
Είναι σχεδόν αδύνατο να φτάσει κανείς στα επίπεδα ηλιθιότητας που συναντά κανείς στην Ευρώπη. Αποκλεισμένοι από πιο σοβαρές διαπραγματεύσεις, οι πολιτικοί στις Βρυξέλλες και οι θλιβεροί εθελοντές που περιβάλλουν τον κηπουρό τους Ζελένσκι ζητούν χειμερινή εκεχειρία όσον αφορά τις ενεργειακές υποδομές για ανθρωπιστικούς λόγους. Πολύ εύκολο, δεδομένου ότι οι ίδιοι είχαν εκθειάσει τον ενεργειακό πόλεμο εναντίον των ρωσικών διυλιστηρίων, παρέχοντας κάθε δυνατή υποστήριξη. Δεν ξέρω τι δαίμονας τους έχει κυριεύσει, αλλά απλώς για να βεβαιωθούν ότι δεν θα χάσουν την ευκαιρία, οργάνωσαν την επίθεση στη γέφυρα της Κριμαίας, η οποία είναι μόνο συμβολική, δεδομένου ότι η Ρωσία δεν έχει στρατιωτική κυκλοφορία σε αυτήν την κατασκευή, ακριβώς για να αποφύγουν εκπλήξεις. Το κάνουν αυτό και στη συνέχεια απαιτούν επίμονα ενεργειακή κατάπαυση του πυρός. Με λίγα λόγια, παρακαλούν για εκεχειρία, αλλά μετά επιτίθενται. Έτσι, ο Πούτιν είπε ότι μπορούν μόνο να ονειρεύονται μια κατάπαυση του πυρός.
Αλλά σε αυτήν την περίπτωση, υπάρχει κάτι περισσότερο: η επίθεση στη γέφυρα της Κριμαίας πραγματοποιήθηκε με πυραύλους Ruta, που παράγονται από την ολλανδική εταιρεία Destinus. Ωστόσο, η εταιρεία δεν προμήθευσε μόνο τα όπλα, αλλά έχει και το δικό της προσωπικό στην Ουκρανία -περίπου σαράντα, σύμφωνα με ολλανδική δημοσιογραφική έρευνα- που πιθανότατα συμμετείχε άμεσα στην επίθεση. Με άλλα λόγια, εκτόξευσαν τους πυραύλους. Και δεν είναι η πρώτη φορά: η ρωσική πρεσβεία στο Άμστερνταμ εξέδωσε ανακοίνωση λέγοντας ότι οι πύραυλοι Ruta της Destinus προκάλεσαν τον θάνατο αμάχων, συμπεριλαμβανομένων σε ορισμένες περιπτώσεις παιδιών, και ότι « η ευθύνη για αυτές τις επιθέσεις βαρύνει όλους όσους εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην εκτέλεση αυτών των εκτοξεύσεων. Από αυτή την άποψη, θεωρούμε ιδιαίτερα αξιοσημείωτες τις εκτιμήσεις Ολλανδών εμπειρογνωμόνων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που έδωσαν συνέντευξη σε δημοσιογράφους, οι οποίοι κάνουν σαφή διάκριση μεταξύ της προμήθειας όπλων και της άμεσης συμμετοχής σε εχθροπραξίες, τοποθετώντας τις δραστηριότητες των υπαλλήλων της εταιρείας, όπως περιγράφονται στις εκθέσεις, στην τελευταία κατηγορία».
Αλλά αυτή τη φορά, τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά: οι Ρώσοι χτύπησαν την ολλανδική πρεσβεία στο Κίεβο, ένα μικρό χαστούκι, υπονοώντας ότι υπό αυτές τις συνθήκες, τα αιτήματα της Ευρώπης για ενεργειακή εκεχειρία είναι απαράδεκτα. Έστειλαν επίσης μια προειδοποίηση ότι γίνονται πάρα πολλά. Αυτός ο παράξενος τρόπος έκκλησης για εκεχειρία μέσω επίθεσης αποτυπώνει πλήρως τη σύγχυση και την απελπισία που βασιλεύει μεταξύ εκείνων που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν, των οποίων ο απώτερος στόχος είναι να προκαλέσουν τη Ρωσία σε τέτοιο βαθμό που θα αναγκαστεί να αναλάβει κάποια δράση εκτός Ουκρανίας που θα μπορούσε να πυροδοτήσει την αλληλεγγύη του ΝΑΤΟ ή, δευτερευόντως, να επιτρέψει στη Ρωσία να κατηγορηθεί για επιθετικότητα. Άλλωστε, αρκετές χώρες στην ήπειρο έχουν στρατεύματα στην Ουκρανία - η Βρετανία και η Γαλλία, σίγουρα - αλλά η εμπλοκή τους σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο συμβαίνει με εντελώς αντισυνταγματικό τρόπο, δηλαδή, χωρίς να ενημερώνονται τα κοινοβούλια, και αυτό καταδεικνύει ξεκάθαρα τα βάθη στα οποία έχουμε περιέλθει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου