Πηγή: Αιρετικά
Η Σαξονία είναι μια περιοχή στη βόρεια Γερμανία, με Λουθηρανική και Πρωσική καταγωγή, βαθιά ριζωμένη στο γερμανικό πνεύμα. Ένα μέρος της, η Σαξονία-Άνχαλτ, είναι μία από τις έξι περιοχές της πρώην ΛΔΓ (Κομμουνιστικής Γερμανίας) που επανενώθηκαν με τον κεντρικό πυρήνα της μητέρας πατρίδας μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Έχει λίγο πάνω από δύο εκατομμύρια κατοίκους και έκταση παρόμοια με αυτή της Εμίλια-Ρομάνια. Από τις 6 Σεπτεμβρίου 2026, συμβολίζει την αλλαγή στο γερμανικό εκλογικό κλίμα. Η νίκη του Alternative fuer Deutschland (AfD) στις περιφερειακές εκλογές ήταν συντριπτική. Με πολύ υψηλή προσέλευση ψηφοφόρων, το κόμμα της Άλις Βάιντελ και του Τίνο Χρουπάλα σχεδόν κέρδισε το 44% των ψήφων, περισσότερο από το διπλάσιο των προηγούμενων εκλογών, και έχει πιθανότητες να κερδίσει την κυβέρνηση του κρατιδίου. Δεν κατέχει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, αλλά θα μπορούσε να την ξεπεράσει εάν σχηματιζόταν συμμαχία με το BSW, το μαρξιστικό κίνημα με επικεφαλής τη Σάρα Βάγκενκνεχτ, το οποίο αντιτίθεται στη μετανάστευση, δίνει προσοχή στα εθνικά ζητήματα και τα κοινωνικά προβλήματα, είναι ουδέτερο και εχθρικό της πολεμοχαρούς και αντιρωσικής τάσης της Γερμανίας.
Πράγματι, όπως σχολίασε ο νεαρός τοπικός ηγέτης του AfD και πιθανός μελλοντικός πρόεδρος του κρατιδίου Ούλριχ Ζίγκμουντ , γράφτηκε ιστορία στο Μαγδεμβούργο στις 6 Σεπτεμβρίου, μια νέα ιστορία. Το αστείο είναι σχεδόν πολύ εύκολο, αλλά η σαξονική πέτρα που ρίχνεται είναι μια από αυτές που χτυπούν στην καρδιά του ευρωπαϊκού, οικονομικού, στρατιωτικού, μεταναστευτικού συστήματος και των εξαντλημένων πολιτικών του αναφορών. Πριν αναλύσουμε τις συνέπειες και τα μελλοντικά σενάρια, είναι ενδιαφέρον να δούμε τους αριθμούς: πάνω από ογδόντα τοις εκατό των ψηφοφόρων, ένα ρεκόρ· η αγωνία της Σοσιαλδημοκρατίας, η οποία έχει πέσει κάτω από το δέκα τοις εκατό των ψήφων για δεύτερη φορά· η κατάρρευση των Χριστιανοδημοκρατών στην κυβέρνηση (CDU, η οποία έχει πέσει κάτω από το 18 τοις εκατό)· η εξαφάνιση των Φιλελευθέρων. Τα τρία κόμματα που κυριαρχούν στη γερμανική πολιτική σκηνή για γενιές δεν φτάνουν το τριάντα τοις εκατό των ψήφων. Μια εντυπωσιακή μετατόπιση στο πολιτικό τοπίο, με τους Πράσινους και την Αριστερά των Ορφανών της ΛΔΓ ( Die Linke ) να βρίσκονται και τα δύο γύρω στο εννέα τοις εκατό. Η Βάγκενκνεχτ ξεπερνά το όριο του 5% και θα δούμε αν θα ενταχθεί σε ένα αντι-AfD πλήθος (το cordon sanitaire εναντίον των νικητών που έχουν ήδη κατατροπωθεί από τον λαό) ή αν θα δώσει το πράσινο φως σε ένα πολιτικό πείραμα που υπερβαίνει το χάσμα αριστεράς-δεξιάς συμμαχώντας με τον Ζίγκμουντ. Τα δύο κόμματα για τα δικαιώματα των ζώων παραμένουν σε στασιμότητα, παρόλα αυτά συγκεντρώνοντας το 1,5% των ψήφων, καταδεικνύοντας την τεράστια σύγχυση μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών.
Η σαξονική πέτρα χτύπησε τον καημένο τον Αντόνιο Ταγιάνι κατάματα, με την έκφρασή του πιο κενή από το συνηθισμένο: μιλάει για εξτρεμισμό, προσπαθεί, με αμήχανα αποτελέσματα, να υποβαθμίσει την κατάσταση (είναι μια τοπική ψηφοφορία...), φλυαρεί για δυσαρέσκεια με την ενοποίηση (η οποία συνέβη πριν από τριάντα έξι χρόνια) και φτώχεια (αλλά δεν ήταν η Γερμανία η κινητήρια δύναμη της Ευρώπης;). Ένα τέλειο παράδειγμα της πεισματικής, αμβλείας ακατανοησίας των γεγονότων από την πλευρά της πολιτικής τάξης που υπηρετεί την τρόικα χρηματοπιστωτικού ΝΑΤΟ-ΕΕ. Εξίσου προβλέψιμη είναι η αγανάκτηση της αριστεράς κατά της Φλόριντα, που φωνάζει το συνηθισμένο λεξιλόγιο μέχρι το φεγγάρι, χωρίς να το πιστεύουν οι ίδιες οι πολιτικές και μιντιακές δυνάμεις που το διαδίδουν: Ναζισμός, μαύρο κύμα, αναμασούν. Η reductio ad Hitlerum ( πνευματικά δικαιώματα του πρώτου νεοσυντηρητικού ιδεολόγου, Λέο Στράους), ο αιώνιος αφορισμός σε ηθικολογικούς λόγους ιδεών που μισεί αλλά πάνω απ' όλα δεν καταλαβαίνει, δεν λειτουργεί πλέον.
Είναι πολύ νωρίς για να γνωρίζουμε αν η Σαξονία-Άνχαλτ είναι το πρώτο χτύπημα της καμπάνας που χτυπάει ενάντια στο Ευρωπαϊκό καθεστώς, αλλά σίγουρα αντιπροσωπεύει μια ειδοποίηση έξωσης. Όχι μόνο για τον Καγκελάριο Μερτς, έναν άνθρωπο του Black Rock και της αποτυχημένης γερμανικής βαριάς βιομηχανίας (τέσσερα εργοστάσια της Volkswagen σχεδιάζουν κλείσιμο), όχι μόνο για την εξασθενημένη Σοσιαλδημοκρατία, αλλά για μια ολόκληρη άρχουσα τάξη μέτριων υπηρετών του απάτριδου χρηματοπιστωτικού συστήματος και γραφειοκρατών ικανών μόνο να παράγουν κανονισμούς - τέσσερις χιλιάδες ετησίως - που παραλύουν τα κράτη μέλη και διαχειρίζονται την ασταμάτητη παρακμή της παλιάς (από κάθε άποψη) ηπείρου.
Στη Σαξονία, το εξήντα ένα τοις εκατό των εργαζομένων, το πενήντα τρία τοις εκατό των αυτοαπασχολούμενων και η απόλυτη πλειοψηφία των νέων ψήφισαν το AfD. Αυτές είναι οι τάξεις και οι γενιές που έχουν χάσει από την παγκοσμιοποίηση, εξαντλημένες από την απώλεια αγοραστικής δύναμης, φοβισμένες για το μέλλον, παραμορφωμένες από τη μετανάστευση, η οποία έχει φτάσει σε εκπληκτικά επίπεδα ακόμη και στην πρώην ΛΔΓ μέσα σε λίγα μόνο χρόνια. Οι φιλελεύθεροι και οι προοδευτικοί δεν θα ακούσουν το μήνυμα των Σαξόνων για την οικονομία, τη μετανάστευση, την ΕΕ, την απόρριψη της πολεμοχαρούς εκστρατείας και τη δικαιολογία για βιομηχανική ανασυγκρότηση. Οι κρίσιμες γαλλικές προεδρικές εκλογές πλησιάζουν. Στοιχηματίζουμε ότι θα εφεύρουν κάτι εναντίον της επικρατούσας υποψήφιας, Μαρίν Λεπέν, σε πείσμα της δημοκρατίας, μια αρχή και μια μέθοδο που ισχύει όσο κερδίζουν οι μπάτλερ της ολιγαρχίας; Το AfD, επιπλέον, έχει ένα μετριοπαθές συντηρητικό οικονομικό πρόγραμμα και απέχει πολύ από το να ευθυγραμμίζεται με την ακροδεξιά σε πολλά ζητήματα. Η ίδια η Βάιντελ είναι λεσβία, σε σύμφωνο συμβίωσης με μια γυναίκα καταγωγής Σρι Λάνκα. Ένας παράξενος ναζισμός κοντά στο Ισραήλ και μακριά από το να είναι ριζοσπαστικός. Το μήνυμα των Σαξόνων έχει μεγαλύτερη σημασία από την ατζέντα των νικητών.
Τούτος ο συγγραφέας ανησυχεί περισσότερο για τον ενθουσιασμό του Elon Musk για τον εορτασμό της νίκης του AfD, ο οποίος είναι γεμάτος με συναισθήματα κοντά στον τεχνολογικό επιταχυντή που ευνοούν οι τεχνο-ολιγάρχες. Το αδιαμφισβήτητο γεγονός παραμένει ότι αυτή η επιτυχία καταδεικνύει μια μετατόπιση της κοινής γνώμης στη Γερμανία, η οποία είναι πιο αντιδραστική (μεταξύ των εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων, των νέων και πολλών γυναικών). Πέρα από τον αποπροσανατολισμό του Tajani από τα γεγονότα, το πολιτικό δίδαγμα είναι η ανάγκη για όσους διαφωνούν με το σύστημα εξουσίας στο οποίο η αριστερά και η δεξιά είναι τα δύο μισά του ίδιου μήλου στα χέρια των ισχυρών να αναπτύξουν ένα όραμα και ένα όραμα για το μέλλον που διαφέρει από το αποτυχημένο που οδήγησε ακόμη και τη Γερμανία στην παρακμή.
Λιγότεροι ξένοι, αγώνας κατά της μείωσης των γεννήσεων (ακόμα και ένας μεγάλος κομμισάριος των ισχυρών όπως ο Giancarlo Giogetti εξέφρασε ανησυχία στο Cernobbio, το Νταβός μας, για τη δημογραφική έρημο), αναβιομηχάνιση, προσοχή στα κοινωνικά δικαιώματα και τους μισθούς, μεγαλύτερη ασφάλεια, απόρριψη του πολέμου, ανανεωμένος διάλογος με τη Ρωσία, επιστροφή στην πολιτική, οικονομική, χρηματοπιστωτική και νομισματική κυριαρχία και αναβίωση της δημόσιας σφαίρας ενάντια στην ιδιωτική εξουσία. Αποκατάσταση στον λαό (δεν είναι αυτό δημοκρατία;) της εξουσίας πάνω στον εαυτό του, πάνω στους φυσικούς πόρους και πάνω σε σημαντικές οικονομικές και πολιτικές αποφάσεις. Η σαξονική πετροβολία θα είναι το πρώτο επιτυχημένο βήμα σε μια ηθική και υλική εξέγερση μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών μόνο εάν επιβάλει ένα σημείο καμπής σε αυτά τα ζητήματα. Χωρίς να αυταπατόμαστε, έχουμε λόγους να ελπίζουμε, αλλά το πληγωμένο θηρίο, που εξακολουθεί να κρατάει (σχεδόν) όλα τα χαρτιά, θα γίνει πιο άγριο. Μετά τη Σαξονία, τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο δύσκολα. Δεν θα υποχωρήσουν ούτε εκατοστό. Αυτή τη φορά, ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος του λαού της Ευρώπης είναι εναντίον τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου