ΑΚΟΎΣΤΕ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΌ.. "Τα ενεργειακά ποτά σου δίνουν φτερά από χρόνιες βλάβες"

 

Ο γιός ενός φίλου μου, ο Πέτρος, δεν πίνει καφέ. Λέει τον πειράζει. Πίνει όμως 2 ενεργειακά ποτά τη μέρα. Με ότι ονομασία και αν έχουν αυτά. Ή ό,τι διάολο κυκλοφορεί στα ράφια. "Είναι πιο light", λέει. "Έχουν βιταμίνες" λέει. "Δεν είναι σαν τους καφέδες του παππού μου" λέει.
Ξεχνά ότι πίνει το βιοχημικό ανάλογο μιας ηλεκτροσόκ-χειροβομβίδας στον εγκέφαλο. Ξεχνά ότι η ταχυκαρδία του που απέκτησε πριν 1 μήνα δεν είναι από έρωτα. Ξεχνά ότι το τρέμουλο στα χέρια του εδώ και 2 εβδομάδες δεν είναι νεανικός ενθουσιασμός. Ξεχνά ότι δεν κοιμάται τις νύχτες γιατί το σώμα του ουρλιάζει με 180 bpm μπας και σωθεί από την απερισκεψία του.
Κι όμως, ο Πέτρος όχι απλώς δεν σταματά αλλά το θεωρεί και σύμβολο κοινωνικού στάτους. Το ανέβασέ στο Instagram με το κουτάκι δίπλα στο laptop και hashtag #grindmode. Και με σλόγκαν όπως "Δες πως είσαι productive". "Δες πως είσαι biohacker". "Δες πως είσαι ξύπνιος και entrepreneur". Και όλη αυτή η επίδειξη επιφανειακής φαυλότητας την ώρα που το κεντρικό του νευρικό σύστημα καίγεται.
Κι αν τολμήσει ο πατέρας του να τον ρωτήσει "τι έχει μέσα αυτό που πίνεις βρε Πέτρο", θα του απαντήσει "καφεΐνη, ταυρίνη και βιταμίνες Β, όλα φυσικά!"

Λοιπόν, όχι, Πέτρο. Άκου να δεις.
Η καφεΐνη, σε αυτές τις δόσεις, διαλύει την GABA και κάνει τον εγκέφαλο να ξεχνάει τι θα πει ανάπαυση. Πυροδοτεί άγχος, κατάθλιψη, εξάντληση επινεφριδίων. Η ταυρίνη, σε συνδυασμό με υψηλή καφεΐνη, αλλάζει την ηλεκτροφυσιολογία της καρδιάς. Αυτό σημαίνει διαταραχές ρυθμού, κοιλιακές αρρυθμίες, αιφνίδιες καταρρεύσεις. Η νιασίνη σε αυτές τις δόσεις και οι «υπερδοσολογημένες βιταμίνες» Β δεν σε βοηθούν. Σε υπερφορτώνουν. Και οδηγούν σε νευροπάθειες, καύσους, και βλάβη στο ήπαρ. Και τα σάκχαρα; Όταν δεν είναι απλό σιρόπι γλυκόζης, είναι ασπαρτάμη, σουκραλόζη, ACE-K και άλλα γλυκαντικά που, σε πειράματα, έλιωσαν εγκεφάλους ποντικών και έκαναν μικροθρομβώσεις σε ανθρώπινα ενδοθηλιακά κύτταρα.
Αλλά το παιδί χρειάζεται "ενέργεια". Πού να τη βρει;
Δεν κοιμάται. Δεν τρώει λίπος. Δεν παίρνει αλάτι. Δεν κινείται. Ζει σε μπλε φως, scroll, και delivery από εφαρμογές ιντερνετικές. Οπότε; Παίρνει το φτερωτό ενεργειακό κουτάκι και το πίνει για να συνεχίσει να λειτουργεί το μεταλλαγμένο λειτουργικό σύστημα που του φόρτωσαν ώστε να δουλέψει πιο πολύ, να ανεβάζει stories, να κερδίζει εμπειρίες (έτσι τις λένε πλέον), να μην αργεί, να μην νυστάζει, ΝΑ ΜΗ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ.
Δεν είναι λοιπόν, παιδί μου Πέτρο, "ενεργειακό ποτό". Είναι αναισθητικό για τον ψυχικό σου σπασμό. Είναι το ψεύτικο λάδι στην καμένη μηχανή. Είναι η ηδονή του αυτοκαταναγκασμού σου.
Και το χειρότερο; Το φαινόμενο χτυπάει τα παιδιά. Τους έφηβους. Τους νέους ανθρώπους.
12χρονα. 14χρονα. 18χρονα. 22χρονα. Που κάνουν "διάλειμμα απ' το διάβασμα" με ενεργειακά ποτά. Που δεν έχουν ακόμα ολοκληρώσει τη μυελινοποίηση του εγκεφάλου τους, και ρίχνουν μέσα εκρηκτικά.
Μα πού είναι οι γονείς; Μα πού είναι το κράτος;
Μα πού είναι η ευθύνη;
Θα σου πω εγώ πού είναι.
Στο ράφι, δίπλα στο ταμείο. Με προσφορά 2+1 δώρο. Με influencer να το κρατάει στο TikTok. Με σπόνσορα σε αθλητικό event. Και με το υπουργείο να λέει "δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε τίποτα".
Και μετά έρχεται στο σπίτι το παιδί με αδυναμία, κρίσεις πανικού, εγκεφαλική θόλωση, ταχυκαρδία και νευρικό τικ και του λένε οι "ειδικοί": "Είναι άγχος". "Είναι ψυχολογικό". "Πάρε ένα αντικαταθλιπτικό".
Και κάπως έτσι, ο δρόμος έχει τη δική του προδιαγεγραμμένη ιστορία. Από το πρώτο ενεργειακό ποτό, στο πρώτο Lexotanil, στο πρώτο burnout, και στο πρώτο "δεν νιώθω πια τον εαυτό μου".
Ξύπνα Πέτρο!
Η ενέργεια δεν έρχεται από το πολύχρωμο ενεργειακό κουτί. Έρχεται από το νευρικό σύστημα που σέβεται τον εαυτό του, από τον ύπνο σου, το φως σου, το φαγητό σου, το όριο σου. Αν δεν βάλεις ΕΣΥ το όριο, θα το βάλει το σώμα. Με σύγκρουση. Με κρίση. Με πτώση. Μην αφήσεις τον εαυτό σου να γίνει η στατιστική πίσω από τα ενεργειακά ποτά.
Ο Πέτρος έπινε 2 ενεργειακά ποτά την ημέρα. Έπαιρνε και ένα πριν την προπόνηση στο γυμναστήριο. Ήταν πάντα "σε εγρήγορση". Μέχρι που ένα μεσημέρι απλώς κατέρρευσε μπροστά στην οθόνη. Ο γιατρός είπε "ήταν γενετικό". Εγώ λέω ήταν το ενεργειακό ποτό.

Ποντίκας Δημήτρης (απλώς ένας άνθρωπος που θυμάται να ανασαίνει)

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: ΑΚΟΎΣΤΕ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΌ.. "Τα ενεργειακά ποτά σου δίνουν φτερά από χρόνιες βλάβες"

"Το πανέρι με τα αγγούρια"

  

Ένας φίλος μου, ο Σπύρος, έκανε πέντε εμβόλια. Πίστευε στην επιστήμη. Χειροκροτούσε τους γιατρούς. Λοιδορούσε τους δύσπιστους. Έχασε τριάντα φίλους του μέσα σε δύο καλοκαίρια. Ξαφνικά. Με πήρε τρομαγμένος χτες και με φωνή ραγισμένη μου είπε "Βρε, κάτι βάζουν στο νερό και μας ξεκάνουν. Να σου στείλω δείγμα να το ελέγξεις;". Τον άκουσα ήρεμα και του απάντησα με την πιο τρυφερή ειρωνεία που μπορούσα να μαζέψω. "Η κλιματική αλλαγή φταίει. Που δεν έχει μάθει ακόμα τη συμπερίληψη, Σπύρο μου". Τη σιωπή που ακολούθησε την ακούω ακόμα να ηχεί στα αυτιά μου.

Η στατίνη ήταν το πρώτο χάπι υποταγής. Ένα φάρμακο που υποσχέθηκε πρόληψη καρδιοπαθειών και αντάλλαξε την υπόσχεση αυτή με θολή σκέψη, νευρομυϊκή κατάρρευση και μιτοχονδριακή κόπωση. Η χοληστερόλη, μητέρα των νευρώνων και τροφός της ζωής, βαφτίστηκε εχθρός. Και ολόκληροι πληθυσμοί, υγιείς κατά τα άλλα, καταδικάστηκαν σε χρόνια κόπωση, διανοητική σύγχυση, συναισθηματική ατονία. Το συνένζυμο Q10 χάθηκε αθόρυβα, και μαζί του η σπίθα της κυτταρικής ανάσας. Αλλά κανείς δεν τολμούσε να ρωτήσει. Γιατί η επιστήμη δεν ζητούσε πια αποδείξεις. Ζητούσε πίστη.
Κι εκεί που θα περίμενε κανείς περισσότερη σύνεση, αποσύρθηκε η καλσιτονίνη πριν 13 χρόνια. Ένα ταπεινό φάρμακο, χρήσιμο, ήπιο, με σπάνιες παρενέργειες και πραγματικό αναλγητικό όφελος για την οστεοπόρωση. Όχι γιατί είχε τοξικότητα. Όχι γιατί δημιουργούσε φλεγμονές. Αλλά γιατί δεν απέφερε αρκετά. Δεν είχε χορηγούς άπληστους. Δεν είχε γκλάμουρ προώθηση. Και δεν είχε λόγο ύπαρξης στο νέο μοντέλο φαρμακευτικής οικονομίας. Η επιστήμη δεν την υπερασπίστηκε και την ξέχασε αθόρυβα. Καλσιτονίνη who;

Μετά ήρθε το modRNA. Όχι εμβόλιο, αλλά ένα wannabe εμβόλιο που παραμένει μόνο μήνυμα. Ένα κατασκεύασμα που δεν υπακούει στον φυσικό κώδικα της ζωής αλλά στην τροποποιημένη αλφάβητο των νανοσωματιδίων. Πέρασε μέσα από τα κύτταρα και τους επέβαλε παραγωγή spike χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανέναν μηχανισμό ανοσολογικής μνήμης. Δεν ήταν πρόληψη, ήταν επιβολή. Οι μυοκαρδίτιδες βαφτίστηκαν "σπάνιες". Οι θρομβώσεις "ασύνηθες φαινόμενο". Οι διαταραχές κύκλου, τα νευρολογικά φαινόμενα, τα ανοσολογικά αδιέξοδα, όλα "τυχαία". Εδώ έφτασε να εμφανίσει μέχρι και πρωτογενείς καρκίνους μυοκαρδίου που μόνο ως θεωρητικό σενάριο υπήρχε μέχρι πριν λίγα χρόνια. Όποιος ρωτούσε, στιγματιζόταν. Όποιος δίσταζε, διαγραφόταν από την κοινή λογική. Όποιος έβλεπε, αποκαλούνταν επικίνδυνος.
Και όσο ο άνθρωπος πολιορκούνταν από ενέσιμες μεταλλάξεις, πολιορκούνταν και από χημικά χωρίς πρόσωπο. Η γλυφοσάτη, φυτοφάρμακο του κέρδους, μπήκε στο ψωμί μας, στο αίμα μας, στο μητρικό γάλα. Τα PFAS, τα λεγόμενα "αιώνια χημικά", πέρασαν στο νερό της βρύσης, στο δέρμα μας, στους πνεύμονές μας. Δεν διασπώνται. Δεν φεύγουν. Δεν ρωτούν. Και τα νανοπλαστικά εισέβαλαν αόρατα στα σωθικά μας, στα κύτταρα, στον εγκέφαλο, ακόμη και στον πλακούντα. Και δεν έχουν εγκριθεί από κανέναν. Απλώς υπάρχουν. Η επιστήμη δεν τα συζητά. Δεν έχει χρόνο. Έχει συνέδρια με χορηγία. Εξάλλου, όλοι οι συμμετέχοντες (άμεσοι και έμμεσοι, όλη η κοινωνία) κοιτάνε τα οπίσθια τους και θρέφουν τον αρρωστημένο εγωισμό τους. Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, βρε παιδιά; Μύκονοοοος!

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε και ο νέος τρόπος ζωής. Ο ηθικός. Ο βιώσιμος. Ο αποστειρωμένος. Βιγκανισμός, βεγκεταριανισμός, και κάθε πιθανή φιλοσοφική μετάλλαξη που σου λέει ότι το σώμα σου κάνει λάθος που ζητάει λίπος, σίδηρο, ζωική πρωτεΐνη, και αληθινό φαγητό. Να σταματήσεις το κρέας. Να ζήσεις με συμπληρώματα. Να αντικαταστήσεις το αυγό με εργοστασιακή γέλη πρωτεΐνης. Να αγοράσεις την ηθική σου σε πλαστική συσκευασία με ετικέτα μηδενικού άνθρακα. Και το σώμα σου να χάνει σταδιακά τη δύναμή του, την ορμή του, το βάθος του. Και να λες πως "αποτοξινώνεσαι". Μπράβο! Είσαι wow, in, trendy, Gen Ω.

Ο άνθρωπος έπαψε να θυμάται. Αντιδρά μόνο όταν το αγγούρι μπει βαθιά μέχρι να τερματίσει. Όσο είναι δίπλα του και του κάνει γλύκες με μπιρμπιλωτά ματάκια το συζητά. Όταν πονέσει, φωνάζει και σκούζει. Κι όταν περάσει λίγος καιρός, ξεχνά. Ξεχνά ποιος του το έβαλε. Ξεχνά ποιος του είπε ότι είναι για το καλό του. Ξεχνά ότι μπορούσε να πει όχι. Γι’ αυτό κι οι στατιστικές γέμισαν με "ξαφνικούς". Γι’ αυτό και δεν θυμάται κανείς την καλσιτονίνη. Γι’ αυτό και τα εμβόλια έγιναν "κανονικότητα". Γιατί το σώμα πόνεσε, η συνείδηση υπνωτίστηκε, και η μνήμη σβήστηκε. In Science We Trust.
Μα η επιστήμη δεν φταίει. Μην την κακολογείτε. Ούτε η τεχνολογία φταίει. Φταίει η θρησκειοποίησή τους. Φταίει η απαγόρευση της αμφιβολίας. Φταίει το τέλος της συζήτησης. Μα με τόσα που καταναλώνουμε, που καιρός και μυαλό για αυτά. Με χοληστερίνη κάτω του 150. Το αμάξι σας προχωράει χωρίς καύσιμο; Εμ! Όταν η επιστήμη πάψει να ερευνά, να σέβεται την απορία και να λογοδοτεί, τότε παύει να είναι επιστήμη. Και γίνεται όργανο εξουσίας. Τότε, εσύ και εγώ δεν είμαστε πολίτες. Είμαστε δείγματα. Είμαστε πείραμα. Είμαστε η αναλώσιμη μονάδα ενός αφηρημένου κέρδους που δεν μας χρειάζεται ζωντανούς μόνο υπάκουους. Γρήγορα, αραδιάστε ρεπορτάζ, ταινίες και ινφλουένσερς να κοιμήσουμε το πόπολο. Dubai, baby!

Ξύπνα. Αν δεν αντιδράσεις εσύ, δεν θα αντιδράσει κανείς. Αν δεν θυμηθείς εσύ, δεν θα σωθεί τίποτα. Γιατί το σύστημα υπολογίζει ακριβώς σ’ αυτό,στη λήθη σου. Κι εσύ, εκεί έξω, είσαι η μόνη σου άμυνα. Το μόνο αντίδοτο. Η τελευταία φλόγα.
Τελικά, ποιο αγγούρι να διαλέξουμε ως το επόμενο; Σταμάτα Σούζυ, και τρως το αγγούρι και ψεύδεσαι ασύστολα. Και τρως το αγγούρι και ψεύδεσαι.

Ποντίκας Δημήτρης (απλά ένας άνθρωπος)

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΟ ΟΤΙ Η ΝΕΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΠΡΟΑΓΕΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΤΟΥ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΤΟΝ homo economicus.