Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Η «καλή» Δύση έχει χάσει κάθε αξιοπιστία

Έλενα Μπάσιλε - 18 Νοεμβρίου 2026

Η «καλή» Δύση έχει χάσει κάθε αξιοπιστία


Πηγή: Il Fatto Quotidiano

Ο John J. Mearsheimer, πολιτικός επιστήμονας και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ανήκει στη σχολή του ρεαλισμού, το δόγμα που εξετάζει τη διεθνή δυναμική με βάση την προβολή της κρατικής εξουσίας. Οι αναλύσεις του απέχουν πολύ από τον αφελή ιδεαλισμό. Θεωρούν δεδομένο τον κυνισμό της πολιτικής, μια έκφραση κυρίαρχων κρατών, τους Λεβιάθαν του Χομπς. Για αυτούς τους λόγους, η ακούραστη καταγγελία της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού, η οποία συνεχίζεται ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης, με την ουσιαστική συνενοχή των Ηνωμένων Πολιτειών και της ΕΕ, και δεν αμφισβητείται ακόμη και από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Γκουτέρες, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή.

Σε πρόσφατη ομιλία του, υποστήριξε ότι, μετά τη συμμετοχή της σε αυτό το φρικτό έγκλημα, η Δύση έχει πλέον χάσει κάθε ηθική εξουσία. Η ιδεολογία της φιλελεύθερης τάξης πραγμάτων , που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της εικοσαετούς μονοπολικής περιόδου και εξακολουθεί να ισχύει σήμερα, βασισμένη στην απίστευτη πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιπροσωπεύουν έναν καλοπροαίρετο ηγεμόνα ικανό να υπερασπιστεί, ακόμη και με όπλα, τη δημοκρατία και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο, έχει χάσει οριστικά την αξιοπιστία του μετά τη γενοκτονία, ισχυρίζεται ο Mearsheimer. Πιστεύουμε ότι ο καθηγητής, ο οποίος αξίζει τον πλήρη σεβασμό μας για τη σαφήνεια, την ηθική ακεραιότητα και την πνευματική ειλικρίνεια των γραπτών του, κάνει λάθος και κινείται προς την πλευρά της αισιοδοξίας.

Παρακολουθούμε με απογοήτευση κάθε μέρα την τραγωδία στη Γάζα να εκμεταλλεύονται οι βάρδοι της καλής Δύσης. Ο πόνος των κατοίκων της Γάζας γίνεται θέαμα. Αυτοί που μέχρι χθες, και ίσως ακόμη και σήμερα, δεν μπορούσαν να προφέρουν τη λέξη γενοκτονία, μας ενθουσιάζουν με τα ποιήματα των άτυχων Παλαιστινίων, πληροφορώντας μας πώς σήμερα φοβούνται τη βροχή περισσότερο από τις βόμβες. Τα ιστορικά και πολιτικά αίτια αυτής της τραγωδίας σβήνονται. Χύνουμε δάκρυα για τον πόνο ενός λαού που φαίνεται να έχει πληγεί από μια φυσική καταστροφή. Όπως επισημαίνει ο Λουτσιάνο Κανφόρα, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, υπάρχει λιμός στη Γάζα, επιδημίες, όχι πολιτικές αποικιοκρατίας και επέκτασης της κυριαρχίας του Ισραήλ, ένα πιόνι του Ατλαντικού, που τώρα έχουν οδηγήσει στην εξάλειψη ενός λαού. Διαβάζουμε με χαρά τα κύρια άρθρα , ακούμε τις απαγγελίες στην τηλεόραση, απολαμβάνουμε την ανθρώπινη συμπόνια των συντακτών των πιο πολυδιαβασμένων εφημερίδων που θα είναι έτοιμοι αύριο να υπερασπιστούν το δικαίωμα του Ισραήλ να αμυνθεί ενάντια στους ισλαμιστές τρομοκράτες. Έτσι, το ολιγαρχικό σύστημα στο οποίο ζούμε ανακτά οργουελιανά τον έλεγχο της αφήγησης. Ο Βελτρόνι και οι μαθητές του μπορούν να μας πουλήσουν το μεγαλείο της Αμερικής, τη Δημοκρατική επανάσταση που καταδεικνύει πώς η αμερικανική δημοκρατία, συγκρουσιακή και χαρακτηρισμένη από ελέγχους και ισορροπίες, αντέδρασε στον υφέρποντα αυταρχισμό του Τραμπ, επιδεικνύοντας τη ζωτικότητά της. Το αν ο Μπάιντεν και η Χάρις ήταν συνένοχοι στη γενοκτονία και τον νεοφιλελευθερισμό των ΗΠΑ, αν αύξησαν τη φτώχεια και κατέστρεψαν τα κοινά αγαθά, αν ο Ομπάμα και η Χάρις ξεπέρασαν τη σκληρότητα του Τραμπ στην απέλαση μεταναστών, αν η Χίλαρι Κλίντον συμμάχησε με τον τζιχάντ για να υποδαυλίσει τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία και ήταν η πρωταγωνίστρια της λιβυκής καταστροφής - τι σημασία έχει; Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική , την απαραίτητη δύναμη. Η AIPAC, μια από τις μεγαλύτερες ενώσεις που χρησιμοποιεί το ισραηλινό λόμπι, ικανή να ξοδεύει 40 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για να τιθασεύει τον Τύπο και τα μέλη του Κογκρέσου, έχει καταρτίσει τον κατάλογο των Δημοκρατικών που εκλέγονται με δική της χρηματοδότηση. Δυστυχώς, όπως πάντα, όλα πρέπει να αλλάξουν για να παραμείνουν τα πάντα τα ίδια: η ισορροπία δυνάμεων εντός και μεταξύ των κρατών, οι ιεροί και αποικιακοί πόλεμοι και η ιδεολογία που τους υποστηρίζει.

[…] Ένας διπλωμάτης στον ανταγωνισμό μου, ο οποίος κατείχε ισχυρές θέσεις στη Farnesina, έγραψε πρόσφατα ότι η Ρωσία θέλει να αποκαταστήσει μια ζώνη επιρροής στην Ευρώπη. Από σεβασμό για τη δικαιοσύνη, δεν μπορώ να κατονομάσω τον συνάδελφό μου, τον άσπονδο εχθρό μου, που κλήθηκε από το κόμμα « Repubblica » να καταθέσει εναντίον μου στη δίκη στην οποία είμαι το θύμα από τον Cappellini, ο οποίος με δυσφήμισε αποκαλώντας με «ψευδώς πρώην πρέσβη» και «χαμηλού έως μεσαίου επιπέδου καριέρας», αντικρούοντας το διπλωματικό επετηρίδα και τις δικές του ιεραρχίες. Πώς μπορεί αυτός ο διπλωμάτης να επιδείξει τέτοια άγνοια; Ο ΟΑΣΕ ορίζει ότι η ασφάλεια είναι αδιαίρετη. Η ελευθερία ενός κράτους να ενταχθεί σε μια πολιτικοστρατιωτική συμμαχία πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις θεμιτές ανησυχίες ασφαλείας άλλων κρατών (Συνθήκη της Βουδαπέστης, 1994). Οι ίδιες αρχές επιβεβαιώνονται στη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης του 1999. Η Μόσχα δεν θέλει να δημιουργήσει μια ζώνη επιρροής, αλλά επικαλείται την ισορροπία δυνάμεων που εγγυάται ο ΟΑΣΕ και παραβιάζεται από τον επεκτατισμό του ΝΑΤΟ. Αλλά τι μας νοιάζει για τις συνθήκες; Ζήτω η προπαγάνδα! Στη Φαρνεζίνα, όπως γνωρίζουν ακόμη και οι πέτρες, γίνεται κανείς πρεσβευτής μέσω της πολιτικής οικειοποίησης. Για ορισμένους, η ευθυγράμμιση με την εξουσία δεν τελειώνει με τη συνταξιοδότηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια: