Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Νέα συνέντευξη του Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτου: Οι Τούρκοι θα κάνουν τέτοιο επιθετικό άνοιγμα που δεν το υπολογίζουμε-Αποτέλεσμα θα είναι να δημιουργήσουν ένα πολύ σοβαρό επεισόδιο, το οποίο θα διαρκέσει τρεις μέρες (βίντεο)



Το πρωινό που η Βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι ενεργοποιούσε το Άρθρο 50 της Συνθήκης της ΕΕ, κοινοποιώντας την πρόθεση της να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ανηφόριζα προς την 
Ευρύχου, προς τη Μητρόπολη Μόρφου, όπου με περίμενε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος. 
Γνώριμο το τοπίο, μια που πολλές είναι οι φορές που συνομιλούμε μπροστά σ’ ένα ανοικτό μαγνητόφωνο, παρέα μ’ ένα καφέ. 
«Δεν είναι τυχαίο που ανταμώνουμε σήμερα», μου είπε χαμογελώντας, και με ρώτησε αν είχα διαβάσει τη δήλωση της βασίλισσας της Αγγλίας πριν ένα περίπου μήνα, όπου έλεγε ότι δεν θα αφήσει τη χώρα της να παραμείνει σε ένα επικίνδυνο κλαμπ.
Μιλήσαμε για την Ευρώπη, που, όπως λέει ο Μητροπολίτης, διαλύεται. 
Για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που εξηγεί πως μαίνεται εδώ και έξι χρόνια. 
Για τους υδρογονάνθρακες, για τους οποίους επισημαίνει ότι αποτελούν πηγή πολέμου και όχι πλούτου.

Στάθηκε στον εκφοβισμό που θα ζήσουμε για τρεις μέρες από την Τουρκία, αλλά και για τη λύση του Κυπριακού, που δεν θα είναι αποτέλεσμα συνομιλιών, αλλά θα επέλθει όταν θα αναγνωρίσουν οι Ρώσοι, Αμερικάνοι και Εβραίοι το Κουρδικό κράτος.
 Δώσαμε τηλεφωνικό ραντεβού τη Δευτέρα του Πάσχα για να σχολιάσουμε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Τουρκία. 
Δεν χρειάστηκε να αλλάξουμε ούτε μια λέξη από όσα μου είχε προβλέψει στην Ευρύχου.

Κυριακή του Θωμά σήμερα, άπιστος Θωμάς ο Κύπριος;

Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά την Ανεξαρτησία της Κύπρου, ειδικότερα μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την πλασματική οικονομική ανάπτυξη που είχε ο τόπος, εξασθένησε η πίστη πολλών συμπατριωτών μας. Και θα έλεγα πως οι Κύπριοι είναι ολιγόπιστοι κι όχι άπιστοι.
 Έχουν λίγη εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού και πολλή στον πλούτο, στη λογική τους, στο κλειστό θερμοκήπιο της καθημερινότητάς τους. 
Το να είσαι νησιώτης με μια μεγάλη ηπειρωτική γη, δημιουργεί το αίσθημα της αυτάρκειας. 
Ο αυτάρκης άνθρωπος δεν αισθάνεται την ανάγκη επικοινωνίας με τον Θεό παρά μόνο όταν δυσκολευτεί.

Οι σημερινοί Κύπριοι, λόγω της ενωμένης Ευρώπης που όλους μας ξεγέλασε, νομίζουν ότι η Κύπρος δεν είναι δίπλα στη Συρία αλλά δίπλα στο Λονδίνο ή το Παρίσι, και εμπιστεύονται περισσότερο απ’ ό,τι θα έπρεπε το ευρωπαϊκό κεκτημένο και την ευρωπαϊκή νοοτροπία. 
Έρχεται όμως το ίδιο το Λονδίνο να μας διαψεύσει και να μας πει ότι δεν ενδιαφέρεται να είναι Ευρώπη.
Έτσι τους τελευταίους μήνες έχει αρχίσει να κλονίζεται η πίστη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη λεγόμενη ευρωπαϊκή οικογένεια. 
Εκεί που η Ενωμένη Ευρώπη σήμαινε δουλειές, δικαιώματα, ανοχή στους ξένους, τώρα βλέπουμε ότι λειτουργεί τελικά με πολλές ταχύτητες. Η τελευταία σύνοδος της Ρώμης πριν μερικές βδομάδες, παρόντος του πνευματικού αρχηγέτη της Δυτικής Ευρώπης, του Πάπα, έχει κωδικοποιήσει αυτό το πράγμα, αλλά δεν το έχουν δώσει του λαού να το καταλάβει.

 Με τη «Λευκή Βίβλο» του πρόεδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ;

Ναι, υπάρχει η Ευρώπη του Νότου και δεν καταλαβαίνουμε ότι εμείς δεν είμαστε απλά η Ευρώπη του Νότου, αλλά της Ανατολικής Μεσογείου, η Ευρώπη που βρίσκεται στον προμαχώνα της Συρίας, του Ισλάμ.

Και των υδρογονανθράκων…

Ναι, που επί του παρόντος είναι πηγή πολέμου και όχι πλούτου. Αυτό τώρα άρχισαν να το αντιλαμβάνονται οι Κύπριοι. Νόμιζαν ότι οι υδρογονάνθρακες είναι το λαχείο μας. Μπορεί πριν να το εξαργυρώσουμε να αποδειχθεί προβληματικό.

Δηλαδή;

Με γεγονότα απειλητικά, που οι Τούρκοι ήδη ετοιμάζουν. Η Τουρκία επιθυμεί να μη μας αφήσει ούτε να μυριστούμε τους υδρογονάνθρακες, και θέλει να μοιραστούμε ακόμα και την όσφρηση. 
Δεν σας κάνει εντύπωση ότι, μετά τις υπογραφές με τους ενεργειακούς κολοσσούς, το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας εξέδωσε απειλητική ανακοίνωση κατά των συμφωνιών και δεν περνά μέρα που να μην απειλεί για θερμό επεισόδιο;
 Μάλιστα αυτό το ακούμε συχνά κι από το στόμα του Ακιντζί, που μιλά για πιθανή ένταση τον Ιούνιο! 
Αυτή η συνεχής εκφοβιστική ρητορική των Τούρκων κατά της Κύπρου και της Ελλάδας δεν πρέπει να μας προβληματίζει;

Βλέπετε σύρραξη;

Θα γίνει ένας εκφοβισμός, όχι όμως σύρραξη, όχι τύπου Μπαρμπαρός, μα κάτι πιο αναβαθμισμένο, όχι όμως και εισβολή. 
Ίσως μερικοί πολιτικοί μας να το διαισθάνονται αυτό και για να προλάβουν τα χειρότερα σπεύδουν να λύσουν το Κυπριακό έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα σταματήσουν τον επεκτατισμό των νεο-οθωμανών της Τουρκίας.

Μα οι εταιρείες, με τις οποίες η Κύπρος υπέγραψε συμφωνίες είναι ενεργειακοί κολοσσοί.

Η Τουρκία θα εξασφαλίσει τις εταιρείες, δεν θα χάσουν τα δικαιώματά τους. Απλά θα θέλει να μοιραστεί αυτό τον πλούτο και την πολιτική ισχύ που παράγει μαζί μας. 
Εμείς μονίμως πιανόμαστε πάνω στις ξένες πλάτες της Ευρώπης και του Ισραήλ, των οποίων τα συμφέροντα διασφαλίζονται και με τουρκική παρουσία.
Δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτές οι χώρες πολλές φορές έκαναν παιχνίδι με εμάς και με τους Τούρκους, χωρίς να μειωθούν τα συμφέροντά τους, και στο τέλος μας πούλησαν.
Δηλαδή δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε με τις συμφωνίες αυτές ως προς το θέμα της ασφάλειάς μας, νομίζοντας ότι τους ενεργειακούς κολοσσούς τούς ενδιαφέρει και πολύ με ποιον θα συνεχίσουν.

Οι κολοσσοί αυτοί σκέφτονται οικονομικά και μόνο, και δεν έχουν κανένα δισταγμό να προχωρήσουν σε νέες συμφωνίες με οποιαδήποτε χώρα, φτάνει να γίνει η δουλειά τους! 
Επομένως, θα πρέπει να παρακολουθούμε από κοντά τις εξελίξεις και να μην προβαίνουμε σε σπασμωδικές και βεβιασμένες ενέργειες, δίνοντας στον λαό λανθασμένα μηνύματα.
 Αλλά θα πρέπει το πρώτιστό μας καθήκον να είναι πώς θα διαφυλάξουμε την πατρίδα μας μέσα σε αυτή την καταιγίδα των γεωστρατηγικών εξελίξεων και την ανοικτή πλέον εμπόλεμη κατάσταση που άρχισε να δημιουργείται μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής.

Ο παράγοντας που καθορίζει τις σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ;

Είναι το κουρδικό κράτος, το οποίο γίνεται για να εξασφαλιστεί ο δρόμος της ενέργειας από τη Μοσούλη μέχρι την Αλεξανδρέττα, η οποία βρίσκεται απέναντι από το Ακρωτήριο Αποστόλου Ανδρέα και ανήκει επί του παρόντος στην Τουρκία. 
Σύντομα δεν θα ανήκει στην Τουρκία. Την άρπαξε από τη Συρία το 1940. Εκεί κατοικούν Κούρδοι και Άραβες, όχι Τούρκοι, όπως νομίζουμε. Γι’ αυτό πρέπει να έχουμε πολύ καλή γνώση της γεωγραφίας μας. 
Σας το είχα πει σε συνέντευξή μας το 2013 και σας το επαναλαμβάνω και τώρα: 
Το Κυπριακό δεν θα λυθεί ως αποτέλεσμα συνομιλιών, αλλά η λύση θα επέλθει όταν οι Ρώσοι, οι Αμερικανοί και οι Εβραίοι θα αναγνωρίσουν το Κουρδικό κράτος. 
Αυτό μας το λένε άνθρωποι του Θεού, μας το λένε ακόμα και οι μεγάλες δεξαμενές σκέψεις της Αμερικής, της Ευρώπης και της Ρωσίας. Εγώ μιλώ με βάση την πίστη μου στους αγίους του Θεού, που έχουν όραση μέσα στον χρόνο και βλέπουν τα γεγονότα πριν ακόμα ξεκινήσουν.

Αναφέρεστε στον Γέροντα Παΐσιο;

Όχι μόνο! Υπήρξαν και υπάρχουν και στην Κύπρο άγιοι, που έχουν την πνευματική όραση του οσίου Παΐσιου και μας λένε τι θα γίνει μέσα στους επόμενους μήνες. Σας λέω μόνο το ένα δέκατο, ώστε οι Κύπριοι να μην φοβούνται αλλά και να μην επαναπαύονται στις ευρωπαϊκές τους δάφνες. Η Ευρώπη, όπως σου είχα πει και παλαιότερα, είναι παναΰρι (πανήγυρη) που τελειώνει. Το 2017-18 θα είναι η περίοδος του τελειώματος.

Με αυτά που λέτε κάποιοι σας κατηγορούν ως προφητολόγο.

Είναι τιμή μου ο χαρακτηρισμός αυτός, διότι πιστεύω στους εκ Θεού προφήτες και το προφητικό χάρισμα και διακηρύττω όσα αυτοί προείπαν για την εποχή μας. Ξεκινήσαμε τη συζήτησή μας με τον άπιστο Θωμά. Σήμερα πάσχουν πολλοί από απιστία και πολλοί χριστιανοί είναι μόνο κατ’ όνομα χριστιανοί. Έρχονται οι άγιοι, που τους πιστεύω ως προφήτες (και ασφαλώς όχι μόνο εγώ!) και λένε ότι θα διαλυθεί η Ευρώπη.

Επί παραδείγματι, ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης πριν από 30 περίπου χρόνια είχε πει: «Είναι πολύ ζεστό ακόμη το αίμα… Είναι αδύνατο -και θα φανεί αυτό αργότερα- να υπάρξει ποτέ συνεργασία των Άγγλων, Γάλλων, Γερμανών, Ιταλών, Αυστριακών κ.λπ., όταν υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που χάσανε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τους πατεράδες και τους θείους τους. Είναι ποτέ δυνατόν να ονομάζει ο ένας τον άλλον σύμμαχε και να το εννοεί;» Και βλέπουμε τώρα την ΕΕ να διαλύεται, για να παραμείνει μόνο η γερμανική Ευρώπη των ισχυρών, στην οποία εμείς δεν θα ανήκουμε. Δυστυχώς, ανεβήκαμε σε λάθος άλογο.

Υπάρχουν ορισμένοι, όμως, που σας χλευάζουν γι’ αυτά που λέτε!

Ναι, γιατί έχουν τη δυσκολία να αποδεχθούν τον προφητικό λόγο και να πιστεύουν σε αυτόν. Όσοι έχουν πρόβλημα με την προφητεία, πρέπει να κοιτάξουν μέσα τους πόσο χριστιανοί είναι, πόση πίστη έχουν στον Χριστό.

Αν μπορείς να προβλέψεις ένα γεγονός μπορείς και να το αποτρέψεις.

Ασφαλώς ή τουλάχιστον να συμβάλεις στο να έλθει λιγότερο κακό. Η αίσθηση που έχουν οι άνθρωποι του Θεού είναι ότι η αποστασία, η απομάκρυνση δηλαδή από τον Θεό και το θέλημά Του, που έχει γίνει στον κόσμο είναι τεράστια.

Όλη η Δυτική Ευρώπη απειλείται με ισλαμοποίηση εκ των έσω, από τους μετανάστες, που είναι ήδη ενσωματωμένοι στις κοινωνίες. Η πρόσφατη δήλωση του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για τους μετανάστες μουσουλμάνους, ότι «υπάρχουν καλύτερα μέρη από την Ευρώπη στον κόσμο για να ζει κανείς υπό τον ισλαμικό νόμο», καταγράφει νομίζω το κλίμα αυτό.

 ΥΨΙΣΤΗ ΜΟΡΦΗ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ

Πολλά γίνονται στην περιοχή μας, δίπλα μας.

Ναι, το παραμικρό λάθος μπορεί να φέρει τον πύραυλο στην Κύπρο. Όταν το Τσερνομπίλ μάς προκάλεσε τόσο καρκίνο, που είναι σε τόση απόσταση από μας, φανταστήκατε τι μπορεί να πάθουμε στον πόλεμο Ισραήλ, Συρίας, Περσίας και Λιβάνου; Διότι αυτός ο πόλεμος, στον οποίο θα συμμετέχουν και οι Ρώσοι στηρίζοντας τη Συρία, θα γίνει, τον έχουν προφητεύσει. Όταν θα γίνονται όλα αυτά στη γειτονιά μας, θα πουν οι Γερμανοί και Αμερικάνοι στους Τούρκους επειδή θα χάσουν τη νοτιοανατολική Τουρκία για να γίνει το κουρδικό κράτος, να πάρουν αν μπορούν κάτι από το Αιγαίο με τη στρατιωτική τους επιβολή, τα δικαιώματα στους υδρογονάνθρακες.

Οι Τούρκοι θα κάνουν τέτοιο επιθετικό άνοιγμα που δεν το υπολογίζουμε. Θα είναι αποθράσυνση, η ύψιστη μορφή αλαζονείας. Αποτέλεσμα θα είναι να δημιουργήσουν ένα πολύ σοβαρό επεισόδιο κάπου στον ελληνικό χώρο μεταξύ Κύπρου και κυρίως Ελλάδος. Ένα επεισόδιο, το οποίο θα διαρκέσει τρεις μέρες. Από το επεισόδιο αυτό θα ενοχληθούν τα συμφέροντα της Ρωσίας και γι’ αυτό θα πληγεί η Τουρκία. Θα είναι συμφωνημένοι με τους Δυτικούς και Νατοϊκούς για να τους κάνουν να καταλάβουν, διότι η Τουρκία τους έχει ταλαιπωρήσει πολύ. Ήδη οι σχέσεις Ευρώπης-Τουρκίας, Αμερικής-Τουρκίας-Ρωσίας είναι σε τεταμένο σχοινί. Αντιλαμβάνεσαι, λοιπόν, σε αυτό το σκηνικό πόσο ρόλο παίζουν οι άνθρωποι της προσευχής;

«Η Τουρκία οδηγείται σε εμφύλιο»

Τι περιμένετε από τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στην Τουρκία;

Το οριακό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος οδηγεί την Τουρκία σε εμφύλιο πόλεμο και φανερώνει τη μελλοντική της τριχοτόμηση: Το ένα τρίτο του τουρκικού πληθυσμού είναι οι Ευρωπαϊστές-Κεμαλικοί, το δεύτερο τρίτο οι οθωμανοί του Ερντογάν και το τρίτο είναι αυτοί που δεν είναι Τούρκοι-Σουνίτες, δηλαδή οι Αλεβίτες, οι Κούρδοι, οι Αρμένιοι, κ.ά.

Όμως, δεν πρέπει να δαπανούμε πολύ μελάνι για το οποιοδήποτε αποτέλεσμα αυτού του δημοψηφίσματος, διότι έτσι κι αλλιώς τα προφητευμένα γεγονότα θα γίνουν. Όλα τα άλλα είναι δημοσιογραφικά ερωτήματα, τα οποία δεν μπορούν να σταματήσουν το σχέδιο του Θεού που βρίσκεται εν εξελίξει.

«Άλλοι καθορίζουν τις τύχες μας, όχι οι Πρόεδροί μας»

Ποια είναι η δύναμη της προσευχής;

Η προσευχή μπορεί να μετακινήσει όρη, όπως είπε ο Κύριος. Και ασφαλώς μπορεί με την παρέμβαση του Θεού να αποτρέπει γεγονότα ή να μειώνει το κακό. Ο ρόλος της Εκκλησίας στην Κύπρο αυτή την στιγμή δεν είναι να επιλέξει τον άλφα ή τον βήτα υποψήφιο Πρόεδρο. Όποιος και να βγει το ίδιο θα είναι. Άλλοι καθορίζουν τις τύχες μας, δεν είναι οι Πρόεδροί μας. Η Εκκλησία πρέπει να ενεργοποιήσει τον πιστό λαό της, όχι τους άπιστους, που θα έλθουν σε μετάνοια όταν θα καταλάβουν την απειλή που έχει η Κύπρος όχι από τους Τούρκους όσο από τον πόλεμο στη γειτονιά μας. Το σχέδιο του Θεού είναι μεγάλο.

Ο Θεός όμως είναι γεμάτος αγάπη.

Από αγάπη είναι που θα επιτρέψει αυτά τα γεγονότα, γιατί όπως πάμε μόνοι μας με την ψευδο-ειρήνη που φτιάξαμε, οδηγούμαστε στην κόλαση με τη διαφθορά, την απιστία, την πλεονεξία και την ανηθικότητά μας. Αλλά η πραγματική προοπτική μας δεν είναι να ζήσουμε 80-100 χρόνια σε αυτή τη γη, είναι η αιώνια ζωή με τον Χριστό. Ό,τι ωφελεί τους ανθρώπους για να αποκτήσουν την αιώνια ζωή ο Θεός θα το επιτρέψει, είτε είναι ένας καρκίνος, είτε ένα απρόσμενο ατύχημα, είτε ένας σεισμός.

Εκτός από τα πολεμικά γεγονότα θα ζήσουμε έκτακτα γεωφυσικά φαινόμενα. Κι όλα θα συντελέσουν να επανεύρει ο άνθρωπος την προοπτική της αιώνιας ζωής. Κι αυτά θα γίνουν, όπως είπαμε, ένεκα της μεγάλης διαφθοράς, της αποστασίας του ανθρώπου από τον Θεό και το θέλημά Του, που έχουν αναπόδραστο αποτέλεσμα, όχι μόνο τις εκτρώσεις, την αυξημένη μαγεία, τη βλασφημία και τη σαρκολατρεία, αλλά και τη νομιμοποίησή τους.

Και επαναλαμβάνω, αυτό τον πόλεμο δεν θα τον κάνει ο Θεός, ούτε οι άγιοί του: Αντίθετα, η Παναγία μας και οι άγιοι είναι γονατιστοί και κλαίουν ενώπιον του Θεού, για να μειωθούν να επερχόμενα δεινά, για να οδηγηθούμε σε πραγματική μετάνοια.

Ο Χριστός αναστήθηκε…

θα ειρηνεύσει κι ο κόσμος μετά τα γεγονότα που έρχονται. Μετά την τραγωδία αυτού του πολέμου θα έλθουν πάρα πολύ ωραία πράγματα. Η κοινωνία θα ανακαινιστεί. Η Ορθοδοξία θα γίνει κυρίαρχη, όχι όμως ως εξουσία, αλλά ως επιλογή.

Δεν είναι εγωκεντρικό να λέμε ότι η Ορθοδοξία θα είναι κυρίαρχη;

Όχι, διότι είναι η αλήθεια, η μόνη Αλήθεια. Μία είναι η Εκκλησία, η Ορθόδοξη, δεν υπάρχουν άλλες. Ένας είναι ο Θεός και ένα σώμα έχει, την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Κι όλες οι άλλες Εκκλησίες;

Είναι χριστιανικές κοινότητες, δεν είναι Εκκλησία.

«Στο Ισραήλ στραμμένη η προσοχή»

Φταίει και η Εκκλησία στο ότι οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τον Θεό;

Βεβαίως, όλοι έχουμε μερίδιο ευθύνης. Όμως η Δυτική Ευρώπη έχει αποσαθρωθεί από θέμα χριστιανοσύνης. Ο ίδιος ο Πάπας είπε ότι θέλει επανευαγγελισμό. Κι αυτή ακριβώς η αποστασιοποίηση της Ευρώπης από την Ορθοδοξία είχε άμεση συνέπεια και στο επίπεδο ηθικής: Έκαναν την σαρκολατρεία, την ειδωλολατρία, τη διαστροφή και τη διαφθορά νόμους!

Ο μεγάλος Σέρβος άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (1880-1956), αναφερόμενος στην Ένωση που οικοδόμησαν οι Ευρωπαίοι πριν από δεκαετίες, έγραψε: «Οι Ευρωπαίοι οικοδόμησαν την Ένωση με τον θάνατο και έκαναν το συμβόλαιο με τον Πάπα. Αυτό είναι το πιο ξεκάθαρο γεγονός στην ιστορία του ανθρώπου τα τελευταία διακόσια χρόνια. 
Ολόκληρη η Ευρώπη μυρίζει θάνατο. 
Τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια κηρύττουν τον θάνατο.
 Οι Ευρωπαίοι λογοτέχνες κηρύττουν τον θάνατο, οι πολιτικοί τους δουλεύουν για τον θάνατο, οι δάσκαλοί τους σπέρνουν τον θάνατο στην ψυχή των νέων. 
Η Ευρώπη δεν θέλει να ξέρει για τη ζωή μετά τον θάνατο…

Αδελφοί μου, η τραγωδία της Ευρώπης βρίσκεται σ’ αυτό, δηλαδή στο γεγονός ότι αρνήθηκε το Βασίλειο της αιώνιας ζωής. 
Έχτισε την ένωση με τον θάνατο και μόλις δέθηκε με τον θάνατο, δέθηκε και με τον Άδη…». Να μιλήσουμε για την οικονομία;
 Έγινε η οικονομία της Ενωμένης Ευρώπης η οικονομία της Γερμανίας. Το ίδιο συμβαίνει στην Αμερική, στην Αφρική. Υπάρχει τέτοια χαοτική κατάσταση σήμερα στον κόσμο, που θέλει ξανά κτίσιμο. Και τον κόσμο δεν θα τον κτίσει ούτε ο Τραμπ, ούτε η Ευρώπη της Γερμανίας.

Ποιος θα τον κτίσει;

Ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος, που ξεκίνησε πριν έξι χρόνια από τη Συρία. Κι αυτό το είχε προφητεύσει ένας άγιος άνθρωπος του Θεού, ο μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος Κόμπος (1920-2005). Αυτός, λίγο πριν κοιμηθεί και ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο, είχε αποκάλυψη από τον Θεό για τα γεγονότα των ημερών μας και, μεταξύ άλλων, είπε: «Όταν αρχίσει το κακό από τη Συρία, να αρχίσετε να προσεύχεστε. Εκεί, από τη Συρία, θα ξεκινήσει!» Αλλά αυτό πολλοί τώρα το κατάλαβαν, μετά το τελευταίο κτύπημα των Αμερικανών στη Συρία και τις συνεχείς απειλές του Τραμπ κατά του Άσαντ, της Ρωσίας αλλά και του Ιράν και της Βόρειας Κορέας! Η πρώτη φάση του πολέμου τελείωσε.

Τώρα ζούμε…

…τη δεύτερη φάση, στην οποία πρωταγωνιστής θα είναι το Ισραήλ. Και το Ισραήλ πρέπει να παρακολουθούμε, όχι την Τουρκία. 
Και θα ακολουθήσουν τα γεγονότα, που θα καθορίσουν την ίδρυση και αναγνώριση του κουρδικού κράτους, αυτά που θα δώσουν και τη δική μας ελευθερία.
 Το Ισραήλ και ο Τραμπ φοβούνται την Περσία, το πυρηνικό της πρόγραμμα.
 Οι Πέρσες εξόπλισαν τη Χεσμπολάχ, η οποία είναι εγκατεστημένη στον νότιο Λίβανο και έχει στραμμένους εκατοντάδες πυραύλους προς το Ισραήλ, το οποίο αναπτύσσει αντίστοιχο αριθμό πυραύλων και είναι έτοιμο να μετακινήσει τρία εκατομμύρια πληθυσμό από το βόρειο τμήμα του. Δηλαδή τα γεγονότα τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα! Μέχρι να δημοσιεύσεις τη συνέντευξή μας αυτή, μπορεί να είμαστε ήδη ξεπερασμένοι!

Ξεκίνησαν όμως οι συνομιλίες.

Δεν με ενδιαφέρει το τι κάνει ο Ακιντζί ή ο Αναστασιάδης. Δεν μιλώ πια γι’ αυτά, διότι τα δικά μας θα καθοριστούν από τα ξένα. Όταν τρέμουν οι στρατηγοί, θα ασχοληθώ με στρατιωτάκια; Τρέμει ο Τραμπ τον Πούτιν κι ο Πούτιν τον Τράμπ. 
Τρέμει ο Νετανιάχου τη Χεσμπολάχ, η Περσία το Ισραήλ και το Ισραήλ την Περσία. Καταλαβαίνεις τι συμβαίνει αυτή την στιγμή που μιλούμε;
 Έχουμε μέτωπα ανοικτά σε όλο τον πλανήτη: 
Στα Βαλκάνια με Αλβανούς, Σέρβους, Βόσνιους, Κοσοβάρους, στην Ουκρανία, στις χώρες της Βαλτικής, το κοινό μέτωπο Αμερικής-Ισραήλ και Ευρώπης που τα βάζει με Ρωσία, Ιράν, Β. Κορέα, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κίνα που όλοι φοβούνται και η Ιαπωνία ετοιμάζουν εδώ και χρόνια την παρουσία τους στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. 
Και ταυτόχρονα μαίνεται ο πόλεμος οικονομικού και ηθικού χαρακτήρα στην Ευρώπη.

pentapostagma.gr
blablaworldnews

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο Όσιος Παίσιος, όπως τον έζησα



Καθήλωσε με την αμεσότητα και την απλότητα του λόγου του στην κατάμεστη αίθουσα της Σχολής Γονέων – Ανοικτού Πανεπιστημίου Κατερίνης την Δευτέρα 6-3-2017 ο ομιλητής  Αθανάσιος Ρακοβαλής, φυσικός και Αγιογράφος με την διάλεξη που έδωσε με θέμα: «Ο Άγιος Παίσιος όπως τον έζησα».  Ξεκίνησε την ομιλία του δίνοντας συγχαρητήρια στην Σχολή Γονέων για την προσφορά της και ευχαρίστησε τον κόσμο για την συμμετοχή του, προτρέποντάς τον ταυτόχρονα να προσευχηθεί για την έκβαση της ομιλίας του, γιατί, όπως τόνισε, αισθανόταν δέος και φόβο να αναφερθεί σε έναν Άγιο παγκόσμιας φήμης και ο οποίος θεωρούνταν Άγιος ενώ ήταν ακόμη εν ζωή. Ανέφερε ότι πλήθος κόσμου τον επισκέπτονταν συνεχώς και ότι έφευγαν αναπαυμένοι λόγω της Χάρης του Θεού που ενεργούσε. Τόνισε ότι ήταν πηγή όχι μόνο πνευματικής αλλά και αληθινής ευωδίας.

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

Σύριος βουλευτής: έρχεται επίθεση στο νότο Συρίας μ΄εντολή των ΗΠΑ πιο μεγάλη από το χτύπημα στη βάση al-Shayrat.

Ένα μέλος του συριακού κοινοβουλίου ο  Faisal Azzouz προβλέπέι ότι θ΄ εξαπολυθεί μια επίθεση  στο Νότο της Συρίας κάτι περισσότερο από αυτό που συνέβη στην αεροπορική βάση της Homs, κατά της οποίας οι αμερικανοί έριξαν 59 τόμαχοκ κρουζ.
« Η κλιμάκωση προς το νότο της Συρίας δείχνει ότι κάτι είναι στο στάδιο της προετοιμασίας γι αυτήν την περιοχή μέσω της Ιορδανίας, Iσραήλ και των ένοπλων οργανώσεων.Αυτό που είναι σε φάση προετοιμασιας μπορεί να είναι μεγαλύτερο και πιο ευρεία επίθεση από την εκτόξευση των αμερικανικών τόμαχοκ  στοα εροδρόμιο της al-Shayrat στην ύπαιθρο της Homs »  δήλωσε στο  Spoutnik ο Azzouz . Υπάρχουν αναφορές για μια νέα επίθεση πιο μεγάλη και πιο ευρείας κλίμακας από την τελευταία που οδήγησαν οι ΗΠΑ τις τελευταίες εβδομάδες πρόσθεσε ο Azzouz.
Ο  Bachar al-Assad ανέφερε ότι διαθέτει πληροφορίες για την ύπαρξη σχεδίων στην Ιορδανία που θα τεθούν σ΄εφαρμογή στη Συρία στο νότο με εντολή των ΗΠΑ.shaamtimes 24.4.17

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟΥΣ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΣΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ...

Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Έτυχε μια μέρα, να παρακολουθήσω στην τηλεόραση κάποιες συνεντεύξεις των γενικών γραμματέων του ΚΚΕ, της πρώην δηλαδή της Παπαρήγα και του νυν δηλαδή τουΚουτσούμπα. Ενώ λοιπόν παρακολουθούσα αυτούς τους δύο πολιτικούς να μιλούν, μου ήλθε στο μυαλό η ιδέα να προσπαθήσω να αισθανθώ με τι θα μπορούσα να παρομοιάσω τη μορφή τους (με τον όρο Μορφή δεν αναφέρομαι μόνον στη φυσική τους εικόνα αλλά και στη Μορφή της “οντολογικής τους ουσίας”). Σχεδόν αμέσως λοιπόν μου ήλθε στο μυαλό η εικόνα ενός τσιμεντόλιθου... Ήταν σαν να έβλεπα δύο τσιμεντόλιθους με γυαλιά.

Διερωτήθηκα γιατί μου δημιούργησαν αυτή την αίσθηση και τότε ανακάλεσα στην μνήμη μου τις φράσεις του Γάλλου διανοούμενου René Guénon, όταν περιέγραφε τα στάδια της πολιτικής και ιδιαίτερα της πνευματικής εκτροπής της Δύσης. Έγραφε λοιπόν:
 «Η αντιπαραδοσιακή δράση έπρεπε ταυτοχρόνως να στοχεύσει αφ' ενός στο να αλλάξει τη γενική νοοτροπία και αφ' ετέρου στο να καταστρέψει όλα τα παραδοσιακά καθεστώτα της Δύσεως. Η εργασία λοιπόν που έγινε για την εκτροπή της νοοτροπίας φαίνεται πως  πραγματικά έχει ουσιωδέστατο χαρακτήρα, διότι απ' αυτήν εξαρτώνται οπωσδήποτε όλα τα άλλα. Επομένως, με αυτό το ζήτημα θα πρέπει να ασχοληθούμε ιδιαιτέρως. Είναι σαφές [βέβαια] ότι  αυτό το έργο δεν μπορούσε να γίνει μονομιάς· προξενεί μεγάλη κατάπληξη όμως η ταχύτητα με την οποία οι Δυτικοί έφθασαν σε σημείο να ξεχάσουν το κάθε τι που τους συνέδεε με την ύπαρξη ενός παραδοσιακού πολιτισμού. Αν αναλογιστούμε, την όσον αφορά το Μεσαίωνα, πλήρη έλλειψη κατανόησης που, από κάθε άποψη, χαρακτήρισαν τον 17ο και τον 18ο αιώνα, είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι μία τόσο πλήρης και τόσο απότομη μεταβολή δεν ήταν δυνατόν να έγινε αυτόματα και με φυσικό τρόπο. Οπωσδήποτε, στην αρχή το άτομο έπρεπε κατά κάποιο τρόπο ν' αναχθεί στον ίδιο τον εαυτό του· και, όπως εξηγήσαμε, αυτό ήταν κυρίως το έργο του ορθολογισμού, στα πλαίσια του οποίου δεν αναγνωρίζονται στο [ανθρώπινο] ον ούτε ικανότητες υπερβατικής τάξεως ούτε [φυσικά] η δυνατότητα αξιοποίησης τέτοιων ικανοτήτων.. 


Η δράση αυτή έπρεπε, στη συνέχεια, να στρέψει την προσοχή του ατόμου σε πράγματα εξωτερικά και αισθητά, έτσι ώστε να  το περιορίσει... στην περιοχή του ανθρωπίνου όντος και, ακόμη περισσότερο, μέσα στον κόσμο των ενσωμάτων καταστάσεων, δηλαδή μέσα σε όρια ασφυκτικώς στενά. Αυτό ακριβώς υπήρξε και η αφετηρία όλης της νεώτερης επιστήμης, η οποία, εφόσον κινούταν αποκλειστικώς προς αυτήν την κατεύθυνση, φυσικό ήταν να κάνει ολοένα και στενότερο αυτόν τον περιορισμό/αποκλεισμό. Η διαμόρφωση  επιστημονικών  ή και φιλοσοφικοεπιστημονικών θεωριών ήταν φυσικό να προκύψει από αυτή την κατάσταση... έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος προς τον υλισμό. Ο υλισμός όμως αμετακινήτως τοποθετεί τον ορίζοντα της νόησης μέσα στην περιοχή του σώματος, που εφ’εξής θεωρείται  πως αποτελεί τη μόνη πραγματικότητα...»

Κουτσούμπας και Παπαρήγα
Πράγματι, αυτός ο “συμπαγής υλισμός”, αυτός ο “τετράγωνος ορθολογισμός”, αυτή η τσιμεντένια, βαριά ουσία τους, αντανακλάται στη Μορφή αυτών των μαρξιστών πολιτικών. Όμως υπάρχει και κάτι ακόμη, εξίσου ενδιαφέρον: ο René Guénon αναφερόταν σε εκείνο το στάδιο των δυτικών κοινωνιών, όταν άρχισε η διάχυση του υλισμού, που χρονολογείται το 18ο και 19ο αιώνα. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι  οι “οντολογικές Μορφές” του Κουτσούμπα και της Παπαρήγα έχουν μείνει στο 19ο αιώνα. Είναι δηλαδή, ένα μουσειακό είδος, σαν τα κέρινα ομοιώματα του μουσείου της Madame Tussaud. Συγκεκριμένα, θα λέγαμε πως αποτελούν τα κέρινα ομοιώματα του “συμπαγούς υλισμού”.

Φυσικά, όπως θα αντιληφθούν οι αναγνώστες, πρόθεση μας με αυτό το άρθρο δεν είναι να ασχοληθούμε με τους προαναφερθέντες πολιτικούς, ούτε με το κόμμα το οποίο εκπροσωπούν. Αυτοί αποτέλεσαν απλώς το έναυσμα για να πούμε εδώ κάποια ουσιαστικότερα πράγματα.

Λέγαμε λοιπόν, ότι αυτό το κόμμα έχει μείνει στο 19ο αιώνα. Αντίθετα, τα άλλα μεγάλα κομμουνιστικά κόμματα των ευρωπαϊκών χωρών: Ιταλία, Γαλλία κλπ, μετά την ένταξή τους στο λεγόμενο “Eυρωκομμουνισμό” πέρασαν στο επόμενο, το πιο προχωρημένο στάδιο που περιγράφει ο Guénon ως εξής: «Το δεύτερο αυτό μέρος της αντιπαραδοσιακής δράσης δεν έπρεπε να τείνει προς τη σταθεροποίηση αλλά προς την αποσταθεροποίηση και τη διάλυση. Πολύ όμως απέχοντας από το να ανταγωνίζεται την πρώτη τάση, που χαρακτηριζόταν από την αναγωγή  στο ποσοτικό, έπρεπε... τώρα να την ενισχύσει· δεδομένου ότι η πρώτη φάση, η “νεωτεριστική”,  ήδη έφθανε στο ανώτατο σημείο της και, συνακολούθως, μετατρεπόταν σε τάση καθαρώς διαλυτική. Σ'αυτήν ακριβώς τη χρονική στιγμή, η δεύτερη αυτή μορφή δραστηριότητας [η μετανεωτεριστική], που αρχικώς συντελούνταν προπαρασκευαστικώς, λανθανόντως και μέσα σε κύκλους λίγο-πολύ κλειστούς, βγήκε στην επιφάνεια και απλώθηκε... Πρόκειται για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ακριβώς σήμερα. Ο υλισμός δεν μπορεί πια να επιβιώσει παρά [σε αποκλειστική συμμαχία] με τον εαυτό του· δεν υπάρχει αμφιβολία, μάλιστα, πως μπορεί να επιζήσει για καιρό ακόμα και μάλιστα υπό τη μορφή του “πρακτικού υλισμού”. Έπαψε όμως να έχει ρόλο πρωτεύοντα όσον αφορά την αντιπαραδοσιακή δράση. Αφού έκλεισε τον ενσώματο κόσμο σε όσο το δυνατόν στενότερα πλαίσια, εμποδίζοντας παράλληλα την αποκατάσταση της επικοινωνίας [του ενσώματου κόσμου]  με πεδία ανώτερα [από αυτόν], έπρεπε τώρα να τον “ανοίξει από τα κάτω”, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η διείσδυση σε αυτόν εκείνων των κρυφών, διαλυτικών και καταστροφικών δυνάμεων των κατώτερων [κοσμικών] πεδίων. Η εξαπόλυση λοιπόν αυτών των κατώτερων, διαλυτικών δυνάμεων και η χρησιμοποίησή τους με στόχο την ολοκλήρωση της εκτροπής του κόσμου μας και την ενεργό διαβουκόλησή του προς την τελική διάλυση είναι ό,τι συναπαρτίζει αυτή τη δεύτερη, μετανεωτεριστική φάση, για την οποία ήδη μιλήσαμε».

Πράγματι, αυτά τα νέο-αριστερά, ευρωπαϊκά κόμματα υιοθέτησαν την “πολιτική ορθότητα” της Σχολής της Φρανκφούρτης, αποδέχθηκαν το ομοφυλοφιλικό κίνημα, τον σεξουαλικό ελευθεριασμό, τη χρήση των “ελαφρών” ναρκωτικών, αλλά και αρκετοί από τους αριστερόστροφους οπαδούς στράφηκαν προς εξωτικές-ανατολικές θρησκευτικές δοξασίες ή δοξασίες γνωστικού περιεχομένου. Τις πρώτες δε τις ερμήνευσαν μέσα από το δικό τους παραμορφωτικό πρίσμα διαστρέφοντας τές τελείως. Έτσι,  η “ταξική πάλη” μεταμορφώθηκε σε “πάλη για τα δικαιώματα των γκέι”, και  ο συμπαγής υλισμός έδωσε τη θέση του στην ατομική αναζήτηση μιας αόριστης υπερβατικότητας ή εξαερώθηκε σε ψυχεδελικές ή σεξουαλικές μεθέξεις.  Όλα αυτά συνιστούν αυτό που ο Guénon περιγράφει ως «εξαπόλυση αυτών των κατώτερων, διαλυτικών δυνάμεων».

O Οδυσσέας μεταξύ Σκύλλας & Χάρυβδης του J.H.Füssli
Έτσι λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε πως το ελληνικό ΚΚ αποτελεί μία ευρωπαϊκή εξαίρεση και αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες. Ο πρώτος έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία των μελών του, η οποία δεν έχει “ευαισθησίες” μη-πρακτικού υλικού-οικονομικού τύπου. Ο δεύτερος παράγοντας είναι πως εκείνα τα κέντρα που ελέγχουν και διαχέουν τα αντιπαραδοσιακά ρεύματα σκέψης, μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ και τη δημιουργία του “ΚΚΕ Εσωτερικού”  το 1968, δεν ενδιαφέρθηκαν πλέον να αλλοιώσουν το ελληνικό ΚΚ προς την επιθυμητή σε αυτά κατεύθυνση, διότι η εμβέλεια του θεωρήθηκε αμελητέα. 

Από την πλευρά τη δική μας, δηλαδή την πλευρά της Παράδοσης, θα λέγαμε, αν και μπορεί να ακουστεί παράδοξο, ότι το ελληνικό ΚΚ είναι λιγότερο επικίνδυνο από ότι τα κόμματα της “νέας αριστεράς”, είτε τα ελληνικά είτε τα ξένα, ακριβώς διότι είναι οπισθοδρομικό. Παρέμεινε, δηλαδή, στην πρώτη φάση της αντιπαραδοσιακής δράσης. Βέβαια, θα με ρωτήσετε: μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη; Εδώ δεν προτείνουμε να διαλέξουμε, απλώς κάνουμε φιλοσοφικές και μεταφυσικές αναλύσεις. Όσον αφορά την επιλογή, μάλλον η πιο σωστή είναι εκείνη που έκανε ο Οδυσσέας, που πέρασε αλώβητος (στο μέτρο του δυνατού βέβαια) ανάμεσα από αυτά τα δύο θηλυκά τέρατα.

Τέλος, να αναφέρουμε πως θεωρήσαμε χρήσιμο να γράψουμε αυτό το άρθρο για δύο λόγους:

Α) Διότι, συνήθως, όταν γίνονται πολιτικές αναλύσεις όσον αφορά τις συγκρούσεις και τις διαφορές μεταξύ των μαρξιστικών κομμάτων, αυτές εστιάζονται αποκλειστικά στην πολιτική οικονομία και παραβλέπουν τα θέματα που θίξαμε εδώ.                                            

Β) Για να δώσουμε ένα πρακτικό παράδειγμα σχετικά με το πως πραγματώνονται μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι τα διάφορα στάδια της αντιπαραδοσιακής εκτροπής.


Θεόδοτος

Πλεόνασμα φεύγει, Μνημόνιο έρχεται!

Image result for Πλεόνασμα φεύγει, Μνημόνιο έρχεται!
Μπορεί να πήγε η ελληνική κυβέρνηση στην Ουάσινγκτον έχοντας στην τσέπη της ένα πλεόνασμα-ρεκόρ (ασχέτως του πώς αυτό επετεύχθη ), αλλά το βέβαιο είναι ότι η αποστολή μας γυρίζει τρέχοντας για να υπογράψει ένα νέο Μνημόνιο με τους πιστωτές. Και ενώ το πλεόνασμα δεν έφτασε ούτε στους πολίτες ούτε στις αγορές, ώστε να ξεκινήσει η επιδιωκόμενη ανάπτυξη, τα μέτρα που έρχονται θα φτάσουν σε όλους. 

Αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία θα διαπιστώσουμε προσεχώς και το ερώτημα είναι εάν θα πάρουμε κατιτίς από αυτό το αλισβερίσι με τους δανειστές ή όχι.

Η προηγούμενη εμπειρία έχει δείξει και αποδείξει ότι στις περιβόητες «διαπραγματεύσεις» αυτός που κερδίζει είναι ο ισχυρός ή αυτός που είναι αποφασισμένος για όλα. Δυστυχώς, η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι ισχυρή - όσο για το «αποφασισμένη», ας το αφήσουμε καλύτερα, διότι το μόνο για το οποίο δείχνει ότι δεν διαπραγματεύεται είναι η παραμονή της με κάθε τρόπο και κόστος στην εξουσία.

Παρότι το ζητούμενο της διαπραγμάτευσης ήταν να πάρουμε κάτι για το χρέος, για την ώρα εκείνο που φαίνεται σίγουρο είναι ότι τους δώσαμε τα μέτρα που ήθελαν, τους ακούσαμε να λένε ότι δεν ξεμπερδεύουμε ούτε σε δέκα τέρμινα μαζί τους και πως δεν θα ξεμπλέξουμε με τίποτα από την περιπέτεια στην οποία μας έβαλε σαν χθες ο Γιώργος Παπανδρέου.

Το χειρότερο είναι ότι, αντί να δούμε φως στο τούνελ, ακούσαμε δημόσια τον Τόμσεν και την παρέα του να λένε ότι έδωσαν από την πρώτη στιγμή το λάθος φάρμακο στην Ελλάδα, αλλά δεν σκοπεύουν να το αλλάξουν (αν δεν πεθάνει πρώτα ο ασθενής ή πάει σε άλλον γιατρό, θα προσθέταμε εμείς).

Την Τρίτη, λοιπόν, απ' ό,τι δείχνουν τα πράγματα, οι θεσμοί επιστρέφουν όχι για να μοιράσουν το πλεόνασμα στον λαό (όπως θα περίμεναν κάποιοι), αλλά για να φέρουν το νέο Μνημόνιο προς ψήφιση.

Αυτά για να μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας, κύριοι της κυβέρνησης... Οσο για τους εταίρους, δεν φαίνεται ότι καταλαβαίνουν ούτε το μήνυμα της Γαλλίας. Και αυτό το προσαρμόζουν στη στενόμυαλη προτεσταντική τακτική τους.

Πηγή "Δημοκρατία"
kostasxan
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...