«Ο τελευταίος συναγερμός πυρκαγιάς αντικρούεται από τα δεδομένα.» Από ΕΚΤΟΣ ΦΥΛΑΚΗΣ

Πυρκαγιές, κλίμα και αριθμοί που πρέπει να επαληθευτούν

                   «Ο τελευταίος συναγερμός πυρκαγιάς αντικρούεται μέ τα δεδομένα.»

Τα επιστημονικά δεδομένα αμφισβητούν την κυρίαρχη αφήγηση σχετικά με την πρόσφατη παγκόσμια αύξηση των πυρκαγιών.

                                                         από τον Κιτ Νάιτλι

Ενώ τα διεθνή μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν τις δασικές πυρκαγιές ως οριστική απόδειξη της κλιματικής έκτακτης ανάγκης, ο Kit Knightly μας προσκαλεί να συγκρίνουμε αυτήν την αφήγηση με τα διαθέσιμα δεδομένα. Επικαλούμενος μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας, ο συγγραφέας υπογραμμίζει πώς η παγκόσμια έκταση που κάηκε από πυρκαγιές το 2025 ήταν χαμηλότερη από τον μέσο όρο των προηγούμενων ετών, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με το χάσμα μεταξύ στατιστικών στοιχείων και της παρουσίασης στα μέσα ενημέρωσης. Το άρθρο δεν αρνείται την ύπαρξη πυρκαγιών ή τον ρόλο του κλίματος, αλλά προσφέρει μια κριτική σκέψη σχετικά με την επιλεκτική χρήση των πληροφοριών και τη μετατροπή των φυσικών φαινομένων σε εργαλεία πολιτικής επικοινωνίας. (NR)

Οι δασικές πυρκαγιές βρίσκονται στην επικαιρότητα. Με ένα ζεστό, ξηρό καλοκαίρι, ήταν αναπόφευκτο. Και, φυσικά, αυτό φέρνει μαζί του τη συζήτηση για την κλιματική αλλαγή.

Η Independent ουρλιάζει και σκίζει τα ρούχα της :

Η Ευρώπη φλέγεται: θα ξυπνήσουν επιτέλους οι αρνητές της κλιματικής αλλαγής στην ήπειρο;

Η εφημερίδα Guardian δημοσίευσε ένα άρθρο γνώμης ζητώντας τη δίωξη των εγκλημάτων κατά του κλίματος . Στο Twitter, ορισμένοι ειδικοί ζητούν αλλαγή στον τρόπο ζωής μας.

Ο πρίγκιπας Γουίλιαμ λέει μερικά πράγματα :

« Οι πυρκαγιές αποτελούν «έντονη υπενθύμιση» της ακραίας κλιματικής πρόκλησης, λέει ο Γουίλιαμ

Υποθέτω ότι θα πρέπει να επαναλάβουμε τη βασική ιδέα: ότι οι δασικές πυρκαγιές είναι ένα φυσικό φαινόμενο που αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό μέρος του κύκλου ζωής πολλών οικοσυστημάτων. Και ότι ορισμένες χρονιές αναπόφευκτα θα είναι χειρότερες από άλλες.

Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα: η δραστηριότητα των πυρκαγιών έχει στην πραγματικότητα μειωθεί.

Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας, που δημοσιεύθηκε τον Μάιο , διαπίστωσε ότι η έκταση που κάηκε το 2025 ήταν 16% μικρότερη από τον μέσο όρο, παρά τις πολιτικές που είναι γνωστό ότι αυξάνουν τόσο την πιθανότητα έναρξης πυρκαγιών όσο και την περιοχή που καίνε.

Αλλά αυτό ήταν πέρυσι, φέτος πρέπει να είναι διαφορετικά δεδομένης της κάλυψης από τα μέσα ενημέρωσης, σωστά;

Λανθασμένος.

Δεδομένα από την Υπηρεσία Παρακολούθησης της Ατμόσφαιρας Copernicus της ΕΕ δείχνουν ότι, μέχρι τα τέλη Ιουνίου, η δραστηριότητα των δασικών πυρκαγιών φέτος ήταν σημαντικά χαμηλότερη - σε όλες τις ηπείρους - από ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο έτος από την έναρξη της συλλογής δεδομένων το 2003.

Φυσικά, αυτά τα δεδομένα δεν περιλαμβάνουν ακόμη τις πυρκαγιές των τελευταίων δύο εβδομάδων και είναι πιθανό το 2026 να μην παραμείνει χρονιά ρεκόρ για τον αριθμό των πυρκαγιών, αλλά αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην γνωστή επίδραση των ετών του Ελ Νίνιο.

Οι συγγραφείς σημειώνουν στο συμπέρασμά τους [η έμφαση προστέθηκε]:

Το ιστορικό χαμηλό των συνολικών εκπομπών από την καύση βιομάζας για το πρώτο εξάμηνο του 2026 επιβεβαιώνει τη συνολική πτωτική τάση που σχετίζεται με τις αλλαγές στις πυρκαγιές στις σαβάνες στην τροπική Αφρική και την Ασία. Ωστόσο, το ξέσπασμα πολυάριθμων μεγάλης κλίμακας πυρκαγιών στην Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Ιουνίου θα μπορούσε να αυξήσει τις συνολικές παγκόσμιες εκπομπές για το υπόλοιπο του καλοκαιριού. Κοιτώντας μπροστά, οι προβλεπόμενες συνθήκες Ελ Νίνιο θα μπορούσαν να αυξήσουν τις παγκόσμιες εκπομπές πυρκαγιών, όπως παρατηρήθηκε κατά τα προηγούμενα έτη Ελ Νίνιο, 2015 και 2019, όταν η επίμονη καύση βιομάζας στην Ινδονησία προκάλεσε εκτεταμένη ομίχλη στην περιοχή και σοβαρή υποβάθμιση της ποιότητας του αέρα.

Στην πραγματικότητα, η παγκόσμια έκταση που καίγεται ετησίως από πυρκαγιές μειώνεται σταθερά για πάνω από έναν αιώνα (σας συνιστούμε να ακολουθήσετε τον Bjorn Lomborg στο X , μια εξαιρετική πηγή δεδομένων):

Γιατί λοιπόν όλος αυτός ο πανικός;

Το σημείο που πρέπει να τονιστεί, σύμφωνα με τη μελέτη του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας, είναι ότι παρόλο που ο αριθμός των πυρκαγιών και η συνολική καμένη έκταση έχουν μειωθεί, η «σοβαρότητά» τους έχει αυξηθεί.

Εν ολίγοις, η χαμηλότερη συνολική δραστηριότητα των πυρκαγιών φαίνεται να μεταφράζεται σε μεγαλύτερο ανθρώπινο κόστος, τόσο από άποψη ζωών όσο και από άποψη χρημάτων. Λέγεται ότι οι εκκενώσεις έχουν αυξηθεί, το κόστος ασφάλισης έχει αυξηθεί και ο αριθμός των θανάτων έχει αυξηθεί.Μια νέα ανάλυση της παγκόσμιας δραστηριότητας των πυρκαγιών έως το 2025 αποκαλύπτει ότι ο κόσμος έχει βιώσει μερικές από τις πιο καταστροφικές και θανατηφόρες πυρκαγιές στην πρόσφατη ιστορία, παρά τη δεύτερη χαμηλότερη έκταση που έχει καεί από το 2002. Η ανάλυση υπογραμμίζει μια συνεχιζόμενη τάση προς ολοένα και πιο ακραίες, δαπανηρές και καταστροφικές πυρκαγιές, τόσο από οικονομικής άποψης όσο και από άποψη απώλειας ανθρώπινων ζωών.

Με την πρώτη ματιά, κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι πρόκειται για γλωσσική ή στατιστική χειραγώγηση, που στοχεύει στην καμουφλάζ έρευνας που δεν έχει εξυπηρετήσει επαρκώς τα συμφέροντα της κλιματικής αλλαγής.

Μια προσπάθεια συγκάλυψης λανθασμένων δεδομένων: «Εντάξει, οι δασικές πυρκαγιές έχουν μειωθεί, αλλά αυτές που είχαμε ήταν ΠΟΛΥ πιο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ!»

Είναι απολύτως πιθανό. Αλλά υποθέτοντας ότι τα αναφερόμενα δεδομένα είναι ακριβή, τι σημαίνει αυτό;
Λοιπόν, υπάρχουν αρκετές πιθανές εξηγήσεις.
Θα μπορούσε να είναι η προβλέψιμη συνέπεια της επέκτασης των ανθρώπινων οικισμών και της αύξησης του πληθυσμού.
Είναι πιθανό οι περιοχές που έχουν πληγεί από τις πυρκαγιές να μετακινούνται προς πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές λόγω κάποιας ακόμη ασαφούς φυσικής διεργασίας.
Οι φωτιές μπορεί να ανάβουν σκόπιμα κοντά σε κατοικημένες περιοχές με σκοπό την πρόκληση πανικού.
Είναι πιθανό αυτά τα στατιστικά στοιχεία να έχουν παραποιηθεί ή να έχουν παραποιηθεί.
...Ή θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε, όλες ή ένας συνδυασμός πολλών επιλογών.
Δεν ξέρουμε, αλλά σε αυτό το στάδιο δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τίποτα.

Τα δεδομένα είναι σαφή, δεν υπάρχει λόγος πανικού, ανεξάρτητα από το τι λέει ο Τύπος.

Κιτ Νάιτλι

«Ο τελευταίος συναγερμός πυρκαγιάς αντικρούεται από τα δεδομένα.» - Inchiostronero

«Η Αμερική δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα». Από ΕΚΤΟΣ ΦΥΛΑΚΗΣ

Μια αντανάκλαση πέρα ​​από τα γεωπολιτικά κλισέ

                                       «Η Αμερική δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα».

Ένας επικήδειος λόγος για την 250ή επέτειο της ανεξαρτησίας ενός έθνους που αναπτύχθηκε δυσανάλογα και εγκαταλείφθηκε από την Αυτοκρατορία.

                                                       από τον Κιτ Νάιτλι

Συμπίπτει πράγματι η Αμερική με τη δύναμη που ενεργεί στο όνομά της; Αυτό το άρθρο του Kit Knightly αμφισβητεί μια ταύτιση που έχει γίνει σχεδόν αυτόματη: αυτή μεταξύ ενός λαού, ενός έθνους και των συμφερόντων των πολιτικοστρατιωτικών, βιομηχανικών και οικονομικών ελίτ. Κάνοντας μια σαφή διάκριση μεταξύ της πραγματικής χώρας και των δομών που καθοδηγούν τις στρατηγικές της επιλογές, ο συγγραφέας μας καλεί να διαχωρίσουμε την ταυτότητα εκατομμυρίων πολιτών από τις ενέργειες μηχανισμών που συχνά λειτουργούν σύμφωνα με τη δική τους λογική. Μια σκέψη κατά των απλουστεύσεων, χρήσιμη για την αμφισβήτηση της σχέσης μεταξύ κράτους, εξουσίας και εκπροσώπησης στον σύγχρονο κόσμο. (NR)

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ήταν ποτέ αυτοκρατορία.

Τα Βραχώδη Όρη δεν ήταν ποτέ η Αυτοκρατορία. Οι Καταρράκτες του Νιαγάρα δεν ήταν ποτέ η Αυτοκρατορία. Τα Έβεργκλεϊντς δεν ήταν ποτέ η Αυτοκρατορία. Τα ελικοειδή ποτάμια του Μισισιπή, του Μιζούρι και του Οχάιο δεν ήταν ποτέ η Αυτοκρατορία. Οι Μεγάλες Λίμνες δεν ήταν ποτέ η Αυτοκρατορία.
Η Αυτοκρατορία δεν ήταν ποτέ το Λος Άντζελες ή η Νέα Υόρκη, η Αλάσκα, το Τέξας ή η Χαβάη.
Η Αυτοκρατορία δεν ήταν ποτέ η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, τα Αστέρια και οι Ρίγες ή το Σύνταγμα.
Κανένας από τους περίπου 340 εκατομμύρια ανθρώπους – που ζουν φυσιολογική ζωή και απλώς θέλουν να τα πάνε καλά και να είναι ευτυχισμένοι, όπως όλοι οι άλλοι – δεν υπήρξε ποτέ μέρος της Αυτοκρατορίας.
Η Αμερική δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα.
Και το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η Αμερική.

Η Raytheon δεν έχει εκπροσωπήσει ποτέ την Αμερική. Ούτε η Pfizer, η Boeing, η Lockheed Martin ή η Halliburton.
Το Πεντάγωνο δεν εκπροσώπησε ποτέ την Αμερική. Ούτε τα τέρατα με τα τρία γράμματα όπως η CIA, η NSA ή το DHS.
Οι πολιτικοί —οι οποίοι έσπασαν τον όρκο τους στο Σύνταγμα σχεδόν αμέσως μετά την ολοκλήρωσή του— δεν εκπροσώπησαν ποτέ την Αμερική. Οι λομπίστες και οι κερδοσκόποι που τους πλήρωσαν δεν εκπροσώπησαν ποτέ την Αμερική.
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ δεν έχει εκπροσωπήσει ποτέ την Αμερική, η Γουόλ Στριτ δεν έχει εκπροσωπήσει ποτέ την Αμερική. Οι τεράστιοι εταιρικοί γίγαντες που κατέχουν τον μισό κόσμο και γεμίζουν τις οικονομίες με επινοημένο χρήμα δεν έχουν εκπροσωπήσει ποτέ την Αμερική.
Και κανένας τους δεν θα πληρώσει το τίμημα για όσα έκαναν εν ονόματι αυτού.
Η Αμερική δεν ήταν ποτέ η Αυτοκρατορία, ήταν απλώς το μέρος όπου η Αυτοκρατορία έζησε για ένα διάστημα.
Είχε άλλα σπίτια στο παρελθόν και θα έχει άλλα στο μέλλον. Ένα παγούρι που χάνει το καβούκι του καθώς φουσκώνει.
Το έθνος των Ηνωμένων Πολιτειών – όπως και να το ορίσετε – υπήρξε θύμα όσο και οποιοσδήποτε από εμάς.
Αν η έννοια του «έθνους» συνδέεται με τη γεωγραφία, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δει τους πόρους τους να λεηλατούνται, το νερό τους να δηλητηριάζεται και τον αέρα τους να μολύνεται όσο και οποιοδήποτε άλλο μέρος στη γη.
Αν ένα «έθνος» είναι μια βιβλιοθήκη νόμων, τότε το Σύνταγμα των ΗΠΑ έχει σκιστεί, μασηθεί και αφοδευτεί.
Αν ένα «έθνος» είναι μια συλλογή κοινών παραδόσεων, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες όχι μόνο έχουν δει τις τρεις βασικές τους παραδόσεις, την ευκαιρία, την ελευθερία και τη δημοκρατία, να σφαγιάζονται, αλλά έχουν επίσης γίνει μάρτυρες του μακάβριου κουκλοθέατρου τους, δεκαετία με τη δεκαετία.
Και τέλος, αν ένα έθνος ορίζεται από τον λαό του, τότε ο λαός των Ηνωμένων Πολιτειών έχει σφαγιαστεί σε εταιρικούς πολέμους, έχει αρρωστήσει από τοξικά τρόφιμα, έχει δηλητηριαστεί από επικίνδυνα ναρκωτικά, έχει φτωχύνει από βουνά χρεών, έχει κλειδωθεί σε ιδιωτικές φυλακές, έχει πλυθεί από την κρατική εκπαίδευση και έχει υποστεί πλύση εγκεφάλου από συνεργούς των μέσων ενημέρωσης.

Έγκλημα και βία, ναρκωτικά και κατάθλιψη, άγνοια και απελπισία.

«Αμερική» μπορεί να ήταν το όνομα που χρησιμοποιούσαν, μπορεί να ήταν η σημαία που ύψωναν, αλλά κανένας από τους αυτοκρατορικούς κατακτητές δεν νοιαζόταν πραγματικά για το όνομα ή τη σημαία, και κανένα από τα λάφυρά τους δεν έφτασε ποτέ αρκετά μακριά για να κάνει την Αμερική πλούσια σε χρυσό, οινοπνευματώδη ποτά ή ασφάλεια.
Σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες γίνονται 250. Μπορεί να μην φτάσουν τα 260.
Αν, όπως φαίνεται αναπόφευκτο, οι Ηνωμένες Πολιτείες καταρρεύσουν σε ένα σχεδόν αποτυχημένο κράτος τα επόμενα χρόνια, με το μίσος και τη διχόνοια να μετατρέπονται σε απόσχιση και εμφύλιο πόλεμο, πολλοί σε όλο τον κόσμο θα πυροδοτήσουν πυροτεχνήματα και θα διακηρύξουν τη νίκη.
Για κάποιους, θα είναι σαν μια παγκόσμια 4η Ιουλίου, μια παγκόσμια ημέρα ανεξαρτησίας. Κάποιοι θα τη δουν ως μια καρμική επανεξισορρόπηση, άλλοι θα μοιραστούν πικρά γέλια με τα τραυματισμένα θύματα, που μεταμορφώνονται σε τέρατα από τη δίψα τους για εκδίκηση.
Πολλοί θα χειροκροτήσουν. Πολλοί θα χαρούν.

Δεν θα είμαι ένας από αυτούς.

Αντίθετα, θα θρηνήσω μια χώρα που ιδρύθηκε από λαμπρούς άνδρες με υπέροχες ιδέες. Ένα έθνος που θα μπορούσε να ήταν σπουδαίο, αλλά δεν ήταν.

Θα μας πουν ότι ο κακός ηττήθηκε, ότι ο εχθρός δεν υπάρχει πια. Ίσως η ιστορία να τελειώσει για δεύτερη φορά. Οι φελλοί της σαμπάνιας θα σκάσουν και θα ανατείλει μια «νέα εποχή παγκοσμιοποιημένου διαφωτισμού», στέλνοντας τις «επικίνδυνες ιδέες» της ελευθερίας, του ατομικισμού και των ευκαιριών στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας.
Τα πάρτι θα διαρκέσουν μέχρι αργά το βράδυ.
Και καθώς ο ήλιος ανατέλλει πάνω από τα θρυμματισμένα ερείπια της Αμερικής, που στριφογυρίζουν από αγωνία, τίποτα δεν θα έχει αλλάξει εκτός από τη μάσκα που επιλέγουν να φορούν οι αληθινοί ηγεμόνες του κόσμου.

«Η Αμερική δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα.» - Inchiostronero