Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Σήμερα η πολιτική είναι άχρηστη: η δύναμη βρίσκεται στο χρήμα

Giulio Tremonti - 16 Νοεμβρίου 2026

Σήμερα η πολιτική είναι άχρηστη: η δύναμη βρίσκεται στο χρήμα


Πηγή: Il Fatto Quotidiano


«Ας ξεκινήσουμε από μια παρατήρηση: δεν μπορούμε να ζήσουμε σε έναν κόσμο όπου ο μόνος κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες.»

Καθηγητά Τρεμόντι, προτείνατε μια εξέλιξη των συμφωνιών του Μπρέτον Γουντς, της μεταπολεμικής συμφωνίας για τη ρύθμιση της παγκόσμιας οικονομίας. Με άλλα λόγια, μια νέα συμφωνία που θα έφερνε τάξη στην παγκόσμια αγορά.

Το 2009, η ιταλική κυβέρνηση παρουσίασε μια πρόταση για τη ρύθμιση της αγοράς στη σύνοδο κορυφής της G20. Οι Guido Rossi και Francesco Galgano με βοήθησαν να τη συντάξω. Στη συνέχεια, παρουσίασα την πρόταση στο Πεκίνο, προσκεκλημένος στη στρατιωτική σχολή του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, και τέλος στο Παρίσι, στην έδρα του ΟΟΣΑ. Δεν προέκυψε τίποτα. Πριν από έξι χρόνια, δημοσίευσα ένα βιβλίο με τίτλο «Οι Τρεις Προφητείες», αναφερόμενος αντίστοιχα σε εκείνες των Μαρξ, Γκαίτε και Λεοπάρντι. Σε αυτό, περιέγραψα λεπτομερώς την ακραία αταξία που θα κατέκλυζε τη ζωή μας.

Όποιος σάς αντιπαθεί θα πει: ο συνηθισμένος Τρεμόντι που κάνει διαλέξεις σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η παγκοσμιοποίηση, η τελευταία ουτοπία του εικοστού αιώνα (η άλλη ήταν ο κομμουνισμός), έθεσε την αγορά πάνω από την πολιτική και τις τράπεζες πάνω από τις κυβερνήσεις. Το 1994, έγραψα «Το Φάντασμα της Φτώχειας», ένα κείμενο που προμήνυε τι θα συνέβαινε αργότερα. Η Δύση θα εξήγαγε κεφάλαια στην Ασία, θα εισήγαγε πλούτο για τη Γουόλ Στριτ και τη Σίλικον Βάλεϊ και θα προκαλούσε εκτεταμένη φτώχεια για τη δική της εργατική τάξη.

Φαντάζομαι ότι ο Τρεμόντι υποστήριζε τους καπιταλιστές, όχι τους σοσιαλιστές.

Αποκλείεται! Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω. Ο Φράνσις Φουκουγιάμα, με τον οποίο μάλιστα διαφωνούσα, μίλησε ακόμη και για το «τέλος της ιστορίας». Με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, εξήγησε, η ιδεολογική εξέλιξη της ανθρωπότητας είχε φτάσει στο τελικό της σημείο.

Τα χρήματα πάνω απ' όλα, η πολιτική (και η δημοκρατία) πάνω απ' όλα.

Όλη η εξουσία σε αυτούς που ασκούν την εξουσία του χρήματος. Η επιλογή ήταν να απελευθερωθεί το διαδίκτυο από το στρατιωτικό του πλαίσιο και να εισαχθεί στην πολιτική σφαίρα, ακολουθώντας μια λογική laissez-faire . Ήταν η αρχή των πάντων. Ποτέ στην ιστορία δεν έχουμε δει τόσο βαθιά αλλαγή σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Έτσι, περάσαμε από έναν κόσμο φτιαγμένο από χαρτί, από το " cogito ergo sum" του Ντεκάρτ στο " digito ergo sum " του Έλον Μασκ .

Βοηθάει άραγε να φαινόμαστε άγριοι τώρα, που είμαστε βυθισμένοι σε αυτό το μεγάλο ψηφιακό χάος;

Πάντα πολεμούσα την απόλυτη ιδεολογία του χρήματος, στην παράλογη εποχή που πίστευαν ότι η απλή εκτύπωσή του θα έλυνε προβλήματα. Και έχω γίνει μάρτυρας και έχω πολεμήσει την παρακμή των δημοκρατικών θεσμών, την υποταγή τους στα οικονομικά. Χρειάζεται να θυμηθώ μια συνάντηση με τον Γιούργκεν Χάμπερμας σχετικά με τις τεχνοκρατικές υπερβολές στους ευρωπαϊκούς θεσμούς; Είπε ότι «ένα ήπιο πραξικόπημα» βρισκόταν σε εξέλιξη.

Η μυρωδιά του χρήματος.

Όταν ο χρηματοπιστωτικός τομέας περνάει κρίση, λαμβάνεται η απόφαση να τυπωθεί χρήμα. Η ιδεολογία του χρήματος διαπέρασε κάθε συνείδηση ​​και αναπτύχθηκαν μέθοδοι και συστήματα για τη διαχείριση των κοινωνικών κρίσεων μέσω καινοτόμων μοντέλων που απεικόνιζαν τον νέο κόσμο. Χρήματα από ελικόπτερο στις ΗΠΑ ή « ό,τι χρειαστεί» στην Ευρώπη. Εφόσον αυτό δεν ήταν αρκετό, εφευρέθηκαν τα αρνητικά επιτόκια!

Υπάρχει ακόμα ένας λογαριασμός να ξεκαθαρίσει με τον Μάριο Ντράγκι. Την αποκάλεσε «την Ευρώπη των ηλιθίων». Είστε ακόμα πεπεισμένος ότι υπήρχαν πολλοί ηλίθιοι που ζούσαν στις Βρυξέλλες;

Στην πραγματικότητα, όχι μόνο στις Βρυξέλλες, αλλά ακόμη και σήμερα, ως απόδειξη του ισχυρισμού μου, παρατηρώ έναν πολλαπλασιασμό συγγραφέων που γράφουν βιβλία που καταδεικνύουν την αναδρομική σκέψη. Δεν επιχειρούν, ωστόσο, να απαντήσουν στο ερώτημα: Πού ήσουν;

Πού ήταν η πολιτική;

Τα τελευταία χρόνια, η πολιτική έχει υποκύψει στα οικονομικά και τα οικονομικά στην τεχνολογία. Τον δέκατο έκτο αιώνα, η γνώση και η εξουσία ήταν όλες κλειδωμένες στα μοναστήρια. Σήμερα, η συγκέντρωση της εξουσίας και της γνώσης βρίσκεται μέσα στο ασφυκτικό κύκλωμα των διαδικτυακών ολιγαρχιών. Αλλά ακόμη και αυτό καταρρέει. Ίσως είναι καιρός να επιστρέψουμε στο παλιό Παγκόσμιο Νομικό Πρότυπο , την πρόταση που απέτυχε να υλοποιηθεί το 2009.

Λέγεται ότι ο Τρεμόντι έχει αρκετή αυτοεκτίμηση: είναι αρκετά αλαζόνας. Σε προσβάλλει αυτό;

Η αλήθεια; Ένιωσα άσχημα όταν ο Κοράντο Γκουτζάντι αστειεύτηκε στην τηλεόραση (νιώθω σαν αυτές οι σύντομες κωμικές σειρές όπου με κορόιδευε να έχουν επιστρέψει στο διαδίκτυο). Σήμερα γελάω με αυτό.

Ως τέσσερις φορές υπουργός, το όνομά σας συνδέεται με την εποχή Μπερλουσκόνι. Δεν νιώθετε παράταιρος τώρα, ένας φιλελεύθερος όπως εσείς που εκλέξατε με τους Αδελφούς της Ιταλίας;

Έχω μια ειλικρινή φιλία με την Τζόρτζια Μελόνι. Την γνωρίζω από τότε που ήμασταν και οι δύο αντιπρόεδροι της Βουλής των Αντιπροσώπων. Περάσαμε χρόνο μαζί και συνειδητοποίησα ότι αυτή η νεαρή γυναίκα διέθετε ασυνήθιστη δύναμη και ταλέντο, καθώς και μια σαφώς καθορισμένη επαγγελματική πορεία.

Οτιδήποτε άλλο εκτός από αουτσάιντερ!

Αλλά σίγουρα όχι!

(επιμέλεια Antonello Caporale)

Δεν υπάρχουν σχόλια: