Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Απάντηση στην Παπική Ζηζιούλιο «θεολογία» του Επισκόπου Περγάμου

Την 28ην Νοεμβρίου ημέραν δευτέραν πραγματοποιήθηκε ομιλία από τον Ιατρό και Καθηγητή κύριο Γεώργιο Κάραλη, με το θέμα: «Η Θεοπτία κατά τον Άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν».


katanixis

Πού χρησιμεύει η φορολογία


Image result for η λεηλασια της ερμουΜην ακούτε τις σειρήνες της καταστροφολογίας. Αξίζει να καταστραφείτε από το κράτος που μισείτε

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Νισάφι πια! Εδώ και μερικά χρόνια, επειδή σημειώθηκε ένα τόσο δα ατυχηματάκι (το Μνημόνιο), ένα αξιντάν, που λένε κι οι γαλλοτραφείς οι μορφωμένοι (αυτοί που αντιστέκονταν στη χούντα παθαίνοντας διαβήτη από τα κρουασάν που έτρωγαν εγγύς του ποταμού Σηκουάνα), οι λαϊκιστές καλλιεργούν περίεργες, αντιπαραγωγικές ιδέες στον λαό. Μία από αυτές είναι να μην πληρώνουμε φόρους διότι ο κόπος μας πάει χαμένος και οικειοποιούνται τον ιδρώτα μας ένα σωρό τεμπελόσκυλα και ρεμάλια.

Αυτές οι ιδέες αν ο μη γένοιτο εφαρμοστούν, μπορεί να καταστρέψουν το σύστημα. Το σύστημα είναι ένα πράγμα που μοιάζει με σκεπτομορφή. Το πολεμούν ελάχιστοι. Το καταγγέλλουν όλοι. Το αγαπούν κάμποσοι και το χειρίζονται οι επιτήδειοι αμέσως μόλις πείσουν μια κρίσιμη μάζα ότι οι ίδιοι πρέπει να γίνουν σύστημα!

Για να μην πολυλογούμε, είναι χρήσιμο να πληρώνεις φόρους. Αν δεν πληρώνεις και -κούφια η ώρα- χρειαστείς το κράτος για να σε προστατεύσει από έναν κίνδυνο, τι θα κάνεις; Μπορεί να έχεις μαγαζί στην Ερμού και να έρθουν ορδές επιδρομέων για να δηλώσουν το μαγαζί, την Ερμού, την Αθήνα ολόκληρη. Αν πληρώνεις μαλλιοκέφαλα, θα σε προστατεύσουν. Έτσι δεν είναι;

Μπορεί να έχεις κατάστημα και να απλώνουν στο κατώφλι του το παραεμπόριό τους διάφοροι συγγενείς του βασιλέως Σάκα Ζούλου. Αν πληρώνεις ΕΦΚΑ και φουσκωμένα ΕΝΦΙΑ και εκκαθαριστικά, το κράτος θα είναι εκεί και θα τους αναχαιτίσει. Έτσι δεν είναι; Μπορεί να σου πάρουν το σπίτι οι τράπεζες.

Αν πληρώνεις τακτικά την Εφορία σου, το κράτος θα σε στεγάσει. Έτσι δεν είναι;

Πηγή "Δημοκρατία"

kostasxan

Η Τουρκία είναι σήμερα εγγυήτρια δύναμη της Κύπρου;



Image result for Η Τουρκία είναι σήμερα εγγυήτρια δύναμη της Κύπρου;Η Τουρκία, στις 20 Ιουλίου 1974, εισέβαλε στην Κύπρο και κατέλαβε με τον πρώτο Αττίλα το 8% και με τον δεύτερο το 38% του εδάφους της, καταλύοντας στο βόρειο τμήμα του νησιού την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία υποτίθεται ότι πήγε να προστατέψει επικαλούμενη τα επεμβατικά δικαιώματα που της αναγνωρίζει η συνθήκη εγγύησης, το άρθρο 4 της οποίας λέει ότι «Εκάστη των εγγυητριών δυνάμεων επιφυλάσσει εις εαυτήν το δικαίωμα να ενεργήσει [to take action] προς τον αποκλειστικό σκοπό της αποκατάστασης της τάξης των πραγμάτων της καθιερουμένης διά της παρούσης συνθήκης».

Καταρχάς να σημειώσουμε ότι ακόμα και σύμφωνα με τη νομική υπηρεσία του βρετανικού υπουργείου Εξωτερικών, όπως αποκάλυψε ο Άγγλος ιστορικός και πρώην διπλωμάτης Ουίλιαμ Μάλινσον, η συνθήκη εγγυήσεων είναι καταφανώς παράνομη και αποικιοκρατική και έρχεται σε αντίθεση με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ. Μάλιστα οι νομικοί του αγγλικού ΥΠΕΞ, από το 1967, σημείωναν ότι αν καταγγελθεί ως παράνομη και καταπέσει, κινδύνευαν και οι ίδιες οι αγγλικές βάσεις στην Κύπρο, το καθεστώς των οποίων ήταν διασυνδεδεμένο με την ως άνω συνθήκη.

Πάντως, όταν η Κυπριακή Δημοκρατία έγινε μέλος του ΟΗΕ, η συνθήκη εγγύησης κατετέθη στη Γραμματεία του ΟΗΕ, συμφώνως με το άρθρο 102 του καταστατικού του χάρτη, η οποία την απέστειλε στη νομική υπηρεσία του Οργανισμού προκειμένου να γνωματεύσει στο κατά πόσο η φράση «to take action» περιλάμβανε και το ενδεχόμενο ανάληψης στρατιωτικής δράσης. Η απάντηση της νομικής υπηρεσίας, σύμφωνα με τον εκ Κύπρου διεθνολόγο Χρήστο Ιακώβου, ήταν κατηγορηματική και έχει ως εξής:
«Σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ανάληψη στρατιωτικής δράσης».
Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974, λοιπόν, η Τουρκία πραγματοποίησε στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο παραβιάζοντας τη συνθήκη εγγυήσεων, η οποία ούτως ή άλλως είναι προϊόν επιβολής από αποικιοκρατική δύναμη και άρα παράνομη. Και όχι μόνο την παραβίασε, αλλά συνεχίζει να την παραβιάζει τα τελευταία 43 χρόνια.
Από το 1974 μέχρι σήμερα υπάρχουν πέντε (5) ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης και 17 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τα περισσότερα από τα οποία καλούν την Τουρκία να αποχωρήσει άνευ όρων από την Κύπρο, για να αποκατασταθεί η συνταγματική τάξη στο σύνολο του νησιού. Ειδικά, το Ψήφισμα 37/253 του 1983 αναφέρει:
  • Παρ. 2: Επιβεβαιώνει το δικαίωμα της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας να ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη την Κύπρο και εκφράζει υποστήριξη στις συμφωνίες ’77 και ’79.
  • Παρ. 7: Καλεί την άμεση αποχώρηση των στρατευμάτων από όλη την Κύπρο σαν προϋπόθεση επίλυσης του Κυπριακού.
  • Παρ. 8: Απαιτεί την αποχώρηση όλων των στρατευμάτων κατοχής από την Κυπριακή Δημοκρατία.
  • Παρ. 11: Καλεί για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος διακίνησης, εγκατάστασης, περιουσίας και επιστροφής των προσφύγων στα σπίτια τους.
  • Παρ. 12: Θεωρεί ότι η κατάσταση κατοχής δεν πρέπει να επηρεάσει τη λύση του κυπριακού προβλήματος.
Όλα αυτά τα χρόνια, από το 1974 μέχρι το περίφημο δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου 2016, όλες οι κυβερνήσεις της Αθήνας και της Λευκωσίας αμφισβητούσαν κυρίως σε πολιτικό επίπεδο και τη συνθήκη εγγυήσεως και σίγουρα το ότι η Τουρκία, που παραβίασε βάναυσα όχι μόνο τη συνθήκη αλλά και κάθε αρχή διεθνούς νομιμότητας, συνεχίζει να είναι εγγυήτρια δύναμη.
Επίσης, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, ανεξαιρέτως, αρνούνταν μετά βδελυγμίας την σύγκληση της λεγόμενης Πενταμερούς για το Κυπριακό, μόνιμη επιδίωξη της Τουρκίας αλλά και του διεθνούς παράγοντα.
Με το σκεπτικό ότι η Πενταμερής ξαναδίνει το ρόλο της εγγυήτριας δύναμης στην Τουρκία με τη συναίνεση των κυβερνήσεων της Αθήνας και της Λευκωσίας, ενώ εξαφανίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως διακαώς επιθυμεί η Τουρκία, αφού στο τραπέζι θα κάθονται εκτός από τις τρεις «εγγυήτριες» δυνάμεις, οι ηγέτες των δυο κοινοτήτων του νησιού.
Την 1η Δεκεμβρίου 2016 ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης ανέτρεψε μια πολιτική δεκαετιών, αποδεχόμενος την «πενταμερή» – προφανώς μετά από σχετική συνεννόηση με την κυβέρνηση της Αθήνας.
Τι ακριβώς σημαίνουν οι δυο διασκέψεις της Πενταμερούς, στη Γενεύη και το Κραν Μοντανά, θα το δούμε στο επόμενο άρθρο μας, την Κυριακή. Εμείς απλά να θέσουμε ένα ερώτημα: Σήμερα, 21 Ιουλίου 2017, οι κυβερνήσεις της Αθήνας και της Λευκωσίας αναγνωρίζουν την Τουρκία ως εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάτι που της δίνει το δικαίωμα να επεμβαίνει στο σύνολο της Κυπριακής επικράτειας και στο σύνολο της Κυπριακής ΑΟΖ;
Δύσκολο ερώτημα, ε;

Δύο αδύναμες κοινότητες στην Κύπρο χωρίς κράτος - Αυτό θα φέρει η "Πενταμερής"

Απόστολος Αποστολόπουλος
Το κλειδί στο Κυπριακό πρόβλημα είναι αν θα εξακολουθήσει να υπάρχει το Κράτος με τη διεθνώς αναγνωρισμένη υπόσταση και ονομασία του: Κυπριακή Δημοκρατία. Αν πάψει να υπάρχει αυτό το ανεξάρτητο Κράτος, αν αντικατασταθεί από ένα «Ανανικό» κράτος, όπου πλειοψηφία θα είναι έρμαιο της μειοψηφίας ενώ και οι δυο θα υπόκεινται στους ξένους, τότε τα περί εγγυήσεων κλπ είναι κούφια λόγια.
Το Σχέδιο Ανάν (και οι μεταμφιέσεις του)  δεν έχει στόχο να πάρει την Εξουσία από τους Ελληνοκύπριους και να τη δώσει στην τουρκική πλευρά. Αυτό θα το ήθελε η Τουρκία αλλά δεν το θέλουν οι ισχυροί διεθνείς παίκτες.
 Οι Ελληνοκύπριοι χάνουν την Εξουσία και οι Τούρκοι αν χάσουν Εγγυήσεις και Στρατό Κατοχής μένουν ξεκρέμαστοι. Το Κράτος καταρρέει και μένουν δυο αδύναμες Κοινότητες. Αυτός ο ευρηματικός συνδυασμός αμοιβαίας αποδυνάμωσης των δυο Κοινοτήτων αλλά και της Τουρκίας εξυπηρετεί απολύτως τους επικυρίαρχους, ΗΠΑ, Αγγλία και το Ισραήλ- ο νέος ισχυρός παίκτης. Οι ντόπιοι, Τούρκοι και Έλληνες, θα τσακώνονται για τα λιλιά, το μισθό και τις μπανάνες που τους αναλογούν. 
Το Κυπριακό είναι ένα από τα πολλά Μέτωπα της Τουρκίας στην ευρεία Μ. Ανατολή, χωρίς απτό κέρδος, ως τώρα. Η Τουρκία στο παιχνίδι της Μ. Ανατολής και ειδικά στο Κυπριακό θέλει, απειλεί, αλλά δεν μπορεί. Επειδή ούτε οι δυτικές Δυνάμεις ούτε η Ρωσία επιθυμούν να ενισχυθεί η Τουρκία.
Όποιος δεν θέλει λύση τύπου Ανάν, δεν πάει σε  συναντήσεις που έχουν βάση συζήτησης ακριβώς μια «ανανική» λύση.
Ερώτηση:
Γιατί μετά την παταγώδη αποτυχία της πενταμερούς μπήκε κιόλας στα σκαριά νέα συνάντηση; 
Απάντηση:
Γιατί ήρθε η ώρα να λυθεί το πρόβλημα των υδρογονανθράκων, η μοιρασιά και η μεταφορά τους. 
Η Τουρκία ελπίζει κάτι να βουτήξει. ΗΠΑ και Αγγλία επιδιώκουν να τελειώσουν με τα τσαλιμάκια του Αναστασιάδη, τις «παλληκαριές» της Αθήνας και τη γκρίνια της Τουρκίας.
Η Ελληνοκυπριακή ηγεσία, ο Αναστασιάδης, ενδίδει στην απώλεια του Κράτους. Αν η Αθήνα είχε πρόταση, διαφορετική από το Ανάν, θα μπορούσε να ξεφύγει από το δόκανο. Αν είχε, θα την έλεγε. Αν έψαχνε θα την έβρισκε. Ούτε οι εθνομηδενιστές, της δεξιάς ή της αριστεράς, ούτε οι υποτιθέμενοι υπερπατριώτες, σημερινοί ή χθεσινοί, προτείνουν λύση, άλλη από το Ανάν.
Την πρωτοβουλία την έχει μονίμως η άλλη πλευρά. Στο προτεκτοράτο κανείς δεν προτείνει, όλοι, φρόνιμα, υπακούουν.
Η Τουρκία θέλει νόμιμο μερίδιο εξουσίας στο νησί ώστε να ενισχύει το λόγο της στις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρεία περιοχή της Μ. Ανατολής.
Να είναι σαφές: Η Τουρκία τώρα δεν έχει μερίδιο εξουσίας στην Κύπρο. Ο διεθνής παράγων αντιμετωπίζει ως παράνομη την παρουσία της στα Κατεχόμενα. Την Εξουσία την έχουν οι Ελληνοκύπριοι, με αυτούς συναλλάσσεται η Διεθνής Κοινότητα. Οι τωρινές συζητήσεις αποβλέπουν να νομιμοποιήσουν την εισβολή, την παρανομία. Οι υπεύθυνοι είναι μπροστά στα μάτια μας.
  Η Τουρκία εκτός από τα γεωπολιτικά θέλει να αναγνωριστεί ως νόμιμος δικαιούχος στην εξόρυξη των υδρογονανθράκων. Οι Αμερικάνοι, με πρόσφατη επίσημη δήλωσή τους, υποστηρίζουν ρητά την  κατανομή των εσόδων. Απορρίπτουν (σιωπηρά) τουρκικά δικαιώματα στην εξόρυξη και στη διανομή, δηλαδή στους αγωγούς, αν θα περνάνε από την Τουρκία ή όχι. Και αφήνουν κενό στο θέμα της δομής του νέου Κράτους θεωρώντας προφανώς ότι αυτό εξαρτάται από την ενδοτικότητα της ελληνοκυπριακής και ελλαδικής πλευράς. Ο Τάσος Παπαδόπουλος απόδειξε ότι με λίγο θάρρος και πατριωτισμό το «Όχι» είναι εφικτό.
Με πάσα ωμή ειλικρίνεια: Η επικυριαρχία των ΗΠΑ είναι αναπότρεπτο δεδομένο. Αλλά η ελληνοκυπριακή πλευρά μπορεί να παραμείνει ο  νόμιμος εκπρόσωπος του συνόλου της Κύπρου, να αρνηθεί να νομιμοποιήσει την εισβολή, σώζοντας την ελληνικότητα του νησιού.
Οι ΗΠΑ έχουν το πάνω χέρι σε όλη την ΕΕ, μοιραία θα το έχουν και στην Κύπρο.
Οι Άγγλοι θέλουν να είναι τοποτηρητές. Αλλά αυτό το δικαίωμα μόνο οι Κύπριοι και η Αθήνα μπορούν να τους το δώσουν.
 Η Τουρκία είναι χάρτινη τίγρης στο Κυπριακό, εφ’ όσον οι ΗΠΑ δεν θέλουν περαιτέρω ενδυνάμωση της Τουρκίας. Αρκεί να το πίστευαν  Αθήνα/Λευκωσία. 
Οι αποικιοκράτες, ανέκαθεν, έδιναν «λύσεις»  παραβιάζοντας εν γνώσει τους την ιστορική, κοινωνική και εθνοτική πραγματικότητα στις αποικίες. Ώστε να υπάρχουν, εγγενώς, συνεχείς τριβές και εντάσεις.
Αυτό το κοστούμι του προτείνουν και αγοράζει τοις μετρητοίς ο Κύπριος Πρόεδρος με τη σύμπλευση της Αθήνας.
Παραβλέποντας αμφότεροι μελλοντικές αλλά ορατές συμφορές.
Προς δικαιολογία, τα καθεστωτικά ΜΜΕ πλασάρουν την εξής απίστευτη εικόνα: Ο δαιμόνιος Αναστασιάδης παγιδεύει κατ’ εξακολούθηση τον αθώο και ανυποψίαστο Τσίπρα, αλλά και τον ατσίδα πλην κάπως αφελή υπερπατριώτη Κοτζιά, και τους σέρνει από πενταμερή σε πενταμερή. Είναι για γέλια ή για κλάματα; Κλαυσίγελως.
 Ο Ερντογάν απειλεί, λέει, ότι θα ενσωματώσει τα Κατεχόμενα. Σοβαρά; Για να κερδίσει τι ακριβώς; Για να κατηγορηθεί, αν χρειαστεί, από τη Δύση ότι μιμείται τον Πούτιν στην Κριμαία;
Το αέριο είναι στο Νότο και ο Ερντογάν θα ενσωματώσει στο Βορρά τα κατσάβραχα και τα ψαράκια;
Μήπως η –δήθεν- απειλή της ενσωμάτωσης των Κατεχόμενων είναι ο πρόλογος και η δικαιολογία για άλλες κρίσιμες υποχωρήσεις την κατάλληλη στιγμή;
Έχει αποδειχθεί τις τελευταίες δεκαετίες ότι έχουμε να κάνουμε με σκληρόπετσους, αδίστακτους πωλητές από την εποχή  του Σημίτη των Ιμίων και εντεύθεν
infognomonpolitics

Κάστανο Αγρινίου - π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος


"Και στη φουφού του καστανά στάχτη να γίνεις σατανά " 
(Μ. Κανά).
Φαίνεται πως αυτή η ‘’θεολογία’’ του λαϊκού τραγουδιού ενέπνευσε κάποιον ιερέα σε μια μεγαλούπολη της κεντρικής δυτικής Ελλάδος να παραθέσει σε προσκύνηση(!!) ένα τέτοιο διαλυτικό ‘’των του διαβόλου μηχανημάτων’’ κάστανο που του δόθηκε από τον πατέρα Παΐσιο προ 27ετίας. Βέβαια…αντί ‘’διαλύσεως’’ το πράγμα περιεπλάκη και πας νοήμων άνθρωπος και χριστιανός κατειρωνεύεται δικαίως και βασίμως όλο αυτό το βλάσφημο θέατρο, που επικαιροποίησε και πάλι την προφητεία του Χριστού: ‘’δι υμάς βλασφημείται το όνομά μου εν τοις έθνεσιν’’ (Ησαΐας 52,5).
Δεν έχει σημασία το ότι όλο αυτό το κωμικό σκηνικό έγινε από καλή πρόθεση. Αλλοίμονο αν γινόταν από κακή. Σημασία έχει ότι επενδύθηκε θεωρητικοθεολογικά. Έγιναν Γραφικές παραπομπές και αναφέρθηκε ο Χαλκούς Όφις, καθώς και ένας μυστήριος υπαινιγμός για τον…μανδύα του αγ. Δημητρίου (;;!!) και παρουσιάστηκε ως…ευλογία αυτή η εντελώς φυσική και αυτονόητη και για αθέους χειρονομία, το να δίνεις δηλαδή κάτι στον επισκέπτη σου!!!.

Να γελάσει κανείς ή να κλάψει;  Να θυμώσει ή να ειρωνευτεί; Να βρίσει ή να διδάξει; Ερωτηματικές απορίες που γεμίζουν το ψυχικό κόσμο κάθε χριστιανού θλίψη και θυμό.
Σ’ ένα κόσμο χαοτικού υποκειμενισμού που φαντάζει ως ελευθερία σκέψης, έρχονται κάποιοι παπάδες και γελοιοποιούν τα καίρια της ανθρώπινης ζωής. Ποια είναι αυτά; Το πρόσωπο του Χριστού και η δημιουργία σχέσης μαζί Του. Ο σημερινός άνθρωπος ψυχανεμίζεται στην αγωνία ότι είναι ένα πακέτο που ο μαιευτήρας το παραπέμπει στον νεκροθάφτη… Ένα προηγμένο θηλαστικό… Μια υπόθεση ληξιπρόθεσμη… Μια ιστορία ανεύθυνης εγωλατρείας… Και μέσα σ΄ αυτήν την σύγχυση, οι αφελείς “υἱοὶ τοῦ φωτός” (Λουκ. 16,8) αντί να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά, αντιθέτως τα βάζουν στη φωτιά χωρίς να τα έχουν χαράξει, και αυτά σκάνε και χτυπούν τους παρερχομένους.
Η Εκκλησία του Χριστού δεν λατρεύει είδωλα.
Είτε εικόνες, είτε αγάλματα, τα χρησιμοποιεί αναγωγικά για την προσευχή, όταν όμως αυτά δεν δείχνουν το πρωτότυπο (είτε γιατί οι εικόνες μαύρισαν, είτε γιατί το άγαλμα θραύστηκε παραμορφωτικά) τότε τα καίει ή τα αποσύρει χωρίς κανένα δισταγμό. Στην Παλαιά Διαθήκη ο νεαρός ευσεβής βασιλιάς Εζεκίας, όταν συνειδητοποιεί ότι ο χαλκούς όφις, που είχε ο Μωϋσής κατασκευάσει κατ΄εντολήν του Θεού και δια του οποίου είχαν σωθεί από τα φίδια οι πατέρες τους στην έρημο και τον οποίον είχαν συμπεριλάβει στα σεβάσματά τους οι Εβραίοι, έχει γίνει αντικείμενο λατρείας και… θυμιάται (Δ΄ Βασ. 18,4) το κατέστρεψε, κάνοντάς το κομμάτια και ονομάζοντάς το «νεεσθάν» (χάλκωμα-τενεκέ).
Η διδασκαλία της Εκκλησίας για την θέωση της κτίσεως μέσω των ακτίστων ενεργειών του Θεού, παγίως υποννοούσε την ‘’στιγμιαία’’ (με την ευρεία έννοια) ενέργεια και δράση. (Γεγονός εντελώς άσχετο με την αιρετική αντίληψη της κτιστής χάριτος που γίνεται και απογίνεται). Μια εικόνα που μυρόβλυσε… δεν μυροβλύζει εις το διηνεκές! Μια εικόνα που θαυματούργησε δεν θαυματουργεί πάντοτε! Μια εικόνα που φανερώθηκε δεν είναι ένα show θρησκευτικό, αλλά επικαιροποίηση της σχέσης του ανθρώπου με τον ουρανό, γι΄ αυτούς στον καιρό των οποίων φανερώνεται και παρεμπιπτόντως από ευλάβεια και για τους επιγενομένους. Θέωση της κτίσεως μόνιμη και ολοκληρωτική θα γίνει μετά την δευτέρα έλευση του Χριστού. ‘’Τώρα’’, ένα πλήθος αγίων κάποια στιγμή ανθρώπων έχουν εκπέσει απ’  την θέωση, γιατί δεν αφουγκράστηκαν την επισήμανση ενός που ήταν πεσμένος και ανέζησε: ‘’ὁ δοκῶν ἑστάναι βλεπέτω μὴ πέσῃ’’ (Α΄ Κορ. 10,12)
Επειδή κάποια στιγμή τα σουδάρια (γάζες στις πληγές) του Απ. Παύλου θεράπευσαν κάποιον ο απόστολος δεν τα μάζευε για να τα δίνει ευλογία! Επειδή η σκιά του Πέτρου κάποιον έκανε καλά ο απόστολος δεν πίστεψε ότι ήταν… η ‘’σκιάζουσα Δόξα’’, αλλά φώναζε ότι αυτό που έχει να δώσει (στον παράλυτο και σε κάθε ‘’ζητιάνο’’ Πραξ. 3,6) είναι το πρόσωπο του Σταυρωμένου Χριστού προς μίμηση και προσκύνηση.
Τέτοιες λοιπόν αφελείς ενέργειες δεν βοηθούν. Φθείρουν την εικόνα της Εκκλησίας συκοφαντώντας την ότι αργυρολογεί εξαπατώντας αφελείς θρησκόληπτους. Ούτε είναι σοβαρό επιχείρημα το να ισχυρίζεται κανείς μετά τον σάλο ότι το… κάστανο παρετέθη  προς προσκύνησιν κατ΄ απαίτηση των πιστών!!! Ούτε το ότι το αναφέρει (…το κάστανο!) και ο επιχώριος Αρχιερέας σε διδασκαλία του για τον πατέρα Παΐσιο!
Σ’ αυτά οδηγεί η αφελής ή σκόπιμη “θρησκευτική” υπερβολή που κάθε μέρα συμβαίνει γύρω μας. Γεμίσαμε αντίγραφα (κάποια ζωγραφισμένα και… με τριμμένα λείψανα [sic], όπως κήρυττε δημοσίως αγιορείτης ηγούμενος!!!) εικόνων! Κάθε μέρα κάπου… “ταξιδεύει” μια εικόνα ή ένα λείψανο. Κάποια… “τίμια δώρα” ή κάποιο ρούχο της Παναγίας ή κάποιου αγίου, προτίθενται εις… προσκύνησιν, και αφελείς (για να μην πούμε επικινδύνως σκόπιμες) θαυματοδιηγήσεις κατακλύζουν τους ναούς προς συντριβήν των… αθέων!! Λες και για τον χριστιανό το πρόβλημά του δεν είναι η δική του “αθεΐα” αλλά η τραγωδία των άλλων, τους οποίους, σημειωθήτω, αντί να αγαπάμε, θέλουμε… να συντρίψουμε, εμείς οι ταλαίπωροι Δον Κιχώτες, ξεχνώντας πεισματικά ότι κάθε εχθρός είναι ένας αδελφός παραγνωρισμένος..!
Καταλήγουμε μ΄ ένα παράθεμα από βιβλίο για τα θαύματα ενός που δεν είναι (αν και κατάγεται) ορθόδοξος, χωρίς απ΄ αυτό να γίνονται λιγότερο σωστές και λιγότερο πατερικές οι επισημάνσεις του.
O Μαρκ Τουαίην έλεγε ότι: Εάν αναλύσεις ένα αστείο, θα το σκοτώσεις, έτσι όπως πρέπει να σκοτώσεις έναν βάτραχο πριν τον ανατάμεις! Είναι πολλοί που ισχυρίζονται το ίδιο για την πίστη και τα θαύματα. Είναι ερωτευμένοι με την ιδέα τού να πιστεύουν! Την ανείπωτη γοητεία του! Δεν δέχονται όμως ότι αυτή η πίστη θα πρέπει να εξεταστεί πολύ διεξοδικά. Για αυτούς τους ανθρώπους, ακριβώς αυτό που πιστεύει κάποιος, μετράει λιγότερο από την ίδια την πίστη, και δε θέλουν να μπουν σε λεπτομέρειες, από φόβο μην εκχυδαΐσουν το άρρητο και χαθεί η «παραμυθένια σκόνη»! Αλλά η αληθινή πίστη δεν είναι επ’ ουδενί σαν τα βατράχια και τη σκόνη. Πρέπει να εξετάσουμε αυτό που όντως πιστεύουμε. Πρέπει να φυσήξουμε μακριά την παραμυθένια σκόνη. Συγκεκριμένα, το τι πιστεύουμε είναι ζωτικής σημασίας. Αραγε, όντως πιστεύουμε σε κάτι που είναι πραγματικά αληθινό; Ή φοβόμαστε μήπως ανακαλύψουμε τυχόν κάποια οδυνηρή πραγματικότητα;
Είναι ουσιώδες το να μην καλλιεργούμε μια «Ντίσνεϊλαντ» στη θεολογία που να λέει «Πίστεψε!» - όπως συμβαίνει στα παιδιά. Διότι, αν δεν είμαστε προσεκτικοί σε τι πιστεύουμε, θα καταλήξουμε στο να μη πιστεύουμε σε τίποτε. Το να πιστεύουμε σε οτιδήποτε ή να πιστεύουμε ενδεχομένως σε ανοησίες είναι επιβλαβές. Για τα παιδιά, είναι κάτι το να πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη. Πρέπει όμως να ωριμάσουμε ώστε να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε το γεγονός, ότι κάποια πράγματα στην ουσία δεν είναι αληθινά. Εάν ένας ενήλικας πιστεύει στον Αϊ-Βασίλη κάτι δεν πάει καλά. Κάποια στιγμή πρέπει να θωρακίσουμε τον εαυτό μας και να διακρίνουμε τι είναι αληθινό και τι φανταστικό. Είναι θέμα ζωτικής σημασίας.
Είναι διαφορετικό το να είσαι αθώος και άλλο το να είσαι αφελής.
Με το να εξετάζουμε με κριτικό πνεύμα, βοηθάμε στον προσδιορισμό της θαυματουργικής, ή μη, φύσης αυτών των πραγμάτων. Εάν συναγάγουμε μέσω της κριτικής μας εξέτασης ότι ανακαλύψαμε κάτι, που στην πραγματικότητα, δεν είναι θαυματουργικό, αυτό θα είναι για καλό.
Δεν επιθυμούμε να ενθουσιαστούμε για τίποτε και δε θέλουμε να πιστέψουμε σε τίποτε. Θέλουμε να γνωρίζουμε τι είναι στην πραγματικότητα θαυμαστό και τι δεν είναι όντως τέτοιο.
Η αληθινή πίστη δεν είναι ένα άλμα στο σκοτάδι αλλά στο φως!!         

  π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος
Πηγή: enoriako. info


Κάπως έτσι ξεκίνησε καί η εικονομαχία. Ο κόσμος τού χαοτικού υποκειμενισμού είναι ο οικουμενισμός καί παίζει στήν αυλή μας. Καί πολώνει τίς συνειδήσεις. Ολα απορρέουν από τή οπτική γωνία. Στήν μία πίσω από τό θαύμα βρίσκεται ο Κύριος. Στήν άλλη τό ψάχνουμε.

Αμέθυστος

Μανούσος Παραγιουδάκης : Αν πέσει η Κύπρος κινδυνεύει και η Ελλάδα

Ο επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ μιλώντας στον 9.84 για τις εξελίξεις στη Κυπριακή ΑΟΖ και το νησιωτικό σύμπλεγμα στο Καστελόριζο, επεσήμανε, πως η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ διπλωματικά να απαγκιστρωθεί από την Κύπρο, για την οποία θέλει τον απόλυτο έλεγχο , ενόψει και των ενεργειακών εξελίξεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Διευκρίνισε ότι από την λογική μίας όποιας λύσης για την Κύπρο με νέες υποχωρήσεις, είναι προτιμότερο το καθεστώς να παραμείνει ως έχει αυτή τη περίοδο.



national-pride

Χειρότερα κι ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα!!!


Ὅλοι ἐνδύονται ὅμοια… Κι αὐτὸ τὸ «ἔθιμο» τὸ δέχονται οἱ «ἀνθρωπιστές» μὲ τὶς Μ.Κ.Ο., ἐνᾦ τὰ δικά μας ὄχι!
Μέχρι καὶ τὰ μικρὰ ἀγόρια, ἡλικίας περίπου μεταξὺ 12 καὶ 14, αὐτὰ τὰ ῥοῦχα φοροῦν.

Κατὰ τὴν περίοδο δὲ ποὺ ἔχουν τὸ ῥαμαζάνι τους, προσεύχονται στὰ πεζοδρόμια!
Ἐὰν περάσουμε ἀνάμεσά τους, θὰ λερωθοῦν ἀπὸ ἐμὰς, διότι (γιὰ αὐτούς) εἴμαστε ἄπιστοι!!!

Ἄρα εἶναι ἄνθρωποι τοῦ Μεσαίωνος!
Ὅταν βλέπω τὶς γυναῖκες τους στὸν δρόμο μὲ τὴν μπούρκα, τὸ χιτζὰμπ ἢ τὸ νικάμπ, ἁπλᾶ αἰσθάνομαι ἀηδία γιὰ τὸν ῥατσισμὸκαὶ τὴν μεγάλη ὑποτίμηση κατὰ τῶν γυναικῶν. 
Δὲν τὸ ἀντέχω αὐτὸ ποὺ βλέπω… Ἀκόμη καὶ μικρὰ κοριτσάκια…!!!

Καὶ τὸ ἀστεῖο εἶναι, ὅπως μᾶς λέν, πὼς ὅλοι αὐτοὶ πρέπει νὰ πᾷν στὸ σχολεῖο, γιὰ νὰ μάθουν γράμματα καὶ νὰ διαβάζουν!!! Ὄχι δά!!!
Πηγαίνουν γιὰ νὰ πάρουν τὴν Ἑλληνικὴ Ἰθαγένεια τὰ μικρὰ παιδιά, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ οἱ γονεῖς τους!!!
Ἄρα τὸ παιδὶ [κορίτσι/ἀγόρι] δὲν πρόκειται νὰ πάρῃ κάτι ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεαί, μέσα στὰ σχολεῖα.
Τὴν παιδεία τους θὰ τὴν πάρουν ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους.

Ὅπότε ἔβγαλα συμπέρασμα:
Δὲν πρόκειται νὰ συμπράξουν μὲ τὴν δική μας κοινωνία, ὡς μέρος μίας πολυπολιτισμικότητος.
Ὁ κάθε ἕνας κυττᾶ τὴν φυλή του, ὡς ῥάτσα καὶ δὲν θέλει νὰ τὴν χάσῃ. Γιὰ αὐτὸ ἀκόμη τηροῦν τόσο πιστὰ τὶς παραδόσεις τους καὶ τὰ ἔθιμά τους οἱ μουσουλμάνοι.

Μὲ ἁπλᾶ λόγια ἕναπαράδειγμα:
Δὲν μποροῦν οἱ φακὲς μὲ τὰ ῥεβύθια νὰ ἀνακατευθοῦν, γιατὶδὲν ταιριάζουν.
Ἔτσι γίνεται καὶ μὲ τὶς διαφορετικὲς ῥάτσες σὲ κάθε Ἔθνος, ποὺ σέβεται τὴν δική του κουλτούρα. Ἀρκεῖ μόνον νὰ ὑπάρχῃσεβασμός.
Δυστυχῶς ὅμως οἱ μουσουλμάνοι δὲν σέβονται κάτι…!!!

Ἐὰν εἶναι δυνατόν!!
Πατρίδα μας εἶναι ῥὲ γαμῶτο!!!
Δὲν ἦλθαν αὐτοὶ πρῶτοι στὴν χώρα μας!!!Ἐμεῖς εἴμαστε ποὺ ἤλθαμε πρῶτοι ἐδῶ, πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια… 

Θὰ σᾶς τὸ πῶ  ἁπλᾶ: Ἢ γυρίζετε στὴν χώρα σᾶς μὲ τὴν δική σας κουλτούρα ἢ τηρεῖστε τοὺς  δικούς μας νόμους στὴν δική μας χώρα  κι ὄχι τὸν Νόμο τῆς Σαρίας καὶ τὸ Κοράνι σας σὲΔημόσιο χῶρο…Ἀὐτὰ στὴν πατρίδα σας!!!

Σταματόπουλος Δημήτρης

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

ΣΧΟΛΙΟ: Ανθρωποι τού Μεσαίωνος έχουν εισχωρήσει καί στούς χώρους τής εκκλησίας καί προσπαθούν νά διώξουν αυτούς πού βρίσκουν διότι είναι άπιστοι καί μαγαρίζονται.

Αμέθυστος

Όταν οι «τρομοκράτες των Εξαρχείων» βαφτίζονται «συλλογικότητες»

Όταν οι «τρομοκράτες των Εξαρχείων» βαφτίζονται «συλλογικότητες»
Εμείς ψεκασμένοι δεν είμαστε και θεωρίες συνωμοσίας δεν υιοθετούμε. Όμως, υπάρχουν κάποιες πολύ περίεργες συμπτώσεις, κάποια περιστατικά που πρέπει να μας βάλουν σε σκέψεις για το αν τελικά κράτος και παρακράτος κάπου συναντώνται.
Υπάρχει π.χ. η υπόθεση της Ηριάννας. Σωστή ή λάθος απόφαση αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Όταν όμως το απόγευμα ο υπουργός Δικαιοσύνης μιλά για δυσάρεστη έκπληξη, άλλα στελέχη της αριστεράς καταφέρονται κατά των δικαστών και το ίδιο βράδυ κουκουλοφόροι επιτίθενται στα μαγαζιά του κόσμου και τα διαλύουν, αυτό δεν είναι και τόσο… συμπτωματικό. Μοιάζει με στημένη υπόθεση, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι η κυβέρνηση χαρακτήρισε τους βανδαλισμούς «μεμονωμένο περιστατικό» και τα ΜΑΤ είχαν πάρει εντολή να μην επέμβουν.
Άλλο παράδειγμα: Μια γυναίκα, εργαζόμενη στην υπηρεσία καθαριότητας του δήμου Ζωγράφου, πεθαίνει πριν μερικές ημέρες εν ώρα εργασίας. Ειπώθηκε ότι έκανε διπλή βάρδια μετά την απεργία στους ΟΤΑ αν και τελικά δεν ήταν έτσι, ένας ξαφνικός θάνατος ήταν από παθολογικά αίτια. Διάφορες… συλλογικότητες και αριστεροί παπατζήδες επιτέθηκαν στο δήμο και είπαν ότι «δολοφονήθηκε» η άτυχη εργαζόμενη. Και ξαφνικά χθες μπουκάρουν άγνωστοι και σπάνε το δήμο Ζωγράφου. Πόσο τυχαίο είναι άραγε όλο αυτό;
Μόλις πριν μερικές ημέρες ο Γιάννης Στουρνάρας γίνεται ξανά στόχος της κυβέρνησης επειδή τολμά να τους συμβουλεύσει για την έξοδο στις αγορές. Διάφοροι άσχετοι τύποι της κυβέρνησης, από τον Τζανακόπουλο μέχρι τον Ρήγα κουνάνε το χέρι στον διοικητή της ΤτΕ και του λένε να είναι προσεκτικός.
Και μόλις χθες οι συλλογικότητες Φιλαδέλφειας και ο Ρουβίκωνας εισβάλλουν στο κτίριο της ΤτΕ, στο… άντρο του καπιταλισμού και πετάνε χαρτιά, φωνάζουν, απειλούν. Τυχαίο κι αυτό;
Άλλο παράδειγμα: Πριν μερικές ημέρες προκλήθηκε σάλος για έναν διάλογο που είχε ο πρωθυπουργός με τον βουλευτή της ΝΔ Κώστα Τζαβάρα
Ο τελευταίος λέει στον Αλέξη Τσίπρα: «Τι είδους έρευνα γίνεται στα πανεπιστήμια; Το μόνο που γίνεται εκεί είναι να κατασκευάζουν μολότοφ»,είπε.
Με τη γνωστή αμορφωσιά του και αστική… αγένεια που χαρακτηρίζει το χιούμορ του, ο κ. Τσίπρας απαντά: «Και τι κακό έχουν οι μολότοφ;». Ο κ. Τζαβάρας ανταπάντησε: «Τι κακό; Καίνε κόσμο». Και ο Πρωθυπουργός επανήλθε με… αφοπλιστική απάντηση: «Εξαρτάται σε ποια μεριά είσαι όταν πέφτουν οι μολότοφ. Εκεί που τις ρίχνουν ή εκεί που πέφτουν;».
Τα αποτελέσματα των… μολότοφ τα βλέπουμε κάθε μέρα στο κέντρο της Αθήνας αφού προφανώς το σήμα της αριστεράς στους μπαχαλάκηδες ελήφθη. Όταν οι «τρομοκράτες των Εξαρχείων» βαφτίζονται «συλλογικότητες» τότε καταλαβαίνει κανείς που πάει η κατάσταση.

Οι χαμένες θυσίες του ελληνικού λαού

Image result for η φτωχεια των ελληνων
Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι το χρέος της γενικής κυβέρνησης στο τέλος του α΄ τριμήνου του 2017 έφτασε τα 310,6 δισ. ευρώ. Επειτα από τόσα χρόνια φοροκαταιγίδας, μειώσεων μισθών και συντάξεων, ύφεσης, εκρηκτικής ανόδου των δεικτών της ανεργίας και εξολόθρευσης των προοπτικών ανάπτυξης της χώρας, το χρέος βρίσκεται «καρφιτσωμένο» πάνω από τα 300 δισ. ευρώ.

Ολοι όσοι διαθέτουν κοινή λογική καταλαβαίνουν ότι αυτός ο αριθμός λέει τα πάντα. Αποκαλύπτει όλα όσα οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους θέλουν να μείνουν εσαεί κρυμμένα στο σκοτάδι.

Τα 310,6 δισ. ευρώ του χρέους της γενικής κυβέρνησης αποδεικνύουν ότι τα επτά χρόνια που πλήττουν το εθνικό σώμα οι θεομηνίες των Μνημονίων δεν απέφεραν τίποτε καλό για την πατρίδα. Οι Ελληνες υπεβλήθησαν σε θυσίες επειδή η ηγέτιδα τάξη της χώρας δεν ήθελε και δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην εκδικητική μανία των Γερμανών και στην αρπακτική διάθεση των λοιπών πιστωτών.

Το 2010 το χρέος έφτανε περίπου τα 330 δισ. ευρώ και το δάνειο του πρώτου Μνημονίου ήταν 110 δισ ευρώ. Και η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων έχει περάσει μέσα από τη δίνη του κυκλώνα, πολλοί έχουν χάσει τη ζωή τους, σε άλλους κλονίστηκε η υγεία, εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστευσαν και εκατομμύρια έχουν απολέσει το χαμόγελό τους για να βρισκόμαστε έπειτα από τόσα χρόνια σχεδόν στο σημείο της εκκίνησης!

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι σε βάρος του ελληνικού λαού παίχτηκε ένα παιχνίδι εντυπώσεων. Με ψέματα, απειλές και μισές αλήθειες η χώρα υποθηκεύτηκε, η κοινωνία επλήγη σφοδρά, η πολιτική σκηνή απαξιώθηκε και κάθε βήμα που γίνεται προς τα εμπρός ακολουθείται από ένα άλλο που οδηγεί προς τα πίσω.

Μέχρι σήμερα αυτό το έγκλημα έχει μείνει ατιμώρητο και οι ηθικοί αυτουργοί προστατεύουν τους ελληνόφωνους συνεργάτες τους από οτιδήποτε θα μπορούσε να τους δυσκολέψει τον βίο, ακόμα και από τυχόν δικαστικές περιπέτειες. Οι πολίτες συνεχίζουν να αγωνίζονται και να ελπίζουν για την ημέρα που θα λάμψει η αλήθεια και θα απονεμηθεί δικαιοσύνη.

Πηγή "Δημοκρατία"

kostasxan
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...