του Τομάζο Μέρλο — 3 Σεπτεμβρίου 2026
Μετά τη σφαγή στο σχολείο, ήρθε τώρα και η σφαγή στον γάμο: η αλυσίδα της αμερικανικής τρομοκρατίας συνεχίζεται. Βόμβες εναντίον άοπλων αμάχων και οικονομικός στραγγαλισμός, ώστε να πεθάνουν όλοι από την πείνα, την ώρα που τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης αποπροσανατολίζουν τη συζήτηση και η Ευρώπη ανεμίζει ψεύτικες ρωσοφοβικές σημαίες.
Θλιβεροί σπασμοί ενός imperium που φτάνει στο τέλος του, ενώ στην Ανατολή γεννιέται ένας καινούργιος κόσμος.
Ο Τραμπ δεν αποδέχεται τη στρατηγική ήττα απέναντι στο Ιράν και, αντί να ακούσει τους στρατηγούς και τις υπηρεσίες πληροφοριών του, υπακούει στους ναζιστές σιωνιστές που έχουν κατακλύσει τον Λευκό Οίκο. Θα χρειαστεί να περιμένουμε τους ιστορικούς για να μάθουμε αν είναι πράγματι θύμα εκβιασμών που συνδέονται με την αηδιαστική υπόθεση Έπσταϊν ή απλώς θύμα του μοχθηρού εγωισμού του, ο οποίος δεν του επιτρέπει να ξυπνήσει από τα παραμύθια που διηγείται στον ίδιο του τον εαυτό.
Παραμύθια όπως ότι κατέστρεψε το Ιράν, ότι ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ ή ότι είναι ένας σπουδαίος πρόεδρος και όχι η χειρότερη συμφορά στην αμερικανική ιστορία, όπως, σύμφωνα με τον συγγραφέα, καταδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις.
Και ενώ άλλοι στρατηγοί παραιτούνται και στρατιώτες αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν αντί να πολεμήσουν για τους σιωνιστές ή να φάνε ορισμένα από τα στρατιωτικά συσσίτια, η ανησυχία αυξάνεται σιωπηλά: στις αγορές, στα κυβερνητικά μέγαρα και στο πεδίο της μάχης.
Αν η Ρωσία αποστρατιωτικοποίησε το ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, το Ιράν αποστρατιωτικοποιεί τώρα τον αμερικανικό στρατό στον Περσικό Κόλπο, διαλύοντας αυτοκρατορικές ψευδαισθήσεις και εύθραυστες ισορροπίες, ακόμη και υπαρξιακού χαρακτήρα.
Αφού πρώτα άδειασε τα αμερικανικά οπλοστάσια, το Ιράν εξακολουθεί να μετατρέπει σε καπνό δισεκατομμύρια δολάρια επενδυμένα σε αεροσκάφη, ραντάρ και εξοπλισμό, τα οποία οι Αμερικανοί επιχειρούσαν να αναδιατάξουν κρυφά στην Ιορδανία και σε άλλα εμιράτα.
Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης στρογγυλεύουν τις γωνίες, αλλά, στην ουσία, αυτή τη στιγμή το Ιράν είναι στρατιωτικά ανώτερο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες δεν διαθέτουν ούτε καν στρατηγική και βρίσκονται στο έλεος των ναρκισσιστικών ιδιοτροπιών του Τραμπ.
Ένας ηλικιωμένος παράφρων, ο οποίος, αντί να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και να παραδοθεί, συνεχίζει να ψεύδεται, να απειλεί και να βομβαρδίζει στην τύχη ακόμη και αμάχους, με μοναδικό αποτέλεσμα να συσπειρώνει και να ενισχύει την αποφασιστικότητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας όσο ποτέ άλλοτε, αντί να την καταστρέφει.
Ακόμη και ο οικονομικός στραγγαλισμός αποτελεί ανέκδοτο για τους Ιρανούς, ύστερα από μισό αιώνα αναποτελεσματικών κυρώσεων και με την Κίνα και τη Ρωσία να έχουν απορρίψει αυτά τα τρομοκρατικά σκουπίδια.
Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης αποπροσανατολίζουν, αλλά ο μόνος που γνωρίζει καθαρά τι επιδιώκει είναι το Ιράν. Θέλει να διατηρήσει τον ασφυκτικό έλεγχο των Στενών του Ορμούζ και να εφαρμοστεί το Μνημόνιο που υπέγραψε ο Τραμπ, ενώ έχει αποσαφηνίσει και ένα θεμελιώδες σημείο:
Κάθε άλλο παρά σκοπεύει να διαλύσει τον «Άξονα της Αντίστασης». Το Ιράν θέλει να τον οδηγήσει στη νίκη, να απελευθερώσει τον παλαιστινιακό και τον λιβανικό λαό και να στείλει τον Νετανιάχου στην κόλαση.
Δικά τους λόγια.
Και μάλιστα θέλει να το πράξει γρήγορα, καθώς δεν θα μπορούσε να υπάρξει ευνοϊκότερη ιστορική συγκυρία: οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στο έλεος μιας καταστροφικής ηγεσίας, οι Αμερικανοί πολίτες αντιτίθενται σε ακόμη έναν πόλεμο για λογαριασμό των μισητών σιωνιστών και, κυρίως, ο ακριβότερος στρατός του κόσμου βρίσκεται σε εντυπωσιακή αποδιοργάνωση.
Όσο περισσότερο περιμένει το Ιράν, τόσο περισσότερο χρόνο προσφέρει στους επιτιθέμενους για να αναδιοργανωθούν, μολονότι διατηρεί συγχρόνως τη δυνατότητα να τους φθείρει λίγο λίγο.
Πέρα από το στρατιωτικό πλεονέκτημα, το Ιράν διαθέτει σήμερα την υποστήριξη των λαών ολόκληρου του κόσμου και έχει πίσω του τόσο την αναγεννημένη Ρωσία όσο, κυρίως, τον κινεζικό γίγαντα, ο οποίος αγοράζει το 90% του ιρανικού πετρελαίου και θα εξακολουθήσει να το αγοράζει.
Ακόμη και το ενδεχόμενο να καταφύγουν οι επιτιθέμενοι στα πυρηνικά όπλα δεν τρομάζει τους Ιρανούς, σαν να είχαν προβλέψει ακόμη και αυτή την κίνηση.
Το Ιράν προτιμά τη διπλωματική οδό, αλλά η σφαγή στον γάμο θα μπορούσε να αποτελέσει την απαρχή της προαναγγελθείσας αντεπίθεσης. Όχι πλέον απλές πράξεις αντιποίνων, αλλά ανάληψη της στρατιωτικής πρωτοβουλίας, με στόχο την ολοκληρωτική εκδίωξη των Αμερικανών από τον Περσικό Κόλπο και την επίτευξη στρατηγικών στόχων που φτάνουν μέχρι τη Γάζα.
Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, όμως, προτιμούν να φλυαρούν για άλλα θέματα και να τρέφουν την ψευδαίσθηση ότι η αυτοκρατορία είναι αιώνια και ότι η ιστορική αλήθεια μπορεί να λογοκρίνεται για πάντα.
Κι όμως, εμείς είμαστε οι κακοί. Εμείς είμαστε εκείνοι που έχουν διαρκώς στο στόμα τους τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά στη συνέχεια βομβαρδίζουν αμάχους, απαγάγουν αρχηγούς κρατών, καταδικάζουν ολόκληρους λαούς στην πείνα, ανατρέπουν ύπουλα τις κυβερνήσεις που δεν τους αρέσουν και εκμεταλλεύονται τους πόρους των άλλων.
Εμείς είμαστε ο κίνδυνος. Κι όμως, κλέβουν δισεκατομμύρια από τις μάζες με το πρόσχημα ότι μας προστατεύουν από εχθρούς τους οποίους έχει κατασκευάσει τεχνητά το λόμπι του πολέμου.
Εμείς είμαστε οι επιτιθέμενοι, οι προβοκάτορες, οι δημιουργοί του χάους και της αδικίας που προκάλεσαν εκατομμύρια θανάτους και ανάγκασαν ισάριθμους επιζώντες να μεταναστεύσουν.
Στο τιμόνι βρίσκεται η αμερικανική αλαζονεία και αμάθεια, ενώ εμείς, οι αξιοθρήνητες αποικίες, ακολουθούμε από πίσω. Αρκετά πια.
Η ανησυχία αυξάνεται σιωπηλά. Το γεγονός, όμως, ότι ο μοχθηρός και παράφρων Τραμπ ίσως οδηγήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε κατάρρευση νωρίτερα από όσο αναμενόταν, αποτελεί εξαιρετική είδηση για ολόκληρο τον κόσμο και, επομένως, και για εμάς τις αποικίες.
Θα μπορέσουμε έτσι να ξαναβρούμε το νόημα και την ελευθερία μας, απαλλασσόμενοι από τις δουλοπρεπείς πολιτικές τάξεις που δυστυχώς αναρριχήθηκαν στην κορυφή των δημοκρατιών μας. Είναι οι ίδιες που αυτές τις ώρες ανεμίζουν ψεύτικες ρωσοφοβικές σημαίες για να σώσουν τα προσχήματα και τις καρέκλες τους.
Αντί να παραδεχτούν την ήττα και να καταστρέψουν την πολιτική σταδιοδρομία τους, προτιμούν έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Θλιβεροί σπασμοί ενός imperium που φτάνει στο τέλος του, ενώ στην Ανατολή γεννιέται ένας καινούργιος κόσμος.
Πηγή: https://www.ariannaeditrice.it/articoli/il-terrorismo-americano-e-la-resistenza-iraniana
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου