από τον Enrico Tomaselli - 21 Σεπτεμβρίου 2026
Πηγή: Red Jackets
Υπάρχει πάντα —και ολοένα και περισσότερο— ένα στοιχείο διπροσωπίας στην αμερικανική πολιτική, αλλά ένα στοιχείο τόσο κραυγαλέο που είναι άχρηστο, αν όχι αντιπαραγωγικό. Αν λες ψέματα συνεχώς και το κάνεις αυτό με αυθάδεια, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να εντείνεις τη δυσπιστία απέναντί σου. Ακόμα και όταν είσαι ειλικρινής, οι άλλοι θα δυσπιστούν απέναντί σου.
Πάρτε για παράδειγμα αυτό το παραμύθι για εύπιστα παιδιά —προφανώς διαδίδεται κυρίως από το Axios (αμερικανικό διαδικτυακό ειδησεογραφικό μέσο), τώρα το ανεπίσημο όργανο του εργοστασίου παραγωγής ψευδών ειδήσεων που βρίσκεται στη λεωφόρο Πενσιλβάνια, στον αριθμό 1600, στην Ουάσινγκτον — σύμφωνα με το οποίο ο Τραμπ πιέζει εδώ και καιρό τον Ζελένσκι να σταματήσει να επιτίθεται στα ρωσικά διυλιστήρια, επειδή αυτό —σύμφωνα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ— είναι η αιτία της αύξησης των παγκόσμιων τιμών του ντίζελ, η οποία επηρεάζει ιδιαίτερα την αμερικανική αγορά (οι τιμές του ντίζελ στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεπεράσει τα 6,50 δολάρια ανά γαλόνι για πρώτη φορά, σημειώνοντας αύξηση 15% από την αρχή του μήνα).
Στην αφήγηση του Τραμπ, αυτός ο μύθος εξυπηρετεί επικοινωνιακούς σκοπούς, και όχι μόνο. Πρώτον, χρησιμεύει στο να μεταθέσει την ευθύνη για τις αυξήσεις στη σύγκρουση στην Ουκρανία («πόλεμος του Μπάιντεν»), αντί για αυτήν με το Ιράν —η οποία είναι η κύρια αιτία. Αυτό προφανώς στοχεύει να μετριάσει τον αντίκτυπο στην ψήφο στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές. Αλλά πάνω απ' όλα, χρησιμεύει —τουλάχιστον στις προθέσεις του ενοίκου του Λευκού Οίκου— στο να θέσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε θέση να εμφανιστούν για άλλη μια φορά ως μεσολαβητές μεταξύ Μόσχας και Κιέβου. Από τη μία, πράγματι, ο Τραμπ ζητά προσχηματικά από τον Ζελένσκι να αναστείλει τις επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια, ενώ ο Ουκρανός πρόεδρος τον γράφει ανέμελα στα παλιά του τα παπούτσια. Έτσι, ο Τραμπ φαντάζεται ότι θα μπορέσει να πει στον Πούτιν: «Ελάτε τώρα, σταματήστε και οι δύο τις επιθέσεις στον ενεργειακό τομέα…»
Μόνο που στο Κρεμλίνο γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτές οι επιθέσεις διεξάγονται με την υποστήριξη των αμερικανικών δορυφορικών πληροφοριών, χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν, και ότι σε κάθε περίπτωση —αν πραγματικά ήθελε να τις σταματήσει— ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει αρκετούς μοχλούς για να επιβάλει τη διακοπή τους, κι όχι απλώς να τη ζητά. Όλα αυτά, επιπλέον, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ψηφίζουν τον Νόμο Γκράχαμ με νέες κυρώσεις κατά του ρωσικού πετρελαίου. Με λίγα λόγια, μια ακόμη επιβεβαίωση της απόλυτης αναξιοπιστίας της Αμερικής, και μάλιστα ακόμη περισσότερο αυτής της κυβέρνησης.
Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι παρά την πολυδιακηρυγμένη αποστασιοποίησή του και τις συνεχείς προσφορές του για διάλογο, ο Τραμπ δεν έχει καμία πρόθεση να υποχωρήσει. Ο πόλεμος κατά της Ρωσίας παραμένει ένα στρατηγικό εργαλείο, όπως ακριβώς και ο πόλεμος κατά του Ιράν και της Κίνας. Στην καλύτερη περίπτωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να αποδεχθούν παύσεις για λόγους τακτικής, επιδιώκοντας πάντα να μεγιστοποιήσουν το πλεονέκτημά τους, αλλά η αποφασιστικότητα να ανακόψουν την ανάδυση ενός πολυπολικού κόσμου με κάθε δυνατό τρόπο αποπνέεται από κάθε πράξη και λέξη που προέρχεται από την Ουάσινγκτον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου