
Η διαδικασία είναι αργή επειδή το φρέσκο χιόνι έχει πυκνότητα μεταξύ 50 και 150 κιλών ανά κυβικό μέτρο, ενώ το υποκείμενο χιόνι έχει πυκνότητα μεταξύ 400 και 500 κιλών, πράγμα που σημαίνει ότι, για την ίδια μάζα, ο όγκος μειώνεται κατά ένα συντελεστή τρία έως τέσσερα. Η χιονισμένη επιφάνεια επομένως αναπτύσσεται πολύ πιο αργά από τη συνολική βροχόπτωση, γι' αυτό ακριβώς το λόγο το καταφύγιο έχει βυθιστεί αργά κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. Η ιστορία είναι σίγουρα περίεργη, αλλά το συμπέρασμα είναι ότι η Ανταρκτική παρέχει εδώ και καιρό δεδομένα που δεν ταιριάζουν με την επίσημη αφήγηση για το κλίμα, και πολυάριθμες μελέτες το αποδεικνύουν αυτό.
Ήδη από τον Μάιο του 2025, μια μελέτη των Wei Wang και Yunzhong Shen βασισμένη στους δορυφόρους Grace έδειξε μια αντιστροφή της τάσης μάζας : από -142 γιγατόνες ετησίως (2011-2020) σε +107,79 γιγατόνες ετησίως την περίοδο 2021-2023 – «Ανταρκτική: Το στρώμα πάγου αυξάνεται σημαντικά» .
Τον Οκτώβριο του 2026, μια εργασία της Marlen Kolbe και των συναδέλφων της που δημοσιεύτηκε στο Communications Earth & Environment επιβεβαίωσε την πενταετή τάση: το στρώμα πάγου είχε κερδίσει περίπου 68 γιγατόνους ετησίως από το 2020, με την χιονοκάλυψη να αυξάνεται κατά περίπου 200 γιγατόνους - «Η Ανταρκτική αναπτύσσεται: Μελέτη επιβεβαιώνει την πενταετή αύξηση της μάζας του στρώματος πάγου» .
Τον Ιούλιο του 2026, καταγράφηκε θερμοκρασία -84,1 βαθμών Κελσίου στην Ανταρκτική , η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γη από το 2012. Αναφέρονται ρεκόρ ζέστης, αλλά όχι ρεκόρ ψύχους.
Στον δημόσιο διάλογο, η Ανταρκτική δεν αντιμετωπίζεται ως αυτό που είναι - μια απέραντη και ετερογενής ήπειρος με βαθιά διαφορετικές περιφερειακές τάσεις - αλλά ως σύμβολο . Ένα σύμβολο προορισμένο να λιώσει. Για 68 χρόνια, ο Νότιος Πόλος παρέχει ένα συνεχές και φυσικά επαληθεύσιμο αντιπαράδειγμα: το χιόνι που συσσωρεύεται χρόνο με το χρόνο μέχρι να θάψει ένα σοβιετικό μνημείο. Και το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι δεν χρειάζονται υπολογισμοί μοντελοποίησης, διορθωτικοί παράγοντες ή «ομογενοποίηση» σειρών μετρήσεων. Ένας χάρακας που κρατιέται σε σχέση με μια καμπούρα είναι αρκετός. Η βαρυμετρία των δορυφόρων Grace μετρά τη μάζα: το πάχος του χιονιού σε σχέση με αυτήν την καμπούρα το αποδεικνύει. Και τα δύο δεδομένα δείχνουν το ίδιο πράγμα, και τα δύο, στην καλύτερη περίπτωση, αναφέρονται ως υποσημειώσεις στις σχετικές αναφορές.
Για να σώσουμε τον Λένιν, θα πρέπει να σταματήσουμε την κλιματική αλλαγή. Το ίδιο το χιόνι δεν έχει άποψη επί του θέματος: δεν το ενδιαφέρουν οι αφηγήσεις, απλώς πέφτει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου