Έλενα Μπάσιλε - 11/12/2026
Πηγή: Il Fatto Quotidiano
Προσκλήθηκα στο συνέδριο «Ένας Χάρτης για την Ευρασία: Πολυπολικότητα και Ποικιλομορφία », το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Μινσκ στις 3-4 Νοεμβρίου. Τις εργασίες άνοιξαν ο Λουκασένκο και ο Λαβρόφ. Το πάνελ στο οποίο μίλησα περιελάμβανε αναλυτές από τον Δυτικό κόσμο, ιδίως το Ινστιτούτο Κουίνσι και τον ΟΑΣΕ, εκπροσωπούμενους από τον πρώην Γενικό Γραμματέα, Πρέσβη Γκρέμινγκερ.
Η πρωτοβουλία της Λευκορωσίας θα είχε τη μεγάλη φιλοδοξία να αναβιώσει την οικονομική, ενεργειακή, λιμενική και υποδομική συνεργασία σε ολόκληρη την απέραντη ήπειρο της Ευρασίας, στον απόηχο ενός επαναπροσδιορισμένου Κινεζικού Δρόμου του Μεταξιού, ενός πολιτικού και βασισμένου σε αξίες διαλόγου εμπνευσμένου από τις αρχές του ΟΗΕ και τον Δεκάλογο του Ελσίνκι της ΔΑΣΕ. Θα επιδίωκε να αποκαταστήσει την αποτυχία του ΟΑΣΕ, ο οποίος, υπό την πίεση των νεοσυντηρητικών των ΗΠΑ, μετατράπηκε σε εργαλείο εξαγωγής δημοκρατίας και της μονοπολικής ιδεολογίας της φιλελεύθερης τάξης . Δεν υπήρχε ιεραρχία μεταξύ των μελών της ΔΑΣΕ. Στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, χρησίμευσε ως μηχανισμός συνεργασίας και διαλόγου, αποφεύγοντας τις κλιμακώσεις και βοηθώντας στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο κόσμων, ιδεολογικών και αυτοκρατορικών αντιπάλων. Ο Χάρτης για την Ευρασία, αναγνωρίζοντας το τεράστιο δυναμικό μιας ηπείρου που εκτείνεται από τη Λισαβόνα μέχρι τη Μανίλα και αντιπροσωπεύει το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού, επιδιώκει να επανεκκινήσει την Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» με επενδύσεις σε κοινά αγαθά, αντιμετωπίζοντας την αγγλοσαξονική ναυτική δύναμη και την μονοπολική αυθαιρεσία. Η κατήχηση των BRICS για τον σεβασμό της ποικιλομορφίας, των πολιτισμών, των πολλαπλών μορφών διακυβέρνησης και των παγκόσμιων αρχών του πολυμερισμού του ΟΗΕ αντηχούσε σε όλη τη διάσκεψη. Για λίγες μέρες, η πολεμική ρητορική κόπασε, η δαιμονοποίηση του εχθρού έδωσε τη θέση της σε δημοκρατικό και πλουραλιστικό διάλογο. Ο λήθαργος της λογικής έσπασε. Στα σύνορα μεταξύ Λιθουανίας και Λευκορωσίας, μαζί με άλλους αντιπροσώπους και ανεξάρτητα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με άφησε άναυδο μια μεγάλη λιθουανική προπαγανδιστική πινακίδα: «Μην διακινδυνεύετε την ασφάλειά σας, μην ταξιδεύετε στη Λευκορωσία, μπορεί να μην επιστρέψετε ποτέ». Μαζί με τους άλλους αναλυτές, προσπαθήσαμε να χαμογελάσουμε χωρίς να κρύψουμε τις αμφιβολίες μας. Ήταν αλήθεια ότι στη χώρα του Λουκασένκο θα μας φυλακίσουν και θα πετάξουν το κλειδί; Οι κραυγές μίσους της Δύσης ενσταλάζουν φόβο ακόμη και στους πιο οξυδερκείς. Οι προειδοποιήσεις των ευρωπαϊκών υπουργών κατά του Ιράν έχουν το ίδιο ύφος. Η γεμάτη μίσος και παράνοια προπαγάνδα με κυνήγησε μέχρι τα σύνορα της ιερής ΕΕ. Μου φάνηκε ότι ο Ραμπίνι, ο Σεβεργκίνι, ο Τορναμπουόνι και όποιος άλλος με ακολουθούσε.
Φυσικά, δεν ανακάλυψα τίποτα σε δύο μέρες, και δεν είμαι ειδικός στις χώρες που έχουν μπει στη μαύρη λίστα της Ιεράς Εξέτασης της ΕΕ. Είδα ένα καθαρό, ανακαινισμένο κέντρο πόλης, με φαρδιές λεωφόρους και αρχιτεκτονική που χρονολογείται από την μεταπολεμική περίοδο, αλλά στην οποία το κράτος έχει επενδύσει. Δεν είδα αστυνομία στους δρόμους ούτε ελέγχους. Τα μπαρ, τα εστιατόρια, τα βιβλιοπωλεία και τα εμπορικά κέντρα ήταν εξίσου καλά με αυτά της Δύσης και ήταν γεμάτα με ευχάριστους, εύθυμους πολίτες. Συνήθως βρίσκω τον εαυτό μου να διαφωνεί με πολλούς κομμουνιστές φίλους που τείνουν να εξιδανικεύουν χώρες - μπαίνω στον πειρασμό να πω πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα - χωρίς να θέλω να παραδεχτώ πώς μπορεί να θυσιαστεί ο δημοκρατικός φιλελευθερισμός στην Κίνα, τη Ρωσία, τη Λευκορωσία και το Ιράν. Ακόμα και η Κούβα του Κάστρο έπρεπε να εγκαταλείψει μια ανοιχτή και δημοκρατική κοινωνία. Αντιμέτωπη με την απειλή της CIA και τις μυστικές επιχειρήσεις των τρομερών αδελφών Ντάλες, κάθε φιλελεύθερη ουτοπία απορρίφθηκε. Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Η πιθανή ανοιχτότητα των εχθρικών κοινωνιών έχει καταπνιγεί από τους φόβους του κακού αυτοκρατορικού αετού που περιφέρεται σε όλο τον κόσμο. Τότε, όπως γνωρίζουμε, το ανθρώπινο θηρίο έχει το μερίδιό του στην ευθύνη.
Δεν εξιδανικεύουμε πολιτισμούς στους οποίους ο φιλελεύθερος ατομικισμός ταπεινώνεται. Καταγγέλλω καθημερινά την προδοσία του δημοκρατικού πλουραλισμού από τη Δύση, αλλά γνωρίζω ότι, ίσως μόνο επειδή η εξουσία είναι ισχυρότερη και πιο εδραιωμένη, ανεχόμαστε μεγαλύτερο βαθμό διαφωνίας. Αποβλημένοι από τα μέσα ενημέρωσης, εκφραζόμαστε χωρίς φόβο φυλακής. Η προπαγανδιστική ομοιομορφία των μέσων ενημέρωσης, από το BBC μέχρι το CNN και το Euronews, αποτελεί, ωστόσο, προσβολή των συνταγματικών αξιών.
Τέλος, είναι καθήκον μας να αναγνωρίσουμε τα πλεονεκτήματα των κοινωνιών που επαναστατούν ενάντια στη μονοπολική αυθαιρεσία, όπως ο δημόσιος σχεδιασμός και οι επενδύσεις σε κοινά αγαθά, η στρίμωξη των ολιγαρχών και των κερδών τους, και η λογοδοσία ενώπιον του λαού για την αποτυχία επίτευξης των δηλωμένων στόχων. Οι ελίτ διαθέτουν κουλτούρα και εμπειρογνωμοσύνη που λείπει από την ευρωπαϊκή πολιτική τάξη. Υπάρχει αξιοκρατία. Το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο δεν έχει ακόμη πειράξει τις άρχουσες τάξεις. Έχουμε πολλά να μάθουμε από τις BRICS, οπότε βάλτε το δάχτυλό σας στην τσέπη, επικρίνοντας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου