Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Κλιματική καταστροφή: Ο Λένιν το αρνείται


Στό πιο μακρινό σημείο από τις ακτές της Ανταρκτικής, ένα κεφάλι ξεπροβάλλει από τον πάγο: ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν, σκαρφαλωμένος σε μια ξύλινη στέγη από τις 14 Δεκεμβρίου 1958, κοιτάζει προς τη Μόσχα. Το χιόνι έχει προ πολλού καλύβει την καλύβα από κάτω. Και συνεχίζει να πέφτει: περίπου 10 εκατοστά το χρόνο, για 50 χρόνια, για συνολικά περίπου πέντε μέτρα χιονιού που σταδιακά συμπιέζεται. Αυτή η απίστευτη ιστορία είναι κατά μία έννοια «λάθος» επειδή ένα πρόγραμμα διάσωσης για το κλίμα, που έχει σχεδιαστεί για την αναδιάρθρωση της μισής παγκόσμιας οικονομίας, θα έπρεπε πρώτα να διασφαλίσει λιγότερη χιονόπτωση , ενώ η προοδευτική συσσώρευση χιονιού γύρω από το αυτοσχέδιο μνημείο καταδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Η φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στην αρχή της ανάρτησης χρονολογείται από το 2008 και τραβήχτηκε από μια αμερικανική αποστολή: εκείνη την εποχή, η ξύλινη καλύβα είχε καλυφθεί πλήρως, ενώ η προτομή προεξείχε από το χιονοκάλυμμα κατά 1,5 μέτρο. Πριν από λίγα χρόνια, τα πράγματα ήταν όπως σε αυτήν την εικόνα.

Η διαδικασία είναι αργή επειδή το φρέσκο ​​χιόνι έχει πυκνότητα μεταξύ 50 και 150 κιλών ανά κυβικό μέτρο, ενώ το υποκείμενο χιόνι έχει πυκνότητα μεταξύ 400 και 500 κιλών, πράγμα που σημαίνει ότι, για την ίδια μάζα, ο όγκος μειώνεται κατά ένα συντελεστή τρία έως τέσσερα. Η χιονισμένη επιφάνεια επομένως αναπτύσσεται πολύ πιο αργά από τη συνολική βροχόπτωση, γι' αυτό ακριβώς το λόγο το καταφύγιο έχει βυθιστεί αργά κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. Η ιστορία είναι σίγουρα περίεργη, αλλά το συμπέρασμα είναι ότι η Ανταρκτική παρέχει εδώ και καιρό δεδομένα που δεν ταιριάζουν με την επίσημη αφήγηση για το κλίμα, και πολυάριθμες μελέτες το αποδεικνύουν αυτό.

  • Ήδη από τον Μάιο του 2025, μια μελέτη των Wei Wang και Yunzhong Shen βασισμένη στους δορυφόρους Grace έδειξε μια αντιστροφή της τάσης μάζας : από -142 γιγατόνες ετησίως (2011-2020) σε +107,79 γιγατόνες ετησίως την περίοδο 2021-2023 – «Ανταρκτική: Το στρώμα πάγου αυξάνεται σημαντικά» .

  • Τον Οκτώβριο του 2026, μια εργασία της Marlen Kolbe και των συναδέλφων της που δημοσιεύτηκε στο Communications Earth & Environment επιβεβαίωσε την πενταετή τάση: το στρώμα πάγου είχε κερδίσει περίπου 68 γιγατόνους ετησίως από το 2020, με την χιονοκάλυψη να αυξάνεται κατά περίπου 200 γιγατόνους - «Η Ανταρκτική αναπτύσσεται: Μελέτη επιβεβαιώνει την πενταετή αύξηση της μάζας του στρώματος πάγου» .

  • Τον Ιούλιο του 2026, καταγράφηκε θερμοκρασία -84,1 βαθμών Κελσίου στην Ανταρκτική , η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γη από το 2012. Αναφέρονται ρεκόρ ζέστης, αλλά όχι ρεκόρ ψύχους.

Στον δημόσιο διάλογο, η Ανταρκτική δεν αντιμετωπίζεται ως αυτό που είναι - μια απέραντη και ετερογενής ήπειρος με βαθιά διαφορετικές περιφερειακές τάσεις - αλλά ως σύμβολο . Ένα σύμβολο προορισμένο να λιώσει. Για 68 χρόνια, ο Νότιος Πόλος παρέχει ένα συνεχές και φυσικά επαληθεύσιμο αντιπαράδειγμα: το χιόνι που συσσωρεύεται χρόνο με το χρόνο μέχρι να θάψει ένα σοβιετικό μνημείο. Και το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι δεν χρειάζονται υπολογισμοί μοντελοποίησης, διορθωτικοί παράγοντες ή «ομογενοποίηση» σειρών μετρήσεων. Ένας χάρακας που κρατιέται σε σχέση με μια καμπούρα είναι αρκετός. Η βαρυμετρία των δορυφόρων Grace μετρά τη μάζα: το πάχος του χιονιού σε σχέση με αυτήν την καμπούρα το αποδεικνύει. Και τα δύο δεδομένα δείχνουν το ίδιο πράγμα, και τα δύο, στην καλύτερη περίπτωση, αναφέρονται ως υποσημειώσεις στις σχετικές αναφορές.

Για να σώσουμε τον Λένιν, θα πρέπει να σταματήσουμε την κλιματική αλλαγή. Το ίδιο το χιόνι δεν έχει άποψη επί του θέματος: δεν το ενδιαφέρουν οι αφηγήσεις, απλώς πέφτει.

Κλιματική καταστροφή: Ο Λένιν το αρνείται | Simplicissimus

Δεν υπάρχουν σχόλια: