Παραλύει ο παράλυτος;

του Γιάννη Λαζάρου

Πρωτοσέλιδα και κραυγές από τους αλυχταράδες του κουτιού, "θα παραλύσει η χώρα από την γενική απεργία". Ακόμη και οι καφετέριες θα κατεβάσουν ρολά. Η τραγιάσκα και η γραβάτα μαζί. Ο λαός απεργεί γενικά και θα παραλύσουν τα πάντα. Ποια χώρα και ποιος λαός;

Η παράλυτη χώρα, στην οποία η εθνική αξιοπρέπεια μετανάστευσε γιατί δεν άντεξε άλλο να την ξεφτιλίζουν και ο λαός, που πίστευε πως δεν ήταν παράλυτος γιατί χόρευε στις πίστες και κατάπινε τις επιδοτήσεις ως αγωγή για την ενέργεια να χορεύει και την βαρβατίλα για να πηδάει φρέσκο κρέας εισαγωγής από την Βουλγαρία και άλλες χώρες.

Ήταν τόσο αγαθός αυτός ο λαός ώστε άπαντες οι φυσικοθεραπευτές που ψήφιζε ο ίδιος να τον γιατρέψουν τον κορόιδεψαν και τον έριξαν σε κώμα. Τώρα όλος ο λαός κάτι θέλει και θα πετύχει το ανέφικτο, θα παραλύσει τον παράλυτο για ένα 24ωρο. Τού πείραξαν το ασφαλιστικό και την φορολογία και δεν πάει άλλο.

Μέχρι και σήμερα χιλιάδες άνθρωποι αυτοκτονούν (δολοφονούνται), χιλιάδες κρυώνουν, εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες δεν έχουν ούτε έναν εργαζόμενο, τα παιδιά περιμένουν κολατσιό από ψυχοπονιάρηδες πλούσιους στα σχολεία, οι ασθενείς βιώνουν Γολγοθά σε όλα τα νοσοκομεία, τα γερόντια είναι σε απόγνωση, μετανάστες και πρόσφυγες στοιβαγμένοι σαν εμπόρευμα στα λιμάνια και στα σύνορα ενώ  χιλιάδες άλλοι  έχουν κάνει τα αντικαταθλιπτικά συντρόφους της καθημερινότητάς τους. 

Απέναντι σε ποιον θα είναι όλος αυτός ο λαός σ' αυτή την απεργία; Μα φυσικά απέναντι στον εαυτό του. Διότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε το ασφαλιστικό ούτε το φορολογικό. Είναι η πολιτική που ασκείται εδώ και πολλά χρόνια, η οποία κατάντησε παράλυτη μια χώρα και τον λαό της. Απεργία απέναντι στην ίδια τους την πολιτική επιλογή. Σηκώνουν πανό που απευθύνονται όχι στους πάνω αλλά στην κάθε Κυριακή που κυριολεκτικά σταύρωναν τον εαυτό τους εκλέγοντας τους Μεσσίες τους. 

Η απαρίθμηση των αιτίων που οδήγησαν στην παραλυσία την χώρα μπορεί να χωρέσουν σε δωδεκάτομη εγκυκλοπαίδεια αλλά αυτή την στιγμή το πρόβλημα είναι το αν η ασθένεια είναι ιάσιμη, αν η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. Απ' ό,τι φαίνεται δεν υπάρχει επιστροφή, ούτε ίαση διότι ακόμη και την ύστατη στιγμή δεν θέλει την θεραπεία ο ίδιος ο ασθενής.

Είναι πασιφανές πως όλοι όσοι ενωθούν την ημέρα που θα παραλύσουν τον παράλυτο το κάνουν γιατί πιστεύουν πως κατά βάθος η δική τους φατρία, ομάδα, συντεχνία κ.λπ δεν θα πάθει στο τέλος ό,τι και οι υπόλοιποι. Όλες οι μέχρι σήμερα αντιδράσεις αυτό δείχνουν.

Μπλόκα αγροτών, μπλόκα γραβατών, ακόμη και οι συριζαίοι θα παραλύσουν τον παράλυτο φτύνοντας κατάμουτρα κάθε έννοια λογικής. Μπλόκα παντού και από τους πάντες. Εκείνο που δεν θα βρεις πουθενά είναι μπλόκο Ελεύθερων Ανθρώπων. Μπλόκο που έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια απέναντι στην κοινωνική αδικία, την λαμογιά και σε ό,τι άλλο ανέδειξε σε "ήρωες" το πιο σάπιο που γεννήθηκε σ' αυτή την χώρα. Την μέρα που θα παραλύσει ο παράλυτος θα είναι "μπροστάρηδες" όπως πάντα στον αγώνα της ρεμούλας οι ίδιοι και οι ίδιοι.

Είναι η διαφορά των εποχών που κουμαντάρει και ευτελίζει τους αγώνες. Είναι που ο παράλυτος πιστεύει ακόμη πως θα χορέψει την επομένη πνιγμένος στα λουλούδια. Είναι που όταν σε καλούσαν κάποιοι να σου γιατρέψουν την παραλυσία αλληθώριζες από τα εύπεπτα που σου πάσαρε η Ευρώπη. Είναι που οι αγώνες επιστημόνων του ύψους  των Λαμπράκη, Παναγούλη και του Τσιρώνη αντικαταστάθηκαν από τις κρεμασμένες γραβάτες απόδειξη ότι οι γραβάτα τούς φόρεσε και δεν την φόρεσαν ίδιοι. Είναι που και οι αγώνες χιλιάδων άλλων αντικαταστάθηκαν από αγώνες "αγροτών" που παγώνουν τα κωλομάγουλά τους στημένοι να τους κάνει νόημα ο κλόουν δημοσιογράφος να χύσουν το γάλα. Είναι που ακόμη και ο αγώνας χρειάζεται παιδεία. Αυτή την παιδεία  που έβρισκες από το χωράφι και το γιαπί μέχρι το γραφείο του επιστήμονα και αντικαταστάθηκε εδώ και καιρό από τον ωχαδερφισμό τον σταρχιδισμό και το βόλεμα γενικώς. 

Είναι που τώρα "σβήνει" η αγροτιά ενώ την εποχή των ποσοστώσεων πέρναγε ζωή και κότα. Είναι που τώρα "σκοτώνουν" τον επιστήμονα δικηγόρο αλλά όταν έπρεπε να υπερασπιστεί το σύνταγμα λόγω επιστημοσύνης δεν του καίγονταν καρφί. Είναι που "σκοτώνουν" τον επιστήμονα γιατρό αλλά όταν 2,500,000 Έλληνες έμειναν ανασφάλιστοι η ιατρική τους έκλεισε την πόρτα. Είναι που "σκοτώνουν" τον επιστήμονα μηχανικό αλλά όταν η πολεοδομία υπέγραφε τον έξτρα όροφο όλα ήταν καλά. Είναι και το από που πληρώνονται οι υπάλληλοι εφοριών που με μεγάλη ευκολία σφραγίζουν τα κατασχετήρια αναξιοπαθούντων σπρώχνοντας τον άτυχο από το μπαλκόνι. 

Είναι και είναι και είναι. Άπειρα τα είναι.

Δεν πρόκειται την επομένη της παραλυσίας να βρει δουλειά κανένας άνεργος, θαλπωρή κανένας ασθενής, ζεστασιά κανένας άφραγκος, κολατσιό στο σπίτι κανένα παιδί και πάει λέγοντας. Το μόνο που θα βρεις θα είναι βόλεμα ημετέρων για να μεγαλώνει ο στρατός της ναζιστοευρώπης και εντός. Η εκτέλεση των εντολών που έχουν οι αποκαλούμενες κυβερνήσεις προχωράνε κανονικά φορτώνοντας με περισσότερο θάνατο τον παράλυτο, διαλύοντας ακόμη πιο πολύ την παράλυτη χώρα. Για να μπει τέλος σε όλη αυτή την αναλγησία ούτε σκέψη, ούτε λόγος.

Η παραλυσία μάς κατέστησε και μουγκούς, το μόνο που ακούγεται είναι οι άναρθρες κραυγές των εκπροσώπων, μπροστάρηδων για πολλοστή φορά στα μπλόκα. Φωνές που πίσω από την δήθεν οργή κρύβεται η ανησυχητική σιγουριά τους ότι τα πράγματα θα αλλάξουν στα μέτρα τους. Τα μικρά, τα συμφεροντολογικά, τα ανάπηρα.
 stontoixo.

Είναι η Ευρώπη, Τσίπρα

του Γιάννη Λαζάρου 

Το ότι απευθύνθηκε στον Τσίπρα η παραφρασμένη ρήση «είναι η εφαρμογή, ανόητε» το ένιωσε και το τελευταίο μπρόκολο στην υφήλιο. Το έδειχνε η χαιρεκακία στο στυγνό πρόσωπο του φασίστα Σόιμπλε αλλά και η γλώσσα του σώματος του κατά τα άλλα αξιοπρεπούς πρωθυπουργεύοντος διορισμένου υπαλλήλου του ιδίου φασίστα στην αποκαλούμενη ακόμη Ελλάδα. 

Κάτι έπρεπε να απαντήσει και το κουρδιστό λούτρινο της αριστεράς, έτσι αφού αερολόγησε μέσα στον εξευτελισμό του ζήτησε περισσότερη Ευρώπη. Θα μπορούσε βέβαια στα πλαίσια της διπλωματίας να απαντήσει ως ελεύθερος άνθρωπος πολύ απλά παραφράζοντας κι αυτός την παράφραση του ναζιστή: «Είναι η Ευρώπη, ανόητε».

Ως ελεύθερος και σκεπτόμενος θα μπορούσε να του θυμίσει την ανοιχτή πληγή του πλανήτη που ονομάζεται Ευρώπη. Μια πληγή που αιώνες τώρα δεν αφήνει σε ησυχία τον οποιονδήποτε λαό από την Ασία μέχρι την Αφρική και την Νότια Αμερική μόνο και μόνο για το κέρδος. Από όπου και να την πιάσεις την «πολιτισμένη» Ευρώπη βρωμάει σαπίλα και αίμα. Πουλώντας «πολιτισμό» και Θεό, σκότωσε λεηλάτησε διέλυσε και σκλάβωσε λαούς και ηπείρους. 

Αν ήθελε και για να μην μπλέξει με την αιματοβαμμένη ιστορία της Ευρώπης θα μπορούσε να προσθέσει στην παράφραση το «Είναι η Ευρώπη και ειδικά η Γερμανία, ηλίθιε». Να του κάνει μια ανασκόπηση με λίγα λόγια για την πορεία και τα θέλω αυτής της χώρας από τον Α' παγκόσμιο πόλεμο μέχρι σήμερα. Να του θυμίσει πόσο αίμα και πόνος στον βωμό της κυριαρχίας ενός λαού που κάθε λίγο και λιγάκι σκοτώνει, σφάζει, λεηλατεί. διότι θέλει τον πλούτο για πάρτη του. Όλον τον πλούτο, όλων των λαών. Αυτή ήταν είναι και θα είναι η πολιτική της Γερμανίας έστω κι αν σήμερα ο ναζίστας Σόιμπλε αντί για την σβάστικα φοράει γραβάτα. 

Αντ' αυτού ζήτησε περισσότερη Ευρώπη. Δεν χόρτασαν θάνατο οι Ευρωπαίοι στην Ελλάδα, δεν χόρτασαν δυστυχία, θέλουν κι άλλα συνεπικουρούμενοι από στρατιές Ευρωπαϊστών ελληνόφωνων ανδρείκελων. Αν ήταν θέμα πολιτικής ή ιδεολογίας θα μπορούσες να τους αντιπαλέψεις. Όμως δεν είναι τίποτε από αυτά. είναι απλά θέμα δουλοπρέπειας και ραγιαδισμού. Είναι θέμα κουκουλοφορίας. Τόσο απλά όπως έδιναν τους αγωνιστές την περίοδο της Ναζιστικής κατοχής, έτσι σήμερα συντάσσονται με τα Ευρωπαϊκά κόμματα (ναι, υπάρχουν) στην Ελλάδα και προσκυνάνε τους πάντες για το τομάρι τους. 

Η Ελλάδα δεν μπορεί να καυχηθεί πως τα τελευταία διακόσια χρόνια υπήρξε ανεξάρτητο κράτος, όμως όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν και τα προσχήματα που κρατούσαν τόσον οι εξουσιαστές όσο και οι εντόπιοι εντολοδόχοι. Οι λόγοι ήταν πολλοί, από την χρησιμοποίηση του στρατού της (λέγε με ΑΝΤΑΝΤ) μέχρι και την εκμετάλλευση της γεωστρατηγικής θέσης. Από την στιγμή που εξέλειπαν οι λόγοι αυτοί τα προσχήματα δεν έχουν θέση στο αλισβερίσι κατακτητών και υπόδουλων. 

Είναι ο έβδομος χρόνος που ο κάθε «πολιτισμένος» Ευρωπαίος βγαίνει και λοιδορεί ένα λαό που μπορεί να ζήσει και να μεγαλουργήσει όπως κάθε λαός άλλωστε, αν δεν έχει στο κεφάλι του κεχαγιά ή θεσμούς όπως τους αποκαλεί ο Τσίπρας. 

Ποια Ευρώπη, ρε Τσίπρα; Αυτή που σου δίνει δώρο ένα Μικελάντζελο και σφάζει ανελέητα έναν λαό; Αυτή που θέλει να έχει ρυθμό η δυστυχία που σπέρνει και ξεχνιέται με ένα Βιενέζικο βάλς; Αυτή που μπορεί να πουλήσει και δέκα εκατομμύρια δολάρια  την δυστυχία της Γκέρνικα αποτυπωμένη σε ένα καμβά; 

Ποια Ευρώπη ρε Τσίπρα; Αυτή που μεγαλούργησε στην Αλγερία; Αυτή που ταύτισε την ομορφιά ενός Εντελβάις με το αίμα αδικοχαμένων; Αυτή που έσφαξε τους Σέρβους συνεπικουρούμενη από την πέραν του Ατλαντικού κορασίδα της;  

Ποια Ευρώπη ρε Τσίπρα; Αυτή που με βασιλείες ή αυτοκρατορίες από Ναπολέοντες μέχρι Χιτλεράδες δεν αφήνει ανάσα ποτέ για κανέναν λαό; 

Αυτά φυσικά δεν μπορεί να τα σκεφτεί ένα δουλικό. Γι αυτό και μέσα στον συρφετό της πανευρωπαϊκής δουλικότητας υπήρξε και ένας Ντα Βίντσι και οι όμοιοί του, ένας Θερβάντες και οι όμοιοί του και πάει λέγοντας. Στο τέλος η πλειοψηφία των άχρηστων αιμοδιψών αυτούς πουλάει χωρίς να καταλαβαίνει ποτέ την αξία τους. Όπως ακριβώς πουλάς εσύ και οι όμοιοί σου αυτό που δεν θα καταλάβετε ποτέ. Την Πατρίδα.

stontoixo.

Ο αγών έλαβε τέλος

του Γιάννη Λαζάρου

Είναι πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας που βλέπουμε την γαλότσα και την γραβάτα σε παράλληλες κινητοποιήσεις. Αυτό δείχνει ότι η κυβέρνηση και οι δανειστές έχουν βάλει στόχο όλες τις επαγγελματικές τάξεις της χώρας. Ένωσαν οι επιτιθέμενοι τους αμυνόμενους σε ένα μέτωπο κάνοντας ξεκάθαρο ότι όλοι είναι ένοχοι και θα πληρώσουν. Τώρα γνωρίζουν άπαντες ότι το σχοινί που τους κρατούσε ακόμη όρθιους αρχίζει να φθείρεται σε σημείο τελειωτικής κοπής.

Έλαβε το μήνυμα η κυβέρνηση και οι δανειστές; Το έλαβαν και το έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια συνεχίζοντας την κουβεντούλα στο Νταβός με έναν Σόιμπλε να αποκαλεί ηλίθιο τον Τσίπρα και έναν Τσίπρα που δεν ακούει και γελάει τρανταχτά με αυτά που γίνονται στην Ελλάδα τα τελευταία 24ωρα απαντώντας στον Σόιμπλε: "Για να λύσουμε τα προβλήματα της Ευρώπης χρειάζεται περισσότερη Ευρώπη". 

Η Ελλάδα χαμένη στην μετάφραση ενός επικίνδυνα ηλίθιου. Αν περισσότερη Ευρώπη σημαίνει λιγότερη Ελλάδα δεν έχει καμία σημασία για τον αριστερό θεατρίνο, αντιθέτως απέδειξε την ώρα που η Ελλάδα τρίζει ότι λιγότερη Ελλάδα είναι καλύτερη για την Ευρώπη δίνοντας δώρο το 67% του ΟΛΠ που κρατούσαν  στα χέρια τους ως περιουσία οι Έλληνες αντί 386 εκατ. ευρώ. Την ημέρα που τα τρακτέρ μάρσαραν και οι γραβάτες ήταν έτοιμες να κρεμαστούν στα δέντρα του Συντάγματος ως μήνυμα προς το Κράτος, το ίδιο το Κράτος τους απάντησε πουλώντας Ελλάδα.

Όλους και όλα τα έχει για πούλημα. Δεν θα σταματήσει ούτε σε λιμάνια και αεροδρόμια, ούτε σε βουνά και κάμπους. Θα πουλήσει κανονικά Έλληνες και σε χαμηλότερη τιμή από ό,τι πουλιούνται τα μαρούλια στον μεσάζοντα.

Αυτός που για την Γερμανία είναι ένας ηλίθιος για την Ελλάδα είναι ένας επικίνδυνος που δυστυχώς ως αντίπαλο δέος έχει έναν ακόμη πιο επικίνδυνο Μητσοτάκη να περιμένει την σειρά του για τους αποκεφαλισμούς συνεπικουρούμενος από Παπανδρέιδες, Λεβέντηδες, Θεοδωράκηδες και παρακρατικούς.

Ο Τσίπρας πήρε το μήνυμα των δικηγόρων, των γιατρών, των αγροτών, των επαγγελματιών, των μηχανικών το έκανε χάρτινο αεροπλανάκι και τους το γύρισε πίσω από το Νταβός έχοντας γράψει πάνω: "Θα υλοποιήσουμε το μνημόνιο παρά τις αντιδράσεις". Δεν έχει πρόβλημα να λέει δημόσια στην βρωμοπαρέα του λόμπι του Νταβός πώς θα δουλέψει όλο το πόπολο. "Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να προχωρήσουμε ομαλά στην υλοποίηση της συμφωνίας". Ομαλά. Ένα-ένα τα βήματα δηλαδή, για να μην καταλάβουν οι μαλάκες ότι είναι τελειωμένοι είτε κόψουν την Ελλάδα στα δύο, είτε κάνουν τα πτυχία τους κωλόχαρτα για διαμαρτυρία. Ομαλά θα μάς τελειώσει διότι ως ανάχωμα αυτό έμαθε να κάνει, όπως και οι κυβερνητικοί ακόλουθοί του. Όχι την επανάσταση από μέσα αλλά την προδοσία από μέσα. Ένας ρουφιάνος που κανείς δεν καταλαβαίνει ποιος καρφώνει τον σύντροφο μέχρι να περάσουν όλοι από τον τοίχο εκτελέσεων. Αυτόν που μένει όρθιος στους αγώνες μην τον παλαμακίζετε. Αναρωτηθείτε πρώτα γιατί έμεινε αυτός και όχι ο άλλος όρθιος.

Ο Σόιμπλε τον είπε ηλίθιο, γιατί ηλίθιος είναι και του Σόιμπλε υπάλληλος είναι. Για τους Έλληνες όμως δεν παίζει κανέναν ρόλο αν τον κυβερνά αυτός ο ηλίθιος ή ο επόμενος που οι δανειστές έχουν έτοιμο όταν τελειώσει η θητεία του Τσίπρα. 

Αυτό που φοβίζει αυτή την στιγμή δεν είναι οι νόμοι του Σόιμπλε που ψηφίζει στην Βουλή η Τσιπροπαρέα, αλλά το επόμενο χαρτί που θα τραβήξει η Σόιμπλοπαρέα από το συρτάρι για την άλλη ημέρα, της νέας κυβέρνησης, του νέου ηλίθιου που δεν θα έχει κανένα λόγο να κάνει "ομαλά" την προδοσία αλλά φόρα παρτίδα με έναν Σόιμπλε να του χτυπάει την πλάτη ως καλό τσοπανόσκυλο που οδήγησε στον γκρεμό όλα τα πρόβατα είτε φοράνε γραβάτα, είτε φοράνε γαλότσα. 

Αυτό που μένει ως βάρος για την περισσότερη Ευρώπη του Τσίπρα και των ευρωπαϊστών ομοϊδεατών του δεν είναι η Ελλάδα που τελείωσε είναι οι ίδιοι οι Έλληνες που έγιναν βαρίδι ασήκωτο για τα χρηματιστήρια της ευρωπαϊκής μεταρρυθμιστικής πολιτικής.- 

 stontoixo.