατάρρευση καθεστώτος» υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και η κατοχή ή η επιβολή μιας κυβέρνησης της επιλογής μας θα αποτύγχανε παταγωδώς. Οι ίδιοι άνθρωποι που κρατούν τα Chevy του '57 στο δρόμο θα εξαπέλυαν χάος εναντίον ενός καθεστώτος που επιβάλλεται από το εξωτερικό. Οι δηλώσεις της κυβέρνησης καταδεικνύουν μια σοφή τάση να μην αναπτύσσονται αμερικανικά στρατεύματα επί τόπου, αλλά είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σμήνη Κουβανών εθνικιστών θα υπονόμευαν σιωπηλά οποιοδήποτε επιβαλλόμενο σύστημα. Οι επιπτώσεις οποιουδήποτε από αυτά τα σενάρια για τις μεταναστευτικές πιέσεις θα ήταν καταστροφικές.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετέχουν σε ένα είδος «διαπραγμάτευσης» με έναν ανιψιό του πρώην προέδρου Ραούλ Κάστρο, ο οποίος δεν κατέχει καμία επίσημη θέση στην Κούβα. Σε κάθε περίπτωση, η εμπειρία μας από συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο μας οδηγεί να τονίσουμε ότι οι συνομιλίες με πιστόλι στο κεφάλι δεν είναι πραγματικές διαπραγματεύσεις. Ο καταναγκασμός των ΗΠΑ κατά της Κούβας δεν έχει λειτουργήσει για πάνω από εξήντα χρόνια. Μια διαπραγμάτευση χωρίς αποκλεισμούς, όπλα στραμμένα προς τους ηγέτες και πολιτικές κατηγορίες μπορεί να λειτουργήσει πολύ καλύτερα.

Αυτό το έγγραφο υπογράφηκε από τον Fulton Armstrong, πρώην Αξιωματικό Εθνικών Πληροφοριών για τη Λατινική Αμερική, τον Marshall Carter-Tripp, πρώην αξιωματικό Διπλωματικής Υπηρεσίας και Διευθυντή του Γραφείου Πληροφοριών και Έρευνας του Υπουργείου Εξωτερικών, τον Philip Giraldi, πρώην αξιωματικό της CIA και επιχειρήσεων, τον Matthew Hoh, πρώην Λοχαγό Πεζοναυτών στο Ιράκ και αξιωματικό Εξωτερικής Υπηρεσίας στο Αφγανιστάν, τον Larry Johnson, πρώην αξιωματικό πληροφοριών της CIA και αξιωματικό αντιτρομοκρατίας του Υπουργείου Εξωτερικών, τον John Kiriakou, πρώην αξιωματικό αντιτρομοκρατίας της CIA και πρώην ανώτερο ερευνητή για την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, την Karen Kwiatkowski, πρώην αντισυνταγματάρχη της Πολεμικής Αεροπορίας που επέβλεψε την κατασκευή ψεμάτων για το Ιράκ, 2001-2003, τον Ray McGovern, πρώην αξιωματικό πεζικού/πληροφοριών του Αμερικανικού Στρατού και αναλύτρια της CIA, την Elizabeth Murray, πρώην Αναπληρώτρια Αξιωματικό Εθνικών Πληροφοριών για την Εγγύς Ανατολή στο Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών, και ανώτερη αναλύτρια πολιτικής για την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, τον CIA (Εφ.) Scott Ritter  πρώην ταγματάρχη στο Σώμα Πεζοναυτών των Ηνωμένων Πολιτειών, πρώην επικεφαλής των επιθεωρητών όπλων του ΟΗΕ στο Ιράκ, την Coleen Rowley, ειδική πράκτορα του FBI και πρώην νομικό σύμβουλο για το τμήμα της Μινεάπολης, τον Λόρενς Γουίλκερσον, πρώην συνταγματάρχης και ομότιμος καθηγητής στο Κολλέγιο Γουίλιαμ και Μαίρη· τη Σάρα Τζ. Γουίλτον, πρώην DIA· τον Ρόμπερτ Γουίνγκ, πρώην αξιωματικός διπλωματικής υπηρεσίας· την Αν Ράιτ , πρώην συνταγματάρχης του Αμερικανικού Στρατού και πρώην αξιωματικός διπλωματικής υπηρεσίας, η οποία παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πόλεμο στο Ιράκ.

Φυσικά, η επιστολή θα καταλήξει στον κάλαθο των αχρήστων του Λευκού Οίκου, όπου, παρεμπιπτόντως, βρίσκεται σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της επιζώσας νοημοσύνης και ανθρωπότητας της Αμερικής. Ωστόσο, αυτή η απαράδεκτη επιθετικότητα κατά της Κούβας, που μέχρι στιγμής περιορίζεται σε οικονομικό και διατροφικό στραγγαλισμό, μοιάζει με το κλείσιμο ενός κύκλου: ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός εκδηλώθηκε ακριβώς με τον Ισπανοαμερικανικό Πόλεμο του 1898, ο οποίος οδήγησε όχι μόνο στην κατάκτηση της Κούβας, αλλά και στην υποβάθμιση των Φιλιππίνων σε αποικία. Και μου αρέσει να υπενθυμίζω σε αυτό το πλαίσιο ότι παρά την τεράστια ανωτερότητα του αμερικανικού στόλου, οι Ισπανοί κατάφεραν να δυσκολέψουν τους Αμερικανούς, κερδίζοντας πολυάριθμες ναυμαχίες παρά το γεγονός ότι ήταν λιγότεροι σε αριθμό και μάλιστα χωρίς τα κανόνια τους, τα οποία είχαν αγοραστεί από την Αγγλία αλλά είχαν τεθεί υπό εμπάργκο από την κυβέρνηση του Λονδίνου.

Que viva Cuba libre | il Simplicissimus

Ανάλυση Τσόμσκι για κορωνοϊό: Eιρωνικό ότι η Κούβα βοηθάει την Ευρώπη ενώ η Γερμανία δεν μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα (βίντεο)

Οι πληροφορίες υπήρχαν, αλλά δεν δώσαμε σημασία.

Ο Νόαμ Τσόμσκι, ο γνωστός 91χρονος Αμερικανός γλωσσολόγος και πολιτικός αναλυτής, μίλησε στον Σρέτσκο Χόρβατ στο DiEM25 TV από την Αριζόνα των ΗΠΑ, όπου βρίσκεται σε αυτό-απομόνωση λόγω της πανδημίας.

Ο Τσόμσκι επισήμανε ότι η υγειονομική κρίση του κορονοϊού είναι πολύ σοβαρή και θα έχει σοβαρές επιπτώσεις αλλά θα είναι παροδική, ενώ υπάρχουν δύο πιο σοβαρές υπαρξιακές απειλές που έχει να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα, ο πυρηνικός πόλεμος και η υπερθέρμανση του πλανήτη. Στην ανάλυσή του επισημαίνει πώς όλες οι απειλές αυτές επιδεινώνονται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και μετά το τέλος αυτής της κρίσης η επιλογή θα είναι είτε πιο αυταρχικά, βίαια κράτη είτε ριζική ανασυγκρότηση της κοινωνίας με πιο ανθρώπινες συνθήκες.

Για τον Τσόμσκι είναι σοκαριστικό αυτή την κρίσιμη στιγμή να ηγείται ο Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο χαρακτηρίζει ως κοινωνιοπαθή καραγκιόζη. «Η πανδημία του κορονοϊού είναι αρκετά σοβαρή, αλλά αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν δύο τεράστιες απειλές που αντιμετωπίζουμε, οι οποίες είναι πολύ χειρότερες από οτιδήποτε έχει συμβεί στην ανθρώπινη ιστορία: Η μία είναι ο αυξανόμενος κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου και η άλλη είναι φυσικά η αυξανόμενη απειλή της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ο κορονοϊός είναι κάτι άσχημο και μπορεί να έχει τρομακτικές συνέπειες, αλλά θα υπάρξει ανάκαμψη. Ενώ οι άλλες δύο απειλές αν δεν αντιμετωπιστούν θα είναι το τέλος μας».

Η εξουσία των ΗΠΑ είναι τόσο μεγάλη, που είναι η μοναδική χώρα που όταν επιβάλλει κυρώσεις σε άλλα κράτη όπως το Ιράν και η Κούβα, όλοι οι υπόλοιποι την ακολουθούν μαζί με την Ευρώπη που παίζει τον ρόλο του υποτακτικού, υποστηρίζει ο Τσόμσκι. Οι χώρες αυτές υποφέρουν από τις αμερικανικές κυρώσεις αλλά παρόλα αυτά «ένα από τα πιο ειρωνικά στοιχεία της σημερινής κρίσης του κορονοϊού είναι ότι η Κούβα βοηθάει την Ευρώπη. Η Γερμανία δεν μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα, αλλά η Κούβα μπορεί να βοηθήσει τις ευρωπαϊκές χώρες». Προσθέτοντας και τους θανάτους στη Μεσόγειο χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, ο Τσόμσκι θεωρεί ότι η πολιτισμική κρίση της Δύσης είναι συγκλονιστική.

Η σημερινή ρητορική που παραπέμπει σε φρασεολογία πολέμου έχει κάποια σημασία, σύμφωνα με τον Τσόμσκι. Για να αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίση χρειάζεται κάτι όπως μια πολεμική κινητοποίηση. Παράδειγμα φέρνει τις ΗΠΑ και την άμεση οικονομική κινητοποίηση για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία οδήγησε τη χώρα σε μεγαλύτερο χρέος και τετραπλασιάστηκε η παραγωγή και η ανάπτυξη. Αυτή τη νοοτροπία χρειαζόμαστε και τώρα για να ξεπεράσουμε αυτή τη βραχυπρόθεσμη κρίση και η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί από τις πλούσιες χώρες. «Σε έναν πολιτισμένο κόσμο, οι πλούσιες χώρες θα βοηθούσαν μετά τις χώρες που έχουν ανάγκη, αντί να τις στραγγαλίζουν». «Η κρίση του κορονοϊού μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να σκεφτούν ‘τι είδους κόσμο θέλουμε;’».

Ο Τσόμσκι πιστεύει ότι η προέλευση αυτής της κρίσης ήταν η παταγώδης αποτυχία των αγορών και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εντείνουν τα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα. «Ήταν γνωστό εδώ και πολύ καιρό ότι οι πανδημίες είναι κάτι πιθανό να συμβούν και έγινε κατανοητό με την πανδημία του κορονοϊού SARS. Θα μπορούσαν να έχουν εργαστεί πάνω σε εμβόλιο για αυτόν, στην ανάπτυξη προστασίας από πανδημίες του κορονοϊού, και με μικρές τροποποιήσεις να έχουμε σήμερα διαθέσιμο εμβόλιο». Για τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες (Big Pharma), ιδιωτικές τυραννίες που είναι αδύνατο για τις κυβερνήσεις να παρέμβουν σε αυτές, η ανάπτυξη εμβολίων δεν είναι τόσο επικερδής όσο οι κρέμες σώματος. Η απειλή της πολιομυελίτιδας τερματίστηκε με το εμβόλιο του Σαλκ, από κυβερνητικό θεσμό, χωρίς ευρεσιτεχνία, και έγινε διαθέσιμο σε όλους. «Αυτό θα μπορούσε να γίνει και τώρα, αλλά η νεοφιλελεύθερη πανούκλα το έχει εμποδίσει».

Οι πληροφορίες υπήρχαν, αλλά δεν δώσαμε σημασία.

«Τον Οκτώβριο του 2019 έγινε μια προσομοίωση μεγάλης κλίμακας στις ΗΠΑ, με το σενάριο μιας πιθανής παγκόσμιας επιδημίας, αλλά για αυτό δεν έκαναν τίποτα. Δεν δώσαμε προσοχή στις πληροφορίες, καθώς στις 31 Δεκεμβρίου η Κίνα ενημέρωσε τον ΠΟΥ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) για την πνευμονία και μία εβδομάδα αργότερα αναγνώρισαν κινέζοι επιστήμονες τον ιό δίνοντας όλες τις πληροφορίες στον κόσμο. Μερικές χώρες οργανώθηκαν, όπως η Κίνα, η Νότια Κορέα, η Ταϊβάν και φαίνεται να το έχουν περιορίσει τουλάχιστον στην πρώτη έξαρση. Η Ευρώπη επίσης έκανε βήματα. Η Γερμανία, η οποία κινήθηκε εγκαίρως, έχει το νοσοκομειακό σύστημα ώστε να το αντιμετωπίσει αν και ενήργησε με εξαιρετικά εγωιστικό τρόπο χωρίς να βοηθά άλλους. Άλλες χώρες το αγνόησαν με τις χειρότερες να είναι το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες».

Όταν ξεπεράσουμε αυτή την κρίση, οι επιλογές που θα έχουμε θα είναι είτε άκρως αυταρχικά και βίαια κράτη ή η ριζική ανασυγκρότηση με πιο ανθρώπινες συνθήκες, που οι ανθρώπινες ανάγκες θα έρχονται πρώτες αντί του ιδιωτικού κέρδους. «Υπάρχει η δυνατότητα να οργανωθούν οι άνθρωποι, να εμπλακούν, όπως κάνουν πολλοί, και να φέρουν έναν πολύ καλύτερο κόσμο, ο οποίος θα αντιμετωπίσει επίσης τα τεράστια προβλήματα που βρίσκονται ακριβώς μπροστά μας, τα προβλήματα του πυρηνικού πολέμου, ο οποίος είναι πιο κοντά από ποτέ και τα προβλήματα της περιβαλλοντικής καταστροφής από τα οποία δεν θα υπάρχει ανάκαμψη αν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο, που δεν απέχει πολύ, εκτός αν ενεργήσουμε αποφασιστικά».

«Επομένως, είναι μια κρίσιμη στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας, όχι μόνο λόγω του κορονοϊού, αλλά μπορεί να αποκτήσουμε επίγνωση των βαθιών αδυναμιών, τα βαθιά, δυσλειτουργικά χαρακτηριστικά ολόκληρου του κοινωνικοοικονομικού συστήματος, το οποίο πρέπει να μεταμορφωθεί, αν πρόκειται να υπάρξει ένα βιώσιμο μέλλον. Επομένως, αυτό θα μπορούσε να είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι και ένα μάθημα για να το αντιμετωπίσουμε σήμερα ή να το αποφύγουμε και να εκραγεί. Αλλά να σκεφτείτε τις ρίζες του και πώς οι ρίζες αυτές θα οδηγήσουν σε περισσότερες κρίσεις, χειρότερες από αυτές».

Για την κατάσταση καραντίνας στην οποία σήμερα βρίσκονται περίπου 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι πάνω στον πλανήτη, ο Τσόμσκι επισημαίνει ότι μια μορφή κοινωνικής απομόνωσης υπήρχε εδώ και χρόνια και η οποία είναι πολύ επιζήμια.

«Βρισκόμαστε τώρα σε μια κατάσταση πραγματικής κοινωνικής απομόνωσης. Πρέπει να το ξεπεράσουμε με την αναδημιουργία των κοινωνικών δεσμών με οποιονδήποτε τρόπο, ανεξάρτητα από το είδος, που μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Επικοινωνώντας με αυτούς, αναπτύσσοντας οργανισμούς, επεκτείνοντας την ανάλυση, ώστε να είναι λειτουργικοί, κάνοντας σχέδια για το μέλλον, ενώνοντας τους ανθρώπους όπως μπορεί να γίνει στην εποχή του διαδικτύου ώστε να βρουν απαντήσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και να εργαστούν πάνω σε αυτά, τα οποία μπορούν να γίνουν. Δεν είναι επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο που για τον άνθρωπο είναι απαραίτητη. Αλλά θα τη στερηθούμε για λίγο και είναι σε αναμονή».

Ο Νόαμ Τσόμσκι κλείνει λέγοντας: «Να βρείτε άλλους τρόπους και να συνεχίσετε και να επεκτείνετε και να εμβαθύνετε τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται. Μπορεί να γίνει, δεν πρόκειται να είναι εύκολο, αλλά οι άνθρωποι έχουν αντιμετωπίσει πολλά πρόβλημα».

pentapostagma