Andrea Zhok - 21 Σεπτεμβρίου 2026
Η Ευρώπη είναι μια περιοχή που βρίσκεται σε βιομηχανικό μετασχηματισμό με περιορισμένους δικούς της ενεργειακούς και ορυκτούς πόρους. Χωρίς εξωτερικές προμήθειες, είναι καταδικασμένη να γίνει χώρα του Τρίτου Κόσμου.
Αλλά αυτή η αυτοκτονική πορεία είναι ακριβώς αυτή που έχει ακολουθήσει. Γιατί;
Δύο πιθανές ερμηνείες.
Η πρώτη είναι η πλήρης υποταγή στις ΗΠΑ. Μια ομάδα ξεπουλημένων στην κορυφή της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου φέρεται να συναίνεσε στις προκλήσεις στο ρωσικό μέτωπο που οδήγησαν σε πόλεμο, στην αμερικανική πυρκαγιά της Μέσης Ανατολής και στόν πειρατικό σφετερισμό των πετρελαϊκών πόρων της Βενεζουέλας, θυσιάζοντας την γηραιά ήπειρο.
Τα πληρωμένα μέσα ενημέρωσης ζαχάρωσαν το χάπι μουρμουρίζοντας τη συνήθη φράση για την «υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» για να δικαιολογήσουν οποιαδήποτε βαρβαρότητα.
Η δεύτερη είναι ότι ο πόλεμος στο ρωσικό μέτωπο δεν έγινε ανεκτός, αλλά σχεδιάστηκε, με στόχο να δοθεί ώθηση στη Ρωσία, να αποσταθεροποιηθεί το καθεστώς της και να επιστρέψει στην εποχή του Γέλτσιν, έναν σταθμό ανεφοδιασμού και μια γη κατάκτησης για αδίστακτους επιχειρηματίες. Μια ραγδαία οικονομική κατάρρευση, μέσω κυρώσεων, θα είχε μετατρέψει τα πλούσια πετρελαϊκά πεδία της Ρωσίας σε μόνιμη και άνευ όρων διαθεσιμότητα.
Όποια όμως και αν είναι η σωστή ερμηνεία, και τα δύο σενάρια οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Όσο πιο σοβαρή είναι η κατάσταση, όσο μεγαλύτερο είναι το χρέος, όσο στενότερο είναι το αδιέξοδο, τόσο πιο αδύνατο φαίνεται για τους Ευρωπαίους ηγέτες να ανατρέψουν την απόφασή τους. Όπως ο τζογαδόρος που έχει ήδη χάσει το αυτοκίνητό του, το σπίτι του και ένα νεφρό του, η εγκατάλειψη του παιχνιδιού θα σήμαινε απλώς καταστροφή, και έτσι δεν έχει άλλη επιλογή από το να χάσει το άλλο του νεφρό, και μαζί με αυτό τη ζωή του, σε ένα τελικό στοίχημα, όλα ή τίποτα. Και το στοίχημα είναι ο πόλεμος, και το στοίχημά του είναι ότι θα παραμείνει ένας πόλεμος φθοράς, εν μέρει υβριδικός, εν μέρει δι' αντιπροσώπων, αλλά ακόμα συμβατικός. Σε έναν χαμηλής τάσης, μακροπρόθεσμο συμβατικό πόλεμο, η ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο ελπίζουν να βασιστούν σε μεγαλύτερους πόρους από άποψη ανθρώπινου δυναμικού και οικονομικών.
Έτσι, αυτό το σενάριο που φαίνεται τρελό, αντιφατικό και επομένως ακόμα απίθανο σε πολλούς - το σενάριο ενός άμεσου πολέμου με τη Ρωσία - φαίνεται τώρα να είναι η μόνη κατεύθυνση που μπορούν να μας οδηγήσουν οι ολιγαρχίες της ΕΕ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου