Για χρόνια —για δεκαετίες, μάλιστα— η Σαουδική Αραβία ήταν η χρυσή χήνα της Αμερικής, το κράτος-σημείο αναφοράς για την χαρούμενη οικονομία των πετροδολαρίων που επέτρεπε στην Ουάσιγκτον να ζει από τα έτοιμα και στο δολάριο να παραμένει υγιές, ενώ το χρέος αυξανόταν —ή μάλλον, θα έλεγε κανείς, εκτινασσόταν— κάθε οικονομικό έτος. Σε αντάλλαγμα για τις γιγάντιες επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ, οι ΗΠΑ υπόσχονταν στις απόλυτες μοναρχίες -σε σύγκριση με τις οποίες ο Βασιλιάς Ήλιος φαίνεται προοδευτικός- εν ολίγοις, στον φυλετικό κόσμο που εξακολουθούσε να κυριαρχεί στη Μέση Ανατολή, προστασία για αυτές, για τις δυναστείες και τα κράτη τους, αλλά και πρόσβαση στον θαυμαστό κόσμο της υψηλής τεχνολογίας και της άγριας κερδοσκοπίας. Όλα αυτά ενώ η «εξαιρετική χώρα» επιδιδόταν στην καταστροφή των μόνων κοσμικών χωρών στην περιοχή, δηλαδή του Ιράκ και της Συρίας, που κυβερνούνταν από δαιμονοποιημένους δικτάτορες, λες και οι άλλες χώρες αποτελούσαν θαύματα της δημοκρατίας και προφανώς και της φεμινιστικής χειραφέτησης, δεδομένου ότι τα άθλια μυαλουδάκια που αναζητούσαν καριέρα μιλούσαν μόνο για την κατάσταση των γυναικών στο Ιράν, έβλεπαν μόνο αυτήν και δεν κοίταζαν αλλού, όπου μάλιστα η κατάσταση των γυναικών είναι πολύ χειρότερη. Διότι μόνον η περίπτωση του Ιράν είναι εκείνη που «πληρώνει στο τέλος της εβδομάδας».
Στη συνέχεια ήρθε η επίθεση στην Τεχεράνη και, για να παραφράσω τους στίχους του Πόουπ αφιερωμένους στον Νεύτωνα, «Ο Θεός είπε: “Γενηθήτω Νεύτων” και όλα έγιναν φως», όλα έγιναν ξεκάθαρα: οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ανίκανες να υπερασπιστούν τις μοναρχίες του Κόλπου, αλλά ακόμα και όταν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι, δεν το θέλουν. Τις τελευταίες ημέρες, η Σαουδική Αραβία, προφανώς κατόπιν σαφούς αμερικανικής υπόδειξης, τερμάτισε μια πολυετή εκεχειρία και επιτέθηκε στους Χούθι με αεροπορικούς βομβαρδισμούς και με τις δικές της πολιτοφυλακές και με τις πολιτοφυλακές των Εμιράτων, σε μια προσπάθεια να χαλαρώσει τον αποκλεισμό της Ερυθράς Θάλασσας. Λογάριασε όμως χωρίς τον ξενοδόχο: οι Χούθι έτρεψαν τα γελοία σαουδαραβικά και εμιρατο-μισθοφορικά στρατεύματα σε φυγή, ανακατέλαβε το λιμάνι της Μόχα, τα νησιά της Ερυθράς Θάλασσας και τον θύλακα Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, σφίγγοντας περαιτέρω τον έλεγχο της περιοχής και των θαλάσσιων εμπορικών ροών. Έπληξε επίσης αρκετές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του αγωγού που μέχρι στιγμής επέτρεπε στο Ριάντ να μεταφέρει πετρέλαιο, παρακάμπτοντας το Ορμούζ.
Στη συνέχεια ήρθε η επίθεση στην Τεχεράνη και, για να παραφράσω τους στίχους του Πόουπ αφιερωμένους στον Νεύτωνα, «Ο Θεός είπε: “Γενηθήτω Νεύτων” και όλα έγιναν φως», όλα έγιναν ξεκάθαρα: οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ανίκανες να υπερασπιστούν τις μοναρχίες του Κόλπου, αλλά ακόμα και όταν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι, δεν το θέλουν. Τις τελευταίες ημέρες, η Σαουδική Αραβία, προφανώς κατόπιν σαφούς αμερικανικής υπόδειξης, τερμάτισε μια πολυετή εκεχειρία και επιτέθηκε στους Χούθι με αεροπορικούς βομβαρδισμούς και με τις δικές της πολιτοφυλακές και με τις πολιτοφυλακές των Εμιράτων, σε μια προσπάθεια να χαλαρώσει τον αποκλεισμό της Ερυθράς Θάλασσας. Λογάριασε όμως χωρίς τον ξενοδόχο: οι Χούθι έτρεψαν τα γελοία σαουδαραβικά και εμιρατο-μισθοφορικά στρατεύματα σε φυγή, ανακατέλαβε το λιμάνι της Μόχα, τα νησιά της Ερυθράς Θάλασσας και τον θύλακα Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, σφίγγοντας περαιτέρω τον έλεγχο της περιοχής και των θαλάσσιων εμπορικών ροών. Έπληξε επίσης αρκετές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του αγωγού που μέχρι στιγμής επέτρεπε στο Ριάντ να μεταφέρει πετρέλαιο, παρακάμπτοντας το Ορμούζ.
Αλλά να το θέμα: δεδομένης της δεινής κατάστασης, το Ριάντ ζήτησε βοήθεια από την Ουάσινγκτον, αλλά ο Τραμπ αρνήθηκε να παρέμβει, και για έναν πολύ απλό λόγο: οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία δυνατότητα να ανοίξουν ένα ακόμη μέτωπο όπου θα διακινδύνευαν να χρησιμοποιήσουν τους εναπομείναντες πυραύλους τους. Δύο τηλεφωνήματα από τον Καουντίγιο Όλης της Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, προς τον Ντόναλντ δεν ήταν αρκετά για να τον πείσουν να βοηθήσει: ο πρόεδρος απάντησε ότι θα έπρεπε να τα βγάλουν πέρα. Ένα ακόμη πλήγμα στην ολοένα και πιο αμαυρωμένη εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτή τη φορά εις βάρος των πιο πιστών συμμάχων τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου