
Πόσο βαρετό, πόσο βαρετό. Πραγματικά, οι μηχανισμοί δεν αλλάζουν ποτέ, και ήμουν έτοιμος προφήτης όταν, μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές, ένιωσα την ανάγκη να προβλέψω ότι η εξαιρετική επιτυχία των Δημοκρατικών θα τους έθετε σε αμηχανία, απαιτώντας τους να κάνουν κάτι πραγματικά διαφορετικό από τη συντηρητική ρουτίνα των Ρεπουμπλικανών, ακόμα κι αν το υποδυόταν ένας οριακός χαρακτήρας όπως ο Τραμπ. Και πράγματι, βλέπουμε τα πρώτα σημάδια μιας ακόμη σύγκλισης προς το κέντρο, το οποίο τελικά χρησιμεύει ως το κανάλι που ποτίζει τις κυβερνώσες ολιγαρχίες με χρήματα. Πράγματι, ο πιο δημοφιλής υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Βουλής, τώρα συντριπτικά Δημοκρατικός, ονομαζόταν, με αυτή την αμερικανική αδυναμία στα ορθογραφικά λάθη, «Πρόεδρος», είναι ο Χακίμ Τζέφρις, και θα ήταν ο πρώτος μαύρος που θα κατείχε αυτό το αξίωμα. Κάτι που θα ήταν σπουδαίο, όπως ακριβώς αναμενόταν από τον Ομπάμα, με μερικές μικρές, άσχετες λεπτομέρειες που ουσιαστικά τον καθιστούν αδιαχώριστο από τους Ρεπουμπλικάνους.
Πρώτα και κύρια, μπορούμε να επισημάνουμε την αποστροφή του για την επέκταση του Medicare, ή της δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης, σε όλους τους πολίτες. Ο Τζέφρις συνυπέγραψε τον νόμο «Medicare for All» από το 2013 έως το 2021. Αλλά σε μια συνέντευξη τον Αύγουστο του 2026 στην εκπομπή «Meet the Press » του NBC, δήλωσε ότι δεν υποστήριζε πλέον το νομοσχέδιο και μάλιστα αρνήθηκε ότι ήταν συνυπογράφων. Αλλά επειδή ο διάβολος φτιάχνει τα δοχεία και όχι τα καπάκια, δημοσίευσε αυτή τη δήλωση την ίδια ημέρα που μια δημοσκόπηση του CBS διαπίστωσε ότι το 90% των Δημοκρατικών ψηφοφόρων υποστήριζαν την ιδέα. Είναι σίγουρα περίεργο να εκλέγεις ως πρόεδρο μιας Δημοκρατικής συνέλευσης κάποιον που δεν υποστηρίζει αυτό που θέλει ένα σημαντικό μέρος της δικής του κοινοβουλευτικής ομάδας.
Στη συνέχεια, έρχεται το γεγονός ότι είναι ένας από τους πιο πιστούς φίλους του Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια μιας φιλοϊσραηλινής συγκέντρωσης το 2014, στο αποκορύφωμα της πρώτης στρατιωτικής επίθεσης του Ισραήλ εναντίον της Γάζας, ο Τζέφρις διακήρυξε: « Ισραήλ σήμερα, Ισραήλ αύριο, Ισραήλ για πάντα!» Το 2020, σε ένα συνέδριο του AIPAC, του ισχυρού σιωνιστικού λόμπι, το οποίο του έδωσε 1,5 εκατομμύριο δολάρια σε δωρεές για την προεκλογική του εκστρατεία και του προσέφερε πέντε ταξίδια στο Ισραήλ, δήλωσε ότι οι Νεοϋορκέζοι θεωρούν την Ιερουσαλήμ την «έκτη περιφέρειά» τους. Τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους, 103 Δημοκρατικοί εκπρόσωποι ψήφισαν να περικοπεί η στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ κατά 3,3 δισεκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένης της δεύτερης υψηλότερα βαθμολογούμενης βουλευτή του κόμματος στη Βουλή, Κάθριν Κλαρκ. Αλλά ο Τζέφρις ενώθηκε με 97 άλλους Δημοκρατικούς και σχεδόν όλους τους Ρεπουμπλικάνους στην ψήφο υπέρ της διατήρησης της χρηματοδότησης. Σε μια συνέντευξη τον Μάιο του 2024 στο 60 Minutes , όταν ρωτήθηκε αν ο βομβαρδισμός της Γάζας από το Ισραήλ ήταν αδιάκριτος, ο Τζέφρις απάντησε όχι. Μέχρι τότε, σχεδόν 35.000 Παλαιστίνιοι είχαν ήδη σκοτωθεί. Όταν ο δημοσιογράφος επέμεινε, λέγοντας: «Φαίνεσαι απρόθυμος να επικρίνεις το Ισραήλ», ο Τζέφρις απάντησε: «Βασίζω την κριτική μου σε γεγονότα». Έτσι, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν εθισμένο στον Νετανιάχου, κάτι που σίγουρα δεν διευκολύνει την πορεία προς την ειρήνη. Επίσης, επειδή είναι πλέον προφανές ότι η επιθετικότητα κατά του Ιράν πραγματοποιήθηκε προς το αποκλειστικό συμφέρον του Ισραήλ, ή τουλάχιστον του ηγεμόνα του, δηλαδή του Μπίμπι, και είναι πολύ δύσκολο να υποστηρίξεις το σχέδιο του Μεγάλου Ισραήλ ενώ ταυτόχρονα ζητάς ειρήνη με την Τεχεράνη. Αλλά ίσως ο Τζέφρις, ο οποίος έχει συναντηθεί αρκετές φορές κεκλεισμένων των θυρών με τον γαμπρό του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, να είναι μάλλον μπερδεμένος επί του θέματος.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Τζέφρις είναι ένθερμος υποστηρικτής της συνεχιζόμενης στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ προς την Ουκρανία και έχει ασκήσει σκληρή κριτική στον Τραμπ για την αδυναμία του να παράσχει επαρκή υποστήριξη. Έχει δηλώσει ότι «η Αμερική είναι ισχυρότερη όταν η Ρωσία είναι ασθενέστερη». Τον Σεπτέμβριο, υποσχέθηκε ότι οι Δημοκρατικοί θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία «μέχρι τη νίκη», σηματοδοτώντας τη δέσμευσή του για μεγαλύτερη στρατιωτική εμπλοκή και βοήθεια των ΗΠΑ αντί για μια διπλωματική λύση που θα τερματίσει τον πόλεμο. Οι δεσμοί του Τζέφρις με το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικοί: μόνο κατά τη διάρκεια αυτού του κύκλου ενδιάμεσων εκλογών, φέρεται να έλαβε περίπου 212.000 δολάρια από το λόμπι της αμυντικής βιομηχανίας. Ούτε υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι αντιτίθεται στο σχέδιο του Τραμπ να αυξήσει τον στρατιωτικό προϋπολογισμό κατά 600 δισεκατομμύρια δολάρια. Το πώς αυτή η τεράστια δαπάνη μπορεί να συμβιβαστεί με τις κοινωνικές πολιτικές είναι ένα μυστήριο - ένα οδυνηρό μυστήριο, το οποίο εμείς στην Ευρώπη γνωρίζουμε καλά.
Τέλος, ο Τζέφρις καυχιέται για ένα μακρύ ιστορικό προστασίας των μακροχρόνιων Δημοκρατικών από τους προοδευτικούς αμφισβητίες. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη το γεγονός ότι είναι υποστηρικτής του διαβόητου ICE, το οποίο απλώς θέλει να «μεταρρυθμιστεί» - ένας τυπικός πολιτικός όρος που χρησιμοποιείται για να υπονοήσει ότι θα γίνουν λίγα ή τίποτα. Σαφώς, οι Δημοκρατικοί είναι βαθιά αμήχανοι από μια νίκη που δεν είχαν φανταστεί ότι θα ήταν τόσο σαρωτική, και η οποία θα πρέπει τώρα να τους αναγκάσει να διαφοροποιηθούν σημαντικά, και όχι μόνο όσον αφορά το στυλ διακυβέρνησης. Αλλά σε κάθε περίπτωση, βρήκαν κάποιον που μπορεί να εγγυηθεί καινοτομία για το δέρμα, αλλά όχι για το κεφάλι, μια εγγύηση για να αποφύγουν να αλλάξουν οτιδήποτε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου