Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2021

Κυριακή Εʼ Ματθαίου: Η θεραπεία του δαιμονισμένου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

 

(Ματθ. η’ 28-34, θ’ 1)

Οι άνθρωποι είναι άδικοι με το Θεό, γι’ αυτό και εξοργίζονται μαζί Του. Ποιός έχει το δικαίωμα όμως να εξοργιστεί εναντίον οποιουδήποτε και μάλιστα εναντίον του Θεού;

Οι άθεοι κλείνουν το στόμα τους και σκέφτονται: «Ας μην αναφέρουμε το όνομα του Θεού, ώστε να εξαφανιστεί απ’ αυτόν τον κόσμο». Ανόητοι άνθρω­ποι! Τα στόματά σας είναι μια μικρή μειονότητα στο εύρος του κόσμου. Έχετε δει η ακούσει πώς δίνει φωνή στο ποτάμι ένα φράγμα; Αν δεν ήταν το φράγμα, το ποτάμι δε θ’ ακουγόταν, θα ήταν μουγγό. Το φράγμα όμως άνοιξε το λαρύγγι του και κάθε μικρή σταγόνα απέκτησε γλώσσα.

Το δικό σας φράγμα θα κάνει το ίδιο: θ’ ανοίξει το λαρύγγι των άλαλων και θα διδάξει τους βωβούς να μιλήσουν. Αν τα χείλη σας πάψουν να ομολογούν το όνομα του Θεού, η καρδιά σας θα γεμίσει με φόβο όταν ακούσετε να τον ομολογούν οι άσοφοι και οι βουβοί. Αλήθεια σας λέω: Αν εσείς σιωπήσετε, οι λίθοι κεκράξονται. Ακόμα κι αν δε μιλήσει κανένας άνθρω­πος στη γη, θ’ αποκτήσει φωνή το χορτάρι. Ακόμα κι αν αποκηρύξουν το όνομα του Θεού όλοι οι άνθρωποι, αυτό θα γραφτεί στο ουράνιο τόξο, στον ουρανό, θα χαραχτεί με φωτιά σε κάθε χόρτο, σε κάθε κόκκο άμμου. Τότε η άμμος θα μετατραπεί σε άνθρωπο κι ο άνθρωπος σε άμμο.

«Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν δε χειρών αυτού αναγγέλει το στερέωμα, ημέρα τη ημέρα ερεύγεται ρήμα, και νυξ νυκτί αναγγέλλει γνώσιν» (Ψαλμ. ιη’ 2, 3). Αυτά μας απαγγέλει ο ιερός Ψαλμωδός και προφήτης. Κι εσείς τί λέτε; Κρατάτε μια περιφρονητική σιγή για το Θεό. Γι’ αυτό λοιπόν θα δώσουν φωνή οι πέτρες. Κι όταν μιλήσουν οι πέτρες θα θελήσεις να μιλήσεις κι εσύ, μα δε θα μπορέσεις. Θα σου αφαιρεθεί ο λόγος και θα δοθεί στις πέτρες. Και τότε οι πέτρες θα μετατραπούν σε ανθρώπους κι οι άνθρωποι σε πέτρες.

Στους παλιότερους καιρούς άνθρωποι με σκληρό στόμα έτυχε να δουν τον Υιό του Θεού και να μη τον αναγνωρίσουν, οι γλώσσες τους δεν ήταν λυμένες για να τον δοξολογήσουν. Τότε ο Θεός ελευθέρωσε τα στόματα των δαιμόνων για να ντροπιάσουν τους ανθρώπους, αφού οι δαίμονες αναγνώρισαν τον Υιό του Θεού. Οι δαίμονες που ήταν σκληρότεροι από την πέτρα και κατώτεροι σε αξία από την άμμο, έκραξαν όταν είδαν τον Υιό του Θεού. Οι άνθρωποι γύρω Του όμως έμειναν άφωνοι. Κι όταν εκείνος που είχε εντελώς αποχωριστεί από το Θεό αναγκάστηκε να ομολογήσει το όνομά Του, πώς δε θα μπορούσε να κάνει το ίδιο η αθώα πέτρα, που υποτάσσεται τυφλά στο θέλημα του Θεού;

Ο Θεός δίνει μαθήματα στους ανθρώπους όχι μόνο από τον ουρανό, που είναι γεμάτος αγγέλους και στο­λίζεται από άστρα, όχι μόνο από τη γη, που είναι γε­μάτη απ’ όλα τα δημιουργημένα πλάσματα του Θεού, αλλ’ ακόμα κι από τους δαίμονες. Κι αυτό για να δώσει μια ευκαιρία στους ειδωλολάτρες, που βρίσκουν πολύ εύκολα το δρόμο που οδηγεί στην κόλαση, ώστε να ντροπιαστούν από κάτι, οτιδήποτε, να κοιτάξουν ψηλά στον ουρανό και να σώσουν την ψυχή τους από την άβυσσο, από τη φωτιά και τη δυσωδία.

Οι εκλεκτοί που συνόδευαν τον Κύριο Ιησού στις πορείες Του είχαν αποδείξει πως η πίστη τους ήταν ρηχή. Έτσι ο Κύριος τους οδήγησε σε μια περιοχή όπου επικρατούσε η πιο φανατική ειδωλολατρία, ώστε μ’ αυτά που θα γίνονταν, να τους συνετίσει και να καταγγείλει τη λειψή τους πίστη. Αυτά που έγιναν, περιγράφονται στο σημερινό ευαγγέλιο.

***

«Και ελθόντι αυτώ εις το πέραν εις την χώραν των Γεργεσηνών, υπήντησαν αυτώ δύο δαιμονιζόμενοι εκ των μνημείων εξερχόμενοι, χαλεποί λίαν, ώστε μη ισχύειν τινά παρελθείν διά της οδού εκείνης» (Ματθ. κη’ 28). Τα Γέργεσα και τα Γάδαρα ήταν δυο πόλεις ειδωλολατρικές, στην απώτερη ακτή της θάλασσας της Γαλιλαίας. Ήταν δυο από τις δέκα πόλεις που βρί­σκονταν στα παράλια αυτά. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι ευαγγελιστές Μάρκος και Λουκάς, τα Γάδαρα αναφέρονται αντί για τα Γέργεσα. Αυτό σημαίνει πως οι δυο πόλεις πρέπει να βρίσκονταν πολύ κοντά η μια στην άλλη και πως το περιστατικό που αναφέρουν πρέπει να έγινε κάπου ανάμεσα στις δυο.

Οι ευαγγελιστές αναφέρουν έναν τρελό άνθρωπο, ενώ ο Ματθαίος μιλάει για δύο. Οι πρώτοι ευαγγελι­στές αναφέρουν τον ένα από τους δύο, που φαίνεται πως ήταν χειρότερος από τον άλλο και τον έτρεμε όλη η περιοχή. Ο Ματθαίος τους αναφέρει και τους δύο, επειδή και τους δύο θεράπευσε ο Κύριος. Το ότι ο ένας από τους δύο ήταν πιο γνωστός από τον άλλον, φαίνεται από την περιγραφή του Λουκά, που λέει πως ο τρελός αυτός καταγόταν από την πόλη («υπήντησεν αυτώ ανήρ τις εκ της πόλεως», Λουκ. η’ 9). Σαν ντόπιο λοιπόν πρέπει να τον γνώριζαν καλύτερα από τον άλλον, που μάλλον καταγόταν από κάποιο χωριό. Από τα λόγια του Λουκά επίσης συμπεραίνουμε πως είχε δαιμόνια εκ χρόνων ικανών. Αυτό σημαίνει πως ήταν άρρωστος από χρόνια και γι’ αυτό το λόγο τον ήξερε όλη η περιοχή. Το ότι ήταν πολύ πιο άρρωστος και φρενιασμένος από τον άλλον, προκύπτει από αυτά που μας λέει ο Λουκάς, πως «εδεσμείτο αλύσεσι και πέδαις φυλασσόμενος, και διαρρήσσων τα δεσμά ηλαύνετο υπό του δαίμονος εις τας ερήμους» (Λουκ. η’ 29). Αυτός είναι ο λόγος που οι δύο ευαγγελιστές αναφέρουν μόνο τον ένα δαιμονιζόμενο, αν και ήταν δύο. Πολύ συχνά κάνουμε το ίδιο και μεις σήμερα όταν αναφέρουμε κάποιο περιστατικό και αναφέρουμε για παράδειγμα μόνο τον αρχηγό μιας συμμορίας ληστών που συλλήφθηκαν. Όταν συλλήφθηκε ολόκληρη η συμ­μορία με τον αρχηγό της λέμε πως ένας ληστής έτσι κι έτσι, αρχηγός των υπόλοιπων ληστών, πιάστηκε. Το ίδιο κάνουν κι οι ευαγγελιστές. Όπως ο Μάρκος κι ο Λουκάς συμπληρώνουν την αφήγηση του Ματθαίου σε μια λεπτομέρεια, έτσι κάνει κι ο Ματθαίος στο Μάρκο και το Λουκά σε άλλες περιπτώσεις. Παράδειγμα το περιστατικό με τους δύο δαιμονιζόμενους.

Οι δαιμονιζόμενοι αυτοί ζούσαν στους τάφους, πε­ριπλανιούνταν στην έρημο και τρομοκρατούσαν τους ανθρώπους στους αγρούς και στους δρόμους. Ιδιαί­τερα φόβιζαν αυτούς που περνούσαν κοντά από το δρόμο όπου έμεναν εκείνοι. Οι ειδωλολάτρες συχνά έφτιαχναν τους τάφους δίπλα στο δρόμο, ενώ και οι Ιουδαίοι συνήθιζαν πολλές φορές να κάνουν το ίδιο. Ο τάφος της Ραχήλ είναι δίπλα στο δρόμο που οδηγεί από την Ιερουσαλήμ στη Βηθλεέμ. Ο τάφος του Μανασσή είναι δίπλα στο δρόμο που οδηγεί στη Νεκρά Θάλασσα. Ο διάβολος είχε καταλάβει τους δυο αυτούς δαιμονιζόμενους και τους χρησιμοποιούσε ως όπλα για να βλάψει τους ανθρώπους. Όλοι οι άνθρωποι που έχουν καταληφθεί από δαιμόνια, έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους να κάνουν το κακό και να κατα­στρέφουν. Ήταν γυμνοί από κάθε καλό πράγμα. Για τον ένα απ’ αυτούς λέγεται πως δε φορούσε ρούχα (ιμάτιον ουκ ενεδιδύσκετο). Μαζί με τη σωματική του γύμνωση, ήταν γυμνή και άδεια η ψυχή του, δεν είχε κανένα καλό μέσα του, κανένα δώρο του Πνεύματος του Θεού. Ήταν κυριολεκτικά γυμνός από κάθε καλό, που είναι χάρισμα του Θεού. Κι οι δυο τους ήταν τόσο κακοί και πονηροί, ώστε μη ισχύειν τινά παρελθείν δια της οδού εκείνης.

«Και ιδού έκραξαν λέγοντες· τί ημίν και σοι, Ιησού, υιέ του Θεού; ήλθες ώδε προ καιρού βασανίσαι ημάς;» (Ματθ. η’ 29). Το πιο αξιοσημείωτο στην κραυγή αυτή των δαιμόνων, είναι ότι αναγνώρισαν τον Ιησού ως Υιό του Θεού και το βροντοφώνησαν με τρόμο. Ας καταισχυνθούν λοιπόν εκείνοι που κοιτάζουν κατά πρόσωπο τον Κύριο και δεν τον αναγνωρίζουν ή τον αναγνωρίζουν μεν αλλά δεν τον ομολογούν δη­μόσια. (Γράφει ο Ζηγαβηνός: «Καθώς οι μαθητές κι ο λαός τον έβλεπαν σαν άνθρωπο, οι δαίμονες ήρθαν τώρα να κηρύξουν τη θεότητά Του»).

Είναι αλήθεια πως οι δαίμονες δεν ομολόγησαν το Χριστό με χαρά και ευχαρίστηση, δε χάρηκαν και γι’ αυτό έκραξαν δυνατά. Δε φώναξαν όπως κάνει ο άνθρωπος που βρήκε μεγάλο θησαυρό ή όπως φώναξε γεμάτος χαρά ο απόστολος Πέτρος, «συ ει ο Χριστός, ο υιός του Θεού του ζώντος» (Ματθ. ιστ’ 16). Οι δαίμονες έκραξαν από φόβο και τρόμο, γιατί μπροστά τους έβλεπαν Εκείνον που θα τους κρίνει. Έκραξαν και ομολόγησαν Εκείνον που στο όνομά Του μόνο έτρεμαν από φόβο, που το όνομα αυτό προσπαθούσαν να κρύψουν από τους ανθρώπους, να το σβήσουν από τις καρδιές τους. Ομολόγησαν το όνομά Του μέσα στον τρόμο και την απελπισία τους, με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια απέχθεια κι απόγνωση που προφέρουν το όνομα του Θεού πολλοί άνθρωποι.

Τί ημίν και σοι, Ιησού, υιέ του Θεού; ρώτησαν οι δαίμονες. Τί κοινό έχουμε μεταξύ μας Εσύ κι εμείς; Ποιό είναι το μήνυμα που φέρνει αυτή η αναπάντεχη κι ανεπιθύμητη επίσκεψή Σου; «Τίς δε κοινωνία Χριστού και Βελίαλ;» (Β’ Κορ. στ’ 15). Απολύτως καμία. Οι υπηρέτες του Βελίαλ επομένως, οι βασανιστές των ανθρώπων, ρωτούν το Χριστό γιατί ήρθε πρόωρα, πριν από τον καιρό Του, να τους βασανίσει. Ήλθες ώδε προ καιρού βασανίσαι ημάς; Την ώρα της κρίσης και της αιώνιας καταδίκης τους την περιμένουν. Η εμφάνιση του Χριστού μπροστά τους από μόνη της ήταν ένα βάσανο, ένα βασανιστήριο χειρότερο απ’ ό,τι είναι η λάμψη της φωτιάς σε μια αράχνη. Όταν λείπει ο Χριστός, οι δαίμονες είναι τόσο βάναυσοι και αλαζόνες, ώστε υποτιμούν και υποβιβάζουν τους ανθρώπους στην κατηγορία των ζώων, τρομοκρατούν όλη την περιοχή ώστε μη ισχύειν τινά παρελθείν διά της οδού εκείνης.

Η παρουσία του Χριστού τους έφερε σε αξιοθρήνητη απόγνωση. Ο τρόμος τους ταπείνωσε, όπως και κάθε τύραννο ο κριτής. Γι’ αυτό κι άρχισαν να ζητούν ταπεινωμένοι από τον Κύριο ίνα μη επιτάξη αυτοίς εις την άβυσσον απελθείν, να μη τους στείλει στα βάθη της θάλασσας (Λουκ. η’ 31). Η ικεσία τους ίνα μη επιτάξη αυτοίς να πάνε στην άβυσσο, σημαίνει πως αν τους διέταζε, θα ήταν αναγκασμένοι να πάνε. Αυτή ήταν η εξουσία του Χριστού, αυτή ήταν η δύνα­μή Του! Η άβυσσος ήταν ο πραγματικός τους τόπος, η αληθινή τους κατοικία. Είπε ο προφήτης για τον αρχηγό των δαιμόνων: «Πως εξέπεσεν εκ του ουρανού ο εωσφόρος ο πρωί ανατέλλων … νυν δε εις άδην καταβήση και εις τα θεμέλια της γης» (Ησ. ιδ’ 12, 15). Θα καταδικαστεί στην άβυσσο, όπου είναι ο βρυγμός και ο τριγμός των οδόντων.

Ο Θεός άφησε τους δαίμονες να περιφέρονται ελεύ­θεροι ανάμεσα στους ανθρώπους, λόγω των αμαρτιών τους. Είναι καλύτερα γι’ αυτούς να κυκλοφορούν ανά­μεσα στους ανθρώπους, παρά να κατοικήσουν στην άβυσσο; Όταν κυκλοφορούν ανάμεσα στους ανθρώ­πους, βασανίζουν εκείνους· όταν βρίσκονται στα βάθη της αβύσσου, μόνο τον εαυτό τους έχουν να βασανί­ζουν. Όταν βρίσκονται ανάμεσα στους ανθρώπους βασανίζονται πάλι, μα τότε η κόλασή τους μειώνεται από την κόλαση των άλλων.

Ο διάβολος είναι καταστροφέας για το σώμα, σκώλωψ τη σαρκί, όπως τον ονόμασε ο απόστολος Παύλος που είχε νιώσει την παρουσία του (βλ. Β’ Κορ. ιβ’ 7). Χρησιμοποιεί το σώμα σαν σκάλα, σκαρφαλώνει στην ψυχή και πιάνεται από την καρδιά και το νου, ωσότου κατασπαράξει ολόκληρο τον άνθρωπο, ώσπου να τον παραμορφώσει και να τον γυμνώσει από κάθε κάλλος και αγνότητα, από κάθε αίσθημα δικαιοσύνης, αγάπης και πίστης, ελπίδας κι επιθυμίας για το αγαθό. Μετά εγκαθίσταται στον άνθρωπο όπως κάθεται ο βασιλιάς στο θρόνο του, και παίρνει τα ηνία της ψυχής και του σώματος στα χέρια του. Τότε ο άνθρωπος μεταβάλλε­ται σε κτήνος που το ιππεύει ο σατανάς, γίνεται ένα άθυρμα που τον διασκεδάζει, ένα άγριο θηρίο που κατασπαράζει.

Κάπως έτσι ήταν οι δαιμονιζόμενοι που περιγράφονται στο ευαγγέλιο. Δεν αναφέρεται αν οι άνθρω­ποι αυτοί είδαν το Χριστό, αν τον αναγνώρισαν, τον ονόμασαν ή αν συνομίλησαν μαζί Του. Όλ’ αυτά τα έκαναν οι δαίμονες που ήταν μέσα τους. Οι δαιμο­νιζόμενοι ήταν σα να μην υπήρχαν, σαν δυο σώματα που τα οδηγούσαν οι δαίμονες και τα κατεύθυναν με τα καμτσίκια τους. Το να θεραπεύσει κανείς τέτοιους ανθρώπους, ήταν σα ν’ ανασταίνει νεκρούς. Αλλά ήταν και κάτι παραπάνω απ’ αυτό, γιατί νεκρός άνθρωπος σημαίνει πως η ψυχή έχει αποχωριστεί από το σώμα. Τότε όμως η ψυχή βρίσκεται στα χέρια του Θεού, κι ο Θεός μπορεί να την ξαναγυρίσει στο σώμα, να επαναφέρει τη ζωή. Οι άνθρωποι αυτοί όμως ήταν αιχμάλωτοι στους δαίμονες, που τους κρατούσαν δέ­σμιους. Έπρεπε ν’ αποσπάσει πρώτα τις ψυχές τους από τους δαίμονες, να εκβάλλει τους δαίμονες από το σώμα τους κι έπειτα να τους θεραπεύσει. Έτσι το θαύμα της θεραπείας των δύστυχων αυτών ανθρώπων είναι τουλάχιστον ίσο με ανάσταση νεκρών, αν όχι μεγαλύτερο.

Ήλθες ώδε προ καιρού βασανίσαι ημάς; ρώτησαν οι δαίμονες το Χριστό. Ήξεραν πως τελικά τους πε­ριμένει η κόλαση. Αχ να το γνώριζαν κι οι άνθρωποι αυτό! Να συνειδητοποιούσαν πως τους περιμένει κό­λαση όμοια με κείνην που περιμένει τους δαίμονες! Οι δαίμονες ήξεραν πως στο τέλος το ανθρώπινο γένος, η βασική τροφή τους, θα ελευθερωνόταν από τα χέρια τους, πως οι ίδιοι θα ρίχνονταν στη σκοτεινή άβυσσο, όπου μόνο τον εαυτό τους θα είχαν να βασανίζουν. Ο μέγας προφήτης είπε για τον αρχηγό των δαιμόνων: «συ δε ριφήση εν τοις όρεσιν ως νεκρός εβδελυγμένος μετά πολλών τεθνηκότων εκκεκεντημένων μαχαίραις, καταβαινόντων εις άδου» (Ησ. ιε’ 19). Κι ο ίδιος ο Κύριος επιβεβαίωσε: «Εθεώρουν τον σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα» (Λουκ. ι’ 18). Στο τέλος θα δουν όλοι οι άνθρωποι τους αμαρτωλούς, που θα ριφθούν και κείνοι σαν αστραπή «εις το πυρ το αιώνιον το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού» (Ματθ. κε’ 41).

Την ώρα που οι δαίμονες ικέτευαν με φόβο και τρόμο το Χριστό, στο διπλανό λόφο ήταν ένα μεγάλο κοπάδι από δυο περίπου χιλιάδες χοίρους, που έβο­σκαν ήρεμα εκεί (βλ. Μάρκ. ε’ 13). Οι δαίμονες παρακάλεσαν το Χριστό: «Ει εκβάλλεις ημάς, επίτρεψον ημίν απελθείν εις την αγέλην των χοίρων» (Ματθ. η’ 31). Μη μας στέλνεις στην άβυσσο, του είπανε, αλλά άφησέ μας τουλάχιστο να μπούμε μέσα στους χοίρους. Ει εκβάλλεις ημάς. Δεν είπαν μη μας βγάζεις από τον άνθρωπο, αυτόν δεν ήθελαν ούτε να τον κατονομάσουν, γι’ αυτούς ήταν τελείως νεκρός.

Απ’ όλα τα πλάσματα στον κόσμο, δεν υπάρχει κανένας που να μισεί και να φθονεί τόσο ο διάβολος, όσο ο άνθρωπος. Ο Κύριος Ιησούς, αντίθετα, τόνιζε ιδιαίτερα τη λέξη «άνθρωπος». «Έξελθε το πνεύμα το ακάθαρτον εκ του ανθρώπου» (Μάρκ. ε’ 8). Οι δαίμονες δεν ήθελαν να φύγουν από τον άνθρωπο. Θα προτιμούσαν πολύ περισσότερο να μείνουν σ’ αυτόν παρά να πάνε στους χοίρους. Σε τί θα τους χρησί­μευαν οι χοίροι; Οι δαίμονες μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να μοιάζουν με τους χοίρους, οπότε τί τους χρειάζονται οι χοίροι; Όπως και νά ‘χουν τα πράγμα­τα, ακόμα κι αν βρίσκονται μέσα στους χοίρους ή σε οποιοδήποτε άλλο πλάσμα, η κακία τους στρέφεται ίσια στον άνθρωπο. Μέσα από τους χοίρους, σκοπός τους ήταν να βλάψουν τον άνθρωπο. Αν δεν μπορούσαν με άλλον τρόπο, θα έκαναν το κακό με το να πνίξουν τους χοίρους και να στρέψουν την οργή των ανθρώπων εναντίον του Θεού. Έτσι, όταν μπροστά τους έχουν την απειλή της αβύσσου, αντί γι’ αυτήν προτιμούν να πάνε στους χοίρους.

«Και είπεν αυτοίς· υπάγετε, οι δε εξελθόντες απήλθον εις την αγέλην των χοίρων· και ιδού ώρμησε πάσα η αγέλη των χοίρων κατά του κρημνού εις την θάλασσαν και απέθανον εν τοις ύδασιν» (Ματθ. η’ 32). Οι δαίμονες θα μπορούσαν εύκολα να οδηγήσουν τους ταλαίπωρους αυτούς ανθρώπους να πνιγούν στη θάλασσα, αν δεν τους εμπόδιζε η δύναμη του Θεού. Δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπει κανείς ανθρώ­πους που έχουν παρανοήσει να πέφτουν από μεγάλο ύψος και να γίνονται κομμάτια ή να πνίγονται στο νερό ή να πέφτουν στη φωτιά ή να απαγχονίζονται. Οι παγκάκιστοι δαίμονες οδηγούν τους ανθρώπους σε τέτοιο τέλος με σκοπό όχι μόνο να καταστρέψουν τη ζωή τους, αλλά να νεκρώσουν και την ψυχή τους, τόσο στην παρούσα όσο και στη μέλλουσα ζωή. Πολύ συχνά όμως συμβαίνει να παρεμβαίνει ο Θεός με τη σοφή πρόνοιά Του και να προφυλλάσσει τον άνθρωπο από τέτοιο θάνατο.

Γιατί ο Κύριος επέτρεψε στα πονηρά πνεύματα να μπουν στους χοίρους; Θα μπορούσε να τα είχε στείλει στα δέντρα ή στις πέτρες. Γιατί ειδικά στους χοίρους; Όχι βέβαια για να κάνει το θέλημά τους, επειδή εκείνοι του το ζήτησαν, αλλά για να διδάξει τους ανθρώπους. Όπου υπάρχουν χοίροι, υπάρχει και ακαθαρσία. Και τα πονηρά πνεύματα αγαπούν τα ακάθαρτα μέρη. Όπου δεν υπάρχει ακαθαρσία, τη φτιάχνουν μόνοι τους βιαίως. Όταν βρίσκουν λίγη ακαθαρσία, προσθέτουν σύντομα κι άλλη και την κάνουν περισσότερη. Όταν μπαίνουν μέσα ακόμα και στον πιο καθαρό άνθρωπο, μαζεύουν γρήγορα μέσα του ακαθαρσία χοίρων. Με το τρέξιμο των χοίρων και το πέσιμό τους στη θάλασσα, ο Κύριος ήθελε να μας διδάξει πόσο αδύναμη είναι η αντίσταση της λαιμαργίας και της πολυφαγίας στις διαβολικές δυνάμεις και να μας θυμίσει την αρετή της νηστείας.

Τί σχέση έχουν η λαιμαργία κι η πολυφαγία με τους χοίρους; Προσέξτε πόσο γρήγορα τους κατέλαβαν οι δαιμονικές δυνάμεις και τους οδήγησαν στην κατα­στροφή! Το ίδιο γίνεται με τους λαίμαργους και τους αχόρταγους ανθρώπους, που νομίζουν πως θα γίνουν δυνατοί με την πολυφαγία. Με τον τρόπο αυτόν όμως δε γίνονται δυνατότεροι, αλλά μάλλον ασθενέστεροι, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. (Ο Μέγας Βασί­λειος λέει στο λόγο του Ι’ περί νηστείας τ’ ακόλουθα: «Γνωρίζω πως οι γιατροί δε συνιστούν στους αρρώστους ποικιλία φαγητών, αλλ’ αποχή και νηστεία. Μη νομίσεις πως ο καπετάνιος κάποιου πλοίου θα σώσει ευκολότερα το πλοίο του αν το υπερφορτώσει κι όχι αν το φορτώσει με μέτρο»). Οι λαίμαργοι άνθρωποι έχουν αδύναμο χαρακτήρα. Δειλιάζουν τόσο μπροστά στους ανθρώπους, όσο (και πολύ περισσότερο) μπροστά στους δαίμονες. Δεν υπάρχει τίποτα ευκολότερο στους δαίμονες από το να τους πνίξουν στη θάλασσα του πνευματικού θανάτου.

Εδώ βλέπουμε μια ακόμα πιο καθαρή διδασκαλία. Βλέπουμε πόσο φοβερή είναι η δύναμη του διαβόλου αν δεν την ελέγχει ο Θεός. Οι δαίμονες που κατοικούσαν σε δύο μόνο ανθρώπους, έπνιξαν σε λίγα λεπτά περίπου δύο χιλιάδες γουρούνια. Ο Θεός όμως τους κρατούσε εκεί ωσότου έρθει ο Χριστός για να δείξει τη δύναμη και την εξουσία που είχε πάνω τους. Μετά τους επέτρεψε να πάνε στους χοίρους, για να δείξει τη δύναμη των δαιμόνων. Αν το επέτρεπε ο Θεός, οι δαίμονες θα έκαναν μέσα σε λίγα λεπτά σ’ όλους τους ανθρώπους, αυτό που έκαναν στους χοίρους. Ο Θεός όμως αγαπά το ανθρώπινο γένος. Η απεριόριστη αγάπη Του μας συντηρεί στη ζωή και μας προστατεύει από τους πιο σκληρούς κι αδυσώπητους εχθρούς μας.

Θα ρωτήσουν μερικοί: Δε λυπήθηκε ο Θεός πρώτα με το χαμό τόσων πολλών χοίρων και δεύτερο με τη ζημιά των χωρικών; Μόνο ο πονηρός οδηγεί τους ανθρώπους σε τέτοιες σκέψεις, για να δείξει πως ο ίδιος είναι πιο εύσπλαχνος από το Χριστό. Τί άλλο είναι οι χοίροι, παρά άνθος του αγρού; Όταν ο Θεός δε λυπάται τα λευκά κρίνα του αγρού, που είναι στολι­σμένα καλύτερα από το βασιλιά Σολομώντα και αύριο ρίχνονται στη φωτιά, γιατί να λυπηθεί τα γουρούνια; Είναι δυσκολότερο στο Θεό να φτιάξει χοίρους από το να φτιάξει τα κρίνα του αγρού; Θα πουν όμως κάποιοι άλλοι: Δεν είναι θέμα κάλλους αλλά χρησιμότητας. Και είναι οι χοίροι χρήσιμοι στους ανθρώπους μόνο όταν τους τρέφουν και τους παχαίνουν κι όχι όταν βοηθούν στο φωτισμό της ψυχής τους; Κι εδώ ερχόμαστε στη δεύτερη περίπτωση. «Πολλών στρουθιών διαφέρετε υμείς» (Ματθ. ι’ 31). Εσείς αξίζετε περισσότερο από πολλά σπουργίτια, είπε ο Κύριος στους μαθητές Του. Δεν αξίζουν περισσότερο οι άνθρωποι από πολλούς χοίρους, έστω και δυο ή τρεις χιλιάδες απ’ αυτούς;

Ας αναλογιστεί ο καθένας τη δική του αξία. Και τότε θα φτάσει στο ασφαλές συμπέρασμα πως, σε σχέση με τη μεγάλη ωφέλεια που δέχτηκαν οι άνθρωποι, η απώλεια (των χοίρων) ήταν πολύ μικρήΉταν οπωσ­δήποτε απαραίτητο να δείξει στο αναίσθητο ανθρώπινο γένος πόσο ακάθαρτοι είναι οι δαίμονες, αλλά και πόση είναι η δύναμή τους.

Δεν υπάρχουν λόγια ανθρώπινα να το εκφράσουν καλύτερα αυτό, όσο η δαιμονοληψία κι ο πνιγμός των χοίρων τη στιγμή ακριβώς που τα ακάθαρτα πνεύματα μπήκαν μέσα τους. Ποιά λόγια θα μπορούσαν να πείσουν τους ειδωλολάτρες Γεργεσηνούς και Γαδαρηνούς, αν αυτή η τρομερή απόδειξη -ή μάλλον αποκάλυψη- δεν μπορούσε να τους ξυπνήσει από το λήθαργο της αμαρτίας και να τους κάνει να συνειδητοποιήσουν σε ποιο λάκκο τους τραβούσαν ανηλεώς οι δαίμονες, όπως έκαναν με τους χοίρους; Τί θα μπορούσε να τους φέρει ευκολότερα στην πίστη του παντοδύναμου Χριστού;

Ας δούμε όμως τι έγινε μετά. «Οι δε βόσκοντες έφυγον, και απελθόντες εις την πόλιν απήγγειλαν πάντα και τα των δαιμονιζομένων. και ιδού πάσα η πόλις εξήλθεν εις συνάντησιν τώ Ιησού, και ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από των ορίων αυτών» (Ματθ. η’ 33, 34). Οι βοσκοί κι οι κάτοικοι της πόλης φοβήθηκαν πολύ (Λουκ. η’ 35), τρόμαξαν. Είδαν κάτι που ποτέ τους δεν είχαν δει ή ακούσει. Οι δαιμο­νισμένοι που τους κατατρόμαζαν τόσα χρόνια, τώρα κάθονταν στα πόδια του Χριστού ήρεμοι, νηφάλιοι. Άκουσαν το περιστατικό από τους αποστόλους και τους βοσκούς, πως δηλαδή ο Χριστός θεράπευσε τους δαιμονισμένους κι έτρεμαν από φόβο μπροστά στο Χριστό. Όταν άκουσαν μάλιστα πως οι δαίμονες τον παρακαλούσαν έντρομοι να τους επιτρέψει να μπουν στους χοίρους, αν τους έβγαζε από τους ανθρώπους, η κατάπληξή τους μεγάλωσε. Έμαθαν τελικά πως τα πονηρά πνεύματα όρμησαν σαν ανεμοστρόβιλος, παρέσυσαν τους χοίρους και τους έριξαν στη θάλασσα.

Τ’ άκουσαν όλ’ αυτά οι Γεργεσηνοί κι οι Γαδαρηνοί και τα συνειδητοποίησαν καλά. Μετά είδαν και τους δυο θεραπευμένους, που ενώ λίγο νωρίτερα έμοιαζαν νεκροί, τώρα κάθονταν ιματισμένοι και σωφρονούντες, σα ν’ αναστήθηκαν εκ νεκρών. Κοίταξαν μετά το πρό­σωπο του πράου και ταπεινού Κυρίου. Έστεκε ήρεμα και ειρηνικά μπροστά τους, σα να μην είχε κάνει λίγο πριν ένα θαύμα μεγαλύτερο από το να ισοπεδώσει το λόφο των Γεργεσών και να το ρίξει στη θάλασσα. Απ’ όλ’ αυτά ένα κράτησαν οι κάτοικοι των δύο πόλεων στο νου και την καρδιά τους: πώς τα γουρούνια τους χάθηκαν, η περιουσία τους καταστράφηκε χωρίς επανόρθωση. Αντί να κάνουν μετάνοια και να τον ευχαριστήσουν που έσωσε τους δυο δαιμονισμένους, εκείνοι παραπονιούνταν επειδή έχασαν τα γουρούνια! Αντί να προσκαλέσουν τον Κύριο για να τον φιλοξενήσουν, του ζήτησαν να φύγει από τα όριά τους όσο γίνεται πιο γρήγορα. Αντί να υμνήσουν και να δοξολογήσουν το Θεό, εκείνοι άρχισαν να θρηνούν για το χαμό των γουρουνιών.

***

Ας μη βιαστούμε να κατηγορήσουμε την αγάπη των Γεργεσηνών για τα γουρούνια τους, προτού αξιολογήσουμε τη σημερινή κοινωνία. Να εκτιμήσουμε όλους τους συμπολίτες μας που επίσης είναι πολύ δεμένοι με τα ζώα τους, όπως οι Γεργεσηνοί, που νόμιζαν πως τα γουρούνια τους αξίζουν περισσότερο από τους γείτονές τους. Για σκεφθείτε, πόσοι είναι σήμερα εκείνοι απ’ αυτούς που κάνουν το σταυρό τους, ομολογούν το Χριστό με τη γλώσσα τους, αλλά πολύ σύντομα θα μπορούσαν να σκοτώσουν δυο ανθρώπους, αν η πράξη αυτή θα τους χάριζε δυο χιλιάδες χοίρους; Ή σκεφθείτε αν υπάρχουν πολλοί ανάμεσά σας που θα θυσίαζαν δυο χιλιάδες χοίρους για να σώσουν τη ζωή δύο δαιμονισμένωνΑς ντραπούν εκείνοι που κατα­δικάζουν τους Γεργεσηνούς προτού κατηγορήσουν τον εαυτό τουςΑν οι Γεργεσηνοί ανασταίνονταν σήμερα από τους τάφους τους κι άρχιζαν να μετρούν πόσοι άνθρωποι έχουν την ίδια νοοτροπία μαζί τους, στην Ευρώπη θά ‘φθαναν σ’ ένα τεράστιο αριθμό. Εκείνοι τουλάχιστο ζήτησαν από το Χριστό να φύγει, ενώ οι λαοί της Ευρώπης τον απομακρύνουν οι ίδιοι. Γιατί; Για να μείνουν μόνοι με τα γουρούνια τους και τους κυρίους τους, τους δαίμονες.

Ολόκληρο το περιστατικό αυτό όμως, από την αρχή ως το τέλος, έχει κι ένα βαθύτερο νόημα. Αυτά που είπαμε ως τώρα είναι αρκετά για διδασκαλία, για υπόμνηση και για την ανάσταση όλων εκείνων που μέσα στο σώμα τους νιώθουν κλεισμένοι σα να βρί­σκονταν μέσα σε τάφο· εκείνων που αντιλαμβάνονται την επίδραση των δαιμονικών δυνάμεων στα πάθη που τους πιέζουν σαν χειροπέδες ή σαν αλυσίδες, που τους τραβούν βίαια στην άβυσσο της καταστροφής· εκείνων που, παρ’ όλ’ αυτά, πιστεύουν στην αξία του ανθρώπου, ότι η ψυχή τους αξίζει περισσότερο απ’ όλα τα γουρούνια, όλα τα κτήνη, όλες τις περιουσίες και τα πλούτη, που αναζητούν τη θεραπεία και το Θεραπευτή των ασθενειών τους περισσότερο απ’ όλα τ’ αγαθά τους.

Ολόκληρη η διήγηση τελειώνει με τα εξής λόγια: «Και εμβάς εις πλοίον διεπέρασε και ήλθεν εις την ιδίαν πόλιν» (Ματθ. θ’ 1). Στους Γεργεσηνούς δεν είπε ούτε λέξη. Σε τί θα χρησίμευαν οι λέξεις εκεί που δεν έπεισε το θαύμα; Οι λέξεις δε θα τους έκαναν να πιστέψουν. Τί αξία θα είχε να κάνει τους νεκρούς τάφους να πιστέψουν; Κατέβηκε το λόφο σιωπηλός, μπήκε στο πλοίο κι αναχώρησε. Τί ταπείνωση, πόση υπομονή, τί θεϊκό μεγαλείο! Πόσο κενή ήταν η νίκη για έναν από τους καίσαρες που έγραψε στη σύγκλητο: «Ήλθον, ειδον, εκυρίευσα!». Ο Χριστός είδε, κυρίευσε και έμεινε σιωπηλός. Κρατώντας τη σιωπή Του έδωσε στη νίκη Του έναν υπέροχο κι αιώνιο χαρακτήρα. Αν θέλουν οι ειδωλολάτρες ας μάθουν από το παράδειγμα του ταπεινού Κυρίου Ιησού, που ποτέ δε φροντίζει να εντυπωσιάσει. Όποιος τον δέχεται, δέχεται την αιώνια ζωή. Όποιος τον διώχνει από τη ζωή του, παραμένει στη συντροφιά των χοίρων, στην αιώνια παραφροσύνη και τον αιώνιο θάνατο.

Κύριε Ιησού, Υιέ του Θεού, ελέησέ μας τους αμαρτωλούς, θεράπευσέ μας, σώσε μας! Σε Σένα πρέπει δόξα και ύμνος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, την ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

 

(Ομιλίες Δ’. Εκδ. Πέτρου Μπότση)

https://alopsis.gr

http://paterikos.blogspot.com/2021/10/blog-post_963.html

”Η σοφία του κόσμου αυτού δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο” (Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ του Έσσεξ)


Μην έχετε υπερβολική εμπιστοσύνη στην ανώτερη μόρφωση που αποκτήσατε στον κόσμο
.

Ο πολιτισμός στον οποίο ζούμε είναι κουλτούρα της πτώσεως.

Η ζωή του κόσμου οργανώνεται γύρω από μερικά ανθρώπινα πάθη και η πνευματική ζωή βρίσκεται στο περιθώριο.

Οφείλουμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση αυτή των πραγμάτων, να τοποθετήσουμε την πνευματική ζωή στην καρδιά της ζωής μας.

Η σοφία του κόσμου αυτού δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο.

Τα κοινοβούλια, οι κυβερνήσεις, οι πολυσύνθετοι οργανισμοί των πιο αναπτυγμένων συγχρόνων κρατών της γης είναι ανίσχυροι.

Η ανθρωπότητα πάσχει χωρίς τέλος. Η μόνη διέξοδος είναι να βρούμε μέσα μας τη σοφία, την λύση να μη ζούμε σύμφωνα με τις ιδέες αυτού του κόσμου, αλλά να ακολουθήσουμε τον Χριστό.

Μόνο όταν δεχόμαστε τον Χριστό ως τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο η πλήρης πνευματική πείρα, όπως περιγράφηκε από τους Αποστόλους και τους πατέρες γίνεται κατορθωτή.

Τον παλιό καιρό, όταν η ζωή για τους πολλούς κυλούσε με προσήλωση στην σταθερή Παράδοση, ο λόγος του Χριστού εμφανιζόταν αδιατάρακτος.

Αλλά τώρα όταν όλη η γη είναι γεμάτη απάτη, όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε απελπισία, όταν οι συνειδήσεις διαμαρτύρονται υβριστικά, όταν η βία φοβερίζει να εξαφανίσει κάθε ζωή, πρέπει να προσπαθήσουμε να ακουστεί η φωνή μας.

Στον παρόντα κίνδυνο, ευγενικές λέξεις που δεν οδηγούν πουθενά δεν φθάνουν.

Είναι ζωτική ανάγκη όλοι σήμερα να στερεώσουμε την πίστη στην αιώνια νίκη του Χριστού, ώστε και εμείς οι ίδιοι να μπορέσουμε να γίνουμε πνευματικά ανίκητοι.

Αισθανόμαστε την ασθένειά μας, τη θανατηφόρα δύναμη της αμαρτίας, να ενεργεί μέσα μας και αναζητούμε γιατρό.

Αυτός θεραπεύει τις ψυχές μας από κάθε ασθένεια δίνοντας νέα δραστηριότητα και φωτίζοντάς τες με ανέσπερο φως.

Από τα αρχαία χρόνια η πείρα της ζωής της Εκκλησίας έχει αποδείξει χωρίς αμφιβολία ότι για την προσευχή -δηλαδή για τον Θεό- καμιά ασθένεια του πνεύματος δεν είναι αθεράπευτη.

Είναι σημαντικό για τις μέρες μας να μπορούμε να μην επηρεαζόμαστε από εκείνους με τους οποίους σχετιζόμαστε, γιατί διαφορετικά κινδυνεύουμε να χάσουμε και πίστη και προσευχή.

Η πραγματική προσευχή βέβαια δεν έρχεται αμέσως.

Δεν είναι εύκολη υπόθεση να διατηρούμε την έμπνευση ενώ είμαστε περικυκλωμένοι από τα παγωμένα νερά του κόσμου ο οποίος δεν προσεύχεται.

Ο Θεός έριξε τη θεία φλόγα στη γη και προσευχόμαστε σ΄  Αυτόν να φλογίσει τις ψυχές μας να μην υπερνικηθούμε από το κοσμικό ψύχος και να μην επισκιάσει κανένα μαύρο σύννεφο αυτήν τη λαμπρή φλόγα.

[Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ):

ΟΨΟΜΕΘΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙ,

έκδοση, Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας, Τετάρτη ἔκδοσις]

https://alopsis.gr/

impantokratoros

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

 Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς _ Ο Χριστός πήρε τον Σταυρό Του και την ευλογία Του και απομακρύνθηκε από την Ευρώπην. Πώς λοιπόν να μην αρχίσουν πόλεμοι ανάμεσα στους ανθρώπους; Πώς να μην επικρατήσει η τρέλα και η λύσσα; Πώς να μην υπάρξουν αρρώστιες, ξηρασίες, να μην ξεσπάσουν πλημμύρες; Ποιος όμως μπορεί να διώξει αυτό το πνεύμα του κακού από την Ευρώπη; Αυτός που στην ιστορία του ανθρώπου υπήρξε ο μοναδικός εξορκιστής δαιμόνων. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας του κόσμου.Αμήν.

δαιμονισμένων των Γεργεσηνών ή 'Γαδαρηνών'vindecarea_demonizatilor_din_tinutul_gherghesenilor_1256 

«ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΟ ΠΑΡΆΘΥΡΟ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΉΣ, ΜΗΝΎΜΑΤΑ ΣΤΟ ΛΑΌ», ΕΚΔΌΣΕΙΣ «ΟΡΘΌΔΟΞΟΣ ΚΥΨΈΛΗ»

Σοκ στην τουρκική αεροπορία! Οι Έλληνες πιλότοι υπερτερούν, η Ελλάδα βγαίνει μπροστά


Κωνσταντίνος Γρίβας: ΣΟΚ στην τουρκική πολεμική αεροπορία! Πολλά προβλήματα στο ανθρώπινο δυναμικό! Οι Έλληνες πιλότοι υπερτερούν! Η Ελλάδα βγαίνει μπροστά και αποκτά υπεροπλία! Την εικόνα της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας ανέλυσε ο Κωνσταντίνος Γρίβας. ΣΟΚ στην τουρκική πολεμική αεροπορία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα. Η τουρκική αεροπορία έχει πολλά προβλήματα, ιδιαίτερα με το ανθρώπινο δυναμικό! Δεν είναι εθνικιστικά στερεότυπα, ότι οι Έλληνες πιλότοι υπερτερούν! Αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων. Δεν είναι τυχαίο, ότι στα προγράμματα του ΝΑΤΟ, ότι οι Έλληνες βγαίνουν πρώτοι στους πρώτους και οι Τούρκοι τελευταίοι. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι στην Τουρκία επενδύουν σε δικτυοκεντρικά μοντέλα κρούσης και στην ισχύ πυρός. Όταν μιλάμε εμείς για Scalp Naval, οι Τούρκοι έχουν παραγγείλει από την αμυντική τους βιομηχανία 450 αεροτοξευόμενους πυραύλους Cruise SOM. Κατασκευάζουν ακόμα και τον κινητήρα του τζετ. Ο στόχος των Τούρκων είναι να επενδύσουν σε έναν μεγάλο αριθμό από μη επανδρωμένες πλατφόρμες, από τις οποίες θα εξαπολύουν μεγάλο όγκο πυρός. Επίσης σχεδιάζουν μίνι υποβρύχιο, το οποίο θα είναι πολύ πιο επικίνδυνο από τα γερμανικά που αγοράζουν. Η Ελλάδα όμως βγαίνει μπροστά και αποκτά υπεροπλία! Δεν αρκούν όμως μόνο τα Rafale και οι φρεγάτες. Πρέπει να μπούμε σε διαδικασία ανάπτυξης συστημάτων. Ο καθηγητής, Κώστας Γρίβας στην εκπομπή "Ο Εξαρχείων" με τον Ανδρέα Μαζαράκη στον ParapolitikaFm στις 21 Οκτωβρίου 2021. Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, διευθυντής του Τομέα Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Α. Σερβετάλης: Η διαδρομή από την αποστροφή για το Θεό στη μεγάλη πίστη | 22/10/2021 | ΕΡΤ


Ο ηθοποιός Άρης Σερβετάλης βρέθηκε στην εκπομπή «Στα Άκρα» και μίλησε για τη συμμετοχή του στην ταινία «Ο Άνθρωπος του Θεού» όπου υποδύθηκε τον Άγιο Νεκτάριο, πώς μπόρεσε να ανταποκριθεί σε αυτό τον δύσκολο ρόλο, και αναφέρθηκε για την πίστη του στον θεό.

Η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος


κόμη μια φωνή με Πανεπιστημιακό κύρος που ορθοτομεί Ορθόδοξη πίστη :Νικόλαος Ξιώνης, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μιλάει και εξηγεί τι σημαίνει η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος.

ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ

ΧΑΡΙΣΑΝ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ 6 ΔΙΣ €, ΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ 100 RAFALE!

Το swap που θυμίζει την εποχή «Σημίτη-Goldman Sachs», με το οποίο η προηγούμενη κυβέρνηση πέταξε 6 δις € από το παράθυρο ή σχεδόν 3 ΕΝΦΙΑ, ενώ το «λάθος» συνεχίζεται από τη σημερινή όπως με το Σκοπιανό, η βόμβα των 21,4 δις € των εγγυήσεων του δημοσίου που ήλθε στην επιφάνεια από τα προγράμματα «Ηρακλής» των τραπεζών και η ανάγκη στήριξης των Ελλήνων – λόγω της ανόδου των τιμών και της ενέργειας. Εν προκειμένω, η λύση δεν είναι άλλη από τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης όσον αφορά τα βασικά τρόφιμα και του ειδικού φόρου καυσίμων, σε σχέση με την ενέργεια – πόσο μάλλον όταν δεν θα μειωθούν έτσι τα έσοδα του δημοσίου, αφού απλά δεν θα εισπράξει το επί πλέον ποσόν που αντιστοιχεί στην άνοδο των τιμών. Ελπίζουμε πάντως να μη στηρίζει η κυβέρνηση την απίστευτα ανόητη δήλωση του υπουργού ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία η μείωση των φόρων κατανάλωσης θα αυξήσει τον πληθωρισμό – αφού ισχύει ακριβώς το αντίθετο, σημειώνοντας πως η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας.

.Ανάλυση

Οικονομολόγος – Βουλευτής Επικρατείας

Κατά τη συζήτηση της συμφωνίας με το ΔΝΤ, αναφέραμε πως η Ελλάδα δρομολογεί την πληρωμή των υπολοίπων χρεών της προς το Ταμείο (πηγή) – εύλογα, αφού σήμερα δανείζεται με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο, από το υπέρογκο που τη χρεώνει το ΔΝΤ. Εν προκειμένω, το ύψος του επιτοκίου του ακριβού τμήματος του δανείου του ΔΝΤ, των 2,9 δις €, είναι 5,13% (πηγή) – η απόλυτη τοκογλυφία!

Η Ελλάδα προγραμματίζει όμως επί πλέον την πρόωρη εξόφληση μέρους των πρώτων διμερών δανείων της με χώρες της ΕΕ, του GLF – δύο δόσεις, συνολικού ύψους 5,3 δις €. Αφού το επιβεβαίωσε ο υπουργός οικονομικών, τον ρωτήσαμε για το επιτόκιο των GLF, όπου μας ανέφερε πως δεν το είχε πρόχειρο – ενώ στην επόμενη συζήτηση μας είπε, εάν καταλάβαμε καλά, πως το βραχυπρόθεσμο επιτόκιο που δανείζεται η Ελλάδα, είναι κάπως χαμηλότερο από αυτό των GLF. Δεν απάντησε στην ουσία σε καμία από τις ερωτήσεις μας για το θέμα, οι οποίες ήταν οι εξής:

(α) Γιατί να εξοφληθούν τα GLF, εάν τυχόν έχουν χαμηλότερα επιτόκια;

(β) Θα διενεργηθεί η εξόφληση τους μέσω του μαξιλαριού του ESM των 15,7 δις €, αφού τα υπόλοιπα είτε χρησιμοποιούνται στα repos, είτε δεν επιτρέπεται να τα αγγίξουμε; Όπως από τα υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα της προηγούμενης κυβέρνησης που ανέφερε ο ίδιος πως δεν μας επιτρέπεται να τα χρησιμοποιήσουμε;

(γ) Εάν εξοφληθούν με νέο δανεισμό, θα έχει καλύτερους όρους και επιτόκια, από αυτά των GLF;

Συνεχίζοντας, όπως όλοι γνωρίζουμε από το γνωστό swap της Goldman Sachs του 2000, με το οποίο κρύφτηκε από την Ελλάδα μέρος του χρέους της με μεγάλα κέρδη για την τράπεζα και με τεράστιο κόστος για τους Έλληνες (ανάλυση), οι χρηματικές ροές των swap (=συμβόλαια ανταλλαγής, συνήθως επιτοκίων) δεν μετρούν παραδόξως στα ελλείμματα μίας χώρας – ενώ οι τόκοι των ομολόγων της μετρούν.

Έως το 2017 τώρα, το κόστος των swap που δεν μετρούν στο έλλειμμα αλλά αυξάνουν το χρέος, αφορούσε κυρίως το παραπάνω της κυβέρνησης Σημίτη – ενώ από το 2018 και μετά ήταν το προϊόν της κυβέρνησης Τσίπρα και του υπουργού οικονομικών της. Εύλογα λοιπόν ο τελευταίος δεν θέτει τέτοια ερωτήματα στο σημερινό υπουργό οικονομικών – αφού θα ήταν σαν να πυροβολούσε τα πόδια του.

Ειδικότερα το 2018 η κυβέρνηση, με στόχο να «κλειδώσει», να διατηρήσει σταθερό δηλαδή το κόστος επιτοκίων των διακρατικών δανείων του 1ου μνημονίου που είχαν κυμαινόμενο επιτόκιοτων GLF συνολικού ύψους 52,9 δις €, αποφάσισε να συνάψει swap ανταλλαγής επιτοκίων (α) με 16 διαπραγματευτές (traders) της ΗΔΑΤ (=αγορά ομολόγων που λειτουργεί η Τράπεζα της Ελλάδας (μέλη) και (β) με τέσσερις τράπεζες.

Έτσι το κυμαινόμενο επιτόκιο που είναι «τρίμηνο Euribor συν 0,5%» (τότε το Euribor περίπου -0,33 και τώρα -0,547, οπότε +0,5 = -0,047 και άρα αρνητικό, γεγονός που σημαίνει πως ήταν ψέμα η απάντηση του υπουργού) «κλείδωσε» – δηλαδή, μετετράπη σε σταθερό ύψους 1,45%!

Στη συνέχεια, ο υπουργός στήριξε τους διαπραγματευτές και τις τράπεζες, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση για προκαταβολές – για κάποιο λόγο που μόνο ο ίδιος γνωρίζει. Το αποτέλεσμα πάντως της όλης διαδικασίας ήταν να επιβαρυνθεί το δημόσιο, δηλαδή όλοι εμείς οι φορολογούμενοι, με περίπου 6 δις € χωρίς λόγο – αφού εάν δεν είχε γίνει το swap, οι τόκοι που θα πλήρωνε το κράτος θα ήταν περί τα 200 εκ. €, ενώ όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, τελικά πληρώθηκαν από το 2018 έως 2022 6,257 δις €.

Δηλαδή, ο υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ πέταξε από το παράθυρο 6 δις € ή περίπου 3 ετήσια ΕΝΦΙΑ, 100 πολεμικά αεροπλάνα Rafale η 6 φρεγάτες Belhara  – ενώ ωφελήθηκαν οι traders της ΤτΕ και οι τέσσερις τράπεζες, με αυτό το τεράστιο ποσόν. Εάν αυτή η «συμπαιγνία» κράτους και τραπεζών δεν είναι σκάνδαλο, τότε τι είναι; Δεν θα έπρεπε αλήθεια να ασχοληθεί η εισαγγελία με τα 6 δις € που χάθηκαν χωρίς λόγο; Δεν είναι κάτι ανάλογο με το σκάνδαλο των swaps της Goldman Sachs που πληρώναμε από το 2001 έως και το 2017, κοστίζοντας μας περί τα 16 δις € (από περίπου 2 δις €) που εγγράφηκαν το 2012 στο δημόσιο χρέος μας; (πηγή).

 100 τέτοια Rafale πέταξε ο ΣΥΡΙΖΑ στον αέρα

Αυτός είναι πάντως ένας από τους λόγους που αυξάνεται συνεχώς το δημόσιο χρέος μας, όχι μόνο ανάλογα με τα ελλείμματα του προϋπολογισμού μας, όπως θα έπρεπε – το ότι δηλαδή αυτές οι συναλλαγές δεν εγγράφονται στα ελλείμματα, αλλά μόνο στο χρέος. Το γεγονός δε ότι, σύμφωνα με τις δηλώσεις του υπουργού, η σημερινή κυβέρνηση προγραμματίζει να αποπληρώσει δάνεια αρνητικού επιτοκίου, τα 5,3 δις € των GLS που αναφέραμε παραπάνω, με επιτόκιο σήμερα -0,047 και να συνεχίσει να πληρώνει σε αυτά τα 5,3 δις € επιτόκιο 1,45%, έως τη λήξη των swaps, χαρακτηρίζοντας επί πλέον ακριβά τα GLS παρά το ότι έχουν αρνητικό επιτόκιο, είναι το άκρον άωτο του παραλογισμού – για να μην πούμε κάτι άλλο.

Γιατί θα συνεχίσει να πληρώνει το δημόσιο τόκους 1,45% στα GLS που θα εξοφλήσει; Προφανώς επειδή πρόκειται για ανεξάρτητα χρηματοπιστωτικά προϊόντα – οπότε οι υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτά, πληρώνονται ακόμη και αν έχουν εξοφληθεί οι πρωτογενείς αξίες: τα δάνεια.

Φυσικά δε, κανένας δεν θα ασχοληθεί με αυτήν την καταστροφική συναλλαγή που μας έχει κοστίσει 6 δις € πεταμένα χρήματα – ενώ η κυβέρνηση θα θριαμβολογεί, ισχυριζόμενη πως η οικονομία μας πηγαίνει τόσο καλά, ώστε η χώρα να μπορεί να αποπληρώνει πρόωρα τις υποχρεώσεις της!

Θα ισχυρίζεται δηλαδή πως η οικονομία μίας χώρας που είχε τη δεύτερη μεγαλύτερη ύφεση στην ΕΕ το 2020, παρά το ότι προέρχεται από μία σωρευτική μείωση του ΑΕΠ της κατά 25%, ενώ δαπάνησε μακράν τα περισσότερα χρήματα στον πλανήτη, με δανεικά 41 δις € μέσα σε δύο μόλις χρόνια (ανάλυση), είναι σε καλή κατάσταση – στην προσπάθεια της να αυξηθεί τεχνητά η πιστοληπτική μας αξιολόγηση, για να μπορεί να συνεχίσει ανεύθυνα να δανείζεται, όταν σταματήσει το πρόγραμμα της ΕΚΤ (ΡΕΡΡ). Έτσι όμως θα χρεώσει πολύ περισσότερες γενιές Ελλήνων, ξεπουλώντας ταυτόχρονα ότι έχουμε και δεν έχουμε – χωρίς να διαστάσει να παραδώσει ακόμη και εθνική κυριαρχία, όπως η προηγούμενη το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια.

Ανικανότητα νούμερο 2

Περαιτέρω, στη συζήτηση με τις τράπεζες, σχετικά με το ότι δεν δανείζουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ) της Ελλάδας (το 2019 οι ΜμΕ ήταν 821.209 σε ένα σύνολο 821.540 επιχειρήσεων που απασχολούν 2.165.216 εργαζομένους από τους συνολικά 2.462.627, σύμφωνα με την SBA Fact Sheet της Κομισιόν), είπαμε μεταξύ άλλων τα εξής:

“Θα ξεκινήσουμε από την υπερβολικά μεγάλη στήριξη των τραπεζών, εκ μέρους των Ελλήνων φορολογουμένων – με τα περίπου 44 δις € των ανακεφαλαιοποιήσεων, με τα 17 δις € των αναβαλλομένων φόρων που έχουν απαξιωθεί μέσω του hive down και με τα 24 δις € των δύο προγραμμάτων Ηρακλής.

Υπενθυμίζουμε εδώ πως ο κ. Χατζηνικολάου, σε επιτροπή της Βουλής την 1.4.21, είχε πει πως ο μετασχηματισμός hive down έχει στόχο να μην δραστηριοποιηθεί ο αναβαλλόμενος φόρος και γίνει η έκδοση νέων μετοχών χωρίς λόγο –  επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά την παράκαμψη του νόμου Χαρδούβελη, του άρθρου 23 του Ν4302/14.

Εύλογα λοιπόν αναρωτιόμαστε αν θα παραγγελθεί εισαγγελική έρευνα, προκειμένου να εξεταστεί εάν θίγεται το συμφέρον του δημοσίου – με δεδομένο το ότι, με άρθρο 5.2 του Ν4637/19, δεν είναι πλέον αυτεπάγγελτη.

Παρά τη στήριξη τώρα των τραπεζών από τους φορολογουμένους, με τόσα χρήματα, τελικά αφελληνίσθηκαν – αφού ακόμη και οι μετοχές τους που έχουν παραμείνει στο δημόσιο, είναι στην κατοχή του ΤΧΣ των ξένων. Έχουν μετατραπεί δε σε κράτος εν κράτει – μεταξύ άλλων κρίνοντας από το ότι, η κυβέρνηση τις εκλιπαρεί να δανείσουν την πραγματική οικονομία, συχνά χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Γενικότερα τώρα όσον αφορά το τραπεζικό σύστημα, χρεώνει τις υψηλότερες προμήθειες συγκριτικά με την ΕΕ, ενώ έχει επίσης τα μεγαλύτερα spread, τη μεγαλύτερη διαφορά δηλαδή μεταξύ επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων – με αποτέλεσμα να μην είναι πια ανταγωνίσιμες οι ελληνικές επιχειρήσεις, πόσο μάλλον όταν πληρώνουν επί πλέον το υψηλότερο κόστος ενέργειας, τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες κοκ. Εύλογα λοιπόν έχουν τη χαμηλότερη παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο στην ΕΕ, περί τις 60.000 €, οπότε δεν διαθέτουν πιστοληπτική ικανότητα”.

Εν προκειμένω, τέθηκε το θέμα των 23 δις € εγγυήσεων για τα προγράμματα Ηρακλής που η Eurostat θέλει να εγγράψει στο δημόσιο χρέος, σύμφωνα με δημοσιεύματα (πηγή) – όπου ο υπουργός αρνήθηκε να απαντήσει. Το πρόβλημα όμως είναι ακόμη μεγαλύτερο – επειδή στην ουσία αφορά όλες τις εγγυήσεις του δημοσίου.

Ειδικότερα, επειδή ανέκαθεν οι εγγυήσεις του δημοσίου κατέληγαν να επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος, αποτελώντας στην ουσία κρυφό χρέος, η Τρόικα απαγόρευσε να δίνονται καινούργιες  – με αποτέλεσμα, τα 25 δις € των παλαιών εγγυήσεων του 2010, να μειωθούν στα 8,9 δις € παλαιές εγγυήσεις πρόσφατα, ενώ οι περισσότερες προστέθηκαν σταδιακά στο χρέος. Το σύνολο τώρα των εγγυήσεων του δημοσίου ήταν τον Αύγουστο του 2021 ως εξής:

Σύμφωνα τώρα με το παραπάνω δημοσίευμα, η Eurostat ανέλυσε ένα πακέτο κόκκινων δανείων που πούλησε ελληνική τράπεζα με την εγγύηση του προγράμματος Ηρακλής (ανάλυση) και το βρήκε προβληματικό – οπότε αποφάσισε να προσθέσει στο χρέος τις εγγυήσεις του Ηρακλή που έχουν δοθεί, ύψους 8,5 δις €. Φυσικά έχουν δοθεί ανάλογες εγγυήσεις από την Ιταλία, όπως ανέφερε ο υπουργός, αλλά εκεί δεν φαίνεται να υπάρχει ένα ανάλογο πρόβλημα – ενώ σε κάθε περίπτωση δεν τίθεται θέμα 23 δις €, αφού δεν έχουν δοθεί όλες, οπότε η κυβέρνηση μπορεί να σταματήσει τις υπόλοιπες του Ηρακλής Ι και εντελώς το Ηρακλής ΙΙ.

Προφανώς πάντως ήταν η βασική αιτία της απομάκρυνσης του αρμοδίου υφυπουργού για τις τράπεζες – αφού είχε προτιμήσει τα προγράμματα Ηρακλής αντί της Bad Bank όπως εμείς προτείναμε, ισχυριζόμενος πως η δεύτερη θα επιβάρυνε το δημόσιο χρέος, ενώ τα Ηρακλής όχι. Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν είναι αρμόδια η Eurostat για τα πακέτα των κόκκινων δανείων – ενώ έχουν ερευνηθεί και εγκριθεί από τον SSM που επιβλέπει τις τράπεζες, καθώς επίσης από την ΕΚΤ, οπότε σωστά είχε αποφασίσει ο υφυπουργός.

Έχει ενσκήψει όμως μόνο το πρόβλημα των 8,5 δις € του Ηρακλής ή, μήπως, του συνολικού ποσού των εγγυήσεων, ύψους 21,4 δις €; Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, πού θα φτάσει το δημόσιο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης που στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2022 καθορίζεται στα 350 δις € για το 2021 (γράφημα);

Εάν βέβαια η Eurostat θελήσει να συμπεριλάβει όλες τις εγγυήσεις, τότε η Ελλάδα θα βιώσει πολύ δυσάρεστες καταστάσεις – ενώ, εάν προσθέσουμε εδώ ως πρόβλημα το εξωτερικό μας χρέος που αυξάνεται με τρομακτικό ρυθμό, λόγω των ελλειμμάτων του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μας, από 400 δις $ το 2018 στα 526,5 δις $ τον Ιούλιο του 2021 (γράφημα), τότε θα καταλάβουμε πως όχι μόνο δεν πάει καλά η οικονομία μας αλλά, αντίθετα, βαδίζει από το κακό στο χειρότερο.

Εξέλιξη εξωτερικού χρέους της Ελλάδας 2018-2021

Μπορεί λοιπόν η ανάπτυξη να υπερβεί το 7,5% του ΑΕΠ το 2021, όπως άλλωστε έχουμε αναφέρει στη συζήτηση του προσχεδίου του προϋπολογισμού (πηγή), λόγω του μαζικού ξεπουλήματος, της ανόδου του κρυφού πληθωρισμού κλπ., αλλά δεν θα βοηθήσει παρά ελάχιστα την οικονομία μας – η οποία ευρίσκεται ξανά στην άκρη του γκρεμού, λόγω των τεράστιων διαχειριστικών λαθών της κυβέρνησης.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, αυτό που θα πρέπει να κάνει τουλάχιστον η κυβέρνηση και έχουμε προτείνει, είναι να στηρίξει τους Έλληνες όσον αφορά την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση – παύοντας να τους κοροϊδεύει όπου και όπως μπορεί, σαν να απευθύνεται σε ανόητους.

Η λύση δεν είναι άλλη από τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης όσον αφορά τα βασικά τρόφιμα και του ειδικού φόρου καυσίμων σε σχέση με την ενέργεια – πόσο μάλλον όταν δεν θα μειωθούν έτσι τα έσοδα του δημοσίου, αφού απλά δεν θα εισπράξει το επί πλέον ποσόν που αντιστοιχεί στην άνοδο των τιμών.

Με απλά λόγια, όταν ένα προϊόν κοστίζει 10 € και ο φόρος είναι 10%, τότε το δημόσιο εισπράττει 1 €. Όταν όμως η τιμή του αυξηθεί στα 15 € και το δημόσιο συνεχίσει να εισπράττει 10%, τότε τα έσοδα του θα είναι 1,5 €. Για να συνεχίσει να εισπράττει λοιπόν το δημόσιο 1 €, θα πρέπει να μειώσει το φόρο από το 10% στο 6,6% – κάτι που αφενός μεν θα στήριζε τους καταναλωτές χωρίς να χάσει τίποτα το κράτος, αφετέρου θα μείωνε τις τιμές καταπολεμώντας τον πληθωρισμό.

Εν προκειμένω, ελπίζουμε να μη στηρίζει η κυβέρνηση την απίστευτα ανόητη δήλωση του υπουργού ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία η μείωση των φόρων κατανάλωσης θα αυξήσει τον πληθωρισμό – αφού ισχύει ακριβώς το αντίθετο, σημειώνοντας πως η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας. Ακολουθεί η εισήγηση μας στη συζήτηση με τις τράπεζες.

Η ύφεση του 2020 της ελληνικής οικονομίας, ήταν η 2η μεγαλύτερη της ΕΕ,παρά τις αλχημείες της ΕΛΣΤΑΤ