Γιά όποιον γεννήθηκε τη δεκαετία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο —εννοώ, τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όχι τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο που βιώνουμε αυτή τη στιγμή— ο όρος «bunker» έχει μια δυσοίωνη χροιά. Ενώ είναι γνωστό ότι υπάρχουν πολλά πολυτελή καταφύγια για την προστασία της πλουτοκρατίας από τις συνέπειες των πολιτικών της, είναι σοκαριστικό να μαθαίνουμε ότι ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν έχει ένα μυστικό καταφύγιο στα περίχωρα του Παρισιού, από όπου θα εκκενωνόταν αν διαδηλωτές εισέβαλαν στο Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων. Αυτό αναφέρει η Telegraph, επικαλούμενη ένα βιβλίο τριών ερευνητικών δημοσιογράφων, του Pierre Gastineau, του Antoine Izambard και του Franck Renaud, με τίτλο « Ο Νέος Στρατός των Σκιών». Προφανώς, από τις διαμαρτυρίες των Κίτρινων Γιλέκων το 2018, οι αρχές καταρτίζουν συστηματικά σχέδια εκκένωσης για τον πρόεδρο, ειδικά μετά την πολιορκία του Μακρόν από θυμωμένους διαδηλωτές κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Le Puy-en-Velay, ένα γραφικό χωριό όπου ξεκινά το γαλλικό σκέλος του Camino de Santiago.
Αλλά το περιστατικό με το καταφύγιο είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Οι γαλλικές υπηρεσίες ασφαλείας προβλέπουν περαιτέρω κλιμάκωση των αναταραχών ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027, και οι υπηρεσίες πληροφοριών αξιολογούν διάφορα σενάρια, από συγκρούσεις στους δρόμους και πράξεις δολιοφθοράς έως κυβερνοεπιθέσεις, ακόμη και ένοπλη εξέγερση. Φυσικά, επιδιώκουν να μεγιστοποιήσουν το πολιτικό κέρδος για τον οικονομικό κεντρισμό του Μακρόν, εικάζοντας ότι μια νίκη του Εθνικού Συναγερμού της Μαρίν Λεπέν θα κινητοποιούσε ακροαριστερούς ακτιβιστές, νέους από τα προάστια και αγροτικούς ακτιβιστές που μπορεί να μην αποδεχτούν το αποτέλεσμα και να προκαλέσουν έναν «τρίτο γύρο ψηφοφορίας στους δρόμους». Πρόκειται για καθαρή εικασία, αλλά σε κάθε περίπτωση, ο αστυνομικός διευθυντής του Παρισιού, Πατρίς Φορ, έχει ήδη πραγματοποιήσει αρκετές συναντήσεις για να προετοιμαστεί για μια πιθανή εξέγερση, και ειδικές μονάδες έχουν μελετήσει πώς να προστατεύσουν το Κοινοβούλιο και το Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων, την έδρα της Προεδρίας της Δημοκρατίας, σε περίπτωση εξέγερσης. Αλλά, πολύ πιο ανησυχητικό, τα παλιά δίκτυα του Ψυχρού Πολέμου επανενεργοποιούνται: μυστικές δομές όπως το Gladio και χρηματοοικονομικά κυκλώματα που έχουν σχεδιαστεί για να χρηματοδοτούν την αντίσταση όσων βρίσκονται στην εξουσία σε περιόδους κρίσης. Ταυτόχρονα, ο αριστερός υποψήφιος πρόεδρος Ζαν-Λυκ Μελανσόν έχει σαφώς αντιταχθεί στην τρέχουσα εξωτερική πολιτική: ζητά την αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ και από τους αμερικανικούς πολέμους. Υποστηρίζει επίσης τη δημιουργία ενός παγκόσμιου μπλοκ αδέσμευτων κρατών που θα λειτουργεί ανεξάρτητα από την Ουάσινγκτον και θα τηρεί το διεθνές δίκαιο. Μεταξύ των πιθανών εταίρων, αναφέρει τον Λούλα, την Κλαούντια Σάινμπαουμ του Μεξικού και τις αριστερές δυνάμεις στην Ισπανία. Η αριστερή πολιτική στη Γαλλία, εν ολίγοις, φαίνεται να είναι σχεδόν το ακριβώς αντίθετο της «αριστερής» πολιτικής στη Γερμανία ή της ιταλικής, που ακολουθείται με εξαιρετική συμμετρία τόσο από τη δεξιά όσο και από την αριστερά. Όπως ίσως έχουν παρατηρήσει ορισμένοι, δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ΕΕ. Αυτή είναι πλέον μια απελπιστική προοπτική, της οποίας ο Μακρόν, με την πολεμική του στάση, είναι μια από τις πιο υποδειγματικές εκφράσεις.
Το γεγονός ότι ο Γάλλος πρόεδρος διατηρεί ένα ασφαλές κρησφύγετο, που φημολογείται ότι είναι πολυτελές, λέει πολλά για την κατάσταση της χώρας και, πάνω απ' όλα, για τις προοπτικές μιας ολιγαρχίας που αισθάνεται υπό πολιορκία: ενώ η κυβέρνηση επιδεικνύει τη δύναμή της μέσω της καταστολής και επιτίθεται στην «παραπληροφόρηση» και τους «δεξιούς λαϊκιστές», εσωτερικά προετοιμάζεται για την κατάρρευση της κρατικής τάξης. Πρόσφατα κύματα διαμαρτυριών ξεκίνησαν στα σχολεία, αλλά αντανακλούν την εκτεταμένη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις περικοπές στην κοινωνική πρόνοια, τον αυξανόμενο πληθωρισμό, τις απώλειες θέσεων εργασίας και την ανάγκη της κυβέρνησης να εφαρμόσει -λόγω των ευρωπαϊκών κανόνων- ένα νέο καθεστώς λιτότητας, το όνομα που δίνει το 10% στις πολιτικές των οποίων το κόστος βαρύνει όλους τους άλλους. Αποτελούν μια σαφή απόδειξη του εύθραυστου εδάφους στο οποίο στέκονται ο Μακρόν και το εκλογικό του σώμα. Το καταφύγιο δεν είναι σύμβολο κυριαρχίας, αλλά φόβου: φόβου για τον ίδιο τους τον λαό, που δεν είναι πλέον πρόθυμος να αποδεχτεί τις πολιτικές των τελευταίων ετών. Ενώ οι ελίτ βρίσκουν καταφύγιο στα καταφύγιά τους, η μόνη επιλογή που απομένει για τους απλούς πολίτες είναι οι δρόμοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου