«Ούτε εγώ θα υπέβαλα παραίτηση» – Ο Ζουράρις «κάνει πλάτες» στην κυβέρνηση για τις πυρκαγιές

«Εγώ δε θα υπέβαλα παραίτηση, αν είχα κάνει σωστά το καθήκον μου κάτω υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες» ανέφερε μεταξύ άλλων για τις πυρκαγιές ο αντιπρόεδρος της Βουλής, Κώστας Ζουράρις....

Μιλώντας στο FOCUS FM της Θεσσαλονίκης, κ. Ζουράρις είπε ότι οι ευθύνες θα αποδοθούν όταν ολοκληρωθεί η έρευνα που είναι σε εξέλιξη. «Είναι λάθος η αντίληψη της αντιπολίτευσης, που ζητά ευθύνες» ανέφερε ο αντιπρόεδρος της Βουλής, υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι «πολιτική ευθύνη έχει και ο λαός, ως πολιτειακός παράγων».

Κάνοντας σύντομη αναδρομή αναφέρθηκε στην περίοδο του ΠΑΣΟΚ όταν με υπουργό χωροταξίας τον Αντώνη Τρίτση και με σύνθημα «αν το δηλώσεις μπορείς να το σώσεις» ξεκίνησε γενικευμένη τακτοποίηση των αυθαιρέτων.

«Δε γίνεται να χρεωθεί στην σημερινή κυβέρνηση το σύνολο των νομιμοποιήσεων από το 1974. Και σε άλλα κράτη συμβαίνουν καταστροφές και δεν μπορούν να τις αντιμετωπίσουν. Η πολιτική ευθύνη είναι αφηρημένη έννοια, επιμερίζεται και πηγαίνει μέχρι την περίοδο του Αντώνη Τρίτση» κατέληξε.

skeftomasteellhnika

ΣΧΟΛΙΟ: Είναι εκτός θέματος όπως πάντα. Μιλάμε γιά οργάνωση καί ετοιμότητα καί ποταπότητα.

ΜΕΤΡΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΖΟΥΡΑΡΙΣ. 

Νομίζει ότι τό κριάρι δέν είναι πρόβατο.

Αμέθυστος

Ποιό ηλίθιος ΚΑΙ υπουργός πεθαίνεις. Ο υφυπουργός Παιδείας Ζουράρις μιλάει για μαλάκες και χαρακτηρίζει τον Αμβρόσιο φασισταριό

Σκληρούς χαρακτηρισμούς χρησιμοποίησε ο υφυπουργός Παιδείας Κώστας Ζουράρις όταν κλήθηκε να χαρακτηρίσει όσους αποκαλούν τον Φιντέλ Κάστρο «δικτάτορα», αλλά και όταν αναφέρθηκε στον μητροπολίτη Αμβρόσιο.

«Είναι μαλάκες» είπε...

σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του Alpha, αναφερόμενος σε όσους αποκαλούν τον Κάστρο δικτάτορα, ενώ όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει τη θέση του αυτή απάντησε μόνο με μια λέξη: «βαριέμαι».

Για την κατάσταση στην Κούβα είπε ότι «ήταν ένα σύστημα άμεσης δημοκρατίας με άμεσα ελαττώματα που οφείλονται 1.000% από την κτηνώδη συμπεριφορά των ΗΠΑ, αυτά τα καθάρματα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού που έπνιξαν την Κούβα»

Εξίσου σκληρους χαρακτηρισμούς χρησιμοποίησε ο υφυπουργός Παιδείας, κ. Κώστας Ζουράρις, σε συνέντευξή του, για τον Mητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιο.

Συγκεκριμένα, ο κ . Ζουράρις σε ερώτηση για τη σχέση του με την Εκκλησία και ορισμένους Μητροπολίτες, έστρεψε τα πυρά του εναντίον του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβροσίου και είπε: «Με το γέρο το Μητροπολίτη Αμβρόσιο δεν γίνεται να τα έχω καλά. Με τον "παλιό χωροφύλακα". Το "φασισταριό". Αντί να πάει σε ένα μοναστήρι να κλειστεί και να σώσει ό,τι απέμεινε από την ψυχή του στα υπόλοιπα χρόνια που του χαρίζει ο Θεός, λέει αυτές τις αηδίες. Ο Αρχιεπίσκοπος τον στήριξε γιατί είναι γεροντάκι ο Αιγιαλείας, είναι Μητροπολίτης και μπορεί να του ξεφεύγει και να λέει και κανένα σωστό».

skeftomasteellhnika.

ΣΧΟΛΙΟ: Είναι πορνικός ο Ζουράρις. Καί ενθουσιάστηκε μέ τόν επαναστάτη πού μετέτρεψε τήν Κούβα σέ κομμουνιστικό μπουρδέλο.

Αμέθυστος

Κώστας Ζουράρις για το σύμφωνο συμβίωσης με ιστορίες από το ΚΚΕ

Δύο ιστορίες από την περίοδο που ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Εσωτερικού μοιράστηκε με τους συναδέλφους του στη Βουλή ο βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Κώστας Ζουράρις, κατά την ομιλία του στη Βουλή για το σύμφωνο συμβίωσης.

olympia

ΣΧΟΛΙΟ: O  καλός μας Ζουρλιάρης ξέχασε όμως νά αναφερθεί καί στό σύμφωνο υιοθεσίας πού ακολουθεί κατά πόδας.  Αιώνιος νέος βλέπει τόν χρόνο στήν συνέχειά του, ο άνθρωπος. Ο χρόνος έχει εποχές δυστυχώς γιά τήν μακαριότητά μας καί οι εποχές αλλάζουν καί μέσα στό ανθρώπινο πνεύμα.  Τό πνεύμα τής εποχής πού έζησε άλλαξε αλλά δέν διαθέτει κρίμα τίς απαραίτητες προσλαμβάνουσες. Πεταλουδίτσα τού εφήμερου.

Αμέθυστος

Κώστας Ζουράρις:«Ὁ Εὐρωπαϊκός Διαφωτισμός καί ὁ καθ’ ἡμᾶς νηπτικός Φωτισμός»

Ἡ εἰσήγηση τοῦ Κώστα Ζουράρι στό Θεολογικό Συνέδριο μέ θέμα: «Παιδεία – Διαφωτισμός – Παγκοσμιοποίηση: Ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική θεώρηση», πού διοργάνωσαν, τό Σάββατο καί τήν Κυριακή, 14 - 15 Φεβρουαρίου 2015, στόν Πύργο Ἠλείας ἡ Ι. Μ. Ηλείας καί ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Θεολόγων

orthodoxia-ellhnismos

Ζουράρις συγκλονιστικός για την σφαγή της Θεσσαλονίκης. Διαδώστε το!!

Πηγή: Ένα Πείραμα σε Βάθος



https://www.youtube.com/watch?v=Ur3ldeK1QnM

Ζουράρις: Πολυπολιτισμικότητα και ελληνική ταυτότητα

elekklesia

ΣΧΟΛΙΟ: Η Πατρίδα δέν ανήκει στήν οικογένεια τής ταυτότητος.  Είναι πίστη, ίχνος τού επέκεινα. Γι'αυτό καί οι προφητείες καί οι ανησυχίες γιά τόν κίνδυνο  απώλειας τής ιδιοπροσωπείας μας μέ τήν είσοδό μας στήν Ευπωπαϊκή ένωση ήταν πλάνη διότι οδήγησε στήν συσπείρωση γυρω από τήν ταυτότητά μας, δηλ γύρω από τά ήθη καί τά έθιμα τής παραδόσεώς μας, τά οποία ονομάζει κατάνυξη ο Γιανναράς. Μιά συσπείρωση η οποία οδήγησε επίσης στήν σύγχρονη αλλαγά τής διδασκαλίας τών θρησκευτικών στά σχολεία, εφόσον η ταυτότητά μας δέν αφορά πλέον τό περιεχόμενο τής πίστεώς μας, αλλά τόν τύπο της.
Αμέθυστος 

Ομιλία Κώστα Ζουράρι στην εκδήλωση των Τριών Ιεραρχών της Μητροπόλεως Γλυφάδας

trelogiannis

Συγκλονιστικός Ζουράρις! Ιστορικές αλήθειες περί της γενοκτονίας των Ελλήνων επί τουρκοκρατίας (Βίντεο)

ohifront.

ΣΧΟΛΙΟ : ΚΑΛΛΙΜΟΡΦΟΙ ΚΑΙ ΑΡΤΙΜΕΛΕΙΣ.....

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΝΝΟΥΣΑΝ!!!

 Οι τίτλοι τού σουλτανομπαρά είναι ακριβώς ο τύπος τών τίτλων πού ανταλλάσσουν σήμερα μεταξύ τους οι επίσκοποι, οι Δεσποτάδες!
Αμέθυστος

Ζουράρις: Σημίτης και Μπακογιάννη στον Κορυδαλλό!!!

vnousis

ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΡΟΤΕΙΝΕ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΥΡΑΡΙΣ… ΣΑΧΛΑΜΑΡΙΣΤΑΝ Ο ΣΥΡΙΖΑ...

ΠΗΓΗ: ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Χειμαρρώδης, όπως τον έχουμε συνηθίσει, εμφανίστηκε στο IONION FM, ο διαπρεπής πολιτικός επιστήμονας, συγγραφέας και καθηγητής πανεπιστημίου, Κώστας Ζουράρις, σχολιάζοντας τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στην χώρα, με την έλευση του μνημονίου. «Πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα και να γίνουν ειδικά δικαστήρια», δήλωσε σχολιάζοντας την τακτική των πολιτικών προσώπων που πρωτοστάτησαν στην χρεοκοπία της χώρας και τώρα επιδιώκουν να κερδίσουν χρόνο παραμονής στην εξουσία για την παραγραφή των αδικημάτων που τέλεσαν κατά του ελληνικού λαού. Όπως τόνισε το πρόβλημα ξεκίνησε μετά το 1974, από μια ολιγαρχία πολιτική και οικονομική, που κακοδιοίκησε την χώρα τα τελευταία 40 χρόνια. Η διαφθορά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, οδήγησε στην κατρακύλα των τελευταίων 4 ετών, όταν έφθασε η ώρα να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια των δανείων των προηγούμενων ετών. Ο κ. Ζουράρις αναφέρθηκε στις 80.000 νέων επιστημόνων που μετανάστευσαν την τελευταία τετραετία λόγω της κρίσης. «Μορφωμένα παιδιά, που στοίχισε το καθένα 1 εκατ. ευρώ στο ελληνικό δημόσιο, μετανάστευσαν σε ξένες χώρες. Χαρίσαμε 80 δις ευρώ στους ξένους», σημείωσε ο κ. Ζουράρις, κάνοντας ένα πρόχειρο υπολογισμό για την απώλεια της χώρας, όχι σε ανειδίκευτους εργάτες, αλλά σε νέους επιστήμονες που θα έδιναν πνοή στην ανάπτυξη. «Πρόκειται περί γενοκτονίας, αν σκεφτούμε και το δημογραφικό πρόβλημα», σημείωσε ο κ. Ζουράρις.
Αναφέρθηκε ακόμα και στην σωρηδόν είσοδο μεταναστών το 2004 που χρησιμοποιήθηκαν στα Ολυμπιακά Έργα το 2004. Εργάζονταν χωρίς ένσημα, χωρίς ΙΚΑ, σπάζοντας τα εργατικά μεροκάματα και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας των Ελλήνων.
Ο κ. Ζουράρις κατέκρινε την πώληση δημόσιας περιουσίας μέσω ΤΑΙΠΕΔ, χαρακτηρίζοντας την διαδικασία, υποθήκευση του μέλλοντος και ανάπτυξη για τους τοκογλύφους. Για το σκάνδαλο SIEMENS σχολίασε τον σκανδαλώδη εξωδικαστικό συμβιβασμό, που δίνει ψίχουλα στο ελληνικό δημόσιο και επιτρέπει στην εταιρεία να συνεχίσει την δραστηριότητα της σε ολόκληρο τον κόσμο, διαφορετικά θα αποκλείονταν από όλους τους διαγωνισμούς παγκοσμίως.
Απέδωσε την απάθεια του ελληνικού λαού στον γηρασμένο πληθυσμό, την εργατική τάξη που πλέον απαρτίζεται από αλλοδαπούς, την φυγή των μορφωμένων νέων στο εξωτερικό και τον επιβαλλόμενο φόβο.
Ο κ. Ζουράρις απέδωσε το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής στην μεγάλη διαφθορά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που θα εξαφανιστεί μόλις υπάρξει αναγέννηση της Ελλάδας.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι εξακολουθεί το «σαχλαμαριστάν» σε θέματα εθνικής πολιτικής, ενώ για όσους ακολουθούν εθνομηδενιστική τακτική τύπου Ρεπούση, δήλωσε ότι κάνουν καριέρα μέσω προγραμμάτων ΝΑΤΟ για την επιβολή συγκεκριμένης πολιτικής στην περιοχή. «Η αντίδραση θα αρχίσει μαζί με τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς, χρειάζεται προσαρμογή και αγωνιστικότητα», δήλωσε ο κ. Ζουράρις, που είναι αποκλεισμένος από τα κεντρικά ΜΜΕ, λόγω των ειδικών συνθηκών μνημονίου και της γενικευμένης τήρησης σιγής, εις βάρος του λαού.
eglimatikotita.gr

Μη γίνεσθε σκλάβοι ανθρώπων

 

Συγγραφέας: Κ. Ζουράρις

«La science est trop lent

que la prière qalope

et que lumière gronde».

Αρ­θού­ρος Ρε­μπώ

«Une saison en enfer»

Υπάρ­χει στον πλα­νή­τη έ­νας τό­πος ό­που θάλ­λει ως κα­θε­στώς, μό­νι­μο διό­τι νό­μι­μο: η οι­κου­με­νι­κό­της. Τό­πος τέ­τοιος δεν εί­ναι βε­βαί­ως ο Ο­Η­Ε, διό­τι ε­κεί σα­ρώ­νει το Συμ­βού­λιο Α­σφα­λεί­ας του. Και μέ­χρι να κα­ταρ­γη­θεί το Συμ­βού­λιο Α­σφα­λεί­ας, οι­κου­με­νι­κό­της δεν μπο­ρεί να υ­πάρ­ξει. Άλ­λω­στε, και με­τά α­πό την εν­δε­χο­μέ­νη του ε­ξα­φά­νι­ση, θα έ­πρε­πε να κα­ταρ­γη­θούν και οι ψη­φο­φο­ρί­ες α­πό τον Ο­Η­Ε. Με νό­μι­μο το νό­μι­μον, άλ­λω­στε, 51%-49%, κα­θε­στώς οι­κου­με­νι­κό­τη­τας δεν υ­φί­στα­ται. Κα­τα­τυ­ραν­νεί, α­πλώς, η δι­κτα­το­ρί­α της ψη­φο­φο­ρί­ας. Κι αν υ­πάρ­χει α­ντίρ­ρη­ση επ’ αυ­τού, ας ρω­τή­σου­με το νι­κη­μέ­νο 49%, πώς νοιώ­θει...

Ού­τε το Ι­ντερ­νέτ, βε­βαί­ως, πα­ρά­γει οι­κου­με­νι­κό­τη­τα, διό­τι άλ­λο κυ­κλο­φο­ρί­α κι άλ­λο ευ­φο­ρί­α. Αλ­λά και το Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριαρ­χεί­ο δεν πα­ρά­γει κα­θε­στώς οι­κου­με­νι­κό, διό­τι χρειά­ζε­ται να έ­χει ε­νο­ρί­ες. Χω­ρίς ε­νο­ρί­α, πα­τριαρ­χεί­ο Οι­κου­με­νι­κό δεν νο­εί­ται, ά­ρα, χω­ρίς κά­ποια του­λά­χι­στον ό­ρια, το Πα­τριαρ­χεί­ο παύ­ει υ­φι­στά­με­νο. Η οι­κου­με­νι­κό­της ό­μως εί­ναι έ­να κα­θε­στώς, που κα­ταρ­γεί το ό­ριον, εί­ναι πέ­ραν των ο­ρί­ων που θέ­τουν α­μοι­βαί­ως ή ε­τε­ρο­βα­ρώς οι άν­θρω­ποι, ό­πως π.χ. το τρα­γω­δί­ας ση­μα­ντι­κόν, «άρ­χο­μεν των ε­κεί, ί­να μη υ­πα­κού­ω­μεν άλ­λου»...

Η οι­κου­με­νι­κό­της, ως κα­θε­στώς για ό­λους τους κα­θε­στώ­τες, πρέ­πει να εί­ναι μί­α υ­πε­ρο­ρί­α, αλ­λοιώς ξα­να­πέ­φτει στο σύ­νο­ρο. Το μό­νο, λοι­πόν, στον κό­σμο μη συ­νο­ρια­κό κα­θε­στώς, εί­ναι ο τρό­πος του Α­γί­ου Ό­ρους. Κι ό­μως έ­χει σύ­νο­ρα και μά­λι­στα πε­ριω­ρι­σμέ­να, α­φού αυ­τά ο­ρί­ζο­νται α­πό έ­ναν τό­πο μι­κρό κι έ­να κα­τά φύ­σιν ά­το­πον, δη­λα­δή την α­που­σί­α του θη­λυ­κού. Ο ό­ποιος ό­μως του βί­ου πλά­νης και των αν­θρω­πεί­ων γυ­ρο­λό­γος, αυ­τός, μό­λις πά­ρει α­ντί­δω­ρο το Ά­γιο Ό­ρος, γνω­ρί­ζει πια τι πά­ει να πει για τα σω­θι­κά­ του το «επ’ ε­λευ­θε­ρί­α ε­κλή­θη­τε, α­δελ­φοί».

Που­θε­νά, σε κα­νέ­να κα­θε­στώς, δεν νοιώ­θεις τό­σο ε­λεύ­θε­ρος, τό­σο α­πε­λευ­θε­ρω­μέ­νος α­πό την «προς αλ­λή­λους των καθ’ η­μέ­ραν ε­πι­τη­δευ­μά­των υ­πο­ψί­αν», που εί­ναι το τρα­γι­κό, ες α­εί, σύ­νο­ρο του θου­κυ­δι­δεί­ου κα­θε­στώ­τος για μια σώ­φρο­να συ­νύ­παρ­ξη με­τα­ξύ των εμ­φό­βων συ­μπαι­κτών του α­ντι­πά­λου δέ­ους. Ε­κεί, στο πε­ρι­βό­λι της Πα­να­γί­ας, κα­ταρ­γεί­ται η πε­ρί κα­θε­στώ­τος ορ­θο­φρο­σύ­νη, που ε­πι­τάσ­σει ό­τι «τα πά­ντα υ­πό δέ­ους ξυ­νί­στα­ται», ώ­στε αυ­τά τα πά­ντα, να μπο­ρούν να συ­νί­στα­νται ως κα­θε­στώς της ε­τε­ρό­τη­τας των συ­μπαι­κτών, δη­λα­δή ως κα­θε­στώς ε­λευ­θε­ρί­ας. Διό­τι, ε­κεί, υ­πό την σκέ­πην της Ε­λε­ού­σας, βλέ­που­με στο πε­τσί μας και την σάρ­κα των άλ­λων να λει­τουρ­γεί­ται σε καθ’ ο­λο­κλη­ρί­αν κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, το άλ­λως α­νέ­φι­κτον πα­ντού, το α­ψη­λά­φη­το αλ­λού, να πε­τυ­χαί­νει το ε­πί­τευγ­μα, το πα­νη­γυρ­τζί­δι­κο αυ­τό, «Θέ­λω δε υ­μάς α­με­ρί­μνους εί­ναι». Να λει­τουρ­γεί­ται και να λει­τουρ­γεί η α­με­ρι­μνη­σί­α, δη­λα­δή να ε­φαρ­μό­ζε­ται ε­μπρά­κτως η οι­κου­με­νι­κή των πά­ντων ε­λευ­θε­ρί­α, που κα­ταρ­γεί το δέ­ος μου ε­νώ­πιον του φο­βι­σμέ­νου ε­νώ­πιόν μου Άλ­λου: ε­λευ­θε­ρί­α οι­κου­με­νι­κά α­μέ­ρι­μνη, που κα­ταρ­γεί τα σύ­νο­ρα. Ο φό­βος πα­ρά­γει πά­ντο­τε τα σύ­νο­ρα, ε­νώ η οι­κου­μέ­νη έ­ξω βάλ­λει τον φό­βον!

Υ­πάρ­χει έ­να συ­νε­χές «δω­ρε­άν» στο Ά­γιο Ό­ρος, που δεν μπο­ρείς να το κα­τα­λά­βεις, αν δεν νοιώ­σεις, ό­τι αυ­τό το «δω­ρε­άν δό­τε» εκ­ρέ­ει α­πό μια α­έ­να­η έ­κρη­ξη ε­λευ­θε­ρί­ας, που ε­κρή­γνυ­ται ε­κεί, μέ­σα α­πό μί­α συ­νε­χή εν­δορ­ρη­ξί­α της αν­θρω­πα­ρε­σκεί­ας και του ε­γώ. Το «ε­γώ» αυ­το­κε­νού­ται, ό­χι α­πλώς μέ­σα σ’ έ­να κοι­νο­βια­κό «ε­μείς», αλ­λά σ’ έ­να  «ε­σύ» του πλη­σί­ον κι έ­τσι το κα­θε­στώς, ε­κεί, γί­νε­ται Δια­κο­νί­α. Και γνω­ρί­ζου­με -χω­ρίς ε­μείς να το πε­τυ­χαί­νου­με- ό­τι η Δια­κο­νί­α του πλη­σί­ον εί­ναι μια Οι­κου­με­νι­κό­της εν κι­νή­σει, που νι­κά το α­κί­νη­το σύ­νο­ρο του φό­βου.

Που­θε­νά αλ­λού, έ­ξω και πα­ντού, δεν βλέ­πεις να χτί­ζε­ται σκα­λί-σκα­λί, ε­κεί­νο το δυ­σθε­ώ­ρη­το αν­θρω­πί­νοις ο­φθαλ­μοίς το «υ­πέρ της ει­ρή­νης του σύ­μπα­ντος κό­σμου», ό­σο στο Πε­ρι­βό­λι της Πα­να­γί­ας.

Μια α­νει­ρή­νευ­τη προ­σευ­χή υ­πέρ του σύ­μπα­ντος της ει­ρή­νης, μια ει­ρη­νευ­μέ­νη κα­ταλ­λα­γή υ­πέρ του ε­μπο­λέ­μου σύ­μπα­ντος κό­σμου, τέ­τοια οι­κου­μέ­νη ει­ρή­νης ορ­γώ­νει, σπεί­ρει, αρ­δεύ­ει και συ­νά­γει αυ­τός ο θε­ό­δο­τος στύ­λος της υ­πο­μο­νής. Μια ει­ρή­νη που α­να­παύ­ει δι­καί­ους και α­δί­κους, διό­τι κα­ταρ­γεί το δί­κιο και το ά­δι­κο του κα­θε­νός, διά της κε­νω­τι­κής -υ­πέρ του οιου­δή­πο­τε δι­πλα­νού- α­γά­πης.

Και ό­ταν κα­θε­στη­κυ­ί­α τά­ξις γί­νε­ται η α­γά­πη, ε­κεί, τα σύ­νο­ρα πά­σχουν την «κα­λήν αλ­λοί­ω­σιν» και με­τα­μορ­φώ­νο­νται σε οι­κου­μέ­νη. Η α­γά­πη δεν γνω­ρί­ζει σύ­νο­ρα. Α­γά­πη κατ’ ε­πι­λο­γήν, δη­λα­δή α­γά­πη με σύν­ο­ρα-ό­ρια, ση­μαί­νει ό­τι ζη α­κό­μη ο «ζο­φώ­δης έ­ρως της α­μαρ­τί­ας», δη­λα­δή η ε­πι­βο­λή της η­δο­νής του ε­νός ε­πί της η­δο­νής του Ε­τέ­ρου. Στο θε­ο­φρού­ρη­το πε­ρι­βό­λι, ως ει­ρή­νη ιε­ρουρ­γεί η α­γά­πη. Η α­γά­πη ό­μως ση­μαί­νει οι­κου­με­νι­κή α­γκα­λιά και η α­γκα­λιά δεν κά­νει δια­κρί­σεις: α­γκα­λιά­ζει. Πλα­στουρ­γεί οι­κου­μέ­νη. «Ει θέ­λοι, δύ­να­σαι ό­λος πυρ εί­ναι», μάς πα­ρο­τρύ­νει, α­γα­πη­τι­κά και πε­ρι­γε­λα­στι­κά το Γε­ρο­ντι­κόν, ό­μοια με τους γε­λα­στούς Γέ­ρο­ντες του Ό­ρους, που σε πρα­ΰ­νουν, κο­ρο­ϊ­δεύ­ο­ντας τρυ­φε­ρά την γε­ώ­δη σου τρυ­φή. Αν θέ­λεις... Αν θέ­λεις, μπο­ρείς να γί­νεις φω­τιά και να πυρ­πο­λή­σεις τα α­να­λώ­σι­μά σου, τα νευ­ρω­σι­κά σου τα φθαρ­τά, αυ­τά που σε πνί­γουν μέ­σα στη συσ­σώ­ρευ­ση των φθαρ­τών, μέ­σα σου. Αν θες, αν α­ντέ­χεις την α­ρι­στο­κρα­τι­κή σου έ­κρη­ξη, σπά­στα ό­λα! Ό­λα τα α­να­λώ­σι­μά σου, πέ­τα­ξέ τα ό­λα και, ει θέ­λοι, πέ­τα­ξε! Πο­τέ και που­θε­νά αλ­λού δεν α­κούγε­ται ως βρο­ντή ε­λευ­θε­ρί­ας και πρά­ξη υ­ψο­ποιού κε­νώ­σε­ως ο ε­πι­νί­κιος ύ­μνος, ναι, «τα Σα εκ των σων σοι προ­σφέ­ρο­μεν κα­τά πά­ντα και διά πά­ντα». «Ναι» στην α­πε­λευ­θέ­ρω­ση του σαρ­κί­ου μας α­πό το σαρ­κί­ον μας, ά­ρα, «ναι», στην οι­κου­μέ­νη της ε­ρω­τι­κής Με­το­χής.

Στην Α­γί­α α­νη­φό­ρα του Ό­ρους, ό­λα τα «υ­λι­κά α­γα­θά», αλ­λά και ό­λα τα ά­υ­λα «α­γα­θά», ό­πως η πρω­τιά, το αρ­χη­γη­λί­κι, η αν­θρω­πα­ρέ­σκεια, ό­λα τους παίρ­νουν την κα­τη­φό­ρα και κα­τα­ντούν ε­κεί στη θά­λασ­σα το Ό­ρους, στα ψά­ρια που τρέ­φουν τους Μο­να­χούς και ε­μάς τους μο­να­χούς. Το πε­ρι­βό­λι της Κου­ρο­τρό­φου α­νή­κει σε ό­λους, Οι­κου­με­νι­κή ι­διο­κτη­σί­α της Παγ­γε­νη­άς και της Λα­ο­θά­λασ­σας, μας τρέ­φει ό­λους, ό­λους μας ντύ­νει και μας στο­λί­ζει. Ί­σους και α­ρι­στο­κρά­τες, Ο­μοί­ους, κα­τά Διά­κρι­σιν πά­ντο­τε της ζω­ο­ποιού μας νε­κρώ­σε­ως: ό­σο πιο πο­λύ το μα­δάς και το ψο­φάς μέ­σα σου το «δι­κό μου και δι­κό σου», τό­σο πλου­σιώ­τε­ρος γί­νε­σαι κι α­να­κα­λύ­πτεις και μέ­σα σου και προς τα έ­ξω σου, έ­να άλ­λου εί­δους αρ­χη­γη­λί­κι, πα­ρα­μυ­θια­σμέ­νο α­πό την υ­ψο­ποιόν σου κέ­νω­σιν και σαλ­τα­ρι­σμέ­νο προς την θέ­ω­σιν.

«Τα σα εκ των σων», προς τον κά­θε πλη­σί­ον δι­πλα­νό μας! Ό­λα δι­κά του ας εί­ναι! Και γι' αυ­τόν τον πλη­σί­ον, ό­λα δι­κά μου πρέ­πει να εί­ναι! «Αλ­λή­λων ι­σό­δου­λοι, αλ­λή­λων κύ­ριοι... εν τη α­μά­χω ε­λευ­θε­ρί­α» μας...  Έ­να πα­νη­γυρ­τζί­δι­κο μη­δέν-μη­δέν ή κα­λύ­τε­ρα, μία διαρ­κής ι­σο­πα­λί­α α­νά­με­σα σε δύ­ο ε­γω­πά­θειες, για έ­να γιορ­τα­στι­κό έ­να-έ­να! Διαρ­κής «με­τά­δο­σις», «α­ντί­δο­σις» ό­λων προς ό­λα και ό­λους, «σοι προ­σφέ­ρο­μεν κα­τά πά­ντα και διά πά­ντα», μό­νον τό­σο-πο­λύ, μό­νον συ­νε­χώς ε­κεί, στο Ά­γιον Ό­ρος.

Ε­κεί, μό­νον τό­σο ε­κεί, και μό­νον τό­σο πο­λύ, ζη και βα­σι­λεύ­ει το οι­κου­με­νι­κό  κοι­νω­νι­κο-πο­λι­τεια­κό Κα­θε­στώς τού «δεν υ­πάρ­χουν δι­κά σου και δι­κά μου»! Το α­γιο­ρεί­τι­κο κοι­νω­νί­ας «σύ­στη­μα» δεν εί­ναι ού­τε «κε­φα­λαιο­ποι­η­τι­κό» ού­τε «α­να­δια­νε­μη­τι­κό». Εί­ναι κοι­νω­νι­κής α­σω­τεί­ας ο­λο­ποι­η­τι­κόν. Ό­λοι τους ποι­η­τές του Προ­σφό­ρου, οι κα­λό­γη­ροι ποιούν συ­νε­χώς το Ό­λον. Και το προ­σφέ­ρουν Πρό­σφο­ρον προς ό­λους, κα­τά πά­ντα και διά πά­ντα, μέ­σα α­πό την κα­θη­με­ρι­νή τους α­πο­γύ­μνω­ση και της Παγ­γε­νη­άς τους το οι­κου­με­νι­κό πα­νη­γύ­ρι, γιορ­τή κα­θη­με­ρι­νή και δια-σκέ­δα­ση (δια-σκε­δάν­νυ­μι)– σκόρ­πι­σμα, α­σω­τεί­α «υ­πέρ της ει­ρή­νης του σύ­μπα­ντος κό­σμου... τα Σα εκ των σων»...

Μό­νον στο πε­ρι­βό­λι της Βρε­φο­κρα­τού­σας κα­τα­λα­βαί­νεις πό­σο νη­πιώ­δης νεύ­ρω­ση εί­ναι να γί­νε­σαι μί­ζε­ρος ι­διο­κτή­της, κτή­ρωρ του ι­δί­ου, ε­νώ, αν πε­τά­ξεις τις κτή­σεις και κα­τα­κτή­σεις σου τις «ί­διες», μπο­ρείς να γί­νεις Κτί­τωρ-πρω­το­μά­στο­ρας του α­ϊ­δί­ου που, δυ­νά­μει, κα­τοι­κο­ε­δρεύ­ει ε­ντός σου και για  τα έ­ξω σου. «Το δε ε­μόν και το σον τού­το, ρή­μα­τά ε­στί ψι­λά μό­νον», ψι­λά γράμ­μα­τα για παί­κτες με α­πο­ψι­λω­μέ­νη λο­γι­κή. Μό­νον ό­σο α­πο­ψι­λώ­νεις το «ε­μόν» και το «σον», μό­νον με την α­πο­ψί­λω­ση του ε­δά­φους και του υ­πε­δά­φους σου α­πό τού­τα τα «ψι­λά ρή­μα­τα», που σου χα­ϊ­δεύ­ουν το μα­λα­κό σου υ­πο­γά­στριο, μό­νον έ­τσι γί­νε­σαι αρ­χη­γός της Οι­κου­μέ­νης και παί­ζεις στον με­γά­λο τε­λι­κό. Αλ­λοιώς, πα­ρα­μέ­νεις πά­ντο­τε ε­παρ­χια­κός πρού­χο­ντας και μι­κρο­με­σαί­ος ντα­βα­τζής. Κι ό­σο πιο πο­λύ μέ­νεις κολ­λη­μέ­νος στα εί­δη δια­τι­μή­σε­ως, τό­σο πιο πο­λύ γί­νε­σαι δού­λος των αν­θρώ­πων, για­τί πρέ­πει να τους κο­λα­κέ­ψεις, να τους υ­πο­τά­ξεις, να τους ε­ξα­γο­ρά­σεις και, τό­τε, χά­νεις την Οι­κου­μέ­νη που έ­χεις μέ­σα σου και έ­ξω σου. Στο Ά­γιο Ό­ρος πα­ρά­γε­ται μια παρα­γω­γι­κό­τη­τα κι έ­να υ­περ­προ­ϊ­όν, που ε­πι­βάλ­λει έ­να ο­λο­κλη­ρω­τι­κό κα­θε­στώς, ό­που «η τι­μή, τι­μή δεν έ­χει». Ό­που η τι­μή εί­ναι το μό­νο, κα­θο­λι­κό, ε­νι­κώ­τα­το και οι­κου­με­νι­κό «α­γα­θό», α­δια­τί­μη­το.

Στο Ά­γιο Ό­ρος, πα­ντού κι εδώ, «...τι­μής η­γο­ρά­σθη­τε. μη γί­νε­σθε δού­λοι αν­θρώ­πων».

πηγή    Τρελο-Γιάννης

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ 17/05 Ο ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΥΡΑΡΙΣ

Πηγή : Ας μιλήσουμε επιτέλους

Ἀνατριχιαστικὸ βίντεο: Ὁ Ζουράρις ἀποκαλύπτει πῶς γινόταν τὸ παιδομάζωμα ἀπὸ τοὺς Τούρκους!

Ἕνα συγκλονιστικὸ βίντεο ποὺ ξεμπροστιάζει τοὺς νενέκους καὶ βαστάζους τῶν Τούρκων στὴ χώρα μας.

Ἕνα βίντεο-χαστούκι γιὰ τὴν Δραγώνα, τὸν Τοῦρκο Πρόξενο τῆς Θράκης, τὸν Βερέμη καὶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς περίεργους ποὺ μὲ ὅσα λένε καὶ κάνουν, ἐπιδιώκουν νὰ θάψουν τὴν ἀλήθεια. Ἡ ἀλήθεια ἀποτυπώνεται στὸ φοβερὸ βίντεο καὶ σὲ ὅσα λέει ὁ καθηγητὴς κ. Ζουράρις γιὰ τὸ παιδομάζωμα ποὺ γινόταν μέχρι τὰ τέλη τοῦ 17ου αἰώνα. Ἐξηγεῖ τὸ πῶς ἔπαιρναν τὰ 15χρονια ἀγόρια οἱ Τοῦρκοι. Τὰ δὲ κορίτσια, οἱ Ἑλληνίδες μάνες τὰ χαράκωναν στὸ πρόσωπο, ἢ τοὺς ἔκοβαν δάχτυλα τῶν ποδιῶν ἢ χεριῶν ὥστε νὰ μὴν πέσουν σὲ χέρια Τούρκων. Σημειώνεται ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἔπαιρναν γιὰ τὸ παιδομάζωμα μόνον ἀρτιμελῆ-ὑγιῆ παιδιά. Στὴν Ἤπειρο δέ, τὴν πρώτη Κυριακὴ ἀπὸ τὴν ἁρπαγὴ τῶν παιδιῶν τους στὸ παιδομάζωμα ἔκαναν μνημόσυνο γιατί θεωροῦσαν πιὰ τὰ παιδιά τους νεκρά!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ...

πηγή Ρωμαίϊκο Οδοιπορικό

ΣΧΟΛΙΟ : Συνεχίζουν τήν τακτική τους  οι Τούρκοι κάι τόν 21ο αιώνα, δυστυχώς. Προσφάτως ανακαλύφθηκαν γεννίτσαροι π.χ. ονόματι Βερέμης, Ράμφος, ... οι οποίοι συνεχίζουν νά ζούν ανάμεσά μας!
Αμέθυστος 

Οἱ ἀξίες ποὺ χάνονται: "καὶ οἱ φαῦλοι περιεγίγνοντο".

Ὁ Κώστας Ζουράρις μίλησε στὶς 21 Ιανουαρίου του 2012 στὴν Λευκάδα μὲ θέμα Οἱ ἀξίες ποὺ χάνονται: "καὶ οἱ φαῦλοι περιεγίγνοντο". Στὴν ὁμιλία του ἀνέλυσε, ἀνατρέχοντας σὲ μνημεῖα λόγου αΐδια τοῦ παρελθόντος καὶ στὴν ἱστορία, τὴν τρέχουσα συγκυρία, τὸ ζήτημα τῶν ἀξιῶν καὶ τὸ πολιτικὸ ζητούμενο, προτείνοντας πολιτικὴ λύση μέσα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ δράση.



Πηγή : Αντίφωνο

Κ.Ζουράρις : Υποδούλωση με Βουλή χρησίμων ηλιθίων και κυβέρνηση δοσίλογων

Συντάκτης Κώστας Ζουράρις

Η υπαγωγή στο Αγγλικό δίκαιο σημαίνει ότι το ιδιωτικό τμήμα του δημοσίου πλούτου παύουν να υπάγονται στο ελληνικό Δίκαιο με απρόβλεπτες συνέπειες

Πολιτικού επιστήμονα και συγγραφέα
Και να λοιπόν που φθάσαμε στην ψήφιση του νέου Μνημονίου. Με υπόλογους πολιτικούς και κατεστραμμένη Αθήνα για μια φορά ακόμα.
Η επόμενη ημέρα σημαίνει:
1ον: Επισήμως και θεσμικά ολοκληρώθηκε η υποδούλωση, η δική μας και των παιδιών μας για τα επόμενα  30 με 50 χρόνια.
2ον: Αυτή η παρατεταμένη υποδούλωση σημαίνει από εμάς την απαιτούμενη αντίσταση και εξέγερση. Επομένως, η υποδούλωση είναι νομική, δεν είναι ακόμη εν τοις πράγμασι.
3ον: Οι υπογράψαντες στην Βουλή αυτή των χρησίμων ηλιθίων (η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι κυβέρνηση δοσιλόγων και συγκρίνεται με τις κυβερνήσεις Τσολάκογλου, Λογοθετοπούλου και Ράλλη) συμπράττουν στην προδοσία και επομένως είναι δοσίλογοι.
4ον: Η προοπτική της χρεωκοπίας, δηλαδή της στάσεως πληρωμών, είναι εντός του ορίζοντα, διότι μέσα από την ρύθμιση που έκαναν οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ θέλουν να μετακυλίσουν οριστικά το βάρος από τις ιδιωτικές τους τράπεζες σε εμάς, στον κρατικό υπολογισμό, και επομένως να κηρύξουν αυτοί, μόνοι την αποπομπή μας από την Ευρώπη. Το γελοίο επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τις συνθήκες, απλά δεν υπάρχει, γιατί στην πολιτική ό,τι δεν υπάρχει, διαμορφώνεται όταν ο ισχυρός μπορεί να το επιβάλει.
5ον: Αυτή η στάση πληρωμών θα συνοδευθεί με απόπειρα να βάλουν χέρι στον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο του ελληνικού λαού. Η υπαγωγή στο Αγγλικό δίκαιο σημαίνει ότι το ιδιωτικό τμήμα του δημοσίου πλούτου -όχι δηλαδη η Ακρόπολη ή η αεροπορία μας, αλλά τα ορυχεία, τα χωράφια, ο,τιδήποτε- ότι αυτά παύουν να υπάγονται στο ελληνικό Δίκαιο και επομένως θα προσπαθήσουν να βάλουν χέρι στον υπέργειο και υποθαλάσσιο πλούτο μας και παραλλήλως, μόλις εξασφαλίσουν και αυτό, είτε θα μας αποπέμψουν, είτε θα δημιουργήσουν την Ευρώπη των δύο ή των τριών διαφορετικών ταχυτήτων.
Μια ζώνη όπου θα υπάρχουν δύο ή τρία  ευρώ.
Βεβαίως και θα μπορεί να υπάρξει συντεταγμένη χρεωκοπία εντός της Ευρωζώνης αν κρίνουν ότι η αποπομπή της Ελλάδας θα είναι επικίνδυνη για την συνολική συνοχή της δικής τους χρηματιστικής Ευρώπης. Φοβούνται αντιδράσεις του γαλλικού λαού, του γερμανικού λαού και όλων των μεσογειακών λαών. 

 ΠΗΓΗ : ΤΟ ΛΗΜΕΡΙ

Υποδούλωση με Βουλή χρησίμων ηλιθίων και κυβέρνηση δοσίλογων

Πηγή: Newsbomb.gr

Συντάκτης Κώστας Ζουράρις

Η υπαγωγή στο Αγγλικό δίκαιο σημαίνει ότι το ιδιωτικό τμήμα του δημοσίου πλούτου παύουν να υπάγονται στο ελληνικό Δίκαιο με απρόβλεπτες συνέπειες

 

Του καθηγητή Κώστα Ζουράρι,

Πολιτικού επιστήμονα και συγγραφέα

Και να λοιπόν που φθάσαμε στην ψήφιση του νέου Μνημονίου. Με υπόλογους πολιτικούς και κατεστραμμένη Αθήνα για μια φορά ακόμα.

Η επόμενη ημέρα σημαίνει:

1ον: Επισήμως και θεσμικά ολοκληρώθηκε η υποδούλωση, η δική μας και των παιδιών μας για τα επόμενα 30 με 50 χρόνια.

2ον: Αυτή η παρατεταμένη υποδούλωση σημαίνει από εμάς την απαιτούμενη αντίσταση και εξέγερση. Επομένως, η υποδούλωση είναι νομική, δεν είναι ακόμη εν τοις πράγμασι.

3ον: Οι υπογράψαντες στην Βουλή αυτή των χρησίμων ηλιθίων (η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι κυβέρνηση δοσιλόγων και συγκρίνεται με τις κυβερνήσεις Τσολάκογλου, Λογοθετοπούλου και Ράλλη) συμπράττουν στην προδοσία και επομένως είναι δοσίλογοι.

4ον: Η προοπτική της χρεωκοπίας, δηλαδή της στάσεως πληρωμών, είναι εντός του ορίζοντα, διότι μέσα από την ρύθμιση που έκαναν οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ θέλουν να μετακυλίσουν οριστικά το βάρος από τις ιδιωτικές τους τράπεζες σε εμάς, στον κρατικό υπολογισμό, και επομένως να κηρύξουν αυτοί, μόνοι την αποπομπή μας από την Ευρώπη. Το γελοίο επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τις συνθήκες, απλά δεν υπάρχει, γιατί στην πολιτική ό,τι δεν υπάρχει, διαμορφώνεται όταν ο ισχυρός μπορεί να το επιβάλει.

5ον: Αυτή η στάση πληρωμών θα συνοδευθεί με απόπειρα να βάλουν χέρι στον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο του ελληνικού λαού. Η υπαγωγή στο Αγγλικό δίκαιο σημαίνει ότι το ιδιωτικό τμήμα του δημοσίου πλούτου -όχι δηλαδη η Ακρόπολη ή η αεροπορία μας, αλλά τα ορυχεία, τα χωράφια, ο,τιδήποτε- ότι αυτά παύουν να υπάγονται στο ελληνικό Δίκαιο και επομένως θα προσπαθήσουν να βάλουν χέρι στον υπέργειο και υποθαλάσσιο πλούτο μας και παραλλήλως, μόλις εξασφαλίσουν και αυτό, είτε θα μας αποπέμψουν, είτε θα δημιουργήσουν την Ευρώπη των δύο ή των τριών διαφορετικών ταχυτήτων.

Μια ζώνη όπου θα υπάρχουν δύο ή τρία ευρώ.

Βεβαίως και θα μπορεί να υπάρξει συντεταγμένη χρεωκοπία εντός της Ευρωζώνης αν κρίνουν ότι η αποπομπή της Ελλάδας θα είναι επικίνδυνη για την συνολική συνοχή της δικής τους χρηματιστικής Ευρώπης. Φοβούνται αντιδράσεις του γαλλικού λαού, του γερμανικού λαού και όλων των μεσογειακών λαών.

Βίντεο - Εκπομπή Δ. Νατσιού με Κώστα Ζουράρι - «Χαῖρε ἡ τοὺς τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα»

Πηγή: Αντίβαρο

Ολόκληρη η εκπομπή του Δημήτρη Νατσιού Γράμματα Σπουδάματα με φιλοξενεούμενο τον Κώστα Ζουράρι.

Γιατί τόλμησες νά πεῖς πατρίδα;

πηγή : Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό

                   Γιατί τόλμησες νά πεῖς πατρίδα;

τοῦ Κ. Ζουράρι

Κατέρρευσε πλήρως ἐν Ἑλλάδι ὅλο ἐκεῖνο τὸ δυτικόδουλο μπουρδιστᾶν ποὺ προσπαθοῦσε νὰ μᾶς πείσει ὅτι ἡ Εὐρ. Ἑνώση εἶναι ἡ ἀσπίδα μας...μὲ τὰ ψηφιδωτά της μνήμης ἦλθε ἡ Πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν καὶ τὸ 'ρημοκλήσι στὴν Τένεδο κι ἡ Μεγάλη του Γένους Σχολὴ καὶ τὸ κρυφὸ σχολειὸ τῆς Καρπασίας ἐκεῖ ποὺ ἐγκλωβίστηκε ἡ προσμονὴ καὶ ἡ ἀγάπη. (Κλαίρη Ἀγγελίδου (1), ἔκδ. Παρουσία). Ἡ πατρίς μου; Ὁ τελευταῖος σταθμός, παραμεθόριος στὸν δρόμο τῶν ὀνείρων τῶν ἀνέμων, τῶν ὁραμάτων. Ὅραμα ἀκαριαῖο.... ἀντισκηνὴ πληγῆ ἡ πατρίς μου, πρόσφυξ ἱερομάντις... Μία γλῶσσα ἀπροσπέλαστη, μὲ πέτρες, σκόνη, ξερὰ γκάθα, ξωκλήσια κι ἀρχαῖες του πείσματος κολόνες. Γλῶσσα ἀμετάφραστη, ἄφατος θεία δίψα... Ἡ πατρίς μου συνορεύει μὲ τὸ χάος...
Ἡ Ἑλλὰς εἴμαστε, ἀντίρροπος δύναμις τῆς ἀνάγκης. (2) Χρειάζεται φαίνεται, στὶς μέρες μας τὸν ἀγεωγράφητου ἐκσυγχρονισμοῦ, νὰ εἶσαι Κύπριος ἢ Κύπρια, γιὰ νὰ νιώθεις πὼς "ἡ πατρίς μου συνορεύει μὲ τὸ χάος" καὶ δὲν συνορεύει μὲ τὴ γραφειοκρατία τῶν Βρυξελλῶν. Νὰ ζῆς τὴν καθημερινὴ Νατοϊκὴ τουρκιὰ τῆς Πράσινης Γραμμῆς, γιὰ νὰ συνέλθεις εἰς ἑαυτόν, μὲ τὰ ψηφιδωτά της μνήμης, ὅλως Πλατυτέρας τῶν Οὐρανῶν. Καὶ νὰ ἀγριευτεῖς καὶ νὰ ἀγριέψεις, "ποῦ ἐγκλωβίστηκε ἡ προσμονὴ καὶ ἡ ἀγάπη" στὰ μυθολογήματα τῆς "εὐρωπαϊκῆς ἀλληλεγγύης" κι ὄχι ἐκεῖ ποὺ εἴμαστε:" Ἡ Ἑλλὰς εἴμαστε, ἀντίρροπος δύναμις τῆς ἀνάγκης". Ναί,ἡ πατρίς μου συνορεύει μὲ τὸ χάος κι ὄχι μὲ τὸ Λουξε-μβοῦργο. Ἀρχὴ σοφίας, ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις, ἡ πατριδογνωσία λοιπὸν κι ὄχι ἡ εὐρωλιγούρικη γκλαμουριά. Ἀλλά, "ἀφ' ὂν δὲ ἡ μεγίστη εὔρω- βλακεία τοῖς ἀνθρώποις ἐπεγένετο, μᾶλλον δὲ ὥσπερ τὶς νόσος ἐνέσκηψεν, οὐδὲν ἀγαθὸν τὴ βασιλεία τῶν Ἑλλήνων ἐγεγόνει",
(3) Εὐτυχῶς ὅμως, διὰ τῶν βραχονησίδων Ὑμμίων ἄρχισε σ' ἐμᾶς φαιδρὴ ἀνάκαμψις. Διότι οἱ ἁρπακτῆρες Ὀθωμανοί, μᾶς βοήθησαν νὰ ξαναθυμηθοῦμε ὅτι...

ναὶ μέν, "ἀνήκομεν εἰς τὴν Δύσιν", σύμφωνα μὲ τοὺς τουρκομπαρὸκ "πνευματικοὺς" καὶ πολιτικούς μας ἀλμπάνηδες, ἀλλὰ πρωτίστως ἀνήκομεν στοὺς ἑαυτούς μας. Οἱ δὲ ἑταῖροι μᾶς Δυτικοί, εἶναι πρόθυμοι νὰ μᾶς βοηθήσουν νὰ δύσουμε, γιὰ νὰ ἀναβλύσει ἐκ τοῦ ἀρχαιόθεν Νατοϊκοῦ Αἰγαίου, ὡς ἐπικυρίαρχος, μιὰ πετρελαϊκὴ Ἀνατολία τῆς δυτικῆς εὐθυδικίας καὶ ὡς τρόμου ὑποτελές, ἕνα μαδημένο ἑλληνικὸ ἀρχιδιον(4), ζαβλακωμένο ἰσότιμον μέλος τοῦ εὐρωπαϊκοῦ σήπεσθαι. Σὲ ἄλλους, πάλιν ὑπόπτους καιρούς, μοῦ ἔλεγε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου, Χρυσόστομος, πὼς ὅταν ἀθυμεῖ ἀπὸ τὴν κατατονία τῶν κατ' ἐπάγγελμα ἀρχηγῶν τὸν Ἑλληνισμοῦ, τὸν παρηγορεῖ ἡ ἐλπίδα, ὅτι θὰ μᾶς βοηθήσει πάλι ὁ καλύτερος φίλος της Κύπρου,ὁ Ντενκτᾶς: κάθε φορᾶ, πόν, ἐνένδοτοι στὴν καθ' ἠμᾶς λίγδα, πᾶμε νὰ κυλιστοῦμε στὸν στοχαστικὸ βοῦρκο τὸν ρεαλισμοῦ, o Ντενκτᾶς, εὐτυχῶς, ἀπαιτεῖ νὰ γίνουμε λίγο πιὸ πολὺ σκουλήκια καί, εὐτυχῶς, μέχρι νὰ νιώσουμε ἐκ νέου ἄνετοι στὴν κοπροδόχο τοῦ νεοπροταθέντος ρεαλισμοῦ, ἡ ἀξιοπρέπειά μας, ἐρήμήν μας, παίρνει ἀνάσα... Ἔτσι καὶ μὲ τὰ τῶν Ὑμμίων.
Εὐτυχῶς, τούτη ἡ φορά, τὸ τούρκικο ἀσκέρι καὶ ἡ Καταλανικὴ συμμορία τῶν Νατοϊκῶν, ἐν ἀγαστῇ κτηνωδία, ὑπῆρξαν προφρόνως ἄγαρμποι. Τοὺς ὀφείλουμε χάριτας. Ὅ,τι δὲν μπορέσαμε, χρόνια τώρα, φωνὴ βοῶντος ἐν τὴ ἐρήμω, ὅσοι ἐπιμέναμε νὰ μὴν παίρνουμε τὰ φύκια γιὰ μεταξωτὲς κορδέλες, τὸ κατάφερε ἐν μίᾳ νυκτὶ Ὑμμίας, καὶ μία γύρα ρεντίκολο κι ἕνα κοὺ- ρελόχαρτο γιὰ τὰ ἀζήτητα, ἡ κοινοπραξία Τούρκων βασιβουζούχων καὶ Δυτικῶν ληοταρχηγῶν καὶ κλεπταποδόχων: κατέρρευσε πλήρως ἐν Ἑλλάδι, ὅλο ἐκεῖνο τὸ δυτικόδουλο μπουρδιστᾶν, ποὺ προσπαθοῦσε νὰ μᾶς πείσει,ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση εἶναι ἡ ἀσπίδα μας, κι ὅτι ἂν γίνουμε καλοὶ ὀσφυοκάμπτες, ὡς εὐρωγκαργκατσουλιὸ θὰ ἀπολαύουμε καὶ ἀκίνδυνης γιὰ μᾶς "προστασίας", ἀπὸ "πρόστατες", νταβαντζῆδες δύτικης κοπῆς καὶ λυσιτελείας.
Τελείωσε πιὰ τὸ παραμύθι, ποὺ μᾶς σέρβιρε ἡ πολιτικὸ-διανοουμενίστικη elite μας, στραβοχυμένος λουκουμὰς ἀπὸ ἀρχέγονη δεξιὰ ἐθελοδουλεία καὶ πιπινέλλειο ἀριστερὸ ἐκσυγχρονισμό, τὸ ὅλον δὲ νὰ πλατσουρίζει σὲ σεσημασμένη ἀνελλήνιστη "τεχνογνωσία", ἤγουν, ἀπαιδευσία. Πάει, τελείωσε! Εὐτυχῶς, οἱ Τοῦρκοι μᾶς τρόμαξαν ἄγρια καὶ οἱ Δυτικοὶ φίλοι, ἐντνχῶς, μᾶς ξανατρόμαξαν ἀγριότερα, ὅταν μᾶς εἶπαν, ὅτι καταλαβαῖνονν τὰ δϊχια μᾶς, ἀλλὰ καταλαβαίνουν ἀκόμα καλύτερα τὰ ἄδικα τῶν Τούρκων ποὺ 'ναι καὶ δικά τους ἄδικα... ἄρα οἱ Τοῦρκοι ἔχουν δίκιο... Αὐτὸν τὸν καρτεσιανὸ σνλογισμὸ τὸν καταλάβαμε ὅλοι μας, ἀκόμη καὶ οἱ κυβερνητικοὶ ἐκσυγχρονιστὲς.
Κι ἔτσι, μετὰ ἀπὸ χρόνιοι ἀερομυθίας ἐκσυγχρονιστικῆς καὶ νεφελοκοκκυγίας ἐνρω-ἀφασικῆς, ἀνακαλύψαμε ὅτι καὶ στραβὰ ἦταν ὁ γιαλός, (ἰδιαίτερα κατὰ μεριὰ Ὑμμίων) καὶ στραβὰ ἀρμενίζαμε (κατὰ μεριὰ Νάτο). Νάτο λοιπὸν τὸ πήδημα, ποὺ μᾶς ἀναμένει: θερμὸ θέρος Τούρχων, ψυχρὸ ἔπος ἑταίρων, χλιαρὸ μένος ἡμετέρων ἀρχηγῶν καὶ καυτὴ ψυχρολουσία γιὰ ὅλους μας...
Γ… τὴν ἀτυχία μου, ποὺ ἡ Ἡρῴδου τὸν Ἀττικοῦ δὲν συνορεύει μὲ τὸ Λουξεμβούργου καὶ ποιὸν τί Βραδεμβούργιον μέλισμα ἀλλὰ "...συνορεύει μὲ τὸ χάος" καὶ τὸ ὅλον Νατοϊκὸν βδέλυγμα... Γαμῶ τὴν ἀτυχία μου, ἀφοῦ μ' αὐτὰ τὰ μυαλὰ τῶν ἐκσυγχρονιστῶν (ἐφάμιλλα τῶν εὐρωπαϊκῶν τοιούτων), κινδυνεύω νὰ ἀντιμετωπίσω τὴν παρατεταμένη ἔνοπλη "ὀμαιχμίαν",(5) πού μου ἐπιβάλλει ἡ ὑπερχιλιετὴς συνύπαρξή μου μὲ τοὺς Τούρκους, μὲ μόνο μου ὅπλο τὰ μυαλὰ τῶν ἐκσυγχρονιστῶν!
Γαμῶ τὴν ἀτυχία σου, ρὲ Ἰοκάστη, ποὺ ἔμπλεξες μὲ τοὺς ἐπιχωρίους εὐρωπαϊστές, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ μόνοι ἐν Ἑλλάδι, ποὺ δὲν χαμπαρίζουν τί ἐστὶ "Ἐνρώπη" καὶ τί ΝΑΤΟ, καὶ θὰ σ' ἀναγκάσουν, νὰ ζητᾶς, κατακαλόκαιρο ποὺ σκάει ὁ τζίτζικας, βίζα, ἀπὸ τὸν Γερμανὸ κυανόκρανο, γιὰ νὰ πᾶς στὴν Μύκονο.. "Πᾶμε Μύκονο;"... Μὲ βίζα; Καὶ γιὰ Χῖο, διαβατήριο;

1. Ἡ φιλοκαλία αὐτῶν τῶν στίχων ἀνήκει στὴν ὑπουργὸ Παιδείας τῆς Κύπρου. Οἱ δικοί μας, ἐδῶ, δὲν εἶναι ποιητές, εἶναι ἐκσυγχρονιστὲς τῆς ἀφασικῆς <<συγκλίσεως>>. Ἄλλο ἡ Πράσινη Γραμμή, κι ἄλλο ἡ Ἡρῴδου τοῦ εὐρὼ- Ἀττικοῦ...

2. Πρόδρομος Προδρόμου: <<ἡ Πατρίς>>, Ἔκδ. Αἰγαῖο, Λευκωσία.

3. Κεκαυμένου: <<Στρατηγικὸν>> ἔκδ. Ἀγρωστις.

4. Ἀρχιδιον = ὑποκοριστικό του ἀρχή, κρατίδιο.

5. Ὀμαιχμία: κατὰ Θουκυδίδη, αἰχμηρὴ ἀνακωχὴ (Θουκ. Α,18).
6. Θουκυδίδης, Ε,7.
http://palio.antibaro.gr/references/zouraris.php

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΥΡΑΡΙΣ για την ΣΠΙΘΑ του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΥΡΑΡΙΣ για την ΣΠΙΘΑ του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ from foit.antifono on Vimeo.


Πηγή: ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

Αμέθυστος

Φιλοκαλία μετ' ανταρσίας

Πηγή : Misha


Untitled from Άρδην - Ρήξη on Vimeo.

Φιλοκαλούμεν μετ' ανταρσίας, συζήτηση με τον Γ.Καραμπελιά για το καινούργιο βιβλίο του Κ. Ζουράρι, 22/11/2010

Aμέθυστος