Άγιος Σιλουανός
Μέρος β
VI. Για το θέλημα του Θεού και την ελευθερία α
ΜΕΓΑΛΟ αγαθό είναι να παραδοθεί κανείς στο θέλημα του Θεού. Τότε στην ψυχή υπάρχει μόνο ο Κύριος και κανένας άλλος λογισμός· και εκείνη προσεύχεται στον Θεό με καθαρό νου και αισθάνεται την αγάπη Του, ακόμη και αν υποφέρει σωματικά.
Όταν η ψυχή παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, τότε ο ίδιος ο Κύριος αρχίζει να την καθοδηγεί και η ψυχή διδάσκεται άμεσα από τον Θεό, ενώ προηγουμένως διδασκόταν από δασκάλους και από την Αγία Γραφή. Σπάνια όμως συμβαίνει να είναι δάσκαλος της ψυχής ο ίδιος ο Κύριος, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος· και λίγοι το γνωρίζουν αυτό, παρά μόνο εκείνος που ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Ο υπερήφανος δεν θέλει να ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού· αγαπά να κυβερνά μόνος τον εαυτό του και δεν καταλαβαίνει ότι ο άνθρωπος δεν διαθέτει αρκετή σύνεση για να κυβερνά τον εαυτό του χωρίς τον Θεό. Και εγώ, όταν ζούσα στον κόσμο και δεν γνώριζα ακόμη τον Κύριο και το Άγιο Πνεύμα Του, όταν δεν γνώριζα πόσο μας αγαπά ο Κύριος, στηριζόμουν στη δική μου λογική. Όταν όμως γνώρισα, διά του Αγίου Πνεύματος, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, τότε η ψυχή μου παραδόθηκε στον Θεό· και κάθε θλίψη που με βρίσκει τη δέχομαι και λέω: «Ο Κύριος με βλέπει· τι έχω να φοβηθώ;» Προηγουμένως όμως δεν μπορούσα να ζω έτσι.
* * *
Για εκείνον που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού, η ζωή είναι πολύ ευκολότερη, επειδή και στην αρρώστια και στη φτώχεια και στον διωγμό σκέφτεται: «Έτσι ευαρεστείται ο Θεός και εγώ πρέπει να υπομείνω για τις αμαρτίες μου».
Εδώ και πολλά χρόνια πονά το κεφάλι μου και μου είναι δύσκολο να το υπομένω· είναι όμως ωφέλιμο, επειδή με την αρρώστια ταπεινώνεται η ψυχή. Η ψυχή μου επιθυμεί φλογερά να προσεύχεται και να κάνει αγρυπνίες, αλλά η αρρώστια με εμποδίζει, επειδή το άρρωστο σώμα χρειάζεται ησυχία και ανάπαυση. Και παρακάλεσα πολύ τον Κύριο να με θεραπεύσει, αλλά ο Κύριος δεν με άκουσε. Αυτό σημαίνει ότι η θεραπεία δεν θα ήταν προς όφελός μου.
Υπήρξε όμως και μια άλλη περίπτωση, κατά την οποία ο Κύριος με άκουσε γρήγορα και με έσωσε. Κάποτε, σε μια γιορτή, έδωσαν ψάρι στην τράπεζα· και καθώς έτρωγα, ένα κόκαλο μπήκε στον λαιμό μου και κατέβηκε πολύ βαθιά, μέσα στο στήθος. Επικαλέστηκα τον άγιο Μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα και τον παρακάλεσα να με θεραπεύσει, επειδή ο γιατρός δεν θα μπορούσε να βγάλει το κόκαλο από το στήθος. Και όταν είπα: «Θεράπευσέ με», έλαβα μέσα στην ψυχή μου την απάντηση:
«Βγες από την τράπεζα, πάρε βαθιά ανάσα και σφίξου, και το κόκαλο θα πεταχτεί έξω μαζί με αίμα». Έτσι και έκανα: βγήκα, πήρα βαθιά ανάσα, σφίχτηκα και έβηξα· και ένα μεγάλο κόκαλο πετάχτηκε έξω μαζί με αίμα. Και κατάλαβα ότι, αν ο Κύριος δεν θεραπεύει το κεφάλι μου, αυτό σημαίνει ότι είναι ωφέλιμο για την ψυχή μου να υποφέρω έτσι.
* * *
Το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο είναι να γνωρίζει κανείς τον Θεό και να κατανοεί, έστω και εν μέρει, το θέλημά Του.
Η ψυχή που γνώρισε τον Θεό πρέπει να παραδοθεί σε όλα στο θέλημά Του και να ζει ενώπιόν Του με φόβο και αγάπη.
Με αγάπη, επειδή ο Κύριος είναι αγάπη.
Με φόβο, επειδή πρέπει να φοβάται μήπως προσβάλει τον Θεό με κάποιον κακό λογισμό.
Κύριε, με τη δύναμη της χάρης του Αγίου Πνεύματος, αξίωσέ μας να ζούμε σύμφωνα με το άγιο θέλημά Σου.
Όταν η χάρη είναι μαζί μας, τότε είμαστε δυνατοί στο πνεύμα· όταν όμως τη χάνουμε, τότε βλέπουμε την αδυναμία μας· βλέπουμε ότι χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε ούτε κάτι καλό να σκεφτούμε.
Ελεήμονα Θεέ, Εσύ γνωρίζεις την αδυναμία μας. Σε παρακαλώ: δώσε μου πνεύμα ταπεινό, επειδή με το έλεός Σου δίνεις στην ταπεινή ψυχή τη δύναμη να ζει σύμφωνα με το θέλημά Σου· της αποκαλύπτεις όλα τα μυστήριά Σου· της δίνεις να γνωρίσει Εσένα και πόσο απέραντα μας αγαπάς.
* * *
Πώς μπορείς να γνωρίσεις αν ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού;
Ιδού το σημάδι: αν στενοχωριέσαι για κάποιο πράγμα, αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, ακόμη και αν σου φαίνεται ότι ζεις σύμφωνα με αυτό.
Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού δεν ανησυχεί για τίποτε. Και αν χρειάζεται κάποιο πράγμα, παραδίδει στον Θεό και τον εαυτό του και το πράγμα αυτό· και αν δεν λάβει εκείνο που χρειάζεται, παραμένει εξίσου ήρεμος, σαν να το είχε λάβει.
Η ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν φοβάται τίποτε: ούτε την καταιγίδα ούτε τους ληστές, τίποτε. Ό,τι και αν συμβεί, λέει: «Έτσι ευαρεστείται ο Θεός». Αν είναι άρρωστη, σκέφτεται: «Αυτό σημαίνει ότι χρειάζομαι την αρρώστια· διαφορετικά ο Θεός δεν θα μου την έδινε».
Και έτσι διατηρείται η ειρήνη στην ψυχή και στο σώμα.
* * *
Όποιος μεριμνά για τον ίδιο του τον εαυτό δεν μπορεί να παραδοθεί στο θέλημα του Θεού με τέτοιον τρόπο, ώστε η ψυχή του να έχει ειρήνη στον Θεό. Η ταπεινή ψυχή όμως είναι παραδομένη στο θέλημα του Θεού και ζει ενώπιόν Του με φόβο και αγάπη. Με φόβο, μήπως προσβάλει σε κάτι τον Θεό· με αγάπη, επειδή η ψυχή γνώρισε πόσο μας αγαπά ο Κύριος.
* * *
Το καλύτερο από όλα είναι να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού και να υπομένουμε τις θλίψεις με ελπίδα. Ο Κύριος, βλέποντας τις θλίψεις μας, δεν θα επιτρέψει ποτέ κάτι περισσότερο από όσο πρέπει. Αν οι θλίψεις μάς φαίνονται μεγάλες, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε παραδοθεί στο θέλημα του Θεού.
* * *
Η ψυχή παραδόθηκε σε όλα στο θέλημα του Θεού και αναπαύεται μέσα Του, επειδή γνωρίζει από την πείρα και από την Αγία Γραφή ότι ο Κύριος μας αγαπά πολύ και αγρυπνά πάνω από τις ψυχές μας, ζωοποιώντας τα πάντα με τη χάρη Του μέσα στην ειρήνη και την αγάπη.
Όποιος παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν στενοχωριέται για τίποτε, ακόμη και αν είναι άρρωστος, φτωχός και διωκόμενος. Η ψυχή γνωρίζει ότι ο Κύριος μεριμνά για εμάς με έλεος. Για τα έργα του Θεού μαρτυρεί το Άγιο Πνεύμα, το οποίο γνωρίζει η ψυχή. Οι υπερήφανοι όμως και οι ανυπάκουοι δεν θέλουν να παραδοθούν στο θέλημα του Θεού, επειδή αγαπούν να κάνουν το δικό τους θέλημα, πράγμα τόσο βλαβερό για την ψυχή.
Ο Μέγας Ποιμήν είπε: «Το θέλημά μας είναι χάλκινο τείχος ανάμεσα σε εμάς και τον Θεό και δεν μας αφήνει να Τον πλησιάσουμε ή να θεωρήσουμε το έλεός Του»39
* * *
Πρέπει πάντοτε να ζητούμε από τον Κύριο την ειρήνη της ψυχής, ώστε να μπορούμε ευκολότερα να εκπληρώνουμε τις εντολές Του· επειδή ο Κύριος αγαπά εκείνους που προσπαθούν να εκπληρώνουν το θέλημά Του, και έτσι αυτοί βρίσκουν μεγάλη ανάπαυση στον Θεό.
Εκείνος που εκπληρώνει το θέλημα του Κυρίου είναι ευχαριστημένος με όλα, ακόμη και αν είναι φτωχός ή ίσως άρρωστος και υποφέρει, επειδή τον ευφραίνει η χάρη του Θεού. Εκείνος όμως που είναι δυσαρεστημένος με την τύχη του και γογγύζει για την αρρώστια ή εναντίον εκείνου που τον αδίκησε, ας γνωρίζει ότι βρίσκεται υπό την επήρεια υπερήφανου πνεύματος, το οποίο του αφαίρεσε την ευγνωμοσύνη προς τον Θεό.
Αλλά ακόμη και αν βρίσκεσαι σε αυτή την κατάσταση, μην αποθαρρύνεσαι· προσπάθησε να ελπίζεις σταθερά στον Κύριο και ζήτησέ Του πνεύμα ταπεινό. Και όταν έρθει σε εσένα το ταπεινό Πνεύμα του Θεού, τότε θα Τον αγαπήσεις και θα βρίσκεσαι σε ανάπαυση, ακόμη και αν υπάρχουν θλίψεις.
Η ψυχή που απέκτησε την ταπείνωση θυμάται πάντοτε τον Θεό και σκέφτεται: «Ο Θεός με δημιούργησε· Εκείνος υπέφερε για εμένα· Εκείνος μου συγχωρεί τις αμαρτίες και με παρηγορεί· Εκείνος με τρέφει και με φροντίζει. Γιατί, λοιπόν, να μεριμνώ εγώ για τον εαυτό μου ή τι να φοβηθώ, ακόμη και αν με απειλεί ο θάνατος;»
Συνεχίζεται
Μέρος β
VI. Για το θέλημα του Θεού και την ελευθερία α
ΜΕΓΑΛΟ αγαθό είναι να παραδοθεί κανείς στο θέλημα του Θεού. Τότε στην ψυχή υπάρχει μόνο ο Κύριος και κανένας άλλος λογισμός· και εκείνη προσεύχεται στον Θεό με καθαρό νου και αισθάνεται την αγάπη Του, ακόμη και αν υποφέρει σωματικά.
Όταν η ψυχή παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, τότε ο ίδιος ο Κύριος αρχίζει να την καθοδηγεί και η ψυχή διδάσκεται άμεσα από τον Θεό, ενώ προηγουμένως διδασκόταν από δασκάλους και από την Αγία Γραφή. Σπάνια όμως συμβαίνει να είναι δάσκαλος της ψυχής ο ίδιος ο Κύριος, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος· και λίγοι το γνωρίζουν αυτό, παρά μόνο εκείνος που ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Ο υπερήφανος δεν θέλει να ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού· αγαπά να κυβερνά μόνος τον εαυτό του και δεν καταλαβαίνει ότι ο άνθρωπος δεν διαθέτει αρκετή σύνεση για να κυβερνά τον εαυτό του χωρίς τον Θεό. Και εγώ, όταν ζούσα στον κόσμο και δεν γνώριζα ακόμη τον Κύριο και το Άγιο Πνεύμα Του, όταν δεν γνώριζα πόσο μας αγαπά ο Κύριος, στηριζόμουν στη δική μου λογική. Όταν όμως γνώρισα, διά του Αγίου Πνεύματος, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, τότε η ψυχή μου παραδόθηκε στον Θεό· και κάθε θλίψη που με βρίσκει τη δέχομαι και λέω: «Ο Κύριος με βλέπει· τι έχω να φοβηθώ;» Προηγουμένως όμως δεν μπορούσα να ζω έτσι.
* * *
Για εκείνον που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού, η ζωή είναι πολύ ευκολότερη, επειδή και στην αρρώστια και στη φτώχεια και στον διωγμό σκέφτεται: «Έτσι ευαρεστείται ο Θεός και εγώ πρέπει να υπομείνω για τις αμαρτίες μου».
Εδώ και πολλά χρόνια πονά το κεφάλι μου και μου είναι δύσκολο να το υπομένω· είναι όμως ωφέλιμο, επειδή με την αρρώστια ταπεινώνεται η ψυχή. Η ψυχή μου επιθυμεί φλογερά να προσεύχεται και να κάνει αγρυπνίες, αλλά η αρρώστια με εμποδίζει, επειδή το άρρωστο σώμα χρειάζεται ησυχία και ανάπαυση. Και παρακάλεσα πολύ τον Κύριο να με θεραπεύσει, αλλά ο Κύριος δεν με άκουσε. Αυτό σημαίνει ότι η θεραπεία δεν θα ήταν προς όφελός μου.
Υπήρξε όμως και μια άλλη περίπτωση, κατά την οποία ο Κύριος με άκουσε γρήγορα και με έσωσε. Κάποτε, σε μια γιορτή, έδωσαν ψάρι στην τράπεζα· και καθώς έτρωγα, ένα κόκαλο μπήκε στον λαιμό μου και κατέβηκε πολύ βαθιά, μέσα στο στήθος. Επικαλέστηκα τον άγιο Μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα και τον παρακάλεσα να με θεραπεύσει, επειδή ο γιατρός δεν θα μπορούσε να βγάλει το κόκαλο από το στήθος. Και όταν είπα: «Θεράπευσέ με», έλαβα μέσα στην ψυχή μου την απάντηση:
«Βγες από την τράπεζα, πάρε βαθιά ανάσα και σφίξου, και το κόκαλο θα πεταχτεί έξω μαζί με αίμα». Έτσι και έκανα: βγήκα, πήρα βαθιά ανάσα, σφίχτηκα και έβηξα· και ένα μεγάλο κόκαλο πετάχτηκε έξω μαζί με αίμα. Και κατάλαβα ότι, αν ο Κύριος δεν θεραπεύει το κεφάλι μου, αυτό σημαίνει ότι είναι ωφέλιμο για την ψυχή μου να υποφέρω έτσι.
* * *
Το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο είναι να γνωρίζει κανείς τον Θεό και να κατανοεί, έστω και εν μέρει, το θέλημά Του.
Η ψυχή που γνώρισε τον Θεό πρέπει να παραδοθεί σε όλα στο θέλημά Του και να ζει ενώπιόν Του με φόβο και αγάπη.
Με αγάπη, επειδή ο Κύριος είναι αγάπη.
Με φόβο, επειδή πρέπει να φοβάται μήπως προσβάλει τον Θεό με κάποιον κακό λογισμό.
Κύριε, με τη δύναμη της χάρης του Αγίου Πνεύματος, αξίωσέ μας να ζούμε σύμφωνα με το άγιο θέλημά Σου.
Όταν η χάρη είναι μαζί μας, τότε είμαστε δυνατοί στο πνεύμα· όταν όμως τη χάνουμε, τότε βλέπουμε την αδυναμία μας· βλέπουμε ότι χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε ούτε κάτι καλό να σκεφτούμε.
Ελεήμονα Θεέ, Εσύ γνωρίζεις την αδυναμία μας. Σε παρακαλώ: δώσε μου πνεύμα ταπεινό, επειδή με το έλεός Σου δίνεις στην ταπεινή ψυχή τη δύναμη να ζει σύμφωνα με το θέλημά Σου· της αποκαλύπτεις όλα τα μυστήριά Σου· της δίνεις να γνωρίσει Εσένα και πόσο απέραντα μας αγαπάς.
* * *
Πώς μπορείς να γνωρίσεις αν ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού;
Ιδού το σημάδι: αν στενοχωριέσαι για κάποιο πράγμα, αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, ακόμη και αν σου φαίνεται ότι ζεις σύμφωνα με αυτό.
Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού δεν ανησυχεί για τίποτε. Και αν χρειάζεται κάποιο πράγμα, παραδίδει στον Θεό και τον εαυτό του και το πράγμα αυτό· και αν δεν λάβει εκείνο που χρειάζεται, παραμένει εξίσου ήρεμος, σαν να το είχε λάβει.
Η ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν φοβάται τίποτε: ούτε την καταιγίδα ούτε τους ληστές, τίποτε. Ό,τι και αν συμβεί, λέει: «Έτσι ευαρεστείται ο Θεός». Αν είναι άρρωστη, σκέφτεται: «Αυτό σημαίνει ότι χρειάζομαι την αρρώστια· διαφορετικά ο Θεός δεν θα μου την έδινε».
Και έτσι διατηρείται η ειρήνη στην ψυχή και στο σώμα.
* * *
Όποιος μεριμνά για τον ίδιο του τον εαυτό δεν μπορεί να παραδοθεί στο θέλημα του Θεού με τέτοιον τρόπο, ώστε η ψυχή του να έχει ειρήνη στον Θεό. Η ταπεινή ψυχή όμως είναι παραδομένη στο θέλημα του Θεού και ζει ενώπιόν Του με φόβο και αγάπη. Με φόβο, μήπως προσβάλει σε κάτι τον Θεό· με αγάπη, επειδή η ψυχή γνώρισε πόσο μας αγαπά ο Κύριος.
* * *
Το καλύτερο από όλα είναι να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού και να υπομένουμε τις θλίψεις με ελπίδα. Ο Κύριος, βλέποντας τις θλίψεις μας, δεν θα επιτρέψει ποτέ κάτι περισσότερο από όσο πρέπει. Αν οι θλίψεις μάς φαίνονται μεγάλες, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε παραδοθεί στο θέλημα του Θεού.
* * *
Η ψυχή παραδόθηκε σε όλα στο θέλημα του Θεού και αναπαύεται μέσα Του, επειδή γνωρίζει από την πείρα και από την Αγία Γραφή ότι ο Κύριος μας αγαπά πολύ και αγρυπνά πάνω από τις ψυχές μας, ζωοποιώντας τα πάντα με τη χάρη Του μέσα στην ειρήνη και την αγάπη.
Όποιος παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν στενοχωριέται για τίποτε, ακόμη και αν είναι άρρωστος, φτωχός και διωκόμενος. Η ψυχή γνωρίζει ότι ο Κύριος μεριμνά για εμάς με έλεος. Για τα έργα του Θεού μαρτυρεί το Άγιο Πνεύμα, το οποίο γνωρίζει η ψυχή. Οι υπερήφανοι όμως και οι ανυπάκουοι δεν θέλουν να παραδοθούν στο θέλημα του Θεού, επειδή αγαπούν να κάνουν το δικό τους θέλημα, πράγμα τόσο βλαβερό για την ψυχή.
Ο Μέγας Ποιμήν είπε: «Το θέλημά μας είναι χάλκινο τείχος ανάμεσα σε εμάς και τον Θεό και δεν μας αφήνει να Τον πλησιάσουμε ή να θεωρήσουμε το έλεός Του»39
* * *
Πρέπει πάντοτε να ζητούμε από τον Κύριο την ειρήνη της ψυχής, ώστε να μπορούμε ευκολότερα να εκπληρώνουμε τις εντολές Του· επειδή ο Κύριος αγαπά εκείνους που προσπαθούν να εκπληρώνουν το θέλημά Του, και έτσι αυτοί βρίσκουν μεγάλη ανάπαυση στον Θεό.
Εκείνος που εκπληρώνει το θέλημα του Κυρίου είναι ευχαριστημένος με όλα, ακόμη και αν είναι φτωχός ή ίσως άρρωστος και υποφέρει, επειδή τον ευφραίνει η χάρη του Θεού. Εκείνος όμως που είναι δυσαρεστημένος με την τύχη του και γογγύζει για την αρρώστια ή εναντίον εκείνου που τον αδίκησε, ας γνωρίζει ότι βρίσκεται υπό την επήρεια υπερήφανου πνεύματος, το οποίο του αφαίρεσε την ευγνωμοσύνη προς τον Θεό.
Αλλά ακόμη και αν βρίσκεσαι σε αυτή την κατάσταση, μην αποθαρρύνεσαι· προσπάθησε να ελπίζεις σταθερά στον Κύριο και ζήτησέ Του πνεύμα ταπεινό. Και όταν έρθει σε εσένα το ταπεινό Πνεύμα του Θεού, τότε θα Τον αγαπήσεις και θα βρίσκεσαι σε ανάπαυση, ακόμη και αν υπάρχουν θλίψεις.
Η ψυχή που απέκτησε την ταπείνωση θυμάται πάντοτε τον Θεό και σκέφτεται: «Ο Θεός με δημιούργησε· Εκείνος υπέφερε για εμένα· Εκείνος μου συγχωρεί τις αμαρτίες και με παρηγορεί· Εκείνος με τρέφει και με φροντίζει. Γιατί, λοιπόν, να μεριμνώ εγώ για τον εαυτό μου ή τι να φοβηθώ, ακόμη και αν με απειλεί ο θάνατος;»
Συνεχίζεται
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου