Αν βάλουμε τον Ντόναλντ σε ένα κουτί και το κλείσουμε ερμητικά, αφήνοντάς τον εκεί για δέκα λεπτά, δεν θα ξέρουμε αν είναι ζωντανός ή νεκρός, όπως ακριβώς η γάτα στο διάσημο νοητικό πείραμα του Σρέντιγκερ. Αλλά δεν υπάρχει ανάγκη για καμία πραγματική ή φανταστική επαλήθευση για να θεωρήσουμε τον Τραμπ κβαντικό αντικείμενο: είναι πολιτικά νεκρός, αλλά ζωντανός με υπερηφάνεια, και μέσα σε λίγα λεπτά φλυαρίας, αλλάζει τακτικά από την ειρήνη στο Ιράν στον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Στην ίδια τηλεφωνική συνέντευξη με το CNN, εξήγησε ότι μια συμφωνία «εξαρτάται από το αν υπογράψουν ή όχι μια πολύ σταθερή συμφωνία». Κατά τα άλλα, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν εντοπίσει 38 ιρανικές γέφυρες «που μπορούμε να γκρεμίσουμε σε μια ώρα». Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσής του, ανακοίνωσε ότι η Ειδική Ομάδα Σιδερένια Πύλη, η επιχείρηση που αποσκοπούσε στον αποκλεισμό των ιρανικών αποστολών όπλων, «είναι πλήρως λειτουργική», παράλληλα με τον ναυτικό αποκλεισμό. Και, για να ολοκληρώσει όλα αυτά, υπερασπίζεται τον Υπουργό Άμυνας Χέγσεθ, ένα είδος Ναζί κέτσαπ που κατάφερε να τα κάνει θάλασσα τα πάντα, σέρνοντας τον πρόεδρο στην άβυσσο της ήττας. Εν ολίγοις, φαίνεται εντελώς ανίκανος να αναπτύξει μια στρατηγική που θα σώσει το μνημειώδες εγώ του και, ταυτόχρονα, τα πραγματικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, νοούμενων ως έθνους και όχι ως επιχειρηματικής επιτροπής που ρυθμίζει τα πάντα, την ίδια τη ρίζα του παγκοσμιοποίησης.
Βρισκόμαστε σε αυτήν την κατάσταση, με το μέλλον μας να είναι δεμένο με έναν νταή που τρομοκρατείται από όσα έχει κάνει στο όνομα και για λογαριασμό του ίδιου Σανχεντρίν στο οποίο ανήκουν ο Νετανιάχου, η φον ντερ Λάιεν και αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες, ανίκανοι πλέον να κρύψουν τα νήματα των μαριονετών που τους κάνουν να κινούνται και να μιλούν. Ένα Σανχεντρίν που χρειάζεται πόλεμο για να σωθεί από τον ωκεανό του ψεύτικου χρήματος που έχει δημιουργήσει τα τελευταία τριάντα χρόνια και που απειλεί να το κατακλύσει, αλλά που είναι επίσης απόλυτα αποφασισμένο να επιβάλει ένα δυστοπικό και μαλθουσιανό όραμα για το μέλλον. Τελικά, το Οβάλ Γραφείο στον Λευκό Οίκο είναι απλώς ένας από τους θεσμούς μέσω των οποίων λειτουργεί το βαθύ κράτος, η κυρίαρχη ολιγαρχία. Σε τέτοιο βαθμό που, παρά την κατηγορηματική απόρριψη ενός πολέμου κατά του Ιράν, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CentCom), η περιφερειακή αυτοκρατορική οντότητα, έχει υιοθετήσει αρκετά πρωτοφανή στρατιωτικά μέτρα: επιτέθηκε σε αρκετές αμυντικές θέσεις στο νησί Κεσμ , προσέφερε δημόσια 20 εκατομμύρια δολάρια για πληροφορίες σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και τα άτομα που εμπλέκονται σε αυτό, και ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας υποδιοίκησης για τον αποκλεισμό των χερσαίων συνόρων του Ιράν. Αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό επειδή το Ιράν de facto, αν και όχι de jure, συνορεύει με τη Ρωσία μέσω τμήματος της Κασπίας Θάλασσας. Για να μην αναφέρουμε ότι τις τελευταίες ημέρες, ο Πούτιν δέχθηκε τον Μοχσέν Ρεζαΐ, γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, για μια μακρά τρίωρη συνάντηση, προφανώς για να καθορίσει μια κοινή γραμμή δράσης. Εν ολίγοις, το Πεντάγωνο κλιμάκωσε τον πόλεμο ακριβώς από τη στιγμή που οι πολίτες των ΗΠΑ απέρριψαν τον πόλεμο.
Φυσικά, οι αντίπαλοι δεν περιμένουν ευγενικά από αυτούς τους ψυχοπαθείς να καταλήξουν σε συμφωνία μεταξύ τους: Ο Πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν δήλωσε ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ διέταξε τους Ιρανούς αξιωματούχους να τερματίσουν το status quo «ούτε πόλεμος ούτε ειρήνη» με τις Ηνωμένες Πολιτείες. «Η λογική υπαγορεύει ότι αν μπορούμε να διασφαλίσουμε τα δικαιώματά μας μέσω διαλόγου, θα πρέπει να αποφύγουμε να εμπλακούμε σε πόλεμο. Ωστόσο, δεν θα παραδοθούμε ποτέ στη βία, τον εκφοβισμό ή τον εκφοβισμό». Από την πλευρά του, ο ιρανικός στρατός κινείται προς ένα επιθετικό στρατιωτικό δόγμα που περιλαμβάνει νέες μεθόδους μάχης, επαρκή οπλισμό και την ικανότητα αντιμετώπισης απειλών χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς, εξαλείφοντας το αυτοεπιβαλλόμενο όριο εμβέλειας 2.000 χιλιομέτρων για τους πυραύλους του. Αυτή δεν είναι σε καμία περίπτωση μια κενή θέση απειλής: το Ιράν αναμφίβολα έχει τις δυνατότητες να εκτοξεύει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, διαθέτει ένα αξιοσέβαστο διαστημικό πρόγραμμα και έχει εκτοξεύσει τους δικούς του δορυφόρους.
Από την άλλη πλευρά, αυτό το αδιέξοδο επιτρέπει τεράστια κέρδη και ως εκ τούτου είναι πολύτιμο για πολλούς ηγεμόνες, όχι μόνο για τις πετρελαϊκές εταιρείες, οι οποίες έχουν διπλασιάσει τα έσοδά τους εις βάρος του απλού λαού. Για να παραφράσουμε την Επί του Όρους Ομιλία, η επιλογή είναι μεταξύ ειρήνης και Μαμμωνά, που στα Αραμαϊκά σημαίνει κρυμμένος θησαυρός ή ανέντιμο πλούτο, αλλά και αχαλίνωτη και ανήθικη πολυτέλεια. Στο Dictionnaire Infernal του Collin de Plancy , ο Μαμμωνάς θεωρείται ο πρεσβευτής της κόλασης στην Αγγλία, η οποία θεωρείται το κατεξοχήν πλούσιο, αποικιοκρατικό και ιμπεριαλιστικό έθνος. Σίγουρα, αυτός ο δαίμονας μπορεί να κολυμπήσει καλά και τώρα βρίσκεται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αλλά προφανώς τα πάει μια χαρά εκεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου