Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Όταν το φως του Χριστού γίνεται σκότος του Διαβόλου


Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
«ΥΜΕΙΣ ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. ε´ 14).Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Χριστοῦ πρωτίστως ἀναφέρεται στοὺς κληρικούς, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἔχουν πνευματικὴ εὐαισθησία καὶ σταθερὴ ἐπιθυμία νὰ βοηθοῦν τοὺς ἀνθρώπους, γιὰ νὰ στραφοῦν στὸν Θεὸ καὶ νὰ τηροῦν τὶς ἐντολές.
Πολλοὶ κληρικοὶ ὅμως δὲν συμφωνοῦν μὲ αὐτό. Ἰσχυρίζονται ὅτι πρέπει νὰ στηρίζεται ὁ κληρικὸς καὶ στὰ δεδομένα τῆς ἐπιστήμης καὶ νὰ δίνει νέες ἑρμηνεῖες τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ἢ καὶ νὰ τὶς καταργεῖ, ἀφοῦ πιὰ ζοῦμε σὲ νέα ἐποχὴ καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀρνοῦνται τὴν ἠθικὴ ζωὴ καὶ ἐπιλέγουν τὶς σαρκικὲς ἡδονές. Οἱ συγκεκριμένοι νεωτεριστὲς κληρικοὶ εἶναι ἐπιστήμονες διαφόρων εἰδικοτήτων καὶ τὴν Ἐκκλησία τὴν βλέπουν ὡς ἕνα παραδοσιακὸ χῶρο, ποὺ πρέπει νὰ ἐκσυγχρονιστεῖ, μὲ ὁδηγὸ πάντα τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐπιστήμης καὶ ἰδιαίτερα τῆς ψυχολογίας, τῆς ψυχιατρικῆς κ.λπ. Αὐτὸ τὸ βλέπουμε σὲ πολλὲς περιπτώσεις. Ἰδιαίτερα μᾶς ἐντυπωσιάζει ἀρνητικὰ ἡ προσπάθειά τους νὰ δικαιολογήσουν τὶς προγαμιαῖες σχέσεις, ἀλλὰ καὶ τὴν ὁμοφυλοφιλία, τὴν ὁποία θεωροῦν ἀθώα ἀδυναμία μερικῶν ἀξιοσυμπάθητων ἀνθρώπων!
Μὲ τοὺς συγκεκριμένους αὐτοὺς κληρικοὺς δὲν μπορεῖ νὰ συμφωνήσει ὁ συνειδητὸς χριστιανός. Ἡ κατὰ κόσμον σοφία τους καὶ εἰδικότερα οἱ ἐπιδόσεις τους στὴν παιδοψυχιατρικὴ τοὺς ἔχουν ὁδηγήσει στὴ «θερμὴ» ὑπερηφάνεια καὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ἀνηθικότητα καὶ ἡ ὁμοφυλοφιλία δὲν εἶναι ἁμαρτία! Τὰ συμπεράσματα τῆς ἐπιστήμης τους ἔχουν μεγαλύτρη ἀξία ἀπ᾽ ὅ,τι οἱ ἁπλές, σαφεῖς καὶ πρακτικὲς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ.
Γιὰ νὰ μὴ φανεῖ ὅτι κατηγορῶ ἀδίκως αὐτοὺς τοὺς κληρικούς, μεταφέρω ἐδῶ ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «Παρακαταθήκη» (τεῦχος 103, Ἰούλιος - Αὔγουστος 2015) μερικὰ χαρακτηριστικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ ἕνα ἄρθρο τοῦ π. Βασιλειου Θερμοῦ, παιδοψυχίατρου, ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ βιβλίο «Χριστιανικὴ ζωὴ καὶ σεξουαλικὲς σχέσεις» τῶν ἐκδόσεων «Ἐν πλῷ». Γράφει λοιπὸν ὁ π. Βασίλειος Θερμός: «Πῶς μποροῦμε νὰ καταλογίσουμε ἐγωκεντρικότητα σὲ ἕνα ὁμοφυλόφιλο, ὁ ὁποῖος ἀγαπᾶ τὸν σύντροφό του μὲ πιστότητα καὶ ἀφοσίωση;».
«(Ἐδῶ ἔχουμε μία τεκμηρίωση τῆς διάχυτης ἐκκλησιαστικῆς προκατάληψης πὼς ἡ ὁμοφυλοφιλία πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται ὡς πρωτίστως σεξουαλικὸ πάθος. Ἡ ἐσφαλμένη αὐτὴ ἀντίληψη εἶναι προσβλητικὴ πρὸς τὰ ἑκατομμύρια παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἡ ἐρωτική τους ἀφύπνιση κατὰ τὴν ἐφηβεία συνοδεύεται ἀπὸ ὁμοφυλόφιλη συναισθηματικὴ ἕλξη».
«Τὸ σὲξ ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὸ συναίσθημα, ὅπως εἶναι καὶ ἡ φυσικὴ τάξη».
«Ἀπὸ ποῦ συνάγεται ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία ἀποτελεῖ τὸ βαθύτερο ἁμάρτημα;».
Ἐὰν δεχτοῦμε τὰ ὅσα ὑποστηρίζει ὁ π. Βασίλειος μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ψυχίατρου, ἡ χριστιανικὴ ἠθικὴ «πάει περίπατο». Τὸ βλέπουμε αὐτὸ καὶ στὸ ὀπισθόφυλλο τοῦ παραπάνω βιβλίου ὅπου διαβάζουμε καὶ τὰ ἑξῆς προκλητικά:
«Παλιότερα μιλοῦσαν γιὰ «πανσεξουαλισμό», καὶ ξεσπάθωναν μὲ καταγγελίες γιὰ «ἠθικὸ ἐκτραχηλισμό» καὶ «πορνικὴ ἀσυδοσία»( Αὐτὴ ἡ ἠθικιστικὴ ρητορικὴ ἔχει πιὰ παρέλθει, εὐτυχῶς. Ὅπου ἀπαντᾶ σήμερα, μοιάζει μὲ καρικατούρα καὶ κατατάσσεται αὐτόματα στὰ κειμήλια τῆς γραφικότητας μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς».
Αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλὰ ὑποστηρίζουν οἱ νεωτεριστὲς κληρικοὶ καὶ θεολόγοι! Κι ἐγὼ νόμιζα ὅτι ὁ διάβολος θὰ δυσκολευόταν νὰ βρεῖ ἀποτελεσματικοὺς συνεργάτες στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας! Οἱ κληρικοὶ τῆς κατηγορίας αὐτῆς γράφουν τὸ δικό τους «εὐαγγέλιο» μὲ θράσος καὶ ἀθεοφοβία καὶ στὸ ὄνομα τῆς ὀρθῆς ποιμαντικῆς πράξης! Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ οἱ ἴδιοι ἐπιπλέουν, διαφημίζονται, πετυχαίνουν τὴν κυκλοφορία τῶν βιβλίων τους καὶ ἐμφανίζονται ὡς πρωτότυποι πνευματικοί, ποὺ ὅμως ὁδηγοῦν τοὺς νέους στὴν ἄβυσσο, ἐκεῖ ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι θὰ βρεθοῦν. Ὅλη αὐτὴ ἡ δαιμονικὴ φιλολογία γιὰ τὶς σαρκικὲς ἡδονὲς καὶ τὶς ὁμοφυλοφιλικὲς σχέσεις πρέπει νὰ θεωρεῖται ἀπαράδεκτη, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς καταδικάζει καὶ τὸν πονηρὸ λογισμὸ καὶ μᾶς ζητάει νὰ εἴμαστε προσεκτικοὶ στοὺς πειρασμούς, γιὰ νὰ μὴ πέσουμε στὶς σαρκικὲς ἡδονές. Θυμίζω ἐδῶ τὰ λόγια του: «Ὅποιος βλέπει μιὰ γυναίκα μὲ πονηρὴ ἐπιθυμία, ἔχει κιόλας διαπράξει μέσα του μοιχεία μ᾽ αὐτήν. Κι ἂν κάτι σπουδαῖο σὰν
τὸ δεξί σου μάτι σὲ σκανδαλίζει, βγάλ᾽ το καὶ πέταξέ το, γιατὶ σὲ συμφέρει νὰ χάσεις ἕνα μέλος σου, παρὰ νὰ ριχτεῖ ὅλο τὸ σῶμα σου στὴν κόλαση. Κι ἂν κάτι τόσο σπουδαῖο σὰν τὸ δεξί σου χέρι σὲ σκανδαλίζει, κόψε το καὶ πέταξέ το, γιατὶ σὲ συμφέρει νὰ χάσεις ἕνα μέλος σου, παρὰ νὰ ριχτεῖ ὅλο τὸ σῶμα σου στὴν κόλαση» (Ματθ. ε´ 28-30).
Τὰ ὅσα παράδοξα ὑποστηρίξουν οἱ κληρικοὶ - ἐπιστήμονες εἶναι ἰδιαίτερα ἐνοχλητικά, ἰδίως σὲ ὅσους ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία εἶχαν τὴν εὐλογία νὰ παρακολουθοῦν τὶς διδαχὲς τοῦ ἁγίου Παϊσίου τοῦ ἁγιορείτου στὸ ὑπαίθριο ἀρχονταρίκι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ τῆς Παναγούδας. Ἐκεῖνος εἶχε πολλὲς ἐπιφυλάξεις γιὰ τοὺς ψυχολόγους καὶ ψυχίατρους καὶ ἀπέτρεπε τοὺς ἀνθρώπους νὰ καταφεύγουν σ᾽ αὐτούς, γιατὶ τοὺς θεωροῦσε ἐπικίνδυνους καὶ ἀκατάλληλους. Δὲν ἤθελε νὰ τοὺς ἐμπιστεύονται οἱ ἄνθρωποι, γιατὶ δὲν ἔχουν ὀρθὴ πίστη καὶ ἡ ὑπερηφάνειά τους εἶναι δαιμονική.
Πρέπει λοιπὸν νὰ εἴμαστε προσεκτικοὶ ἀπέναντι σ᾽ αὐτοὺς τοὺς ἐπιστήμονες - κληρικούς, οἱ ὁποῖοι κατεδαφίζουν τὴν ἠθικὴ στὶς συνειδήσεις τῶν ἀνθρώπων καὶ διατηροῦν ἀνοιχτὲς τὶς πύλες τῆς ἀκολασίας.
πηγή:Ορθόδοξος Τύπος, 22/1/2016
 
 
ΣΧΟΛΙΟ: Αυτοί οι νεωτεριστές κληρικοί παπούλη δέν είναι ούτε επιστήμονες ούτε κληρικοί. Φεμινίστριες είναι πού υποτάχτηκαν στό σημερινό κοσμικό φρόνημα όπως οι γνωστές θεούσες τού χριστιανισμού  είναι υποταγμένες στό χθεσινό εκκλησιαστικό φρόνημα τό οποίο εκπροσωπείς καί τό οποίο έχει τό θράσος νά λέει ότι ο Κύριος όταν μάς μακαρίζει βεβαιώνοντάς μας ότι «ΥΜΕΙΣ ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. ε´ 14) πρωτίστως ἀναφέρεται στοὺς κληρικούς.
 
Αμέθυστος 

Η τραγωδία της σημερινής Ευρώπης: Πολύ Μέρκελ, λίγος ανδρισμός. Μια γυναίκα λέει τα πράγματα που θα έπρεπε να πουν οι άνδρες!





Οι Ευρωπαίοι άνδρες είναι ανίκανοι να εκπληρώσουν τον βασικό τους ρόλο και να υπερασπιστούν τις γυναίκες. Οι πολιτικοί μας είναι πολύ soft. Χρειαζόμαστε μια «αντρική επανάσταση»! Πρέπει να επιστρέψουμε στις παλιές αντρικές αξίες, αλλιώς θα πεθάνουμε..
Αυτά και άλλα λέει με αξιοθαύμαστο θάρρος η Δανέζα δημοσιογράφος Iben Thranholm, σε συνέντευξή της στο RussiaToday. Δείτε το παρακάτω βίντεο και ακούστε καλά την γυναίκα αυτή να μιλάει έξω από τα δόντια για αυτό που θεωρεί ως την «καρδιά του προβλήματος» της σημερινής παραπαίσουσας ευρωπαικής κοινωνίας και μετά διαβάστε το άρθρο της που ακολουθεί.

Ηρθε η ώρα να κάνουμε τα σπίτια μας κρυφά σχολειά!

Ηρθε η ώρα να κάνουμε τα σπίτια μας κρυφά σχολειά!



Ο κυρ-Φώτης ο Κόντογλου υπήρξε ένας από τούς γνησιότερους εκφραστές τής ελληνορδοδόξου παραδόσεώς μας, την οποία είχε ως κύριο δέμα στο συγγραφικό και καλλιτεχνικό του έργο, αγωνίστηκε όσο λίγοι για την προάσπιση και την αναβίωσή της στηλιτεύοντας την ξενομανία και τον μιμητισμό, άλλα κυρίως τήρησε πιστά τις αρχές και τις αξίες της στον προσωπικό του βίο μέχρι το τέλος τής ζωής του…

Έγραφε, λοιπόν, με διορατικότητα, εδώ και μισό αιώνα περίπου, προφητεύοντας σχεδόν την σύγχρονη τραγική μας διολίσθηση και κρίση:
«Η ψευτιά και ο πνευματικός εκφυλισμός απλώνει μέρα με την ημέρα απάνω στους Έλληνες και τούς παραμορφώνει. Έναν λαό πού ξεχωρίζει ανάμεσα σ’ όλα τα έθνη και πού είναι γεμάτος πνευματική υγεία, πάμε να τον κάνουμε εμείς, οι λογής-λογής καλαμαράδες, κι οι άλλοι γραμματιζούμενοι, σαχλόν, χωρίς πνευματικό νεύρο, χωρίς πνευματική ανδροπρέπεια, χωρίς χαρακτήρα».

Είναι ή σύγχρονη λαίλαπα της υποτέλειας, της ξενομανίας, του ραγιαδισμού και του γραικυλισμού πού βιώνουμε στις μέρες μας. Το σύνδρομο, του δήθεν εκσυγχρονισμού και της ψευτοδιανόησης, πού έχει αλλοτριώσει την λεγόμενη «πνευματική ηγεσία» του τόπου μας και την οδηγεί στην άρνηση του ιστορικού μας παρελθόντος, στην απώλεια της ιστορικής μας μνήμης και τής εθνικής μας αυτοσυνειδησίας, στην απαξίωση των αρχών και των ιδανικών τής παραδόσεώς μας και τής φυλής μας.

Η ζωή του Έλληνα έχει ζυμωθεί με την πατρογονική πίστη του, την αγία Ορθοδοξία, την «περιβεβλημένη ως πορφύραν και βύσσον» τα αίματα των μαρτύρων προγόνων του. Έχει ζυμωθεί με την αγάπη για την πατρίδα του, το πάθος και τον πόθο του για την ελευθερία, την θυσία και την αυταπάρνηση για την κατάκτηση και την προάσπισή της. 
Αυτός είναι και ο λόγος πού όλοι οι δαίμονες τής κολάσεως ξεχύθηκαν να ξεριζώσουν από την ψυχή του Έλληνα την ορθόδοξη πίστη του και την εθνική του συνείδηση. Πόλεμος κατά τής Εκκλησίας και του Κλήρου, ειρωνεία τής ευσέβειας, υποβάθμιση τής ελληνικής γλώσσας, εξάρθρωση τής ελληνορθόδοξης παιδείας, περιθωριοποίηση και αλλοίωση τής πνευματικής κουλτούρας και του πολιτισμού μας και κάδε άλλο αντίθεο και αντεθνικό σχέδιο μπήκε σ’ εφαρμογή. 
Είναι γνωστές, άλλωστε, από πολύ παλιά οι πρακτικές και οι μέθοδοι αυτών πού κινούν τα νήματα τής ιστορίας του πλανήτη και παράγουν ιδεολογία και νοθευμένο τρόπο ζωής, των διαφόρων, δηλαδή, κλειστών ομάδων προωθήσεως και ελέγχου τής εξουσίας με πρωτοπόρους τον διεθνή σιωνισμό, την μασσωνία, τα οικονομικά λόμπυ των πολυεθνικών, τις λέσχες επιλεγμένων ατόμων, όπως η Μπίλντεμπεργκ, πού κατασκευάζουν ηγέτες μαριονέτες, πειθήνια εκτελεστικά όργανα δικά τους, πριν ακόμη οι λαοί τούς επιλέξουν και τούς ψηφίσουν. 

Προεπιλέγουν και προκατασκευάζουν, έτσι, το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό σύστημα, το σύγχρονο παγκόσμιο κατεστημένο πού επιβάλλουν στον κόσμο. Μέσω αυτών των εκλεκτών και δοτών ηγετών κυβερνά τον κόσμο μια πανίσχυρη πολιτική, οικονομική, κοινωνική και θρησκευτική ολιγαρχία. 
Σε οικονομικό επίπεδο, πολυεθνικές εταιρείες, οικονομικοί κολοσσοί, εταιρείες κατασκευής οπλικών συστημάτων, πανίσχυρα οικονομικά συμφέροντα και νεόκοποι κροίσοι έχουν ήδη αναλάβει και διεκπεραιώνουν την οικονομική παγκοσμιοποίηση μέσω τής οικονομικής εκμετάλλευσης και εξαθλίωσης των ασθενέστερων από τούς οικονομικά ισχυρούς. Χαρακτηριστικό και αντιπροσωπευτικό παράδειγμα η οικονομική ανέχεια στην οποία έχουν οδηγήσει την χώρα μας, με μια Ελλάδα υπό κατάρρευση, με μια κυβέρνηση υπό ξένη κηδεμονία και υπουργούς υπό επίβλεψη.
 
Ο σκοπός τους είναι ορατός και προδιαγεγραμμένος: πρόκειται για την σαφή και οργανωμένη επιδίωξη όχι για την απλή ένταξη, άλλα για την ολοκληρωτική υποδούλωση τής πατρίδος μας και του λαού μας στους σχεδιασμούς τής παγκοσμιοποίησης, τής Νέας Τάξης Πραγμάτων και τής Νέας εποχής, για την ένταξη και την δέσμευσή μας στην γιγαντιαία αυτή πολιτιστική, θρησκευτική, οικονομική, εθνική και οικονομική χοάνη πού ομογενοποιεί, νωθεύει, μεταλλάσσει, παραλύει, αποδυναμώνει και αποσυνθέτει θεσμούς, πιστεύματα, παραδόσεις, πολιτισμούς, ήθη, αρχές, αξίες, εθνότητες, λαούς και πατρίδες.
 
Για την βίαιη και άμεση υπαγωγή μας στον ηλεκτρονικό ολοκληρωτισμό πού παρακολουθεί, χαρακτηρίζει, στιγματίζει και ενοχοποιεί ό,τι και όσους επιθυμεί, ό,τι και όσους αντιδρούν και αντιτάσσονται στις επιταγές του. για τον βίαιο και άμεσο εγκλεισμό μας στην νέα παγκόσμια ηλεκτρονική φυλακή.
 
Με αιχμή του δόρατος τις ηλεκτρονικές κάρτες και κυρίως την κάρτα του πολίτη, πού συνιστά οξύτατη απειλή για τις ατομικές μας ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα μας οδηγούν ως αγέλη στο μεγάλο παγκόσμιο ηλεκτρονικό μαντρί.
 
Ας ξέρουν, όμως. οι αρχιτέκτονες τής Νέας Τάξης πραγμάτων, πού κρίνουν μόνο με το μυαλό και τα νούμερα, ότι «η τύχη μάς έχει πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μάς φάνε και δε μπορούνε. Τρώνε από μάς και μένει και μαγιά». (Μακρυγιάννης).
 
«Μακάριος» λοιπόν «ο λαός ο γινώσκων αλαλαγμόν», όπως λέγει ό Ψαλμός (Ψαλμ. Πη' (πδ'), 16). Χαρά δηλαδή στο λαό πού ξέρει να γιορτάζει τα μεγάλα γεγονότα τής Ιστορίας του. Να μεθά η ψυχή του από εθνική υπερηφάνεια. Να κάνει άσμα και παιάνα τούς ηρωισμούς και τις θυσίες τής ψυχής του. Να διδάσκει την ανδρεία και τη φιλοπατρία των προγόνων του και να φρονηματίζει τις γενεές πού έρχονται. Να εμπνέεται και να αναζωογονείται από τις παραδόσεις και τις παρακαταθήκες τους. Να τιμά και να διατηρεί τα ήθη και τα έθιμά τους. Ο λαός αυτός δεν χάνεται από το πρόσωπο τής γης. Διότι έχει προορισμό στη ζωή και έχει να επιτελέσει έργο στην Ιστορία.
 
Και είναι παρήγορο το γεγονός ότι ακόμη και μέσα από αυτή την τραγική κατάσταση των ήμερών μας, μέσα από τα σκοτεινά σύννεφα τού εφησυχασμού, τής ευμάρειας, τής ευδαιμονίας, τής άνεσης, τής ευζωίας και τής αυτάρκειας• μέσα από τα σκοτεινά σύννεφα τής λησμοσύνης, τής άρνησης και τής απαξίας, θερμαίνει ακόμη και φωτοδοτεί η ηλιαχτίδα τής ελπίδας και τής επιστροφής.
 
Το σύνθημα μάς το δίνει και πάλι ο κυρ-Φώτης ο Κόντογλου: 
«Όσοι απομείναμε πιστοί στην παράδοση, όσοι δεν αρνηθήκαμε το γάλα πού βυζάξαμε, αγωνιζόμαστε, άλλος εδώ, άλλος εκεί, καταπάνω στην ψευτιά. Καταπάνω σ' αυτούς πού θέλουνε την Ελλάδα ένα κουφάρι χωρίς ψυχή, ένα λουλούδι χωρίς μυρουδιά».
 
…Ας κάνουμε τα σπίτια μας κρυφά και νέα σχολειά κι ας γαλουχήσουμε τα παιδιά μας με τις παραδόσεις του γένους μας υποκαθιστώντας εμείς την πλημμελή σχολική εκπαίδευση πού τούς παρέχεται. Να προβάλουμε στα παιδιά μας τα πρότυπα των άγιων και των ηρώων μας, να τούς εμπνεύσουμε την φιλοπατρία, να τούς διδάξουμε σωστά την γλώσσα μας και την ιστορία μας.
 
Να τούς διδάξουμε το αληθινό νόημα και τον σκοπό τής ζωής μας, πού είναι ο ουρανός, η πραγματική δηλαδή και μόνιμη πατρίδα μας. Σε αυτή την πρόσκαιρη ζωή είμαστε, άλλωστε, οδίτες και όχι κάτοικοι και ένοικοι τής γης. Γι’ αυτό και θα πρέπει να πορευόμαστε εδώ με την προοπτική τής αιωνιότητος…
 
Απόσπασμα από την ομιλία, ΠΑΡΑΔΟΣΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Δρόμοι πού χαράξαμε… Για να ακολουθούμε Αρχιμ. Αθανασίου Αναστασίου Προηγουμένου Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου Αγίων Μετεώρων Ομιλία στο Πανκαλαμπακιώτικο Χοροστάσι (10-7-2011)

Πηγή:  Αγιορείτικο Βήμα

«Eκ προμελέτης κακουργούντες»

Χρήστος Γιανναράς ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ 

Π​​ώς είναι δυνατό να συν-εννοηθούμε οι Eλληνες, να βρούμε κοινό «λογικό τρόπο» μέσα σε συνθήκες συμφοράς που διαρκούν έξι ολόκληρα χρόνια;
Mοιάζει αδύνατο: οι αποκλίσεις είναι αντιθετικές, αποκλείουν a priori κάθε σύγκλιση, κάθε ελάχιστη συμφωνία σε κάτι, κάτι ικανό να λειτουργήσει σαν αφετηρία συν-ζήτησης, κοινής αναζήτησης εξόδου από το θανατερό αδιέξοδο.

Υποταγή και υποχρέωση για παραχώρηση εκκλησίας στους Καθολικούς, ζητά το Φανάρι


CHORAΤου Νίκου Μελιανού www.patmostimes.gr
Με έντονο τρόπο, πατερναλιστικό αλλά και μακιαβελικό ύφος που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση αλλά υποταγή και υποχρέωση, απεστάλη σύμφωνα με πηγές του Φαναρίου, επιστολή προς την Ιερά Μονή Πάτμου, με την οποία διατάσει ηγούμενο και μοναχούς να παραχωρούν όχι ένα συγκεκριμένο ναό, αλλά γενικά ναούς στους Καθολικούς όσες φορές αυτό τους ζητηθεί .
Σύντομα ρεπορτάζ

 .patmostimes.gr

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΑΦΕΛΗΣ;

Αναρωτιόμαστε: Ακόμα και αν αρθούν τα capital control (!!!), ακόμα και αν κάπως καλύτερα πάει η οικονομία (!!!), ποιος είναι εκείνος που θα πιάσει λίγα ευρώ στα χέρια του (πέρα φυσικά από τα αναγκαία της επιβίωσης) και θα τα αφήσει στην Ελλάδα ή θα τα βάλει σε ελληνικές τράπεζες;

Πολύ φοβόμαστε ότι θα επικρατήσει η λογική
που παρατηρείται με τη φυγή των επιστημόνων και με τη φυγή των επιχειρήσεων. Πολύ φοβόμαστε ότι το ίδιο θα συμβεί και με τη φυγή των αποταμιεύσεων.
Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι πρέπει να βγούμε από το ευρώ το ταχύτερο και να υπάρξει ξανά έλεγχος συναλλάγματος, διαφορετικά δεν θα υπάρχει Ελλάδα.

Αυτό προφανώς το αντιλαμβάνεται και η ολιγαρχία, γι’ αυτό και δύσκολα πιστεύουμε ότι θα βγούμε από τα capital control. Γι’ αυτό και από εδώ και στο εξής θα παρακολουθούμε να διαφημίζονται και να πολλαπλασιάζονται οι ψηφιακές συναλλαγές με πλαστικό χρήμα, μέχρι πλήρους κατάργησης μάλλον του φυσικού χρήματος.


hassapis-peter

Χαιρετισμός Γερόντισσας Μακρῖνας, Καθηγουμένης τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου Μακρυνοῦ Μεγάρων, στην Ημερίδα «Ο Όσιος Πορφύριος και οι Νέοι»

Πρός τούς φοιτητάς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης.
            Ἀγαπητά μου παιδιά, χαίρετε πάντοτε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ!
          Συγκινοῦμαι βαθιά, ὅταν νέοι ἄνθρωποι, ὅπως ἐσεῖς, ἀναζητοῦν τό Φῶς, ἀγαποῦν τούς Ἁγίους καί ποθοῦν νά ἰχνηλατήσουν τήν ἀνοδική πορεία τους.
          Μέσα στήν ἀπόγνωσι καί τήν σύγχυσι τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου, τό μοναδικό στήριγμά μας εἶναι ὁ Χριστός, πού εἶναι τό πᾶν, ὅπως ἔλεγε ὁ Παππούλης μας.
          Ὁ Ἅγιος Πορφύριος, καθώς καί ὅλοι οἱ σύγχρονοι Ἅγιοι, διακηρύττουν πώς ἡ ἁγιότης ὑπάρχει καί στίς μέρες μας. Ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων σκορπίζει τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως, τό μήνυμα τῆς κατά χάριν θεώσεως. Οἱ Ἅγιοι διαχέουν τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στόν κόσμο. Οἱ Ἅγιοι μᾶς παρακολουθοῦν μέ ἀγάπη, μᾶς παρηγοροῦν, στέκουν δίπλα μας μέ στοργή, ἀκοῦνε τίς δεήσεις μας, συμμετέχουν στόν πόνο μας. Εἶναι ἡ παρηγοριά μας, ἡ ζῶσα παρουσία τοῦ Χριστοῦ.

          Βέβαια σήμερα ἡ κοινωνία προβάλλει διαφορετικά πρότυπα. Ἐξαίρει τούς μεγιστάνες, τούς σοφούς κατά κόσμον, τούς ἰσχυρούς τῆς γῆς, τούς πρωταθλητές, τούς παντός εἴδους καλλιτέχνες.
          Οἱ Ἅγιοι ὅμωςεἶναι οἱ ἀφανεῖς, οἱ ἀδύναμοι, οἱ ἀσήμαντοι καί συγχρόνως οἱ ἐπιφανεῖς, οἱ δυνατοί, οἱ κριτές τοῦ κόσμου.
          Ὁ δικός μας Ἅγιος Πορφύριος ἦταν κατά κόσμον ἀγράμματος, ἀδύναμος, ἀσθενικός. Ἦταν νήπιος καί ἐξουθενημένος, «ἕνα ἀλητόπαιδο τοῦ Χριστοῦ», ὅπως ἔλεγε ὁ ἴδιος. Ἀλλά συγχρόνως ἦταν πάνσοφος, ἦταν «παντοδύναμος» ἐν Πνεύματι ἁγίῳ. Στόν ταπεινό αὐτόν ἄνθρωπο ὁ Κύριος ἀπεκάλυψετό πλήρωμα τῆς σοφίας, τήν γνῶσι τοῦ σύμπαντος, τά μυστήρια τῆς θείας Οἰκονομίας, τούς λόγους τῶν ὄντων, τά ἄδηλα καί τά κρύφια, τίς ἀλήθειες τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου.
          Ἀγαπητά μου παιδιά, νά βλέπατε τόν πόνο του γιά τήν Ἐκκλησία, γιά ὅλο τόν κόσμο, καί ἰδιαιτέρως γιά σᾶς τούς νέους! Τί νά σᾶς πῶ! Ὁ πόνος του ἦταν Χριστοειδής!
          Συνεχῶς ἔλεγε: Οἱ γονεῖς νά δοθοῦν στήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Διότι, ὅταν μυστικά ἀγκαλιάζουν τίς ψυχές τῶν παιδιῶν μέ τήν προσευχή, τά παιδιά ἀπαλλάσσονται ἀπό τά προβλήματα. Ἐξαἰτίας τῶν γονέων δημιουργεῖται μέσα στήν ψυχή τῶν παιδιῶν μία κατάστασις, πού τά σημαδεύει γιά ὁλόκληρητήν ζωή τους.
          Ὁ γλυκύς Παππούλης μας, ὁ Ἅγιος Πορφύριος, τό λαμπρότατο αὐτό κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἦταν ὄντως σοφός διδάσκαλος, διακριτικός παιδαγωγός. Δέν δίδασκε μόνο μέ λόγους, ἀλλά, σκορπίζοντας τήν θεϊκή ἀγάπη πού εἶχε μέσα του, ἀπεκάλυπτε στόν συνομιλητή του τήν ἀπέραντη εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ.
          Ἀγαποῦσε τόν κάθε ἄνθρωπο ὅπως ἦταν, μέ τίς ἀδυναμίες του καί τά ἐλαττώματά του. Δέν τόν ἀπασχολοῦσε ἡ ἐξωτερική ἐμφάνισι τοῦ ἄλλου, διότι ἔβλεπε στό βάθος τῆς ψυχῆς, γνωρίζοντας ὅτι, ὅταν κανείς ἀγαπήση τόν Χριστόν, ἀμέσως ἀλλάζει καί ἐξωτερικά.
          Μία μέρα μέ πῆρε χαρούμενος τηλέφωνο καί μοῦ εἶπε: Ποῦ νά στά λέω! Ἐδῶ ἔχουν ἔρθει κάτι χίππυδες. Νά δῆς ἕνα ντύσιμο περίεργο, κάτι χαϊμαλιά, μαλλιά ἀνακατεμένα! Ἀλλ’ ἐγώ τούς ἀγαπῶ!... Δέν γνώρισαν τόν Χριστό. Βλέπω τίς ψυχοῦλες τους πόσο ἁγνές καί ὡραῖες εἶναι, καί τούς ἀγαπῶ πολύ, μωρέ.
          Ἄλλοτε πάλι κτυποῦσε τό τηλέφωνο μετά τά μεσάνυκτα.
          -Κλαίω, κλαίω, μέ πόνεσε ἡ καρδιά μου, μοῦ ἔλεγε μέ λυγμούς.
          -Γιατί, Γέροντα, τί πάθατε;
          -Ὑποφέρω πολύ. Νά, βλέπω τούς νέους κλεισμένους  μέσα στά σκοτεινά κέντρα διασκεδάσεως, βουτηγμένους μέσα στήν ἁμαρτία. Βλέπω νά μολύνουν ὅλη τήν νύχτα τήν ψυχή καί τό σῶμα τους… καί θρηνῶ. Πόσο πονάω!... Ὑψώνω τά χέρια καί προσεύχομαι. Καταστρέφονται ψυχές.
          Βλέπετε, παιδιά μου, οἱ Ἅγιοι εἶναι φίλοι μας στοργικοί, μᾶς πονοῦν, μᾶς σκέπτονται…
          Ὁ Παππούλης μας ἄλλωστε εἶχε πεῖ: «Δέν ὑπάρχει ἀπόστασις μεταξύ μας. Ὅταν φύγω γιά τόν οὐρανό, θά εἶμαι πιο κοντά σας, ὅταν μέ ζητᾶτε».
          Ἄς εὐχώμαστε, λοιπόν, ἐμεῖς γιά σᾶς καί σεῖς γιά μᾶς νά ἀγαπήσωμε τόν Χριστόν μέ ὅλη μας τήν ψυχή, καί νά Τόν δοξάζωμε εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.
 
Γερόντισσα Μακρῖνα, Καθηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου Μακρυνοῦ Μεγάρων

AKTINEΣ

Europol: «Εξαφανιστηκαν 10.000 ασυνόδευτα προσφυγόπουλα» Πειτε μου πάλι ότι… #MenoumeEvropi


Save the ChildrenΕφιαλτικά είναι τα στοιχεία που αποκαλύπτονται κάτω από το ξεδίπλωμα μιας ακόμη πτυχής της προσφυγικής τραγωδίας, μετά και από την «ομολογία» ανώτατου αξιωματούχου της Ευρωπαϊκής Αστυνομίας πως περισσότερα από 10.000 μικρά παιδιά που έφτασαν χωρίς συνοδεία από τις ζώνες του πολέμου, έχουν εξαφανιστεί.
Τα στοιχεία ταυτότητας των συγκεκριμένων παιδιών έχουν ήδη καταγραφεί από την Europol και πλέον, αποτελεί σχεδόν βεβαιότητα πως, εφόσον εξακολουθούν να βρίσκονται εν ζωή, τα περισσότερα έχουν πέσει θύματα οργανωμένων εγκληματικών συμμοριών που τα εκμεταλλεύονται με κάθε τρόπο.
Μιλώντας στον βρετανικό Observer ο Brian Donald, αναφέρει χαρακτηριστικά πως «μόνο στην Ιταλία αγνοούνται περίπου 5.000 ενώ ακόμη 1.000 έχουν εξαφανιστεί από το έδαφος της Σουηδίας», διατυπώνοντας ταυτόχρονα την εκτίμηση πως πρέπει να έχουν αναπτυχθεί εγκληματικές υποδομές που έχουν θέσει ως αποκλειστικό τους στόχο το πιο ευάλωτο αυτό τμήμα των προσφύγων.
«Δεν είναι εκτός πραγματικότητας να πούμε ότι αναζητούμε περισσότερα από 10.000 παιδιά. Δεν έχουν πέσει όλα θύματα εγκληματικής εκμετάλλευσης. Ορισμένα μπορεί να είναι με μέλη της οικογένειάς τους. Δεν γνωρίζουμε πού βρίσκονται, τι κάνουν και με ποιους είναι» σημείωσε ο ίδιος.
Σύμφωνα με την οργάνωση Save the Children, εκτιμάται ότι 26.000 ασυνόδευτα παιδιά εισήλθαν πέρυσι στην Ευρώπη. Η Europol πιστεύει ότι το 27% των αφίξεων στην Ευρώπη ήταν ανήλικοι.
«Είτε έχουν καταγραφεί είτε όχι, μιλάμε για 270.000 παιδιά. Δεν είναι όλα ασυνόδευτα, αλλά έχουμε ενδείξεις ότι μεγάλο ποσοστό αυτών μπορεί να είναι» είπε ο αξιωματούχος της Europol.
Όπως σημειώνει ο Observer, τον Οκτώβριο αξιωματούχοι στο Τρέλεμποργκ της νοτίου Σουηδίας αποκάλυψαν ότι αγνοείται η τύχη περίπου 1.000 ασυνόδευτων παιδιών που είχαν φτάσει στο λιμάνι τον προηγούμενο μήνα. Την Τρίτη, άλλη έκθεση από την Σουηδία, ανέφερε ότι πολλά ασυνόδευτα προσφυγόπουλα έχουν εξαφανιστεί και ότι υπάρχουν «ελάχιστες πληροφορίες για το τι συμβαίνει μετά την εξαφάνισή τους».
Μάλιστα, σύμφωνα με την εφημερίδα, στη Βρετανία ο αριθμός των προσφυγόπουλων που εξαφανίζονται λίγο μετά την άφιξή τους στη χώρα διπλασιάστηκε το προηγούμενο έτος, αυξάνοντας τους φόβους ότι τα παιδιά-πρόσφυγες πέφτουν θύματα εγκληματικών οργανώσεων.
Ο Brian Donald επιβεβαίωσε ότι η Europol διαθέτει στοιχεία ότι κάποια από τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα έχουν πέσει θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Ο ίδιος είπε ότι σε Γερμανία και Ουγγαρία έχουν συλληφθεί αρκετά άτομα για εκμετάλλευση προσφύγων:
«Υπάρχουν φυλακές στη Γερμανία και την Ουγγαρία, όπου η πλειοψηφία των ατόμων που συλλαμβάνονται και κρατούνται εκεί σχετίζονται με εγκληματική δραστηριότητα που αφορά την μεταναστευτική κρίση» σημείωσε.
Δήλωσε, μάλιστα, ότι φαίνεται να υπάρχει μία ανησυχητική σύνδεση μεταξύ των οργανώσεων εμπορίας λευκής σαρκός και των οργανώσεων παράνομης μεταφοράς προσφύγων στην Ευρώπη.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
olympia


Η Κίνα προετοιμάζεται για στρατιωτικές επιχειρήσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη

 «Καὶ ὁ ἕκτος άγγελος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν τὸν μέγαν, τὸν Εὐφράτην· καὶ ἐξηράνθη τὸ ὕδωρ αὐτοῦ, ἵνα ἑτοιμασθῇ ἡ ὁδὸς τῶν βασιλέων τῶν ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου» 

Αποκάλυψη του Ιωάννη, Κεφάλαιο 16ο

Ανάλυση: South Front Foreign Policy Diary  
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, η Κίνα οργάνωσε μια μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση για τα 70 χρόνια από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Με χαιρετισμό που απηύθυνε για τη νίκη της χώρας του το 1945 επί της Ιαπωνίας, μια νίκη η οποία "επέτρεψε στην Κίνα να ξαναγίνει μια μεγάλη χώρα στον παγκόσμιο χάρτη", ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ κήρυξε την έναρξη της επιβλητικής στρατιωτικής παρέλασης, που διήρκησε σχεδόν δύο ώρες.

Παρών στις εκδηλώσεις ήταν ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, ενώ οι μεγαλύτεροι ηγέτες των χωρών της Δύσης, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, απέφυγαν την πρόσκληση. Περίπου 12.000 στρατιώτες και 500 άρματα μάχης άρχισαν την παρέλαση, πάνω από την οποία πετούσαν σχεδόν 200 αεροπλάνα και ελικόπτερα, σύμβολα της ανερχόμενης δύναμης της Κίνας.

Τι ακριβώς σημαίνει, όμως, η “ανερχόμενη δύναμη της Κίνας”;

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, η Κίνα έχει αναπτυχθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε να μετατραπεί σε εξέχοντα “παίκτη” στην παγκόσμια σκηνή, με δραστηριότητες παγκόσμιας εμβέλειας και συμφέροντα που εκτείνονται αρκετά μακριά από τις ακτές της.

Στα πλαίσια αυτά, ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΛΑΣ) της Κίνας προσανατολίζεται προς τις εξελισσόμενες προτεραιότητες της χώρας, ενισχύοντας τις δραστηριότητές του σε όλους τους τομείς, από την αγορά νέων οπλικών συστημάτων στην οργάνωση του στρατού. Ο αυξανόμενος ανταγωνισμός στην περιοχή Ινδίας-Ασίας-Ειρηνικού με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους καθιστά επιτακτική, όσο ποτέ άλλοτε, την ανάγκη της Κίνας να αυξήσει τη στρατιωτική της ικανότητα στην διεξαγωγή άψογων κοινών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

O Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός έχει ήδη αναβαθμίσει τον εξοπλισμό του και έχει διαθέσει ένα βαθμιαία αυξανόμενο μερίδιο πόρων για το ναυτικό, την αεροπορία και την Δύναμη Πυραύλων. Ο πιο πρόσφατος γύρος αμυντικών μεταρρυθμίσεων της Κίνας ξεκίνησε ήδη από τον πρώτο μήνα του 2016 και αποσκοπεί αφ’ ενός στο σχεδιασμό στρατιωτικών δομών, οι οποίες θα είναι σε θέση να συντονίζουν συνδυασμούς οπλικών συστημάτων στο πεδίο της μάχης και αφ’ ετέρου στην αύξηση της διοίκησης και του ελέγχου, της επίγνωσης της κατάστασης και της ακρίβειας. Η εφαρμογή της τεχνολογικής δικτύωσης αναμένεται να ενισχύσει τον ΛΑΣ, ώστε να διεξαγάγει επιτυχώς κοινές επιχειρήσεις και να προασπίζεται τα κινεζικά συμφέροντα στο πολύπλοκο περιβάλλον του σύγχρονου κόσμου.

Μετά το σημερινό κύμα μεταρρυθμίσεων στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας, η κινεζική Κεντρική Στρατιωτική Επιτροπή (ΚΕΣ) θα είναι υπεύθυνη για τον καθορισμό και την εφαρμογή των γενικών πολιτικών που θα αφορούν το στράτευμα, ενώ οι διοικητές των ενοποιημένων ζωνών μάχης θα είναι υπεύθυνοι για τις πολεμικές επιχειρήσεις. Το αρχηγείο της υπηρεσίας θα επικεντρώνεται κυρίως στην ανάπτυξη των δυνάμων. Όι μεταρρυθμίσεις αυτές αναμένεται να βελτιώσουν την ικανότητα της ΚΕΣ να λειτουργεί ως μία κοινή δύναμη και να αποφεύγεται η σύγχυση που προκαλείται συνήθως σε μια περίπλοκη δομή διοίκησης. Ταυτόχρονα, οι διοικητές των αναμορφωμένων ζωνών μάχης θα πρέπει να αποδεχθούν τις νέες, αυξημένες αρμοδιότητές τους, εάν θέλουν να είναι αποτελεσματικοί.

Σήμερα η Κίνα έχει 2.285.000 μάχιμους στρατιωτικούς, ενώ η πλήρης διαθέσιμη δύναμή της ανέρχεται σε  795.500.000. Οι βελτιώσεις, οι οποίες θεσπίστηκαν και ήδη εφαρμόζονται, θα επιτρέψουν στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό να γίνει μια δύναμη ικανότατη, έτοιμη να ανταποκριθεί στις προκλήσεις οποιουδήποτε σύγχρονου πολέμου από οργανωτικής απόψεως.

Παρ’ όλα αυτά, οι μεταρρυθμίσεις αυτές από μόνες τους δεν επαρκούν, ώστε να καλυφθούν πλήρως οι στόχοι της Κίνας σε αμυντικό επίπεδο. Παρά τις ήδη μεγάλης εμβέλειας και ολοένα επεκτεινόμενες κοινές εκπαιδευτικές ασκήσεις, ο ΛΑΣ έχει έλλειψη πραγματικής εμπειρίας.

Ωστόσο, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι το πρόβλημα αυτό είναι θέμα χρόνου να επιλυθεί, με την αναμενόμενη αύξηση της συμμετοχής της Κίνας σε ανθρωπιστικές, αντιτρομοκρατικές και άλλου είδους αποστολές σε διάφορα σημεία του πλανήτη..

kostasxan.

Ο μή εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω.

Γ. Τσαρουχης: Αν άρχιζα ξανά τη ζωή μου και είχα τη δυνατότητα να κανω ότι θέλω, θα έκανα καλλιέργεια της γης, θα μάθαινα να κάνω την τροφή μου, αντι να περιμένω τις ευκαιρίες στα καφενεία και το λανσάρισμα μου. Ηταν τρομερό αυτό το πράγμα, να περιμένεις να σε εκτιμήσουν άνθρωποι που δεν εκτιμάς, για να κερδίσεις λεφτά. Αυτό, σχεδόν. αγγίζει τα όρια της τρέλας...

Image result for τσαρουχης

https://www.facebook.com/katerina.kanaki.10?fref=photo
 
Σχολιο: Αυτή ακριβώς δέν είναι καί η τρέλλα τού σημερινού χριστιανού;  Νά ζητά τόν άρτον τόν επιούσιον χωρίς νά εργάζεται τίς εντολές Του;
Αμέθυστος

Ὁ ἐπίσκοπος Ἀχρίδος Νικόλαος, ἀπευθυνόμενος στοὺς ὑπέρμαχους τῆς ἕνωσης τῶν «ἐκκλησιῶν»

Ὁ ἐπίσκοπος Ἀχρίδος Νικόλαος, ἀπευθυνόμενος στοὺς  ὑπέρμαχους τῆς ἕνωσης τῶν «ἐκκλησιῶν» καὶ στὸν τρόπο, ποὺ χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ τὴν πετύχουν, ἔλεγε τὰ ἑξῆς:

SV NIKOLAJ VELIMIROVIC 

«Ὅλοι θέλουμε νὰ δώσει ὁ Θεὸς ἑνότητα πίστεως στὸν κόσμο. Μὰ ἐσεῖς τὰ μπερδεύετε τὰ πράγματα. Ἄλλο ἡ συμφιλίωση τῶν ἀνθρώπων καὶ ἄλλο ἡ συμφιλίωση τῶν θρησκειῶν. Ὁ Χριστιανισμὸς ἐπιβάλλει ν᾽ ἀγαπᾶμε μὲ ὅλη μας τὴν καρδιὰ τοὺς πάντες, ὅποια πίστη καὶ ἂν ἔχουν! Συγχρόνως ὅμως μᾶς διατάζει νὰ κρατᾶμε ἀλώβητη τὴν πίστη μας καὶ τὰ δόγματά της. Σὰν χριστιανοὶ πρέπει νὰ ἐλεεῖτε ὅλο τὸν κόσμο, ὅλους τοὺς ἀνθρώπους! Ἀκόμη καὶ τὴ ζωή σας νὰ δώσετε γι᾽ αὐτούς. Ἀλλὰ τὶς ἀλήθειες τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὶς θίξετε. Γιατὶ δὲν εἶναι δικές σας. Ἡ πίστη τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι ἰδιοκτησία μας νὰ τὴν κάνουμε ὅ,τι θέλουμε».

 /fdathanasiou.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ;

 

«Περισσότερο απ’ όλα να μαθαίνετε την γλώσσα της αγάπης, την πιο ζωντανή και εκφραστική γλώσσα» 

Περί Παιδαγωγίας- Άγιος Ιωάννης Κροστάνδης 
«Προσπαθήστε να προοδεύετε στην εσωτερική καρδιακή επιστήμη, στην επιστήμη δηλαδή της αγάπης, της πίστεως, της προσευχής, της πραότητος, της ταπεινοφροσύνης, της ευγενείας, της υπακοής, της σωφροσύνης, της συγκαταβατικότητος, της συμπαθείας, της αυτοθυσίας, της καθάρσεως από πονηρούς και κακούς λογισμούς… «Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού,, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. στ’ 33).» 
«Περισσότερο απ’ όλα να μαθαίνετε την γλώσσα της αγάπης, την πιο ζωντανή και εκφραστική γλώσσα. Χωρίς αυτή, η γνώσις των ξένων γλωσσών δεν φέρνει καμμιά ουσιαστική ωφέλεια.» «Ο απ. Παύλος παραγγέλλει «το Πνεύμα μη σβέννυτε» (Α’ Θεσ. ε’ 19). 
Πρέπει να θυμάται αυτό κάθε χριστιανός ιδιαίτερα όμως ο ιερεύς και ο διδάσκαλος των παιδιών. Ιδιαίτερα εμείς πρέπει πάντοτε να φλεγώμεθα από το Αγ. Πνεύμα κατά την εξάσκησι της υψηλής μας υπηρεσίας προς τον Θεό και τους ανθρώπους». 
«Μπορεί κάποιος να γίνη σοφός και όμως να καταντήση άχρηστος άνθρωπος. Εμείς πρέπει να δημιουργήσουμε όχι μόνον σοφούς ανθρώπους και ωφέλιμα μέλη της κοινωνίας, αλλά κυρίως ευλαβείς και φωτισμένους χριστιανούς. Αυτό είναι το πιο απαραίτητο. Είθε να ευλογήση ο Θεός το έργο της παιδείας, ώστε απ’ όλες τις γνώσεις να σχηματισθή στις ψυχές των παιδιών εκείνη η αρμονική συμφωνία, εκείνο το σταθερό χριστιανικό σύστημα των κανόνων και των έξεων, το οποίον αποτελεί την αληθινή χριστιανική μόρφωσι. Αλλά εάν τα παιδιά πιέζωνται από πολλά μαθήματα της κοσμικής σοφίας, εάν αποσπούν για την προετοιμασία των μαθημάτων αυτών ώρες από τις θείες ακολουθίες, εάν και μέσα στον ναό ασχολούνται με τα μαθήματα τους έτσι ώστε να μη αποτελή η θεία ακολουθία τροφή για τον νου και την καρδιά, εάν ακόμη στενοχωριούνται μέσα στον ναό, τότε το έργο της παιδαγωγικής μας θ’ αποτύχη. Διότι την καλυτέρα παιδαγωγική προσφέρει η Εκκλησία με την θαυμασία, την ουρανία, την λυτρωτική ακολουθία». 
«Οι φωνές των διδασκάλων εξωτερικά μόνο χρησιμεύουν για βοήθεια και προτροπή. Ένας είναι ο αληθινός διδάσκαλος, ο Χριστός. Ο λόγος Του διδάσκει μέσα μας. Όταν δεν υπάρχη μέσα μας ο σωτήριος λόγος Του, υπάρχουν ασήμαντα λόγια, κενός θόρυβος.» 
«Δεν προέρχεται άραγε η ψυχρότης στην ακολουθία από το ότι άλλοι δεν την καταλαβαίνουν και άλλοι την νιώθουν μόνο νοησιαρχικά, χωρίς ζωντάνια, την στιγμή που η ακολουθία είναι και υψηλή θεωρία του νου αλλά και γλυκύτης της καρδιάς;» 
«Διδάσκεις τα παιδιά σου ή τα παιδιά των άλλων; Θεώρησε την εργασία αυτή σαν υπηρεσία προς τον Θεό. Να τα διδάσκης με ζέσι, με εγκαρδιότητα, αφού προηγουμένως αναζητήσης να βρης τρόπους για μια διδασκαλία σαφή, κατανοητή, ωλοκληρωμένη και καρποφόρα.» . 
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ – ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑΣ

Μιλώντας για έναν Άγιο....

Η συγκλονιστική αφήγηση του μοναδικού επιζώντος, που έζησε τις τελευταίες στιγμές του νεοφανούς Αγίου Ιωάννου του Χοζεβίτου...
Ο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ...
http://amfoterodexios.blogspot.gr/

Η Επίσημη Αγιοκατάταξή του αναμένεται με μεγάλη προσμονή για όλη την Ορθοδοξία, την Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016 από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων...
(Ο  π. Βασίλειος είναι ο "πιο επίσημος προσκεκλημένος"...)
Για να κλείσει το βιβλίο της ζωής ενός Αγίου, πρέπει απαραιτήτως  να υπάρχουν και κάποια στοιχεία για τις στιγμές της αποδημίας του.
Αυτήν λοιπόν την τελευταία πράξη της, Αγίας όπως αποδεικνύεται, ζωής του Μοναχού, που ασκήτεψε μέσα στην "καρδιά" της Παλαιστίνης, στο Μοναστήρι του Χοζεβά, έζησε και μας διηγείται με μοναδικό τρόπο ο π. Βασίλειος Βακράς, που εγκαταβιώνει και λειτουργεί στο χωριό Κουμαραδαίοι στη Σάμο, πολύ κοντά στην Ιερά Μονή της Μεγάλης Παναγιάς, στο υπέροχο αρχονταρίκι της οποίας διαδραματίστηκε αυτή η σπάνια μαρτυρία-συνέντευξη από την (κυριολεκτικά δανεική...) κάμερα του σκανδαλωδώς ευλογημένου "αμφοτεροδέξιου"...
Απέραντες ευχαριστίες στους Πατέρες της Ιεράς Μονής της Μεγάλης Παναγιάς Σάμου, χωρίς τους οποίους δεν θα είχε γίνει ποτέ αυτή η συνέντευξη, στην Αγγελική Σ., που διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα και στη Μαρία Τ. για την ανεκτικότητά και την αρχοντιά της... 
Η μοναδική Μαρτυρία....
Ο π. Βασίλειος Βακράς για 
τον Άφθαρτο (!) Νεοφανή 
Άγιο Ιωάννη Χοζεβίτη...
http://anazhthseis-elena.blogspot.gr/2016/01/blog-post_29.html


logia-tou-aera

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

«Γιατί ζητάτε από τον Έλληνα αγρότη να πληρώσει όλα τα βάρη, για τα οποία οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί του δέχονται -και σωστά- ενίσχυση;»

Ερώτηση του Νίκου Χουντή προς Κομισιόν

 Υπάρχει χώρα της ΕΕ που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,
  • δεν επιδοτεί το κόστος ενέργειας των αγροτών;
  • δεν επιδοτεί την ασφαλιστική κάλυψη των αγροτών;
  • φορολογεί από το 1ο ευρώ τις κοινοτικές ενισχύσεις των αγροτών;
  • τους καλεί να πληρώσουν 100% προκαταβολή φόρου;
Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα που στην ουσία θέτει ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας Νίκος Χουντής προς την Κομισιόν, σε ερώτηση που κατέθεσε για το ασφαλιστικό και τη φορολόγηση των Ελλήνων αγροτών.
Στην ερώτηση που κατέθεσε στην Επιτροπή, ο Νίκος Χουντής αναφέρεται στα τεράστια οικονομικά βάρη που επιβάλλονται στους Έλληνες αγρότες από το νέο Μνημόνιο και αναμένεται να αποτελέσουν τη χαριστική βολή στον πρωτογενή τομέα.
Πιο συγκεκριμένα, ο Έλληνας ευρωβουλευτής αναφέρεται ιδιαίτερα στον «τριπλασιασμό των ασφαλιστικών εισφορών των αγροτών που μαζί με τις εισφορές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, θα φτάσουν στο 27% του εισοδήματός του», στην προβλεπόμενη σταδιακή αύξηση της προκαταβολής φόρου σε 100%, στη σχεδιαζόμενη κατάργηση του αφορολόγητου των 12.000 ευρώ για τις κοινοτικές ενισχύσεις, στη σταδιακή κατάργηση της επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης για το πετρέλαιο, κλπ.
Αναφέρεται επίσης πιο συγκεκριμένα και στις προβλέψεις του 3ου Μνημονίου «για “μεγαλύτερη συγκέντρωση της αγροτικής εκμετάλλευσης” και για την υποχρέωση θέσπισης προγράμματος για τη “βελτίωση της αποδοτικότητας των πόρων κατά τη χρήση της ενέργειας και τη διαχείριση των υδάτων”, που υπαινίσσεται αύξηση των αντίστοιχων τιμολογίων».
Καταλήγοντας στην ερώτησή του, ο ευρωβουλευτής της ΛΑΕ κατηγορεί ουσιαστικά την Κομισιόν για «2 μέτρα και 2 σταθμά» σε βάρος των Ελλήνων αγροτών, ζητώντας στοιχεία, σε ποια κράτη-μέλη «οι κοινοτικές ενισχύσεις φορολογούνται από το 1ο ευρώ, αν οι αγρότες καλούνται να πληρώσουν 100% προκαταβολή φόρου ή αν δεν επιδοτείται, έστω ως ένα βαθμό, η ασφαλιστική κάλυψη των αγροτών ή το κόστος ενέργειας».
Τέλος, θέτει το ερώτημα ανεπιπλέον των ασφαλιστικών και φορολογικών «χαρατσιών», η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει για «αύξηση των τιμολογίων ύδατος και κόστους ενέργειας».
ΠΗΓΗ:kinisienergoipolites.blogspot.g
geromorias.

«Ομάδα Επενδυτών» ήρθε για να αγοράσει τα πάντα στην χώρα μας σε τιμή ευκαιρίας


Ellas-Ksepoulima_Gaidaros

Ομάδα κορυφαίων ξένων  επενδυτών επισκέπτεται  την Ελλάδα για να συναντηθεί  με τον Πρωθυπουργό και σημαντικούς  επιχειρηματίες και πολιτικούς, προκειμένου να έχει  μία πρώτη  άποψη και   γνώση των προοπτικών της ελληνικής αγοράς και του μέλλουν της, αναφέρουν ξένα  ***δημοσιεύματα.

Οι επενδυτές, με επικεφαλής τον  Prem Watsa της   Fairfax Financial Holdings, και   τον John Paulson, της εταιρείας Paulson & Co.,  στελέχη της   Capital Group, Fidelity Funds, Wellington, Brookfield Asset Management, Highfields and Mackenzie Funds. αποτελούν το βαρύ πυροβολικό των ξένων Funds.

Όλοι αυτοί θα  πραγματοποιήσουν ξεχωριστές συναντήσεις με ανώτερα κυβερνητικά στελέχη, πολιτικούς από το κόμμα της αντιπολίτευσης, τραπεζίτες και επιχειρηματίες. Ήδη ο Prem Watsa συναντήθηκε με τον διευθυντή του ΤΑΙΠΕΔ, αλλά και τον Πρωθυπουργό  Αλέξη Τσίπρα.

Λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος των κεφαλαίων που αντιπροσωπεύει αυτή η μικρή ομάδα των επισκεπτών  (περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια) μπορεί κανείς να καταλάβει εύκολα την τεράστια  σημασία των συμπερασμάτων τους.

Η επίσκεψη  όλων αυτών των αποκαλούμενων Funds   παρ “όλα αυτά,   λαμβάνει  χώρα σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία για την χώρα και την κυβέρνηση (όχι μόνο λόγω του θέματος της πρώτης αξιολόγησης της συμφωνίας με τους πιστωτές, ή την  κρίση των προσφύγων και την απειλή έξωσης από την  ζώνη του Σένγκεν), αλλά λόγω της  εσωτερικής έντασης σχετικά με το νομοσχέδιο για την κοινωνική ασφάλιση και την φορολόγηση των αγροτών.

Οι ξένοι επενδυτές επιθυμούν να καθοριστεί η ακριβής κατάσταση για τις  εταιρείες  που θα έρθουν για να  επενδύσουν  και να ελεγχθούν όλες οι  προοπτικές τους.

Οι ίδιοι ενδιαφέρονται κυρίως για το τι ακριβώς σχεδιάζει η κυβέρνηση για τα  «κόκκινα δάνεια», επίσης, για την επιβάρυνση των στρατηγικών θέσεων στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα (Eurobank, Alpha, Πειραιώς).΄

Οι ξένοι κεφαλαιούχοι  ενδιαφέρονται επίσης για τις εταιρείες «Μυτιληναίος»,  Grivalia, την ΕΥΔΑΠ , την  Eurolife και  το Praktiker.

Έχουν ανακοινώσει επίσης ότι  ενδιαφέρονται  να μάθουν για το τι ακριβώς συμβαίνει με την καναδικών συμφερόντων εταιρεία εξόρυξης χρυσού  Eldorado Gold, και για τους λόγους της καθυστέρησης χάραξης θαλάσσιων οδών  για υδροπλάνα στα ελληνικά νησιά .

Οι «ξένοι επενδυτές» ενδιαφέρονται  γενικά να κατανοήσουν ποιες είναι ακριβώς οι  προθέσεις της ελληνικής κυβέρνησης για την βελτίωση του επενδυτικού κλίματος και την ενίσχυση της αποκαλούμενης  ανάπτυξης.

Είναι επίσης βέβαιο, σύμφωνα με  δημοσκοπήσεις του τελευταίου μήνα, η αύξηση της  δημοτικότητας της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Για αυτό και  οι ίδιοι θα συναντηθούν με τον επικεφαλής της ΝΔ   κ.Κυριάκο Μητσοτάκη για να γνωρίσουν τις θέσεις του ίδιου  σχετικά με τα ίδια θέματα.

Στην κατάσταση που ευρίσκεται η χώρα μας όλοι αυτοί δεν ήρθαν για να επενδύσουν αλλά για να αγοράσουν στην χαμηλότερη τιμή ότι πολύτιμο διαθέτει η Ελλάδα.

Το πιο επικίνδυνο  για τους Έλληνες πολίτες είναι  η πώληση της ΕΥΔΑΠ και αργότερα της ΔΕΗ.

Με την  πιθανή πώληση αυτών των ΔΕΚΟ και την εξαθλίωση των αγροτών , η χώρα μας θα έχει δώσει στους ξένους «γη , ύδωρ και ενέργεια», δηλαδή σχεδόν όλα σε τιμή ευκαιρίας.

***δημοσιεύματα. πηγή

national-pride.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΕΝΟΧΛΟΥΣΕ: Όταν η Μαλβίνα τα έχωνε στον Σημίτη για τα Ίμια


greek-flag-Malvina

Είναι ένα βίντεο που ελάχιστοι το προβάλλουν πια.

Είναι το βίντεο από την εκπομπή της αείμνηστης Μαλβίνας Κάραλη, όταν ασκούσε δριμεία κριτική στον τότε πρωθυπουργό, Κώστα Σημίτη, για τους χειρισμούς του στην κρίση των Ιμίων.

Με αφορμή την συμπλήρωση 20 ετών από εκείνη την μαύρη νύχτα, θυμηθείτε τι έλεγε η Μαλβίνα…

.
national-pride

Η μισή πραγματικότητα για τους συνταξιούχους

Είναι μισή γιατί το ρεπορτάζ αναφέρεται σε έναν συνταξιούχο που δεν ζει σε πόλη με προβλήματα όπως, ενοίκιο, φάρμακα, μετακίνηση και άλλα. παρ' όλα αυτά δείχνει μια πραγματικότητα που βιώνουν οι απόμαχοι της ζωής άσχετα αν κάποιοι εδώ και χρόνια τους αποκαλούσαν τιμημένα γηρατειά. 
Με ένα διαφορετικό τρόπο το βρετανικό δίκτυο ΒΒC σε άρθρο του με τίτλο «Why some Greek pensioners may have to forage to survive» παρουσιάζει το πως μπορεί να εξελιχθεί, κατά τον αρθρογράφο του, η κατάσταση στην Ελλάδα της κρίσης, μετά και το νέο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. 
Στο άρθρο παρουσιάζεται μία ιστορία από την Κρήτη, με πρωταγωνιστή έναν 80χρονο συνταξιούχο αγρότη, τον κύριο Γιώργο. 
Δημοσιογράφος του δικτύου τον συνοδεύει σε μία από τις συχνές του εξορμήσεις του στα όρη του Λασιθίου, για να μαζέψει χόρτα, κάτω από άκρα μυστικότητα, προκειμένου να «διαφυλάξει» τα καλά σημεία από άλλους ενδιαφερόμενους στο καφενείο του χωριού. 
«Οι άνθρωποι τείνουν να ξεχνούν ότι η Ελλάδα έχει γνωρίσει τον πλούτο μόλις τα τελευταία 30 ή 40 χρόνια», σχολιάζει η δημοσιογράφος του ΒΒC. 
«Το θαύμα... των αυτοκαθαριζόμενων φούρνων είναι σχετικά νέο σ' αυτήν τη χώρα. 
Μόλις 70 χρόνια πριν η πείνα ήταν εξαπλωμένη. Οπότε δεν εκπλήσσει ιδιαίτερα ότι τα σημεία όπου μπορεί να βρει κανείς τα χόρτα, με τα οποία οι άνθρωποι επιβίωναν, όχι πολύ καιρό πριν, φυλάσσονται πολύ προσεκτικά», αναφέρει στο άρθρο της. 
Μετά από διαδρομή μίας ώρας και έχοντας φτάσει στον προορισμό τους, ο 80χρονος έχει ξεκινήσει να γεμίζει τη σακούλα του. Αγκομαχώντας, σχολιάζει το γεγονός ότι σπάνιες ορχιδέες που φυτρώνουν στο συγκεκριμένο σημείο του βουνού ξεριζώνονται επίσης, προκειμένου να τραφεί, από την πώλησή τους, μία οικογένεια για έναν μήνα. 
Θυμωμένος γι' αυτό - όπως σημειώνεται - κατηγορεί αποκλειστικά την Ευρώπη. «Όταν μπήκαμε το 1981 υπήρχαν λεφτά παντού. Δεν ήξερα καν τι σήμαινε δάνειο τότε - Για μένα ήταν δωρεάν χρήματα», λέει. 
Επιστρέφοντας στο σπίτι του των δύο δωματίων, δείχνει στη δημοσιογράφο έναν πρόσφατο λογαριασμό ρεύματος, 180 ευρώ για δύο μήνες. «Ως συνταξιούχος αγρότης ζει με μία σύνταξη των 500 ευρώ, αλλά τώρα, καθώς η οικονομική κρίση της Ελλάδας βαθαίνει, η σύνταξή του θα μειωθεί στα 300 ευρώ», αναφέρει στο άρθρο του το ΒΒC. 
Το άρθρο κλείνει με τα λόγια του 80χρονου, καθώς έχει σερβίρει τα χόρτα και τσαλακώνει με το χέρι του τον λογαριασμό: «Σύντομα αυτά τα χόρτα θα είναι τα μόνα που θα έχω να φάω. Σύντομα θα επιστρέψουμε στις συνήθειες των προγόνων μας και θα είναι δύσκολο για μας, πολύ δύσκολο».

ΔΝΤ: Ξεκάθαρα μη βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο χαρακτηρίζει «ξεκάθαρα μη βιώσιμο το χρέος» της Ελλάδας, ενώ σε ειδική έκθεση που δημοσιοποίησε χθες, το Ταμείο τονίζει -ομολογώντας ουσιαστικά και εκ νέου τα λάθη του στις επιλογές της ελληνικές διάσωσης- ότι η «συστημική εξαίρεση», όπως χαρακτηρίστηκε η περίπτωση της Ελλάδας το 2010, δεν ήταν ορθή.
Τότε είχε επιλεγεί ουσιαστικά να αλλάξει το καταστατικό για να
δοθούν στη χώρα μας περισσότερα δανεικά απ’ όσα εδικαιούτο, μία εξέλιξη που απέτρεψε την αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία και ήταν αναγκαία για να καταστεί βιώσιμο το χρέος.
Ο αναπληρωτής διευθυντής της Διεύθυνσης Στρατηγικής, Πολιτικής και Επιθεώρησης Hugh Bredenkamp δήλωσε ότι το 2010 θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά η ελληνική κρίση, απ’ ό,τι τελικά έγινε μέσω της «συστημικής εξαίρεσης». Στην ουσία αμφισβητεί τη μεθόδευση που επέλεξε τότε το Ταμείο σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους.
Στην πολυσέλιδη έκθεση τονίζονται τα εξής:
«Όταν η ελληνική κρίση κορυφώθηκε στις αρχές του 2010, ούτε οι θεσμικές ρυθμίσεις στη ζώνη του ευρώ, ούτε οι χρηματοοικονομικές αγορές ήταν έτοιμες για αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους σε μια νομισματική ένωση στην οποία μετείχαν στενά συνδεδεμένες προηγμένες οικονομίες. Σε αυτό το πλαίσιο, η συστηματική εξαίρεση αγόρασε χρόνο για να αποκτηθούν οι απαραίτητες αντιπυρικές ζώνες. Όμως, η αποτελεσματικότητα του ελληνικού προγράμματος διάσωσης στον μετριασμό της μετάδοσης της κρίσης ήταν μειωμένη».
Σύμφωνα με την έκθεση, αργότερα ελήφθη πολιτική απόφαση από τους ηγέτες της Ευρωζώνης οι οποίοι δέχθηκαν πως οι όροι χρηματοδότησης της Ελλάδος από τον επίσημο τομέα έπρεπε να βελτιωθούν για να ενισχύσουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.
Τα στελέχη του Ταμείου δικαιολογούνται, για να μην λάβουν το μεγάλο μερίδιο της ευθύνης που τους ανήκει, και υπογραμμίζουν στην έκθεση πως οι πολιτικές δηλώσεις που έγιναν τότε για το ελληνικό πρόγραμμα ενέτειναν τις αμφιβολίες για την κατάσταση χωρών της Ευρωζώνης, και ανάγκασαν τους επενδυτές να αναθεωρήσουν  τις θέσεις τους σχετικά με το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους σε αυτές τις χώρες (εννοεί όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ισπανία). Καταγράφει τη δήλωση στο Ντοβίλ της Καγκελαρίου Μέρκελ και του προέδρου Σαρκοζί που πρότειναν να μοιραστούν το βάρος μελλοντικών χρεοκοπιών και οι ιδιώτες με αποτέλεσμα να κλιμακωθεί και για ένα διάστημα να γίνει ανεξέλεγκτη η κρίση στην Ιρλανδία.
Είναι σημαντικό, πάντως, αν και για την Ελλάδα ήρθε πολύ αργά αυτή η παραδοχή, ότι το ΔΝΤ ομολογεί πως όσα έγιναν τον Μάιο του 2010 για να παρακαμφθούν τα εμπόδια και να δοθούν τα δανεικά στην Ελλάδα δεν ήταν ορθά, διότι:
  • Καθυστέρησε την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, μία εξέλιξη που είχε πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία.
  • Δεν απετράπη τελικά η μετάδοση και διάχυση των επιπτώσεων της ελληνικής κρίσης χρέους σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης.
Υπογραμμίζεται πάντως ότι στην περίπτωση της Ελλάδα το 2010 δεν περιλήφθηκε στο πρόγραμμα αναδιάρθρωση του χρέους με έγκριση της ίδιας της χώρας.
Μιχάλης Ιγνατίου
Πηγή:  ethnos.gr
 hassapis-peter.

Το σχέδιο μίας οικονομικής δικτατορίας (και η χαρά του ληστή)

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Διαβάζω ότι εννέα αστυνομικοί και ένας γερανός κινητοποιήθηκαν για να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη σε έναν καστανά της Θεσσαλονίκης -τελικά φώναξαν κι ένα ασθενοφόρο όταν λιποθύμησε από τις συστάσεις των Αρχών. Στη Λάρισα έβαλαν πρόστιμο 5.000 ευρώ σε μια γριούλα που πουλούσε λαχανικά σε μια γωνιά. Αν τα δημοσιεύματα είναι ακριβή, η Ελλάδα μπήκε για τα καλά στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων και του εκσυγχρονισμού. Στη γωνία περιμένει η ανάπτυξη!

Σε μια χώρα όπου 200.000 παιδάκια του δημοτικού πεινάνε και τα νοσοκομεία στενάζουν, κάποιος στην κυβέρνηση ή, πιθανότερο, στο εξωτερικό αποφάσισε επίσης ότι αυτό που τώρα προέχει είναι να αλλάξουν οι Έλληνες όλες τις ταυτότητές τους εντός του επόμενου έτους! Φαντάζεται κανείς εύκολα τις προόδους του φακελώματος διά των νέων ταυτοτήτων.

Οι φωστήρες του υπουργείου Οικονομικών (με την ευγενή καθοδήγηση του διεθνούς παράγοντα) σκέφτηκαν επίσης να βάλουν όλους τους Έλληνες να δηλώσουν ακόμα και τα λεφτά που ενδεχομένως κρύβουν στο στρώμα τους, αφήνοντάς τους με τις εξής δύο νόμιμες επιλογές:

Να τα πάνε στην τράπεζα, διακινδυνεύοντας ένα πιθανότατο κούρεμα, ή να τα δηλώσουν, διακινδυνεύοντας να τους επισκεφθεί ο «ληστής της γειτονιάς» τους. Όλοι ξέρουν την ασφάλεια των στοιχείων που δηλώνονται στις Αρχές αυτής της χώρας και πώς αυτές κάνουν τη δουλειά τους.

Ποιος, εξάλλου, θα εκτιμήσει την αξία ενός πίνακα ή του σταυρού που δώρισε η γιαγιά στο εγγονάκι της; Νέο πεδίο δόξης λαμπρό για την κακοδιοίκηση, τη διαφθορά των υπαλλήλων, τον εκβιασμό και τον έλεγχο των πολιτών.

Είπαμε πριν «πιθανότατο ”κούρεμα”» για έναν απλούστατο λόγο. Όσο η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση εξυπηρέτησης μη βιώσιμου χρέους, και το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς ιδιώτες και επιχειρήσεις, όταν δηλαδή καλούνται, πολίτες και κράτος, να πληρώσουν χρήματα που ούτε κατά διάνοια δεν μπορούν να βρουν, η κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων είναι αναπόφευκτη αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, δεν πάν’ να ορκίζονται οι πάντες ότι δεν θα γίνει.

Το τρίτο Μνημόνιο είναι το κατ’ εξοχήν «Μνημόνιο της ιδιοκτησίας», αφού οργανώνει τη μεταφορά της ελληνικής δημόσιας και ιδιωτικής ιδιοκτησίας στους ξένους τοκογλύφους, είτε άμεσα είτε μέσω των ευρωπαϊκών θεσμών και κυβερνήσεων.

Οργανώνει την κατάσχεση των υπαρχόντων του κακοπληρωτή, με τις ιδιωτικοποιήσεις -μπιρ παρά- των (υποθηκευμένων) κρατικών περιουσιακών στοιχείων μας, με την πώληση «κόκκινων δανείων» και το ΤΑΙΠΕΔ, με την καταχρηστική έως δημευτική φορολογία.

Όσο για το περίφημο Περιουσιολόγιο, τη νέα «Μεγάλη Ιδέα» ενός έθνους χωρίς στοιχειώδες μυαλό στο κεφάλι του, μόλις καταρτισθεί θα έρθουν οι φίλοι πιστωτές, θα αθροίσουν ό,τι βρουν εκεί μέσα και θα το μετατρέψουν σε ένα ακόμα επιχείρημα για τη συνέχιση του μνημονιακού προγράμματος υποδούλωσης και καταστροφής και για την αποτροπή οποιασδήποτε ιδέας «κουρέματος» του ελληνικού χρέους («κοιτάξτε πόσο πλούσιοι είναι οι Έλληνες!», είναι το επιχείρημα που λέγεται από καιρό διεθνώς).

Η φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή και παραοικονομία υπήρξε όντως κεντρικός οικονομικοπολιτικός μηχανισμός συγκρότησης και σταθεροποίησης του ελληνικού κλεπτοκρατικού καπιταλισμού. Η καταπολέμησή της θα έπρεπε να είναι κεντρικό σημείο οποιουδήποτε σοβαρού προγράμματος κοινωνικής – εθνικής αναγέννησης. Αλλά το εφαρμοζόμενο δεν είναι πρόγραμμα αναγέννησης. Είναι πρόγραμμα κοινωνικής – εθνικής αποσύνθεσης και διεθνούς, τοκογλυφικής λεηλασίας.

Υπό τις σημερινές συνθήκες, η κατά τα άλλα απολύτως αναγκαία καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και παραοικονομίας έχει δύο σοβαρές ανεπιθύμητες παρενέργειες. Αυξάνει τον εθνικό πλούτο που απάγεται από τη χώρα και οδηγεί σε κλείσιμο τις επιχειρήσεις και σε φτωχοποίηση τους ανθρώπους, που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις παράλογες και άδικες φορολογικές υποχρεώσεις τους.

Προτού άλλωστε επιδράμει κατά των εναπομεινάντων μκροαστικών στρωμάτων, γιατί το ελληνικό κράτος δεν ελέγχει αποτελεσματικά το πασίγνωστο λαθρεμπόριο καυσίμων, τον έλεγχο δεκάδων μαγαζιών της νύχτας, που ελέγχουν ελάχιστα άτομα σε όλη την Αθήνα, ακόμα και τις μεγάλες υποθέσεις λαθρεμπορίας ναρκωτικών, για τις οποίες τόσα λέγονται και γράφονται;

Τα περισσότερα από αυτά είναι δύο ημερών δουλειά και δεν χρειάζονται καμιά ρηξικέλευθη φορολογική μεταρρύθμιση; Εντάξει, να πιάσουμε τον φοροδιαφεύγοντα μπακάλη, αλλά τι θα γίνει με τις τριγωνικές συναλλαγές των μεγάλων αλυσίδων, που κανείς δεν αγγίζει; Ποια μύγα τσίμπησε ξαφνικά ένα κράτος, η Βουλή του οποίου ουκ ολίγες φορές συνεδρίασε για να νομιμοποιήσει φοροκλοπές των «νταβατζήδων»;

Ακόμα και θετικά, ορθολογικά κατά τα άλλα, μέτρα καταλήγουν να λειτουργούν τελείως ανορθολογικά μέσα στο “παραμορφωμένο” πλαίσιο του μνημονιακού «ζουρλομανδύα» που φοράει η χώρα. Για να λειτουργήσουν θετικά τα μέτρα θα έπρεπε το πλαίσιο να είναι αυτό ενός βιώσιμου κράτους, οικονομίας, χώρας, κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Και όχι το πλαίσιο ενός έθνους που καταστρέφεται για να υποδουλωθεί, υποδουλώνεται για να καταστραφεί.

Επιπλέον, πολλά από αυτά τα μέτρα (π.χ. δήλωση όλων των κινητών αξιών, γενίκευση του πλαστικού χρήματος) δεν είναι καν ορθλογικά, έχουν έναν καθαρά ολοκληρωτικό χαρακτήρα, μπορούν δηλαδή να χρησιμοποιηθούν για εντελώς διαφορετικούς σκοπούς.
Το ελληνικό κράτος είχε και έχει επαρκή νομοθεσία και όπλα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Αυτό που του έλειπε ήταν η πολιτική βούληση, αφού οι ίδιοι οι μεγάλοι φοροφυγάδες και ποικίλοι «νταβατζήδες» ήταν στην εξουσία διά των δύο μεγάλων κομμάτων (ολόκληρη η λίστα Λαγκάρντ ψήφισε «Ναι» στο δημοψήφισμα, την πολιτική δηλαδή που εφαρμόζει τώρα ο Τσίπρας).

Όχι μόνο τα στοιχεία της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής υπήρχαν άφθονα και διαθέσιμα (έως το 2010 επικρατούσε πλήρης ατιμωρησία και το 99% των παρανομούντων χρησιμοποιούσε τις τράπεζες χωρίς καμιά προφύλαξη) αλλά και οι ξένοι ήρθαν μόνοι τους και τα ‘δωσαν στο πιάτο στις ελληνικές αρχές με τις διάφορες λίστες που δεν ελέγχθηκαν.
Δεν χρειάζεται να νομοθετήσει η Ελλάδα μέτρα που δεν είχε εφαρμόσει ούτε ο Χίτλερ ή ο Στάλιν, όπως το να δηλώνουν οι πολίτες πόσα μετρητά έχουν σπίτι τους! Μπορεί να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή με τα συνήθη εργαλεία που διαθέτει και όπως την αντιμετωπίζουν όλες οι χώρες του κόσμου. Μπορεί να εφαρμόσει ό,τι γίνεται στην Αμερική ή τη Γερμανία. Γιατί χρειάζεται να πρωτοτυπήσει διεθνώς, με μόνο σίγουρο αποτέλεσμα την πρόκληση περαιτέρω απερίγραπτου χάους;

Το είπα αυτό μια μέρα σε μια τηλεοπτική εκπομπή και εξανέστη ο συντονιστής, εγκαλώντας με για υπερβολές. Ασφαλώς δεν έχουμε ούτε φούρνους ούτε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ελλάδα (αν και κάτι μου λέει ότι ο νέος, μεταμοντέρνος ολοκληρωτισμός ενδέχεται να αποδειχθεί χειρότερος από τους παλιούς ολοκληρωτισμούς). Αλλά είναι ακριβές ότι ούτε οι Γερμανοί επί Χίτλερ ούτε οι Σοβιετικοί επί Στάλιν υποχρεώθηκαν να δηλώνουν στις αρχές πόσα μετρητά έχουν στο σπίτι τους!

Ούτε η γενίκευση του πλαστικού, ηλεκτρονικού χρήματος είναι τόσο αθώα όσο φαίνεται, όπως έχουν επισημάνει οι πιο σοβαροί και κοινωνικά πρωτοπόροι επιστήμονες διεθνώς, όπως η γνωστή οικονομολόγος Ellen Brown. Αντίθετα, εντάσσεται στην επιχείρηση επιβολής της τραπεζοκρατίας και ενός παγκόσμιου ολοκληρωτισμού.
Για να ξεκινήσουμε από το απλούστερο, οι τράπεζες χρεώνουν τις επιχειρήσεις που πληρώνονται με κάρτες με 1,2% έως 1,8% προμήθεια επί των συναλλαγών, ποσό που υπερβαίνει πάρα πολύ τα οποιαδήποτε εύλογα κόστη λειτουργίας του συστήματος. Πρόκειται ουσιαστικά για φόρο υπέρ των τραπεζών, που τείνουν να εξελιχθούν, εκ των πραγμάτων, σε παρασιτικό καρκίνο της οικονομίας, εδώ και διεθνώς, και είναι άμεσα υπεύθυνες και για την ελληνική και για την παγκόσμια κρίση μετά το 2008. Δεν βάζουμε φόρο για να βοηθήσουμε τα παιδάκια που πεινάνε και τους συνταξιούχους χωρίς περίθαλψη και φάρμακα, βάζουμε όμως υπέρ των ιδιωτών τραπεζιτών.

Αλλά υπάρχει και μια ακόμα πιο απειλητική πολιτική όψη σε αυτά τα μέτρα, που προφανώς εντάσσονται στην προσπάθεια πειραματισμού στην Ελλάδα με νέες, πιο αποτελεσματικές μορφές δικτατορίας και ολοκληρωτισμού, πολύ περισσότερο που η χώρα έχει τεράστια παράδοση επιλεκτικής εφαρμογής των νόμων. Ουσιαστικά, πρόκειται για εντατικοποίηση του παντοειδούς ελέγχου του πληθυσμού, που δεν σπρώχνεται βέβαια να είναι νομοταγής, αλλά να συναλλαγεί με τις αρχές. Παλιά, ερχόταν η Ασφάλεια στο σπίτι σου αν ήσουν ενοχλητικός. Τώρα θα ‘ρχεται όλο και πιο συχνά το ΣΔΟΕ και δεν θα μπορούν τα θύματα ούτε να διαμαρτυρηθούν. Θέλοντας και μη, τα μικροαστικά στρώματα θα αλυσοδεθούν ακόμα περισσότερο στο μνημονιακό καθεστώς, την ίδια ώρα που η οικονομική εξάντληση των χαμηλότερων στρωμάτων τα στερεί από τη δύναμη να αντιδράσουν και η απειλή της απόλυσης αρκεί για να βουλώσει τα στόματα.

Aυτό δεν αφορά μόνο τους “διαφωνούντες” και τους “αντάρτες” κάθε λογής. Αφορά τους πάντες, αφορά την κοινωνία στο σύνολό της, που έχει άλλωστε απελπιστικά ανάγκη από τέτοιους “διαφωνούντες” και “¨αντάρτες” για να σωθεί σε κρίσιμες στιγμές να ανανεώσει το πολιτικό της προσωπικό. Αν καταλήξει όλο το δυνάμει ηγετικό προσωπικό της χώρας, σε επίπεδο πολιτικής και σε επίπεδο ιδεών να ελέγχεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και να φιλτράρεται, υποκείμενο σε διάφορες μεθόδους πιέσεων και εκβιασμών, θα οδηγηθούμε στον πλήρη “αποκεφαλισμό” της κοινωνίας, ολοκλήρωση της αδυναμίας της να αντιδράσει προστατεύοντας στοιχειωδώς τον εαυτό της.

Αυτή ακριβώς ήταν και η μεγάλη καλοκαιρινή επιτυχία των διεθνών δυνάμεων που καθοδηγούν το ελληνικό πείραμα. Δεν μπορούσαν να συντρίψουν το μεγάλο κοινωνικό ρεύμα αντίστασης, κατάφεραν όμως να το αποκεφαλίσουν, αφήνοντας τον ελληνικό λαό, το ελληνικό έθνος, χωρίς έκφραση και ηγεσία.

Πάμε σε ένα καθεστώς όπου θα είναι συγκεντρωμένα και εύκολα προσβάσιμα από τις “ελληνικές” και ξένες υπηρεσίες όλα τα στοιχεία για τους ‘Ελληνες. Οικονομικά, συναλλαγές, επικοινωνίες, ταξίδια, πληροφορίες υγείας ή σεξουαλικές προτιμήσεις, από το τι βιβλία αγοράζουν μέχρι αν μένουν σε δίκλινο όταν ταξιδεύουν. Θα ωχριά στο τέλος η Στάζι με τους “χειροκίνητους” κατασκόπους της! Αν δεν αντιδράσουμε και αφήσουμε ένα τέτοιο καθεστώς να εμπεδωθεί θα καταπιεί τελικά ολάκερο τον Ελληνισμό, μαζί και τους ανόητους που νομίζουν ότι δεν τους αφορά.

Πηγή εφημ “Παρόν”
kostasxan.

Ἡ παιδεία τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν τῆς ἑλληνικῆς καὶ τῆς ὀρθόδοξης κληρονομιᾶς, εἶναι ἡ παιδεία ποὺ χρειάζεται ἡ Εὐρώπη σήμερα, γιὰ νὰ ξαναβρεῖ τὰ ὑπαρκτικὰ καὶ πνευματικὰ θεμέλιά της

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, 
Ὁμοτίμου καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
1. Ἡ ἀποκτηθεῖσα ἐμπειρία ἀπὸ τὴν προενταξιακὴ διαδικασία (ἀπὸ τὸ 1958) καὶ τὴν μετέπειτα ἔνταξή μας στὴν Ἑνωμένη Εὐρώπη, ὁδήγησε σὲ κάποιες ἀξιωματικὲς ἀρχές, ὡς σταθερές τῆς πορείας μας μέσα σ' αὐτήν. Ἡ πρώτη ἀρχὴ εἶναι, ὅτι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἡ Εὐρώπη, ὅπως δὲν ὑπῆρξε ποτὲ πρόβλημα κάθε ἀναγκαστικὸς ἀναπροσανατολισμὸς τῆς ἐθνικῆς μας πολιτικῆς σ' ὅλη τὴν ἱστορική μας διάρκεια. Τὸ πρόβλημα εἴμαστε ἐμεῖς, ἡ δική μας...

δηλαδὴ παρουσία μέσα στὴν Εὐρώπη. Ἡ δεύτερη ἀρχὴ εἶναι, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς Εὐρώπης δὲν εἶναι πρώτιστα πολιτικὸ ἢ οἰκονομικό, ἀλλὰ πνευματικὸ καὶ πολιτιστικό. Διότι τὸ ἀμείλικτο ἐρώτημα εἶναι, ποιὸν ἄνθρωπο καὶ ποιὰ κοινωνία μπορεῖ νὰ παραγάγει ἡ Ἑνωμένη Εὐρώπη, καὶ τελικὰ ποιὸν πολιτισμό.


Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ (6)

Συνέχεια από:Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Προλεγόμενα σε μία φιλοσοφική Χριστολογία
Του Xavier Tilliette.
5. Simone Weil.
      
Image result for Simone Weil.    Μία αναφορά στην αρχή του κεφαλαίου τόνιζε μία παρατήρηση της Σιμόν Βέιλ, η οποία αλλάζει και αυτή τον Χριστό με την φιλοσοφία. Σε κάθε περίπτωση φάνηκε να συμφωνεί με την προσωποποίηση, απο μέρους του Μελίτωνος των Σάρδεων,  της φιλοσοφίας υπερυψωμένης σε μορφή Χριστού. Αλλά και η Σιμόν δέν έμεινε πάντοτε πιστή σ'αυτή την εκπληκτική έμπνευση τού Χριστού ο οποίος θεματοποιείται στην φιλοσοφία σε όλη του την υπαρξιακή πραγματικότητα και όχι απλώς σαν Λόγος.
 [ αυτή είναι η ρίζα τής υπαρξιακής θεολογίας]Προτίμησε επίσης τίς "προχριστιανικές εμπνεύσεις", άνοιξε την πόρτα στους συγκρητισμούς και στην Γνώση. Στην ουσία, δέν είχε λάθος να διακρίνει στον Ελληνισμό μία ευαγγελική προπαρασκευή και επι πλέον το "Γράμμα σ' έναν θρησκευόμενο" είναι γεμάτο μία φορμαλιστική Χριστολογία. Η διανοούμενη Σιμόν Βέιλ πολλαπλασιάζει τις αναλογίες, τις υποθέσεις, στην παράδοση των ανθρωπισμών. Αλλά η άλλη Σιμόν Βέιλ, η στοχαστική, που υποφέρει, παρουσιάζει μία Ριζική Χριστολογία, αποσπασμένη απο το δένδρο του Σταυρού, η οποία είναι ένα άλλο Δένδρο της Επιστήμης. Μία προσωπική εμπειρία, μπολιασμένη ταυτόχρονα με μία ευαισθησία και με τις περιπτώσεις τής ζωής της, εκλεπτύνει και ελαφρύνει τον στοχασμό, αλλά αναφέρεται παρ' όλα αυτά σταθερά στον Χριστό του Σταυρού, ταυτισμένο, διαισθητικά με τον εσωτερικό Χριστό-μία μορφή της οποίας είναι το κέντρο και η οποία κυριεύει προοδευτικά όλους όσους βασανίζονται απο τον πόνο. Ο πόνος, η θλίψη ή καλύτερα η κακιά η ώρα, που είναι η λέξη που προτιμάται. Το ουσιώδες λέγεται στο εμπνευσμένο κείμενο "η αγάπη του Θεού και το κακό" Αλλού η Σιμόν αφήνει πολύ συχνά τα ηνία ελεύθερα στην φαντασία, ψάχνει ακατάστατα τις αναλογίες, τις αλληγορίες, τις μορφές. Εδώ όμως όλα είναι γραμμικά και έντονα.
          Σ' αυτή η γραφή είναι μία αγχώδης ανάγκη και επειδή αρπάζεται απο αυτή, έχει την τάση να την καταστήσει την υπερβολή τής δικής της εμπειρίας. [Αναζητά την υπέρβαση]. Αλλά η πρωταρχική της πρόθεση είναι να διαγραφεί, να χαθεί στο (περι) γραφόμενο πράγμα. Κανένα άλλο κείμενο της δέν υπαγορεύτηκε σε τέτοιο βαθμό απο τον στοχασμό, όπως το " Η αναμονή του Θεού". Πυρακτώνεται απευθείας απο την βίαιη "αρπαγή του Χριστού" η οποία έλαβε χώρα το 1938, στο Solesmes, κατά την διάρκεια της Μ.Εβδομάδος, και των εξομολογήσεων της στον Π.Περρίν. Μία ξαφνική παρουσία μία "επαφή απολύτως απρόσμενη" που εξισούται με μία μυστική εμπειρία! Η Σιμόν όμως φαίνεται να αντιστέκεται στον Ντοστογιέφσκι καθώς σε ένα ανάλογο πλαίσιο λέει ότι πρέπει να προτιμήσουμε την αλήθεια απο τον Χριστό, για να διορθώσει αμέσως:
          "Πρίν γίνει Χριστός είναι η αλήθεια. Εάν απομακρυνθούμε απο αυτόν για να βαδίσουμε πρός την αλήθεια, δέν θα διανύσουμε μεγάλη απόσταση χωρίς να πέσουμε στην αγκαλιά του".
          "Η αγάπη του Θεού και το κακό", ένα σκληρό κείμενο, κομματιασμένο, μιάς συγκρατημένης αγωνίας, ξεπήδησε απο μία ψυχή αφιερωμένη στην υπέρτατη εγκατάλειψη και όπως το δέχεται και η ίδια, σημαδεμένης στην φωτιά, λόγω μίας περίεργης διάθεσης τής φύσεώς της. Αλλά εκμπέμπει κάτι παραπάνω με ένα αναντίρρητο πάθος, απο τόν στοχασμό του Εσταυρωμένου. Κανένα ανθρώπινο όν, όσο χτυπημένο και άν είναι, μπορεί να διεκδικήσει την πυκνότητα και την πληρότητα του Κακού, ούτε να οικειοποιηθεί κατά οποιονδήποτε τρόπο την πεμπτουσία τού ολοκαυτώματος. Μόνον ο Χριστός μπορεί, και μέσω αυτού, λόγω της αγάπης, ο μαθητής που τον κυττάζει. Το μυστήριο του Κακού είναι η Αποκάλυψη του Σταυρού. Ο Σταυρός υπάρχει καθαυτός, χωρίς το φώς του πάσχα, χωρίς την ανάσταση, καθότι είναι η ταυτότης και η σύμπτωση του αποξηραμένου δένδρου και του βασιλιά του δάσους, του φρικτού τόπου του μαρτυρίου και του λάβαρου της τύχης. Υπάρχουν πολλές φιλοσοφίες του Σταυρού αλλά αυτή είναι χαρακτηριστική διότι δέν ανταλλάσσει το όραμα για την διαλεκτική. Μία διαλεκτική που θα άδειαζε τον Σταυρό του Χριστού.
          Το στοιχείο του πόνου τού στοχασμού τής Σιμόν Βέιλ είναι αναντίρρητο, αλλά όσα περιγράψει δέν μπορούν να διαψευθούν. Είναι κατώτερα ακόμη απο την ιστορική πραγματικότητα που τρομοκρατεί με τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, τους φούρνους αποτέφρωσης, τα γκούλαγκ. Το κακό μάς σκέπασε με τόση βία, τόση σκληρότητα που θα καταγγέλουν για πάντα την ντροπή της ανθρωπότητος.
          Στις σελίδες που βρέθηκαν στην συνέχεια ανέκδοτες η Σιμόν Βέιλ επιμένει στην απολυτότητα του σημείου του Σταυρού σαν "το τέλειο κακό", σαν την "πατρίδα μας", διορθώνοντας την εντύπωση που είχε αφήσει προηγουμένως, ότι ο Σταυρός θεμελιώνεται στην ανάγκη και στην αγάπη της ανάγκης. Ο Χριστός, περισσότερο απο το θύμα μίας αγαπημένης ανάγκης είναι το μοντέλο της συμπόνιας χωρίς καμμία αλληλεγγύη.
          "Θα ήταν αναγκαίος ένας άλλος Χριστός για να λυπηθεί τον κακοποιημένο Χριστό".[ Η αγαπολογία ακριβώς]
          Η ανάγκη εδώ κάτω είναι η δόνηση της σιωπής του Θεού, της απουσίας του. Αλλά προσωπικά ο Χριστός είναι η σιωπή του Θεού, ο λόγος του οποίου είναι η σιωπή. Γι' αυτό το κακό, χωρίς αναδιπλώσεις, χωρίς μπλόφες, στο βάθος του κάλλους του κόσμου, έχει κάτι τρομακτικό, σαν την αλήθεια μίας απολύτου αλήθειας. Η προφύλαξη του κάλλους μέσω του κακού, επομένως η αμαρτία σαν πανοπλία ενάντια στον πόνο, η απελπισία μειωμένη απο την συναίνεση να γίνουμε κακοί, παρεκκλίνει κατά ένα μέρος την προσοχή πρός την υπόθεση ενός καθολικού Fatum (μοίρας) ενός πειρασμικού συγκρητισμού. Μόνον που ο Σταυρός απο τον οποοίο κρέμεται ο Υιός του Ανθρώπου έδιωξε προνοητικά κάθε θανάσιμο κίνδυνο!
          Ακόμη μία φορά δέν μπορούμε να μήν αναγνωρίσουμε το αυτοβιογραφικό στοιχείο. Ο Χριστός που καλείται, που θεωρείται, δέν μπορεί να διαχωρισθεί απο έναν εσωτερικό Χριστό και απο μία κάποια εικόνα. Αλλά δένοντας στον απρόσιτο Σταυρό το δικό της νόημα του κακού, η Σιμόν το απάλυνε, το κάθαρε, αποφεύγοντας ταυτοχρόνως και τους επικίνδυνους συμβολισμούς με τους οποίους είναι γεμάτη η γνώση!

Συνεχίζεται

 ΣΧΟΛΙΟ: Mιά καπληκτική ευκαιρία νά δούμε από πιό κοντά τήν αυτοσυνειδησία, τό θρησκευτικό συναίσθημα πού περιέχει η αυτοαναφορά τού υπαρξιακού προσώπου.

Αμέθυστος.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...