Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Ξημερώνει Αρμαγεδώνας στη Μέση Ανατολή για το «Δεύτερο Ισραήλ»: Η Τεχεράνη μπαίνει πρώτη στο πόλεμο -Ξεσηκώθηκαν οι Κούρδοι του Ιράν – Σπεύδουν για κονσέρβες ,ξηρά τροφή, νερό οι πολίτες

Του Βασίλη Καπούλα
Ξύπνησε το «θηρίο» και οι ΗΠΑ-Ισραήλ φαίνονται ότι αρχίζουν να πετυχαίνουν τον στόχο τους.  Οι Κούρδοι του Ιράν έχουν βγει στους δρόμους και δεν φαίνεται να υπάρχει τρόπος αναστροφής της κατάστασης. Τουρκία και Ιράν θα αντιμετωπίσουν πολύ δύσκολες καταστάσεις. Τσουνάμι Κούρδων από Ροτζάβα, Β.Συρία, μέχρι Ιράκ και Ιράν έχουν πλέον ξεσηκωθεί με σημαίες των PYD, YPG-YPJ και πορτραίτα του Α.Οτσαλάν! Οι Κούρδοι του Ιράν έχουν βγει στους δρόμους και πανηγυρίζουν. «Ηρθε και η δικιά μας ώρα» τονίζουν. Αλυσιδωτές αντιδράσεις και εκρήξεις γεγονότων θα οδηγήσουν σε ένα πόλεμο, το πιο καταστρεπτικό στη Μέση Ανατολή.
Δείτε τι γίνεται στο Ιράν.
Ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις ανέπτυξε το Ιράν στις ιρανικές -κουρδικές- πόλεις Μπάνε, Πιρανσάχρ, Σίνο και Σαρντάστ, Μαριγουάν.
Φαίνεται ότι το πρώτο βήμα θα το κάνει το Ιράν που ήδη από χτες έριξε τα πρώτα πυρά σε χωριά Κούρδων. Η ιρανική στρατιωτική μηχανή έχει πάρει μπρος και ιρανικά F-4Es, F-5Es και Su-24MKs είναι έτοιμα να παράσχουν αεροπορική υποστήριξη αν καταστεί αναγκαίο.
F-4E, 4 AH-1Js, 2 Bell 214As και 2 Mi-171 είναι σε ετοιμότητα απογείωσης από τη βάση στο Hamedan προκειμένου να βοηθήσουν το στρατό του Ιράκ να αντιμετωπίσει τις κουρδικές απειλές.
Η ιρανική 35η Ταξιαρχία TAKAVAR μαζί με την 65η Ταξιαρχία NOHED ξεκίνησαν στρατιωτικές ασκήσεις στην συνοριογραμμή με τους Κούρδους του Ιράκ.
Ταυτόχρονα το Ιράν απαίτησε από τους πολίτες τους να φύγουν αμέσως μέσα σε 48 ώρες και να μην ταξιδέψουν στο βόρειο Ιράκ.
Το Ιράν έχει αναπτύξει δυνάμεις της 65ης Ταξιαρχίας 65th NOHED και στο Piranshahr για πιθανή κοινή επιχείρηση στο Ιράκ ενώ δυνάμεις των Πεσμεργκά μετακινούνται προς το Κιρκούκ.
Το Ιράκ έχει θέσει τις δυνάμεις Hashd al-Shaabi σε ύψιστη ετοιμότητα για μάχες στο Κιρκούκ μετά τη διαταγή του Ιρακινού πρωθυπουργού.
Ο πρωθυπουργός Abadi έχει κινητοποιήσει τις δυνάμεις προς τις κουρδικές περιοχές μετά την έγκριση του Κοινοβουλίου.
Υπάρχουν ήδη αναφορές για συγκρούσεις στο Tuz Khurmatu μεταξύ Πεσμεργκά και τις Ιρακινές PMU (Hashd), Saladin.
Ιράκ και Τουρκία συντονίζουν τις δυνάμεις τους. Ιρακινές δυνάμεις όπως θα δείτε σε φωτογραφίες έφτασαν στην Σιλώπη για κοινές στρατιωτικές ασκήσεις,
Ηδη η Τουρκία έστειλε drone συλλέγοντας πληροφορίες. Το drone εντοπίστηκε βόρεια του Ιράκ.
Κανείς Άραβας ή Τουρκμένος δεν ψηφίζει στο Κιρκούκ. Ολοι οι δρόμοι είναι άδειοι στις μη-κουρδικές περιοχές καθώς έχει επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας για τουρκμένους και Άραβες αλλά όχι για Κούρδους.
Υπάρχει τόσο μεγάλος φανατισμός που οι Κούρδοι ψηφίζουν το «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα με…αίμα!
Ο πρωθυπουργός του Ιράκ έδωσε διαταγές να προστατευτούν όλοι οι πολίτες που βρίσκονται σε κίνδυνο
Ο Ιρακινός βουλευτής Μογουάφακ Αλ Ρουμπάιε, του κυβερνώντος κόμματος Σιιτικής Εθνικής Συμμαχίας, κατηγόρησε τους Κούρδους ότι προσπαθούν να ιδρύσουν ένα δεύτερο Ισραήλ. Κάτι που το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ το έχει ήδη αναφέρει σε άρθρο.
«Αυτό το βήμα [σ.σ. το δημοψήφισμα] έγινε από ορισμένους ρατσιστές στο Κουρδιστάν για να φέρουν αποσταθεροποίηση σε ολόκληρη την περιοχή για τα ερχόμενα χρόνια. Εκπρόσωποι τέτοιων προσπαθειών ίδρυσαν [και] το κράτος του Ισραήλ το 1948».
Έγιναν τρεις πόλεμοι από την ίδρυση του Ισραήλ, πρόσθεσε ο Ρουμπάιε, που έχει διατελέσει και σύμβουλος εθνικής ασφαλείας.
«Αυτό που θα βγει περισσότερο χαμένο είναι το αγαπημένο μας κουρδικό έθνος», συνέχισε.
«Η κυβέρνηση πρέπει να κάνει αποφασιστικά, δυναμικά, ισχυρά και πρακτικά βήματα ενάντια σε εκείνους που κάνουν τυχοδιωκτισμούς με τη μοίρα του κουρδικού λαού», είπε ο Ιρακινός βουλευτής, προσθέτοντας ότι το Ιράκ προς το παρόν θα κάνει χρήση «ήπιας δύναμης» ενάντια στην κουρδική ηγεσία.
«Οι κυρώσεις δεν θα στραφούν κατά του κουρδικού λαού», , αλλά «στους Κούρδους ρατσιστές» που προκάλεσαν το δημοψήφισμα.
Το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των Κούρδων του Ιράκ, υποστήριξε για ακόμη μία φορά ο διοικητής των «Πεσμεργκά», δηλαδή των στρατιωτικών δυνάμεων της άτυπης κρατικής οντότητας που διατηρείται στο ιρακινό Κουρδιστάν, αφού σε συνέντευξη του στο ρωσικό Sputnik διεμήνυσε πως οι μονάδες του, είναι έτοιμες να υπερασπιστούν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
Ο Σιργουάν Μπαρζανί, συγγενής του προέδρου Μασούντ Μπαρζανί, από τη θέση του διοικητή των Πεσμεργκά τόνισε στο Sputnik ότι οι δυνάμεις του είναι σε πολεμική ετοιμότητα για να αποκρούσουν κάθε επίθεση.
Ο ίδιος ωστόσο εξέφρασε την άποψη ότι το ιρακινό Κουρδιστάν δεν θα δεχθεί επίθεση από ξένες δυνάμεις.
Με πόλεμο απείλησε ξεκάθαρα τους Κούρδους ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν!
Με το δημοψήφισμα των Κούρδων σε εξέλιξη, ο πρόεδρος της Τουρκίας βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Κι από εκεί, ο Ερντογάν απείλησε ευθέως τον πρόεδρο του ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί.
«Μια βραδιά μπορεί ξαφνικά να έρθουμε» διεμήνυσε ο Ερντογάν. Και τόνισε ότι ο στρατός της Τουρκίας δεν μετέβη στα σύνορα στο Σιλόπι άσκοπα. «Δεν θα επιτρέψουμε επ’ ουδενί τρομοκρατικό κράτος στα σύνορά μας».
«Όπως καθαρίσαμε 2000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο Τζεράμπλους και Ελ Μπάμπ από τον ISIS είμαστε έτοιμοι να κάνουμε και πάλι το βήμα. Σε ετοιμότητα είναι και η αεροπορία μας», διεμήνυσε ο Τούρκος πρόεδρος.
Ο Τούρκος ΥΠΕΞ  το είπε ξεκάθαρα, «δεν θα βοηθάμε πλέον τους Πεσμεργκά ούτε θα τους εκπαιδεύουμε», με τον Ερντογάν να προσθέτει: «Θα κλείσουμε τους πετρελαιαγωγούς από το Ιρακινό Κουρδιστάν και η οικονομία τους θα καταρρεύσει».
«Επιπλέον θα παρθούν επιπρόσθετα μέτρα εναντίον της περιοχής ενώ τα σύνορα θα σφραγιστούν».
Ο πρόεδρος της Τουρκίας δήλωσε ακόμη πως οι κυρώσεις έχουν ξεκινήσει και θα ενταθούν: «Ήδη έχει αποκλειστεί η είσοδος προς το Ιράκ. Τα σύνορα θα κλείσουν τελείως. Εντός μιας εβδομάδας θα λάβουμε και άλλα μέτρα. Θα κλείσουμε και τις κάνουλες του πετρελαίου για να δούμε τότε η Διοίκηση του Βορείου Ιράκ πού θα πουλάει το πετρέλαιό της».
Οι Κούρδοι αποθηκεύουν τρόφιμα -Φόβοι για εμπάργκο και διακοπή της ροής του νερού
Στις περιοχές που ελέγχονται από τους Κούρδους στο βόρειο Ιράκ, οι κάτοικοι έχουν ξεκινήσει να αποθηκεύουν τρόφιμα και ειδικά κονσέρβες και ξηρά τροφή.
Σύμφωνα με την Daily Sabah ένα έμπορος δήλωσε χαρακτηριστικά: «Δεν έχουμε τίποτα για τους εαυτούς μας. Οι πολίτες φοβούνται πως η Τουρκία θα κλείσει τα σύνορα».
Άνθρωποι συρρέουν στα μπακάλικα και στα μανάβικα προκειμένου να προμηθευτούν αλεύρι, αλάτι, λάδι και άλλα απολύτως απαραίτητα είδη.
Οι έμποροι δηλώνουν πως ανεφοδιάζουν τα καταστήματά τους κάθε μέρα, ειδικά την τελευταία εβδομάδα, ενώ υπάρχουν διαμαρτυρίες για αύξηση των τιμών.
Εκτός από τον εμπορικό κόσμο, υπάρχουν και πολλά μέλη του πολιτικού κόσμου στο Κουρδιστάν που δηλώνουν πως ο χρόνος δεν είναι ο κατάλληλος.
Σύμφωνα με αναλυτές, η Τουρκία έχει ακόμα δύο «άσους» πέρα από τις στρατιωτικές πιέσεις. Ο πρώτος είναι το εμπορικό εμπάργκο, καθώς η Τουρκία είναι ο κύριος άξονας για τις εξαγωγές του Κουρδιστάν.
Ο δεύτερος «άσος» έχει να κάνει με το νερό, του οποίου τη ροή ελέγχει επίσης σε μεγάλο βαθμό η Άγκυρα. Η Τουρκία μπορεί να αυξομειώσει την ροή μέσω των φραγμάτων που διαθέτει.

Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων και τους Financial Times, περίπου 600.000 βαρέλια πετρέλαιο παράγονται στο Κουρδιστάν κάθε μέρα και από αυτά τα 550.000 πωλούνται στην Τουρκία. Τα 250.000 βαρέλια προέρχονται από την περιοχή του Κιρκούκ που έχει πληθυσμό Τουρκμένων.
Κοινές ασκήσεις Ιράκ-Τουρκίας
Ψηφοφορία στο Κουρδιστάν

«Συμφωνείτε στην εγκαθίδρυση ανεξάρτητου κράτους του Κουρδιστάν το οποίο θα περιλαμβάνει τις περιοχές που κατέχει τώρα το περιφερειακό αυτόνομο Κουρδιστάν;» λέει το ψηφοδέλτιο

Πανηγυρισμοί…
Κούρδοι Ιράν

Πλησιάζουμε στο «τέλος της Ιστορίας» με πόλεμο «Γωγ και Μαγώγ» – Το Ισραήλ κτυπά τα «τύμπανα του πολέμου» εκτοξεύοντας απειλές κατά Ρωσίας: «Aν ο Πούτιν θέλει να επιβιώσει, να μην εμπλακεί»

Υπουργός Δικαιοσύνης του Ισραήλ: «Αν ο Πούτιν θέλει να επιβιώσει, πρέπει να κρατήσει τις στρατιωτικές του δυνάμεις έξω από τη Συρία και τον νέο πόλεμο που έρχεται»
Το Ισραήλ έχει αποκτήσει εμμονή με την παρουσία ρωσικών δυνάμεων στην Συρία και θέλει πάση θυσία την αποχώρηση τους από την χώρα αυτή πράγμα βέβαια ανεφάρμοστο.
Η  υπουργός Δικαιοσύνης του Ισραήλ προειδοποίησε τη συριακή κυβέρνηση και τη Μόσχα ότι το Ισραήλ «θα κάνει ό, τι είναι απαραίτητο» για να  κρατήσει τη Ρωσία έξω από τη Συρία.
Η Ayelet Shaked δήλωσε  ότι «εάν ο Πούτιν θέλει να επιβιώσει, πρέπει να κρατήσει τις στρατιωτικές του δυνάμεις έξω από τη Συρία ».
«Το Ισραήλ πρέπει να πιέσει τις παγκόσμιες δυνάμεις να μην επιτρέψουν  στη Ρωσία να εδραιώσει μια ισχυρή παρουσία στη Συρία»δήλωσε η ίδια  στο Διεθνές Ινστιτούτο Αντιτρομοκρατικής Διάσκεψης στην πόλη  Herzliya.
«Εάν οι παγκόσμιες δυνάμεις δεν συμμορφωθούν με αυτό το αίτημα, είπε, τότε το Ισραήλ θα «κάνει ό, τι πρέπει να κάνει», κατέληξε.
Φυσικά όλοι και πάνω απ όλα το Ισραήλ βλέπει αυτό που έρχεται: Eνας νέος, ο πλέον καταστρεπτικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Οι απειλές του Ισραήλ εναντίον της Συρίας έρχονται μια εποχή κατά την οποία οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις έχουν σαρώσει στην κυριολεξία τις δυνάμεις του ISIS και πλησιάζουν τον τερματισμό του εξαετούς πολέμου.
Οι απειλές εναντίον της Συρίας έρχονται μια εποχή που οι κυβερνητικές δυνάμεις του Άσαντ εξαϋλώνουν την παρουσία των Τζιχαντιστών στη Συρία και έρχονται κοντά στον τελικό στόχο τους που είναι η ανάκτηση των εθνικών εδαφών .
Την ίδια στιγμή οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες διαβλέπουν μεγάλη εχθρότητα από το Τελ Αβίβ σε σχέση με την τρέχουσα κατάσταση και «ακούν τα  τύμπανα του πολέμου».
Στην πιο πρόσφατη συνάντηση του Νετανιάχου με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός προσπάθησε  να εκφράσει τις ανησυχίες του , για την παρουσία της Χεζμπολάχ και των Ιρανών , αλλά ο Τσάρος « έκανε που δεν άκουσε τίποτα», καθώς θεωρήθηκε από τον ίδιο ως ένα μη ουσιαστικό ζήτημα.
Πληροφορίες φέρουν το Ισραήλ να είναι  απασχολημένο αποκλειστικά  με την προετοιμασία για πόλεμο στην Συρία ενώ οι ίδιες πηγές συνδέουν την στάση αυτή με την στάση των ΗΠΑ το τελευταίο διάστημα  στην Συρία εναντίον ρωσικών χερσαίων δυνάμεων.
Χθες νεκρός έπεσε ο Ρώσος αντιστράτηγος Valery Asapov ο οποίος διοικούσε τις  ρωσικές δυνάμεις που συνέδραμαν το συριακό Στρατό στην επιχείρηση για την απελευθέρωση της Deir ez-Zor, ύστερα από βολές όλμων που πραγματοποίησε η ISIS.
Ο αντιστράτηγος πολεμούσε στην πρώτη γραμμή και είναι ο πρώτος ανώτατος αξιωματικός της Ρωσίας μετά τον Β’ΠΠ που σκοτώνεται.
Όπως σημειώνουν τα ρωσικά ΜΜΕ ο Asapov ήταν ένας από τους κορυφαίους στρατιωτικούς συμβούλους που υπηρετούσε στη Συρία και από τους πλέον καταρτισμένους στην κατάστρωση τακτικών από τον συριακό Στρατό αλλά και τις ρωσικές δυνάμεις για την εξουδετέρωση των ισλαμιστών ανταρτών.
Ο θάνατος του είναι απόρροια δράσης  ξένης δύναμης .
Πριν μερικές ημέρες ο Ισραηλινός στρατός ξεκίνησε μια  μακρά σειρά στρατιωτικών ασκήσεων, οι οποίες  περιλάμβαναν και  μια προσομοίωση  εισβολής στο Λίβανο και στην Συρία.
«Για οποιαδήποτε άλλη χώρα, μια τέτοια άσκηση όπως αυτή που ξεκίνησε την 5η του Σεπ. 2017  θα θεωρούνταν  απειλή για την εθνική ασφάλεια ή  και πρόκληση πολέμου , ωστόσο το Ισραήλ φαίνεται να είναι σε θέση να κάνει ότι θέλει χωρίς να  υπόκεινται σε κανένα έλεγχο από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης ούτε από τη διεθνή κοινότητα.
Τον περασμένο μήνα, στις 10 Αυγούστου, η ισραηλινή κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι προετοιμάζεται ι για επιδρομή στην Γάζα, ενώ  ισραηλινά αεροσκάφη και drones σαρώνουν τον  εναέριο χώρο του Λιβάνου, αναζητώντας  την προοπτική πολέμου  εναντίον του Ιράν, της Ρωσίας, της Συρίας, της Γάζας και φυσικά του Λιβάνου», ανέφερε ρωσική στρατιωτική πηγή .
Την περασμένη εβδομάδα, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου προειδοποίησε το  Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν με τελεσίγραφο,  ότι δεν θα ανεχθεί ιρανική στρατιωτική παρουσία στη Συρία,η οποία  θα απειλεί ξεκάθαρα τα συμφέροντα του Ισραήλ.
Ο Νετανιάχου είπε επίσης ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να αναλάβει στρατιωτική  δράση στη Συρία για να περιορίσει αυτήν ακριβώς την  απειλή …που έχει φτάσει μέχρι τον Λίβανο και τα υψώματα του Γκολάν.
Το Ισραήλ ανησυχεί για το ενδεχόμενο  νίκης του Άσαντ στον πόλεμο , κάτι που σημάνει πως το Ιράν θα διατηρήσει ένα προγεφύρωμα στη Συρία, μεγεθύνοντας την απειλή που θεωρεί ότι εγείρει η Χεζμπολάχ στον γειτονικό Λίβανο.
Η ρωσική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή περιορίζει την ικανότητά του Ισραήλ  να χτυπήσει με αεροπορική επιδρομή τις φιλο-συριακές δυνάμεις στο  συριακό έδαφος.
Υπάρχουν επίσης αναφορές για την περαιτέρω μεταφορά συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας  S-350  κοντά σε  εργοστάσιο όπλων του Ιράν  στο εσωτερικό της Συρίας, τα οποία προορίζονται για την  Χεζμπολάχ, τα οποία όμως   θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον του Ισραήλ.
Όλα αυτά  όμως οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αυτό που ονομάζεται από την ιστορία, πόλεμος «Γωγ και Μαγώγ» και έτσι θα γίνει στο τέλος με την συμμετοχή και των ΗΠΑ οι οποίες δημιούργησαν πρόσφατα βάση στην χώρα αυτή .

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Αγιος Γέροντας Παΐσιος: «Ο διάβολος μπαίνει στον άνθρωπο, όταν…»

Αν ένας άνθρωπος λοξοδρομήσει από τις εντολές του Θεού, τον πολεμούν μετά τα πάθη. Και αν αφήση κανείς τα πάθη να τον πολεμούν, δεν χρειάζεται διάβολος να τον πολεμήση. Και τα δαιμόνια έχουν “ειδικότητα”.
Χτυπούν τον άνθρωπο τάκ-τάκ, να του βρουν την πάθηση, την αδυναμία, για να τον πολεμήσουν. Θέλει προσοχή, να κλείνουμε τις πόρτες και τα παράθυρα -τις αισθήσεις-, να μην ανοίγουμε χαραμάδες στον πειρασμό και μπαίνη από εκεί ο εχθρός.
Εκεί είναι τα αδύνατα σημεία. Εάν αφήσης έστω και μία σχισμή ανοιχτή, μπορεί να μπή και να σου κάνη ζημιά. Ο διάβολος μπαίνει στον άνθρωπο, όταν υπάρχει λάσπη στην καρδιά του ανθρώπου, δεν πλησιάζει στο καθαρό πλάσμα του Θεού. Άμα ξελασπωθή η καρδιά, φεύγει ο εχθρός και έρχεται πάλι ο Χριστός.
Όπως το γουρούνι, όταν δεν βρει λάσπη, γουγουλίζει και φεύγει, έτσι και ο διάβολος δεν πλησιάζει στην καρδιά που δεν έχει βούρκο.
Τι δουλειά έχει σε καρδιά καθαρή και ταπεινή; Εάν λοιπόν δούμε ότι το σπίτι μας -η καρδιά μας- είναι παλιόσπιτο και κατοικεί ο εχθρός, πρέπει αμέσως να το γκρεμίσουμε, για να φύγη και ο κακός ενοικιαστής μας, δηλαδή το ταγκαλάκι. Γιατί, όταν η αμαρτία χρονίση στον άνθρωπο, ο διάβολος, φυσικά, αποκτάει περισσότερα δικαιώματα”.
vimaorthodoxias.gr

Φόβοι μίας νέας ευρωπαϊκής κρίσης


Οι γερμανικές εκλογές εγκαινίασαν μία δύσκολη περίοδο για την Ευρωζώνη, η οποία θα συνεχιστεί με την Ισπανία όσον αφορά την Καταλονία και με την Ιταλία που θα πάρει τη σκυτάλη – με τις δύο χώρες που διασώθηκαν μυστικά μέσω της ΕΚΤ.

Γράφει ο Ιάκωβος Ιωάννου 

Για αυτούς που πιστεύουν ότι, η μοναδική λύση της Ελλάδας είναι η στάση πληρωμών για να μπορέσει να διαπραγματευθεί την ονομαστική διαγραφή μέρους των χρεών της, καθώς επίσης πως με την πολιτική των μνημονίων που ασφαλώς θα συνεχιστεί δεν υπάρχει μέλλον, τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών δεν ήταν αρνητικά – πόσο μάλλον αφού θα εμποδίσουν τον κρυφό σχεδιασμό της χώρας για τη δημιουργία του 4ου Ράιχ. Η αιτία είναι το ότι, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να πάρει αποφάσεις, εάν αλλάξει ο κυβερνητικός συνασπισμός – επειδή αφενός μεν η ανάδειξη του εθνικιστικού κόμματος σε τρίτο ισχυρότερο, αφετέρου οι θέσεις των φιλελευθέρων, δεν θα επιτρέψουν στη χώρα μας βιώσιμες επιλογές.

Όσον αφορά το τελευταίο, τους ελεύθερους δημοκράτες δηλαδή (FDP), έχει την άποψη πως κάθε κράτος είναι υπεύθυνο για τα λάθη του, δεν είναι ένοχη η Γερμανία για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους με την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα που υιοθέτησε το 2000 απομυζώντας τους εταίρους της, ενώ θέλει να δρομολογηθεί αμέσως η πτωχευτική διαδικασία για τα κράτη της Ευρωζώνης – οπότε, εάν ο εκπρόσωπος του αντικαταστήσει τον κ. Σόιμπλε, η Ελλάδα θα είναι η πρώτη χώρα που θα τοποθετηθεί στο στόχαστρο του.

Βέβαια το γεγονός ότι σχεδόν 8.000.000 Γερμανοί ξέχασαν το σκοτεινό παρελθόν τους, οδηγώντας στη Βουλή ένα ναζιστικό κόμμα που δικαιολογεί το Ολοκαύτωμα, υμνεί το Χίτλερ και έχει ρατσιστικά χαρακτηριστικά, αποτελεί από μόνο του πρόβλημα για ολόκληρη την Ευρώπη – ενώ επαληθεύει ίσως όλους όσους θεωρούν πως πίσω από κάθε Γερμανό βρίσκεται ένας ναζί. Πρόκειται δε για ένα αρνητικό επίτευγμα της καγκελαρίου, η πολιτική της οποίας επέβλεπε ανέκαθεν στην αποδυνάμωση των κυβερνητικών εταίρων της – υφαρπάζοντας τους τις κεντρικές προγραμματικές θέσεις, τις οποίες υιοθετούσε η δική της παράταξη.

Εν τούτοις δεν έχασαν μόνο αυτά εκλογικές ψήφους, αλλά και το κόμμα της καγκελαρίου, από το οποίο έφυγαν 1.000.000 ψηφοφόροι προς την ακροδεξιά – γεγονός που σημαίνει ότι, υποτίμησε τη δυναμική των εθνικιστών. Εύλογα ίσως, αφού μία χώρα που η οικονομία της αναπτύσσεται, έχοντας κατακτήσει την πρώτη θέση στην Ευρώπη και παράγοντας τεράστια πλεονάσματα εις βάρος όλων των άλλων, δεν έχει κανένα λόγο να στηρίξει ακραίες πολιτικές δυνάμεις – όπως άλλα κράτη, λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Η Γερμανία όμως ασφαλώς δεν είναι μία φυσιολογική χώρα, ούτε οι γερμανοί εκλογείς – οι οποίοι δεν φαίνεται να έχουν μάθει τίποτα από το παρελθόν τους, συνεχίζοντας να πιστεύουν πως είναι καλύτεροι από όλους τους άλλους (= συλλογικό σύμπλεγμα ανωτερότητας).

Ως εκ τούτου παρά το ότι η δεξιά κυρία Merkel, καθώς επίσης ο σοσιαλιστής κ. Schulz ήταν πολύ αυστηροί απέναντι στη μετανάστευση και στους ξένους, ενώ στη μεταξύ τους τηλεοπτική αντιπαράθεση τοποθετήθηκαν και οι δύο εναντίον των Γερμανών-Τούρκων χωρίς να έχουν καμία σχέση με την παρούσα προσφυγική κρίση, ένα μεγάλο μέρος των εκλογέων τους ψήφισε τους εθνικιστές – επιβεβαιώνοντας πως η μετανάστευση δεν ήταν η αιτία της στροφής τόσων Γερμανών προς την άκρα δεξιά, αλλά τα πραγματικά πολιτικά τους πιστεύω που απλά έκρυβαν όχι από ντροπή, αλλά από φόβο.

Περαιτέρω, αρκετοί θεωρούν πως η Γερμανία θα μείνει ακυβέρνητη για κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα, κατά το παράδειγμα της Ολλανδίας – ειδικά μετά της δηλώσεις των σοσιαλδημοκρατών (SPD) περί αποχώρησης τους από την κυβερνητική συνεργασία. Σε κάθε περίπτωση, ο σχηματισμός μίας άλλης κυβέρνησης δεν είναι καθόλου εύκολος, αφού υπάρχουν σημαντικές αντιθέσεις μεταξύ των κομμάτων – οπότε είναι πιθανή η διενέργεια νέων εκλογών, εάν δεν υπάρξει τελικά συμφωνία.

Με την ηγετική δύναμη της Ευρωζώνης λοιπόν να εισέρχεται σε μία περίοδο πολιτικής αστάθειας, με το πρόβλημα της Καταλονίας προ των πυλών, καθώς επίσης με τις εκλογές στην Ιταλία στις αρχές του επομένου έτους, όπου μόνο ένα κόμμα τάσσεται υπέρ του ευρώ, θα υπάρξουν στην Ευρώπη μεγάλες αναταράξεις – ενώ την ίδια εποχή συνεχίζεται η μυστική διάσωση της Ισπανίας και της Ιταλίας μέσω της ΕΚΤ, τυχόν διακοπή της οποίας θα οδηγούσε στη διάλυση της νομισματικής ένωσης.

Η μυστική διάσωση

Ειδικότερα, έχει τεκμηριωθεί πως ο πραγματικός στόχος του τεράστιου προγράμματος ποσοτικής διευκόλυνσης της ΕΚΤ (QE) ήταν η διάσωση των δύο παραπάνω χωρών – πολύ λιγότερο εκείνων των υπολοίπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα χρηματοδότησης. Για παράδειγμα, η κεντρική τράπεζα της Ισπανίας αγοράζει ομόλογα του κράτους της από ολόκληρο τον κόσμο – ζητώντας από τις κεντρικές τράπεζες των άλλων χωρών της Ευρωζώνης, ιδιαίτερα από τη γερμανική, να πιστώσουν τις εντολές πληρωμής στους πωλητές ομολόγων εάν ευρίσκονται εντός της Ευρωζώνης ή στην ΕΚΤ εάν είναι εκτός!

Η διαδικασία αυτή οδηγεί πολύ συχνά σε τριγωνικές συναλλαγές – όπου οι πωλητές των ισπανικών ομολόγων μεταφέρουν τα χρήματα τους στη Γερμανία ή στην Ολλανδία, για να τα επενδύσουν σε τίτλους σταθερού επιτοκίου ή/και σε μετοχές εταιρειών. Με τον τρόπο αυτό η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας ή της Ολλανδίας είναι υποχρεωμένες να πιστώσουν όχι μόνο τις εντολές άμεσης πληρωμής από την Ισπανία αλλά, επίσης, τις έμμεσες εντολές που προκύπτουν από τις (επαν)αγορές ομολόγων της ισπανικής κεντρικής τράπεζας – για να μειωθούν τα επιτόκια δανεισμού της Ισπανίας και να μην κινδυνεύσει με χρεοκοπία.


Οι πιστώσεις αυτές τώρα καταγράφονται ως απαιτήσεις στο σύστημα Target 2 της Γερμανίας ή της Ολλανδίας, καθώς επίσης ως υποχρεώσεις της Ιταλίας ή της Ισπανίας. Στα τέλη Ιουλίου του 2017 οι απαιτήσεις αυτές υπερέβαιναν το 1,14 τρις € (γράφημα), από 819,4 δις € το Σεπτέμβριο του 2016 – εκ των οποίων τα 856,5 δις € αφορούσαν την κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, αποτελώντας το 55% περίπου των καθαρών εξωτερικών περιουσιακών στοιχείων της χώρας. Αντίθετα, τα χρέη των κρατών της νοτίου Ευρώπης στο ίδιο σύστημα έφτασαν στα 928,4 δις € από 816,5 δις € ένα χρόνο πριν – με πρωταγωνιστή την Ιταλία (397,7 δις €), η οποία ακολουθείται από την Ισπανία (382,2 δις €).

Επομένως, εάν κάποια χώρα του νότου αποχωρούσε από το ευρώ, η εθνική της κεντρική τράπεζα πιθανότατα θα χρεοκοπούσε – αφού ένα μεγάλο μέρος του χρέους της είναι εκπεφρασμένο σε ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες απαιτήσεις της απέναντι στο κράτος και στις εμπορικές τράπεζες θα μετατρέπονταν στο νέο εθνικό νόμισμα. Η χρεοκοπία αυτή θα σήμαινε ότι, οι πιστώτριες κεντρικές τράπεζες (Γερμανία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο) θα έχαναν τα χρήματα τους – ενώ ασφαλώς θα ξεκινούσε μία αλυσιδωτή αντίδραση, η οποία θα οδηγούσε στην ολοκληρωτική κατάρρευση της Ευρωζώνης.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, είναι φανερό πως οι γερμανικές εκλογές (αντί οι γαλλικές, όπως αναμενόταν), εγκαινίασαν μία δύσκολη περίοδο για την Ευρωζώνη, η οποία μάλλον θα διαρκέσει αρκετά – με ευθύνη της καγκελαρίου, καθώς επίσης του υπουργού οικονομικών της, οι οποίοι υποτίμησαν τις πολιτικές συνθήκες εντός της χώρας τους, καθώς επίσης την προθυμία των Πολιτών να πληρώσουν το βαρύ τίμημα της κατάληψης της Ευρώπης, αυτή τη φορά με οικονομικά όπλα (εννοούμε εν προκειμένω το μισθολογικό dumping που εξασφαλίζει τα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εις βάρος των γερμανών εργαζομένων, την αύξηση των φόρων για ισοσκελισμένο ισοζύγιο, το αρνητικό υπόλοιπο του Target 2 που δυσκολεύει τον εγχώριο δανεισμό κοκ.).

Πηγή Analyst

kostasxan

Το βασίλειο της αγένειας: προεκτάσεις σε επισήμανση του Οσίου Παϊσίου


ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΕΝΕΙΑΣ : ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ
Χρυσόστομος Κουτλουμουσιανός, ιερομόναχος
Ο όσιος Παΐσιος, σε επιστολή του το 1969, αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε ένα φαινόμενο της χριστιανικής κοινωνίας της εποχής του, μια νοοτροπία επικίνδυνη για την ψυχική υγεία και το εκκλησιαστικό ήθος. Περιγράφει μια μερίδα ανθρώπων που ζουν μεν μέσα στον χώρο της Εκκλησίας, αλλά χαρακτηρίζονται από τάσεις ασυμφωνίας και διαίρεσης.

«Είναι εκείνοι οι αδελφοί, που … α­σχολούνται με την κριτικήν ο ένας του άλλου και όχι δια το γενικώτερον καλόν του αγώνος. Παρακολουθεί δε ο ένας τον άλλον (περισσότερον από τον εαυτόν του) εις το τί θα ειπή ή τί θα γράψη, δια να τον κτυπήση κατό­πιν αλύπητα. Ενώ ο ίδιος αν έλεγε ή έγραφε το ίδιο πράγμα, θα το υπεστήριζε και με πολλές μάλιστα μαρτυ­ρίες της Αγίας Γραφής και των Πατέρων. Το κακό που γίνεται είναι μεγάλο, διότι αφ’ ενός μεν αδικεί τον πλη­σίον του, αφ’ ετέρου δε και τον γκρεμίζει μπροστά στα μάτια των άλλων πιστών. Πολλές φορές σπέρνει και την απιστία στις ψυχές των αδυνάτων, διότι τους σκανδαλί­ζει. Δυστυχώς, μερικοί από εμάς έχουμε παράλογες απαιτήσεις από τους άλλους. Θέλουμε οι άλλοι να έχουν τον ίδιο με εμάς πνευματικόν χαρακτήρα…»
Διαδεδομένος στην εποχή μας, αυτός ο τύπος ανθρώπου ασχολείται μόνο με τους άλλους. Έτοιμος για άμυνα και επίθεση, βρίσκει το νόημα της ζωής του σε μια διαρκή αντιπαράθεση πού αναζητά πάντοτε ένα θέμα να διοχετευθεί: τώρα η ακρίβεια της πίστεως, τώρα η αίρεση, τώρα οι σκοτεινές δυνάμεις, αλλά ποτέ η μαύρη του η μιζέρια. Τρέφεται από την πόλωση. Διψάει να πάρει θέση σε στρατόπεδο (ασχέτως αν σε πραγματικό πόλεμο μπορεί και να έστρεφε τα νώτα!). Κι αν ακόμη του δώσεις ένα λόγο της δικής του κατεύθυνσης και ιδεολογίας με την ετικέτα της αντίθετης, προκειμένου να τον εκτιμήσει, θα τον πολεμήσει αμείλικτα. Να εκτιμήσει δεν μπορεί, διότι πουθενά δε βλέπει το καλό, και η μυωπία αυτή τον βοηθά να εκτοξεύει ιεροπρεπώς Ιερεμιάδες. Δεν είναι σαν την μέλισσα που παίρνει το νέκταρ από τα άνθη αλλά (όπως το διατύπωσε ο όσιος Παΐσιος), σαν τη μύγα που γυρεύει τις ακαθαρσίες. Η πνευματική του ένδεια καλύπτεται από το περίβλημα του κοινωνικού ή πνευματικού αγώνα – και μη θαρρείτε πως το «πνευματικός» έχει κάποια εσωτερικότητα, το φαίνεσθαι ταυτίζεται με το είναι του.
Ο τύπος αυτός βρήκε ένα παράδεισο στο διαδίκτυο. Εδώ ο καθένας μπορεί να έχει εξίσου δημόσιο λόγο, ανεξέλεγκτο λόγο, με την πιο εντυπωσιακή πλατφόρμα, ενώ ταυτοχρόνως μπορεί εύκολα να κρύβει την ταυτότητά του και να κατασκευάζει το προφίλ που θέλει ο ίδιος (πράγμα πιο δυσχερές στην μη εικονική πραγματικότητα). Εδώ εύκολα εντάσσεται σε κάποιο στρατόπεδο και γίνεται «αγωνιστής».
Έτσι το διαδίκτυο γίνεται ένας κυκλώνας πληροφοριών, που ανακατεύει ξερά και χλωρά, σκουπίδια, μυαλά και συνειδήσεις, ευτελίζοντας ουσιαστικά την αλήθεια, αφού πλέον ο καθένας, και η κάθε ομάδα, επιδιώκει εγωιστικά, και με κάθε τρόπο, να επιβάλλει τη δική της αλήθεια, το δικό της «δίκιο», τη δική της αντίληψη και ερμηνεία. Στην διαδικασία αυτή επικρατεί η παρόρμηση και, κατ’ επέκτασιν, η προχειρολογία, η επιπολαιότητα, η προπέτεια, ακόμη και η λεκτική βία. Αυτό που συνέβαινε στο ποδόσφαιρο και στην πολιτική, βρήκε έδαφος και στον εκκλησιαστικό διαδικτυακό χώρο: πληροφορίες, ειδήσεις, γνώμες, υπηρετούν το χάος, τη σύγχυση και τα ανθρώπινα πάθη.
Εδώ όλα είναι ταχύτατα και εύκολα, η πληροφορία είναι fast food. Η ταχύτητα και ευκολία αυτή καθιστά και τον επισκέπτη του ίντερνετ ανίκανο να διαβάσει ένα βιβλίο στοιχειωδών απαιτήσεων, ανίκανο να εμβαθύνει ή να ανταποκριθεί ακόμη και σε ένα μικρό συγκροτημένο κείμενο. Ο εθισμένος στην ιντερνετική προχειρότητα, βία, και λατρεία της εικόνας, που ενίοτε συνεργάζονται με τη δική του εσωτερική σύγχυση ή ανασφάλεια, αδυνατεί πλέον να διαβάσει. Θα παρασυρθεί αναγκαστικά από τον τίτλο ενός κειμένου, από το πρώτο σχόλιο, και, αν έχει λάβει εκ των προτέρων στάση άμυνας, θα κάνει ένα scanning, για να αρπάξει τις φράσεις που τον εξυπηρετούν. Έπαυσε η διαδικασία της ανάγνωσης ως συνάντησης με τον συγγραφέα, ως προσπάθεια να κατανοηθεί το δικό του μήνυμα και να επιχειρηθούν οι προεκτάσεις του. Εκείνο που έχει σημασία είναι η στράτευση. Γι αυτό και συνήθως το μη στρατευμένο κείμενο ή δέχεται πυρά από τα αντίθετα στρατόπεδα ή απλά αγνοείται, αφού δεν διεγείρει.
Αλλά πού να δώσεις σημασία, όταν ο επίδοξος συγγραφέας του διαδικτύου, άσχετος, ψυχασθενής ή κομπογιαννίτης (ή επιτυχής συνδυασμός και των τριών) αναπτύσσει (καταχρηστικό το ρήμα) την όποια άποψή του με τον δυναμισμό και την πεποίθηση του προφήτη και διδασκάλου, επιχειρώντας να γίνει κι αυτός πελάτης της δημοσιότητας; Αυτός ο ανεύθυνος διαμορφωτής της κοινής γνώμης διεγείρει, συγχύζει και μακροπρόθεσμα αποθαρρύνει πάσαν ψυχήν θλιβομένην. Από πού θα τον καταλάβουμε; Το καλό κείμενο σέβεται τόσο τον αναγνώστη όσο και το θέμα που πραγματεύεται, δεν προσβάλλει, δεν κολακεύει, δεν απευθύνεται στα πάθη, αλλά επιχειρεί ταπεινά να εμβαθύνει σ’ αυτό που είναι κοινός πλούτος και του συγγραφέα και του αναγνώστη, στη φυσική προίκα που έχει δοθεί από τον Θεό και συμβάλλει στην προκοπή όλων εν αληθεία.
Δυστυχώς, στον φαύλο κύκλο του διαδικτύου η γνώση εκτοπίζεται από την ανεξέλεγκτη πληροφορία, που με τη σειρά της ανεβαίνει στον θρόνο της γνώσης, για να τυφλώσει με ψεύτικα, παραπλανητικά φώτα. Και ο «πληροφορημένος» γίνεται ο ημιμαθής και παντογνώστης.
Δικαιολογημένα στον χώρο αυτό δεν υπάρχει χρόνος και πολυτέλεια για ευγένειες. Ούτε για την κοσμική ούτε για την πνευματική ευγένεια. Αυτά θέλουν άσκηση και περιχώρηση. Πιο εύκολη, πιο άμεση, πιο διεγερτική είναι η βία, στις χονδροειδείς όσο και στις εκλεπτυσμένες μορφές της, και βρίσκει έδαφος σε ψυχές ταραγμένες.
Αλλά ας κλείσουμε με μια θέση. Γραφή, ανάγνωση, γνώση, απαιτούν πειθαρχία εσωτερική· συγκέντρωση των ψυχικών δυνάμεων και καταπολέμηση των παθών της ανυπομονησίας, του εγωισμού και της φιλαυτίας· προσπάθεια να κατανοήσουμε τον άλλον, και να αναζητήσουμε μαζί του, με υπομονή, τον κοινό πλούτο της φύσης και της χάρης. Αν δεν γίνει αυτό, θα περιφερόμαστε στην περιφέρεια, έχοντας χάσει το κέντρο, έτοιμοι να εκσφενδονισθούμε από τις φυγόκεντρες δυνάμεις, σαν θλιβεροί μετεωρίτες. Και το χειρότερο, θα φανταζόμαστε ότι είμαστε αστέρια που φωτίζουν τον κόσμο.

Από koutloumous

Η Ευρώπη της ντροπής

Βασίλης Βιλιάρδος
132
Μία ένωση κρατών που θυσιάζει κυριολεκτικά τα παιδιά της, τους νέους ανθρώπους δηλαδή στο βωμό της πολιτικής λιτότητας που επιβάλλει η πρωσική Γερμανία για να εξασφαλίσει τα δικά της σκοτεινά συμφέροντα, καθώς επίσης αυτά του χρηματοπιστωτικού κτήνους εις βάρος όλων των άλλων, δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης – η ομάδα ΝΕΕΤ.  .
«Στην Ελλάδα δεν βιώσαμε ούτε την Αναγέννηση, ούτε το Διαφωτισμό – επειδή η χώρα μας ήταν για 400 ολόκληρα χρόνια υποδουλωμένη σε έναν απελπιστικά υποανάπτυκτο λαό, ο οποίος σήμερα βαδίζει ολοταχώς πίσω το σκοτεινό παρελθόν του. Από την πλευρά της υλικής προόδου μας, αποτελεί ασφαλώς ένα τεράστιο μειονέκτημα – το οποίο όμως, εάν αναλύσει κανείς, ίσως καταλήξει σε διαφορετικά συμπεράσματα, σε σχέση με το εάν ωφεληθήκαμε ή μη από το ότι δεν ζήσαμε το Διαφωτισμό. 
Ειδικότερα ο τεχνολογικός ρασιοναλισμός, στον οποίο ο Διαφωτισμός έβλεπε το μέσον για να ανοίξει στους ανθρώπους το δρόμο προς την ευτυχία, απελευθερώνοντας τους από τους φυσικούς περιορισμούς, ακολούθησε στη συνέχεια τη δική του ιδιόμορφη λογική – καταλήγοντας να γίνει αυτοσκοπός σε ένα αδιάκοπο κυνήγι της καινοτομίας, στερημένο από κάθε σχέδιο βελτίωσης των ανθρωπίνων συνθηκών (πηγή: LFerry).
Με απλά λόγια, αντί να απελευθερώσει τους ανθρώπους, τους υπέταξε στους ανώνυμους νόμους ενός υπερβολικού κοινωνικού (εξ)ορθολογισμού, τον οποίο κανένας δεν θέλησε, ούτε ελέγχει – οδηγώντας σε μία όλο και ταχύτερη ανανέωση των αντικειμένων του πόθου της αγοράς(=καταναλωτισμός), της οποίας ο στόχος δεν είναι πια να ικανοποιεί τις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες.
Αντίθετα, ο βασικός σκοπός της αγοράς είναι να επιτρέπει στις επιχειρήσεις, καθώς επίσης στα Έθνη που δραστηριοποιούνται, να επιβιώνουν μέσα σε έναν κόσμο γενικευμένου ανταγωνισμού – όπως αυτός που δημιουργήθηκε κατά την εποχή της πρώτης (ασύμμετρης) παγκοσμιοποίησης, η οποία κατέληξε σε δύο αιματηρούς παγκοσμίους πολέμους, καθώς επίσης της δεύτερης που ξεκίνησε μετά το 1980, με τα οδυνηρά αποτελέσματα που ήδη βιώνουν όλες οι ανθρώπινες κοινωνίες σήμερα.
Στις κοινωνίες εκείνες τώρα, οι οποίες είναι εξ ολοκλήρου αφοσιωμένες στον (εξ)ορθολογισμό των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, καθώς επίσης στην κυριαρχία επάνω σε μία εχθρική φύση, όπως είναι κατ’ εξοχήν η γερμανική και η ολλανδική στην Ευρώπη (περιοχές με πολύ άσχημες κλιματικές και λοιπές συνθήκες), ο άνθρωπος υποβιβάζεται στη θέση ενός πράγματος, ενός αντικειμένου – ενώ ακόμη και οι φιλελεύθερες δυτικές δημοκρατίες δεν ξεφεύγουν από τη διαστρέβλωση των αρχών που υποστηρίζουν, σε σημείο που η πρόοδος δεν εμφανίζεται πια ως ελπίδα, αλλά ως απειλή.
Απλούστερα η συνεχής τάση για ανάπτυξη, σύμφυτη με την αντίληψη της προόδου που κληροδότησε ο Διαφωτισμός εν πρώτοις στης χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, είναι αβάστακτη για την πλειοψηφία των ανθρώπων – ενώ οδηγεί αναπόφευκτα στην εξάντληση των φυσικών πόρων του πλανήτη. Επομένως, αργά ή γρήγορα, σε μία μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή, οπότε σε μία δραματική οπισθοχώρηση – αφού οι φυσικοί πόροι είναι πεπερασμένοι.
Στα πλαίσια αυτά, με αφετηρία τη σημερινή εποχή, όλες οι ανθρώπινες γενιές θα ζουν εις βάρος των επομένων – εάν δεν σταματήσει αυτή η εξέλιξη, αυτού τους είδους η οπισθοδρομική «πρόοδος», η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη δυστυχία των μελλοντικών ανθρωπίνων κοινωνιών και σε μία παγκόσμια καταστροφή«.
.

Ανάλυση

Πρόσφατα δημοσιεύθηκαν στοιχεία από τη EUROSTAT, σχετικά με την εκπαίδευση και την απασχόληση των νέων ανθρώπων στην Ευρώπη (πηγή) – τα οποία επικεντρώθηκαν στην ομάδα που ονομάζεται ΝΕΕΤ (Not in EducationEmployment or Training). Σε αυτούς δηλαδή που ούτε σπουδάζουν, ούτε παρακολουθούν κάποια μετεκπαιδευτικά ή επιμορφωτικά σεμινάρια, ούτε εργάζονται (πηγή). Εν προκειμένω, οι νέοι χωρίζονται σε τρεις ηλικιακές κατηγορίες: από 15-19 ετών, από 20-24 και από 25-29.
Σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές λοιπόν στατιστικές, το μερίδιο των νέων της ομάδας ΝΕΕΤ αυξάνεται με την ηλικία σε σημαντικό βαθμό – αντί να μειώνεται ως όφειλε. Ειδικότερα στην πρώτη κατηγορία (από 15-19 ετών), το μερίδιο των νέων της ομάδας ΝΕΕΤ ανέρχεται μόλις στο 6,1% του συνόλου, στη δεύτερη (20-24) στο 16,7% (περί τους 5.000.000 νέους), ενώ στην τελευταία (25-29) εκτοξεύεται στο 18,8% – πάνω από το τριπλάσιο.
149Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία εστιάζει την έρευνα της στη μεσαία κατηγορία – πίσω από την οποία υπάρχουν πολύ διαφορετικοί αριθμοί για την εκάστοτε χώρα της Ευρώπης, όπως φαίνονται στο διπλανό γράφημα. Προηγείται καθαρά η Ιταλία με ποσοστό 29,1% ακολουθούμενη από τη Ρουμανία (23,6%), την Ελλάδα (23%), την Κύπρο (22,7%), τη Βουλγαρία (22,7%) και την Ισπανία (21,2%) – ενώ το χαμηλότερο ποσοστό εμφανίζεται στην Ολλανδία (6,9%), στη Μάλτα (8,1%) και στη Δανία (8,5%).
150
Πάντοτε για την ομάδα ΝΕΕΤ της μεσαίας κατηγορίας, για τους νέους δηλαδή μεταξύ 20 και 24 ετών που ούτε σπουδάζουν, ούτε εκπαιδεύονται ή εργάζονται, η EUROSTAT κατέγραψε τις αλλαγές από το 2006 έως το 2016 (γράφημα δεξιά) – όπου φαίνεται πως σε δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό μειώθηκε, ενώ σε 16 αυξήθηκε (κυρίως στην Κύπρο, στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα).
151Περαιτέρω οι αλλαγές στην τρίτη κατηγορία (25-29), τη σημαντικότερη για τους νέους αφού τότε ξεκινούν οι περισσότεροι την καριέρα τους ή/και εφοδιάζονται με επαγγελματικές εμπειρίες, φαίνονται στο τρίτο γράφημα αριστερά – το οποίο όλως δεν δημοσιεύθηκε από τη EUROSTAT, αλλά από έναν αναλυτή (Mitchell). Προηγείται καθαρά η Ελλάδα με 12,1% μέσον όρο αύξησης από το 2007 έως το 2016, ακολουθούμενη από την Ισπανία (10,4%) και την Ιταλία (9,1%) – ενώ το 2016 το ποσοστό των νέων της ομάδας ΝΕΕΤ και της τρίτης κατηγορίας (25 έως 29 ετών) ανήλθε στην Ελλάδα στο τρομακτικό 33,5%, στην Ιταλία στο 32,4% και στην Ισπανία στο 24,2%.
Ακόμη χειρότερα, η πατρίδα μας εμφανίζει το μεγαλύτερο ποσοστό μετανάστευσης νέων υψηλής μόρφωσης και επαγγελματικής κατάρτισης – επειδή δεν βρίσκουν καμία θέση εργασίας. Με δεδομένο δε το ότι, το «κόστος» εκπαίδευσης αυτών των νέων υπερβαίνει τα 200.000 € ανά άτομο (περί τα 100 δις € για τους 500.000 που έφυγαν από τη χώρα μας μετά την κρίση), η «αιμορραγία» για την Ελλάδα είναι τεράστια – ενώ οι χώρες εισόδου των νέων Ελλήνων μεταναστών επιδοτούνται με τα αντίστοιχα ποσά, αναπτυσσόμενες εις βάρος μας, αφού προστίθεται στο ΑΕΠ τους πάνω από 60.000 € ετησίως ανά άτομο (στα 500.000 άτομα περί τα 30 δις € ετήσιο ΑΕΠ!).
Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, το να περιμένει κανείς πως η χώρα μαςθα έχει ανάπτυξη πρέπει να είναι απελπιστικά αιθεροβάμων – ή ως κυβέρνηση να ψεύδεται, έχοντας ως μοναδικό στόχο τη νομή της εξουσίας χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό. Πόσο μάλλον αφού ασφαλώς γνωρίζει ότι, η εργασία δεν είναι μόνο μέσον επιβίωσης, αλλά τρόπος ζωής – επειδή μέσα από αυτήν αναπτύσσεται και εξελίσσεται σωστά ένας άνθρωπος, οπότε είναι αποτρόπαιο έγκλημα η αποστέρηση της. Με απλά λόγια, μία κυβέρνηση που δεν εξασφαλίζει την εύρεση μίας θέσης εργασίας στους νέους, είναι εντελώς αποτυχημένη, ανεύθυνη και εγκληματική – χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία.
Τέλος, το ποσοστό της ομάδας ΝΕΕΤ της τρίτης κατηγορίας είναι υψηλό και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, εκτός από τις παραπάνω – όπως στη Βουλγαρία (28,3%), στη Ρουμανία (24,7%), στην Κροατία (24,3%), στη Σλοβακία (21,7%), στην Κύπρο (20,7%) και στην Εσθονία (20%). Συμπερασματικά λοιπόν, νέοι ηλικίας από 25 έως 29 ετών σε όλες αυτές τις Ευρωπαϊκές χώρες, από 20% στην Εσθονία έως 33,5% στην Ελλάδα ούτε σπουδάζουν, ούτε εκπαιδεύονται, ούτε εργάζονται – αποτελώντας τα μεγάλα θύματα της πολιτικής λιτότητας που επέβαλλε η Γερμανία, ουσιαστικά για να δημιουργήσει το 4ο Ράιχεκπληρώνοντας το όνειρο του Χίτλερ με οικονομικά μέσα.
Συνεχίζοντας, οι στατιστικές τεκμηριώνουν πως στην Ευρώπη διενεργείται ένα στυγερό έγκλημα, με θύματα τους νέους ανθρώπους – από τους οποίους αφαιρείται η δυνατότητα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, έτσι ώστε να αποκτήσουν την απαιτούμενη εξειδίκευση και τις γνώσεις για να μπορέσουν να εργασθούν, κερδίζοντας μόνοι τους τα προς το ζην. Οι νέοι αυτοί ευρίσκονται συχνά σε μειονεκτική θέση για ολόκληρη τη ζωή τους, αφού όποιος απέχει για πολύ καιρό από την αγορά εργασίας, χωρίς να αμείβεται για κάτι που ο ίδιος παράγει, καταλήγει συνήθως σε επισφαλείς, εύθραυστες και μη επαρκώς αμειβόμενες δουλειές – οι οποίες διακόπτονται από παρατεταμένες περιόδους ανεργίας σε εποχές ύφεσης.
Το συγκεκριμένο γεγονός είναι εξαιρετικά προβληματικό για τους νέους που το βιώνουν, αφού στερούνται την επαρκή συμμετοχή τους στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή – αντιμετωπίζοντας ως εκ τούτου ψυχολογικές, κοινωνικές και οικονομικές πιέσεις. Από την άλλη πλευρά βέβαια η εκάστοτε Οικονομία ζημιώνεται σε μεγάλο βαθμό, αφού στερείται ένα σημαντικό μέρος των πλέον δημιουργικών της ανθρώπων – με αποτέλεσμα η παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών εκ μέρους της να μην είναι σε θέση να την οδηγήσει σε ανάπτυξη, αυξάνοντας το ΑΕΠ της.
Στα πλαίσια αυτά, το ευρωπαϊκό ίδρυμα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας (EUROFOUND) προσπάθησε να υπολογίσει το οικονομικό κόστος των ΝΕΕΤ – λόγω της μη συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας, με αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής της εκάστοτε χώρας. Από το ποσόν αυτό αφαιρέθηκαν εκείνα τα χρήματα που θα έπρεπε να δαπανηθούν, για να μπορέσουν να ενσωματωθούν οι νέοι στην Οικονομία – ενώ η έρευνα που διεξήχθη το 2011 επεκτάθηκε σε 26 χώρες της ΕΕ (πηγή).
Το κόστος υπολογίσθηκε στα 153 δις € ή στο 1,2% του ΑΕΠ των κρατών που συμμετείχαν στη μελέτη – ενώ σε ορισμένες χώρες ήταν πολύ υψηλότερο, με πρώτη ξανά την Ελλάδα (3,3% του ΑΕΠ), ακολουθούμενη από τη Βουλγαρία με το ίδιο ποσοστό, καθώς επίσης από την Ιρλανδία με 2,8%. Με απλά λόγια, εάν η χώρα μας δαπανούσε τα απαραίτητα χρήματα για την είσοδο των νέων της ομάδας ΝΕΕΤ στην αγορά εργασίας, θα κέρδιζε τελικά, αφού αφαιρούσε το κόστος, ένα ποσόν της τάξης του 3,3% του ΑΕΠ της – δηλαδή περί τα 6 δις € ή δύο ετήσια ΕΝΦΙΑ!
Δυστυχώς όμως, η πολιτική μας ηγεσία μόνο για τέτοιου είδους θέματα δεν ενδιαφέρεται, ούτε φυσικά τα ΜΜΕ πιέζουν προς αυτήν την κατεύθυνση – αφού δεν δίνουν σημασία σε τίποτε άλλο εκτός από τη διαπλοκή τους με τα κόμματα, καθώς επίσης με την οικονομική εξουσία, χρησιμοποιώντας τους αναγνώστες τους ως ανόητο μέσον (με αποτέλεσμα να τους «ταΐζουν» με οτιδήποτε εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα).
Ως εκ τούτου το θέμα που προβάλλεται στο συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των ΜΜΕ είναι οι συντάξεις – ενώ σχεδόν κανένας δεν ασχολείται με τους νέους, παρά το ότι αποτελούν το μέλλον της χώρας, οπότε θα έπρεπε να επικεντρώνονται σε αυτούς όλες οι προσπάθειες. Εκτός αυτού είναι αδύνατον να εξασφαλισθούν οι συντάξεις, καθώς επίσης το κράτος προνοίας, όταν όλο και περισσότεροι νέοι δεν βρίσκουν πρόσβαση στην αγορά εργασίας παραμένοντας άνεργοι – μεταξύ άλλων λόγω της πολιτικής λιτότητας, σε συνδυασμό με τα μνημόνια όσον αφορά την Ελλάδα.
Εάν δε προστεθεί εδώ το μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης ενός αναπτυξιακού οικονομικού μοντέλου, σε συνδυασμό με το δημογραφικόπου αποκλείεται να επιλυθεί όσο δεν δίνεται σημασία στην απασχόληση των νέων, τότε κατανοεί κανείς το μέγεθος της ανευθυνότητας των κυβερνήσεων μας – επίσης όμως των Πολιτών, οι οποίοι με τη ανεκτική στάση τους αδιαφορούν τόσο για την πατρίδα τους, όσο και για τα παιδιά τους.
Η ευρωπαϊκή εγγύηση για τους νέους
Περαιτέρω, τον Απρίλιο του 2013 το ευρωπαϊκό συμβούλιο ψήφισε την «εγγύηση για τους νέους» – σύμφωνα με την οποία η ΕΕ, σε όλους τους νέους κάτω των 25 ετών, θα προσέφερε μία (υψηλής αξίας) θέση εργασίας, ένα σεμινάριο επαγγελματικής κατάρτισης ή μία θέση πρακτικής εξάσκησης, μετά το τέλος των σπουδών τους ή την απώλεια της δουλειάς τους. Για το σκοπό αυτό αποφασίσθηκε να διατεθεί το ποσόν των 6,4 δις € έως το 2020 – ενώ η Κομισιόν περιγράφει τη λογική της απόφασης της ως εξής (πηγή):
«Ο στόχος είναι να διασφαλισθεί πως οι νέοι άνθρωποι θα υποστηρίζονται ενεργά από τις δημόσιες υπηρεσίες εύρεσης απασχόλησης, είτε για να βρουν μία θέση εργασίας κατάλληλη όσον αφορά την εκπαίδευση, τα προσόντα και την εμπειρία τους, είτε για να αποκτήσουν επαγγελματική κατάρτιση, προσόντα και εμπειρίες από τους εργοδότες – έτσι ώστε να βελτιώσουν τις προοπτικές της μελλοντικής τους σταδιοδρομίας«.
Χωρίς να επεκταθούμε σε περιττές λεπτομέρειες, το πρόγραμμα εφαρμόσθηκε εντελώς λανθασμένα και δεν είχε καμία επιτυχία – ενώ, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό ελεγκτικό συνέδριο, δεν κάλυψε τις αρχικές προσδοκίες (πηγή). Μία έρευνα δε που διεξήχθη στην Ιρλανδία, στην Ισπανία, στη Γαλλία, στην Κροατία, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία και στη Σλοβακία απέδειξε πως υπήρξε μεν κάποια πρόοδος, αλλά το αποτέλεσμα ήταν συνολικά απογοητευτικό – επειδή κανένα από τα παραπάνω μέλη της ΕΕ δεν φρόντισε να στηρίξει τους νέους, προσφέροντας τους θέσεις εργασίας κατά το πρόγραμμα της Κομισιόν! Η αδιαφορία λοιπόν για τους νέους ανθρώπους δεν είναι μόνο χαρακτηριστικό της Ελλάδας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης – η οποία δεν κατανοεί ότι, αυτή είναι η αιτία που θα την οδηγήσει τελικά στην καταστροφή.
157Σύμφωνα τώρα με τη EUROSTAT, τον Ιούλιο του 2017 (πηγή) 3,79 εκ. άτομα κάτω των 25 ετών ήταν άνεργα – εκ των οποίων τα 2,67 εκ. στη νομισματική ένωση. Αυτό σημαίνει ένα μέσο ποσοστό νεανικής ανεργίας της τάξης του 16,9% στην ΕΕ και 19,1% στην Ευρωζώνη – όπου ξανά προηγείται η Ελλάδα με 44,4%, ακολουθούμενη από την Ισπανία με 38,6% και την Ιταλία με 35,5%. Λογικά δε συμπεραίνεται πως η κατάσταση στον ευρωπαϊκό νότο, όσον αφορά τους νέους, είναι κάτι περισσότερο από δραματική – αφού σχεδόν ο ένας στους δύο δεν εργάζεται.
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία βέβαια, καθώς επίσης τα κράτη, ανέκαθεν αδιαφορούσαν για τους νέους – με τη διαφορά όμως πως οι νέοι διαμαρτύρονταν έντονα στο παρελθόν και εξεγείρονταν, για να προστατεύσουν τα δικαιώματα τους, ενώ σήμερα η σιωπή τους είναι κυριολεκτικά νεκρική (άρθρο).
Επίλογος
Όπως αναφέραμε στην αρχή του κειμένου, η πρόοδος που δεν έχει στόχο τη βελτίωση των συνθηκών για όλους τους ανθρώπους, αλλά μόνο τον υπερβολικό πλουτισμό μία μικρής και αχόρταγης μειονότητας εις βάρος όλων των άλλων, ειδικά των νέων, καθώς επίσης των φυσικών πόρων του πλανήτη, δεν είναι πρόοδος αλλά οπισθοδρόμηση – η οποία θα οδηγήσει στην καταστροφή και στο χάος.
Ειδικά όσον αφορά την Ενωμένη Ευρώπη και την Ευρωζώνη, δεν έχει κανένα νόημα η ύπαρξη τους εάν δεν ωφελεί εξίσου όλα τα κράτη μέλη τους – αλλά μόνο την επεκτατική πρωσική Γερμανία και το χρηματοπιστωτικό κτήνος, το οποίο έχει πλέον υπό την έμμισθη υπηρεσία του την Πολιτική.
Στα πλαίσια αυτά εάν δεν αντιδράσουν ενεργητικά οι ανθρώπινες κοινωνίες, ειδικά αυτές του ευρωπαϊκού νότου που υποφέρουν τα πάνδεινα, κυρίως η Ελλάδα που προηγείται όσον αφορά τη μετατροπή της σε γερμανικό προτεκτοράτο, την υφαρπαγή του πλούτου της, καθώς επίσης την υποβάθμιση των Πολιτών της σε πάμφθηνους σκλάβους χρέους της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, το μέλλον τους θα είναι πολύ σκοτεινό.
Εν προκειμένω, η μοναδική ελπίδα για μία πραγματική αλλαγή είναι η ανάληψη της πρωτοβουλίας εκ μέρους των νέων, οι οποίοι οφείλουν να ξυπνήσουν παύοντας να ανέχονται τέτοιου είδους καταστάσεις – αφού οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν πια διαβρωθεί και διαφθαρεί, ενώ έχουν κυριευθεί από φόβους που τους στερούν όλες τις υγιείς αντιστάσεις τους.
Ολοκληρώνοντας, οι νέοι άνθρωποι οφείλουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες, όσον αφορά το δικό τους μέλλον, καθώς επίσης το μέλλον της πατρίδας τους, αφού οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν σκύψει πια το κεφάλι, είναι απελπιστικά ξενόδουλες ή ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους – να επαναστατήσουν δηλαδή πλημμυρίζοντας τους δρόμους, καθώς επίσης να πάψουν να ανέχονται ανίκανες κυβερνήσεις, διεφθαρμένους πολιτικούς, προδοτικές ενέργειες, μνημόνια ή/και ξένους εισβολείς.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...